ဂန်းနမ်ခရိုင်ရှိ မြင့်မားသော တိုက်တာအဆောက်အအုံကြီးသည် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ မှော်မျိုးနွယ်စု၏ သင်္ကေတပင် ဖြစ်သည်။
ထိပ်ဆုံးထပ်တွင် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဒိုကန်ဂျွန်သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ရှိနေသည်။
သူ့မျက်လုံးများသည် ညဉ့်ကောင်းကင်ယံထက်ပင် ပို၍မှောင်မိုက်နေပြီး သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို မဖုံးကွယ်ဘဲ အထင်အရှား ဖော်ပြနေပေသည်။
‘ဒုက္ခပါပဲဗျာ။’
စုဆောင်းသူများအသင်း က သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတွင် ဗုံးတစ်လုံး ပစ်ချခဲ့သည်မှာ ယမန်နေ့ကပင် ဖြစ်သည်။
မဟုတ်သေးပါဘူး၊ အဲဒါကို ဗုံးလို့များ ခေါ်လို့ရပါ့မလား။
သူတို့အပေါ် ပစ်လွှတ်လိုက်သော အရာမှာ နျူကလီးယားមីဇိုင်းတစ်စင်းနှင့် အဘယ်မှာလျှင် ကွာခြားတော့မည်နည်း။
ဒိုကန်ဂျွန်သည် သူ၏ အကြံအစည်များ ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့ရသဖြင့် သမိုင်းတစ်လျှောက် မကြုံစဖူး အကျပ်အတည်းကြီးကို ခံစားနေရသည်။
‘ငါ အဲဒီကောင်တွေရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ရခဲ့ပေမဲ့ မစ်ရှင်က ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီး၊ အဲဒီအပေါ်မှာမှ အသင်းက ငါတို့မျိုးနွယ်စုကို လူအများရှေ့မှာပါ အမည်ပျက်စာရင်း သွင်းခဲ့ပြန်တယ်။’
ဒိုကန်ဂျွန်မှာ ခေါင်းကိုက်လာရသည်။
‘ဘယ်နေရာကနေ အမှားယွင်းဆုံး ဖြစ်သွားခဲ့တာပါလိမ့်။’
အကြောင်းပြချက်တွေကတော့ အဆုံးမရှိနိုင်အောင် များပြားလှသည်။
ဒီရာထူးနေရာကို တက်လှမ်းလာနိုင်ဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် မကြာသေးမီက ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ အတွက် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုများက အလွန်တရာပင် မကြာခဏ ဖြစ်ပျက်နေခဲ့သည်။
လျှို့ဝှက်စွာ ပိုင်ဆိုင်ချင်ခဲ့ကြသော ကြီးမားလှသည့် ထုတ်ကုန်ပစ္စည်းများကို ကြွားဝါပြသခဲ့သည့် ရာဇဝင်ကမ္ဘာငယ်လေးမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူသည် အသင်း၏ ခွေးဆိုးများ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး တရားရေးဆိုင်ရာ အငြင်းပွားမှုများနှင့် အလုပ်ရှုပ်ကာ နေ့စဉ်ရက်ဆက် တရားရုံးသို့ သွားလိုက်လာလိုက် လုပ်နေရဆဲပင်။
‘အရည်အချင်းမရှိဘဲ ရဲတင်းနေတဲ့ လူမိုက်အချို့ ထွက်ပေါ်လာတာတောင်မှ မလုံလောက်သေးတဲ့အထဲ အခုလိုမျိုးပါ ဖြစ်လာရတယ်လို့။’
သူသည် သတင်းထောက်အချို့ကို ငွေပေးသိမ်းသွင်းခဲ့ပြီး၊ သားကောင်ဖြစ်ခဲ့ရသော အခြားမျိုးနွယ်စုများနှင့် လက်တွဲရန် သွယ်ဝိုက်၍ အကြံပြုခဲ့သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ တာဝန်ကို အသင်းဘက်သို့ လွှဲချကာ လူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို လမ်းကြောင်းလွှဲရန် သူ စီစဉ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ အသင်းဘက်မှ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲတွင် ဦးအောင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပါကပေါ့လေ။
“…”
ဒိုကန်ဂျွန်သည် မြို့ပြရှုခင်းကို တစ်စက်စက်မြင်ရသည့် ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ကို ကိုယ်စားပြုသော ထိုအဆောက်အအုံအောက်တွင် ဆန္ဒပြနေကြသည့် လူအုပ်ကြီး ရှိနေသည်။
သူတို့သည် ဆိုင်းဘုတ်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ တစ်စုံတစ်ရာကို အော်ဟစ်နေကြသည်။
အသံလုံစနစ်ကြောင့် သူတို့အသံကို မကြားရသော်လည်း ဒိုကန်ဂျွန်၏ ထက်မြက်လှသော အမြင်အာရုံက သူတို့ရေးသားထားသည်များကို အလွယ်တကူပင် ဖတ်ရှုနိုင်ပေသည်။
‘ပုံမှန်ဆိုရင် ငါ့မျက်နှာကိုတောင် တည့်တည့်မကြည့်ရဲကြတဲ့ အောက်တန်းစားကောင်တွေ။’
သူသည် မျက်နှာကို ရွဲ့စောင်းကာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။
သူ့ကို ပို၍ စိတ်တိုစေသည်မှာ ပြည်သူလူထု၏ သဘောထားက သူတို့ဘက်တွင် လုံးဝမရှိဘဲ အလွန်တရာ ဆိုးရွားနေခြင်းပင်တည်း။
အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေကြသော လူများမှာ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ကို ကျိန်ဆဲနေကြသူများအထဲမှ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိသေးသည်။
အင်တာနက်ပေါ်ရှိ လူထုထင်မြင်ချက်ကမူ ပြန်ပြင်၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။
“ဆယ်ရာဂန်။”
ဒိုကန်ဂျွန်က သူ၏နာမည်ကို ခေါ်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ လက်ထောက်များထဲမှ တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဒိုကန်ဂျွန်သည် သူ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။
ဂျီးနက်ဆစ်၏ အကာအကွယ်ပေးမှုကြောင့် ထိခိုက်ဒဏ်ရာ မရှိသင့်သော ထိုလက်ထောက်၏ မျက်နှာတစ်ပြင်လုံးတွင်မူ အညိုအမည်းစွဲဒဏ်ရာများနှင့် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
“အာဂယ်လ်က ဘယ်လိုနေလဲ။”
“…ရှင် ဒီအခြေအနေကို မြင်နေရလျက်နဲ့ အဲဒီမေးခွန်းကို ထပ်မေးရဲသေးတာလား။”
“အဲဒါက ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး။ မေးတာကိုသာ ဖြေစမ်းပါ။”
ဒိုကန်ဂျွန်က ကြမ်းတမ်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သောအခါ ဆယ်ရာဂန်က သူ့ကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဒိုကန်ဂျွန်က သူမ၏ အကြည့်ကို ရှောင်လွှဲမသွားခဲ့ပေ။
သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရဲလျှင် ဘာလုပ်မလဲဟူသည့်အလား ပြန်၍ ဖိအားပေးလိုက်သည်။
‘ဒီသနားစရာကောင်းတဲ့ လူသားစောက်ကောင်။’
ဒိုကန်ဂျွန်ကပင် လျစ်လျူရှုရဲသည်အတွက် ဆယ်ရာဂန်မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်နေသည်။
သူမသည် အာဂယ်လ်၏ လက်အောက်ငယ်သားဖြစ်ပြီး ဂျီးနက်ဆစ်အပေါ် အာဏာစက်ရှိသူ ဖြစ်သောကြောင့် သူမထံမှ ဆက်ဆံရေးဆိုးရွားခြင်းကို ခံရသည်ကို နားလည်နိုင်သော်လည်း ဒိုကန်ဂျွန်ကမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။
‘သူက အဲဒီမိန်းမနဲ့ စာချုပ်ချုပ်ထားရုံနဲ့ ဘဝင်လေဟုန်စီးနေတာပဲ။’
ဆယ်ရာဂန်သည် ဒိုကန်ဂျွန်ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်ကာ သတ်ပစ်ချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
အကယ်၍သာ သူမတွင်သာ စွမ်းအား သို့မဟုတ် အကာအကွယ် ရှိခဲ့ပါက ထိုသို့ အမှန်တကယ် လုပ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။
သို့သော် ဆယ်ရာဂန်တွင် ဘာမှ မရှိပေ။
ဆယ်ရာဂန်သည် ဒိုကန်ဂျွန်ကို စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ ကျိန်ဆဲနေမိသည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုက ကြာလှချည်လား။ ကျွန်တော် အချိန်သိပ်မပေးမိလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်မေးခွန်းက ခင်ဗျားအတွက် ခက်သွားလို့လား။”
“…အာဂယ်လ်ကတော့ အခုလောလောဆယ် ဒေါသတွေ အထွက်ကြီးထွက်နေပြီး သူမရဲ့ အခန်းထဲမှာပဲ ပိတ်လှောင်နေပါတယ်။”
“တစ်ချီလောက် အော်ဟစ်ပေါက်ကွဲပြီးသွားတော့ သူမလည်း နည်းနည်းတော့ စိတ်ငြိမ်သွားရောပေါ့။ သူမကို ဆက်သွယ်လိုက်စမ်းပါ။”
ဒိုကန်ဂျွန်၏ အမိန့်ပေးသည့် လေသံကြောင့် ဆယ်ရာဂန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
ဘာတဲ့လဲ။
သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အာဂယ်လ်ကို ဆက်သွယ်ခိုင်းရဲရတာလဲ။
ဆယ်ရာဂန်၏ ရင်ထဲကမူ ထိုသို့ အော်ပြောနေသော်လည်း ငြင်းဆန်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။
‘သေစမ်း။ ဒီလိုကောင်မျိုးကိုမှ ဘာကြောင့် သည်းခံနှစ်သက်နေရတာလဲ။’
မည်မျှပင် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာကောင်းပြီး အောက်တန်းကျနေပါစေ၊ ဒိုကန်ဂျွန်က အာဂယ်လ်၏ တိုက်ရိုက်စာချုပ်ချုပ်ဆိုထားသော စုဆောင်းသူ ဖြစ်နေသည်။
ဒိုကန်ဂျွန်သည် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ မျိုးနွယ်စုကို သိမ်းပိုက်ရာတွင် အာဂယ်လ်အား ကူညီပေးခဲ့ပြီး သြဇာအာဏာ သက်ရောက်စေရန် စွမ်းဆောင်ပေးခဲ့သည့် ပထမဆုံးသော ကျေးဇူးရှင် ဖြစ်သည်။
သူ့တွင် သူမကို ဆက်သွယ်ပိုင်ခွင့် ရှိသည်။ သို့သော် တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်နိုင်သည့် လမ်းကြောင်း မရှိသောကြောင့် အာဂယ်လ်၏ လက်ထောက်ဖြစ်သော ဆယ်ရာဂန်မှတစ်ဆင့် အစားထိုး၍ တောင်းဆိုရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“…သဘောအတိုင်း လုပ်ပါ။”
ဆယ်ရာဂန်သည် ဂျီးနက်ဆစ် ကွန်ရက်ဝင်းဒိုးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အာဂယ်လ်ထံသို့ ချက်ချင်းပင် ဆက်သွယ်လိုက်သည်။
အာဂယ်လ်က စောင့်နေခဲ့သည့်အလား ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက်ဖြေကြားလာခဲ့သည်။
[ငါ့စိတ်ငြိမ်သွားတဲ့အထိ လာမနှောင့်ယှက်နဲ့လို့ မင်းကို မပြောထားဘူးလား။]
“အာဂယ်လ်။ ကျွန်တော်ပါ။”
[အာ။ ငါတို့ရဲ့ ကန်ထရိုက်တာ။ ဟုတ်ပါတယ်။ မင်းပြောခဲ့တာပေါ့၊ ဆယ်ရာဂန်ကနေတစ်ဆင့် ဆက်သွယ်ပါလို့လေ။]
အာဂယ်လ်၏ မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း သူမ၏ အသံတစ်မျိုးတည်းဖြင့်ပင် သူမ၏ အခြေအနေကို ခန့်မှန်းမိနိုင်ပေသည်။
သူမ၏အသံမှာ စေးထန်းကာ ဆွဲငင်နေပြီး ရှုံးနိမ့်သူတို့၏ အနံ့အသက်ကို ပေါ်လွင်စေနေသည်။
တကယ်ကို သနားစရာကောင်းလိုက်တာ။ ဒိုကန်ဂျွန်က စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။
[ဟုတ်ပြီလေ။ ဘာကြောင့် ဆက်သွယ်လာတယ်ဆိုတာကို ငါ သိပါတယ်။]
“ဖြေရှင်းနည်း တစ်ခုခု ရှိပြီလား။”
ဒိုကန်ဂျွန်သည် သူ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ စကားလုံးတိုင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုကိုမူ သူ မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ပေ။
“အသင်းကောင်တွေက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကစားသမားတွေကို တိုက်ခိုက်လာကြပါပြီ။ သူတို့ရဲ့ စွပ်စွဲချက်တွေကို ကျွန်တော် အပြည့်အဝ ငြင်းဆိုခဲ့ပေမဲ့ အခြေအနေက ပိုကောင်းလာတာမျိုး မရှိပါဘူး။ အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့တဲ့အကြိမ်က အတွေးကမ္ဘာ ကို လျှို့ဝှက်စွာ အသုံးပြုခဲ့တာ မိသွားပြီးနောက်ပိုင်း ပိုဆိုးလာပါတယ်။”
[အခြားမျိုးနွယ်စုတွေကရော ဘယ်လိုနေလဲ။]
“အဲဒီကောင်တွေက သရဲတစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသလိုမျိုး ကျွန်တော်တို့ကို ခါချပစ်လိုက်ကြပါပြီ။ သူတို့လည်း လူမိုက်တွေ မဟုတ်ကြပါဘူး။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ ကျွန်တော်တို့နဲ့ လက်တွဲဖို့ဆိုတာ အန္တရာယ်များတယ်ဆိုတာကို သူတို့ သိကြပါတယ်။”
[ဟာ့။]
အာဂယ်လ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို လွှတ်ချလိုက်သည်။
သင့်လျော်သော ဖြေရှင်းချက်တစ်ခုကို ရှာမတွေ့နိုင်သော အာဂယ်လ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဒိုကန်ဂျွန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“ဒီအတိုင်း ငြိမ်ပြီး ထိုင်နေလို့တော့ မဖြစ်ဘူးလေ။”
[ခဏလောက် ငြိမ်နေစမ်းပါ။ ငါလည်း စဉ်းစားနေတာပဲ။]
‘ဒါတွေ အားလုံးက မင်းရဲ့ စဉ်းစားဆင်ခြင်စရာမရှိတဲ့ လုပ်ရပ်တွေကြောင့် မဟုတ်ဘူးလား။’
ဒိုကန်ဂျွန်သည် ထိုစကားများကို အသည်းအသန် မြိုသိပ်လိုက်ရသည်။
သူတို့၏ အခြေခံအမြစ်များ ပြိုလဲနေသော လက်ရှိအခြေအနေတွင် အာဂယ်လ်နှင့် အဆက်အသွယ် ဖြတ်လိုက်ရန် သူ မလုပ်ဝံ့ပေ။
အကယ်၍သာ ထိုသို့လုပ်ခဲ့ပါက ပြန်လှည့်စရာမရှိတော့သည့် တံတားကို ဖြတ်ကျော်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ဒိုကန်ဂျွန်သည် သူဖြတ်ကျော်ရမည့် တံတားကို သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် မြင်နေရသည်။
ထိုနေရာမှလွဲ၍ အခြားလမ်း မရှိတော့သော်လည်း သူက မဖြတ်ကျော်ရဲသေးပေ။
ဒါက ကန့်သတ်ချက် တစ်မျိုးပင် ဖြစ်သည်။
ဒိုကန်ဂျွန်သည် အာဂယ်လ် စကားစမည့်အချိန်ကို တိတ်ဆိတ်စွာပင် စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။
[ဟူး။ လောလောဆယ်တော့ အချိန်ဆွဲထားပြီး ဆက်ထိန်းထားဖို့ပဲ ကြိုးစားစမ်းပါ။ ငါလည်း နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှာကြည့်ပါဦးမယ်။]
“…ဟုတ်ကဲ့ပါ။”
အာဂယ်လ်သည် ဒိုကန်ဂျွန်နှင့် ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုက်လာမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
***
သူမသည် သူမ၏ ခြေထောက်သေးသေးလေးများကို ခါယမ်းလိုက်သည်။
သူမပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ဖေရီနတ်သမီး အတောင်ပံများပင်လျှင် အလင်းရောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“သေစမ်း။ သေစမ်း သေစမ်း သေစမ်း သေစမ်း သေစမ်း သေစမ်း သေစမ်း သေစမ်း သေစမ်း သေစမ်း သေစမ်း။”
အာဂယ်လ်သည် သူမ၏ ဆံပင်များကို ဆွဲဆုတ်လိုက်သည်။
ဒေါသစိတ်တို့က ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူမသည် ဆောင်းရာသီ မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တစ်ပါတည်းပါလာသော ရှုံးနိမ့်ရခြင်း၏ ခံစားချက်နှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သေဆုံးသွားရမည့်သူက သေမသွားခဲ့ဘဲ သူ၏ အကြံအစည်မှာ အစအဆုံး ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရသည်။
တကယ်တမ်း ထိခိုက်နစ်နာခဲ့ရသည်မှာ သူမမဟုတ်ဘဲ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ မျိုးနွယ်စု ဖြစ်သော်လည်း အာဂယ်လ်မှာ စိတ်အေးလက်အေး ရှိမနေနိုင်ပေ။
‘မဖြစ်ဘူး။ ဒါက ငါ အပင်ပန်းခံပြီး ရယူထားခဲ့ရတဲ့ ရာထူးနေရာလေ။ အကယ်၍သာ ဒါတွေသာ ပေါက်ကြားသွားခဲ့မယ်ဆိုရင်…’
သူမ ပါဝင်နေသော ဌာနဖြစ်သည့် ပင်တာဂရမ် သည် အင်အားအကောင်းဆုံးသူသာ ရပ်တည်နိုင်သည်ဟူသော မူဝါဒပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အောင်မြင်မှုကို ဆုချကြသော်လည်း ကျရှုံးမှုအတွက်မူ ကရුණာကွင်းဆက် လုံးဝမရှိပေ။
ပင်တာဂရမ် သည် ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ၏ ဒဿနကို အလွန်တရာ အပြည့်အဝ ప్రతిబింబနေသည့် ဌာနတစ်ခု ဖြစ်သည်။
‘တခြားလူတွေကို ငါ ဘာပြောရမလဲ။’
အာဂယ်လ်သည် သူမ၏ လက်သည်းများကို ကိုက်နေမိသည်။
တောက် တောက်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။
လှဲလျောင်းနေသော အာဂယ်လ်၏ ကိုယ်လုံးမှာ လန့်ဖြန့်သွားခဲ့သည်။
‘သေစမ်း။’
ဘယ်သူ ရောက်လာတာလဲဆိုတာကို အာဂယ်လ် ရိပ်မိလိုက်ပြီး မျက်နှာကို ရွဲ့စောင်းလိုက်သည်။
ထိန်းချုပ်သူ၏ အခန်းထံသို့ ဤကဲ့သို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လာရောက်ဝံ့သူမှာ အလွန်တရာမှပင် နည်းပါးလှပေသည်။
တောက် တောက်။
တံခါးခေါက်သံက ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
သူ မကြားယောင်ဆောင်နေခြင်းက အလကားသာ ဖြစ်တော့မည်။
တစ်ဖက်လူက သူမ ရှိနေမှန်း သိပြီးသားဖြစ်၍ ရှာဖွေလာခဲ့ခြင်းပင်။
အာဂယ်လ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ဧည့်သည်အား အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် ပေးလိုက်ရသည်။
“တကယ်ပါပဲ၊ ဘာကြောင့်များ တံခါးကို ဒီလောက်အထိ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပိတ်လှောင်ထားရတာလဲ မသိဘူး။ ဘာတွေများ အရေးတကြီး ဖြစ်နေလို့လဲ။”
အသံပျော့ပျော့ဖြင့် မန်နေဂျာတစ်ဦးက သူ့ရဲ့ မြွေဟောက်ခေါင်းပေါ်တွင် ဦးထုပ်တစ်လုံး ဆောင်းထားသည်။
သူသည် ဖီဒိုရာဦးထုပ်ကို ချွတ်လိုက်ပြီး အာဂယ်လ်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။
သူ့ရဲ့ နှစ်ခွဖြစ်နေသော လျှာက တစ်ချက် ထွက်လာသည်။
အာဂယ်လ်က ကြက်သီးမွှေးင်းသွားသည့်အလား နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ၊ မန်နေဂျာ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ရှာမသ်။”
“အာဂယ်လ်။ မျက်နှာကလည်း ပျက်လို့။ အရင်တုန်းကဆိုရင် မျက်နှာအပြည့် အပြုံးတွေနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး နေတတ်ပါရဲ့နဲ့။”
“ဒီလို ရှုပ်ထွေးပွေလီနေတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ ငါက အေးအေးဆေးဆေး နေနိုင်မယ်လို့ မထင်ဘူး။”
“အဲဒါတော့ ဟုတ်ပါတယ်။”
ရှာမသ်က ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေသော ထိန်းချုပ်သူ၏ အခန်းကို ဝေ့ကြည့်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
အာဂယ်လ်က ရှာမသ်ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“တော်တော့၊ အဓိကကိစ္စကိုပဲ ပြောစမ်းပါ။”
“ဟားဟား။ အဲဒီလောက်ကြီး တင်းမာမနေပါနဲ့။ ငါများ မှားတာတစ်ခုခု လုပ်မိသလို ဖြစ်နေပါလား။”
“…”
အာဂယ်လ်သည် ပြောစရာများစွာကြောင့် ရင်ထဲတွင် စူးနစ်သွားသဖြင့် ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားလိုက်သည်။
ရှာမသ်က ပခုံးတစ်ချက် တွန့်ပြလိုက်သည်။
“အာ၊ ဒါက တကယ်ကိုပဲ… အာဂယ်လ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါတို့ အတူတကွ ပျိုးထောင်ထားတဲ့ အရည်အချင်းရှိသူတွေကို ဒီလောက်အထိ မိုက်မိုက်မဲမဲ အလေအလွင့် ဖြစ်စေခဲ့ရတာလဲ။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ မျိုးနွယ်စုလေ၊ ဒီရက်ပိုင်း သတင်းတွေ အရမ်းထွက်နေတယ်။ ငါ့ရဲ့ အဖြူရောင်ည လူ့အဖွဲ့အစည်း (White Night Society) ထဲမှာတောင် သတင်းတွေက ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်နေတယ်။”
“…အဲဒါက ဟိုဝက်ကောင်တွေ ခဏလောက် အော်ဟစ်ပြီး ငြိမ်သွားမယ့် အချိန်ကိစ္စပါပဲ။”
“အခြေအနေက ဘယ်လိုမှ မကောင်းလှဘဲနဲ့ အဲဒီလောက်အထိ အကောင်းမြင်နေတာကတော့ လွန်သွားပြီပေါ့။”
ရှာမသ်က စူးရဲစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
အာဂယ်လ် ဘယ်လိုအခြေအနေမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကို သူ အစောတည်းက သိနှင့်ပြီးဖြစ်၍ လာရောက်ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အာဂယ်လ်လည်း ထိုအချက်ကို ခံစားမိသဖြင့် သူမ၏ စစ်မှန်သော ခံစားချက်များကို မဖုံးကွယ်တော့ပေ။
“ငါ့ကို အကျပ်ကိုင်တော့မလို့လား။”
“ဟားဟား။ အာဂယ်လ်။ အဲဒီလောက်အထိ ကာကွယ်ပိုင်ခွင့်တွေနဲ့ တင်းမာမနေပါနဲ့။ ငါတို့က အတန်းတူ ကျောင်းသားဟောင်းတွေ မဟုတ်လား။ အတန်းတူ ဝင်ခဲ့ကြပြီး ပင်တာဂရမ် ဌာနကို မန်နေဂျာတွေအဖြစ် အတူတကွ ဝင်ရောက်လာကြတာလေ။”
“ရှာမသ်။ မင်းပါးစပ်ကနေ ‘အတန်းတူ ကျောင်းသားဟောင်း’ ဆိုတဲ့ စကားကို ကြားရတာတင်နဲ့တင် ရွံစရာကောင်းလှပြီ။”
မန်နေဂျာ ရှာမသ်က အာဂယ်လ်၏ ရင့်သီးသော စကားများကိုပင် အသာအယာ ပြုံးပြနေသည်။
“အာဂယ်လ်။ မင်း အခုလုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ဒါရိုက်တာသာ သိသွားမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုဖြစ်မယ်လို့ ထင်လဲ။”
ဒါရိုက်တာအကြောင်း ပါလာသောအခါ အာဂယ်လ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမူအရာ ကင်းမဲ့သွားသည်။
“မင်း…!”
“ငါ့ကို အဲဒီလို စူးစူးရဲရဲ မကြည့်နဲ့လေ။ ငါ မှားတာတစ်ခုခု လုပ်မိလို့လား။ မလုပ်မိပါဘူး။ အမှားလုပ်မိတာက မင်းလေ။ ကမ္ဘာမြို့လို့ခေါ်တဲ့ ဒီ မြေသြဇာကောင်းတဲ့နေရာမှာ ကိုယ့်အတွက် နေရာတစ်ခု ဖန်တီးနိုင်ဖို့ ငါတို့ ဒီလောက်အထိ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြတာ။ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံဘက်ကနေ လုပ်ကိုင်ရင်း ရုတ်တရက် ကျောခိုင်းသွားတဲ့အခါ ငါ့မှာ ဘယ်လိုခံစားချက်မျိုး ရှိမလဲဆိုတာ မင်း စဉ်းစားဖူးလား။”
“တော်တော့! လိုချင်တာ ဘာလဲ မြန်မြန်ပြောစမ်း။”
အာဂယ်လ်သည် ရှာမသ်ကို မယုံကြည်ပေ။
သူမသည် ပင်တာဂရမ် ဌာနမှ မည်သူ့ကိုမျှ မယုံကြည်ပေ။
သူတို့အားလုံးသည် ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားအတွက်သာ လှုပ်ရှားကြသည့် အတ္တကြီးသူများ ဖြစ်ကြသည်။
မဟာမိတ်များ ဖြစ်ကြသည်ဆိုလျှင်တောင်မှ နောက်ကျောကို ဓားနဲ့ထိုးပြီး ရာထူးတက်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကိုသာ အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။
အာဂယ်လ်သည် အရှက်ကွဲရခြင်းကြောင့် တုန်ရီနေသည်။
သူမကို အမြဲတမ်း မျက်စိကျနေခဲ့သည့် ရှာမသ်၏ အကွက်ထဲသို့ သူမ ကျရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒါကြောင့် မင်းကို ငါ သဘောကျတာပေါ့၊ အာဂယ်လ်။ အဓိကကိစ္စကို မြန်မြန်ရောက်သွားတာပဲ။ မင်းကို ဒီရက်ပိုင်း စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးနေတဲ့ ပြဿနာရှာသူတွေကို ရှင်းထုတ်ဖို့ ငါ ကူညီပေးပါမယ်။”
“…ဘာလိုချင်လို့လဲ။”
“အင်း၊ အဖြူရောင်ည လူ့အဖွဲ့အစည်းက တရုတ်နိုင်ငံ တစ်နိုင်ငံတည်းမှာပဲ လှုပ်ရှားဖို့အတွက် အလွန်တရာ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီ။ တခြားဒေသတွေဆီကိုပါ သူတို့ရဲ့ လက်တံတွေကို ဖြန့်ကျက်ဖို့ လိုတယ်လို့ မင်းမထင်ဘူးလား။”
“ဟို တရုတ်ကောင်တွေကို ဒီဘက်ကို ခေါ်လာပေးဖို့ ငါ့ကို လုပ်ခိုင်းမလို့လား။”
“ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ က ‘အခုထိ’ မပျက်စီးသေးတဲ့အချိန်မှာ အဲဒါက ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ငါလည်း မင်းကို ကူညီပေးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ ကိုရီးယားက ရှယ်ယာအချို့ကို ငါ့ကို ပေးရမယ်။”
“မြွေဆိုးကောင်။”
“ကူကူ။ ငါတို့က အစကတည်းက ဒီလိုပုံစံနဲ့ပဲ လာခဲ့ကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
အာဂယ်လ်သည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်သည်။
ဒါက လုံးဝ မမျှတတဲ့ ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားမှု ဖြစ်ပြီး သူမရဲ့ ရှယ်ယာတွေကို လုယူမယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
သူမ သဘောတူလိုက်သည့် တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် ရှာမသ်သည် ယခုအချိန်အထိ သူမနှင့် အဆင့်အတန်းတူညီခဲ့သူ၏ အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။
အာဂယ်လ်သည် ထိုသို့ဖြစ်လာသည်ကို မမြင်လိုသော်လည်း၊ သူမတွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
“မင်း နှောင့်နှေးနေပြီ။ ငါက ဟိုအမျိုးသမီးထက် ပိုကောင်းတယ် မဟုတ်လား။ ဒါမှမဟုတ် သူမကိုပဲ ဆက်သွယ်ရမလား။ ဂျပန်နိုင်ငံကို တာဝန်ယူထားတဲ့ ဟိုတစ်ယောက်လေ။ သူမက ဒါရိုက်တာရဲ့ ပြင်းပြင်းထန်ထန်ကို ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူ တစ်ယောက်ဆိုတာ မင်းလည်း သိပါတယ်လေ။ ဒီကိစ္စကိုသာ သူမ သိသွားမယ်ဆိုရင် မင်းအတွက် အဆုံးသတ်က သေချာပေါက် မကောင်းဘူး။”
“…ကောင်းပြီ။ ကောင်းပြီလေ!”
အာဂယ်လ်တွင် ငြင်းဆန်ရန်အတွက် အလွန်တရာ အကျပ်အတည်း ရောက်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် သဘောတူရန်သာ ရှိတော့သည်။
ဒါက ကံတရားပါပေ။
သူမသည် သာမန်ဝန်ထမ်းများကို သူမ၏ အကြံအစည်များအတွက် အသုံးချခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါတွင်မူ သူမကိုယ်တိုင်ပင် ထိုဒဏ်ကို ပြန်လည်ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။
“မင်းကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးနေတဲ့ ကောင်တွေကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ ငါ ကူညီပေးပါမယ်။ ငါ့မှာ အစီအစဉ် ရှိနှင့်ပြီးသားပါ။”
ရှာမသ်၏ ကျဉ်းမြောင်းနေသော မျက်လုံးများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာ တလက်လက် တောက်ပြောင်သွားသည်။
***
‘အခြေအနေက ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလာပြီ။’
ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ၏ ရူးသွပ်သော လုပ်ရပ်များကြောင့် ကိုရီးယားနိုင်ငံမှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေခဲ့သည်။
လေအနည်းငယ် တိုက်ရုံနှင့်ပင် အသံများစွာ ထွက်ပေါ်လာတတ်သော ကိုင်းအခက်များစွာရှိသည့် သစ်ပင်တစ်ပင်နှင့် တူနေသည်။
ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ က ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကြီးကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သဖြင့် အတွေးကမ္ဘာ ထဲရှိ အဖြူရောင်ပန်း စီမံခန့်ခွဲမှု၏ အောင်မြင်မှုများမှာ အရိပ်မည်းအောက်သို့ ရောက်သွားခဲ့ရသည်။
‘အင်းလေ၊ လူတွေက ကောင်းတဲ့သတင်းထက် ဆိုးတဲ့သတင်းကို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားကြတာ ဓမ္မတာပဲလေ။’
ယုဟွန်ကတော့ အများကြီး ဂရုမစိုက်ပေ။
သူသည် အတွေးကမ္ဘာ ထဲမှ သူလိုချင်သမျှကို အစအဆုံး ရယူပြီးနှင့်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တတိယ စူးစမ်းရှာဖွေရေး အဖွဲ့အတွက် ဆုကြေးငွေနှင့် ဘောနပ်စ်များကိုလည်း မျှော်လင့်နိုင်သေးသည်။
‘ပြီးတော့ အဖြူရောင်ပန်း စီမံခန့်ခွဲမှုရဲ့ နာမည်ကောင်းကလည်း ပျံ့နှံ့မလာဘဲ နေမှာမှ မဟုတ်တာ။’
ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ပုန်းအောင်းနေကြသော သတင်းထောက်များ ပမာဏမှာ သိသိသာသာ တိုးလာခဲ့သလို အဖြူရောင်ပန်း စီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် စာချုပ်ချုပ်ဆိုလိုကြသော စုဆောင်းသူများလည်း ရှိလာကြသည်။
သို့သော် ဘက်ဆယ်ရယွန်က သူတို့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ လက်မခံပေ။
အဖြူရောင်ပန်း စီမံခန့်ခွဲမှုထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည့် စုဆောင်းသူများကို ယုဟွန်၏ ရွေးချယ်မှုဖြင့်သာ ဆုံးဖြတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယုဟွန်သည် လျှောက်ထားသူများစာရင်းကို အရန်သင့်အနေဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ခဲ့သော်လည်း စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မတွေ့ခဲ့ပေ။
‘သူတို့က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို မှီပြီး အမြတ်ထုတ်ချင်နေတဲ့ အခွင့်အရေးသမားတွေ သက်သက်ပါပဲ။’
သို့သော် သူတို့ ရှိနေခြင်းကပင် အဖြူရောင်ပန်း စီမံခန့်ခွဲမှု၏ နာမည်ကျော်ကြားမှု မြင့်တက်လာနေကြောင်းကို သက်သေပြနေပေသည်။
‘မကြာခင်မှာ တတိယလူကို စတင်ရှာဖွေတော့မှ ဖြစ်မယ်။’
ဘယ်နေရာကနေ စတင်ရှာဖွေရမလဲဆိုတာကို သူ စဉ်းစားနေမိသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ဖုန်းဝင်လာခဲ့သည်။
‘ဘယ်သူပါလိမ့်။’
ယုဟွန်သည် ရင်းနှီးမှုမရှိသော နံပါတ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြီး ပိုင်ရှင်၏ မျက်နှာကို မှတ်မိသွားသည်။
‘ကန်ယူရာ။’
ကန်ယူရာသည် ယုဟွန်အတွက် ထူးဆန်းသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သည်။
သူမက သူ့အတွက် အဖိုးတန်သူ တစ်ဦးမဟုတ်သလို လုံးဝစိမ်းကားနေသူလည်း မဟုတ်ပေ။
သူမသည် ယခင်ဘဝက ယုဟွန်၏ နေရာကို လွှဲပြောင်းယူခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ပြောရမည်ဆိုလျှင် သူမသည် သူ့ကိုယ်သူ၏ နောက်ထပ် ပုံစံတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
‘သူ ဘာလိုချင်လို့လဲ။’
ယုဟွန် ဖုန်းကို ဖြေလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဖက်မှ ‘အာ’ ဆိုသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။
- ഓဟ်! အိုပါး၊ ဖုန်းကိုင်လိုက်ပြီပဲ။
“အင်း၊ ယူရာ။ တော်တော်ကြာပြီနော်။”
- ဟုတ်တယ်။ တော်တော်ကြာပြီပဲ အိုပါး။ ဂီယွန်ဟူ အန်တီက ဘယ်လိုနေလဲဟင်။ သတင်းထဲမှာ တွေ့လိုက်တယ်။ အရမ်းမိုက်တာပဲ မဟုတ်လား။ တတိယ စူးစမ်းရှာဖွေရေး အဖွဲ့ကို ‘ဒီအတိုင်းပဲ’ အောင်မြင်သွားစေခဲ့တာလေ။
သူမသည် ကျောင်းသူလေးတစ်ဦး၏ ထုံးစံအတိုင်း အလျင်စလိုဖြင့် အလွန်တရာ တက်ကြွစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။”
နှုတ်ဆက်ချင်ရုံသက်သက်နဲ့ ဖုန်းခေါ်လာတာတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ သူ သံသယဝင်မိသည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊
- အာ၊ အဲဒါကလေ…
ယူရာက သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ဘဲ အားပါးတရ ပြောလိုက်သည်။
- ကျွန်မ စုဆောင်းသူတစ်ယောက်အဖြစ် နိုးထလာခဲ့ပြီ!
“ဘာ?”