“ယူဟွန်း! ထစမ်း!”
“ယူဟွန်း! သတိထားစမ်းပါ!”
ကျွန်ုပ်၏ နားထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသော အသံများကြောင့် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့က စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကျွန်ုပ်ကို ငုံ့ကြည့်နေကြသည်။
ကောင်းကင်ယံသည် မုန်တိုင်းတိမ်မည်းများဖြင့် မှောင်မိုက်နေပြီး မိုးရေများက ရေတံခွန်တစ်ခု အလား ကျဆင်းနေသည်။
ကျွန်ုပ်၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှာ ပင်လယ်ရေရော မိုးရေပါ စိုရွှဲနေ၏။
“ဟာ”
ခဏတာမျှ သတိလစ်သွားခဲ့မိကြောင်း ကျွန်ုပ် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ နောက်ကျမှ ရောက်လာသည့် နာကျင်ကိုက်ခဲမှုက ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာ၏။ သို့သော်လည်း ထိုဝေဒနာကြောင့် မျက်နှာကို မမဲ့မိပေ။
ထိုအချက်က ကျွန်ုပ် သက်ရှင်နေသေးကြောင်း ပြသနေသော သက်သေပင်တည်း။
ရေစိုနေသော နဖူးစပ်မှ ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်ပြီး ရှိရာနေရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။
ကျွန်ုပ်သည် ခိုင်မာသော မြေပြင်ပေါ်တွင် ရပ်နေမိ၏။
“အားလုံး အဆင်ပြေကြရဲ့လား”
“ကျ-ကျုပ် အဆင်ပြေပါတယ်”
“ငါလည်း သစ်စက်ရာ တချို့တလေ ထိတာကလွဲလို့ အဆင်ပြေပါတယ်”
သတိမေ့သွားမည့်အချိန်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ကျွန်ုပ် ပြန်ပြောင်းတွေးမိသည်။
ကျွန်းသို့ မရောက်မီလေးတွင် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် က သင်္ဘောကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်ကာ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ကို အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်အောင် ရိုက်ချေပစ်ခဲ့သည်။
အမှန်တရားအားဖြင့် သင်္ဘော၏ နောက်ပိုင်းတစ်ဝက်သာ ပျက်စီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း ပြဿနာမှာ ကျွန်ုပ်တို့ အစွမ်းကုန် မောင်းနှင်နေချိန်တွင် ထိုသို့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် က လမ်းကြောင်းပျောက်သွားကာ ဧရာမ ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုနှင့် ဝင်တိုက်မိခဲ့သည်။
ကျွန်ုပ်၏ မှတ်ဉာဏ်က ထိုနေရာတွင် ဆုံးသွားခဲ့၏။
“……”
ကျွန်ုပ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ကျွန်းပေါ်ရှိ မြေပြင်သည် ပုံသဏ္ဍာန်မကျဘဲ ထိုးထွက်နေသော ချွန်ထက်သည့် ကျောက်ဆောင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။
နောက်ဆုံးတော့ ကျွန်ုပ်တို့၏ ရည်မှန်းချက်ပန်းတိုင်ဖြစ်သော သင်္ဘောပျက်များ၏ သင်္ချိုင်းဂူသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ဤနေရာအထိ လိုက်လံနှောင့်ယှက်ခဲ့သော မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် မှာ ရေတိမ်ပိုင်းရှိ ကျောက်ဆောင်ကြားထဲတွင် ညပ်နေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အများစုမှာ ရေပေါ်သို့ ထွက်နေလျက် ရှိသည်။
လူတစ်ယောက်ထက်ပင် ကြီးမားသော သူ၏ မျက်လုံးကြီးများက ကျွန်ုပ်တို့ကို လူသတ်လိုသည့် အငွေ့အသက်များဖြင့် စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
လဲကျနေခဲ့ကြသော သင်္ဘောသားများလည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထလာကြသည်။
ကွဲအက်နေသော မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ထံမှ ဆင်းလာကြသူများက မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ကို စိုက်ကြည့်နေကြ၏။
“နောက်ဆုံးတော့…”
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ သွားများကို ဖြီးပြလိုက်သည်။
သူ၏ မျက်နှာတွင် မခံမရပ်နိုင်အောင် ပျော်ရွှင်နေဟန် ပေါ်နေ၏။
“ဒီအချိန်ကို ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ”
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ လက်စားချေလိုစိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အသံကြောင့် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် တင်းမာသွားသည်။
၎င်းသည် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဤနေရာအထိ ရောက်လာရန်အတွက် စွမ်းအင် အမြောက်အမြားကို သုံးစွဲထားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။
လောကတွင် ဘာကိုမှ မကြောက်တတ်ခဲ့သော ထိုပင်လယ်ဘီလူးကြီးမှာ ယခုအခါတွင်မူ အားကုန်ခန်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
ကျွန်ုပ်တို့အနေဖြင့် ဤအခွင့်အရေးကို လွတ်သွားစေရန် မစွမ်းသာပေ။
“နော့တန်! အခု အချိန်ပဲ!”
[ငါသိတယ်။ နော်တီးလပ်၊ ရေပေါ်ထွက်လာခဲ့။]
ဂျွမ်းဆမ်းသံ!
စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော နော်တီးလပ်သည် ရေပက်ဖြန်းသံများနှင့်အတူ ရေပေါ်သို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။
[ဒီလို ရူးသွပ်တဲ့ စစ်ဆင်ရေးကို အောင်မြင်မှုဆီ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့ကြတဲ့ အရာရှိတွေရဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိကို ကျုပ် ချီးကျူးပါတယ်။]
နော်တီးလပ်က တော်ပီဒို ဒုံးကျည်ကို ချက်ချင်းပင် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
တော်ပီဒိုသည် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ အမြီးဘက် နှစ်ဖက်စလုံးနှင့် နီးစပ်သည့် ရေအောက်ရှိ ကျောက်ဆောင်များကို ဝင်ရောက်မှန်ကန်သွားသည်။
ဗြုန်း! ဒိုင်းဒိုင်း!
ကျောက်ဆောင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ပြိုကျသွား၏။
ကျောက်စွယ်ကျောက်စတုံးများ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျလာကာ ၎င်းကို ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်သည်။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် သည် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်ခဲ့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်ဝက်မှာ ရေပေါ်သို့ ထွက်နေဆဲဖြစ်ကာ ကျောပေါ်တွင် ဖိကျလာသော ဧရာမ ကျောက်ဆောင်ကြီးများ၏ အလေးချိန်ကို မလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့ပေ။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ကို ရေတိမ်ပိုင်းဆီသို့ ဆွဲခေါ်လာပြီး လှုပ်ရှားမရအောင် ချုပ်နှောင်ခြင်း။
ထိုအရာသည်ပင် စစ်ဆင်ရေး၏ အစနှင့် အဆုံးပင် ဖြစ်ပေသည်။
“ဒါတောင်မှ…”
မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်နေရသော မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ကိုယ်လုံးကြီးကို ကြည့်ကာ ကျွန်ုပ် လျှာသပ်လိုက်သည်။
“ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ သားရဲကောင်ကြီးနဲ့ တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ရတာ တကယ် ရင်လေးစရာပဲ”
ကျွန်ုပ်တို့မှာ အနိုင်မရသေးပေ။
အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင်ပင် အနိုင်ရနိုင်ခြေ သုညရာခိုင်နှုန်းရှိနေရာမှ အနည်းငယ် အသာစီးရရုံမျှသာ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် က ဤနေရာတွင် အမြဲတမ်း ညပ်နေလိမ့်မည်ဟု ကျွန်ုပ် မထင်ထားပေ။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ အားအင်များ ပြန်လည်ပြည့်ဖြဝေလာမည်ဖြစ်ပြီး ကျောဘက်ရှိ အပျက်အစီးများကို ဖယ်ရှားကာ ကျွန်းပေါ်မှ ထွက်ပြေးသွားလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ ယခုအချိန်ပင် ဖြစ်သည်။
သူ ဒဏ်ရာများ သက်သာလာပြီး မထွက်ပြေးသွားမီတွင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကိုက်ခဲနှောင့်ယှက်နေခဲ့သော ဤစောက်ကျိုးနည်း အမဲလိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်ရမည် ဖြစ်သည်။
“အားလုံး လက်နက်တွေကို ကိုင်ကြ! ယမ်းတွေ မစိုသွားအောင် သေချာစစ်ကြ!!”
“ယမ်းမှုန့်တွေ ရေမစိုအောင် သတိထားကြ! အခု လုပ်ရတော့မယ်!”
သင်္ဘောသားများက တစ်ပိုင်းတစ်စ ရေမြုပ်နေသော မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ယမ်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှ လက်နက်များကို ထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။
လွှားပစ်သမား မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ်၊ သင်္ဘောအရာရှိ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် နှင့် လူသစ် သင်္ဘောသား မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် တို့ကလည်း သေနတ်များနှင့် လွှားများကို အသင့်ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
“သွားကြစို့!”
တိုက်ပွဲ စတင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြေညာသူမှာ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ပင်တည်း။
သူ၏ ရင်ထဲတွင် တောက်လောင်နေသော လက်စားချေလိုစိတ်ကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ချင်နေပုံရသည်။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် သည် ကျောတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော လွှားသုံးလက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အစဉ်လိုက် ပစ်ချလိုက်သည်။
ဇིင်!
လေထုကို တန်းတန်းမတ်မတ် ဖြတ်သန်းသွားသော လွှားသုံးလက်သည် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ကာကွယ်မှု ကင်းမဲ့နေသော အရေပြားကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွား၏။
ဝူးဝူးဝူး──!!
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် သည် နာကျင်မှုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို လိမ်ကောက်သွားသည်။
သူ၏ ဖြူစင်သော အရေပြားပေါ်သို့ သွေးနီရောင်များ စီးကျလာ၏။
ယခုအချိန်အထိ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ခဲ့ရသော သင်္ဘောသားများ၏ ရင်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်လေးတစ်ခု သန်းလာသည်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ကြသော စုဆောင်းသူများ၏ အခြေအနေမှာလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
တစ်ချက်တီးရိုက်ရုံဖြင့် သင်္ဘောတစ်စင်းလုံးကို အပိုင်းပိုင်းပြိုကွဲစေခဲ့သည့် ပင်လယ်၏ စိုးမိုးရှင် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ပင်လျှင် ယခုအခါတွင် နာကျင်နေရပြီ ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတော့ သူသည်လည်း သွေးထွက်တတ်သည့် သက်ရှိသတ္တဝါ တစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပေသည်။
“သူ့ကို သတ်ကြ!”
“ဒီစုန်းပြူးကို ရှင်းပစ်ကြစို့!”
သင်္ဘောသားများက လွှားများကို ပစ်လွှတ်ကြပြီး သင်္ဘောပေါ်မှ သေနတ်များကို ထုတ်ယူကာ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ဆီသို့ ပစ်ခတ်ကြသည်။
စုဆောင်းသူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်များမှာ ပို၍ပင် တောက်ပနေ၏။
ပင်လယ်ရေကြောင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့် ကောင်းကောင်း တိုက်ခိုက်မရခဲ့ကြသည်ကို သက်သေပြသည့်အနှယ် စုဆောင်းသူတို့သည် ကုန်းပေါ်တွင် သူတို့၏ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ ထုတ်ဖော်ကာ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ရက်စက်ကြမ်းကြوتစွာ ခုတ်ထစ်ကြသည်။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် က တိုးလာနေသော ဒဏ်ရာများကြားတွင် ငြိမ်ခံနေမည် မဟုတ်ပေ။
သူသည် ရေတိမ်ပိုင်းသို့ တက်လာခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ကြီးမားသော အခွင့်အရေး ဖြစ်လာသည်မှာ မှန်ကန်ပေသည်။ သို့သော် ထိုအချက်က မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် အားနည်းသွားသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်မသက်ရောက်သလို တိုက်ခိုက်ခံရုံသာ ခံနေမည်ဟုလည်း ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။
တောင်တန်းတစ်ခုနှင့် ယှဉ်နိုင်လောက်သော ထုထည်နှင့် အရွယ်အစား။
ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့လျှင်တောင်မှ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် သည် သူ၏ တည်ရှိမှု သက်သက်ဖြင့်ပင် အစွမ်းထက်သော ആയുധတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
“အားလုံး သတိထားကြ! သိပ်မကပ်နဲ့!”
“သူ့ခေါင်းကို လှည့်ခွင့်မပေးနဲ့! သူ့ပါးစပ်ထဲကနေ ဧရာမ ပေါက်ကွဲအားလှိုင်းကြီး ထုတ်လွှတ်လိမ့်မယ်!”
စကားပင် မဆုံးသေးမီ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် က ပါးစပ်ကို ဟလိုက်သည်။
သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ကြီးမားလွန်းလှသဖြင့် ဟထားသော ပါးစပ်ကြီးမှာ အဆုံးအစမရှိသော နက်ရှိုင်းသည့် လိုဏ်ဂူမည်းကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေ၏။
အတွင်းဘက်မှနေ၍ မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ အဖျက်စွမ်းအားကြီးသော အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကြွပ်!
မံသတူ ရေဆိုးသလို ကံဆိုးသွားသော သင်္ဘောသား တစ်ဦးမှာ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ပါးစပ်ရှေ့ ဆယ်မီတာအကွာတွင် တိုးဝင်မိသွားသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အပိုင်းပိုင်း အစစ ကွဲအက်သွားပြီး အစအနများ အနေဖြင့် ဝေးလံသော နေရာသို့ လွင့်စင်သွား၏။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုနေရာကို ငေးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ပင်လယ်ထဲတွင်သာ ကျက်စားသော ဝေလငါးတစ်ကောင်သည် ကုန်းပေါ်တွင်ပင် ဤမျှလောက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်သည်ဆိုသည်ကို ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိပေ။
“သူ့ခေါင်း မလှည့်နိုင်အောင် ဆက်ပြီး နှောင့်ယှက်ကြ!”
“ထောင်မြွှာ အမြောက်ကို ပစ်ကြစို့!”
ကျန်ရှိနေသေးသော ထောင်မြွှာ အမြောက်ကြီးမှ မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်နေသော အရေပြားပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
ကန်းဟယ်ရင် ၏ လျှပ်စီးဓားက လျှပ်စစ်မီးပွားများ ထုတ်လွှတ်နေပြီး ကွမ်ဂျီအာ ၏ စွမ်းအင်က မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ အသားစများကို ဆွဲဖြဲပစ်နေသည်။
ယူဟွန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုကလည်း မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ကျောပြင်တွင် ဒဏ်ရာများကို ထင်ရှားစေခဲ့သည်။
“ငါ့ရဲ့ သင်္ဘောသားတွေအတွက် လက်စားချေပေးမယ်!”
ပါချီအို၏ ထူးခြားစွမ်းရည် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် လှုပ်ရှားလာသည်။
သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးမှာ သတ္တုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏။
တိုးတက်လာသော ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုဖြင့် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ အရေပြားကို ထုထည်ရိုက်နှက်လိုက်သည်။
သူ၏ လက်သီးချက် ကျရောက်တိုင်း မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ အသားစများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။
“ဟား!”
ထူးဆန်းသော နတ်ဆိုးဆရာမ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် လည်း လှုပ်ရှားလာသည်။
သူမက လက်တစ်ဖက်တွင် ပုဆိန်ကို ကိုင်ကာ ထူးဆန်းသော စုန်းပညာကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။
ပုဆိန်ဖြင့် ခုတ်ခံလိုက်ရသော မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ အသားစများမှာ အမည်းရောင်သန်းကာ ပုပ်စပ်သွားသည်။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် လည်း မီးတောက်များ ရစ်ပတ်နေသည့် သူ၏ ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်သည်။
အဖြူရောင် ကင်းဗတ်စပေါ်ရှိ အနီရောင် အစက်အပြောက်များကဲ့သို့ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်တွင် ဒဏ်ရာများနှင့် သွေးကွက်များ တစ်ခုပြီး တစ်ခု ပျံ့နှံ့သွား၏။
“ဆက်တိုက် တိုက်ကြ! တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခွင့် လုံးဝ မပေးနဲ့!”
“အပြင်းအထန် တွန်းလှန်ကြ၊ လက်မလွှတ်နဲ့!”
အားလုံး သွားများကို ကြိတ်ကာ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ဆီသို့ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရွာချလိုက်ကြသည်။
သူတို့တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။
အကယ်၍သာ ဤနေရာတွင် သူ့ကို မသတ်နိုင်ခဲ့ပါက သူတို့ကိုယ်တိုင် သေရပေလိမ့်မည်။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် သူ၏ အားအင်များ ပြန်လည်မပြည့်ဝလာမီ၊ ကျောက်ဆောင်ပုံများကို မဖျက်ဆီးနိုင်မီ၊ ဤနေရာမှ မလွတ်မြောက်သွားမီတွင် သူတို့ သတ်ကို သတ်ရမည် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း။
‘အဆုံးအစ မရှိဘူးပဲ…’
ယူဟွန်းသည် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ကျောပြင်ကို လှံဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်ရင်း ထိုသို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
၎င်းမှာ ဗလာကျင်းနေသော လက်ဖြင့် ကြီးမားလှသည့် တောင်ကုန်းကြီးတစ်ခုကို တူးဆွနေရသည်နှင့် တူနေ၏။
သူတို့သည် ဒဏ်ရာများကို ဖြစ်ပေါ်စေလျက် ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ တစ်ခုလုံးနှင့် ယှဉ်လျှင် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် အတွက် အသေးစား ဒဏ်ရာမျှသာ ဖြစ်နေသည်။
သူ၏ ဧရာမ အရွယ်အစားနှင့် အပ်စပ်စွာပင် သူ၏ အသက်ရှင်နိုင်စွမ်းမှာ ပင်လယ်ပြင်ကြီး တစ်ခုတည်းကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပေသည်။
မည်မျှပင် ရမ်းကားစွာ တိုက်ခိုက်ခံနေရစေကာမူ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် က လဲကျသွားမည့် လက္ခဏာကို လုံးဝ မပြပေ။
‘ဒီလိုမျိုး ဆွဲဆန့်ထားလို့တော့ အန္တရာယ်များတယ်။’
စုဆောင်းသူတို့မှာ တစ်ဖက်သတ် တိုက်ခိုက်နေကြသူများ ဖြစ်သော်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှု ဖြစ်နေကြသူများလည်း ဖြစ်ကြသည်။
နော်တီးလပ်စ် သင်္ဘောသားများကလည်း အနည်းဆုံး လူအင်အားအချို့ကို ဖယ်ထားပြီး သေနတ်များဖြင့် တိုက်ပွဲထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသော်လည်း အားမလိုအားမရ ဖြစ်နေဆဲပင်။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပိုမို အားကောင်းလာသည်။
သူ၏ ကျောနောက်ဘက်ရှိ အပျက်အစီးများ တုန်ခါနေ၏။
သူက အပြည့်အဝဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်တော့မည့် အချိန်အထိ အချိန်အများကြီး ကျန်တော့သည် မဟုတ်ပေ။
‘ဒါက လုံလောက်သေးဘူးလား။ ငါတို့မှာ ဘာတွေ လိုအပ်နေသေးလဲ။ ဘာလဲကွ။ ငါ ဘာကို လွတ်သွားတာလဲ။’
ယူဟွန်း၏ ဦးခေါင်းသည် ချာချာလည်အောင် လည်နေသည်။
သူသည် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေရမည် ဖြစ်သည်။
လွှားများ ပစ်လွှတ်ခြင်း၊ သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်ခြင်း၊ ဓားများ လွှဲယမ်းခြင်း၊ လှံဖြင့် ထိုးစိုက်ခြင်း၊ လျှပ်စီးများ ပစ်ခတ်ခြင်း။
ဘာမှ အလုပ်မဖြစ်ပေ။
လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။
‘စဉ်းစားစမ်း။ အဲ့ဒီကောင်ကြီးကို နှိမ်နင်းနိုင်မည့် နည်းလမ်းကို။’
ယူဟွန်းသည် အာသီသအလျောက် သဘောပေါက်လိုက်သည်။ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ဆိုသည်မှာ သာမန်အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုမျိုးဖြင့် အနိုင်ယူ၍ ရနိုင်သည့် ရန်သူမျိုး မဟုတ်ပေ။
သူ့တွင် ပင်လယ်၏ နတ်ဆိုးနှင့် လိုက်ဖက်သော အမဲလိုက်နည်းလမ်း တစ်ရပ် လိုအပ်နေသည်။ ပြီးတော့ ၎င်းသည် သူ၏ ‘ပုံပြင်’ နှင့် သေချာပေါက် ပတ်သက်နေလိမ့်မည်။
ဘာဖြစ်မလဲ။
ယူဟွန်း စဉ်းစားခန်း ဝင်နေစဉ်မှာပင် ထိုအရာ ဖြစ်ပျက်လာသည်။
[ယူဟွန်း! သတိထား!]
“စုန်းမလေး…!”
ဗက်ရီယွန်၏ သတိပေးသံကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ယူဟွန်းသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။
ထိုနောက်တွင်ချက်ချင်းပင် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ကိုယ်ခန္ဓာက ယူဟွန်း ရှိနေခဲ့သော မြေပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ဖိချေပစ်လိုက်၏။
“မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် လှုပ်ရှားနေပြီ!”
“သူ ဒီကနေ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေပြီ!”
အားအင်အချို့ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာသော မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် သည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို အပြင်းအထန် ခါယမ်းလာသည်။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် က ပါးစပ်ကို ရုတ်တရက် တင်းတင်းစေ့လိုက်သည်။
လူတိုင်းက သူ့ကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အပြောင်းအလဲမှာ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ပါးစပ်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကျောနောက်ဘက်ရှိ လေထုတ်ပေါက်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။
ကွာအားအားအား───!!
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် သည် သူစုပ်ယူထားသော အောက်ဆီဂျင် အားလုံးကို လေထုတ်ပေါက်မှ တစ်ဆင့် ပြန်လည် ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဧရာမ ပေါက်ကွဲအားလှိုင်းကြီး တစ်ခုသည် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ပတ်လည်ကို လွှမ်းခြုံသွား၏။
တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းများမှာ လွင့်စင်သွားပြီး ကျဆင်းနေသော မိုးရေများပင်လျှင် ပြင်ပဘက်သို့ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။
မြေပြင်များ ကွဲအက်သွားပြီး မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ကျောပြင်ကို ဖိထားသော ကျောက်ဆောင်များမှာ အသံ၏ တုန်ခါမှုကြောင့် သဲမှုန်များအဖြစ်သို့ ပြိုကွဲသွားကြသည်။
“အား!”
“ကုဟတ်!”
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် နှင့် နီးကပ်စွာ ရှိနေကြသော လူများမှာလည်း သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုလုံးကို တုန်ခါစေသည့် ဒဏ်ချက်ကြောင့် ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်ကြရသည်။
သူ့အနီးရှိ သင်္ဘောသား တစ်ဦးမှာ မျက်စိ၊ နှာခေါင်းနှင့် ပါးစပ်တို့မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွား၏။
ကြံ့ခိုင်သော ကိုယ်ခန္ဓာများကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည့် စုဆောင်းသူများပင်လျှင် ကျောက်ဆောင်များကို ဖုန်မှုန်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲပစ်လိုက်သော ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို မခုခံနိုင်ကြပေ။
ယူဟွန်းလည်း ပေါက်ကွဲအားလှိုင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်သွားခဲ့သည်။
ကွမ်ဂျီအာ၊ ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ပါချီအိုတို့မှာလည်း အလားတူ အခြေအနေတွင် ရှိနေကြသည်။
ကံဆိုးကြသော စုဆောင်းသူများမှာမူ အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားကြပြီး မာကျောသော မြေပြင်ပေါ်သို့ ပะမိသောအခါ သတိလစ်မေ့မျောသွားကြ၏။
‘ဒါ ဘာကြီးလဲ?’
ယူဟွန်း၏ ဦးခေါင်းမှာ လည်ပတ်နေသလို ခံစားနေရသည်။
သူ့ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါစေခဲ့သော ထိုတုန်ခါမှုကို သူ တစ်ခါမှ ထပ်မံ မခံစားချင်တော့ပေ။
သူသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ သူ့နေရာမှ ထရပ်လိုက်ပြီး မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ လှုပ်ရှားမှုကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် မှာ အမောတကော အנفသင်းနေရုံသာ ရှိသေးသဖြင့် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို ဆက်တိုက် အသုံးပြုနိုင်ပုံ မပေါ်ပေ။
သို့သော် အကြီးမားဆုံး ပြဿနာမှာ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် တွင် ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေး ရသွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
“ဘာလဲဟ…”
ခဏတာမျှ ယူဟွန်းနှင့် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် တို့၏ မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားကြသည်။
ယူဟွန်းသည် သူ့ကို ကြည့်လိုက်စဉ် အရိုးထဲအထိ စိမ့်သွားမည့် အေးစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် က ယူဟွန်းကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
သူသည် ယခုအချိန်တွင် ပြုံးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
[စွမ်းအင်သတ္တဝါများသည် တုန်ရီသွားကြပြီး သူတို့၏ လက်မောင်းများကို ပွတ်သပ်လိုက်ကြသည်။]
[စွမ်းအင်သတ္တဝါ အချို့က မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ တည်ရှိမှုကို အံ့သြချီးကျူးနေကြသည်။]
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် က ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေပြီ ဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းသည် စိတ်ဓာတ်ကျလာပြီး အသည်းအသန် ဖြစ်လာသည်။
‘ငါ သူ့ကို တားရမယ်!’
သို့သော် ဘնာကဲ့သို့ နည်းဖြင့် တားရမည်နည်း။
သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးမှာ ယခင်က ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် အသိစိတ်လွတ်ကာ မူးဝေနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
မျက်လုံးဖွင့်လာကြသူများပင်လျှင် တုန်ရီနေကြပြီး ကောင်းကောင်း မလှုပ်ရှားနိုင်ကြပေ။
တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တားဆီးရပေမည်။
“အားနာ့ဟ်!”
ထိုစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ဆီသို့ ပြေးသွားသည်။
ယူဟွန်း၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွား၏။
“ဂျီအာ မမ!”
ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသူ ကွမ်ဂျီအာ ပင်တည်း။ သူမသည် အားနည်းနေသော အခြေအနေတွင် ယုံကြည်နိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် အံ့သြဖွယ်ကောင်းသော လှုပ်ရှားမှုကို ပြသလိုက်သည်။
သူမ၏ လက်တစ်ဖက်မှာ ကြွက်သားများ ပြဲအက်ကာ စုတ်ပြဲနေပြီး ကိုယ်ခန္ဓာ အနှံ့အပြားရှိ ဒဏ်ရာများမှ သွေးများ စီးကျနေ၏။
သူမသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်သည်။
ဧရာမ ရန်သူ့ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်၏ ခေါင်းသည် သူမ၏ ဓားသွားဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။
ယူဟွန်းသည် ၎င်းကို သူ့မျက်စိဖြင့် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း ရင်းနှီးနေသော စွမ်းအင်တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။
၎င်းမှာ လေးကမ္ဘာ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲတွင် သူမ အသုံးပြုခဲ့ဖူးသော အဂွီ ကျင့်စဉ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
“အားနာ့ဟ်!”
ကွမ်ဂျီအာ သည် သွေးစက်လက်ဖြင့် တထစ်ချ ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ သူမ၏ ဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်သည်။
လူတိုင်းက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့် ငေးမောနေကြ၏။
ဧရာမ သတ္တဝါကြီး၏ အစွယ်များက မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ခေါင်းကို ကိုက်ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။
အသားစများ ပြဲထွက်သွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် သည် အန္တရာယ်ကို သဘောပေါက်သွားသည့်အနှယ် နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သင်္ဘောသားများ၏ မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်များ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာကြသော်လည်း ယူဟွန်းကမူ ကွဲပြားနေသည်။
‘ဒါနဲ့ မပြီးသေးဘူး! အဲ့ဒါ လုံလောက်မှု မရှိသေးဘူး!’
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် သည် ပို၍ အရေးပေါ် အခြေအနေကို ခံစားလိုက်ရပြီး ပို၍ နက်ရှိုင်းသော ရေပြင်ဆီသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလာသည်။
ကလန်!
ဧရာမ သတ္တဝါကြီး၏ ခေါင်းက မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ဆက်လက် ကိုက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် က ၎င်းကို လျစ်လျူရှုကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေ၏။
ကွမ်ဂျီအာ ၏ တိုက်ခိုက်မှု မည်မျှပင် အစွမ်းထက်နေစေကာမူ သူမတစ်ဦးတည်းဖြင့် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ကို နှိမ့်နင်းနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုအချိန်တွင် ထိုအရာ ဖြစ်ပျက်လာခဲ့သည်။
[နော်တီးလပ်စ်၊ အမြန်နှုန်း အပြည့်ဖြင့် မောင်းနှက်ကြ! သူ လွတ်မြောက်သွားတာကို အခုချက်ချင်း တားဆီးရမယ်!]
ကပ္ပတိန်၏ အော်သံကြောင့် ကျန်ရှိနေသေးသော သင်္ဘောသားများ သွားများကို ကြိတ်ကာ သင်္ဘောကို ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်လိုက်ကြသည်။
နော်တီးလပ်စ် သင်္ဘောသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပင်လယ်ပြင်ကျယ်ကြီးဆီသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသော မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ဘေးဘက်သို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
နော်တီးလပ်စ် သင်္ဘောက ပင်လယ်ရေပြင်ကို ဖြတ်သန်းရန် အသုံးပြုသည့် လွှားတံမှာ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ အရေပြားနှင့် အသားများကို ထိုးဖောက်သွားသည့် ဧရာမဓားရှည်ကြီး တစ်လက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
စပလက်!
မူးအာအာရ်အာရ်အာရ်အာရ်───!!!
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ဧရာမ ဟိန်းသံကြီးသည် သင်္ဘောပျက် သင်္ချိုင်းကုန်း တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် က သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို လိမ်ကောက်လိုက်သောအခါ သူ့ကို ပတ်ရံထားသည့် နော်တီးလပ်စ် သင်္ဘောကိုယ်ထည်မှာ ကြမ်းတမ်းစွာဖြင့် ကွေးညွတ်သွားသည်။
အာဟာ့ဘ် က အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ဘာဖြစ်တာလဲကွ၊ ဒီအရူးကောင်ကြီး! မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ? မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကို သတ်သေချင်နေတာလား?”
နီမိုး ယခု လုပ်ဆောင်နေသည်မှာ သတ်သေခြင်းနှင့် အနည်းငယ်မျှ မခြားနားပေ။
နီမိုးက သူ့အား ပြန်လည် မဖြေကြားခဲ့ပေ။ သူသည် ဤနေရာတွင် သူ၏ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲကို ဆင်နွှဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့် အချိန်မှစ၍ သေဆုံးရန်အတွက် အသင့်ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
သူသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပုံသဏ္ဌာန် ပျက်ယွင်းလာသော ပြင်ပနံရံကို ငေးကြည့်ရင်း သင်္ဘောပေါ်တွင် ကျန်ရှိနေသေးသော သင်္ဘောသားများ၏ မျက်နှာများကို အမှတ်ရလိုက်သည်။
“သခင်လေးတို့ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော်နောက်ကို လိုက်ပါလာကြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ အဆုံးအစအထိ အသက်ရှင်နေထိုင်ချင်ခဲ့ပေမယ့် အခြေအနေက အဲဒီလို ဖြစ်မလာခဲ့ဘူးပေါ့ဗျာ။”
“မဟုတ်ရပါဘူး၊ ကပ္ပတိန်ကြီး။”
“ကျွန်တော်တို့က ပိုပြီး ကျေးဇူးတင်ရပါတယ်ခင်ဗျာ။”
နော်တီးလပ်စ် သင်္ဘောသားများ အားလုံးမှာ ကမ္ဘာကြီးမှ စွန့်ပစ်ခံထားရသူများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် မိမိတို့၏ နိုင်ငံအတွက် အသက်ပေးခဲ့ကြသော်လည်း နိုင်ငံတော်၏ စွန့်ပစ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသူများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် အသက်ရှင်ရပ်တည်ရန်အတွက် ပင်လယ်ပြင်တွင် လှည့်လည်သွားလာခဲ့ရသော်လည်း သူငယ်ချင်း ရဲဘက်များ၏ သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသူများ ဖြစ်ကြသည်။
နီမိုးက သူတို့ကို ခေါ်ယူခဲ့ပြီး မိသားစုဝင်များကဲ့သို့ စောင့်ရှောက်ဆက်ဆံပေးခဲ့သည်။
“ကပ္ပတိန်ကြီးသာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းကတည်းက သေသွားကြလောက်ပြီ ဖြစ်ပါတယ်။”
“ကျွန်တော်တို့က ကပ္ပတိန်ကြီးကို ဘယ်လိုနည်းနဲ့မဆို အကူအညီပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကျေနပ်ပါတယ်၊ အလွန်တရာကို ပျော်ရွှင်မိပါတယ်။”
အားဖြည့်မှန်၏ နောက်ဘက်တွင် လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေကြသော မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ အသားစများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့သည် တဟားဟား ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် သူတို့၏ သေဆုံးမှုကို လက်ခံပြီးဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏ လုပ်ရပ်များအတွက် တွေဝေခြင်း လုံးဝ မရှိကြပေ။
နီမိုးသည် သူတို့၏ ပုံစံကို ကြည့်ကာ ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီလိုလား? ခင်ဗျားတို့အတွက် ပိုကောင်းအောင် မလုပ်ပေးနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အဆုံးထိ ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်လာကြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
တွေဝေနှောင့်နှေးခြင်းများ မရှိတော့ပေ။
ခိုင်မာပြတ်သားပြီး ခမ်းနားသော အသံဖြင့် နီမိုးသည် သူ၏ နောက်ဆုံး အမိန့်ကို ချမှတ်လိုက်သည်။
“တိုပီဒို မြှားစိန် အားလုံးကို ပစ်လွှတ်ကြ! အဲ့ဒီ ကျိန်ဆဲခံထားရတဲ့ မိစ္ဆာကောင်ကြီးဆီကို နောက်ဆုံး လက်ဆောင်တွေကို အကုန် ပစ်ထည့်လိုက်စမ်း!”
သူ့အမိန့်ကို ငြင်းဆန်မည့် သင်္ဘောသားတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။
ဆေးထိုးတံ ပိုက်လိုင်းများမှ ထွက်လာသော တိုပီဒို မြှားစိန်များသည် မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ဒဏ်ရာထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်ရောက်သွားသည်။
ဘုန်း!
မီးလျှံသူရဲကောင်း ကွမ်အင်ဘွမ် ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်း၌ ဧရာမ ပေါက်ကွဲမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်သွားတော့သည်။