ဝူး!
သင်္ဘောသုံးစင်းက ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်ခုတ်ကာ ရှေ့သို့ တိုးလာနေကြသည်။
ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်နေသည်မှာ ဝေလငါးဖမ်းသင်္ဘော ပီကွတ် ဖြစ်၏။
အခြားဝေလငါးဖမ်းသင်္ဘောနှစ်စင်းကလည်း ၎င်း၏နောက်တွင် အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြသည်။
သင်္ဘောကျင်းပေါ်ရှိ လူတိုင်းက တင်းမာနေသော အမူအရာများဖြင့် ရှေ့တည့်တည့်သို့ ကြည့်နေကြသည်။
စကားတစ်ခွန်းပြောလိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းတို့၏ စစ်ဆင်ရေးကို ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသွားစေမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသောကြောင့် မစ်ရှင်စတင်ချိန်ကတည်းက မည်သူမျှ နှုတ်မဆက်ရဲကြပေ။
- အကြီးအကဲ။
‘ဩော် ဆယ်လင်းလား။’
ယူဟျွန်းက သင်္ဘောသွားရာဘက်ကို တိတ်တဆိတ် စိုက်ကြည့်နေစဉ် မန်နေဂျာခန်းထဲတွင် ရှိနေသော ဆယ်လင်းထံမှ စာတိုတစ်စောင် ရောက်လာခဲ့သည်။
‘ဘာဖြစ်လို့လဲ။’
- ဘာမှ အထူးတလည် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီဇာတ်လမ်းရဲ့ အဆုံးသတ်ဆီ ချဉ်းကပ်လာတာနဲ့အမျှ ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုသူတွေ တော်တော်များများ ရောက်လာနေပြီဆိုတာကို အသိပေးချင်လို့ပါ။
‘တကယ်လား။ ငါက စစ်ဆေးဖို့တောင် အချိန်မရှိအောင် အလုပ်ရှုပ်နေလို့။ ဘယ်လောက်တောင် ရှိသွားပြီလဲ။’
- ကြည့်ရှုသူဦးရေ ၈,၀၀၀ ကျော်သွားပါပြီ။ ပြီးတော့ အချိန်နဲ့တစ်ပြေးညီ တိုးလာနေတုန်းပါပဲ။ အရင်ဇာတ်လမ်းတွေကို ပြသခဲ့တဲ့ စာကြည့်တိုက်တချို့ ပိတ်သွားလို့ ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။’
‘အာ အဲဒါကြောင့်လား။’
စုဆောင်းသူ သုံးဆယ်ထဲမှ တစ်ဆယ်တစ်ဦး သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် သူတို့၏ ပုံပြင်ပြောသူများသည်လည်း ဇာတ်လမ်းများကို ဆက်မပြနိုင်တော့ဘဲ စာကြည့်တိုက်များကို ပိတ်လိုက်ကြရသည်။
തീർച്ചပင်၊ ထိုစာကြည့်တိုက်များတွင် ရှိနေခဲ့ကြသော ဝိညာဉ်များသည် ဤဇာတ်လမ်း၏ အဆုံးသတ်ကို ကြည့်ရှုရန် ယူဟျွန်း၏ စာကြည့်တိုက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။
- ကျွန်မရဲ့ တွက်ချက်မှုအရဆိုရင် ဒီဇာတ်လမ်းကို အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ကြည့်ရှုသူ ၉,၀၀၀ အထိ ရောက်ရှိနိုင်ပါတယ်။ အများဆုံး ၉,၀၀၀ ပေါ့၊ အဲဒီနောက်မှာတော့ ပျမ်းမျှအားဖြင့် ၈,၀၀၀ ကို ထိန်းထားနိုင်မှာပါ။
‘အောင်မြင်စွာ အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့ရင်ပေါ့လေ။’
- ခင်ဗျား သေသွားဖို့တော့ မမျှော်လင့်ရဲပါဘူး။ ခင်ဗျားသာ သေသွားရင် ကျွန်မအတွက် အလုပ်ရှုပ်စရာတွေ ဖြစ်လာမှာမို့လို့ပါ။
‘ငါ့ကို သေပါစေလို့ ကျိန်ဆဲရင်တောင် ငါကတော့ အသက်ရှင်နေဦးမှာပါ။’
ယူဟျွန်းသည် ဆယ်လင်းနှင့် စကားပြောဆိုမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။
သူ့မျက်နှာကို တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။
မဟုတ်ပါ၊ သူ ခံစားရုံသက်သက် မဟုတ်ပေ။
“ကပ္ပတိန်! လေတွေ ပိုပြင်းထန်လာပါပြီ!”
တင်းမာမှုကြောင့် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့ကြသော သင်္ဘောသားများ နောက်ဆုံးတွင် နှုတ်ပွင့်လာကြသည်။
လေသည် မုန်တိုင်းငယ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလာပြီး တိမ်စိုင်များက ရှင်းလင်းနေသော ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းလာခဲ့သည်။
သာယာငြိမ်သက်နေသော ပင်လယ်ပြင်သည် ကြမ်းတမ်းလှုပ်ရှားလာ၏။
“ဂရုမစိုက်နဲ့၊ ဆက်သာ သွားကြ!”
“ဒါ- ဒါပေမဲ့!”
တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ်ခွန်းလောက် ပြောဖို့ ကြိုးစားလိုက်စဉ်မှာပင် ကင်းစောင့်စင်ပေါ်မှ အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။
“မ- မိုဘီဒီ့ခ်ပါပဲ! ကပ္ပတိန်! သူ ჩვენနောက်ကို လိုက်လာနေပြီ!”
နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ရန်ပင် မလိုတော့ပေ။
သူ့အရေပြားပေါ်မှ ကျဉ်စိစိ ခံစားချက်အရ တစ်စုံတစ်ခုသော ကြီးမားလှသည့် အရာကြီးက နောက်မှ ကပ်ပါလာနေကြောင်း သူ ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်။
သင်္ဘောသားများသည် တံတွေးများကို မျိုချလိုက်ကြပြီး သင်္ဘောခရီးကို အမြန်ဆုံး မောင်းနှင်ကြရုံမှတပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။
ယူဟျွန်းသည် ဘက်ဟျို၏ အမြင်အာရုံမှတစ်ဆင့် မိုဘီဒီ့ခ်၏ တည်နေရာကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။
‘သူက ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ အဟုန်နဲ့ လိုက်လာနေတာပဲ။’
မိုဘီဒီ့ခ်သည် ယခင်ကနှင့် မတူတော့ပေ။
သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးကို ရေပေါ်မှာ ပေါ်လာစေပြီး သူတို့နောက်ကို လိုက်လံ နှောင့်ယှက်နေသည်။
ပင်လယ်ထဲသို့ ငုပ်ဆင်းကာ သူတို့ကို ချောင်းမြောင်းနေရန်ပင် သူ အချိန်မဖြုန်းတော့ပေ။
သူ့ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ အမြီးကြီးကို ရူးသွပ်သကဲ့သို့ ရမ်းယမ်းကာ ရေတွေကို ပက်ဖြန်းနေသည်။
မိုဘီဒီ့ခ်က သူ့ရဲ့လေးလံတဲ့အမြီးကို ယမ်းခါလိုက်တိုင်း သူ့နောက်ဘက်ရှိ ရေပြင်ကြီးသည် အဖြူရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားလေသည်။
‘အဲဒီအမြီးနဲ့သာ အမှန်တကယ်သာ ရိုက်မိခဲ့မယ်ဆိုရင် ဘယ်သင်္ဘောမှ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။’
မိုဘီဒီ့ခ်သည် ၎င်းတို့ကြားရှိ အကွာအဝေးကို အနည်းငယ်စီ ကျဉ်းမြောင်းလာစေကြောင်း သူ မြင်တွေ့နေရသည်။
မိုဘီဒီ့ခ် သူတို့ဆီသို့ အမီလိုက်လာရန် မည်မျှကြာမည်ကို ယူဟျွန်းက တွက်ချက်ရန် ကြိုးစားလိုက်စဉ် ဘက်ဟျို၏ အမြင်အာရုံက ခဏတာမျှ ရောက်သွားပြီး အံ့ဩသွားခဲ့ရသည်။
‘လေက ပိုပြင်းလာပြီပဲ။’
သူ့အရေပြားပေါ်တွင် ယခုအခါ ၎င်းကို ထင်ထင်ရှားရှား ခံစားနေရပြီဖြစ်သည်။ မြင့်တက်လာသော လှိုင်းကြီးများက သင်္ဘောကို ရိုက်ခတ်နေကြသည်။
“ဘက်ဟျို၊ ပြန်လာခဲ့တော့။”
ယူဟျွန်းတွင် ဘက်ဟျိုအား ပြန်ခေါ်ရန်သာ တာဝန်ရှိတော့သည်။
သူက ကလေးငယ်သာ ရှိသေးပြီး မုန်တိုင်းထန်သော ရာသီဥတုတွင် အကြာကြီး ပျံသန်းနိုင်စွမ်း မရှိပေ။
ဘက်ဟျိုသည် ယူဟျွန်း၏ ပခုံးပေါ်သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ဆင်းသက်လာသည်။ ဘေးမှနေ၍ ၎င်းကို စောင့်ကြည့်နေသော ဂွေးဆွန်ဘန်းဆန်းက သူမ၏လက်ကို ဘက်ဟျိုဆီသို့ ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
ဟူး!
ဘက်ဟျိုသည် လန့်သွားပြီး ယူဟျွန်း၏ အခြားတစ်ဖက် ပခုံးပေါ်သို့ ပြေးသွားကာ ခိုလှုံလိုက်သည်။
ဂွေးဆွန်သည် ဘက်ဟျိုကို သနားကြင်နာသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ကာ သူမ၏လက်ကို တစ်ဖန် ပြန်ဆန့်တန်းလိုက်သည်။
‘သူမက နည်းနည်းလေးတောင် မစိုးရိမ်ဘူးလား။’
သူမကို အလကားနေရင်း ဂွေးဆွန်ဟု ခေါ်ကြခြင်း မဟုတ်ပေ။
သူမသည် ဤမျှ အသည်းအသန်ဖြစ်နေသော အခြေအနေမျိုးတွင်ပင် အေးဆေးတည်ငြိမ်နေပုံ ပေါ်နေသည်။
သူမသည် စစ်မှန်သော စတုတ္ထ ממွဲာတိရစ္ဆာန်တစ်ကောင် ပမာပင် ဖြစ်ပေသည်။
ယူဟျွန်းသည် ခေါင်းကိုလှည့်ကာ သူ့အဖော်များကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့လည်း သူ့ကို ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားကြသည်။
၎င်းတို့အနေဖြင့် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ထပ်မံပြောဆိုရန် မလိုတော့ပေ။ ဤမစ်ရှင် အောင်မြင်ပါစေကြောင်း ဆုတောင်းရင်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ အသင့်ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
ဒုန်း။ ထုဗ်။
ရုတ်တရက် မိုးတိမ်မည်းကြီးများက ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မိုးစက်မိုးပေါက်များ တစ်စက်ချင်း စတင် ကျဆင်းလာသည်။
တစ်ရှိန်ချင်းပင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာချလာတော့သည်။
ပြင်းထန်သော လေပြင်းများနှင့်အတူ ရွာချလာခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းကို မုန်တိုင်းဟု ခေါ်ဆိုကလည်း လွန်မည်မဟုတ်ပေ။
ဖျန်း! ရှူး!
သင်္ဘောကြီးက တစ်ချက် ပြင်းထန်စွာ ယိမ်းထိုးသွားပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ရေများ ဖိတ်စင်လာသည်။
မကြာမီမှာပင် လှိုင်းကြီးများသည် အမြင့် ၁၀ မီတာကျော်အထိ မြင့်တက်လာသော ဘီလူးကြီးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။
သင်္ဘောသားများသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သင်္ဘောကြိုးများကို ဆွဲရင်း ပြေးလွှားနေကြသည်။
“ကပ္ပတိန်! ရှေ့မှာ!”
“ငါ သိတယ်! ငါ မြင်တယ်!”
လမ်းပြသူ၏ အော်သံကို အီဟပ်က ပြန်အော်လိုက်သည်။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ရှေ့ဘက်သို့ ရောက်သွားကြသည်။
တိမ်တိုက်များထဲတွင် မိုးကြိုးများ ပစ်ခတ်နေသည်။
မိုးကြိုးပစ်သည့် ဦးတည်ရာအဆုံးသတ်က အဖြူရောင်အဖြစ် တောက်ပလာသည်။
ထိုနေရာတွင် မာရ်နတ်၏ ဦးချိုနှင့်တူသော ကျောက်ဆောင်ကျွန်းတစ်ကျွန်းသည် ရေပြင်မှ အတက်ကြမ်းစွာ ထွက်ပေါ်လာနေသည်။
ကျွန်းသည် ထက်ရှသော သန္တာကျောက်တန်းများဖြင့် ဝန်းရံလျက်ရှိပြီး ရေစီးကြောင်းများမှာလည်း ရောထွေးရှုပ်ထွေးနေကြသည်။
လွန်ခဲ့သောအချိန်များက နစ်မြုပ်သွားခဲ့ကြသည့် သင်္ဘောအကျိုးအပဲ့များသည် ကျောက်တန်းများပေါ်တွင် နေရာအနှံ့ ပြန့်ကြဲနေကြသည်။
ထိုနေရာသည် သင်္ဘောသားအားလုံး၏ နောက်ဆုံးခရီးဆုံးရာ၊ သင်္ဘောပျက်များ၏ သချ᎔ိုင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းတို့၏ ခရီးဆုံးပန်းတိုင်သည် မျက်စိဖြင့် တပ်အပ်မြင်ရလောက်အောင် နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ သင်္ဘောသားများသည် တံတွေးများကို မျိုချလိုက်ကြသည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် မိုဘီဒီ့ခ်၏ တည်နေရာကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ပေးပို့နေခဲ့သော သင်္ဘောသား၏ အသံမှာ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။
“ဟေ့! ဘာလို့ ဘာမှ မပြောတော့တာလဲ။ အဲဒီကောင် ဘယ်မှာလဲ!!”
“တ- တိုင်လုံး လှိုင်းတွေ အရမ်းမြင့်နေလို့ ကောင်းကောင်း မမြင်ရဘူး!”
ပုတီးတိုင်ပေါ်မှ အသံကျယ်ကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ လှိုင်းအမြင့်မှာ ဆယ်မီတာကျော်အထိ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
မိုဘီဒီ့ခ်၊ မိုဘီဒီ့ခ်က ဘယ်မှာလဲ။ သင်္ဘောသားများ၏ မျက်လုံးများ နေရာအနှံ့သို့ ဝေ့ဝဲသွားကြသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဘုန်း!
ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရေစီးကြောင်းကြီးတစ်ခု နောက်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမဝေလငါးကြီးတစ်ကောင်က ၎င်း၏အလယ်ဗဟိုမှ ထိုးဖောက်ထွက်လာခဲ့သည်။
“မိုဘီဒီ့ခ်ပဲ! သူ ပိုနီးလာပြီ!”
“ဒီရူးသွပ်နေတဲ့ သားရဲက ဘယ်တုန်းက ဒီလောက်အထိ နီးကပ်လာတာလဲ!!”
မိုဘီဒီ့ခ်သည် လှိုင်းကို ဖောက်ထွက်လာပြီးနောက် ပင်လယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ကျဆင်းသွားသည်။
သူ့ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကြီးက မုန်တိုင်းထန်နေတဲ့ လှိုင်းလုံးတွေနဲ့ တိုက်ရိုက် တိုက်မိသွားခဲ့သည်။
ကြီးမားသော သင်္ဘောတစ်စင်းကိုပင် နစ်မြုပ်စေနိုင်သည့် လှိုင်းကြီးများသည် မိုဘီဒီ့ခ်၏ အနည်းဆုံး တစ်ဝက်ကိုပင် မမျိုချနိုင်ခဲ့ပေ။
“အားလုံးပဲ၊ ပြန်တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ကြတော့! အဲဒီကျွန်းကို မရောက်ခင်မှာ သူ့ကို ငါတို့ဆီ အမီမခံနိုင်စေရဘူး!”
သင်္ဘောအသီးသီး၏ နောက်ပိုင်းတွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသော စုဆောင်းသူများသည် ပါ့ခ်ချိုအို၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ လှုပ်ရှားလာကြသည်။
“ထောင်လုံးအက္ခရာ အမြောက်! ပစ်!”
စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသော အသင်းမှ စုဆောင်းသူများသည် ထောင်လုံးအက္ခရာ အမြောက်ကြီးကို ပစ်ခတ်လိုက်ကြသည်။
ဘန်း!
ရှေးဟောင်းအမြောက်စည်မှ တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ရေပေါ်သို့ ပေါ်လာသော မိုဘီဒီ့ခ်၏ ကျောပြင်ကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။
မီးပန်းများကဲ့သို့ အနီရောင် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။
ဥဝါးဗားဗားဗားဟားဟားးး!!!
မိုဘီဒီ့ခ်က နာကျင်မှုကြောင့် အူသံပေးလိုက်သည်။
အမြောက်သည် ဧရာမ ဖန်တဆန်း ရေဘီလူးကြီးများအတွက် အထူးပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ပြောင်မြောက်လွန်းလှသည်။
မုန်တိုင်းထန်နေသည့်ကြားမှပင် နီရောင်မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပေါက်ကွဲမှုလှိုင်းများ ရိုက်ခတ်ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သင်္ဘောတစ်စင်းလျှင် တစ်ချက်စီ၊ စုစုပေါင်း သုံးချက်က မိုဘီဒီ့ခ်ကို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရစေရန် လုံလောက်နေခဲ့သည်။
“သူ ရေထဲ ဆင်းသွားပြီ!”
“သူ့ကို သတ်နိုင်လိုက်ပြီလား!!”
ထောင်လုံးအက္ခရာ အမြောက်၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ပြင်းထန်လှသဖြင့် သင်္ဘောသားများက ထိုသို့ ဖြစ်စေရန် မျှော်လင့်နေကြသည်။
သူတို့နောက်ကို အစအနမကျန် လိုက်လံပျံသန်းနေခဲ့သော ကန်းဟယ်ရင်ကို မမြင်ရတော့သည့်အခါမှသာလျှင် သူတို့သည် သက်ပြင်းချနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ကျွန်းသို့ရောက်ရှိမည့် အကွာအဝေးမှာ ပို၍နီးကပ်လာပြီး ရေစီးကြောင်းများမှာလည်း ပို၍ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ထပ်မံ ဖြစ်ပျက်လာခဲ့သည်။
“... ကျွတ်စမ်း!”
အီဟပ်က အောက်ဘက်မှ နှာခေါင်းကို ထိုးဖောက်လာသည့် မွှန်ထူသော အနံ့ဆိုးတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ သတိပြန်ကပ်ပြီး အော်ဟစ်ရန်ပင် မကြံလိုက်ရမီမှာပင် ထိုကောင်က ထပ်မံပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။
ခရက်!
မိုဘီဒီ့ခ်က ပင်လယ်နက်ထဲမှ မြင့်တက်လာပြီး တတိယမြောက် သင်္ဘောကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
တတိယမြောက် သင်္ဘောရှိခဲ့သည့် နေရာကို ကြည့်လိုက်ကြရင်း လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကျယ်ပြားသွားကြသည်။
ခဏကပင် အမြောက်များ ပစ်ခတ်နေခဲ့သော ထိုကြီးမားသည့် သင်္ဘောကြီးမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သဲပွင့်များကဲ့သို့ ကြေမွသွားခဲ့လေသည်။
သင်္ဘောပေါ်တွင် ပါလာသူ အားလုံးနှင့်အတူတကွပင်တည်း။
ရေပက်လမ်းကြောင်းများနှင့် အပျက်အစီးများ၊ ထိုအရာအားလုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ မိုဘီဒီ့ခ်၏ တလက်လက်တောက်နေသော မျက်လုံးကြီးများက ဤဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
“ဒီ၊ ဒီကောင်တော့ ရူးနေပြီပဲ။”
အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိခဲ့သည့် ပါ့ခ်ချိုအိုပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်လျက် တိုးတိုးလေး ညည်းညူမိတော့သည်။
ထိခိုက်ပျက်စီးမှု အခြေအနေကို သတင်းပို့ရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပေ။
တတိယမြောက် သင်္ဘောပေါ်တွင် ပါလာသူ အားလုံး အပြုတ်တိုက်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ခုတည်းသော အားပေးစရာကောင်းသည်မှာ ဒုတိယနှင့် တတိယမြောက် သင်္ဘောများပေါ်တွင် ပါလာမည့် သင်္ဘောသားနှင့် စုဆောင်းသူဦးရေကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လျှော့ချထားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ထိုအချက်က အသေအပျောက်အတွက် ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုကို လျော့ပါးသွားစေခြင်းတော့ မရှိပေ။
“ကန်းဟယ်ရင်! ကွမ်ဂျီအာ! ကျုပ်တို့ အချိန်ဆွဲပေးပါ့မယ်!”
“ဟုတ်ကဲ့!”
“သိပြီ!”
အကယ်၍သာ ဤနေရာတွင်သာ မိသွားခဲ့မည်ဆိုလျှင် သူတို့ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။
မည်သည့်နည်းလမ်းကို အသုံးပြုရပါစေ မိုဘီဒီ့ခ်ကို သူတို့ ရပ်တန့်ရပေမည်။
မိုဘီဒီ့ခ်သည် ယခင် တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
သူတို့က ထောင်လုံးအက္ခရာ အမြောက်ကို ထပ်မံပစ်ခတ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း သူက လှိုင်းကြားထဲတွင် သူ့ကိုယ်သူ ပါးပါးနပ်နပ် ဝှက်ထားလိုက်ပြီး သူတို့၏ အချိန်ကိုက်မှုကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။
“မပစ်ရဘူး!”
“သောက်ကျိုးနည်း၊ ဝေလငါးတစ်ကောင်ကောင်နဲ့မှ ဦးနှောက်ကို သုံးနေတာပဲ!”
သင်္ဘောနောက်ပိုင်းတွင် ရှိနေကြသော သင်္ဘောသားများနှင့် စုဆောင်းသူများ တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့နေရသည်။
ထောင်လုံးအက္ခရာ အမြောက်သည် အလွန် ძლიင်္စွမ်းသော်လည်း တစ်ချက်ပစ်ရန် အချိန်အများကြီး ယူရပေသည်။ မိုဘီဒီ့ခ်က ထိုအချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
စုဆောင်းသူများသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ သူတို့၏ စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်ကြသည်။
“အားလုံးပဲ၊ ဖယ်ကြတော့!”
ကန်းဟယ်ရင် က သူမ၏ ဓားထဲသို့ လျှပ်စီးကြောင်းများကို ထည့်သွင်းဖြည့်တင်းလိုက်ရင်း မိုဘီဒီ့ခ်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ထိုစွမ်းအားသည် မိုဘီဒီ့ခ်၏ ကျောပြင်ကို လာရောက်ရိုက်ခတ်ခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ အရေပြားကို အမှီပြု၍ ပင်လယ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားခဲ့သည်။ ကန်းဟယ်ရင် က သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်သည်။
‘တိုက်ခိုက်မှုတွေက အရင်တုန်းကလောက် အလုပ်မဖြစ်တော့ဘူး။’
သူ့မှာ လှံစွယ်တစ်ခု စူးနေစဉ်တုန်းကဆိုလျှင် ထိုလှံစွယ်က လျှပ်စီးကြောင်းခံတံတစ်ခုသဖွယ် လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သော်လည်း ယခုလို မုန်တိုင်းထန်နေချိန်မျိုးတွင်မူ ထိုသို့သော အခြေအနေမျိုးကို မျှော်လင့်၍ မရနိုင်တော့ပေ။
ကွမ်ဂျီအာ ကလည်း သူမ၏ လက်ဝါးပြင်မှ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ပေးသည့် ဝေးပစ်တိုက်ခိုက်မှုမျိုးကို အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သိသိသာသာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာမျိုးတော့ ဖြစ်စေနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။
ထိုစဉ်မှာပင် သင်္ဘောက အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားပြီးနောက် အောက်ဘက်သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။
“ယု၊ ယုဟျွန်း၊ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ!!”
“ငါတို့ ရေကွေ့ဇုန်ထဲကို ဝင်လာကြပြီ!”
ယုဟျွန်းက လေပြင်းထဲတွင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှာပင် မိုဘီဒီ့ခ်သည် သူတို့၏ နောက်ဘက်တွင် တွန့်ဆုတ်သွားသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။ သူလည်း သတိထားမိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယုဟျွန်းတို့အဖွဲ့ ကျွန်းဘက်သို့ ထွက်ပြေးသွားနေကြကြောင်းကိုလေ။
ရေကွေ့ဇုန်သည် အခြားနေရာများနှင့် ယှဉ်လျှင် ရေအနက် ပို၍ တိမ်သည်။
မိုဘီဒီ့ခ်သည် ကျွန်းကို ပင်ကိုဗီဇအရ ရွံရှာမုန်းတီးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော်လည်း။
ဥဝါးဗားဗားဗားဟားးး!!!
မိုဘီဒီ့ခ်သည် အမုန်းတရားတို့ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် ရေကွေ့ဇုန်ထဲသို့ သူ့ကိုယ်သူ ပစ်ချလိုက်သည်။
အလျား မီတာ ၂၀၀ ကျော်ရှိသည့် ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်က နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ရေများဖြန်းတက်လျက် ပို၍ နီးကပ်လာသည့် မြန်းကွင်းသည် ငရဲခန်းထဲက ကابြားဆန်ဆန် မြင်ကွင်းတစ်ခုအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာရန် လုံလောက်လောက်အောင်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။
သူ့ပါးစပ်ဖြင့် ပင်လယ်ရေကို မျိုချလိုက်ပြီး အသက်ရှူထုတ်လိုက်သောအခါ ပင်လယ်ရေများကို ပြန်လည် ထွေးထုတ်ပစ်လိုက်သည်။
သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသက်ရှင်နေသမျှထဲတွင် အကြီးမားဆုံးသော ငရဲခန်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
သင်္ဘောသားများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
“ကပ္ပတိန်! သူ ရေကွေ့ဇုန်ထဲအထိ လိုက်လာနေပြီ!”
“အဲဒါ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲလေ!”
အီဟပ်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် တက်ကိုင်သူ့လက်ထဲမှ သင်္ဘောတက်ကို လုယူလိုက်သည်။
“ဒီကစပြီး ကိုယ့်ဘာသာ ဆက်ကိုင်မယ်! အမြန်နှုန်းမြှင့်ပြီး ရွက်လွှင့်ကြ! ရေကွေ့ရဲ့ ရေစီးအားကို အသုံးချပြီး ပိုမြန်မြန် သွားကြမယ်!”
တစ်လက်မအကွာကိုပင် ကောင်းစွာ မမြင်ရလောက်အောင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည့်ကြားမှပင် အီဟပ်၏ အသံဝါကြီးမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရသည်။
ပီကွတ် နှင့် ဒုတိယတန်း သင်္ဘောတို့သည် အချိန်အနည်းငယ်စီခြားကာ ဧရာမရေကွေ့များကြားရှိ ကွက်လပ်များထဲသို့ အစဉ်အတိုင်း ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
သင်္ဘောသားများ အားလုံးသည် မကြာမီ ဖြစ်လာတော့မည့် တိုက်မိမှုအတွက် ပြင်ဆင်ကြရင်း အကာအရံများကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ကြသည်။
ဒုန်း!
ဧရာမ ရေကွေ့ကြီးနှစ်ခုနှင့် ၎င်းတို့ကြားရှိ ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းကြောင်းလေး။
ဝင်ရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပီကွတ်သင်္ဘောကြီးက အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။
နှစ်ဖက်စလုံးမှ ဝင်ရောက်လာသည့် ရေစီးကြောင်းများမှာ သင်္ဘောပေါ်တွင် အပေါက်ဖောက်သွားနိုင်သည်အထိ ကြမ်းတမ်းပြီး ပြင်းထန်လှပေသည်။
သင်္ဘောသားအချို့ အော်ဟစ်ကြရင်း အကာအရံများကို တိုက်မိကာ လှေကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ လိမ့်ကျသွားကြသည်။
“အားး! ကူညီကြပါဦး!”
“အားး!”
“ဟားဟားဟား! ဟုတ်ပြီ! ဒါမှ ဟုတ်ရမယ်! ဒီလိုမှ နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲနဲ့ လိုက်ဖက်မှာပေါ့!”
ကပ္ပတိန် အီဟပ်က ထိုအော်သံများကို ခံစားရင်း ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
ရိုးစင်းပြီး ကြမ်းတမ်းသော ပုံစံကိုသာ မကြာခဏ ပြသလေ့ရှိသည့် ကပ္ပတိန်က သူ၏ အစွမ်းကုန် အားဖြင့် တက်ကို ရွှေ့ပြောင်းလိုက်သည်။
သူ့မျက်စိဖြင့် ခန့်မှန်းထားခဲ့သော ရေစီးကြောင်းများကို အချိန်နှင့်တစ်ပြေးညီ ဖတ်ရှုလိုက်ပြီး ရေကွေ့များ၏ ကွက်လပ်ကြားတွင် ကြိုးဆွဲတန်းကစားသလို ကစားနေခဲ့သည်။
ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရသည်ထက် ကြိုးပေါ်တွင် မော်တော်ဆိုင်ကယ် စီးရသည်က ပို၍ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။
[စိတ်ဝိညာဉ်များသည် အီဟပ်၏ သင်္ဘောမောင်းနှင်မှု ကျွမ်းကျင်မှုကို အံ့အားသင့်နေကြသည်။]
[စိတ်ဝိညာဉ်များသည် အီဟပ်၏ မမျှော်လင့်ထားသော ဘက်ခြမ်းကို ကြည့်ကာ မှင်တက်နေကြသည်။]
အသိတရားကမ္ဘာမှ ပုံပြင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသော စိတ်ဝိညာဉ်များအတွက် သူတို့၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ရရှိရန် လုံလောက်နေပေသည်။
“ဒါပဲ! ဒီအတိုင်း ဆက်သွားကြ!”
ဒုတိယတန်းသင်္ဘောကလည်း ပီကွတ်၏ နောက်မှနေ၍ ရေကွေ့များကြားရှိ ကွက်လပ်ထဲသို့ မကြာမီမှာပင် ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
သူတို့နောက်မှ ပြင်းထန်စွာ လိုက်လံနှောင့်ယှက်နေခဲ့သော မိုဘီဒီ့ခ်က ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တုန်လှုပ်သွားပုံရပြီး ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှားရှားပါးပါး ပြသလေ့ရှိသည့် သူ့မျက်နှာကို ပြသလာခဲ့သည်။
ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယုဟျွန်း၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားခဲ့သည်။
“ကပ္ပတိန် အီဟပ်! မိုဘီဒီ့ခ် တစ်ခုခု လုပ်တော့မယ်!”
“ဘာလဲ!”
ထိုအချိန်တွင်ပင်။
─────!!!
မိုဘီဒီ့ခ်က သူ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
ဧရာမ သုတ်ပိုးဝေလငါးကြီး၏ ပါးစပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အသံမှာ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အစွမ်းသတ္တိရှိသော တုန်ခါမှုလှိုင်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ဖျန်း!
မိုဘီဒီ့ခ်၏ ပတ်လည်တွင် ရွာကျနေသော မိုးစက်မိုးပေါက်များမှာ ဒုံးပုံစံဖြင့် လွင့်စင်သွားကြသည်။
တစ်ခဏချင်း ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သော အသံလှိုင်းသည် ရေကွေ့များကြားထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီးဖြစ်သော ဒုတိယတန်းသင်္ဘော၏ နောက်ကျောဘက်သို့ ဝင်ရောက်ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။
‘ဘာ၊ ဘာကြီးလဲ!’
‘သောက်ကျိုးနည်း!’
ဒုတိယတန်းသင်္ဘောသည် ထိုတုန်ခါမှုလှိုင်းကြောင့် ထိမှန်သွားခဲ့ပြီး အပြင်းအထန် ယိမ်းထိုးသွားခဲ့သည်။ သူတို့သည် အဝေးကြီးတွင် ရှိနေကြသော်လည်း မိုဘီဒီ့ခ်၏ ဟိန်းသံကြောင့် သင်္ဘော တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သင်္ဘောကိုယ်ထည်တွင် အနည်းငယ် ထိခိုက်ပျက်စီးမှုမှလွဲ၍ သင်္ဘောမှာ ကောင်းမွန်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
ပြဿနာမှာ ဒုတိယတန်းသင်္ဘောသည် ချိန်ခွင်လျှာ ပျက်သွားခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ရေကွေ့များကြားတွင် အနိုင်နိုင် ရုန်းကန်နေခဲ့ရသော ဒုတိယတန်းသင်္ဘောသည် ကျိုးနေသော အရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ဘယ်ဘက်သို့ ယိုင်သွားခဲ့ပြီး ရေကွေ့ထဲသို့ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ရှူး! ဖျန်း!
အားးး!
“ကူညီကြပါဦး!”
မိုးသက်မုန်တိုင်းထဲမှ လူတို့၏ အော်ဟစ်သံများမှာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့ပြီး ဧရာမ ရေကွေ့၏ ပါးစပ်ဝထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
ယုဟျွန်းသည် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကြောင့် သူ့လက်သီးကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသေးသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်ကြသည်။ ပါးစပ်မှ အသံများကို ထုတ်လွှတ်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
‘ဒီလိုစွမ်းအားမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အခုချိန်ထိ ဝှက်ထားနိုင်ခဲ့တာလဲ။ ဒီလို ခန္ဓာကိုယ်မျိုးနဲ့ ဒီလိုလှုပ်ရှားမှုမျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတာက တကယ်ကို လိမ်လည်လှည့်စားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။’
သူတို့ သင်္ဘောနှစ်စင်း ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ယခု ကျန်ရှိနေသည်မှာ ပီကွတ်သင်္ဘောတစ်စင်းတည်းသာ ဖြစ်တော့သည်။
မိုဘီဒီ့ခ်ကမူ ကျေနပ်သွားပုံ မပေါ်သေးပေ။
ဤမျှဝေးဝေးအထိ ရောက်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ နောက်ပြန်လှည့်ရန် လမ်းမရှိတော့ပေ။ သူကလည်း ဤကိစ္စကို အဆုံးသတ်ချင်နေပုံရပြီး ရေကွေ့များကြားရှိ ကွက်လပ်ထဲသို့ သူ့ကိုယ်သူ တွန်းထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။
မိုဘီဒီ့ခ်သည် ရေကွေ့များကို သူ၏ အစွမ်းအစဖြင့် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တွန်းလှန်နိုင်ခဲ့ပြီး လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို အရှိန်မြှင့်တင်လာခဲ့သည်။
ကျယ်သွားပြီဟု သူတို့ ထင်ထားခဲ့ကြသော အကွာအဝေးမှာ မကြာမီမှာပင် မီတာ ၁၀၀ ထက်ပင် နည်းပါးသွားခဲ့သည်။
ယုဟျွန်းက အရေးတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ကပ္ပတိန်!”
“ရောက်တော့မယ်!”
ပီကွတ်သင်္ဘောသည် ရေကွေ့ကြီးမှ လွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းနှင်လာခဲ့သည်။ ရွက်များကို အပြည့်အဝ ဖြန့်ကျက်ထားပြီး မုန်တိုင်းလေကိုပင် အသုံးချကာ သန္တာကျောက်တန်းများကြားရှိ ကွက်လပ်ဆီသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အတွင်းပိုင်းသို့ ချဉ်းကပ်နိုင်သည့် တစ်ခုတည်းသော ကျဉ်းမြောင်းသည့် လမ်းကြောင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။
ခလောက်!
သင်္ဘော၏ ဘက်ခြမ်းသည် ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာရှိ ကျောက်ဆောင်များနှင့် ပွတ်တိုက်မိသွားခဲ့သည်။
မိုဘီဒီ့ခ်ကလည်း အနီးကပ် နောက်မှ ဆက်လက် လိုက်ပါလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့နောက်မှ လိုက်လံ နှောင့်ယှက်နေခဲ့သော မိုဘီဒီ့ခ်သည် ကျဉ်းမြောင်းသော ကျောက်တန်းများကို သူ၏ ဗလာကိုယ်လုံးဖြင့် ဝင်တိုက်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းက သူတို့အတွက် အချိန်အနည်းငယ်မျှပင် အကျိုးအမြတ် မရရှိစေခဲ့ပေ။
ကျန်ရှိနေသေးသော အကွာအဝေးမှာ အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် မီတာ ၅၀ သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
“ရောက်တော့မယ်!”
သူတို့ရှေ့တွင် မြင့်မားစွာ ထွက်ပေါ်လာနေသော ကျောက်ဆောင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့သည် သင်္ဘောပျက်သင်္ချိုင်းကုန်း၏ ကုန်းမြေဧရိယာထဲသို့ အမှန်တကယ်ပင် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့နောက်မှ လိုက်လံ နှောင့်ယှက်နေခဲ့သော မိုဘီဒီ့ခ်သည် သူ၏ နောက်ဆုံးအားကို သုံးကာ ပီကွတ်သင်္ဘောဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။
“ဒီကောင်ကတော့ တကယ် ရူးနေတာပဲ!”
“ဒီလို အထည်ကြီးနဲ့လား!—”
မိုဘီဒီ့ခ်သည် နောက်ဆုံးအချိန်တွင် ရေတိမ်ပိုင်းထဲသို့ သူ၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ပစ်ချလိုက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဧရာမ အရိပ်ကြီးတစ်ခုက ပီကွတ်သင်္ဘောပေါ်သို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။ သင်္ဘောသားများနှင့် ကောက်ယူသူများ အားလုံးမှာ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေသော မျက်နှာများနှင့်အတူ မိုးကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သို့သော်လည်း။
ယုဟျွန်းကသာ သူ့ပစ္စည်းသိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို အမြန်ထုတ်ယူလိုက်သည်။
အပြာရောင် တလက်လက် တောက်ပနေသည့် ရေဓာတ်သဘာဝ ကျောက်တုံးတစ်တုံးပင် ဖြစ်ပေသည်။
“ဒီနေရာမှာ ဒါကို သုံးချင်တာတော့ မဟုတ်ပေမယ့်!”
ဧရာမ ရေကွေ့ဧရိယာတွင်ဆိုလျှင် တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤကဲ့သို့ ကျဉ်းမြောင်းသော ရေလမ်းကြောင်းတွင်မူ အကျိုးသက်ရောက်မှု အချို့ ရှိပေလိမ့်မည်။
ဤအခြေအနေအထိ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း အခြေအနေအရ ရဲဝံ့သော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမျိုးကို သူ ရှောင်ရှား၍ မရနိုင်တော့ပေ။
ဒုန်း! ဘုန်း!
တောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ရေဓာတ်သဘာဝ ကျောက်တုံးထဲမှ စီးထွက်လာခဲ့ပြီး တည်ငြိမ်မှု မရှိတော့သော ရေစီးကြောင်းကို တည်ငြိမ်စေလိုက်ကာ ပီကွတ်သင်္ဘောကို ပို၍ပင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တွန်းပို့လိုက်သည်။
သင်္ဘောခုံပေါ်တွင် မျှော်လင့်ချက် ကုန်ဆုံးနေကြပြီ ဖြစ်သော သင်္ဘောသားများသည် တစ်ခဏအတွင်း အရှိန် မြင့်တက်လာမှုကြောင့် လိမ့်ကျသွားကြသည်။
ယုဟျွန်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်မှာ အန္တရာယ်များလှသော်လည်း အကျိုးအမြတ် ရှိခဲ့ပေသည်။ ပီကွတ်သင်္ဘောသည် မိုဘီဒီ့ခ်၏ ဖိကြိတ်ခြင်း မခံရမီ သူ၏ လက်လှမ်းမီရာ အကွာအဝေးမှ အနိုင်နိုင် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။
ကြွပ်!
မိုဘီဒီ့ခ်၏ မေးရိုးဖြင့် ဖိချခြင်းကို ခံလိုက်ရသဖြင့် ရွက်တိုင် ကျိုးသွားခဲ့သည်။
အပေါ်ယံမျှသာ ပွတ်တိုက်မိခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သင်္ဘောသည် မိုဘီဒီ့ခ်နှင့် ထိမိသည့်နေရာမှစ၍ အပိုင်းပိုင်း ပြိုကွဲစပြုလာခဲ့သည်။
သင်္ဘောကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည့် အမည်မသိ စွမ်းအားတစ်ခု။ ၎င်းကို နှိုးဆွပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“အားလုံး တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားကြ!”
အီဟပ် အော်ဟစ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းပင်။
ဒုန်း!
ဧရာမ တုန်ခါမှုကြီးတစ်ခုက သင်္ဘောကို လှုပ်ခါသွားစေတော့သည်။