“ဟင်?”
ဘယ်သူကမှန်းမသိဘဲ အသံထွက်သွားလေသည်။
[ဝိညာဉ်တို့က သင်ဘာကိုပြောနေမှန်း နားမလည်ကြပေ။]
ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုကာ စကားပြောသံများကို အာရုံစိုက်နားထောင်နေကြသည့် ဝိညာဉ်တို့လည်း အတူတူပင် ဖြစ်ကြသည်။
တယ်လာသည် တယ်လာတို့ တယ်လာ မည်သို့မုញတိုက်ရမည်ကို စဉ်းစားရမည့်နေရာတွင် တိုက်ခိုက်ရန်မလိုဘဲ ထွက်ပြေးရန် အော်ပြောလိမ့်မည်ဟု သူတို့ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ကြပေ။
“လုပ်ကြစို့ကွာ” ဟု လူတစ်ဦးတယောက်က အော်လိုက်လုမတတ်ပင် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသော စကားလည်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤသို့ ရှုပ်ထွေးနေသော အခြေအနေတွင် လူနှစ်ဦးသာလျှင် ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။
“ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ.”
“အဲ့ဒီလိုလား?”
ကပ္ပတိန် အာဟက် နှင့် ကပ္ပတိန် နီမိုး။
ဤလူနှစ်ဦးသာလျှင် တယ်လာ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သတိထားမိကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ကပ္ပတိန် နီမိုးက တယ်လာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည့် ပင်လယ်ပြင်ကျယ်ကြီးဆီသို့ စူးစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“သူ့ကိုလိုက်နေတဲ့ ဟိုကောင်ရဲ့ စရိုက်ကိုသုံးပြီး ငါတို့ဘက်ကနေ အရင်ဆွဲဆောင်ဖို့ ရည်ရွယ်တာပေါ့။”
“မှန်ပါတယ်၊ ကပ္ပတိန် နီမိုး။”
တယ်လာသည် ပင်လယ်နက်ကြီး၏ မုဆိုးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူသည် မိမိရွေးချယ်ထားသော ကောက်ကောင်ကို ဘယ်တော့မှ လက်လွှတ်မခံတတ်ပေ။ အစပိုင်းတွင် မမျှော်လင့်ထားသော ခုခံမှုကြောင့် ဒဏ်ရာရသွားသဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့သော်လည်း မကြာမီ ပြန်လာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ငါတို့အနေဖြင့် အစွမ်းကုန် ထွက်ပြေးခဲ့လျှင်တောင်မှ တယ်လာက အဆုံးတိုင်အောင် လိုက်လာလိမ့်မည်သာ ဖြစ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဘယ်နေရာကို ဆွဲခေါ်သွားဖို့ စဉ်းစားထားတာလဲ?”
“ပထမဆုံး စဉ်းစားမိတာကတော့ ရေတိမ်ပိုင်းပဲ။”
တယ်လာသည် နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်နက်ကြီးများတွင်သာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် အလွန်ကြီးမားလှပေသည်။
သူသည် ရေပြင်ပေါ်တွင် ကြောက်စရာမလိုသော ဘေးဥပဒ်၏ မာရ်နတ်တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ခံနိုင်ရည်မရှိတော့သည့် ရေတိမ်ပိုင်းတွင်ဆိုလျှင်ကော မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။
“ရေတိမ်ပိုင်းဆိုပေမဲ့ ရေအနက်က မီတာအနည်းငယ်လောက် ရှိနေဦးမှာပဲ။ ပထမဆုံး စဉ်းစားမိတာကတော့ ကုန်းမြေနဲ့ နီးတဲ့နေရာပေါ့။ သူက ငါတို့နောက်ကို အဆုံးအထိ လိုက်လာနိုင်မယ့် ချောက်ကမ်းပါးမျိုးဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ။ တိုက်ဆိုင်လို့များ အနီးအနားမှာ ကျွန်းဖြစ်စေ၊ ကုန်းမြေဖြစ်စေ ရှိသေးရဲ့လား?”
တယ်လာက အတည်ပြုမေးမြန်းခဲ့သော်လည်း ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည့် အဖြေကတော့ အကောင်းဘက်တွင် အားရစရာ မရှိလှပေ။
“ဘယ်လိုလုပ် ရှိမှာလဲ?”
“ဒါက ကျယ်ပြောလှတဲ့ ပင်လယ်ပြင်ကြီးလေ။ တခြားကျွန်းတွေ၊ ကုန်းမြေတွေ ရှိတယ်ထားဦးတော့ ရောက်ဖို့အတွက် အပတ်နဲ့ချီပြီး ကြာဦးမှာ။”
“အဲ့ဒီအချိန်အထိ ဟိုဘက်စက္ကူဘီလူးကြီးက ငါတို့ကို တစ်ယောက်တည်း လွှတ်ထားမယ်လို့ ထင်နေတာလား?”
ဤနေရာသည် ကုန်းမြေနှင့် အလွန်ဝေးကွာလှသည့် ပင်လယ်ပြင်၏ အလယ်ဗဟို ဖြစ်ပေသည်။
အနီးဆုံးကုန်းမြေ၏ တည်နေရာကို သိထားလျှင်တောင်မှ လုံလုံခြုံခြုံ ရောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ မယုံကြည်ကြပေ။
တယ်လာက ပြန်မဖြေပေ။ သို့သော် သူလည်း စိတ်မပူခဲ့ပေ။
အခြေအနေတိုင်းအတွက် အဖြေတစ်ခုကတော့ အမြဲတမ်း ရှိနေစမြဲပင် ဖြစ်သည်။
အကြောင်းမှာ ကွန်စတန်တီနိုပယ် ဝိုင်းရံတိုက်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ခြင်းမှ သူရရှိခဲ့သော [စစ်မြေပြင်၏ အနိုင်ရသူ] ကျွမ်းကျင်မှု ပွင့်လွားနေခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။
ထိုအချိန်တွင် တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေခဲ့သော ကပ္ပတိန် နီမိုးက ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
“ရှိပါတယ်။ ငါတို့ပြောနေတဲ့နေရာနဲ့ မဝေးတဲ့နေရာမှာ သင့်လျော်တဲ့နေရာ တစ်ခုရှိပါတယ်။”
“အမှန်ပဲလား?”
“ကပ္ပတိန်၊ မပြောနဲ့ဦး?”
“အဲဒါကို ပြောနေတာလား?”
နော်တီးလပ်စ် သင်္ဘောသားများ အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နီမိုး၏ စကားကြောင့် အံ့သြထိတ်လန့်နေကြသည်ကို ပြသလိုက်ကြသည်။ အခြားလူများက သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို စိတ်ဝင်စားနေကြချိန်တွင် ကပ္ပတိန် နီမိုးက မြေပုံကို ယူလာပြီး ဖြန့်ခင်းပြရန် သူ၏ ဒုတိယအရာရှိအား အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ဒီမှာ။ မြေပုံပေါ်မှာတော့ ဘာမှမရှိသေးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာ ကြီးမားတဲ့ ကျောက်ဆောင်ကျွန်းကြီး တစ်ခုရှိတယ်။”
“အဟွတ်၊ ဟွတ်?”
“ဒီမှာလား?”
အာဟက်၏ သင်္ဘောသား အချို့လည်း မြေပုံပေါ်ရှိ ထိုနေရာကို မှတ်မိကြသည်။
နီမိုး၏ လက်ညှိုးသည် မြေပုံပေါ်တွင် အမှတ်မသွားကြရန် သတိပေးသည့်အနေဖြင့် ရေးဆွဲထားသော ဦးခေါင်းခွံပုံတစ်ခုဆီသို့ ညွှန်ပြနေလေသည်။
“သင်္ဘောပျက်ကြီးတွေရဲ့ သုသာန်!”
ထိုအမည်ကို တွေးမိရုံမျှဖြင့်ပင် ကြောက်စရာကောင်းလှသဖြင့် သူတို့က အသံထွက်ပြောဆိုရန်ပင် တွန့်ဆုတ်နေကြသည်။
စုဆောင်းသူများမှာမူ ဤစကားဝိုင်းတွင် လုံးဝ ပါဝင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ကြပေ။
တယ်လာက နီမိုးထံမှ ရှင်းလင်းချက် ပိုမိုလိုအပ်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
“သင်္ဘောပျက်ကြီးတွေရဲ့ သုသာန်ဆိုတာ ဘာလဲ? သင်္ဘောတွေ အများကြီး နစ်မြုပ်သွားတဲ့ နေရာမျိုးလို့ ကြားရတာပဲ။”
“အတိအကျပဲလေ။ ဒီနေရာက တကယ်ကိုပဲ ပင်လယ်ပေါ်မှာ မျောပါနေတဲ့ သင်္ဘောတွေအတွက် သုသာန်တစ်ခု ဖြစ်တယ်။ အနီးအနားက ရေစီးကြောင်းတွေက ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ရေခဲကျောက်တန်းတွေနဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရေကန်ခွက်တွေ အမြဲတိုက်ခတ်နေတဲ့ နေရာပေါ့။”
“... ဒီရူးကြောင်ကြောင်ကောင်ကြီး။ မင်း အခု အဲဒီကို သွားချင်တာလား? အဲဒီမာရ်နတ်ကျွန်းဆီကို?”
အာဟက်က ဆက်လက်၍ သည်းမခံနိုင်တော့ဟန်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
ရေကန်ခွက်များ ပြည့်နှက်နေသော ရေကျောက်တန်းဒေသသို့ ထွက်ပြေးခြင်းသည် ကျားပါးစပ်မှ ဝံပုလွေလိုဏ်ဂူထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်ပေသည်။
အထူးသဖြင့် ပင်လယ်နှင့် အူတူတူဖြစ်ကြသော သင်္ဘောသားများအတွက်မူ သင်္ဘောပျက်သုသာန်သည် တယ်လာကဲ့သို့ပင် ကြောက်စရာကောင်းသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ပင်လယ်၏ မာရ်နတ်လား၊ ရေကျောက်တန်း၏ မာရ်နတ်လား? ၎င်းတို့နှစ်ခုကြားတွင် ရွေးချယ်စရာ လုံးဝမရှိပေ။
“ငါ့မှာတော့ ဒီမှာပဲနေပြီး အဲဒီ ကျိန်စာသင့်ဝေလငါးကြီးနဲ့ တိုက်နေတာက ပိုကောင်းဦးမယ်။ တိုက်ပွဲမရှိဘဲ ထွက်ပြေးပြီး နစ်မြုပ်သွားတာက ခွေးသေ သေတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ငါတော့ လက်မခံဘူး။”
“မင်း ဘာတွေ ရူးကြောင်ကြောင် လျှောက်ပြောနေတာလဲ? ဘယ်သူက နစ်မြုပ်သွားမယ်လို့ ပြောလို့လဲ?”
“ဟေ့ လူကြီး။ ခင်ဗျား ခုနက ပြောခဲ့တာတွေကို မမှတ်မိတော့ဘူးလား? အဲဒီနေရာက သင်္ဘောပျက်သုသာန်လေ။ ဖြတ်သန်းသွားတဲ့ သင်္ဘောတိုင်း ချွင်းချက်မရှိ နစ်မြုပ်သွားမယ့် ကျိန်စာသင့်ဇုန်တစ်ခု ဖြစ်တယ်လေ။”
“အဲဒါက အရင်တုန်းက အဲဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘာတစ်ခုကို လွတ်သွားပုံရတယ်။ ဒီနေရာက ပင်လယ်သမားတွေအတွက် အန္တရာယ်များရတာက အဲဒီကျွန်းမှာ မာရ်နတ်တစ်ကောင် ရှိနေလို့ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့မှာ အချက်အလက် မရှိကြလို့ပဲ။”
“ဘာလဲ?”
“ငါ့ဆီကနေ ကြားရတာထက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွေ့တာက ပိုမြန်ပါတယ်။ ဒုတိယအရာရှိ၊ မြေပုံအသစ်ကို ယူလာခဲ့။”
“ဟုတ်ကဲ့၊ ကပ္ပတိန်!”
စတုရန်းပုံစံ ကပ္ပတိန်၏ အမိန့်ကို ချက်ချင်းပင် လိုက်နာလိုက်ကြပြီး ကြံ့ခိုင်တောင့်တင်းသော သင်္ဘောသားတစ်ဦးက နောက်ထပ်မြေပုံ တစ်ချပ်ကို ဖြန့်ခင်းလိုက်သည်။
ကပ္ပတိန် အာဟက်၏ မျက်ခုံးများမှာ မြေပုံ၏ အကြောင်းအရာများကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။ မြင်နိုင်စွမ်းရှိသော သင်္ဘောသား အချို့အတွက်လည်း ထို့အတူပင် ဖြစ်ပေသည်။
“ဒါ၊ ဒါက သင်္ဘောပျက်သုသာန်ရဲ့ မြေပုံပဲ!”
“ကျောက်တန်းတွေရဲ့ တည်နေရာကို ပြရုံတင်မကဘဲ ရေစီးကြောင်း အမှတ်အသားတွေအထိ အပြည့်အစုံ လုပ်ထားတာလား?”
အစ်ရှမေးလ် ကဲ့သို့သော အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော သင်္ဘောသားအချို့မှာမူ အဘယ်ကြောင့် လူတိုင်း ဤသို့ တုံ့ပြန်ကြသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
သူက သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော လှံထိုးသမား သူငယ်ချင်း ကွီးကွက်အား မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ကွီးကွက်။ အဲဒီမြေပုံက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ အံ့သြစရာ ကောင်းတာလား?”
“အစ်ရှမေးလ်။ မင်း ငါ့ကို အဲဒါကို တကယ်ပဲ မေးနေတာလား? အဲဒါက အံ့သြစရာ ကောင်းရုံတင် မဟုတ်ဘူး။ ဒီလောကထဲမှာ ရွှေသန်းပေါင်းများစွာနဲ့ဝယ်လို့ မရနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ပါးပဲ!”
အိပ်မက်များစွာ ရှိသော်လည်း ဗဟုသုတ နည်းပါးလှသော လူသစ် အစ်ရှမေးလ်က ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“အဲဒီလောက်တောင် ဖြစ်ရလို့လား?”
“သေချာပေါ့။ အဲဒီ သင်္ဘောပျက်သုသာန်ဆိုတာ သင်္ဘောသားတွေအတွက် နာရကငရဲကြီးလိုပါပဲ၊ ကြောက်စရာ သင်္ကေတတစ်ခုပေါ့။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ မရှိခဲ့တဲ့အတွက် ဘယ်သူမှ ဘယ်လိုပုံစံရှိတယ်ဆိုတာ မသိခဲ့ကြဘဲ ကောလာဟလတွေပဲ ရှိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေရာရဲ့ မြေပုံက ရှိနေပြီး ရေစီးကြောင်း အမှတ်အသားတွေအထိ ပါနေမယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုနေမလဲ?”
ကွီးကွက်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသော လူအချို့မှာ ထိုမြေပုံ၏ တန်ဖိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သဘောပေါက်သွားကြသည်။
စတုရန်းပုံစံ ကပ္ပတိန်သည် ကွီးကွက်၏ အသံလာရာဆီသို့ အာရုံလှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ဘေးတွင် ရပ်နေသော အပြစ်ကင်းစင်သည့် ကလေးငယ် အစ်ရှမေးလ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ခဏတာ မျက်လုံးအပြည့် ပြူးသွားခဲ့သည်။
အလွန်တရာမှ တိုတောင်းလှပြီး စတုရန်းပုံစံ ကပ္ပတိန်သည် မူလအမူအရာသို့ ပြန်သွားခဲ့သော်လည်း တယ်လာက ထိုခဏတာကို လွတ်မသွားစေခဲ့ပေ။
“ဒီအရူးအမူးမိုက်မဲတဲ့ကောင်။ မင်း သိသင့်တယ်။ ဒီမြေပုံနဲ့ဆိုရင် ဒီကျွန်းက ကြောက်စရာ ဘာမှမရှိဘူး။”
“... ဟား။ ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ ဘယ်သူမှ မရောက်ဖူးသေးတဲ့ နေရာတစ်ခုရဲ့ မြေပုံပေါ့လေ။”
“အဲဒါက ငါတို့ လုပ်နိုင်လို့ပေါ့။”
စတုရန်းပုံစံ ကပ္ပတိန်က နော်တီးလပ်စ်ကို ညွှန်ပြကာ ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်။
သူပြောသည့်အတိုင်း သာမန်သင်္ဘောများဆိုလျှင် ကျောက်တန်းများကို ဝင်တိုက်မည် သို့မဟုတ် ကျောက်တန်းများ၏ တိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံရမည် ဖြစ်သော်လည်း နော်တီးလပ်စ်ကမူ ကွဲပြားခြားနားပေသည်။ သူတို့သည် ပင်လယ်အောက်တွင် သွားလာနိုင်ကြပြီး ကျောက်တန်းများ ရှိနေခြင်းကို သိရှိနိုင်ကြကာ အခြားသင်္ဘောများကဲ့သို့ မနစ်မြုပ်ဘဲ ကျွန်းကို စူးစမ်းလေ့လာနိုင်ကြပေသည်။
စတုရန်းပုံစံ ကပ္ပတိန်သည် ရေငုပ်သင်္ဘော ဖြစ်ခြင်း၏ ဤအားသာချက်ကို အသုံးချကာ သင်္ဘောပျက်သုသာန်၏ ဖွဲ့စည်းပုံကို ဖော်ထုတ်ပြီး သက်ဆိုင်ရာမြေပုံကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“ဒါက မျက်စိဖွင့်လျက်နဲ့ အိပ်မက်မက်နေရသလိုပဲ။”
“ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမှာလဲ?”
“ကဲ၊ အခုတော့ မြေပုံလည်း ရှိသွားပြီဆိုတော့ ထပ်ပြောစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေအရ ကြည့်ရင် ဒါက လိမ်ညာထားတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ပန်းတိုင်ကို သင်္ဘောပျက်သုသာန်ဆီ သတ်မှတ်လိုက်ပြီ။”
သင်္ဘောသားများသည် တံတွေးကို မျိုချလိုက်ကြသည်။
သူတို့သည် မည်သူမျှ ယခင်က မရောက်ဖူးခဲ့ဘဲ ကောလာဟလ အနေဖြင့်သာ ရှိခဲ့ဖူးသည့် သင်္ဘောပျက်သုသာန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားနေကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းမှာ အမည်မသိကမ္ဘာတစ်ခုအတွက် ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းခြင်းတို့ ရောထွေးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသူ အများစုမှာ ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် အရာရာကို လောင်းကြေးထပ်ထားကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် စူးစမ်းရှာဖွေမှု အသစ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်တော့မည်ဆိုသည့် အချက်ကပင် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးရန် လုံလောက်နေပေသည်။
တယ်လာက လေထု ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် ပြုံးလိုက်မိသည်။
‘ကောင်းတာပေါ့။’
သူ့အစီအစဉ်က မစတင်ရသေးမီမှာပင် ပျက်စီးသွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်ခဲ့သော်လည်း မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ အခြေအနေ ကောင်းလာခဲ့သည်။
‘ဒါ့အပြင် သင်္ဘောပျက်သုသာန်ထဲက ရေကန်ခွက်တွေပေါ့။ အဲဒါက [[ပင်လယ်ရေအောက် မိုင်နှစ်သောင်း]] ထဲမှာ ပေါ်လာတဲ့ ရေကန်ခွက်ကြီးလား?’
[[ပင်လယ်ရေအောက် မိုင်နှစ်သောင်း]] ထဲတွင်လည်း ရေကန်ခွက်ကြီး ပေါ်လာဖူးသော်လည်း၊ ၎င်းသည် လက်တွေ့တွင် နော်ဝေပင်လယ်ပြင်၌ ဖြစ်ပေါ်တတ်သော မော့စ်စထ്രੌမ် (Moskstraumen) ဟုခေါ်သည့် ဧရာမရေကန်ခွက်ကြီးကို ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းသည် ပင်လယ်ပြင်တွင် အားအကောင်းဆုံး ရေကန်ခွက်ဖြစ်ပြီး သမုဒ္ဒရာထဲမှ အပေါက်ကြီးတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍သာ ထိုအထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ပါက မည်သည့်သင်္ဘောမှ လွတ်မြောက်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
‘ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်လေ၊ မိုဘီဒစ်ကို ညားနိုင်မယ့် နေရာတစ်ခု ရှိနေပြီဆိုတာကတော့ ကြီးမားတဲ့ သက်သာရာရစရာပါပဲ။’
အရေးကြီးသည်မှာ နောင်လာမည့် အရာများပင် ဖြစ်သည်။
“သူက ငါတို့ လိုချင်တဲ့အတိုင်း နာနာခံခံ လိုက်လာပါ့မလား? အဲဒါက အကြီးမားဆုံး မေးခွန်းပဲ မဟုတ်ဘူးလား?”
တယ်လာ၏ ရေရွတ်သ声を ကြားလိုက်ရသော လူများမှာ ပါးစပ်ကို ပိတ်လိုက်ကြသည်။ ၎င်းမှာ အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။ အကယ်၍သာ သူသည် ဦးနှောက်မပါသော သာမန်တိရစ္ဆာန် တစ်ကောင်သာဆိုလျှင် သူ့ကို ညားပြီး ပြီးသွားနိုင်သော်လည်း၊ မိုဘီဒစ်ကမူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍သာ ကျွန်ုပ်တို့က သူ့ကို ထင်ရှားလွန်းစွာဖြင့် ညားရန် ကြိုးစားမည်ဆိုလျှင် ထိုကျွမ်းကျင်လိမ္မာလှသော အဖြူရောင်မာရ်နတ်က ထူးဆန်းသည်များကို အာရုံခံမိသွားလိမ့်မည်။
“မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် တွေးတောနေရတာလဲ? သူ လိုက်လာမှာပေါ့ကွ။”
ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာသူမှာ အာဟက်ပင် ဖြစ်သည်။
“ဘာလို့လဲ?”
“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူက မနေ့ကတည်းက ငါတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ လှည့်ပတ်နေလို့ပေါ့။”
အာဟက်က ထိုသို့ ပြောလိုက်သည့် အချိန်တွင်ပင် ဖြစ်လေသည်။
ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး ဝူး ဝွန်း───!!!
ပင်လယ်ပြင်၏ အဝေးဆုံး ရေပြင်စွန်းမှ ထိုအသံက ရေပြင်ကို တုန်ခါစေပြီး အောက်ဘက်ရှိ သင်္ဘောကိုပါ တဆတ်ဆတ် မြည်စေခဲ့သည်။
ထိုအသံ မည်သည့်နေရာမှ လာပြီး မည်သူ့ဆီမှ ဖြစ်ကြောင်းကို သိလိုက်ရသောအခါ သင်္ဘောသားများ၏ မျက်နှာများမှာ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။
အာဟက်က အနည်းငယ် တိုက်ခတ်လာသော လေညင်းကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ့သွားများကို ပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်သည်။
“သူ အခု စိတ်မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီ။ သူက ငါတို့ရဲ့အနံ့ကို သေးသေးလေးပဲ ရနိုင်မယ့် အကွာအဝေးမှာပဲ နေပြီး ငါတို့နောက်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် စောင့်ကြည့်နေတာ။ အဲဒါ အထောက်အားပဲပေါ့။”
“သူက ငါတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မကြောက်ဘူးလား?”
“သူ သတိထားနေရမှာပေါ့။ မနေ့က ငါတို့ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရတယ်လေ၊ ဒါကြောင့် သူက သတိကြီးကြီးထားနေပုံရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလိုဆိုရင်တောင် သူက ငါတို့ကို လက်မလျှော့သေးဘူး။ ဆိုလိုတာက သူ ရှက်သွားလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့ သားကောင်ဆီကနေ အနှိမ်ခံလိုက်ရတာကို သူ အရှက်ကွဲတယ်လို့ ခံစားရမှာပေါ့။”
သားကောင်၏ အနှိမ်ခံလိုက်ရသော အမဲလိုက်သမားတစ်ဦးသည် မည်ကဲ့သို့ ခံစားရမည်နည်း။
အထူးသဖြင့် ပင်လယ်၏ ကပ်ဘေးဆိုးဖြစ်သော အဖြူရောင်မာရ်နတ် မိုဘီဒစ် အနေဖြင့်ပေါ့။
ဘာကိုမှ မကြောက်ရွံ့တတ်သော ဤပင်လယ်၏ ဘုရင်တစ်ပါး၏ မာနသည် မည်မျှအထိ ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်နည်း။
‘သူ တကယ် ရှက်နေမှာပဲ။’
မိုဘီဒစ်က အကွာအဝေးကို ထိန်းထားရင်း ကျွန်ုပ်တို့ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ မိုဘီဒစ်တွင် အသိဥာဏ်နှင့် စဉ်းစားတွေးခေါ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေမည်မှာ သေချာပေသည်။
သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော ရဲတင်းသည့် သားကောင်ကို သတ်ပစ်လိုသည့် လူသတ်လိုစိတ်။
ထိုသို့နှင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင် အကယ်၍သာ သူ အဆင်အခြင်မဲ့စွာ အسر အတက်ဝင်ရောက်လာပါက ထပ်မံ၍ ဒဏ်ရာရသွားနိုင်သည်ဟူသော သတိကြီးမှုတို့ပင် ဖြစ်သည်။
“သဘောပေါက်ပြီ။ သူ မလာတော့မှာကို ငါတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုဘူးပေါ့။”
“ဟုတ်လား? သူ လိုက်လာမှာ သေချာပါတယ်။ သူ့မှာ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ သူ့ရဲ့မာနမှာ ဒဏ်ရာရထားပြီ။ သူက အခုလောက်တော့ သည်းခံနေနိုင်ဦးမယ်၊ ဒါပေမဲ့ အကယ်၍သာ ငါတို့ ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် သူ ရူးသွပ်သွားပြီး ငါတို့နောက်ကို လိုက်လာလိမ့်မယ်။”
သူက စဉ်းစားဆင်ခြင်ခြင်း မရှိဘဲ ငါတို့နောက်ကို လိုက်လာလိမ့်မယ် ဟုတ်လား?
၎င်းမှာ ခန့်မှန်းချက် သက်သက်သာ ဖြစ်သော်လည်း မိုဘီဒစ်ကို မြင်ယောင်ကြည့်မိကြသော လူများမှာ တင်းမာသွားကြပြီး တံတွေးများကို မျိုချလိုက်ကြသည်။
သူတို့အားလုံးသည် သူ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်လုံးနှင့် ပွတ်တိုက်သွားခဲ့သော သင်္ဘောကို ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အဖြစ်အပျက်ကို ပြန်ပြောင်း သတိရလိုက်ကြသည်။
“ဒါဆိုရင် အဆုံးအဖြတ် ပေးပြီးပြီပေါ့။ ငါတို့ သူ့ကို ဒီသင်္ဘောပျက်သုသာန်ဆီ ညားပြီး ဆွဲခေါ်သွားရမယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ကို ဖြိုချရမယ်။”
“အဲဒီကို သွားမယ့်လမ်းက ဟာဒိုရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ ဖြစ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လွယ်ကူတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ အမှားအယွင်း ဖြစ်စရာ နေရာမရှိဘူး။ အနည်းငယ် ယိုယွင်းသွားတာနဲ့တင် ရေစီးကြောင်းရဲ့ လက်သည်းဆုတ်တွေထဲကနေ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”
“ဟာ! မင်းက ငါတို့ကို အထင်သေးလွန်းနေပြီပဲ! အကယ်၍သာ ငါတို့ဆီမှာ ဟာဒိုသာ ရှိနေမယ်ဆိုရင် ဒီလို ကျောက်တန်းကျွန်းမျိုးက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး!”
စစ်ဆင်ရေးသည် နံရံတစ်ခုကို တည်ဆောက်သကဲ့သို့ အဆင့်ချင်း တစ်ဆင့်ပြီး တစ်ဆင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ကြားထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကွာဟချက်များကို ထိုအုပ်စု၏ စုပေါင်းဉာဏ်ရည်ဖြင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့ကြသည်။
“စစ်ဆင်ရေးအတွက် ဒါပဲလား? ကဲ၊ ငါတို့ အပင်ပန်းခံ လုပ်ထားခဲ့တာအတွက်တော့ ဒါက အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းနေသေးတာပဲ။”
“တိုက်ခိုက်ရရင် သေဖို့ သေချာနေတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ အနိုင်ရနိုင်ခြေကို တတ်နိုင်သမျှ မြှင့်တင်တာထက် ဘာမှမပိုပါဘူး။ ဒီလောက်နဲ့တင် အံ့ဖွယ်တစ်ခုလို့ ခေါ်ဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ။”
“အရေးကြီးတာကတော့ နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်လာမယ့် အရာတွေပါပဲ။”
နောက်ပြန်လှည့်၍ မရတော့သည့် အချိန်မျိုးတွင် စစ်ဆင်ရေး၏ ထိရောက်မှုနှင့် ပတ်သက်၍ အငြင်းပွားနေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။
သူတို့ လုပ်နိုင်သည်မှာ အရာရာတိုင်းသည် အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်လာစေရန် မျှော်လင့်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။
“စစ်ဆင်ရေးက နေ့လယ်ကျော်သွားတဲ့အခါ စတင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်အထိ ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်နေကြရမယ်။ နားလည်ကြလား၊ နော့တန်?”
“ဒီအရူးကောင်။ အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ သူက ငါတို့ကို ထပ်မံ မတိုက်ခိုက်ဘူးဆိုတာ မင်း ဘယ်လို သေချာပေါ့ ပြောနိုင်တာလဲ?”
“သူ မလုပ်ပါဘူး။ သူလည်း သတိထားရမယ်လေ။ ငါတို့သာ မလှုပ်ရှားသမျှ ကာလပတ်လုံး သူက ငါတို့ကို စောင့်ကြည့်နေုံပဲ ရှိမှာပါ။ ငါ့ကို ယုံစမ်းပါ။”
“ဒါဆိုရင် ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီပေါ့။”
စစ်ဆင်ရေး အမည်
နေမင်းသည် အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ရှိနေသော နေ့လယ်ခေါင်ကျော်ကျော် အချိန်တွင် စစ်ဆင်ရေး စတင်မည် ဖြစ်သည်။
“မင်းတို့ မလှုပ်ရှားရသေးခင် အချိန်အထိ စိတ်ထဲမှာ ပြင်ဆင်ထားကြ!”
အာဟက်က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး အစည်းအဝေးကို အဆုံးသတ်လိုက်သည်။ သင်္ဘောသားများသည် သူတို့၏ အကျွမ်းတဝင်ရှိသူများနှင့် စုဝေးကာ ရှေ့တွင် ဖြစ်လာမည့် အရာများကို ဆွေးနွေးကြပြီး စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ကြသည်။
“အို ဘုရားသခင်၊ ဒီသိုးငယ်လေးကို ကယ်တင်တော်မူပါ။”
“အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့တော့။ ငါတို့ ရှင်သန်ရမယ်။ ငါတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး ဆက်လက် ရှင်သန်သွားကြမှာ။”
အချို့က လက်ထဲတွင် လက်ဝါးကပ်တိုင်ငယ်ကို ကိုင်ကာ ဘုရားသခင်ကို ဆုတောင်းကြပြီး၊ အချို့ကမူ ဘယ်တော့မှ မသေဆုံးရဘူးဟု ကျိန်ဆိုကာ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်ကို ထက်မြက်စေကြသည်။
သူတို့ထဲတွင် အပြန်အလှန် အားပေးနေကြသော ကွီးကွက်နှင့် အစ်ရှမေးလ်တို့လည်း ပါဝင်ကြသည်။
တယ်လာက ကွန်စတန်တီနိုပိုလ်တွင် သူ မြင်ခဲ့ဖူးသော မြင်ကွင်းကို ပြန်ပြောင်း သတိရလိုက်သည်။
ပုံပြင်များဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသော တည်ရှိမှုများ။ ၎င်းတို့ကို တကယ် မရှိဟု ရှုမြင်နိုင်သော်လည်း တယ်လာကမူ ထိုသို့ မထင်ပေ။
‘တည်ရှိမှုဆိုတာ ဘာလဲ?’
သူတို့သည် အသားနှင့်သွေးတို့ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ ပပုံပြင်များဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားကြသည်။ ၎င်းက သူတို့ကို တကယ် မရှိဘူးလို့ ဖြစ်စေသလောက်လား?
‘ဒါဆိုရင် ငါ့ကိုကော ဘယ်လိုလဲ?’
တယ်လာက တယ်လာ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တယ်လာ တို့သည် ပုံမှန်အားဖြင့် အသက်ရှင်သော သတ္တဝါများ မဟုတ်ကြပေ။ ပထမတစ်ချက် ကြည့်လိုက်လျှင် ၎င်းတို့တွင်လည်း ကိုယ်ခန္ဓာများ ရှိပုံပေါ်သော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ပုံပြင်များဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ပုံပြင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော တည်ရှိမှုတွေက အတုလား၊ အစစ်လား? ပုံပြင်များ ဖန်တီးထားသော အသက်စနစ်တွေက အသက်ရှင်နေကြတာလား?’
ထိုမေးခွန်းမှာ မကြာမီမှာပင် နှင်းများ အရည်ပျော်သွားသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
တယ်လာက သူ့ကိုယ်သူနှင့် အသက်ရှင်လိုစိတ် ပြင်းပြနေကြသော သင်္ဘောသားများမှတစ်ဆင့် နားလည်သွားခဲ့သည်။
သူတို့အားလုံးသည် အသက်ရှင်နေကြသော လူသားများပင် ဖြစ်ကြသည်။
‘လူတိုင်းက အသက်ရှင်ချင်ကြတာပဲ။’
အကယ်၍သာ သူတို့သည် ဤနေရာတွင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြလျှင်တောင်မှ ကျန်ရှိနေသေးသော သူတို့၏ ဘဝများက မည်မျှ တင့်တယ်ပြီး အေးမြနေမည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။
အချို့က အောင်မြင်သွားနိုင်သလို၊ အချို့ကမူ ယခုထက် ပိုဆိုးရွားသော ဘဝမျိုးကို ခံစားရနိုင်ပေသည်။
အနာဂတ်က အမည်မသိပေ။ မည်သူ့ကိုမဆို မည်သည့်အရာ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။
သို့သော်လည်း လူတို့သည် အနာဂတ်ဆီသို့ ရှေ့ဆက်သွားနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ သေခြင်းထက် ပိုဆိုးရွားသော ဘဝမျိုးတွင်ပင်လျှင် သူတို့သည် အသက်ကို အလွန်အမင်း တွယ်တာကာ ရှင်သန်လျက် လျှောက်လှမ်းနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။
ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူတို့က ‘အသက်ရှင်နေသော လူသားများ’ ဖြစ်ကြသောကြောင့်ပင်တည်း။
“ဟေ့။”
“အော်။ ကပ္ပတိန် နီမိုး။”
သင်္ဘောဆီသို့ ချက်ချင်း ပြန်သွားသင့်သော နီမိုးသည် ထွက်မသွားဘဲ တယ်လာထံသို့ စကားပြောလာသည်။
“ဘာလဲ?”
“စစ်ဆင်ရေး စတင်တဲ့အခါ ဘာတွေ ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ ငါ မသိတာကြောင့် နောက်ဆုံးအနေနဲ့ မင်းနဲ့ စကားစမြည် ပြောချင်လို့ပါ။ အချိန်ရှိရဲ့လား?”
ကပ္ပတိန် နီမိုးက နော်တီးလပ်စ်ဘက်သို့ မျက်စိမှိတ်ပြကာ ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ သင်္ဘော။ နော်တီးလပ်စ်ပေါ်မှာ စကားပြောကြရအောင်။”