ငါတစ်ယောက်ပဲသိတဲ့အဓိကဇာတ်လိုက်များ

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

Title: The Main Characters That Only I Know – Chapter 149: | NovelPing

‘ဟွန်း။ အခုမှ လှုပ်ရှားကြတော့တာလား။’

သူတို့ ဘယ်အချိန်မှာ လှုပ်ရှားကြမလဲဆိုတာကို ကန်းယူဟွန်း က ဂီယွန်ဟူ ကို အရင်ကတည်းက ပြောပြထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူ ခန့်မှန်းခဲ့တာ မမှားပေ။ မိုဘီဒီခ် (Moby Dick) က မျှော်လင့်ထားတာထက် ပိုမြန်မြန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး လူတိုင်းကို ဝေခွဲမရဖြစ်သွားအောင် ချန်ထားခဲ့လျက် ပို၍ပင် မြန်ဆန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်သည် တဝိုင်းကော်တင် (Twilight Curtain) အဖွဲ့မှ စေလွှတ်လိုက်သော သူလျှိုများအတွက် လှုပ်ရှားရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

‘သူတို့က အတူတူ လှုပ်ရှားကြမှာလား၊ တစ်ယောက်ချင်းစီ လှုပ်ရှားကြမှာလား။’

ကန်းယူဟွန်း သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

နော့တီလပ်စ် (Nautilus) သင်္ဘောကို ဖယ်လိုက်လျှင် ဝေလငါးဖမ်းသင်္ဘော သုံးစင်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။ ထို့ပြင် သူတို့ဘက်မှလည်း သုံးယောက် ကျန်နေသေးသည်။ သူတို့၏ စွမ်းရည်များကို ထည့်တွက်ကြည့်လျှင် သူတို့က သင်္ဘောတစ်စင်းတည်းပေါ်မှာ အတူတကွ ပူးပေါင်းနေကြလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ။

‘ဒါဆိုရင် သင်္ဘောတစ်စင်းကို လူတစ်ယောက်စီပေါ့လေ။’

ကန်းယူဟွန်း သည် သူနှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေကြသော ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့ဘက်သို့ အမြန်တစ်ချက် စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။

‘အရေအတွက်က တော်တော်ကို ပြီးပြည့်စုံတာပဲ။’

ကန်းယူဟွန်း သည် သူတို့ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး စကားစတင်ပြောလိုက်သည်။

***

တပ်၊ တပ်။

နေရောင်ခြည် မရောက်ရှိနိုင်သော မှောင်မည်းနေသည့် သင်္ဘောခန်းတွင်း၌ လူတစ်ဦး လျှောက်လာနေသည်။ သူက မုတ်ဆိတ်မွှေးရှည်ရှည်နှင့် အလယ်အလတ်အရွယ် လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူသည် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့နေသည့် မျက်နှာပေးဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်စီ ဝေ့ကြည့်ရင်း နှေးကွေးစွာ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ဦးတည်ရာမှာ နဂါးအရိုးများ ရှိရာ သင်္ဘောအောက်ခြေပိုင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

တပ်။

သူ့ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ နံရံကိုမှီလျက် သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ရပ်တန့်နေသူ တစ်ဦး ရှိနေ၏။

"ဘယ်ကိုသွားမလို့လဲ။"

သပ်ရပ်သန့်ပြားသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် Teller ဖြစ်သူ ကန်းယူဟွန်း က သူ့ကို မေးလိုက်သည်။

"လမ်းမှားသွားလို့ပါ။"

"လမ်းမှားသွားတဲ့လူတစ်ယောက်အတွက်တော့ အတော်လေး နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရောက်လာသလိုပဲ၊ ပြီးတော့ တိကျတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ရှိနေပုံပါပဲလား။"

"..."

အလယ်အလတ်အရွယ် လူတစ်ယောက်ဖြစ်သည့် ကင်ဂျွန်းဘေး (Kim Junbae) က မျက်စိကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ပြီး သူလာခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ သူ့နောက်မှ လိုက်လာနေသူ တစ်စုံတစ်ဦးကိုမျှ သူ မခံစားရပေ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ တတ်နိုင်သမျှ ကျယ်ပြန့်အောင် စွမ်းအားထုတ်ထားသည့် သူ၏ အာရုံခံစားမှုများက ဤဧရိယာတွင် သူနှင့် ကန်းယူဟွန်း တို့ နှစ်ဦးတည်းသာ ရှိနေကြောင်း ပြောပြနေသည်။

ကင်ဂျွန်းဘေး၏ မျက်လုံးအစုံမှာ တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ဟီးခနဲ။

ကန်းယူဟွန်း က ထိုအချက်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ့လက်ထဲမှ ဓားကို ကိုင်ရင်း နံရံမှ ခွာလိုက်သည်။

"ကဲ ဒါဆိုရင်တော့ စကားအရှည်ကြီး ပြောနေဖို့ မလိုတော့ဘူးပေါ့။"

ကင်ဂျွန်းဘေးသည် တဝိုင်းကော်တင် (Twilight Curtain) အဖွဲ့မှ စေလွှတ်လိုက်သော ကောက်ယူသူ (Collector) တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ တကယ့်အလုပ်မှာ သာမန် ကောက်ယူသူတစ်ဦး၏ အလုပ်နှင့် ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ အဓိက လုပ်ငန်းတာဝန်မှာ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာများကို ဖန်တီးခြင်းပင်။ သူ့ကို အဖွဲ့အစည်းက ညစ်ပတ်သည့် အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် လျှို့ဝှက်စွာ မွေးထုတ်ပေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

‘သူက ကင်ဟန်ဂျុងနဲ့တော့ နည်းနည်း ကွာခြားတယ်။’

ကင်ဟန်ဂျុងကို နာမည်ကြီး ကောက်ယူသူတစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် မွေးထုတ်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကင်ဂျွန်းဘေးနှင့် ကျန်လူနှစ်ဦးမှာမူ အဖွဲ့အစည်း၏ တာဝန်များကို လုပ်ဆောင်ရန်အတွက်သာ မွေးထုတ်ခံထားရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ကင်ဟန်ဂျុងနှင့် မတူဘဲ ကင်ဂျွန်းဘေးတွင် မိမိကိုယ်ကို သိရှိနားလည်မှုဖြစ်စေ၊ ကိုယ်ပိုင်ရည်မှန်းချက်များဖြစ်စေ မရှိပေ။ သူလုပ်ဆောင်သမျှ အရာရာတိုင်းမှာ မည်သည့်အရာပင် ဖြစ်လာပါစေ၊ မိမိရရှိထားသော အမိန့်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်သာ ဖြစ်သည်။ အသေခံရမည့် မစ်ရှင်တစ်ခုပင် ဖြစ်နေပါစေဦးတော့။

‘ဟန်နူးလ် တောင်မှ ဒီလိုမျိုးတော့ မဟုတ်ခဲ့ဘူး။’

ဦးနှောက်ကို ခွဲစိတ်ပြုပြင်ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားချက်များကို ဖြတ်တောက်ခံထားရသော လူသားတစ်ဦး။ အဲဒါကို တကယ်ပဲ လူတစ်ယောက်လို့ ခေါ်လို့ ရနိုင်ပါ့မလား။ ကန်းယူဟွန်း ၏ အမြင်အရ ကင်ဂျွန်းဘေး ဆိုသည်မှာ အသက်ရှင်နေသော အရုပ်တစ်ရုပ်မှလွဲ၍ ဘာမှမဟုတ်ပေ။

"ချီယွန်ချီ ကော်ပိုရေးရှင်း (Cheonche Corporation) ရဲ့ Teller ကန်းယူဟွန်း ခင်ဗျာ။"

ရှူး။

ကင်ဂျွန်းဘေးသည် သူ၏ ခါးကြားမှ လက်နက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော ပုံစံနှင့် လုံးဝ မလိုက်ဖက်လှသည့် ခنجားဓားတစ်လက် ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့က ငါတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဘယ်လိုသိသွားလဲတော့ ငါမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ကျသွားပြီ။"

"တကယ်ပဲလား။"

"ငါတို့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ် နှစ်ယောက်က တခြားသင်္ဘောတွေပေါ်ကို အရင်ကတည်းက စိမ့်ဝင်ပြီးသား ဖြစ်သလို နဂါးအရိုးတွေကိုလည်း ဖျက်ဆီးနေကြပါပြီ။ အိုင်ဒီယာကမ္ဘာ (World of Ideas) ထဲက ဒီမစ်ရှင်က ကျရှုံးတော့မှာပဲ။ မင်းတို့လည်း ဒီသင်္ဘောနဲ့အတူ နစ်မြုပ်ပြီး အဲ့ဒီဝေလငါးဖြူကြီးရဲ့ အစာ ဖြစ်သွားရလိမ့်မယ်။"

ကင်ဂျွန်းဘေးသည် ထင်ရှားသည့် အမှန်တရားတစ်ခုကို ရွတ်ပြနေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်အေးဆေးစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ ကန်းယူဟွန်း က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ခြင်းကို မဖုံးကွယ်ခဲ့ပေ။

"အင်းလေ။ မင်းတို့ထဲက နောက်ထပ် နှစ်ယောက် ရှိသေးတယ်ပေါ့။ လူပုလေးနဲ့ အရပ်ရှည်ပြီး အသားမည်းမည်း လူမျိုးစပ်ကောင်။ ဒါပေမဲ့ မင်းတစ်ခုခု မေ့နေပြီမဟုတ်လား။ မင်းတို့ သုံးယောက်လိုပဲ ငါတို့ကလည်း သုံးယောက်ပဲလေ။"

"..."

ကင်ဂျွန်းဘေးသည် နောက်ဆုံးတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို သဘောပေါက်သွားပုံ ရလေသည်။ သူ၏ မျက်ခုံးများ တိခနဲ တွန့်သွားပြီး ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာထားက ပုံမှန်အတိုင်းဆီသို့ အမြန်ဆုံး ပြန်ရောက်သွားခဲ့သော်လည်း ကန်းယူဟွန်း ကမူ ထိုအပြောင်းအလဲလေးကို လက်လွတ်မခံခဲ့ပေ။

"ဘာတွေဖြစ်ခဲ့ဖြစ်ခဲ့ အကျိုးဆက်ကတော့ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။"

"မင်းတို့အသင်းသားတွေကို အဲ့ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်နေတာလား။"

"ပြောရရင်တော့ မင်းက ကံဆိုးတာပဲ။ ဒီနေရာမှာ ငါနဲ့ မတွေ့သင့်ဘဲနဲ့ကိုး။ ဒီဒုက္ခကို မင်းဖိတ်ခေါ်လိုက်တာပဲလေ။"

ကင်ဂျွန်းဘေးက သူ အနိုင်ရရှိလိမ့်မည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေသည်။ သူတို့သည် ပင်တဂွန် (Pentagon) ဌာန၏ ထောက်ပံ့မှုကို ရရှိထားကာ အထူးလေ့ကျင့်မှုများနှင့် ဦးနှောက်ဆေးခံရမှုများကို ကြာရှည်စွာ ခံယူခဲ့ကြပြီး ဇာတ်လမ်းများကိုပင် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာထဲအထိ စွဲထည့်ခံထားရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ဖန်တန်းကောင်များကို တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် လေ့ကျင့်ထားကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား လူများကို သတ်ဖြတ်ရန်၊ အထူးသဖြင့် ကောက်ယူသူများကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက်သာ အသက်ရှင်နေထိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ စွမ်းအားအနည်းငယ် ရရှိလာကာ သာမန်ဘဝဖြင့် နေထိုင်ကြသော သာမန်ကောက်ယူသူများနှင့် သူတို့က လုံးဝ ကွာခြားပေသည်။ သူတို့သည် တိကျသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိကြပြီး ၎င်းကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်အတွက် သွေးထွက်သံယို လေ့ကျင့်ခန်းများကို အကြိမ်ကြိမ် လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။

"မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်တွေကို မင်းယုံကြည်နေမှန်း ငါသိပါတယ်။"

ကန်းယူဟွန်း က ပြုံးလိုက်ရင်း ဓားကိုဆွဲထုတ်ကာ တိုက်ခိုက်ရေး အနေအထားကို ပြင်လိုက်သည်။

"ကင်ဟန်ဂျုံး လို့ ခေါ်တယ်မဟုတ်လား။ သူနဲ့ ငါနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ဘာတွေဖြစ်သွားလဲဆိုတာ မင်း မကြားခဲ့ရဘူးလား။"

"ကင်ဟန်ဂျုံးက မင်းကို ရှုံးသွားတယ်လို့တော့ ငါကြားတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက တစ်မျိုးမျိုးသော မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ဆိုင်မှု အယ်လဂိုရီသမ် (Algorithm) ကြောင့် ရွေးချယ်ခံရတဲ့ ရင့်ကျက်မှု မရှိသေးတဲ့ကောင် တစ်ယောက်ပါ။ သူက ငါတို့နဲ့ ယှဉ်လို့ ဘယ်ရမလဲ။"

"အဲ့ဒီလိုလား။ ဒါဆိုရင် မင်းက ကင်ဟန်ဂျုံးနဲ့ ဘယ်လိုများ ယှဉ်မလဲ။"

"..."

ကင်ဂျွန်းဘေးက မည်သည့်အရာကိုမျှ ပြန်မဖြေဘဲ ခنجားဓားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ကန်းယူဟွန်း ကလည်း မည်သို့သော အဖြေကိုမျှ ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားခြင်း မရှိသဖြင့် စိတ်ပျက်သွားခြင်း မရှိပေ။

"လာခဲ့လေ။ လူသတ်စက်ကြီး။ ပထမလက်ကို ငါ အစပြုခွင့်ပေးမယ်။"

"..."

ကင်ဂျွန်းဘေး လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ရှူး။

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် ကျဉ်းမြောင်းသော စင်္ကြံလမ်းထဲတွင် အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြေးလွှားရင်း ဝါးသွားခဲ့သည်။ သူသည် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ပြေးလိုက်၊ ရုတ်တရက် နံရံပေါ်သို့ တက်ကာ ဒေါင်လိုက် ပြေးလိုက်၊ ထို့နောက် မျက်နှာကြပ်ကို ကန်ထွက်လိုက် လုပ်လေသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ကျဉ်းမြောင်းသော နေရာတစ်ခုအတွင်း မမှန်မကန် ခုန်ပေါက်နေသော ဘောလုံးတစ်လုံးနှင့် တူလှပေသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် ရင်ဆိုင်ရသူတစ်ဦးအတွက်မူ ယင်းမှာ ရောထွေးရှုပ်ထွေးစေသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း။

"တော်တော် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ကွက်တိကွက်ကြားပါလား။"

ကမ္ဘာပျက်ကပ်ပြီးနောက် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုတိုင်အောင် အသက်ရှင်ရပ်တည်ခဲ့ဖူးသော ကန်းယူဟွန်း အတွက်မူ ၎င်းမှာ သာမန်ထက် ပိုမိုမကောင်းလှသော အစွမ်းအစတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သူ့ခေါင်းကို မျက်နှာကြပ်မှနေ၍ အလွန်အမင်း ပစ်သွင်းလာသော ခنجားဓားကို ဓားပုံစံ ပြောင်းလဲထားသော သူ၏ဓားဖြင့် တားဆီးလိုက်ပြီးနောက် ကန်းယူဟွန်း က ဓားကို လှံပုံစံသို့ အမြန်ပြောင်းလဲလိုက်ကာ ကင်ဂျွန်းဘေး၏ ပခုံးကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ချွင်!

ကင်ဂျွန်းဘေးက သူ၏ပခုံးကို လိမ်ချိုးလိုက်ရင်း ကန်းယူဟွန်း ၏ လှံကို သူ၏ခنجားဓားဖြင့် လွှဲဖယ်လိုက်သည်။ သူသည် ကန်းယူဟွန်း ထံမှ ကျော်ဖြတ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ သူတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

"ဒီလိုကျဉ်းမြောင်းတဲ့နေရာမှာ လှံကို သုံးတယ်ပေါ့။ ငါ့ကို လှောင်ပြောင်နေတာလား။"

"မင်း သိလာပါလိမ့်မယ်။"

ကန်းယူဟွန်း က ထိုသို့ပြောလိုက်ရင်း လှံကို ထပ်မံထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ကင်ဂျွန်းဘေးကလည်း ခံစစ်အနေအထားကို ပြင်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုလက်နက်အကြောင်းကို သိရှိပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ပုံစံကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောင်းလဲနိုင်သည့် လက်နက်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်စေကာမူ လှံ၏ အစွန်းရောက်နိုင်စွမ်းမှာ သူ့ကို ထိမှန်ရန်အတွက် မလုံလောက်သေးပေ။

ဝှစ်!

ကင်ဂျွန်းဘေးက သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ကွေးလိုက်ပြီး လှံက သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ ကပ်ပြီး ဖြတ်သွားစဉ် အေးစိမ့်သွားသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

‘တကယ်ပဲ မမှီဘူးလို့ ထင်ရပေမဲ့ ငါ့ကို ထိသွားတယ်။ ပုံစံပြောင်းရုံတင်မကဘဲ အတိုင်းအတာနဲ့ အရှည်ကိုပါ လွတ်လွတ်လပ်လပ် တိုးချဲ့နိုင်တာလား။’

ပုံစံကို ဤမျှလွတ်လပ်စွာ ပြောင်းလဲနိုင်သည့် လက်နက်သည် တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ရှုပ်ထွေးခက်ခဲပုံ ရသော်လည်း ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာမူ အသုံးပြုသူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။ ဓားကို ကျွမ်းကျင်ပိုင်နိုင်စွာ မကိုင်တွယ်တတ်သည့် လူသစ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ၎င်း၏ အပြည့်အဝစွမ်းဆောင်ရည်ကို ထုတ်သုံးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

‘ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်ကတော့ ကွာခြားတယ်။’

ကန်းယူဟွန်း က မည်သည့် ပုံစံရှိသည့် လက်နက်ကိုမဆို လွတ်လွတ်လပ်လပ် အသုံးပြုနေသည်။ အချက်အလက်များအရ သူသည် Teller တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူသည် တိုက်ခိုက်ခဲ့ဖူးသည့် ပထမဆုံး စကားပြောသူ (Teller) တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။ သူ့အကြောင်း ကြားဖူးသော်လည်း ဤမျှလောက်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ကန်းယူဟွန်း ၏ စွမ်းရည်မှာ မည်သည့် သာမန်ကောက်ယူသူထက်မဆို အလွန်ပင် သာလွန်ကောင်းမွန်နေသည်။

‘သူ့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် တစ်ခုတည်းကိုပဲ ကြည့်မယ်ဆိုရင် သူက အလယ်အလတ်တန်းစား ကောက်ယူသူတွေထဲမှာ ထိပ်တန်းတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီပေါ့။’

သို့သော် ဤတိုက်ပွဲသည် ကျွမ်းကျင်မှုတစ်ခုတည်းဖြင့် အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သည့် တိုက်ပွဲမျိုး မဟုတ်ပေ။

ကင်ဂျွန်းဘေးက သူ၏ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ စာလုံးဖြူများသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်လျှောက် စီးဆင်းလာပြီး သူ၏ ခنجားဓားပေါ်တွင် စုဝေးသွားကြသည်။

‘ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ မနိုင်ရင် စွမ်းအားကြီးနဲ့ပဲ ငါ ဖိနှိပ်ပစ်မယ်။’

ကင်ဂျွန်းဘေးက ကန်းယူဟွန်း နှင့် သူ၏ ထူးဆန်းသော လက်နက်ကိုသာ ခုတ်ပိုင်းနိုင်မည်ဆိုလျှင် အရာရာ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။ သူသည် ဇာတ်လမ်းများ၏ စွမ်းအားကို သူ၏ ခြေထောက်များဆီသို့ စုစည်းလိုက်ကာ တစ်ခဏချင်းအတွင်း သူ၏ ခွန်အားကို မြှင့်တင်လိုက်သည်။

ဗုံး!

ကင်ဂျွန်းဘေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ ပစ်ထွက်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပေါ့ပါးသော်လည်း လေပြင်းတစ်စင်းကဲ့သို့ မြန်ဆန်လှသည်။ ကန်းယူဟွန်း က ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကို မမျှော်လင့်ထားသော လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ထိုသို့ ဖြစ်သွားခြင်းဖြစ်သည်ဟု ကင်ဂျွန်းဘေးက တွေးလိုက်သည်။

‘သိပ်ပြီး ရိုးအတာပဲ။ နောက်ကျသွားပြီလေ။’

သူသည် ကန်းယူဟွန်း ၏ ဘေးနားသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ သူ၏ ခنجားဓားကို လွှဲယမ်းလိုက်သည့် ထိုခဏချင်းမှာပင်။ ကန်းယူဟွန်း အံ့အားသင့်နေခဲ့သည်မှာ သူ့ကို ကြည့်၍ မဟုတ်ကြောင်း ကင်ဂျွန်းဘေး သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ကန်းယူဟွန်း က သူ၏ ကျောဘက်ကို ကြည့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

‘ငါ့နောက်မှာလား။’

ကင်ဂျွန်းဘေးသည် မည်သို့မှ မတွေးမိဘဲ အနောက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

‘ဘာလဲ။’

သူ့ခေါင်းကို လှည့်လိုက်ပြီးချင်း မြင်လိုက်ရသည့်အရာမှာ သူ၏ နဖူးဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းလာသော ပုဆိန်တစ်လက် ဖြစ်သည်။

ဖွပ်!

"..."

ကင်ဂျွန်းဘေး၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။ ပုဆိန်စိုက်ဝင်သွားသည့် သူ၏ နဖူးမှ သွေးများ စီးကျလာသည်။ ကန်းယူဟွန်း က လဲကျသွားသော ကင်ဂျွန်းဘေးကို တစ်ချက် glanced (အမြည်းသဘော) ကြည့်လိုက်ပြီး ပုဆိန်လာရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက နည်းနည်းတော့ အံ့ဩစရာပဲ မဟုတ်လား။"

ရထား၏ မှောင်မိုက်နေသော စင်္ကြံလမ်း ကျွံရာမှ မျက်နှာဖုံးတွင် မျက်လုံးလေးလုံး တပ်ဆင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ဂွီဆွန် ဘန်ဆန်းရှီ (Gweseon Bangsang-ssi)။ ကန်းယူဟွန်း ကို ယခင်ကတည်းက ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေခဲ့သည့် ကောက်ယူသူက ရုတ်တရက် ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ငါ့ကို ကူညီပေးဖို့ မလိုပါဘူး။"

"... အန္တရာယ်ရှိမယ်လို့ ... ထင်ရလို့ပါ ..."

ဘန်ဆန်းရှီက ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်။ လူတစ်ဦး၏ မျက်နှာကို ပုဆိန်ဖြင့် နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်ခဲ့သူတစ်ဦးအတွက်မူ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်အေးဆေးသော လေသံ ဖြစ်ပေသည်။ သူမ ရှက်ရွံ့နေသကဲ့သို့ပင် အသံထွက်နေသေးသည်။ ကန်းယူဟွန်း က စိတ်ဝင်စားမှု ကုန်ဆုံးသွားကာ ဘက်ရွန် (Baekryeon) ကို သူ၏ ခါးပတ်တွင် ပြန်တပ်လိုက်သည်။

"အင်းလေ။ ဘန်ဆန်းရှီ လို့ပဲ ခေါ်ရမလား။ ကျွန်တော့်အပေါ် သင့်မှာ ဘာရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့လဲ။"

"အဲ့ဒါကတော့ ... ဟိုလေ ..."

"အာဘောင်အာရင်း သန်သန်နဲ့ ဟိုဟာဒီဟာတွေ လျှောက်မပြောနဲ့တော့၊ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောလိုက်ပါ။"

ဘန်ဆန်းရှီက ရန်သူမဟုတ်ကြောင်း ကန်းယူဟွန်း သဘောပေါက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူမ၏ လုပ်ရပ်များကို အစပိုင်းက သံသယဝင်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် ယခုလေးတင် သူ့ကို ကူညီခဲ့ပြီး ယခင်ကလည်း ထူးဆန်းစွာ ပြုမူခဲ့ဖူးသည်။

‘သူ့မှာ ငါ့ဆီက လိုချင်တာ ဘာများရှိလို့လဲ။’

သူ ထိုသို့ မတွေးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ ဘန်ဆန်းရှီက ကင်ဂျွန်းဘေး၏ အလောင်းဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ သူ၏ မျက်နှာထဲ စိုက်ဝင်နေသော ပုဆိန်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်အချို့က စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာကို တွေ့လိုက်ရသည့်အသို့ လက်ခုပ်တီးကြသည်။

[ဝိညာဉ်အချို့က ဘန်ဆန်းရှီ၏ တည်ရှိမှုအပေါ် စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။]

[ဝိညာဉ်အချို့က ဘန်ဆန်းရှီ၏ ဇာတ်လမ်းကို စိတ်ဝင်စားနေကြသည်။]

‘ဟား၊ တကယ်ပဲ။’

သူ့ဧည့်သည်တွေ ဒီဘက်ကို ပါသွားတော့မလို ဖြစ်နေပြီ။

‘အင်းလေ။ ကောက်ယူသူတွေ တက်လာလေလေ ပိုပြီး ထူးဆန်းလာလေလေ ဖြစ်တာက အလကားတော့ မဟုတ်ပါဘူး။’

အလယ်အလတ်တန်းစားတွေက အဲ့ဒီလောက် မဆိုးပေမယ့် အဆင့်မြင့် ကောက်ယူသူတွေကတော့ အချွင်းချက်မရှိ အားလုံး ထူးဆန်းတဲ့သူတွေ ချည်းပါပဲ။ သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည်စရိုက်က အလွန်အမင်း အားကောင်းလွန်းလို့ အဲ့ဒါရဲ့ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရတာ ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်တွေနဲ့ နိုင်ငံသားတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားဖို့အတွက် ကွန်စက်ပတ် (Concept) တစ်ခုကို တမင်တကာ သရုပ်ဆောင်ပြကြတာ ဖြစ်တယ်။ ကန်းယူဟွန်း တွေးမိသလောက်ဆိုရင်တော့ သူတို့က ကွန်စက်ပတ်တစ်ခုကို တမင်ရည်ရွယ်တာထက် သူတို့ပြသခဲ့တဲ့ ဇာတ်လမ်းထဲမှာပဲ နစ်မြုပ်သွားကြတာ ပိုဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဘန်ဆန်းရှီကလည်း အချွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

"ရှင် ... ဘယ်နေရာမှာများ ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရသေးလား ...?"

"မြင်တဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ အန္တရာယ်ရှိတဲ့ အချိန်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က လာကူပေးသွားလို့ပါ။"

"ကောင်းတာပေါ့ ..."

"အင်းလေ။ ဘန်ဆန်းရှီ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဟန်နူးလ် ကို စိတ်ဝင်စားတာမျိုးများ ရှိလား။"

"ဩော်၊ သူ့နာမည်က ... ဟန်နူးလ် တဲ့လား ...?"

"ဟုတ်ပါတယ်။ ဇီးကန်းဖြူလေးကို ဆိုလိုတာမို့လို့ သူ့ကို အဲ့ဒီလို နာမည်ပေးလိုက်တာပါ။"

"နာမည်လေးက ... ကောင်းလိုက်တာ ..."

ကန်းယူဟွန်း က သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကို သူ အကြမ်းဖျဉ်း သဘောပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ဇီးကန်းတွေကို ... ကြိုက်တတ်လို့လား။"

"ချစ်စရာကောင်းသမျှ အရာမှန်သမျှကို ကြိုက်ပါတယ်"

ဘန်ဆန်းရှီက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် စကားကို ဆွဲမပြောတော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ရိုးရိုးသားသား ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်နှာကို မျက်နှာဖုံးဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသဖြင့် ကောင်းစွာ မမြင်ရသော်လည်း သူမသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရပေသည်။ ဘန်ဆန်းရှီ ကန်းယူဟွန်း အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ သူ၏ ပခုံးပေါ်တွင် အမြဲလိုလို ထိုင်နေတတ်သော အမွှေးပွပွ ဇီးကန်းဖြူပေါက်လေးကြောင့် ဖြစ်သည်။

‘ဒါကတော့ နည်းနည်းတော့ တစ်မျိုးပဲ။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဦးခေါင်းကို ပုဆိန်နဲ့ နှစ်ခြမ်းခွဲပစ်တဲ့သူက ဒီလိုကိစ္စမျိုးကျတော့ သာမန်လူတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေပါလား။’

ကောက်ယူသူများအနေဖြင့် အလယ်အလတ်တန်းစားနှင့် အထက်ရောက်သွားလျှင် ထိန်းချုပ်၍မရတော့ဘဲ စည်းကျော်သွားကြသည်ဟူသော ဆိုစကားမှာ ဤအချက်မှ ပေါ်ပေါက်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ကင်ဂျွန်းဘေးက လူဆိုးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် သင်္ဘောကို နစ်မြုပ်ပစ်ရန် ကြိုးစားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့်ပင် သူက သူ့ကို တားဆီးရန်အတွက် အင်အားကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကန်းယူဟွန်း မှာ အကြောင်းရင်းကို သိရှိသောကြောင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘန်ဆန်းရှီကမူ ကွာခြားပေသည်။ သူမက မည်သည့်အရာကိုမျှ ကြိုတင်မပြောခဲ့ပေ။ သို့သော် သူမသည် ကင်ဂျွန်းဘေးကို ချက်ချင်းပင် သတ်ပစ်ခဲ့သည်။

‘မဟုတ်ဘူး။ ရပါတယ်။ ဒီလိုဖြစ်တာကမှ ပိုကောင်းပါသေးတယ်။’

အနည်းဆုံးတော့ သူမသည် သူမ၏ ဘဝဟောင်းတွင် ဂီယွန်ဟူ၊ ကန်းဟယ်ရင် တို့နှင့်အတူ ပခုံးချင်းယှဉ် ရပ်တည်ခဲ့ဖူးသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမက သူ့အပေါ် ရန်လိုခြင်း မရှိဘဲ ဖော်ရွေနေခြင်းက ပို၍ပင် ကောင်းမွန်သော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"အရင်ဆုံး ကျွန်တော့်ကို ကူညီပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်လို့ ပြောပါရစေ။"

"ရပါတယ် ..."

"အင်းလေ။ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဟန်နူးလ် ကို ကြည့်ချင်လို့ပေါ့ ဟုတ်လား။"

"ဟုတ် ..."

သူမသည် ရှက်နေဟန်ဖြင့် ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်ရင်း ထိုသို့ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ... သူ့ကို ပွတ်သပ်ပေးလို့ ... ရမလားဟင်။"

"အာ၊ ဟုတ်ကဲ့။ အဲ့ဒါ ဘာမှ မဖြစ်ပေမယ့် ဟန်နူးလ် က ကြောက်သွားနိုင်ပါတယ်။"

"ဟင် ...?"

"အဟွန်း။ အဲ့ဒီမျက်နှာဖုံးလေ၊ ဘန်ဆန်းရှီ ရဲ့ ဝတ်စုံရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု မဟုတ်လား။ အဲ့ဒါကို ဇီးကန်းတွေက အကြောက်ဆုံးပဲလေ။"

"...!"

ဘန်ဆန်းရှီသည် သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော မျက်နှာဖုံး၏ မူလဇစ်မြစ်ကို မသိရှိခဲ့ရသည့်အလား အံ့ဩသွားပုံ ရလေသည်။ ကန်းယူဟွန်း က သူမကို ကြည့်ရင်း သူ၏ ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ယခုကဲ့သို့ အချိန်မျိုး မဟုတ်ပေ။ သူ့အနေဖြင့် အခြားသင်္ဘောပေါ်တွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို စစ်ဆေးရန် လိုအပ်နေသည်။

‘ဂျီအာရှီ၊ ဟယ်ရင်ရှီ။ ကျွန်တော်ပြောတာ ကြားရလား။ ဟိုဘက် အခြေအနေက ဘယ်လိုနေလဲ။’

- ဒီဘက်က ကွမ်ဂျီအာ ပါ။ အဲ့ဒီ အသားမည်းမည်း လူမျိုးစပ်ကောင်ကိုတော့ ကျွန်မ ရှင်းလိုက်ပြီ။ သူက ဘာအကြောင်းပြချက်မှ မရှိဘဲနဲ့ ကျွန်မကို သတ်ဖို့ကြိုးစားလို့ ကျွန်မ သူ့ကို ဖြိုချလိုက်တာ။’

‘ဟယ်ရင်ရှီ ရော ဘယ်လိုလဲ။’

- အာ၊ ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်မလည်း ဒီမှာ သူ့ကို ရှင်းလိုက်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ... ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေတယ်။’

‘ပြဿနာ ဟုတ်လား။’

- အာ၊ မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲ့ဒီလောက်ကြီးလည်း မဆိုးပါဘူး။’

ကန်းဟယ်ရင် က အနည်းငယ် နှောင့်နှေးသွားပြီးမှ ဆက်ပြောလိုက်သည်။

- အေဟပ် (Ahab) ရဲ့ ကပ္ပတိန်လေ၊ သူက ကျွန်မကို တိုက်မယ့်အစား သူ့ကိုယ်သူ သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။’

မမျှော်လင့်ထားသော အမည်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသောအခါ ကန်းယူဟွန်း အံ့ဩသွားခဲ့သည်။

‘ဘာလို့ ကပ္ပတိန်ရဲ့ နာမည်က ဒီမှာ ထွက်လာရတာလဲ။’