အခန်း (၁၄၈)
ကမ္ဘာကြီးသည် နှေးကွေးစွာ ရွေ့လျားနေသကဲ့သို့ ခံစားကြရသည်။
ကောင်းကင်သို့ ပန်းထွက်သွားခဲ့သော ရေစက်များသည် မြေဆွဲအားကြောင့် အောက်သို့ ပြန်၍ ကျဆင်းလာသည်။
ဗွမ်း။
ဆည်းဆာအလင်းရောင်ဖြင့် နီရဲနေသော ပင်လယ်ရေစက်များသည် မိုးရွာသကဲ့သို့ အပြင်းအထန် ကျဆင်းလာလေသည်။
ဂျိမ်းးးး!!!
စောင်းသွားခဲ့သော ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ၏ ကိုယ်ထည်သည် ဘေးဘက်သို့ ယိုင်လဲကျသွားပြီး ပင်လယ်ရေထဲသို့ စုပ်ယူခြင်းခံလိုက်ရ၏။
ဧရာမ ထုထည်ကြီးတစ်ခုက ရေပြင်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်သောအခါ နောက်ထပ် ရေလှိုင်းကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ပင်လယ်ပြင်အလယ်တွင် ရေလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။
“ကြိုးကို တင်းတင်းဆုပ်ထားကြ!”
“အားးးး!”
ဧရာမ ရေလှိုင်းကြီးက သင်္ဘော၏ ဘက်ခြမ်းကို ရုတ်တရက် လာရောက်ရိုက်ခတ်လိုက်သဖြင့် သင်္ဘောသားများ သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ်တွင် လိမ့်ထွက်သွားကြသည်။
ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သော နေရာတွင် အပိုင်းအစများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး၊ လွန်ခဲ့သော ခဏကပင် ထိုနေရာ၌ ပဉ္စမမြောက် သေနတ်တင်သင်္ဘော ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း သက်သေပြနေသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။
တစ်ခါတစ်ရံ ပေါ်လာတတ်သော အပိုင်းအစများကြားတွင် လူ့ခန္ဓာကိုယ်များသည် ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် ပေါ်လာကြသည်။
သူတို့သည် မှတ်မိနိုင်စရာမရှိအောင် ကြေမွပျက်စီးနေကြပြီ ဖြစ်သည်။
လူသားများဟုပင် မဆိုသာတော့ဘဲ အဆစ်အမြစ်များ ကျိုးပေနေသည့် အရုပ်များကဲ့သို့ပင် ရှိနေကြသည်။
ကောက်ယူသူများရော၊ သင်္ဘောသားများပါ မကျန်ပေ။
အသက်ရှင်လွတ်မြောက်လာသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပေ။
“မင်းတို့ရဲ့ လှံများကို ပြင်ဆင်ထားကြ!”
“လက်နက်တွေကို ထုတ်ကြစမ်း!”
“နေရာယူထားကြ!”
သင်္ဘောသားများသည် ကြောက်ရွံ့နေကြသော်လည်း အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားနေကြသည်။
အကြောင်းမှာ သူတို့သည် ပင်လယ်ပြင်၏ ဝါရင့်သူများဖြစ်ကြသောကြောင့်လည်းကောင်း၊ ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ အသက်အန္တရာယ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်လည်းကောင်း ဖြစ်ပေသည်။
အကယ်၍ ဤနေရာတွင် ခဏတာမျှ နှောင့်နှေးကြန့်ကြာခဲ့ပါက သူတို့အားလုံး သေဆုံးသွားကြလိမ့်မည်။
အသက်ရှင်လိုသည့် ပြင်းပြသော ပင်ကိုဗီဇက သူတို့အား အသက်ရှင်ကျန်ရစ်စေရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ရာကို အမြန်လုပ်ဆောင်ရန် တွန်းအားပေးနေသဖြင့် သူတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာများမှာ အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားသွားကြသည်။
“ဒါ… ဘာလဲ…”
ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကိုယ်တိုင်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော ကောက်ယူသူများမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြင့် ငေးကြည့်နေမိကြတော့သည်။
သူတို့သည် ၎င်း၏ အစစ်အမှန် ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ကောင်းကောင်း မမြင်လိုက်ရပေ။
သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ရေတိုင်ကြီးကို ထိုးဖောက်၍ လင်းထွက်လာသော ထိုသတ္တဝါ၏ အရိပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ၎င်း၏ ကြီးမားလှသော ပမာဏကြောင့် သူတို့မှာ မိန်းမောသွားကြရသည်။
“ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ကြီးတာတောင်…”
ယူဟျွန်း သည်လည်း ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ၏ အရွယ်အစားကို ကြည့်ကာ အံ့သြတုန်လှုပ်လျက် ဖွဖွလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ့မျက်လုံးများက အသက်ရှူကြပ်လာရသည်အထိ ဖြစ်သွားရ၏။
ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးဆုံးတိရစ္ဆာန်ဟု လူသိများသော အပြာရောင်ဝေလငါးပင်လျှင် အများဆုံးမှ ၃၃ မီတာသာ ရှည်လျားပေသည်။
၎င်းမှာ ဖန်တထွင် ရေနေသတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်သော်လည်း ထိုထက် ပိုကြီးလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် အများဆုံးမှ မီတာ ၆၀ ခန့်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းထားခဲ့မိသည်။
‘ဒါပေမဲ့ ခုနက အရွယ်အစားက…’
၎င်းသည် ၂၇ မီတာကျော် ရှည်လျားသော သေနတ်တင်သင်္ဘောတစ်စင်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ပြင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သော ရေတိုင်၏ အမြင့်နှင့် ထိုသတ္တဝါ၏ ပုံသဏ္ဌာန် တစ်စွန်းတစ်စကို မြင်လိုက်ရခြင်းတို့ကြောင့်ပေတည်း။
ခန့်မှန်းခြေ အရွယ်အစားမှာ ၂၃၀ မီတာခန့် ရှိပေလိမ့်မည်။
သာမန် သုတ်ပိုးဝေလငါးတစ်ကောင်သည် အများဆုံး ၁၂ မီတာအထိ ကြီးထွားနိုင်သည်ကို ထည့်တွက်ကြည့်မည်ဆိုလျှင် ၎င်းမှာ ထိုထက် အဆပေါင်း ၂၀ မျှ ပိုမိုကြီးမားနေပေသည်။
‘ငါတို့က အဲဒါကို ဖမ်းရမှာ ဟုတ်လို့လား’
အလျားလိုက်အားဖြင့် အဆ ၂၀ မျှ ကြီးမားရုံသာမက ၎င်း၏ ထုထည်နှင့် ပမာဏမှာမူ ထိုထက် အဆများစွာ ပို၍ ကြီးမားပေလိမ့်မည်။
သိပ္ပံနည်းကျ စဉ်းစားနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။
၎င်းမှာ ပင်လယ်ပြင်၏ နတ်ဆိုးကို ကိုယ်စားပြုနေသည့် ဧရာမ ဘီလူးဆန်ဆန် ပုံပြင်များ၏ စုစည်းမှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ကိုယ်တိုင်က ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် အသန်မာဆုံးနှင့် အဆိုးရွားဆုံး ပင်လယ်ရေနေသတ္တဝါ ဖြစ်နေပေသည်။
“မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ! အဲ့ဒီအတိုင်း တောင့်တင်းပြီး ရပ်နေရင် သေချင်လို့လား!!!”
ယူဟျွန်း ကို အသိတရားဝင်လာစေခဲ့သည်မှာ ကပ္ပတိန် အာဟပ်၏ ကြိမ်းဝါးသံပင် ဖြစ်သည်။
ယူဟျွန်းသည် ဘိုက်ရိယန်ကို အမြန်ဆွဲထုတ်ကာ ကိုင်စွဲလိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ နှင့် ကန်းဟယ်ရင် တို့သည်လည်း ထို့အတူ ပြုလုပ်ကြသည်။
မှန်ပေသည်၊ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့ ဤနေရာအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲကို ရှောင်လွှဲရန် လမ်းမရှိတော့ပေ။
“အားလုံးပဲ သတိထားကြ!”
ယူဟျွန်းသည် ဘိုက်ဟျိုနှင့် အမြင်အာရုံကို မျှဝေရင်း ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ရှိနေမည့်နေရာကို ရှာဖွေစူးစမ်းလိုက်သည်။
ထိုသတ္တဝါသည် အရိပ်ပင် မပေါ်လောက်အောင် နက်ရှိုင်းသော ပင်လယ်အောက်ခြေမှနေ၍ ဒေါင်လိုက် ရေងုပ်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဆိုလျှင် ၎င်းသည် ထိုကဲ့သို့ ထပ်မံလုပ်ဆောင်မည်မဟုတ်ကြောင်း အကြောင်းပြချက် မရှိပေ။
‘သာမက၊ အဲ့ဒီကောင် တိုက်ခိုက်တော့မယ့် အရိပ်အယောင်ကို သိနိုင်မယ့်နည်းလမ်းသာ ရှိမယ်ဆိုရင်…’
ယူဟျွန်း၏ မျက်လုံးများသည် အာဟပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားသည်။
“ကပ္ပတိန်။ သူ့ရဲ့ အနံ့က ဘယ်ဘက်ကနေ လာနေလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိနိုင်မလား။”
“အောက်ဘက်မှာ။ သူ အခု အောက်ကို ဆင်းသွားပြီ။ သူ့ရဲ့ စရိုက်ကို သိထားရရင် သူ ထွက်ပြေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပင်လယ်နက်ကြီးထဲကနေပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်တိုက်ဖို့ ကြံစည်နေမှာ သေချာတယ်။”
“သူ့ရဲ့ နောက်ထပ် ပစ်မှတ်က ကျန်ရှိနေသေးတဲ့ ပုံမှန်သင်္ဘောသုံးစင်းထဲက တစ်စင်း ဖြစ်မှာ သေချာတယ်”
“မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒီလောက်တောင် အသေအချာ ပြောနိုင်ရတာလဲ”
“သူက ဦးနှောက်သုံးတတ်တဲ့ လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ မုဆိုးတစ်ယောက်ပါ။ သူက ရုတ်တရက် ဝင်တိုက်တတ်ပြီး အအားအနည်းဆုံး အကောင်ကို အရင်ဆုံး ပစ်မှတ်ထားတတ်တယ်”
“အအားအနည်းဆုံး အကောင် ဟုတ်လား။ ငါ သဘောပေါက်ပြီ”
အာဟပ်သည် ယူဟျွန်းကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်ပြီး လှံတစ်ချောင်းကို ဆွဲယူကာ လှေကားလက်ရန်းနားတွင် အသင့်ရပ်နေလိုက်သည်။ ယူဟျွန်းသည် ပါ့ချောအိုထံသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
“အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်။ ကျနော်တို့ တခြားသင်္ဘောတွေပေါ်က ကောက်ယူသူတွေကို ဒီကို အကုန်စုစည်းရမယ်။ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ က သေးငယ်တဲ့ သင်္ဘောတွေကို တစ်စင်းပြီး တစ်စင်း ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ ကြံစည်နေတယ်။”
“မင်းပြောတာ မှန်တယ်ဆိုရင်တောင် ဒါက ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ရေလှိုင်းတွေကြောင့် သင်္ဘောတွေကြားက အကွာအဝေးက အများကြီး ကွာဝေးသွားပြီ။ နောက်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ လူတွေကို ခေါ်ရင်တောင် သူတို့ ရောက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”
ထိုမျှသာမက၊ ငါးထောင်လုံး အမြောက်ငါးလက်ထဲမှ တစ်လက်မှာလည်း တစ်ခဏအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့ ယူဆောင်လာခဲ့သော ပိုက်ကွန်မှာ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ၏ ကြီးမားလှသော ကိုယ်ထည်ရှေ့တွင် အသုံးမဝင်တော့ပုံ ပေါ်နေသည်။
သူတို့သည် တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပြီး ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်တရာ ကန့်သတ်ခံထားရပေပြီ။
အခြေအနေမှာ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့သော အဆုံးသတ်ဆီသို့ ဦးတည်နေလေတော့သည်။
ဝူးဝူးဝူးဝူးဝူး!
“!”
“သူ လာနေပြီ! သူ လာနေပြီ!”
“စတီယာရင်ကို ကိုင်ထားတဲ့သူ၊ ဘီးကို လှည့်လိုက်စမ်း!”
ပင်လယ်နက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သင်္ဘောသားများသည် သွားများကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်ကြသည်။
ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ၏ ဦးစားပေး ပစ်မှတ်မှာ သေးငယ်သော သင်္ဘောများ ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ကောင်းကောင်း သိထားကြသည်။
စတီယာရင်ကို ကိုင်ထားသော သင်္ဘောသားသည် ၎င်းတို့၏ သင်္ဘောကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်ဟု တွေးလိုက်မိကာ စတီယာရင်ဘီးကို တတ်နိုင်သမျှ အလွန်အမင်း လှည့်လိုက်လေသည်။
“ဘယ်မှာလဲ သူ!”
ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် အာဟပ်မှာ ပျော်ရွှင်နေသကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်သည်။
ယူဟျွန်း မြင်ကွင်း၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင်၊ ညာဘက်အစွန်ဆုံး ဝေလငါးဖမ်းသင်္ဘောအောက်မှ ကြီးမားမည်းနက်သော အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။
“ညာဘက်အစွန်ဆုံးဘက်မှာ! စတုတ္ထမြောက်သင်္ဘော!”
“စတုတ္ထမြောက်သင်္ဘော ဟုတ်လား”
အာဟပ်နှင့် ကောက်ယူသူများသည် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ပြေးလွှားသွားကြပြီး ဆန့်ကျင်ဘက်ခြမ်းတွင် သွားရပ်လိုက်ကြသည်။
စတုတ္ထမြောက် ဝေလငါးဖမ်းသင်္ဘောပေါ်မှ သင်္ဘောသားများမှာလည်း သူတို့အလှည့် ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းမိကြပုံရကာ အပေါ်စီးတွင် ရူးသွပ်လောက်အောင် ပြေးလွှားနေကြလေသည်။
သင်္ဘောသည် ဘေးဘက်သို့ တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် ရွေ့လျားသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ၏ တိုက်ခိုက်မှုက ပို၍ အနည်းငယ် မြန်ဆန်နေခဲ့သည်။
ဗွမ်းပြင်း!!
ဧရာမ ရေစက်ကြီးတစ်ခုက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပေါက်ထွက်လာပြန်သည်။ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် လေထုမှာ တုန်ခါသွားပြီး သူတို့၏ နားများမှာလည်း အူသွားကြရသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရေတိုင်ကြီးတစ်ခုက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။
အရိပ်ကိုသာ ပြသခဲ့သော ယခင်ကကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ၏ ပုံသဏ္ဌာန်ကို သူတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ခေါင်းတစ်ခွင်လုံး အမာရွတ်များဖြင့် ပြည့်နေသော အဖြူရောင် သုတ်ပိုးဝေလငါးကြီး ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းမှာ မီဒီယာများတွင် ဖော်ပြထားသည့် ပုံစံအတိုင်းပင် အလွန်တရာ ဆင်တူနေပေသည်။
‘အလျား မီတာ ၂၃၀ ကျော်တယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကလွဲလို့ပေါ့!’
ယူဟျွန်းသည် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ၏ ကိုယ်ထည်ကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ခဏတာမျှ သူတို့နှစ်ဦး၏ အကြည့်ချင်း ဆုံသွားကြသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ဒေါင်လိုက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဘေးဘက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စောင်းသွားခဲ့သည်။
“အခုပဲ! သူ့ကို တိုက်ခိုက်ကြ!”
အာဟပ်သည် ဤအချိန်ကို လက်လွှတ်မခံဘဲ သူ့၏ လှံကို ပစ်လွှတ်လိုက်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဘန်း ဘန်း ဘန်း!
ဝေလငါးဖမ်းသေနတ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာမှ လှံများသည် ပျံထွက်သွားကြပြီး ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ၏ ကိုယ်ထည်ထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားကြသည်။
သင်္ဘောသားများသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အားရဝမ်းသာ အჰစ်အဟတ် လုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းက သိသာထင်ရှားသော တုံ့ပြန်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မပြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်နှာများ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြရသည်။
ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ တွင် ၎င်း၏ အရွယ်အစားနှင့် လိုက်ဖက်သော အလွန်ထူထဲသည့် အသားအရေ ရှိနေပေသည်။
ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် လှံများသည် ၎င်း၏ အသားအရေကို ကောင်းကောင်း မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။
၎င်းတို့မှာ ဝေလငါးဖမ်းရန်အတွက် အထူးပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းများဖြစ်ကြသော်လည်း ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ရှေ့တွင်မူ သွားကြားထိုးတံများထက်ပင် ပို၍ သေးငယ်နေသည်ဟု ထင်ရပေသည်။
“ကပ္ပ… ကပ္ပတိန်!”
“ဒီလူမိုက်တွေ! သူ့ရဲ့ မျက်လုံးကိုချိန်ကြစမ်း! အဲဒီနေရာမှာ သူ့အရေပြားက ပါးပြီး အားနည်းတယ်!”
အာဟပ်က ထိုသို့ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် အချိန် မလုံလောက်တော့ပေ။
နောက်ထပ် လှံတစ်ချောင်းကို ပြင်ဆင်ပြီး ဝေလငါးဖမ်းသေနတ်ထဲသို့ တင်လိုက်ချိန်တွင် ကွမ်ဂျီအာ က ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားနှင့်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ငါးထောင်လုံး အမြောက်ကြီးကို ပစ်ခတ်ရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။
၎င်းမှာ အလွန်တရာ အင်အားကောင်းသော်လည်း ပစ်ခတ်ရန်အတွက် ပြင်ဆင်မှုများစွာ လိုအပ်ပေသည်။
ထိုကဲ့သို့ အရေးပေါ် အခြေအနေမျိုးတွင် သုံးရမည့်ဟာမျိုး မဟုတ်ပေ။
ထိုသို့ဖြစ်ပျက်သွားချိန်တွင်ပင် —
“အားလုံး ဖယ်ကြ!”
ကန်းဟယ်ရင် က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လှေကားလက်ရန်းပေါ်သို့ ခြေထောက်တင်ကာ လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်သည်။
သူမသည် ပီကွတ်သင်္ဘော၏ ညာဘက်ခြမ်းနှင့် နီးကပ်နေသော ဒုတိယမြောက် ဝေလငါးဖမ်းလှေပေါ်သို့ ချက်ချင်းခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ဓားကို ထုတ်ကာ ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ပြေးလွှားသွားခဲ့သည်။
ကျွတ်ကျွတ်!
ပြာလဲ့လဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းများသည် ကန်းဟယ်ရင် ၏ ဆာလာဒင်ဓားဖျားတွင် စုဝေးလာကြသည်။ ကန်းဟယ်ရင် သည် ထိုလျှပ်စီးကြောင်းများ ပါဝင်နေသော ဓားကို ရေပြင်နှင့် సమాန် အလျားလိုက် လွှဲယမ်းလိုက်သည်။
[ကောင်းကင်လျှပ်စီးဓား]
ကျွတ်ကျွတ်!
ပြာလဲ့လဲ့ လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုသည် မိုးခြိမ်းသံကြီးနှင့်အတူ လေထုကို စုတ်ဖြဲပစ်လိုက်ပြီး ကွမ်ဂျီအာ ဆီသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။
လျှပ်စီးလက်သွားသည် သစ်ပင်မြစ်များကဲ့သို့ အခက်အလက်များ ကွဲထွက်သွားပြီး ကွမ်ဂျီအာ ၏ အရေပြားပေါ်သို့ မရောက်ဘဲ လှံဖျားများထဲသို့ စုပ်ယူသွားခဲ့သည်။
လူတိုင်းက ထိုမြင်ကွင်းကို မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
─────!!
လှံကြောင့် အနည်းငယ်မျှ မတုန်လှုပ်ခဲ့ဖူးသော ကွမ်ဂျီအာ မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သင့်လျော်သော တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုကို ပြသလာခဲ့သည်။
သူသည် မျက်လုံးများကို အကျယ်ကြီး ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ စီးဝင်လာသော လျှပ်စီးကြောင်းကြောင့် နာကျင်မှုကြောင့် လူးလိမ့်သွားခဲ့သည်။
“တိုက်… တိုက်ကိုက်မှုက ထိရောက်သွားပြီ!”
“ကန်းဟယ်ရင်က သူ့ကို ထိခိုက်စေလိုက်ပြီ!”
ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကောက်ယူသူများသည် သတ္တိများ ဝင်လာကြသည်။ အဝေးမှနေ၍ တိုက်ခိုက်နိုင်ကြသော ကောက်ယူသူအချို့မှာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းရည်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကြပြီး ကွမ်ဂျီအာ ထံသို့ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရွာချလိုက်ကြသည်။
ကပ်စေးနဲသော မီးတောက်တစ်ခုက ကွမ်ဂျီအာ ၏ အရေပြားကို ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့ပြီး ဖောက်ထွင်းမြင်ရသော မြားတစ်စင်းက သူ၏ မျက်လုံးဧရိယာကို လာမှန်သွားခဲ့သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရေပြင်ပေါ်တွင် သူ၏ ကိုယ်ထdamaged ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြင်းအထန် ခါယမ်းလိုက်သည်။
“သူ နာကျင်နေပြီ!”
“ဆက်တိုက် ဖိတိုက်ကြရအောင်!”
သင်္ဘောပေါ်သို့ ကူးလာခဲ့သည့် ကပ္ပတိန်အာဟပ်လည်း ပါဝင်လာခဲ့သည်။
“ဟားဟားဟား! တော်တော်ကြာပြီပေါ့ကွာ! ငါ့ရဲ့ ခြေထောက်ကို ဖြတ်သွားခဲ့တဲ့ကောင် မင်းပဲပေါ့လေ!”
အာဟပ်၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေသော လှံသည် ဖြောင့်စင်းသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ပျံထွက်သွားခဲ့သည်။
သူ ပစ်လွှတ်လိုက်သော လှံသည် သာမန်လှံထက် နှစ်ဆမျှ ပိုကြီးပြီး ထူထဲနေသည်။
လှံဖျားတွင် စူးဝင်သွားသောအခါ ဆွဲထုတ်ရန် ခက်ခဲစေမည့် ပို၍ ရက်စက်ကြမ်းကြွသော လွှသွားများ ပါရှိနေသည်။
ဘွတ်!
အာဟပ်၏ လှံသည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ မျက်လုံးအထက်နားရှိ အရေပြားကို လာမှန်သွားခဲ့သည်။
ဗျစ်!
ကွမ်ဂျီအာ ၏ ကိုယ်ထည်ထဲမှ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သွေးများ ပန်းထွက်လာခဲ့သည်။ သင်္ဘောသားများက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီး အားရပါးရ အူဝဲအော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
“ငတို့ရဲ့ ကပ္ပတိန်ပဲ!”
“သူ့ကို ထိခိုက်စေလိုက်ပြီ!”
လှံကို ပစ်လွှတ်လိုက်သော အာဟပ်သည် သူ၏ လျှာကို ကိုက်လိုက်သည်။
သူသည် မျက်လုံးကို ချိန်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ကွမ်ဂျီအာ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ရေလှိုင်းကြောင့် သင်္ဘောကို တုန်ခါသွားစေခဲ့ပြီး သူ၏ ချိန်ရွယ်ချက်မှာ အနည်းငယ် လွဲသွားခဲ့ရသည်။
အာဟပ်က ပစ်ရန်အတွက် နောက်ထပ် လှံတစ်ချောင်းကို ဆွဲယူလိုက်ချိန်တွင် ကွမ်ဂျီအာ သည် ပင်လယ်ထဲသို့ ငုပ်ဆင်းရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
“သူ ထွက်ပြေးတော့မယ်!”
“တားကြစမ်း!”
သူတို့အနေဖြင့် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံနိုင်ကြပေ။ သို့သော် ထိုဧရာမ ထုထည်ကြီး ရွေ့လျားနေမှုကို တားဆီးနိုင်မည့်သူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မရှိပေ။
ကွမ်ဂျီအာ တွင် မည်သူ့ခွင့်ပြုချက်မှ မလိုဘဲ လုပ်ဆောင်နိုင်သော အာဏာစက် ရှိနေခဲ့သည်။
ထိုသို့ဖြစ်ပျက်သွားချိန်တွင်ပင် —
[ငါ့ကိုများ မေ့သွားတာလား]
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း!
နော်တိလပ်စ် ၏ လေးထောင့်တံတားပေါ်မှနေ၍ နီမို၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကွမ်ဂျီအာ ၏ ဝမ်းဗိုက်အောက်တွင် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုများ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ရေတိုင်ကြီးများ အစဉ်လိုက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ကွမ်ဂျီအာ သည် သူ၏ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ကာ နာကျင်မှုကြောင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ထိုအဖြစ်ကို မြင်တော့ အာဟပ်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဟားဟားဟား! နိုင်တန်! မင်းမှာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ ပစ္စည်းတွေ ရှိသားပဲလား ဟဟား!”
နော်တိလပ်စ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်မှာ ရေငုပ်သင်္ဘော ဖောက်ခွဲရေးဒုံးကျည် (တိုပီဒို) ပင် ဖြစ်သည်။
၁၉ ရာစုမှ ၂၀ ရာစုကို နောက်ခံပြုထားသော ဤကမ္ဘာကြီးတွင် လုံးဝ တည်ရှိနိုင်စရာ မရှိသည့် လက်နက်မျိုး ဖြစ်ပေသည်။
ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သော နော်တိလပ်စ် ကိုသာ ပေးအပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နော်တိလပ်စ် ၏ သံမဏိ စွယ်စပ်များပင် ဖြစ်ပေသည်။
[တိုပီဒို ၅ မှ ၈ အထိ။ အားလုံး ဖွင့်လိုက်တော့။]
ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း!
နော်တိလပ်စ် ထံမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော တိုပီဒိုလေးစင်းသည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ ဘေးဘက်ကို အချက်ကျကျ လာမှန်သွားခဲ့သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် မီးတောက်၏ အပူချိန်နှင့် ပေါက်ကွဲမှု၏ တုန်ခါမှုတို့ကြောင့် တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။
သားရဲတစ်ကောင်အနေဖြင့် အကျပ်အတည်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရကြောင်း ခံစားလိုက်ရသော ကွမ်ဂျီအာ သည် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် မကြိုးစားတော့ဘဲ အောက်ဘက်သို့ တန်းမတ်စွာ ငုပ်ဆင်းသွားခဲ့သည်။
ကွမ်ဂျီအာ မှာ ကြီးမားလှသော်လည်း ပင်လယ်သမုဒ္ဒရာက သူ့ကို ပွေ့ဖက်ထားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။
ရေဖျန်းထွက်သွားသည်အထိ ငုပ်ဆင်းသွားခဲ့သော ကွမ်ဂျီအာ သည် မကြာမီမှာပင် အရိပ်အယောင်မရှိတော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
“သေ… သူ ထွက်ပြေးသွားတာလား”
“င… ငတို့ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်သွားပြီ”
သင်္ဘောသားအချို့မှာ ထိုင်ခုံများပေါ်သို့ ပစ်လဲကျသွားကြပြီး အာဟပ်က သူ၏ လက်ထဲမှ လှံကို စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ရင်း လျှာကို ကိုက်လိုက်သည်။
“ချီးပဲ။ အနံ့ပါ ပျောက်သွားပြီ။ သူ လုံးဝ လွတ်မြောက်သွားပြီပဲ”
တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သော်လည်း သူတို့အနေဖြင့် ဝမ်းသာနိုင်ခြင်း မရှိကြပေ။
“ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု ဘယ်လောက်ရှိလဲ”
ယူဟျွန်းသည် စတုတ္ထမြောက်လိုင်း၏ အခြေအနေကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးလိုက်သည်။
စတုတ္ထလိုင်းက ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။ ကွမ်ဂျီအာ ၏ အကြောင်းကို မသိဘဲ အမြီးဖြင့် တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရသော ပဥ္စမလိုင်းနှင့် မတူဘဲ သူတို့ကမူ တိုက်ခိုက်မှုကို ကြိုတင်ဖတ်မိထားကြသဖြင့် စတီယာရင်ဘီးကို ဘေးဘက်သို့ ကြိုတင် လှည့်ထားခဲ့ကြသည်။
တိုက်ခိုက်မှုကို လုံးဝ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိဘဲ သင်္ဘောကျောဘက်၏ ဘယ်ဘက်ခြမ်းကို ပွတ်တိုက်မိသွားခဲ့သည်။
ပွတ်တိုက်သွားရုံမျှသာ ဆိုသော်ငြားလည်း စတုတ္ထလိုင်းမှာ ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ရသည်။ ၎င်းမှာ လူတစ်ယောက်၏ ဘယ်ဘက်ခြေထောက်ကို ထိမှန်သွားပြီး အောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံး ပြတ်ထွက်သွားသည်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
‘အဲ့ဒီလို အင်မျိုးက ဘာအင်အားလဲ’
ဧရာမသတ္တဝါတစ်ကောင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားသက်သက်ဖြင့်သာဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုး ဖြစ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ကွမ်ဂျီအာ ၏ ဝင်တိုက်မှုထဲတွင် သင်္ဘောကို နစ်မြုပ်စေရန် ရည်ရွယ်ထားသည့် တစ်စုံတစ်ရာသော စွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်နေခဲ့သည်။
“အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ ရှိသေးလား”
“အသက်ရှင်နေဆဲ လူအချို့ ရှိသေးတယ်!”
စတုတ္ထလိုင်း၏ ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ သင်္ဘောသားများမှာ အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်ကြသည်။
သင်္ဘောမှာ တစ်ရှိန်ထိုး စောင်းသွားပြီး နစ်မြုပ်သွားခဲ့သော်လည်း သူတို့အများစုမှာ အသက်ရှင် လွတ်မြောက်ခဲ့ကြသည်။
သေဆုံးခဲ့ရသည့် သင်္ဘောသားအချို့မှာ ရေယာဉ်ကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့က ကံဆိုးသွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ ကို မောင်းထုတ်နိုင်ခဲ့ခြင်းအတွက် ဝမ်းသာနေရန် အချိန်မရှိပေ။
စတုတ္ထလိုင်းမှ သင်္ဘောသားများကို ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများ စတင်ခဲ့သည်။
‘ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုက ကြီးမားလှပါတယ်။’
သင်္ဘောသားများကို တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ကယ်တင်နေသည်ကို ကြည့်နေရင်း ကျွန်ုပ်၏ မျက်နှာထားမှာ တောက်ပလာခြင်း မရှိပေ။
[ဝိညာဉ်တို့သည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ ကြီးမားလှသော အရွယ်အစားကြောင့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။]
[ဝိညာဉ်အချို့က ဤကမ္ဘာကြီး၏ အောင်မြင်နိုင်စွမ်းအပေါ် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။]
ပရိသတ်များအနေဖြင့် ဝိညာဉ်များသည် ကွမ်ဂျီအာ ၏ တည်ရှိမှုကို အလွန်တရာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်ဟု တွေ့ရှိခဲ့ကြပေမည်၊ သို့သော် ၎င်းမှာ ကျွန်ုပ်အတွက်မူ အလွန်တရာ လေးနက်သော ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ထိုမျှလောက်ကြီးမားသော သတ္တဝါမျိုးကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် နည်းလမ်း ကျွန်ုပ်တွင် မရှိပေ။
‘ဟယ်ရင်ရဲ့ လျှပ်စီးဓားနဲ့တောင် လှံတွေကို လျှပ်စီးတိုင်တွေအဖြစ် သုံးပြီး တိုက်ခိုက်မှပဲ အနည်းငယ် ရေးယိုရုံလောက်ပဲ ထိခိုက်စေနိုင်မှာ။’
ကွမ်ဂျီအာ သည် သင်္ဘောတစ်စင်းလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်စရာရှိသော တိုပီဒိုရှစ်စင်းကို စားသုံးထားခဲ့ရပြီးနောက်တွင်တောင်မှ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။
‘ဒီကောင်ကို ဖမ်းဖို့အတွက် အလယ်အလတ်အဆင့် ကောက်ယူသူတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မျှော်လင့်ထားကြတာလဲ’
၎င်းမှာ ရောနှောအမျိုးအစား ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ ဤခက်ခဲမှုအဆင့်အတွက် ကျွန်ုပ်တွင် သံသရာများ ဝင်မိနေခဲ့သည်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသော ကောက်ယူသူများ ပီကွတ်သင်္ဘောပေါ်တွင် စုဝေးနေကြသည်ကို ကြည့်နေရင်း ကျွန်ုပ် မေ့သွားခဲ့သည့် အရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့သည်။
‘ခဏနေဦး။ အဲ့ဒီ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ဂိုဏ်းက လူတွေ ဘယ်ရောက်သွားကြတာလဲ’
ကမ္ဘာထဲသို့ မဝင်ရောက်မီက ကျွန်ုပ် သတိထားမိခဲ့သော လူသုံးယောက်ကို မတွေ့ရတော့ပေ။