အခန်း ၁၄၅
“အားလုံးပဲ သတိထားကြ! ကပ္ပတိန်ပြောထားတဲ့ ကောင်ရောက်လာပြီ!”
“အာရုံစိုက်ကြစမ်းပါကွာ!”
ကန်းဟယ်ရင် အပါအဝင် ဝေလငါးဖမ်းသင်္ဘော ငါးစင်းရှိသော်လည်း မိခင်သင်္ဘောအမျိုးအစား ဝေလငါးဖမ်းစက်ရုံသင်္ဘောဖြစ်သည့် ကန်းဟယ်ရင် သာလျှင် အဓိကအခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်နိုင်သည်။
ကျန်သင်္ဘောလေးစင်းမှာ ကန်းဟယ်ရင် ကို ကူညီပေးရန်အတွက်သာ ဖြစ်သည်။
အလျား ၄၀ မီတာရှိပြီး ရေအလေးချိန် တန် ၅၀၀ ကျော်ရှိသော ကန်းဟယ်ရင် သည် သာမန်ဝေလငါးဖမ်းသင်္ဘောများ၏ စံနှုန်းထက် များစွာသာလွန်နေသည်။
၎င်းမှာ ဝေလငါးတစ်ကောင်ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် မိမိပိုင်ဆိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည့် ကပ္ပတိန် ကန်းဟယ်ရင် ၏ လက်ရာမြောက်ဆုံး ဖန်တီးမှုဖြစ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ အကောင်းဆုံးနှင့် အကြီးမားဆုံး ဝေလငါးဖမ်းသင်္ဘောဟု ဆိုရုံမျှသာ မဟုတ်ပေ။
၎င်းမှာ လူသားတစ်ယောက်၏ အဆုံးမရှိသော အမုန်းတရားနှင့် လက်စားချေလိုစိတ်တို့ ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားသည့် ရလဒ်လည်း ဖြစ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် ၏ မူလဇစ်မြစ်မှာ ကပ္ပတိန် ကန်းဟယ်ရင် ပင် ဖြစ်သည်။
ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်!
ခေါင်းလောင်းသံများ ဟိန်းထွက်လာပြီး သင်္ဘောသားများ အလောတကြီး လှုပ်ရှားသွားကြသည်။
ရွက်တိုင်အမြင့်ဆုံးသို့ တက်သွားသည့် သင်္ဘောသားတစ်ယောက်က ဝေးလံသော ပင်လယ်ပြင်တွင် အရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ရှေ့တည့်တည့်မှာ ၅၀၀!”
“ဝေးတော့ မဝေးဘူး! မနှေးကြနဲ့၊ ကိုယ့်နေရာကိုယ်ယူကြ!”
ယူဟွန်းနှင့် သူ့အဖွဲ့သားများ သင်္ဘောကုန်းပတ်ပေါ် ထွက်လာပြီး လက်ရန်းအပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။
အဆုံးမရှိသော ပင်လယ်ပြင်သည် အသက်ဝင်နေသည့် သတ္တဝါတစ်ကောင်ပမာ ဖြစ်နေသည်။
ရိုက်ခတ်နေသော လှိုင်းလုံးများအောက်တွင် ကြီးမားသည့် အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုကို စုဆောင်းသူများ၏ ထက်မြက်သော အမြင်အာရုံဖြင့် ဖမ်းမိလိုက်သည်။
‘ဒါပဲ!’
ယူဟွန်းက ပါခ်ချိုအိုကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပါခ်ချိုအိုက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သူ့ရေဒီယိုကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။
“အာ... အာ... ဒါ ပါခ်ချိုအိုပါ။ ကြားရလား?”
- တင်းခေါင်းဆောင်? ဘာဖြစ်လို့လဲ? ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်လိုင်းကနေ ဆက်သွယ်လာတာ။
“ကင်မြောင်ချူးလ်။ မင်းတို့သင်္ဘောပေါ်မှာ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ စုဆောင်းသူတွေ ရှိသေးလား?”
- ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော့်ဘက်မှာ နှစ်ယောက်ရှိတယ်။ အေးဂျင့်ယန်ဆွန်းဝူဘက်မှာ တစ်ယောက်ရှိတယ်။
“သူတို့နှစ်ယောက်လုံးကို သတိပေးထား။ သူတို့လှုပ်ရှားပုံကို ဂရုစိုက်။ သူတို့က အန္တရာယ်များတယ်။”
- ... နားလည်ပါပြီ။
သူတို့မှာ ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားသည့် စုဆောင်းသူများဖြစ်ကြ၍ ဘာကြောင့်လဲဟု မေးမြန်းမနေကြပေ။
ပါခ်ချိုအိုမှာလည်း လက်အောက်ငယ်သားများ၏ ယုံကြည်မှုကို အပြည့်အဝရရှိထားသည့် သူဌေးတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။
“ကဲ၊ အခုလောလောဆယ်တော့ ဒါပဲ လုပ်နိုင်တော့မယ်။ ကျွန်တော်တို့ အဓိကထားရမှာက ကျွန်တော်တို့ဆီကို ဦးတည်လာနေတဲ့ အဲဒီအရာမကြီးပဲ။”
“မှန်တယ်။ လက်နက်တွေ ထုတ်ထားကြရအောင်။”
လူတိုင်း မိမိတို့၏ လက်နက်များကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည့် အချိန်ဖြစ်သည်။
“ကပ္ပတိန်!”
တစ်ယောက်ယောက်က အော်ခေါ်လိုက်သည်။
ယူဟွန်းနှင့် သူ့အဖွဲ့၏ အကြည့်များမှာ သင်္ဘောတံတားရှိရာ နောက်ဘက်သို့ ရောက်သွားကြသည်။
ယခုအချိန်ထိ တစ်ခါမျှ မပေါ်လာခဲ့သည့် ကပ္ပတိန် ကန်းဟယ်ရင် သည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီး ထွက်လာသည်။
‘အဲဒီလူက...’
ယူဟွန်း သူ့ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ မျက်လုံးအစုံ ပြူးကျယ်သွားသည်။ မူလဝတ္ထုထဲတွင် ကပ္ပတိန် ကန်းဟယ်ရင် သည် မိုဘီဒစ်ကြောင့် ခြေတစ်ဖက် ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး လက်စားချေလိုစိတ်ဖြင့် တောက်လောင်နေသည့် ကပ္ပတိန်တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူ၏ လက်တွေ့အသွင်အပြင်မှာ လက်စားချေလိုသည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် မတူပေ။
ကန်းဟယ်ရင် သည် စနစ်တကျ ညှပ်ထားသည့် မီးခိုးရောင်မုတ်ဆိတ်နှင့် ထက်မြက်သော မျက်ဝန်းများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
ယူနီဖောင်းဝတ်ဆင်ထားသည့် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားကြောင်း ပြသနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မည်သည့်သင်္ဘောသားထက်မဆို အရပ်ပိုရှည်သည်။
သင်္ဘောသားများမှာလည်း ကိုယ်ခန္ဓာတောင့်တင်းသူများ ဖြစ်ကြသည်ကို ထည့်တွက်ပါက သူ၏ ပုံပန်းမှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားနေသည်။
သူ့ကို ကြည့်ရသည်မှာ ကပ္ပတိန်တစ်ယောက်ထက် အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သည့် ကြေးစားစစ်သည်ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်နှင့် ပိုတူသည်။
ခလောက်!
သူ၏ ခြေတစ်ဖက်မှာ သံဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။
ကပ္ပတိန် ကန်းဟယ်ရင် သည် ဟာပွန်းလှံကို ဖြတ်တောက်ပြီး ခြေတုအဖြစ် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
‘သူက သာမန်ကပ္ပတိန်တစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ဘူး။’
သူ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးသည် သူ့ပိုင်နက်ဖြစ်ကြောင်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စွဲကပ်နေသည့် ရူးသွပ်မှုဖြင့် ကြွေးကြော်နေသယောင် ရှိသည်။
ဟူး။
ကပ္ပတိန် ကန်းဟယ်ရင် သည် နှာခေါင်းမှတစ်ဆင့် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။
သူ၏ ပခုံးများက တစ်ချက် တွန့်သွားသည်။
“ပင်လယ်ရဲ့ အနံ့။ အဲဒီအပြင်ဘက်မှာရှိတဲ့ ရွံရှာဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရာရဲ့ အနံ့ကို ငါရနေပြီ။”
သူ၏ လေးနက်သော အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ယူဟွန်းသည် သူ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးထဲတွင် အိပ်စက်နေသည့် သားရဲတစ်ကောင်၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် သူ၏ လက်စားချေလိုစိတ်ကို အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် မပြသပေ။
၎င်းမှာ သူ၏ မျက်လုံးအစုံ အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင် စုစည်းပြီး ဖိသိပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်နေ့နေ့တွင် သူ၏ ပစ်မှတ်ကို နှလုံးသားတည့်တည့် ထိုးဖောက်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။
“စတားဘတ်၊ ပထမဦးစီး။ အခု ဘယ်ရောက်နေပြီလဲ။”
“ရှေ့ ၄၅၀ မှာပါ။ သူလည်း ကျွန်တော်တို့ကို သတိထားမိပုံရတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ဆီကို ချဉ်းကပ်လာနေတယ်။”
“ဟုတ်လား?”
ကန်းဟယ်ရင် က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ရန်သူကို တွေ့ထားသည့်သူတစ်ယောက်အတွက် သူသည် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်လွန်းနေသည်။
သူသည် သင်္ဘောသားများကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ဟာပွန်းသမားတို့၊ ဟာပွန်းသေနတ်တွေကို ပြင်ဆင်ထားကြ။”
“ကပ္ပတိန်၊ တကယ်ပဲ ဒီလိုလုပ်မှာလား?”
“ဘာလဲ၊ စတားဘတ်။ မင်း ကြောက်နေတာလား?”
“ကပ္ပတိန်၊ အဲဒီအရာက အန္တရာယ်များတယ်။ သူက သင်္ဘောတွေကို ဘယ်လောက်တောင် နစ်မြုပ်အောင် လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ ကပ္ပတိန် သိတယ်မလား?”
“အဲဒါနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ဒီ ကန်းဟယ်ရင် က သူ့ရဲ့ အစာဖြစ်သွားမယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား? ပြီးတော့ ငါ ကန်းဟယ်ရင် ရော? ဒီသင်္ဘောကို ဘာကြောင့် တည်ဆောက်ခဲ့တာလဲဆိုတာကို မင်း ခုထိ နားမလည်သေးဘူးထင်တယ်။”
ပထမဦးစီး စတားဘတ်သည် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်လိုက်သည်။
သူသည် ကန်းဟယ်ရင် ၏ လက်စားချေလိုသည့် ရမ္မက်ကို သိသည်။
ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် ဤဝေလငါးဖမ်းပွဲကို မနှစ်မြို့ပေ။
၎င်းမှာ ဘီလူးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော ဘီလူးတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် သင်္ဘောသား ဘယ်နှစ်ယောက် အသက်ပေးရဦးမည်နည်း?
သို့သော် ကန်းဟယ်ရင် မှာ ပို၍ဆိုးရွားသော ဘီလူးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။
သူသည် အကြောင်းပြချက်ကောင်းများဖြင့် ဖုံးကွယ်ပြီး လူကြီးလူကောင်းတစ်ယောက်ယောင် ဆောင်နေသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင်မူ ပျို့အန်ချင်စရာကောင်းလောက်အောင် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော အခြမ်းတစ်ခြမ်း ရှိနေသည်။
“စတားဘတ်၊ အဲဒါ ပုန်ကန်မှုလား?”
“မဟုတ်ပါဘူး၊ ကပ္ပတိန်။”
သို့သော် စတားဘတ်တွင် ကပ္ပတိန်၏ အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်ရဲသည့် သတ္တိမရှိပေ။
ဤသည်မှာ ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်၏ အလယ်ဖြစ်သည်။
ကန်းဟယ်ရင် သည် ပင်လယ်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော ဤနိုင်ငံ၊ ကန်းဟယ်ရင် ၏ ဘုရင်ဖြစ်သည်။
သူသည် ခေါင်းငုံ့ကာ မိမိနေရာသို့ ပြန်သွားသည်။
ကန်းဟယ်ရင် က သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။
သူ၏ လျစ်လျူရှုထားသော မျက်ဝန်းများမှာ ယူဟွန်းနှင့် သူ့အဖွဲ့သားများဆီသို့ ခဏတာ ရောက်သွားသည်။
‘ကြောက်စရာကောင်းတဲ့လူပဲ။’
ယူဟွန်းသည် ကန်းဟယ်ရင် ၏ အကြည့်ကို ခံစားမိပြီး စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် သာမန်လူသားတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။
သူ့မျက်လုံးများမှာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လျှင် စိတ်ဝင်စားမှုမရှိသလို ဖြစ်သော်လည်း ယူဟွန်း ခံစားမိသည်။
ထိုကပ္ပတိန် ကန်းဟယ်ရင် သည် သာမန်လူသား မဟုတ်ကြောင်းကို။
‘ဒါက ဇာတ်လမ်းကမ္ဘာတစ်ခုပဲကိုး။ ဒီဇာတ်လမ်းထဲက ဇာတ်ကောင်တွေက သာမန်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူတို့ထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ ပြောင်းလဲမှု ရှိရမယ်။’
ထိုအချက်ကို ကန်းဟယ်ရင် ၏ တည်ရှိမှုကပင် သက်သေပြနေသည်။
မိုဘီဒစ်ဝတ္ထုထဲက မူလဝေလငါးဖမ်းသင်္ဘောမှာ သစ်သားသင်္ဘောသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကန်းဟယ်ရင် မှာ သစ်သားသင်္ဘောသက်သက် မဟုတ်ပေ။
၎င်းမှာ ရေနွေးငွေ့စက်ဖြင့် မောင်းနှင်သည့် သံသင်္ဘောလည်း မဟုတ်ဘဲ သစ်သားနှင့် သံတို့ ပေါင်းစပ်ထားသည့် ဟိုက်ဘရစ်သင်္ဘောတစ်စင်း ဖြစ်သည်။
၁၉ ရာစုတွင် မမြင်နိုင်သော သိပ္ပံအဆင့်အတန်းမျိုး ဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းသည် ဇာတ်လမ်းကမ္ဘာများအဖြစ် အကောင်အထည်ဖော်ထားသည့် ဇာတ်လမ်းများတွင် မည်မျှလောက် ပုံပျက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်တတ်သည်ကို ကောင်းစွာ သိသည်။
‘ဒါက ကောင်းတဲ့ဘက်ကို ပိုရောက်တာပဲ။ သင်္ဘောက ခိုင်ခံ့ရင် အန္တရာယ်က နည်းသွားမှာ။’
အခု အရေးကြီးတာက သူတို့ဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်လာနေသည့် မိုဘီဒစ်ပဲ ဖြစ်သည်။
‘ဘက်ဟို၊ ဘယ်လိုလဲ? မင်း ဘာတွေ မြင်နေရလဲ?’
ဟူး။
ဘက်ဟိုသည် အမြင့်ပေကို ထိန်းထားပြီး သူ့အမြင်အာရုံကို ယူဟွန်းနှင့် မျှဝေလိုက်သဖြင့် အခြေအနေတစ်ခုလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်သည်။
ယူဟွန်းသည် ဘက်ဟို၏ မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် မိုဘီဒစ်၏ ကြီးမားသည့် ပုံရိပ်ကို မြင်လိုက်ရပြီး မျက်နှာကို တင်းထားလိုက်သည်။
‘ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် ကြီးနိုင်တာလဲ?’
ကန်းဟယ်ရင် သည် သာမန်သင်္ဘောထက် နှစ်ဆနီးပါး ကြီးသော်လည်း မိုဘီဒစ်မှာ ထိုထက် များစွာ ပိုကြီးသည်။
ရေပြင်ပေါ်တွင် အနည်းငယ်သာ ပေါ်နေသည့် ထိုအနက်ရောင်အရိပ်မှာ အလျား ၇၀ မီတာလောက် ရှိပုံရသည်။
‘ဒါဆိုရင် ပထမနဲ့ ဒုတိယ စူးစမ်းလေ့လာရေးအဖွဲ့တွေကို သူ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ဒုက္ခပေးခဲ့လဲဆိုတာ ပေါ်လွင်သွားပြီ။’
ထိုအချက်ကို စဉ်းစားလိုက်သည့်အခါ ဟိုက်ဘရစ်သင်္ဘော ကန်းဟယ်ရင် ၏ ခိုင်ခံ့မှုမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
မိုဘီဒစ်ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ဤသင်္ဘောပင် နစ်မြုပ်သွားသည်ဟု ဆိုကြသည် မဟုတ်လော။
‘ကျွန်တော်တို့ အခု တိုက်နိုင်ပါ့မလား?’
ယူဟွန်း တွေးတောနေစဉ်မှာပင် မိုဘီဒစ်၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူတို့ဆီသို့ ဦးတည်လာနေသော ထိုသတ္တဝါကြီးသည် ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်သည်။
“ဘာ-ဘာကြီးလဲ ဟေ့။”
သစ်တိုင်ထိပ်ပေါ်မှ သင်္ဘောသားတစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်။
“ကပ္ပတိန်! လမ်းကြောင်းပြောင်းသွားပြီ! ထွက်ပြေးတော့မယ့်ပုံပဲ!”
“ဘာ!”
ကန်းဟယ်ရင် က မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် အော်လိုက်သည်။
“လိုက်ခဲ့ကြ───!!!”
သင်္ဘောသားအချို့မှာ သူ၏ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းသံကြောင့် မသိမသာ နားကို လက်ဖြင့် ပိတ်လိုက်ကြသည်။
ဝေးဝေးတွင် ရှိနေကြသော ယူဟွန်းနှင့် သူ့အဖော်များပင် ကန်းဟယ်ရင်၏ အသံကြောင့် မျက်ခုံးများ တွန့်သွားကြသည်။
သူ၏ ကြီးမားသော ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် လိုက်ဖက်သည့် အသံနှင့် ဆွဲဆောင်မှု။
သူတို့၏ အရေပြားများပင် တဆတ်ဆတ် ခါယားလာသည်။
ဖုံး!
သင်္ဘော၏ လວင်္ကါ (ပဲ့) လှည့်သွားသည်။
မိုဘီဒစ်သည် ကျောခိုင်းကာ ပင်လယ်ပြင်ထဲသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီး ဝေလငါးဖမ်းလှမ်းငါးစင်းက ၎င်း၏နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြသည်။
သစ်တိုင်ထိပ်မှ သင်္ဘောသားက ထပ်အော်လိုက်သည်။
“အကွာအဝေး ၃၅၀!”
ကျွန်ုပ်တို့နှင့် မိုဘီဒစ်ကြား အကွာအဝေးမှာ လျင်မြန်စွာ ကျဉ်းမြောင်းလာနေသည်။ ကန်းဟယ်ရင် တွင် သူ့ကို ရန်သူလို တိုက်ခိုက်လိုသူ လွတ်မြောက်သွားစေမည့် အကြံအစည် မရှိပေ။
လေတိုက်နှုန်းပင် ဘီလူးကြီး ရှိရာဘက်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခတ်ပေးနေသဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ဘက်တွင် ရှိနေသည်။
“အကွာအဝေး ၂၅၀!”
မကြာမီမှာပင် မိုဘီဒစ်၏ အရိပ်ကြီးကို ကိုယ်ထင်ရှားစွာ မြင်လာရတော့သည်။
သင်္ဘောသားအချို့မှာ ထိုကြီးမားလှသော ကိုယ်ခန္ဓာကြီးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာများ ဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်သွားကြသည်။
[စွမ်းအင်သတ္တဝါများက မိုဘီဒစ်၏ အရွယ်အစားကို အံ့ဩနေကြသည်။]
[စွမ်းအင်သတ္တဝါအချို့က ၎င်းကို ငါတို့ ဖမ်းနိုင်ပါ့မလားဟု တွေးတောနေကြသည်။]
“ယူဟွန်း၊ အဲဒါကို မြင်လိုက်ရလား။”
“အင်း၊ မြင်တယ်။”
ကန်းဟယ်ရင် က တုန်ယင်နေသော အသံအနည်းငယ်ဖြင့် မေးလာသည်။
ကျွန်တော် သူမကို တစ်ချက် glanced (စောင်းငဲ့) ကြည့်ကာ ဖြေလိုက်သည်။
သူမ မကြောက်ပေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိုဧရာမဘီလူးကြီးကို ရင်ဆိုင်ရမည့် အလားအလာအတွက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူမ၏ ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ထားသည်ကို ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရသည်။
“ငါတို့လည်း ပြင်ဆင်ကြစို့။”
“ငါလေ……”
ထိုအချိန်တွင် ဘန်းဆန်းက ကျွန်တော့်ကို စကားပြောလာသည်။
ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် သူက ကျွန်ტော့်ကို စကားပြောလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် ကျွန်တော် အံ့ဩသွားသည်။
မျက်လုံးအစုံကို ကျယ်လိုက်မိသည်။
“ဂွေဆွန်း လူကြီးမင်းလား? ကျွန်တော့်ဆီက လိုအပ်တာများ ရှိလို့လား?”
“အဟမ်း၊ အဲဒါက…… ဟင့်အင်း၊ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။”
ဘန်းဆန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။
သူ့အသံမှာလည်း တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ပြောင်းလဲနေသဖြင့် မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားရန် ခက်ခဲနေသည်။
သူ့အပြုအမူအပေါ် ထူးဆန်းသည့် သံသယဝင်မိသော်လည်း သူ့ထံမှ ရန်လိုသည့်အငွေ့အသက် မတွေ့ရသဖြင့် လျစ်လျူရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထို့အပြင် ကျွန်ုပ်တို့နှင့် မိုဘီဒစ်ကြား အကွာအဝေးမှာ ယခုအခါ ၂၀၀ အောက်သို့ လျော့ကျသွားပြီဖြစ်သည်။
“အကွာအဝေး ၁၅၀!”
“ဟာပွန်းလှံတွေကို ပြင်ဆင်ကြ!”
ကန်းဟယ်ရင် ၏ အမိန့်ပေးသံနှင့်အတူ ဟာပွန်းသမားများသည် လက်ရန်းဘေးသို့ ရွှေ့ပြောင်းလာကြသည်။
သူတို့သည် သင်္ဘောဦးတွင် တပ်ဆင်ထားသော ဟာပွန်းသေနတ်များကို ကိုင်ဆွဲထားကြသည်။
“ပစ်!!”
ဘုန်း!
သင်္ဘောငါးစင်းမှ ဟာပွန်းလှံ ခြောက်ချောင်းစီ၊ စုစုပေါင်း ဟာပွန်းလှံ သုံးဆယ်တို့သည် အမြောက်ဆန်များကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ခိုင်ခံ့သော ကြိုးများနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည့် ဟာပွန်းလှံများသည် လေထုကို ဖြတ်ကျော်ကာ အဖြူရောင် ဘီလူးကြီးဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြသည်။
ချိန်း!
“ဟာ၊ ဘာကြီးလဲ။”
“တစ်စင်းမှ မထိဘူးလား။”
ဟာပွန်းသမားများ၏ မျက်လုံးများ အံ့ဩမှုကြောင့် အပြားလိုက် ကျယ်သွားကြသည်။
ကျွန်တော့်အဖွဲ့အပါအဝင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေကြသော စုဆောင်းသူများလည်း အလွန်အမင်း အံ့ဩသွားကြသည်။
များပြားလှသော ဟာပွန်းလှံများထဲမှ တစ်စင်းမျှပင် မထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့သည်ကို သူတို့ မယုံနိုင်ကြပေ။
ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဟာပွန်းလှံများ လွင့်စင်ထွက်သွားစဉ် ကြားလိုက်ရသော အသံပင် ဖြစ်သည်။
သတ္တုနှင့် တိုက်မိသကဲ့သို့ အသံမျိုး ထွက်လာခဲ့သည်။
မိုဘီဒစ်၏ အရေပြားသည် ဤမျှတောင့်တင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။
“ကပ္-ကပ္ပတိန်! ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။”
“တ်က်၊ အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ လူမိုက်တွေ။ ဖယ်ကြစို့။”
ကန်းဟယ်ရင် သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူသည် သင်္ဘော၏ အစွန်ဆုံးတွင် ရပ်လိုက်ပြီး ပို၍ နီးကပ်လာနေသော အရိပ်ကြီးကို စူးစူးရဲရဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟင်?”
မိုဘီဒစ်ကို ကြည့်လိုက်စဉ် ကန်းဟယ်ရင် ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သံသယအရိပ်အမြွက်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
ကျွန်တော် ၎င်းကို လက်လွတ်မခံခဲ့ပေ။
ကန်းဟယ်ရင် ခဏတာ တွေဝေသွားသည်ကို ကျွန်တော် သတိပြုမိလိုက်သည်။
‘ဘာဖြစ်တာလဲ? သူ မဖမ်းချင်ဘူးလား။’
ကန်းဟယ်ရင် ၏ တုံ့ပြန်ပုံမှာ တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ထူးဆန်းနေသည်။ သို့သော် မကြာမီ သူသည် သံသယမှန်သမျှကို ခါထုတ်လိုက်ပုံရပြီး ဟာပွန်းလှံတစ်လက်ကို တစ်ဖက်လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
“ကပ္-ကပ္ပတိန်!”
သူ့လက်ဖြင့်ပင် ဟာပွန်းလှံကို ကိုယ်တိုင် ပစ်တော့မည့်ပုံ ဖြစ်သည်။
ဟာပွန်းသေနတ်ကို အသုံးမပြုဘဲ လက်ဖြင့် ဟာပွန်းလှံကို ပစ်ခြင်းမှာ အလွန်အမင်း ရူးသွပ်လွန်းရာကျကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
“ဟွန့်!”
သို့သော် ကန်းဟယ်ရင် သည် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး အားကုန်သုံးကာ ဟာပွန်းလှံကို ပစ်ချလိုက်သည်။
ထို့နောက် အံ့ဩစရာကောင်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ွှီး!
ဘုန်း!
ဟာပွန်းလှံသည် လေထုကို တန်းတန်းမတ်မတ် ဖြတ်သန်းသွားပြီး မိုဘီဒစ်၏ မာကျောသော အရေပြားကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။
လက်ဖြင့် ပစ်လိုက်သော ဟာပွန်းလှံသည် ဟာပွန်းသေနတ်ထက် ပိုမြန်ပြီး ပိုပြင်းထန်နေသည်ကို မြင်ရခြင်းမှာ မယုံနိုင်စရာပင် ဖြစ်သည်။
“အဟမ်း၊ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။”
ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း ကန်းဟယ်ရင် ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ ကျေနပ်စရာ မကောင်းပေ။
သူ၏ တုံ့ပြန်ပုံကြောင့် လူတိုင်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် မိုဘီဒစ်သည် ပြောင်းလဲလာလေသည်။
“ဘာ-ဘာကြီးလဲ။ လှည့်လာပြီ!”
“ဒီဘက်ကို လျှောက်လာနေပြီ!”
မိုဘီဒစ်သည် ရေပြင်ကို ဖြတ်သန်းကာ ကျွန်ုပ်တို့ဆီသို့ အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာသဖြင့် လူတိုင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။
သူ့ကျောပေါ်တွင် စိုက်ဝင်နေသော ဟာပွန်းလှံသည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရွေ့လျားနေသည့် အမှတ်အသားတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
သင်္ဘောသားများအားလုံး တင်းမာသွားကြပြီး စုဆောင်းသူများလည်း မကြာမီ ဖြစ်လာမည့် တိုက်ပွဲအတွက် မိမိတို့၏ လက်နက်များကို ပြင်ဆင်ထားကြသည်။
ဖုံး!
အကွာအဝေးကို အချိန်တိုအတွင်း ၃၀ အထိ လျှော့ချလိုက်သော မိုဘီဒစ်သည် လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ကျော်လွန်သွားသည့် မထင်မှတ်ထားသော အံ့ဖွယ်လုပ်ရပ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်သည်။
“ဟာ၊ ဘာကြီးလဲ။”
“အ-ရပ်သွားပြီလား။”
မိုဘီဒစ်သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဦးခေါင်းကို အသုံးပြု၍ ဝင်တိုက်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ တွေးထထားသည်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ နားတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။
ထို့ထက်ပို၍ အနက်ရောင်အရိပ်သက်သက်သာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်ရသော ထိုသတ္တဝါကြီးသည် ရေမျက်နှာပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
ဝူး!
မိုဘီဒစ် ရေပြင်မှ ပြင်းထန်သော ရေပက်သံကြီးနှင့်အတူ ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် စုဆောင်းသူတို့၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားကြသည်။
“အဲဒါ ဘာကြီးလဲ။”
“အဲဒါ ဝေလငါး မဟုတ်ဘူး……”
ပင်လယ်ပြင်ကို ကွဲထွက်စေလျက် ရေအောက်မှ ပေါ်ထွက်လာသည်မှာ လူတိုင်း ထင်ထားခဲ့ကြသည့် အဖြူရောင် သုတ်ပိုးဝေလငါး မဟုတ်ဘဲ ခရုပတ်ပုံစံ ရေငုပ်သင်္ဘောတစ်စင်း ဖြစ်နေသည်။