မှောင်ခိုဈေးကွက် သို့မဟုတ် မှောင်ခိုဈေးကွက်။
၎င်းသည် နိုင်ငံတော်က ခွင့်မပြုထားသည့်၊ ဥပဒေနှင့်ဆန့်ကျင်သည့် ကုန်ပစ္စည်းများကို အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်သည့် နေရာကို ရည်ညွှန်းသည့် ဝေါဟာရတစ်ခုဖြစ်သည်။
စုဆောင်းသူများ၏ လုပ်ငန်းသည် အလွန်ကြီးမားလှသည်။
အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာများမှ လောကတွင် မရှိဖူးသော ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးတို့ ထွက်ပေါ်လာကြသဖြင့် ဈေးကွက်သည် သဘာဝအလျောက်ပင် ပိုမိုကြီးမားလာခဲ့သည်။
ထို့အပြင် အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာများမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဘေးထွက်ပစ္စည်းအားလုံးကို ဈေးကွက်က အကုန်အစင် လက်ခံထားနိုင်ရန်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်ပေ။
အလင်းရောင် ပိုမိုပြင်းထန်လေလေ၊ ထိုအလင်းက ပုံဖော်ပေးသည့် အရိပ်သည် ပိုမိုမည်းမှောင်လေလေဖြစ်သည်။
ဥပဒေ၏ နယ်နိမိတ်ပြင်ပသို့ စီးဆင်းလာသည့် အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာများမှ ပိုလျှံကုန်ပစ္စည်းများသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တိုးပွားလာခဲ့သည်။
ထိုအရာများကို မျက်စိကျပြီး တစ်ခုပြီးတစ်ခု လက်လှမ်းကာ စနစ်တစ်ခုအဖြစ် ပုံဖော်လိုက်သည့် မြေအောက်လောကသားတို့၏ ရလဒ်မှာ ယခုလက်ရှိ မှောင်ခိုဈေးကွက် ပင်ဖြစ်သည်။
စုဆောင်းသူတို့၏ မှောင်ခိုဈေးကွက် သည် တစ်နည်းအားဖြင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အကြီးမားဆုံး ရှယ်ယာပိုင်ဆိုင်ထားသည့် နောက်ထပ် စုဆောင်းသူလုပ်ငန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
မှောင်ခိုဈေးကွက် ကို သာမန်နိုင်ငံသားများ မမြင်နိုင်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် နိုင်ငံတိုင်းရှိ နေရာတိုင်း၌ ၎င်းသည် တည်ရှိနေသည်။
ပြည်သူ့လုံခြုံရေးကောင်းမွန်သည့် ကိုရီးယားနိုင်ငံအတွက်လည်း ထိုအချက်မှာ အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
"အခု အဲဒီကို သွားမလို့လား"
"ဟုတ်တယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး အဲဒီမှာ ဖြေရှင်းစရာကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့"
"အတိအကျပြောရရင် ဘာကိစ္စလဲ"
"သတင်းအချက်အလက်ကိစ္စ"
ကွမ်ဂျီအာ သည် 'သတင်းအချက်အလက်' ဟူသော စကားလုံးကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"တတ်နိုင်သလောက် လျစ်လျူရှုထားဖို့ စိတ်ကူးထားတာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ အဲဒီလွှတ်တော်အမတ် လာပြီး စကားတစ်ချို့ ပြောသွားတာကို ကြည့်ပြီးတော့ စိတ်ပြောင်းသွားတယ်"
ယူဟွန်း၏ ပန်းတိုင်မှာ ကမ္ဘာကြီး ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ကာကွယ်ရန် ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ဦးစားပေးကိစ္စဖြစ်သည်။ ထိုပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် သူသည် တစ်စုံတစ်ဦးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ရမည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် ထိုပစ်မှတ်မှာ မျိုးနွယ်စုတစ်ခု ဖြစ်လေ့ရှိသည်။ သို့မဟုတ် ယူဟွန်းကို ပစ်မှတ်ထားသည့် အမှိုက်ကောက်သူ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
"ငါတို့နောက်ကို လိုက်နေတဲ့လူတွေက စုဆောင်းသူတွေမဟုတ်ဘဲ တခြားကောင်တွေဆိုရင်တော့ ကိစ္စက တစ်မျိုးဖြစ်သွားပြီ"
သူ ဂရုမစိုက်သည့် နေရာများမှ ပြဿနာရှာသူများ ထွက်ပေါ်လာခြင်းထက် ပို၍ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းသည်မှာ မရှိတော့ပေ။
သူ့တွင် စိုးရိမ်စရာကိစ္စများမှာ လုံလောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ထူးဆန်းသည့်လူများက သူ့နောက်ကို ကပ်တွယ်လာသည်ကို သူ အလွန်မုန်းသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် ယူဟွန်း၏ စကားကို သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါ့၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က မမျှော်လင့်ထားတဲ့နေရာကနေ ငါတို့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးဖို့ ကြိုးစားလာရင် ငါတို့ ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်"
"ဟုတ်တယ်။ အဲဒါကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် သတင်းအချက်အလက် ရယူဖို့ ကြိုးစားနေတာ"
ကမ္ဘာပေါင်းစပ်ပြီးသည့် ခေတ်နောက်ပိုင်းတွင်ပင် သတင်းအချက်အလက်သည် အင်အားပင် ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သည်။
မှောင်ခိုဈေးကွက် တွင် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို ရောင်းချသည်။ ဥပဒေက ခွင့်မပြုသည့် ပစ္စည်းများမှသည် အခြားသူများ ရှောင်ဖယ်သည့် ပစ္စည်းများအထိ၊ ကုန်ပစ္စည်းအမျိုးအစားများသည် နေ့ခင်းဘက် ဈေးကွက်ထက် ပိုမိုစုံလင်လှသည်။
အထူးသဖြင့် မှောင်ခိုဈေးကွက် ရှိ [ပုံပြင်ကုန်သည်များ] ရောင်းချသည့် သတင်းအချက်အလက်များသည် အစိုးရ၏ အထူးအေဂျင်စီများနှင့် ယှဉ်နိုင်လောက်အောင် တိကျသေချာမှုရှိကြောင်း မြေအောက်လောကတွင် ကျော်ကြားသည်။
သူတို့တွင် အထူးစွမ်းရည်ရှိသည့် စုဆောင်းသူများနှင့် နိုင်ငံတကာ ဟက်ကာအဖွဲ့များ ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား၊ ထို့ကြောင့် သူတို့ ဘာများ မလုပ်နိုင်တော့မည်နည်း။
ယူဟွန်း ရည်ရွယ်ထားသည်မှာလည်း သတင်းအချက်အလက်ပင် ဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ မှောင်ခိုဈေးကွက် ကို သွားရမှာလဲ။ တခြားနေရာကနေ သတင်းအချက်အလက် မရနိုင်ဘူးလား"
"အဲဒါလည်း နည်းလမ်းတစ်ခုပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က ငါတို့နောက်ကို လိုက်နေနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အားနည်းချက် ရှိနေတယ်"
ယူဟွန်းသည် ထိုသို့ဖြစ်လာမည်ကို ကြိုတင်ကာကွယ်ချင်သည်။
မှောင်ခိုဈေးကွက် တွင် ပုံပြင်ကုန်သည်တစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံရခြင်းမှာ သေချာပေါက် အလုပ်ရှုပ်စရာဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပို၍ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည့် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။
"ဒါကြောင့် မင်းက မှောင်ခိုဈေးကွက် ကို လမ်းပြခိုင်းတာပေါ့"
"မှောင်ခိုဈေးကွက် က ဘယ်နေရာမှာရှိလဲဆိုတာတော့ အကြမ်းဖျင်း သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကို ဘယ်လိုသွားရမလဲဆိုတာ မသိဘူး"
သိသည့်လူတစ်ယောက်ကို ကန်ကျောက်ပြီး မေးမြန်း၍ ရနိုင်သော်လည်း ထိုနည်းလမ်းမှာ အချိန်နှင့် အားထုတ်မှု အလွန်ကုန်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ထိုလုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း မှောင်ခိုဈေးကွက် ဘက်မှ လူများနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့နိုင်သည့် အလားအလာလည်း ရှိနေသည်။
ယူဟွန်းသည် မှောင်ခိုဈေးကွက် တည်ရှိနေကြောင်း သိသော်လည်း အဲဒီကို ဘယ်လိုသွားရမလဲဆိုတာ မသိခဲ့ပေ။
ကမ္ဘာပျက်ပြီးနောက်တွင် သူတို့သည်လည်း ပျက်စီးယိုယွင်းလာပြီး အဖွဲ့ငယ်လေးများအဖြစ် ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သည်။
သူသည် ထိုလုပ်ငန်းနှင့် ပတ်သက်သည့် လူအချို့နှင့် မတော်တဆတွေ့ဆုံမိချိန်တွင် စကားအနည်းငယ်သာ ပြောဆိုဖူးသည်။
"မင်း သိမှာပါ၊ ကွမ်ဂျီအာ။ မင်း အဲဒီကို အရင်က သွားဖူးတယ် မဟုတ်လား"
"...အင်း။ ငါ အဲဒီကို အခေါက်ခေါက်အခါခါ သွားဖူးတယ်"
"ဒါဆို လမ်းပြပေးပါ။ ဒါတွေအားလုံးက ငါတို့အတွက်ပါ"
"သိပါတယ်ကွာ။ ဟူး။ တခြားရွေးချယ်စရာမှ မရှိတာ။ ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့"
ကွမ်ဂျီအာ သည် ယူဟွန်းကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်သည့် မှောင်မိုက်သော လမ်းကြားတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
"ဒါနဲ့၊ အဲဒီမှာ အတိအကျ ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလဲ။ သတင်းအချက်အလက် အနည်းငယ်လောက်ပဲ သွားယူမှာလား"
"ငါ အဆက်အသွယ်တစ်ခု လုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ။ ငါ့အတွက် ပုံမှန်သတင်းအချက်အလက် ပေးနိုင်မယ့်သူ တစ်ယောက်လောက်ရှိရင် အဆင်ပြေမယ်"
"အင်း။ ကောင်းတဲ့ အကြံပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာ ယုံကြည်ရမယ့်သူ ရှိမရှိတော့ မသိဘူး။ ငါသိသလောက်ဆိုရင် အထဲကကောင်တွေက ရူးနေတာ ဒါမှမဟုတ် နောက်ကျောဓားနဲ့ ထိုးတတ်တဲ့ကောင်တွေပဲ"
"အင်း၊ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ သူတို့က တရားမဝင်လုပ်ငန်းတွေနဲ့ အသက်မွေးနေတာဆိုတော့ ယုံကြည်ရမယ်လို့တော့ ငါ မမျှော်လင့်ထားပါဘူး"
ဟုတ်ပါသည်၊ ယုံကြည်ချက်အတိုင်း လှုပ်ရှားသည့်သူ အချို့လည်း ရှိသည်။ သို့သော် ထိုအခြေအနေမှာ အလွန်ရှားပါးပြီး ထိုအခါမျိုး၌ပင် သူတို့သည် အလွန်မြင့်မားသည့် ဈေးနှုန်းကို တောင်းဆိုကြသည်။
အဆင်မပြေခဲ့ပါက အတည်ပြုပြီးသား လူများထဲမှ ရွေးချယ်ရလိမ့်မည် ဖြစ်သော်လည်း ထိုအရာမှာ အန္တရာယ်များလှသည်။
"ဒီနေရာက ဝင်ပေါက်ပဲ"
"သာသာယာယာရှိတဲ့ ဘားတစ်ခုနဲ့ တူတာပဲ"
လမ်းကြားထဲတွင် မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်ရှိသည့် ဘားငယ်တစ်ခု ရှိသည်။
သူတို့ ဝင်သွားသည်နှင့် ဖန်ခွက်ကို သုတ်နေသည့် ဘားပိုင်ရှင်သည် သူတို့ကို မြင်ပြီး ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ အခုထိ မဖွင့်သေးဘူး"
"ဆိုင်မှာ စတုတ္ထမြောက် အဈေးကြီးဆုံး အရက်နှစ်ခွက်လောက် ပေးပါ"
"အော်၊ ခင်ဗျားတို့က အဲဒီဧည့်သည်တွေပဲ။ ဟိုဘက်သွားပါ။ ဒီနေ့အတွက် စကားဝှက်က 2380 ပဲ"
"ကောင်းပြီ"
ကွမ်ဂျီအာ က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်ပြီး ပိုင်ရှင်သည် ဘေးတစ်ဖက်ရှိ ဟောင်းနွမ်းနေသည့် တံခါးတစ်ခုကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။
သူတို့ ဝင်သွားသည့်အခါ အတွင်းဘက်တွင် တံခါးတစ်ခု ထပ်ရှိသေးသည်။
၎င်းမှာ သူတို့ဝင်လာသည့် ဟောင်းနွမ်းသော တံခါးနှင့် အရည်အသွေးချင်း မတူဘဲ အလွန်ခိုင်ခံ့ပုံရသည့် သံတံခါးဖြစ်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် ဘားပိုင်ရှင် ပြောလိုက်သည့် စကားဝှက်ကို ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။
'ဘíp'
တံခါးပွင့်သွားပြီး ဝင်လိုက်သည်နှင့် ယူဟွန်းသည် တစ်စုံတစ်ခု သူ၏ ကိုယ်ကို ပွတ်တိုက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကွမ်ဂျီအာ လည်း အလားတူ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒါက နေရာလပ်ကို ပုံပျက်အောင် လုပ်တဲ့ ပုံပြင်တစ်မျိုးပဲ" ဟု သူမက ဆိုသည်။
"ဟုတ်တယ်။ ဒါက 'မြို့ပြဒဏ္ဍာရီ' ပုံစံနဲ့ တည်ရှိနေတဲ့ သတ္တဝါပဲ"
ပွင့်နေသည့် တံခါးသည် အဆုံးမရှိသလို ထင်ရသည့် ခရုပတ်လှေကားထစ်များဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။
၎င်းမှာ ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသည့်အတိုင်း သံချေးတက်ခြင်းမရှိဘဲ သန့်ရှင်းနေသည်။
ယူဟွန်းနှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့သည် အောက်သို့ ဆင်းသွားကြသည်။ လှေကားသည် အလွန်ရှည်လျားပုံပေါက်သော်လည်း ငါးမိနစ်အတွင်းမှာပင် အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
"ဒီနေရာပဲ"
"ငါ သိလိုက်ပြီ"
ကွမ်ဂျီအာ လမ်းပြသည့်အတိုင်း လှေကားအဆုံးတွင် မှောင်မိုက်မှုနှင့် မြူခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မြို့တစ်မြို့ ရှိနေသည်။
အနီရောင်နှင့် အဝါရောင် နီယွန်မီးရောင်များသည် မြို့တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်စေသည်။
မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ဖုံးကွယ်ထားသည့် လူအမျိုးမျိုးတို့သည် စံသတ်မှတ်ချက်မရှိသည့် အဆောက်အအုံငယ်များကြားတွင် ပြွတ်သိပ်နေကြသည်။
"အသက်သာဆုံးဈေး! [ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်းဆိုင်ရာ ပုံပြင်များ] ပါတဲ့ ပုလင်းများ!"
"အခြားအတိုင်းအတာတစ်ခုမှ [အနီရောင်မီးလျှံ ပြတင်းပေါက်နည်းလမ်း] ကို ရောင်းချပေးမည်!"
"စာသားအမှတ်တွေကို ဝယ်ယူမည်! အကောင်းဆုံးဈေးနှုန်း! ဒီနေ့အတွက် နှုန်းထားကို စစ်ဆေးပါ!"
ဆိုင်ခန်းများ ဖွင့်ထားသူများ သို့မဟုတ် ဆိုင်အပြင်ဘက်တွင် အော်ဟစ်ရောင်းချသူများသည် အသံကုန် အော်ဟစ်နေကြသည်။
မှောင်မိုက်သော နေရာရှိ ဈေးကွက်သည် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်စွာပင် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်။
လူအများစုသည် အထူးပြုလုပ်ထားသည့် မျက်နှာဖုံးများကို တပ်ဆင်ထားကြသည်။
ဤနေရာသို့ ရောက်လာသူများသည် အများအားဖြင့် ဥပဒေချိုးဖောက်သူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ယူဟွန်းသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့် မျက်မှန်ကို တပ်လိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ လည်း မျက်မှန် တပ်ထားသည်။
သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ဖုံးကွယ်နိုင်သည့် နည်းလမ်းရှိသရွေ့ မျက်နှာဖုံးမရှိလျှင်လည်း ကိစ္စမရှိပေ။
ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း လူသိရှင်ကြား ကြေညာခြင်းမှာ ဟိုင်ယီးခွေးများထံ မိမိတို့၏ လည်ပင်းကို ကမ်းပေးလိုက်ခြင်းနှင့် ဘာမျှ မထူးခြားပေ။
"ကဲ... အထဲကို ရောက်ပြီဆိုတော့ လွယ်သွားပြီပေါ့။ အခုကစပြီး ငါ လမ်းပြမယ်"
"ကောင်းပြီလေ"
ထိုသူနှစ်ဦးသည် မှောင်ခိုဈေးကွက် ထဲသို့ ပို၍ နက်နက်နဲနဲ ဝင်သွားကြသည်။
ယူဟွန်းသည် လမ်းလျှောက်ရင်း သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာစွာ ကြည့်ရှုနေသည်။
သူသည် လွင့်စင်လာနိုင်သည့် ကောလာဟလဟသများကို ကြားနိုင်ရန်လည်း နားစွင့်ထားခဲ့သည်။
"ငါ ကြားဖူးရုံပဲ ကြားဖူးတာ၊ တကယ်တမ်း ဒီကိုလာတာကတော့ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ပဲ"
ယူဟွန်းသည် ဤ မှောင်ခိုဈေးကွက် ထဲတွင် ကိုယ်တိုင်ရပ်နေရခြင်းကို အံ့သြမိနေသည်။
မှောင်ခိုဈေးကွက် ဆိုသည်မှာ မြို့တစ်မြို့ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းမှာ [မြို့ပြဒဏ္ဍာရီ] အမျိုးမျိုး စုဝေးရာမှ ဖန်တီးထားသော သီးသန့်ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုသို့သော နေရာမျိုးတွင် လူတွေက မည်သို့ စီးပွားရေးလုပ်ရန် စဉ်းစားနိုင်ကြသည်ကို သူ တွေးမိပြီး လူသားတို့၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်ကို အံ့သြမိသည်။
"တခြားနိုင်ငံတွေကော ဘယ်လိုနေမလဲ မသိဘူး"
"ဘာမှ အထူးတလည် မရှိပါဘူး။ မျှော်လင့်ချက်တွေ အကြီးကြီးထားရင်တော့ စိတ်ပျက်သွားလိမ့်မယ်။ ကိုရီးယားက မှောင်ခိုဈေးကွက် က တခြားနိုင်ငံတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး ဖွံ့ဖြိုးပြီးသားပဲ။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတလေတော့လည်း သရဲဆန်ဆန် ထူးဆန်းတာတွေ ထွက်လာတတ်ပါတယ်"
"ကြားရတာ ကြောက်စရာပဲ"
မြေဧရိယာ ကျယ်ဝန်းသော နိုင်ငံများတွင် မှောင်ခိုဈေးကွက် မှာ တစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ ပြန့်ကျဲနေတတ်သည်။ သို့သော် ကိုရီးယားက သေးငယ်သောကြောင့် မှောင်ခိုဈေးကွက် တစ်ခုတည်းဖြင့် လုံလောက်နေသည်။
ထို့ကြောင့် ကိုရီးယားရှိ မှောင်ခိုဈေးကွက် မှာ တခြားနိုင်ငံများထက် ပိုမိုကြီးမားရခြင်း ဖြစ်သည်။
"ရောက်ပြီ"
သူတို့ ရောက်ရှိလာသည့်နေရာမှာ သတင်းများကို အဓိကရောင်းချကြသည့် ပုံပြင်ကုန်သည်များ မှီခိုရာ ဧရိယာပင် ဖြစ်သည်။
အစုတ်ပလုတ်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည့် မှောင်ခိုဈေးကွက် ၏ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ပုံစံနှင့် မတူဘဲ အတွင်းပိုင်းကို ကုန်ပစ္စည်းအမျိုးအစားအလိုက် အခန်းကဏ္ဍာများ ခွဲခြားကာ သပ်သပ်ရပ်ရပ် တည်ဆောက်ထားသည်။
ယူဟွန်း ရောက်လာသည့်နေရာမှာ သတင်းများကို အဓိကရောင်းချသူများ ပေါ်လာတတ်သည့် ဧရိယာဖြစ်သည်။
၎င်းကို ‘ပုံပြင်အထုပ်’ ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။
"ကြိုဆိုပါတယ်ခင်ဗျာ။ ပုံမှန်ဧည့်သည်တွေတော့ ဟုတ်ပုံမပေါ်ဘူးနော်"
ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပုံပြင်ကုန်သည်ဖြစ်သော ဆိုင်ရှင်က ယူဟွန်းနှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်။
သူတို့၏ မျက်နှာများကို မမြင်ရသော်လည်း ၎င်းတို့၏ အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရုံဖြင့် လူသစ်များ မဟုတ်ကြောင်း သူ ခွဲခြားသိရှိနိုင်သည်။
ယူဟွန်းနှင့် ကွမ်ဂျီအာ တို့သည် သူဌေးကြီးနှင့် ၎င်း၏အတွင်းရေးမှူးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆိုင်ရှင်က ယူဟွန်းကို မေးလိုက်သည်—
"ဒါဆို ဘယ်လိုပုံပြင်မျိုးကို လိုချင်ပါသလဲ"
"သီးသန့် သတ်မှတ်ထားတာတော့ မရှိပါဘူး။ လက်ရှိအခြေအနေကို လွယ်လွယ်ကူကူ နားလည်နိုင်ဖို့ အထောက်အကူဖြစ်မယ့်ဟာမျိုး လိုချင်တာပါ"
ယူဟွန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။
ပုံပြင်ကုန်သည်ကလည်း အထူးတလည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ပုံ မပေါ်ပေ။ ဤလုပ်ငန်းခွင်ရှိ ဖောက်သည်များထံမှ သူ အလွန်အမင်း ယဉ်ကျေးမှုကို မမျှော်လင့်ထားပေ။
"အင်းလေ။ ဒါကတော့ လွယ်ပါတယ်။ အမျိုးအစားတွေကို သတ်မှတ်ပြီးသားမို့လို့ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် ကြည့်လို့ရပါတယ်"
"ကြည့်ပါရစေဦး"
"ခဏလောက် စောင့်ပေးပါခင်ဗျာ"
ပုံပြင်ကုန်သည်သည် အခန်းတစ်ဘက်သို့ သွားပြီး အယ်လ်ဘမ်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။
"ဒီထဲမှာ ခင်ဗျားရှာနေတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ပါပါတယ်။ ဒါက တကယ့်သတင်းအချက်အလက်ရဲ့ နမူနာသက်သက်ပဲဖြစ်လို့ အကန့်အသတ်တော့ အများကြီးရှိတယ်ဆိုတာကို သိထားပေးပါ"
"သိပါပြီ"
ယူဟွန်းသည် အယ်လ်ဘမ်ကို ဖွင့်ပြီး အတွင်းဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
အမျိုးအစားများကို သတ်မှတ်ထားပြီးဖြစ်ရာ အချက်အလက်များကို အချိန်ကာလအလိုက် စီစဉ်ထားသည်။
သူသည် အတိတ်ကို အလွန်အမင်း တူးဆွနေစရာ မလိုသောကြောင့် အနီးစပ်ဆုံး ကာလများဘက်ကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
အတွင်းဘက်တွင် မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များ၏ အခြေခံအခြေအနေများကို အတိုချုံး၍ သပ်ရပ်စွာ စီစဉ်ဖော်ပြထားသည်။
"အင်း။ ဒါက စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"
[ဒါက ဘာလဲ။ နမူနာဆိုပေမဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက အရမ်း နည်းလွန်းနေတယ်]
တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည့် ဘိတ်ယွန်း က မနေနိုင်ဘဲ ဝင်မေးလိုက်သည်။
'ဒါက ငါပြောခဲ့သလိုပဲ မြည်းစမ်းကြည့်တာ သက်သက်လေ'
[မြည်းစမ်းကြည့်တာ ဟုတ်လား]
'အင်းပေါ့။ စဉ်းစားကြည့်လေ။ ဒီမှာ အချက်အလက်အားလုံးကို အကုန်ပေးလိုက်မယ်ဆိုရင် လူတွေက ဒါကိုပဲ ကြည့်ပြီး ဘာမှ မဝယ်ဘဲ ယူသွားကြလိမ့်မယ်လေ။ အဲဒီလို မဖြစ်အောင် ဒီမြည်းစမ်းချက်က တားဆီးပေးတာပေါ့။ ဖောက်သည်ရှာနေတဲ့ အချက်အလက်ရဲ့ အရိပ်အယောင်လေးကိုပဲ ပြပေးတာမျိုးပေါ့'
[အာ... သဘောပေါက်ပြီ။ ဒါဆိုရင် သတင်းအချက်အလက်ရဲ့ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကိုလည်း တိုးစေပြီး ပိုလိုချင်လာအောင် ဆွဲဆောင်တာပေါ့လေ]
'အတိအကျပဲ'
မှောင်ခိုဈေးကွက် ထဲတွင် အတုအယောင် သတင်းအချက်အလက်များကို အစစ်အမှန်အဖြစ် ရောင်းချကြသည့် ဖြစ်ရပ်များစွာ ရှိသည်။ မိမမိသွားလျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း မိသွားပါက ပြဿနာများစွာ ဖြစ်ပွားစေတတ်သည်။
တရားမဝင်သော မှောင်ခိုဈေးကွက် အတွက် ထိုကဲ့သို့သော မတော်တဆမှုများ မကြာခဏ ဖြစ်ပျက်နေခြင်းက မကောင်းပေ။
ထို့ကြောင့် ပုံပြင်ကုန်သည်များသည် ဤ ‘မြည်းစမ်းခြင်း’ ဆိုသည့် နည်းလမ်းကို မိတ်ဆက်ရန် သဘောတူခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သတင်းအချက်အလက်အများစုကို ကုန်သည်များအချင်းချင်း မျှဝေကြသောကြောင့် ဆိုင်ပေါင်းများစွာကို လည်ပတ်နေသည့် ဧရာမကုမ္ပဏီကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေပေသည်။
[ဒါဆို မင်းက အဲဒီမြည်းစမ်းချက်ထဲကနေ တစ်ခုခုကို ရွေးတော့မလို့လား]
'ဘယ်ကလာ ဖြစ်ရမလဲ။ ငါ ဘာလို့ အဲဒီလို လုပ်ရမှာလဲ။ ပိုက်ဆံတွေ အလဟဿ ဖြစ်ကုန်မှာပေါ့'
ယူဟွန်းသည် သဘောကျစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ ဘိတ်ယွန်း က နားမလည်နိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်—
[ဒါပေမဲ့ မင်းက သတင်းအချက်အလက်ဝယ်ဖို့ လာတာလေ။ ပိုက်ဆံသုံးရတာ သဘာဝကျတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် အမှတ်တွေကို သုံးမှာလား]
'အဲဒီလို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး'
ယူဟွန်းသည် အနီးစပ်ဆုံး အချက်အလက်များမှ ‘မြည်းစမ်းချက်’ အချက်အလက်အားလုံးကို အယ်လ်ဘမ်မှတစ်ဆင့် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။
သာမန်လူများအနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော အခြေခံအချက်အလက်များဖြင့် သူတို့ လိုချင်သည်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ပိုမိုအသေးစိတ်ကျသော အကြောင်းအရာများကို ရရှိရန် ၎င်းတို့အနေဖြင့် ငွေပေးချေရမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယူဟွန်းကမူ ကွဲပြားခြားနားသည်။
[လက်ပတ်စ်၏ မာရ်နတ်အပိုင်းအစ]
ယူဟွန်း ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် လက်ပတ်စ်၏ စွမ်းအားက လှုံ့ဆော် အလုပ်လုပ်လာခဲ့သည်။
သူ့အား ပေးအပ်ထားသည့် မည်သည့်အခြေခံ အချက်အလက်ကိုမဆို ခွဲခြွေဆန်းစစ်ကာ တိုးတက်ဖြစ်ပေါ်စေပြီး အခြားသူများ မသိနိုင်သည့် အရာများကိုပါ သိရှိစေနိုင်သော လိမ်လည်မှုတစ်ခုကဲ့သို့ စွမ်းအားတစ်ခုပင်တည်း။
ယူဟွန်း၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ‘မြည်းစမ်းချက်’ သတင်းအချက်အလက်များသည် ချက်ချင်းပင် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းသွားပြီး အပြည့်အစုံသော သတင်းအချက်အလက်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
အချိန်ကို နောက်ပြန်ဆွဲလိုက်သကဲ့သို့ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည့် ရှေးဟောင်းပစ္စည်း အပိုင်းအစတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
"ကိုလူချော၊ ဘယ်လိုနေလဲခင်ဗျာ"
"အင်း။ ငါမျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မနေဘူး။ ငါရှာနေတာကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး"
"အဲဒီလိုလားခင်ဗျာ"
ယူဟွန်းသည် ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်သည်။ ကွမ်ဂျီအာ သည် သူ့ကို ကူညီပေးမည့်အလား ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
"နောက်တစ်ခါ လာခဲ့ပါဦး"
"ဟုတ်ကဲ့။ ကောင်းသောနေ့ဖြစ်ပါစေ"
ဆိုင်ရှင်က ဝမ်းနည်းပုံ မပေါ်ပေ။ ယူဟွန်းသည် နမူနာများကို ကြည့်ရုံဖြင့် ကျန်ရှိသော သတင်းအချက်အလက်များကိုပါ သိရှိသွားခဲ့သည်ကို သူ မသိပေ။
သိခဲ့လျှင်တောင် သူ အလွယ်တကူ ယုံကြည်မည် မဟုတ်ပေ။ မည်သူက ထိုသို့ လုပ်နိုင်မည်နည်း။
ယူဟွန်းက ၎င်းကို သိရှိထားသဖြင့် သူ့စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ လိုအပ်သော သတင်းအချက်အလက်များကို အလကား ရယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
[ဝေါင်း။ မင်းကတော့ တကယ်ကိုပဲ…]
ဘိတ်ယွန်း က အံ့သြတကြီး ညည်းတွားလိုက်သည်။
သူသည် ယူဟွန်း၏ စွမ်းဆောင်ချက်များကို အကြိမ်ကြိမ် မြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း အမြဲတမ်း နည်းလမ်းသစ်များဖြင့် သူ့ကို အံ့သြစေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
[အဲဒီကောင်က တကယ်ကို တုံးတာပဲလား။ အလိမ်ခံလိုက်ရတာတောင် ဘာမှန်းမသိဘူး။ ဘယ်လိုကောင်လဲကွာ]
'ဟေ့။ ဘာကို တုံးတာလဲ။ ငါ သူ့ကို ဘာများ ထိခိုက်နစ်နာအောင် လုပ်မိလို့လဲ'
[အလကား ကြည့်သွားတာလေ!]
‘အဲဒါက သဘာဝပဲလေ။ ကြည့်လို့ရနေတာကို မကြည့်တာက ပိုဆိုးတာပေါ့။ ဒီနေရာက တရားမဝင်တာပဲဟာ၊ ငါလည်း အတူတူပဲ လုပ်တာ ဘာထူးလဲ’
[...အင်းလေ၊ ဟုတ်လည်း ဟုတ်တာပါပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ရာဇဝတ်ကောင်တွေကို လိမ်စားတာပဲဟာ]
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ လိုအပ်သည့် သတင်းအချက်အလက်အားလုံးကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယူဟွန်းသည် ကွမ်ဂျီအာ အား ထိုသို့ ပြောပြပြီး မှောင်ခိုဈေးကွက် ထဲတွင် ဆက်လက် လျှောက်သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ဟွတ် ဟွတ်!
ဝတ်ရုံစွပ်ထားသည့် လူတစ်ဦးသည် အမောတကော အပြေးလွှား ထွက်ပြေးလာနေသည်။ သူ့နောက်မှ လူသန်ကြီးအချို့က လိုက်လံ ခြေရာခံနေကြသည်။
"ဒါ... ဘာလဲ..."
"ဂရုစိုက်မနေနဲ့။ မှောင်ခိုဈေးကွက် မှာ ဘယ်အချိန် ဘယ်နေရာမဆို ရန်ဖြစ်ကြတာတွေက ထူးဆန်းတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး"
ကွမ်ဂျီအာ က ထိုသို့ ပြောသော်လည်း ယူဟွန်းသည် ထွက်ပြေးသွားသည့် ဝတ်ရုံစွပ်ဆီမှ အကြည့်မခွာနိုင် ဖြစ်နေသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
"ငါ ထင်တယ်၊ ရှာတွေ့ပြီထင်တယ်"
"ဘာကိုလဲ"
"ငါ ဒီကိုလာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကိုလေ"
ဝတ်ရုံစွပ် လူသည် လမ်းကြားထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ယူဟွန်းသည် သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လွင့်ပျံနေသည့် တောက်ပသော ငွေရောင်စာအုပ်ကို လက်လွှတ်မခံဘဲ တွေ့လိုက်ရသည်။