“ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီမေးခွန်းကို မေးလာရတာလဲ။”
ယူဆောင်အာ က သူဘာမှမသိရှာသည့်အလား အပြစ်ကင်းစင်သော လေသံဖြင့် ပြန်မေးလိုက်သည်။
တယ်လာ က ဘာပြောရမှန်းမသိဖြစ်ကာ တစ်ဖန်ပြန်၍ တွေဝေနေမိသည်။
သူ့၏ တိတ်ဆိတ်နေမှုကြောင့် စိတ်မရှည်ဖြစ်သွားသည်လား၊ သို့မဟုတ် အခုထိ ငြိမ်သက်စွာ နားထောင်နေခဲ့သော ကွမ်ဂျီအာ ကပဲ ကြားဖြတ်ဝင်လာသည်။
“ကောင်းပြီ၊ အခု ကျွန်မအလှည့်ပဲ။”
“ကွမ်ဂျီအာ။”
“ဦးလေး။ ဒီလောက်ဆို တော်သင့်ပြီ။ ဦးလေးက ကျွန်မနဲ့ သိကျွမ်းတဲ့သူမို့ အခုထိ ငြိမ်ပေးထားတာ။ ကျွန်မ ဒီကို ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲဆိုတာ သိတယ်မလား။ တယ်လာ ကိုယ်တိုင်လည်း သိမှာပါ။”
ယူဆောင်အာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် အသင်းအဖွဲ့ထဲမှ အကောင်းဆုံး စုဆောင်းသူများထဲတွင် တစ်ဦးအပါအဝင်ဖြစ်ပြီး၊ အရူးခွေးဟုပင် နာမည်ကြီးသည့် အမျိုးသမီးဖြစ်သည်။
သူမ ဘာကြောင့် တယ်လာ နှင့် တွေ့ရန် ဤနေရာသို့ ရောက်လာသလဲဆိုသည်ကို ယူဆောင်အာ အစက နားမလည်ခဲ့ပေ။
သို့သော် တယ်လာ မေးလိုက်သည့် မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသည့်အခိုက်တွင် သူချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။
သူ နားလည်သွားသလို၊ တစ်ဖက်တွင်လည်း နောင်တရမိသည်။
ကွမ်ဂျီအာ က သူမ၏ စွယ်ကို ဖြဲပြလျက် ရက်စက်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
“သတင်းကြားပြီးပြီလား။ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ တဲ့။ အဲ့ဒီကောင်တွေက ဥပဒေကို ချိုးဖောက်ပြီး အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာကို တိတ်တဆိတ် ဖွက်ထားပြီး သုံးနေကြတာလေ။”
“ကျွန်တော်လည်း လူပဲ၊ ကြားတော့ ကြားမိတာပေါ့။”
“ဟုတ်ပြီ။ ပြီးတော့ ဟာနူးဂိုဏ်း ကောင်တွေလည်း အဲ့ဒီအထဲမှာ ပါနေတယ်။ ဟန်နူးလ် ကတော့ သူတို့ဘာမှမသိဘူး၊ အပြစ်မရှိဘူးလို့ ငြင်းနေပေမဲ့ ဂိုဏ်းအများစုကတော့ လိမ်တတ်ကြတာပဲလေ၊ ဒါကိုတော့ ထားလိုက်ပါတော့။”
ထို့နောက် ကွမ်ဂျီအာ က သူမ၏ ခြေထောက်ကို ချိတ်ထားရာမှ ဖြုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ကိုယ်ကိုကိုင်းလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းတဲ့အခါ ထူးဆန်းတာတစ်ခု ရှိနေတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဟန်နူးလ် နဲ့ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ က အဲ့ဒီထဲမှာ တိုက်ခိုက်မိသွားတာလဲ။ ဟန်နူးလ် က ဒီနေရာကို ဘယ်လိုသိသွားတာလဲ။ ဦးလေးမှာ တစ်ခုခုများ သိထားတာ ရှိသလား။”
ကွမ်ဂျီအာ ၏ မျက်ဝန်းတို့သည် ကျောက်သွေးဖြင့် သွေးထားသည့် ဓားသွားများပမာ ထက်မြနေသည်။
သူမ၏ အကြည့်တို့ ကျရောက်ရာ နေရာတွင် ယူဆောင်အာ ၏ အရေပြားများပင် ထူပူသွားရသည်။
“ကျွန်တော်တို့ကို ဘာမှသိလားလို့ မေးနေတာလား…”
ယူဆောင်အာ က ဘာမှမသိသူတစ်ယောက်လို ဟန်ဆောင်၍ ဖြေလိုက်သည်။ ကွမ်ဂျီအာ ကတော့ ဒီလောက်နှင့် အလျှော့ပေးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။
“ကျွန်မ ဟန်နူးလ် က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတစ်ယောက်ကို စစ်မေးကြည့်တယ်။ သူတို့က ပါးစပ်မဟချင်ကြပေမဲ့ ဂိုဏ်းက စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရတော့ အယုံကြည်ဖောက်ခံရတယ်လို့ ခံစားရပြီး အမှန်တရားတချို့ကို ထုတ်ပြောလာကြတယ်။ အဲ့ဒီထဲက တစ်ချက်က ဘာလဲသိလား။ သူတို့က Baekhwa စီမံခန့်ခွဲမှုက လူတစ်ယောက်ကို ဖယ်ရှားဖို့အတွက် လှုပ်ရှားခဲ့တာတဲ့။”
“လူတစ်ယောက်ကို…”
“ဟုတ်တယ်။ ဦးလေးလေ။ အခု ကျွန်မရှေ့မှာ ထိုင်ပြီး စကားပြောနေတဲ့ ဦးလေး။ သူတို့က ဦးလေးကို ပစ်မှတ်ထားနေတာ။”
ကွမ်ဂျီအာ က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမ၏ လှပသော မျက်နှာနှင့် မလိုက်ဖက်သည့် ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခုဖြစ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ အံ့သြစရာကောင်းတာက ဒါပဲ။ ဘာလို့ ဟန်နူးလ် က ဦးလေးကို ပစ်မှတ်ထားပြီး ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ဖွက်ထားတဲ့ အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာရှိရာဆီ သွားမိတာလဲ။ ဒါက ယုတ္တိမရှိဘူးမလား။ သူတို့က ဦးလေးကို ပစ်မှတ်ထားတာဆိုရင် ဦးလေးရှိတဲ့နေရာကိုပဲ သွားရမှာလေ။”
“ကျွန်တော့်ကို မပစ်မှတ်ခင် တခြားနေရာတစ်ခုခုမှာ ခေတ္တဝင်နားတာများ ဖြစ်မလား။ ရာဇဝတ်သားတွေ ဘာတွေးနေလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။”
“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မ စကားမဆုံးသေးဘူး၊ နားထောင်ဦး။ ဟန်နူးလ် ကောင်တွေက လူတစ်ယောက်ကို လုပ်ကြံဖို့ လှုပ်ရှားခဲ့တာ။ သူတို့က အဲ့ဒီလူ ဘယ်ကိုသွားနေလဲဆိုတဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို ရထားပြီးသား ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနေရာက ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ဂိုဏ်းနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ နေရာဖြစ်နေတယ်။”
ကွမ်ဂျီအာ သည် သူမရရှိထားသည့် အချက်အလက်များကို အခြေခံ၍ ထိုနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် ပဟေဠိကို စတင်၍ ဆက်စပ်ပြသသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဟန်နူးလ် လည်းမဟုတ်၊ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ လည်းမဟုတ်၊ တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် လာလိမ့်မယ်လို့ မသိခဲ့ကြဘူး။ သူတို့ တိုက်မိကြတာက နားလည်မှုလွဲပြီး ဖြစ်တာ။ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ က သူတို့ ဖွက်ထားတဲ့ အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာထဲကို ကျူးကျော်သူ ရောက်လာတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဟန်နူးလ် ကတော့ သူတို့ ပစ်မှတ်ထားတဲ့သူကို လိုက်ရှာနေတာ။ အသင်းအဖွဲ့ဆီကို တိုင်ကြားတဲ့သူကလည်း အမည်မဖော်လိုတဲ့သူပဲ။ တစ်ခုခုကို မြင်မိလား။”
“အင်း။ ဆိုလိုတာက…”
ယူဆောင်အာ က သူမ၏ ကောက်ချက်ချမှုကို ထောက်ခံပေးသည့်အလား ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ဟန်နူးလ် က သူတို့ ပစ်မှတ်ထားတဲ့သူကို အသုံးချပြီး ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ဂိုဏ်းနဲ့ တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်တာပေါ့။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီလူက ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ဂိုဏ်းက အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာကို ဖွက်ထားမှန်း ကြိုသိနေပြီး တိုင်ကြားမယ့်အစား သူ့အတွက် အကျိုးရှိအောင် အသုံးချလိုက်တာပေါ့။”
“မှန်တယ်။”
“ပြီးတော့ ဂိုဏ်းနှစ်ခုလုံးကို တစ်ခါတည်း ဖယ်ရှားပစ်ဖို့အတွက် နောက်ဆုံးအချိန်မှာ အသင်းအဖွဲ့ကို အသုံးချလိုက်တာပေါ့၊ ဟုတ်လား။”
“အတိအကျပဲ။”
ကွမ်ဂျီအာ ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်တော့ အပြုံးအရိပ်မျှပင် မရှိပေ။
သူမသည် ယူဆောင်အာ သည် ထိုစဉ်က သူမ လွဲချော်သွားခဲ့သည့် အမည်မသိ လူသုံးယောက်ထဲမှ တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း ပို၍ ယုံကြည်လာသည်။
ယူဆောင်အာ က သူမ၏ မျက်ဝန်းကို ကြည့်ကာ စိတ်ဝင်စားမိသည့်အလား ပြုံးပြလိုက်သည်။
“ဒါကတော့ တကယ်ကို…”
ကွမ်ဂျီအာ ၏ ကောက်ချက်ချမှုသည် အတော်လေး မှန်ကန်နေသည်။ ကြားထဲတွင် အနည်းငယ် လစ်ဟာမှုများ ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်နှင့် များစွာဆင်တူနေကြောင်း သူသိသည်။
ယူဆောင်အာ သည် သူမကို လေးစားမိသလိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော်လည်း။
“ဒါက အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ ခန့်မှန်းချက်ပဲ။”
“ခန့်မှန်းချက် ဟုတ်လား။”
“ဟုတ်တယ်၊ ခန့်မှန်းချက်ပဲ။ ဒီလိုဖြစ်နိုင်ခြေက တကယ်ရော ရှိလို့လား။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေတဲ့ ရန်သူရှိမှန်း သိသွားပြီးတော့ သူတို့နှစ်ဖွဲ့ကို အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်စေတယ်ဆိုတာမျိုးပေါ့။ အဲ့ဒီလူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြိုသိနေမှာလဲ၊ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒီအတိုင်း လှုပ်ရှားနိုင်မှာလဲ၊ ဒါက ယုတ္တိရှိမရှိကို ထားလိုက်ဦး။”
ယူဆောင်အာ က သူမဟုတ်ကြောင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ ကွမ်ဂျီအာ ၏ မျက်ဝန်းတို့သည် ပို၍ပင် ထက်မြလာသည်။
“ဦးလေးပြောတာ ကြားပြီးပြီ။ အရမ်း စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ ကောက်ချက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ ဒါတွေအားလုံးက ဦးလေး စိတ်ကူးယဉ်ထားတဲ့ ‘အာရုံခံမှု’ တစ်ခုပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီကောက်ချက်ကို ထောက်ခံပေးမယ့် ခိုင်လုံတဲ့ အထောက်အထားမှ မရှိတာ။”
ထိုအချက်ကို ယူဆောင်အာ က ထောက်ပြလိုက်သည်။
သူမ ဘာကြောင့် သူ့ကို သံသယဝင်နေသလဲဆိုတာ သူ မသိပေ။ သို့သော် သူလုပ်ခဲ့သည်ဆိုသည့် ခိုင်လုံသော အထောက်အထားတော့ မရှိချေ။
သူ့တွင် အလီဘိုင် (alibi) လည်း ရှိသည်။
“အဲ့ဒီနေ့က ဖြစ်စဉ်ဖြစ်တဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော်တို့ ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာ သိလား။”
“အဲ့ဒါက…”
“ကျွန်တော်တို့ ရုံးမှာ ရှိနေတာ။ အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ အားလပ်ရက်လေ။”
“ဒါကို ကျွန်မ ဘယ်လို ယုံရမှာလဲ။”
“သိချင်ရင် ကျွန်တော်တို့ ရုံးကို ဝိုင်းထားတဲ့ သတင်းထောက်တွေကို မေးကြည့်နိုင်ပါတယ်။”
ယူဆောင်အာ အလွန်အမင်း ယုံကြည်မှုရှိနေရသည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခုမှာ သတင်းထောက်များ ရှိနေခြင်းကြောင့်ပင်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ယူဆောင်အာ နှင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တွေ့ဆုံနိုင်ရန် Baekhwa စီမံခန့်ခွဲမှုရုံးတစ်ဝိုက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ကြသည်။
ယူဆောင်အာ သာ ပေါ်လာပါက သတင်းထောက်များ မြင်သွားမည်မှာ အသေအချာပင်။
‘မဖြစ်နိုင်တာ။’
ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသော ကွမ်ဂျီအာ သည် မျက်လုံးအဝိုင်းသား ဖြစ်သွားသည်။
သူမသည် ဤလူက ဘာကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော သတင်းထောက်များကို တမင်သက်သက် အပြင်ဘက်တွင် ထားခဲ့သလဲဟု တွေးတောနေခဲ့သည်။
မဖြစ်နိုင်တာ၊ သူက ဒီလောက်အထိ ကြိုတွေးထားတာလား။
“အဲ့ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ ရုံးက ထွက်သွားသလား၊ ရုံးထဲမှာပဲ ရှိနေသလားဆိုတာ သူတို့ကို မေးကြည့်ပါလား။”
အခြေအနေက စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလာသည်။
ယူဆောင်အာ ကို အနှောင့်အယှက်ပေးခဲ့သော သတင်းထောက်များသည် ယခုအခါတွင် သူ၏ အလီဘိုင်ကို သက်သေပြပေးမည့်သူများ ဖြစ်လာတော့သည်။
အခြေအနေကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေခဲ့သော ကွမ်ဂျီအာ သည် ယူဆောင်အာ ၏ ကြက်သီးထဖွယ် အစီအစဉ်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။
သူသည် သူ၏ ယခင်ဘဝကတည်းက လျစ်လျူရှုပြီး ဖယ်ရှားပစ်ချင်နေခဲ့သော သတင်းထောက်များကို သူ့စိတ်ကြိုက် အသုံးချလိုက်သည်။ ယူဆောင်အာ ၏ အတွေးအခေါ်သည် သူမနှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားလွန်းသည်။
“အသင်းအဖွဲ့က ဒါကို စစ်ဆေးပြီးပြီ မဟုတ်လား။”
“အင်း။”
ယူဆောင်အာ သည် [Engraving] ထွင်းထုထားသော ပစ္စည်းကို အသုံးပြု၍ သတင်းထောက်များကြားမှတစ်ဆင့် ရုံးခန်းထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ထွက်နိုင်ခဲ့သည်။
သို့သော် Baekhwa စီမံခန့်ခွဲမှုရုံးမှ လူများမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မသိပေ။ ဟုတ်ပါသည်၊ သူမိသွားစရာ အကြောင်းမရှိသဖြင့် ယူဆောင်အာ က အလွန် ယုံကြည်မှုရှိနေသည်။
ကွမ်ဂျီအာ သည် ယူဆောင်အာ ၏ ပြုံးနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် ကိုက်လိုက်သည်။
သူမသည် ဝန်းကျင်အခြေအနေအရ သက်သေအနည်းငယ်ဖြင့် ယူဆောင်အာ ကို ပြစ်မှုကျူးလွန်သူအဖြစ် အပြီးတိုင် ထောင့်ချိုးပစ်ရန် မရည်ရွယ်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယူဆောင်အာ ကိုလည်း လုံးဝ အပြစ်ကင်းစင်သူဟု မယူဆနိုင်ပေ။
‘ဒီလူ၊ သူ့မှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိကိုရှိရမယ်။’
ဤဖြစ်စဉ်နှင့် ဆက်စပ်နေသည်မှာ Twilight Curtain နှင့် ဟန်နူးလ် သာ ရှိသည်။ မဟုတ်သေးပါ၊ နှစ်ခုသာ ရှိသင့်သည်။
သို့သော် သူမကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည့် ဖြစ်စဉ်အချို့ ရှိနေသေးသည်။
ဟန်နူးလ် က ရူဟွန်ကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့အတွက် ဘယ်သူ့ရဲ့ အမိန့်ပေးမှုနဲ့ လှုပ်ရှားနေခဲ့တာလဲ။
ပြီးတော့ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ က လက်ခွဲကန်ထရိုက်တာအဖြစ် ငှားရမ်းထားတဲ့ လူမိုက်ဂိုဏ်းရဲ့ ရုံးခန်းကို တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းအချက်အလက်လည်း ရှိနေသေးသည်။
ထို့ပြင် အမည်မဖော်ပြဘဲ ဖြစ်ရပ်နေရာမှ ထွက်ပြေးသွားကြသော လူများလည်း ရှိသည်။
ယူဆောင်အာ က ဤကိစ္စကို စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။
‘အထောက်အထား မရှိပေမဲ့… တစ်ခုခုက လွဲနေသလို ခံစားနေရတုန်းပဲ။’
ယူဆောင်အာ က ဤအရာအားလုံးကို ရူဟွန် လုပ်ခဲ့သည်ဟု တွေးထင်နေသည်။
၎င်းမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုး မဟုတ်ဘဲ အလိုလိုသိမြင်မှုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမတွင် ထိုသို့သော ခိုင်မာသည့် အယုံအကြည်က ရှိနေဆဲပင်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ရူဟွန် ပြောခဲ့သည့်အတိုင်း ရူဟွန် လုပ်ခဲ့ကြောင်း သက်သေပြမည့် အထောက်အထား တစ်စုံတစ်ရာမှ မရှိပေ။
‘မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူက ငါ့ကို သံသယဝင်နေတာပဲ။’
သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်သော ယူဆောင်အာ ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရူဟွန်က စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူမက သူ့ကို တရားခံအဖြစ် အသေအချာ တွေးထင်နေသည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ ဤအချက်သည် မှန်ကန်နေပေသည်။ ဤဖြစ်ရပ်အားလုံးကို ကြိုးကိုင်စီစဉ်ခဲ့သူမှာ သူပင်တည်း။
‘သူက အာရုံခံစားနိုင်စွမ်း ကောင်းလွန်းတာလား။ ဒီလို ဖြေရှင်းလို့မရသေးတဲ့ ပဟေဠိဆန်တဲ့ အခြေအနေတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က အကြောင်းရင်းက ငါ့ကြောင့် ဖြစ်မယ်လို့ သူထင်နေပုံပဲ။ သူမက တော်တော် ထက်မြက်တာပဲ။ အခြေအနေတွေကို ကြည့်ရုံနဲ့ အစစ်အမှန် တရားခံကို ရှာတွေ့သွားတယ်။’
ယူဆောင်အာ ၏ တွေးခေါ်မှုသည် မှန်ကန်သော်လည်း ပြဿနာမှာ ရူဟွန်တွင် ၎င်းကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုသည့် ဆန္ဒ မရှိခြင်းပင်တည်း။
“ကျွန်တော် စိတ်ပျက်မိတယ်၊ မစ္စတာ ချွိုင်ဂျောင်မို။ ကျွနု်တော့်ကို သံသယဝင်ပြီး စစ်မေးဖို့အတွက် ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တာပေါ့လေ… ကျွန်တော်တို့က တော်တော်လေး ကောင်းမွန်တဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ထားခဲ့တာ။”
“မဟုတ်ဘူး၊ မဟုတ်ဘူး! မစ္စတာ ရူဟွန်။ အဲ့ဒါက မဟုတ်ရပါဘူး… မစ္စတာ ယူဆောင်အာ၊ ဘာမှ မပြောဘူးလား။”
“အဲ့ဒါကတော့လေ…”
ရူဟွန်က ဝမ်းနည်းဟန်ဆောင်ကာ ထိုင်ခုံမှ ထရန် ပြင်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ယူဆောင်အာ ၏ မျက်နှာပေးမှာ စိုးရိမ်ပူပန်လာတော့သည်။
“မစ္စတာ ယူဆောင်အာ။”
ချွိုင်ဂျောင်မိုကပါ သူမကို ဆူပူသည့်အလား ဝင်ရောက်ပြောဆိုလာသောအခါ ယူဆောင်အာ သည် နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် ပုခုံးတို့ တွန့်ကျသွားသည်။
“ဟာ… ခင်ဗျားကို သံသယဝင်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မက အရမ်း စိုးရိမ်ပူပန်နေမိလို့ပါ…”
“အဲ့ဒါနဲ့ပဲ ပြီးသွားပြီလား၊ တောင်းပန်တာကလေ။”
“အဟမ်း၊ အဲ့ဒါက…”
ရူဟွန်က ထိုသို့ ပြောလိုက်သောအခါ ယူဆောင်အာ မှာ မည်သို့ ပြန်ပြောရမည်ကို အနည်းငယ် တွေဝေသွားသည်။
စကားဖြင့် တောင်းပန်ခြင်းမှလွဲ၍ သူမသည် ဤနေရာတွင် အခြား ဘာများ လုပ်နိုင်မည်နည်း။
ယူဆောင်အာ အထိတ်တလန့် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တော့ ရူဟွန်က အသာအယာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“စတာပါ။ ယူဆောင်အာ ဘယ်လောက်အထိ အလုပ်များနေလဲဆိုတာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ဦးနှောက်ထဲမှာ ရှုပ်ထွေးနေလို့ ဖြစ်မှာပါ။”
“အဲ့ဒါက… ဟုတ်ပါတယ်။”
“ကဲပါလေ၊ တခြားသူတွေသာဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် စိတ်ဆိုးမိမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကလည်း ချွိုင်ဂျောင်မိုရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး မိတ်ဆွေတစ်ယောက်ဖြစ်သလို နေ့ရောညပါ ကြိုးစားလုပ်ကိုင်နေတဲ့ အသင်းအဖွဲ့ရဲ့ ကောက်ခံသူလည်း ဖြစ်နေတော့… ဒီတစ်ခါတော့ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါမယ်။”
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်။”
“ပြီးတော့ မျက်မှောင်ကို အဲ့ဒီလောက်ကြီး မကြုတ်ထားပါနဲ့။ ခင်ဗျားရဲ့ လှပတဲ့ မျက်နှာလေး ပျက်စီးကုန်လိမ့်မယ်။”
ရူဟွန်က ထိုသို့ ပြောလိုက်ရာ ယူဆောင်အာ က ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်လာသည်။
“ရှင်?”
“ဘာဖြစ်လို့လဲ။”
“မဟုတ်ဘူး၊ ရှင် ခုနက ဘာပြောလိုက်…”
“ခင်ဗျားက လှတယ်လို့ ပြောတာလေ။”
ရူဟွန်က မေးလိုက်ရာ ယူဆောင်အာ မှာ လွယ်လွယ်ကူကူ ပြန်မဖြေနိုင်တော့ပေ။
သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် လှပသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများက သူမ၏ အလှတရားကို မသိရှိနိုင်ကြခြင်းပင်တည်း။
ယူဆောင်အာ တွင် ပါ့ခ်မိသားစု စစ်ပွဲမှ ပါ့ခ်ဇနီးသည်၏ ဇာတ်လမ်းကို ထည့်သွင်းထားသော လမင်း၏အမျိုးသမီး ဆိုသည့် ထူးခြားချက်တစ်ခု ရှိသည်။
ပါ့ခ်ဇနီးသည်သည် ကြီးမားသော ခွန်အားနှင့် မှော်ပညာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သူမ၏ အစစ်အမှန် ပုံစံကို ဖော်ပြသည်အထိ ရုပ်ဆိုးသူတစ်ဦးကဲ့သို့ နေထိုင်ခဲ့ရသည်။
သဘာဝကျစွာပင် သူမ၏ ထူးခြားချက်မှ စွမ်းအားကို အသုံးပြုလေလေ၊ ယူဆောင်အာ သည် ၎င်း၏ သက်ရောက်မှုကို ပိုမိုခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။
သူမ မည်မျှပင် အလှပြင်ပါစေ၊ လူတို့က သူမကို ရုပ်ဆိုးသူတစ်ဦးအဖြစ်သာ သဘာဝကျကျ မြင်တွေ့ကြလိမ့်မည်။
သူမသည် အစပိုင်းတွင် ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ စိတ်မကျေမနပ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုမူ ၎င်းကို သဘာဝကျကျ လက်ခံထားပြီး ကြီးကြီးမားမား ဂရုမစိုက်တော့ပေ…
‘အဲ့ဒီလူ၊ ဒါမှမဟုတ် ဟိုပြောပြတဲ့သူ… သူက ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ပုံစံကို မြင်နိုင်လို့လား။’
ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်ဖူးခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင် ဖြစ်သည်။ ယူဆောင်အာ သည် ရူဟွန်က သူမ၏ အစစ်အမှန် ရုပ်သွင်ကို မြင်သွားခဲ့ပြီဆိုသည့် အချက်ကို သဘောပေါက်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာများ အလိုလို ပူထူလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမသည် မည်သည့်အရာကိုပင် လုပ်ဆောင်စေကာမူ အခြားသူများအနေဖြင့် သူမ၏ အစစ်အမှန် ပုံစံကို ဘယ်သောအခါမှ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်းကို သိရှိထားသဖြင့် အမြဲတမ်း သူတို့ရှေ့တွင် ပုံစံခלွဲကာ လျစ်လျူရှုသည့် ဟန်ပန်ဖြင့်သာ လှုပ်ရှားခဲ့သည်။ ထိုအချက်ကို သူမ ကောင်းစွာ သိထား၏။
မိတ်ကပ်မလိမ်းဘဲ နေရသည်ကိုပင် သူမက ပို၍ သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသည်ဟု ခံစားရသည်။
သို့သော် ယခုမူ သူမ၏ အစစ်အမှန် ပုံစံကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထصحပြမိလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
ယူဆောင်အာ သည် ထိုအချက်အတွက် ရှက်ရွံ့နေမိသည်။
ယူဆောင်အာ အထိတ်တလန့် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ရူဟွန်က ထိုင်ခုံမှ ထရပ်လိုက်သည်။
“ကဲ၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကိစ္စတွေ ပြီးသွားပြီ ထင်ပါတယ်။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် သွားတော့မယ်။”
“ဟုတ်ကဲ့။ အဲ့ဒီလို လုပ်ပါ။ ယနေ့အတွက် ရုံးလုပ်ငန်းတွေမှာ ဝိုင်းဝန်းကူညီပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“ရပါတယ်၊ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။”
ရူဟွန်က ချွိုင်ဂျောင်မိုကို ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် တအံ့တဩ ဆဲလ်ကနဲ ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော ယူဆောင်အာ ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“ကောင်းကောင်း သွားပါ၊ မစ္စတာ ယူဆောင်အာ။”
“ဟင်? ဪ… ဟုတ်ကဲ့…”
ယူဆောင်အာ သည် ပြင်းထန်သော ထိုးနှက်ချက်ကို ခံလိုက်ရသူတစ်ဦးကဲ့သို့ ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။
***
“…ဒီလိုမျိုး လုပ်ဖို့ဆိုရင် ဘာလို့များ ငါ့ကို ခေါ်လိုက်တာလဲ။”
အသင်းအဖွဲ့မှ ထွက်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကွမ်ဂျီအာ က စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သကဲ့သို့ ညည်းတွားလိုက်သည်။ အသင်းအဖွဲ့အတွင်းက ဖြစ်ရပ်တွင် သူမ၏ အကူအညီ လိုအပ်ချက်မှာ လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။ ထိုနေရာတွင် ထိုင်ပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေရုံသာ ရှိခြင်းက သူမအတွက် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
“မစ္စတာ ကျီအာ ကို ကျွန်တော် ခေါ်လာခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကတော့ အခု ဖြစ်လာတော့မယ့် ကိစ္စကြောင့်ပါ။”
“အခုလား။”
“ကျွန်တော် ပြောခဲ့သားပဲ။ အသင်းအဖွဲ့ကို ဝင်ပြီးသွားရင် နောက်ထပ် လုပ်စရာ ရှိသေးတယ်လို့။”
“ဘာလဲ။ တကယ်ပဲ ကျွန်တော့်အကူအညီ အရမ်းလိုနေတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိလို့လား။”
ရူဟွန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ကွမ်ဂျီအာ လည်း ကိုယ်ကို အနည်းငယ် တည့်မတ်လိုက်သည်။
သူမသည် ၎င်းမှာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေပုံရသည်။
“မစ္စတာ ကောက်ခံသူတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက် အများစုကို သိတယ် မဟုတ်လား။ အချို့အရာတွေကို မမှတ်မိရင်တောင် အများစုကို သိတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။”
“ဒါပေါ့။ အများစုကို သိတယ်လို့ ထင်ပါတယ်။”
“ဒါဆိုရင် မှောင်ခိုဈေးကွက် ဆီ ဘယ်လိုသွားရမလဲဆိုတာရော သိလား။”
မှောင်ခိုဈေးကွက် အကြောင်းကို စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့် ကွမ်ဂျီအာ ၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားတော့သည်။