“မစ်ဂျီအာ။ ဒီနေ့တော့ ခင်ဗျား ကျုပ်နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ရမယ်။”
“ရှင့်… ကျွန်မကိုလား။”
ကန်းယူဟွန်းက သူမကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တဲ့အခါ ကွမ်ဂျီအာက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မျက်နှာပျက်ပျက်လေးနဲ့ မေးလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦးကြားမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှတွေကြောင့် သူမက သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရတာကို ယခုထက်ထိ အကြောတင်းနေဆဲပင်။
ပုံမှန်ဆိုရင် အခြေအနေကို ဘယ်တော့မှ နားမလည်တတ်တဲ့ ကန်းဟယ်ရင်က ကွမ်ဂျီအာရဲ့ အမူအရာမှာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတာကို ရိပ်မိသွားပြီး သူမနဲ့ ကန်းယူဟွန်းကို တစ်လှည့်စီ ကြည့်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် သမီးလည်း လိုက်မယ်လေ!”
“မစ်ဟယ်ရိမ်၊ မရဘူးလေ။ ဒီကိစ္စအတွက်က မစ်ဂျီအာ လိုအပ်လို့ပါ။”
“ကျွန်မက လိုအပ်တာလား။ ကျွန်မတို့က အသင်းချုပ်ကိုပဲ သွားကြမယ်လို့ ထင်နေတာ။”
“အသင်းချုပ်က လူတွေနဲ့ အရင်ဆုံး တွေ့ကြမှာပါ။ အဓိကက အဲဒီနောက်မှာ ဘာလုပ်ကြမလဲဆိုတဲ့ အပိုင်းပေါ့။”
“ဘာနောက်ဆက်တွဲလဲ။”
ကွမ်ဂျီအာက ကန်းယူဟွန်း ဘာလုပ်ဖို့ စီစဉ်နေမှန်း မသိပေ။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ အကူအညီ လိုအပ်တယ်လို့ ပြောလာတဲ့ စကားကို ထောက်ဆကြည့်ရင် အနာဂတ်အကြောင်း သူ့ရဲ့ ကြိုတင်သိရှိမှုနဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ပတ်သက်နေလိမ့်မယ်လို့ သူမ ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
“ဟူး… ကောင်းပြီလေ။ ကျွန်မ လိုက်ခဲ့မယ်။”
“ယေး…”
ကန်းဟယ်ရင်က ဒီတစ်ခါလည်း သူမ လိုက်သွားလို့ မရတော့ဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပြီး နှုတ်ခမ်းဆူလိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်းက သူမရဲ့ ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
“အဲဒီလို မလုပ်နဲ့လေ။ ကိုယ်တို့က အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာထဲကို သွားကြမယ့်ဟာမှ မဟုတ်တာ။”
“ဒါပေမဲ့လေ…”
သူမ စိတ်ပျက်မိတာကိုတော့ မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ကန်းယူဟွန်းက ကန်းဟယ်ရင်ကို ခေါ်သွားလျှင် အာရုံစိုက်ခံရ demasiado များသွားလိမ့်မည်ကို သိသောကြောင့် ဤကဲ့သို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘ဒါက တကယ် အလုပ်ရှုပ်စရာပဲ။’
သူ့မှာ ကောက်ခံသူ တစ်ယောက်ပဲ ကျန်တော့ပေမယ့် သူ ဂရုစိုက်ရမယ့် ကိစ္စတွေက သုံးဆကျော် ပိုများလာသလို ခံစားနေရသည်။
[ဘာလို့လဲ။ မင်းက အလုပ်များနေတဲ့ပုံစံပဲ။ ဒါက မင်း တကယ် လုပ်ချင်နေတဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းက ကလေးထိန်းဖို့အတွက် အတော်ဆုံးပဲလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား။]
백 Ryeon (ဗက်ရ်ျယွန်)က ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ကန်းယူဟွန်းကို စနောက်လိုက်သည်။
‘ခင်ဗျားက ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဒီလိုဖြစ်နေရတာလဲ။’
[ဝ้าว။ ငါက ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ ဟုတ်လား။ မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး တကယ်ပဲ မေးနေတာလား။ အဲဒီသုံးယောက်ကိုပဲ သေချာဂရုစိုက်ပေးရင်းနဲ့ ငါ့ကိုတော့ လျစ်လျူရှုထားတာလေ။]
‘မဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒါက…’
ကန်းယူဟွန်းက ဘာမှ ပြန်ပြောဖို့ ကြိုးစားလိုက်ပေမယ့် ပါးစပ်ကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။
သူ့အနေနဲ့ မကြာသေးခင်က ဗက်ရ်ျယွန်ကို သေချာ ဂရုမစိုက်မိခဲ့တာ တကယ်မှန်တယ်ဆိုတာကို သူ သဘောပေါက်သွားလို့ ဖြစ်သည်။
[ဟေ့လူ။ ငါက အစွမ်းထက်တဲ့ ဓားတစ်လက် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ ထိန်းသိမ်းပြုပြင်မှုတွေတော့ လိုအပ်သေးတာပေါ့။ မင်းသာ ငါ့ကို သေချာမကြည့်ဘူးဆိုရင် ငါက သံတွေတက်ပြီး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်၊ သိလား။ Engraving ကို သင်ယူခဲ့တာကလިޔလို့ မင်း ငါ့ကို နိုးထစေခဲ့ပြီးကတည်းက တစ်ခါရော ဂရုစိုက်ဖူးလို့လား။]
ကန်းယူဟွန်းက ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။
ဗက်ရ်ျယွန် ပြောသလိုပင် သူက ထိုဓားကို မကြာခဏ အသုံးပြုနေပေမယ့် သိပ်တော့ ဂရုမစိုက်ဖြစ်ခဲ့ပေ။
သူ့မှာ ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်ရှိတဲ့ ဓားတစ်လက် ဖြစ်သောကြောင့် ထိုအချက်အပေါ် မကျေမနပ်ဖြစ်နေခဲ့ပြီး ယခုအခါမှာတော့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
‘တောင်းပန်ပါတယ်။ မကြာခင် သေချာ ဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်။’
[ဒီတစ်ခါ ပြောတာ တကယ်ရော ဟုတ်ရဲ့လား။ ငါ မင်းကို ယုံလို့ရမလား။]
‘အင်း၊ ဟုတ်ပါတယ်။ တကယ် ဂရုစိုက်ပေးပါ့မယ်။’
ဗက်ရ်ျယွန်က သာမန်ဓားတွေနဲ့ မတူပေ။
သူ့ကို ရောနှောကမ္ဘာထဲက အကောင်းဆုံး မှော်အင်ဂျင်နီယာပညာရဲ့ အနှစ်သာရနဲ့ ဖန်တီးထားတာ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူ့ကို ထိန်းသိမ်းပြုပြင်ရတာကလည်း အခြားလက်နက်တွေနဲ့ လုံးဝ ကွာခြားလှသည်။
ကန်းယူဟွန်းက ဗက်ရ်ျယွန်ကို နိုးထစေခဲ့စဉ်က [Engraver] ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ကို ရရှိခဲ့သည်။
အဲဒါက အလကားရခဲ့တာ မဟုတ်ပေ။
Engrave လုပ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့သူတွေသာ Salio ဓားကို သင့်လျော်စွာ ကိုင်တွယ်နိုင်ကြသည်။
‘ငါ အလုပ်များတယ်။ အရမ်း အလုပ်များနေတာ။’
သူ့မှာ စိုးရိမ်ပူပန်ရမယ့် ကိစ္စတွေ အရမ်းများလွန်းသည်။
အကယ်၍ သူသာ သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အလုပ်ဝန်တွေကြောင့် ကြိတ်မှိတ်ဖိစီးပြီး နေ့တိုင်း စိတ်ဖိစီးမှုတွေနဲ့ ရူးချင်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
‘ဒါပေမဲ့ ဒါကပဲ ဘဝကို ရှင်သန်ရကျိုးနပ်စေတာပေါ့။’
ကန်းယူဟွန်းက လှုပ်ရှားရတာ၊ တွေးတောရတာနဲ့ ဒီလိုမျိုး အလုပ်တွေလုပ်ရတာကို သဘောကျသည်။
ဒီလို လုပ်လေလေ၊ သူ အချိန်တွေ အလဟဿ မဖြုန်းတီးနေဘဲ ရိုးသားစွာ ရှင်သန်နေတယ်လို့ ခံစားရလေလေ ဖြစ်သည်။
ဒါက တစ်မျိုးပြောရရင် စွဲလမ်းမှုတစ်မျိုးပါပဲ။
“ဒါဆိုရင် သွားကြစို့၊ ကျုပ်တို့ ပြန်လာခဲ့ပါမယ်။”
“ကောင်းကောင်း သွားလာကြပါ။”
“ဟုတ်ကဲ့။ နောက်မှ တွေ့မယ်။”
“ခရီးကောင်း ဖြစ်ပါစေ။”
သူ့အနေနဲ့ Baek Seoryeon နဲ့ ကန်းဟယ်ရင်တို့ဆီက နှုတ်ဆက်စကားတွေကို လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ကွမ်ဂျီအာနဲ့အတူ အသင်းချုပ်ဆီသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
ဒီတစ်ခါက တင့်တင့်တယ်တယ် သွားရောက်ခြင်းဖြစ်သောကြောင့် သူ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ဖို့ မျက်မှန်တပ်စရာ မလိုတော့ပေ။
အပြင်ဘက်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေကြတဲ့ သတင်းထောက်တွေက ကန်းယူဟွန်းနဲ့ ကွမ်ဂျီအာကို မြင်လိုက်တာနဲ့ သူတို့ဆီကို အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာကြသည်။
“ကာ… ကန်းယူဟွန်း တယ်လာ-nim!”
“ခဏလောက် အင်တာဗျူးလို့ ရမလားခင်ဗျ!?”
သူတို့က သူ့ကိုစောင့်ရင်း ဒီဧရိယာတစ်ဝိုက်မှာ ရက်ပေါင်းများစွာ လှည့်လည်နေခဲ့ကြတဲ့သူတွေ ဖြစ်သည်။
သူတို့က ရုံးခန်းထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်လို့မရသလို၊ မှန်ပြတင်းပေါက်တွေပေါ်မှာ ပြုလုပ်ထားတဲ့ အကာအကွယ်တွေကြောင့် အတွင်းဘက်ကိုလည်း လှမ်းမမြင်ရပေ။
သူ့နာမည်ကို ကြားလိုက်ရုံနဲ့တင် သူတို့အတွက်တော့ ရွှေတွင်းတစ်တွင်းလို ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။
အခုလိုမျိုး သူ ကိုယ်တိုင် ထွက်လာခဲ့သည်။
ကွမ်ဂျီအာနဲ့ပါ အတူတူပေါ့။
“ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ သူတို့ကို ရှင်းထုတ်ပစ်ရမလား။”
ကွမ်ဂျီအာက ကန်းယူဟွန်းကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ ဤသတင်းထောက်တွေက ဘယ်လောက်အထိ စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးတတ်တယ်ဆိုတာကို သူမက အသိဆုံးဖြစ်သည်။ သူတို့ကို အဲ့အတိုင်း လွှတ်ထားလိုက်ရင် ပိုပြီးတော့တောင် ဆက်စပ်ပြီး အטרအပြန် လုပ်နေကြလိမ့်မည်။
“ကျုပ် ဖြေရှင်းလိုက်မယ်။”
ကန်းယူဟွန်းက ကွမ်ဂျီအာကို တားဆီးလိုက်ပြီး သတင်းထောက်တွေရဲ့ ရှေ့မှာ ရပ်လိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်း ရောက်လာတာနဲ့ သတင်းထောက်တွေက တံတွေးကို မျိုချလိုက်ကြသည်။
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်းရဲ့ ဇာတ်လမ်းခန်းက လက်ထောက်တစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ကန်းယူဟွန်း။ ကောက်ခံသူနဲ့အတူ အတွေးအခေါ်ကမ္ဘာထဲမှာပါ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူ။ လူဆန်းတွေထဲမှာမှ ထူးဆန်းလွန်းသူ တစ်ဦး။
သူ့နာမည်ကို ကြားလိုက်ရုံနဲ့တင် တံတွေးတွေ ဖြိုင်ဖြိုင်ကျစရာ ရင်းမြစ်တစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား။
“ဒီမှာ လူတွေ အများကြီး ရှိနေတာကို တွေ့ရလို့ အံ့သြမိပါတယ်။ ကျုပ်အပေါ် စိတ်ဝင်စားပေးကြလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“ဒါပေမဲ့…”
ကန်းယူဟွန်းက အရေးတကြီး အော်ဟစ်မေးမြန်း으려고 လုပ်နေကြတဲ့ သတင်းထောက်တွေရဲ့ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
သတင်းထောက်တွေအားလုံး ပါးစပ်ပိတ်သွားကြသည်။ ကန်းယူဟွန်းရဲ့ အသံက ကျယ်လောင်လှတာ မဟုတ်ပေမယ့် ထူးဆန်းတဲ့ အရှိန်အဝါတစ်ခု ပါဝင်နေသည်။ အခြေအနေကို သဘာဝကျကျ ချုပ်ကိုင်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ အစွမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
အားလုံးက သူတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို လှည့်ပြီး ကန်းယူဟွန်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
“ကျုပ်မှာ အရေးတကြီး တွေ့စရာလူ ရှိနေလို့ ဒီတစ်ခါတော့ အင်တာဗျူးကို မဖြေနိုင်တော့ဘူး ထင်ပါတယ်။”
“ဘ… ဘယ်သူ့ကို သွားတွေ့မလို့လဲ ခင်ဗျ။”
“ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အချက်အလက်တွေကြောင့် ဘယ်သူ့ကိုလဲ ဆိုတာတော့ ကျုပ် မပြောပြနိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့လေ… အင်း။ အသင်းချုပ်ရဲ့ အထက်ပိုင်းက ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာလောက်ပဲ သိထားပေးရင် လုံလောက်ပါပြီ။”
“ဗျာ!”
“အသင်းချုပ်က လူတစ်ယောက် ဟုတ်လား။”
သတင်းထောက်တွေအားလုံး အသက်ရှူရပ်သွားကြသည်။
သူတို့က ဒီနေရာမှာ လာစုနေကြတဲ့ အရူးတွေ မဟုတ်ကြပေ။ ကန်းယူဟွန်း ဘယ်သူ့ကို သွားတွေ့မလဲဆိုတာကို သူတို့က ပေါ့ပေါ့ဆဆ သဘောမထားကြပေ။
သတင်းထောက်တွေ ပီပီ လက်ရှိ အခြေအနေပေါ်မှာ သူတို့က မျက်စိရှင်ရှင် နားစွန့်စွန့်နဲ့ ရှိနေကြသူတွေ ဖြစ်သည်။
အသင်းချုပ်နဲ့ မျိုးနွယ်စုတို့အကြား ရေငုံနှုတ်ပိတ် ဖြစ်နေတဲ့ အာဏာလုပွဲအကြောင်းနဲ့ ဘယ်ပါတီက ဘယ်နိုင်ငံရေးသမားက သူတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေလဲဆိုတာကို သူတို့ သိထားကြသည်။
ပြီးတော့ ခဏလောက်ကပဲ Kwondongjin ကန်းယူဟွန်းရဲ့ ရုံးခန်းထဲကနေ ထွက်လာတာကို သူတို့ တွေ့ခဲ့ကြရသည်။
‘ဒါက… ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိတာလား။’
‘အကယ်၍ အသင်းချုပ်ဘက်ကဆိုရင် သူတို့နဲ့ လက်တွဲတော့မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။’
‘ဒါက ကြီးမားတဲ့ သတင်းပဲ။’
ကန်းယူဟွန်း ဆိုတဲ့ တည်ရှိမှုကြီး ကိုယ်တိုင်ကလည်း စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပေမယ့်၊ လျှပ်စီးလက်သလို သူတို့ရဲ့ ခေါင်းကို ရိုက်ခတ်သွားတဲ့ ဒီအခြေအနေက ပိုပြီးတော့ အရေးကြီးနေခဲ့သည်။
သူတို့ ဒါကို ချက်ချင်း သတင်းတင်ရမယ်!
သတင်းထောက်တွေရဲ့ မျက်လုံးတွေ အရောင်တောက်သွားပြီး အရပ်ရပ်ကို ထွက်ပြေးကွဲထွက်သွားကြတော့သည်။
အနီးကပ်ကနေ ကြည့်နေတဲ့ Kwonjia က သူမရဲ့ လျှာကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။
“ရှင်ကတော့လေ စကားပြောကောင်းတုန်းပဲ။ အဲဒီလို လုပ်လိုက်လို့ ရပါ့မလား။ သူတို့တွေက လျှောက်ပြီး မှန်းဆပြီး ရှင့်အကြောင်း ကောလာဟလတွေ ဖြန့်ကုန်ကြလိမ့်မယ်။”
“အဲဒါကို သိလို့ လုပ်တာပေါ့။”
‘…ရှင် တမင်ကြံစည်ပြီး လုပ်တာပေါ့။’
“မကြာခင်မှာပဲ ဒီအကြောင်းနဲ့ပတ်သက်တဲ့ သတင်းတွေ ထွက်လာတော့မှာလား။”
“ဒါဆိုရင် အသင်းချုပ်ကို ကျောထောက်နောက်ခံပေးထားတဲ့ နိုင်ငံရေးသမားနဲ့ လက်တွဲဖို့ စဉ်းစားနေတာလား။”
“ကျုပ်ကလား။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မလဲ။”
Kwonjia က ကန်းယူဟွန်းရဲ့ အဖြေကို ကြing ပြီး မျက်လုံးကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် ဘာလို့ အဲဒီလို သွားပြောလိုက်တာလဲ။”
“အာ၊ အဲဒါလား။ ကျုပ်က ဘယ်သူနဲ့မှ လက်တွဲမယ်လို့ တိုက်ရိုက်တော့ မပြောခဲ့ပါဘူး။ အဲဒီလို ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ ‘အရိပ်အမြွက်’ လေးကိုပဲ ပေးခဲ့တာပါ။”
တိုက်ရိုက် တစ်ခုခုကို ပြောတာနဲ့ အဲဒီလို ပုံစံမျိုး ပေါ်လွင်အောင် လုပ်ပြတာက မတူညီဘူးလေ။ Kwonjia လည်း ကန်းယူဟွန်း ဘာကို ဆိုလိုချင်တာလဲဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။
“ဒါဆို ရှင်က ဘာမှလည်း တိုက်ရိုက် မပြောခဲ့ဘဲ သူတို့ဘာသာ သူတို့ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်ပြီး မှန်းဆသွားကြတာပေါ့။ ဒါကြောင့် နောက်တစ်ခုခု ဖြစ်လာရင်တောင် တာဝန်က သူတို့မှာပဲ ရှိတယ်၊ အဲဒီလိုလား။”
“အင်း၊ အဲဒါလည်း ပါတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီထက် ပိုပြီးတော့လေ… ဒီကောလာဟလကို ထိလွယ်ရှလွယ် တုံ့ပြန်မယ့်သူတွေဆီကို ကျုပ်က ကြိုတင် ကြေညာချက် ထုတ်လိုက်တာမျိုးပေါ့။”
ကန်းယူဟွန်းက ကွမ်ဂျီအာနဲ့ အဲဒီနိုင်ငံရေးသမားနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလကို တမင်တကာ ဖြန့်ကျက်ခဲ့ခြင်းအားဖြင့် ကွမ်ဂျီအာတို့လို မျိုးနွယ်စုလိုလားတဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေကို မစဉ်းစားဆင်ခြင်ဘဲ အရမ်းကား မလုပ်ကြဖို့ သတိပေးလိုက်တာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီသတင်းကို ကြားရမယ့် အသင်းချုပ်လိုလားတဲ့ နိုင်ငံရေးသမားတွေကတော့ ရှုပ်ထွေးသွားနိုင်ပေမယ့်၊ သူတို့အပေါ် မကောင်းမြင်တာထက်စာရင် ကန်းယူဟွန်းက သူတို့ကို အသာပေးတယ်လို့ တွေးမိသွားကြလိမ့်မယ် ဖြစ်ပါတယ်။
“တကယ်တော့ ကျုပ်က သူတို့နဲ့ တကယ် ရင်းရင်းနှီးနှီး လုပ်ချင်စိတ်မှ မရှိတာ။ ကျုပ်က ရွေးကောက်ပွဲ ဝင်မှာလည်း မဟုတ်ဘဲနဲ့ ဘာလို့ နိုင်ငံရေးသမားတွေနဲ့ မိတ်ဆွေ လုပ်ရမှာလဲ။ ဒါတွေ အကုန်လုံးက ဟန်ပြသက်သက်ပါပဲ။ အသင်းချုပ်ဘက်နဲ့ ရင်းနှီးသလို ဟန်ဆောင်နေလိုက်ရင် မျိုးနွယ်စုဘက်က လူတွေ ကျွန်တော်တို့ကို လာမနှောင့်ယှက်တော့ဘူးပေါ့။”
“ရှင်သာ သတိမထားမိရင် အသင်းချုပ်ဘက်ကနေ ကျွန်တော်တို့ကို အသုံးချဖို့ ကြိုးစားလာတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် ရန်သူလို ဆက်ဆံလာတာမျိုး ဖြစ်လာနိုင်တယ်လေ။”
“ဟင့်အင်း။ အဲဒီလို ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”
“ဘာလို့ အဲဒီလောက်အထိ အသေအချာ ပြောနိုင်ရတာလဲ။”
“ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူတို့က နိုင်ငံရေးသမားတွေ ဖြစ်နေလို့ပေါ့။”
နိုင်ငံရေးသမားဆိုတာက ခဏလောက်ကပဲ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ရန်ဖြစ်ပြီး အူယားဖားယား ဖြစ်နေကြရင်တောင် သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက်ဆိုရင် ရန်သူနဲ့တောင် လက်တွဲရဲကြတဲ့ လူစားမျိုးတွေ ဖြစ်ကြပါတယ်။
သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားက အပြစ်အနာအဆာ ရှိကောင်းရှိနိုင်ပေမယ့် လက်ရှိအခြေအနေကို ဆန်းစစ်ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကိုတော့ ကန်းယူဟွန်း အသိအမှတ်ပြုပါတယ်။
“နိုင်ငံရေးသမားတွေဆိုတာ သူတို့ရဲ့ အကျိုးစီးပွားအတွက်ဆိုရင် ဂုဏ်သိက္ခာကိုတောင် အလွယ်တကူ စွန့်လွှတ်နိုင်ကြတဲ့သူတွေပါ။ သူတို့ကို သာမန်လူတွေရဲ့ စံနှုန်းတွေနဲ့ တိုင်းတာလို့ မရဘူးလေ။ ကျုပ်က အဲဒါကို သိလို့ ဒီလို လုပ်ခဲ့တာဖြစ်ပြီး သူတို့လည်း အဲဒါကို သိလို့ ကျွန်တော်တို့ကို လွှတ်ပေးကြမှာပါ။”
“…ဟူး။ ရှင်ကတော့ ဘယ်ခဏမှ သတိလက်လွတ် မနေနိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။”
“ချီးကျူးပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကာ၊ အခုတော့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ အနှောင့်အယှက်တွေ အားလုံး ရှင်းသွားပြီဆိုတော့ မြန်မြန် သွားကြရအောင်။”
သူတို့က မကြာမီမှာပဲ အသင်းချုပ်ကို ရောက်ရှိသွားကြသည်။
နေ့လယ်ပိုင်းနဲ့ နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် လူအများကြီး မရှိလှပေ။
အချို့သော ကောက်ခံသူများက ကန်းယူဟွန်းနဲ့ ကွမ်ဂျီအာတို့ကို မှတ်မိကြပြီး တစ်ဦးနဲ့တစ်ဦး တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုနေကြသည်။
“ကြိုဆိုပါတယ် ကန်းယူဟွန်း တယ်လာ-nim။ ကျုပ်တို့ စောင့်နေခဲ့တာပါ။”
သူတို့ကို လာရောက်ကြိုဆိုသူမှာ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာက စေလွှတ်လိုက်သော အသင်းချုပ်မှ လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သူတို့က အဆိုပါလူနောက်ကို လိုက်သွားကြပြီး သာမန်ကောက်ခံသူများ လွယ်လွယ်ကူကူ ဝင်ရောက်လို့မရနိုင်သော အသင်းချုပ်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
“ဝင်ခဲ့ကြပါခင်ဗျ။”
ထိုနေရာတွင် ကန်းယူဟွန်းကို စောင့်ကြိုနေကြသော လူနှစ်ဦး ရှိနေသည်။
တစ်ဦးမှာ ကန်းယူဟွန်းနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီးသားဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျန်တစ်ဦးမှာမူ ကန်းယူဟွန်းအတွက် လုံးဝ မျှော်လင့်မထားသူ ဖြစ်နေသည်။
“ရှင်ကတော့လေ……”
“အော်၊ ဒီမှာကတော့ အသင်းချုပ်ရဲ့ အထူးအရေးကိစ္စများအဖွဲ့ကို တာဝန်ယူထားတဲ့ တယ်လာ လေ။”
ခြေချိတ်ထိုင်ကာ ပီကေ ဝါးနေသော တယ်လာ ကို ကန်းယူဟွန်း ကောင်းကောင်း သိသည်။
သူ ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ရဲ့ လျှို့ဝှက်ကမ္ဘာထဲကနေ ပစ္စည်းခိုးယူပြီး ထွက်ပြေးစဉ်က ဝင်ရောက်စီးနင်းခဲ့သူမှာ သူမပင် မဟုတ်ပါလော။
ကန်းယူဟွန်းက အံ့သြသွားတဲ့ အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝမပြဘဲ အပြုံးလေးနဲ့ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကန်းယူဟွန်း ပါ။”
“တယ်လာ ပါ။”
“နာမည်တော့ အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်။ ရှင်က ရေခဲလမင်းကြီးရဲ့ အထူးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူ မဟုတ်လား။”
“ရှင်က အကုန်သိတာပဲ။ ဟား၊ ရှင်ရာ။ ဒါက ကောက်ခံသူတစ်ယောက်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ဖြစ်ရမယ့်ဟာကို။ အခုတော့ အကုန် ပေါ်ကုန်ပြီပေါ့။”
“အင်းလေ၊ ရှင်ကလည်း အတော်လေး နာမည်ကြီးတာပဲဟာ။”
“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ရှင်ကလည်း မဆိုးပါဘူး။”
သူမက ပုန်ကန်လိုစိတ် ပုံစံမျိုး ပေါ်လွင်နေပေမယ့် အသံထဲမှာတော့ ရန်လိုတဲ့ အရိပ်အမြောင် လုံးဝ မပါရှိပေ။
ကန်းယူဟွန်းက ဒါကို အတော်လေး သက်သာရာရသွားသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
တယ်လာ က ထိုစဉ်က အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာမှ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြတဲ့ အမည်မသိ လူသုံးဦးမှာ ကန်းယူဟွန်းတို့အဖွဲ့ ဖြစ်မှန်း မသိပေ။ အကယ်၍သာ သူမသာ သိခဲ့မယ်ဆိုရင် သူမရဲ့ စရိုက်အတိုင်းဆိုလျှင် ချက်ချင်း ထိုင်ရာကနေ ထခုန်ပြီး ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခဲ့လောက်ပေမည်။ နဂါးအရိုးကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ဖူးတဲ့ မစ္စပါ့စ်က တရားမဲ့မှုကို ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်တတ်သူ မဟုတ်ပေ။
“ဒါနဲ့ ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း က ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ ဒီကို ခေါ်လိုက်တာလဲ။”
“အဲဒါကလေ… ဟိုလေ……”
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း က ဘယ်လိုစပြောရမှန်းမသိဘဲ နှောင့်နှေးနေသည်။ သူ့ကို ခေါ်လာတာက ပြဿနာမရှိပေမယ့် အဓိကကိစ္စကို အစပြုဖို့အတွက် အနည်းငယ် အနေခက်နေပုံ ရသည်။
“ဥက္ကဋ္ဌကြီးရယ်။ ဘာလို့ အဲဒီလောက်ထိ စိုးရိမ်နေရတာလဲ။ ဟေ့၊ ကန်းယူဟွန်း တယ်လာ hyung-nim။ ခင်ဗျား ဒီနေ့ ကွမ်ဂျီအာ ကို တွေ့ခဲ့တယ် မဟုတ်လား။”
“တယ်လာ-ssi!”
“ဟာ၊ ရာ။ ဥက္ကဋ္ဌကြီးရယ်။ ကျွန်မက နားမလေးပါဘူး၊ အဲဒီလို မလုပ်စမ်းပါနဲ့။ သူလည်း အချိန်ကုန်ခံပြီး အလှည့်အပတ်ပြောနေတာကို ကြိုက်မယ် မထင်ဘူး။”
တယ်လာ ရဲ့ ရဲတင်းတဲ့ အပြုအမူကြောင့် ကန်းယူဟွန်း အပြုံးယဉ်လေး ဖြစ်သွားသည်။
သူမရဲ့ စကားကို သူ အပြည့်အဝ သဘောတူသည်။ ကန်းယူဟွန်းရဲ့ ဘေးမှာ ထိုင်နေတဲ့ ကွမ်ဂျီအာ ကလည်း တယ်လာ ရဲ့ စရိုက်ကို ကောင်းကောင်းသိပုံ ရပြီး အံ့သြနေတဲ့ ပုံစံမျိုး မပေါ်ပေ။
“အင်း၊ သူပြောတာ မှန်ပါတယ်။ သူတို့က မနက်စောစောစီးစီး ကျွန်တော့်ဆီ ရောက်လာကြတာလေ။”
“ဘာတွေများ ပြောကြသေးလဲ။”
“ဘာမှ အထူးတလည် မရှိပါဘူး။ သူတို့နဲ့ လာပူးပေါင်းဖို့ ဖိတ်ခေါ်တာပါ။”
“တကယ်…လား။”
“သေချာတာပေါ့၊ ကျွန်တော် ငြင်းပယ်လိုက်တယ်။”
“ဟွန့်။ အဲဒီလိုမှပေါ့။”
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်းက သူ့ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ကို ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ဒါကို အတည်ပြုပေးဖို့များ တောင်းဆိုခဲ့ကြသေးလား။”
“ဟင့်အင်း၊ အဲဒါတော့ မဟုတ်ပါဘူး……”
“ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုပါဘူး။ နိုင်ငံရေးလောကက မျိုးနွယ်စုလိုလားတဲ့ ဖွဲနဲ့ အသင်းချုပ်လိုလားတဲ့ ဖွဲဆိုပြီး ကွဲပြားနေတာက အားလုံးအသိပါပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြချင်လို့ပါ။ ကျွန်တော်က သူတို့နဲ့ဖြစ်စေ၊ တခြားဘယ်သူ့နဲ့မှဖြစ်စေ ပူးပေါင်းဖို့ ဆန္ဒမရှိပါဘူး။”
“ဒါဆိုရင်……”
“ပြီးတော့ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေနဲ့လည်း အတူတူပါပဲ။ ဘယ်သူ့ဘက်ကမှ ဝင်ပြီး မပူးပေါင်းချင်ပါဘူး။”
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း က အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံ ပေါ်ပြီး တယ်လာ ကတော့ ကန်းယူဟွန်းရဲ့ အဖြေကို ကျေနပ်သလို ရယ်မောလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း။ သင့်ရဲ့ စိုးရိမ်မှုကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ကျွန်တော် သူတို့ဘက်ကို ပါသွားမှာကို စိုးရိမ်နေကြလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ အဲဒီလို ရည်ရွယ်ချက် ဘာမှမရှိပါဘူး။ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ သူတို့နဲ့ ရန်သူလို ဖြစ်သွားနိုင်ခြေက ပိုတောင် များပါသေးတယ်။”
သူက ကွမ်ဂျီအာ ရဲ့ ရှေ့မှာတင် ကွမ်ဂျီအာ ကို బహిောင်ောင် ငြင်းပယ်ခဲ့ပြီး ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ ရဲ့ နယ်နိမိတ်ကိုလည်း ကျော်လွန်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့က အစကတည်းက ဘယ်လိုမှ ရောစပ်လို့မရနိုင်တဲ့ ရေနဲ့ဆီလို လူတွေ ဖြစ်ကြသည်။
“ကန်းယူဟွန်း-nim အဲဒီလို ပြောမှတော့ ကျွန်တော်လည်း စိတ်အေးသွားရပါပြီ။”
“ဪ။ ရှင်က အလွယ်တကူ လက်ခံလိုက်တာပဲ။ ရှင်က ပိုပြီးတော့ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုလိမ့်မယ်လို့ ထင်ထားတာ၊ အဲဒီလို မလုပ်ဖို့ သူတို့က မှာလိုက်လို့လား။”
“အဲဒါကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော် သိတဲ့ အမတ်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အထက်လူကြီးက ကန်းယူဟွန်း-nim ကို သိပ်ပြီး လာမနှောင့်ယှက်ဖို့ ပြောထားလို့ပါ။”
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း က အဲဒီကိစ္စကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း အတည်ပြုနိုင်ဖို့အတွက် သူ့ကို ခေါ်ခဲ့တာ ဖြစ်သော်လည်း သူ့မှာ နောက်ထပ် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလည်း ရှိနေသေးသည်။
“ကန်းယူဟွန်း-nim။ ကျွန်တော် တကယ် သိချင်နေတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါတယ်။”
ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း က တံတွေးကို မျိုချလိုက်ပြီး အဓိက အကြောင်းအရာကို စတင်ပြောပြလိုက်သည်။
“ဆည်းဆာကန့်လန့်ကာ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ဟိုတစ်ခေါက်က ဖြစ်ရပ်မှာလေ… အဖြူရောင်ပန်း စီမံခန့်ခွဲရေးက ပါဝင်ပတ်သက်နေခဲ့တာလား။”