ကန်းယူဟွန်း ၏ မျက်လုံးတို့သည် လွှတ်တော်အမတ်တစ်ဦးအကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် ကျဉ်းသွားပြီးနောက် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။
ဒီကောင် ဘယ်တော့ပေါ်လာမလဲလို့ သူ တွေးနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကောက်ခံသူများနှင့် ဇာတ်ကြောင်းပြောသူများ၏ တည်ရှိမှုကို ကမ္ဘာကြီးက ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် သိလာရပြီဖြစ်ရာ နိုင်ငံရေးသမားများအနေဖြင့် ၎င်းတို့နှင့် အဆက်အသွယ်လုပ်ချင်ကြသည်မှာ သဘာဝပင်တည်း။
ကန်းယူဟွန်း က သူတို့အထဲမှ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
သာမန်ဇာတ်ကြောင်းပြောသူတစ်ဦးမျှသာ မဟုတ်ဘဲ ထူးချွန်ထက်မြက်သူတစ်ဦးပေတည်း။
သူ့ကိုမြင်လျှင် နိုင်ငံရေးသမားများမှာ တံတွေးမျိုချင်လောက်အောင် ငမ်းငမ်းတက်ဖြစ်ရလောက်သည်အထိ အရည်အချင်းရှိသူဖြစ်သည်။
ကန်းယူဟွန်း က မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
“တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ကောင်းကင်ဘုံကော်ပိုရေးရှင်း ရဲ့ ဇာတ်လမ်းဌာနက လက်ထောက် ကန်းယူဟွန်း ပါဗျ။ ဟော၊ လွှတ်တော်အမတ်တစ်ယောက်ပါလား။ ခင်ဗျားက ဒီနိုင်ငံမှာ အရမ်းအရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား”
“ဟဲဟဲ။ ကျွန်တော်က အဲ့လောက်ကြီး အရေးမပါပါဘူး။ ပြည်သူတွေ တင်မြှောက်လိုက်လို့ ရောက်လာတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ပါပဲ။ ထူးချွန်တဲ့သူတစ်ယောက်တော့ မဟုတ်ပါဘူးဗျာ”
“အင်း။ အဲဒီလိုလား။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာပါလိမ့်……”
ကန်းယူဟွန်း သည် ကိုယ်စားလှယ်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော ဘက်ဆယ်ရိယံဆီသို့ အမြန်အကြည့်တစ်ချက် ပစ်လိုက်သည်။
သူမက ခေါင်းခါယမ်းပြရင်း သူမလည်း မသိကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။
ကွန်းဒေါင်ဂျင်းသည် ဘက်ဆယ်ရိယံကို အရိပ်အမြွက်မျှပင် ကြိုမပြောဘဲ ဝင်လာပုံရပေသည်။
တစ်ဖက်သတ် လာရောက်လည်ပတ်တာလား။
ကန်းယူဟွန်း က ကွန်းဒေါင်ဂျင်း၏ အပြုအမူကို ထိုသို့ အကဲဖြတ်လိုက်သည်။
ကွန်းဒေါင်ဂျင်းက အသာအယာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောသည်။
“ကန်းယူဟွန်း ဗျာ၊ ကျွန်တော်တို့ တစ်နေရာရာမှာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် စကားပြောလို့ ရမလား”
“ဒီမှာပဲ ပြောလိုက်လေ”
ကန်းယူဟွန်း က ကွန်းဒေါင်ဂျင်း၏ စကားကို ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းပယ်လိုက်သည်။
ကွန်းဒေါင်ဂျင်းက အပြုံးကို ဆက်ထိန်းထားရင်း စကားကို အနည်းငယ် ပြောင်းပြောသည်။
“နားစွင့်နေမယ့်သူတွေ ရှိနိုင်တယ်လေ……”
“ဒီမှာရှိတဲ့ နားတွေဆိုလို့ ကျွန်တော်တို့ စီမံခန့်ခွဲရေးရဲ့ ကောက်ခံသူ နှစ်ယောက်နဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုယ်စားလှယ်ပဲ ရှိပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ကိစ္စဆိုတာ စီမံခန့်ခွဲရေးရဲ့ ကိစ္စပါပဲ။ ဘယ်သူကြားကြား ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ ပြီးတော့ အပြင်ဘက်ကလူတွေကိုလည်း စိတ်မပူနဲ့”
ကန်းယူဟွန်း က တစ်စက်မှ နောက်မဆုတ်ဘဲ ပြန်ပြောလိုက်သည်။
“ဒီနေရာက ကျွန်တော့်ရဲ့ အထူးစွမ်းအားကြောင့် စကားခိုးဝှက်နားထောင်တာတွေကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်လေ”
“……ဟဲဟဲ”
နှစ်ဦးသားမှာ သုံးစုံခန့် အပြန်အလှန် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
“ဒါဆိုလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘူးပေါ့”
ကွန်းဒေါင်ဂျင်းက အလျှော့ပေးလိုက်ပြီး အထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
နှစ်ဦးသားမှာ ရုံးခန်းပြတင်းပေါက်နားရှိ ဧည့်သည်သုံးဆိုဖာတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။
ကန်းယူဟွန်း က ခြေချိတ်ထိုင်လိုက်ပြီး အဓိကကိစ္စကို တန်းပြီး ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆို ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို လိုက်ရှာတာလဲ။ ခင်ဗျားလို လွှတ်တော်အမတ်တစ်ယောက် ဒီအထိ လာတယ်ဆိုတော့ အရမ်းအရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုတော့ ဖြစ်ရမယ်”
“ဖြစ်ချင်လည်း ဖြစ်မှာပေါ့၊ မဖြစ်ချင်လည်း မဖြစ်ဘူးပေါ့ဗျာ”
“ကျွန်တော်က အဝေးက ပတ်ပြီး ပြောတာမျိုးကို သိပ်မကြိုက်ဘူး”
“ဟဲဟဲ။ ဒါဆိုရင်လည်း တိုက်ရိုက်ပဲ မေးပါရစေ။ ကန်းယူဟွန်း၊ ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့များ စဉ်းစားချက် ရှိလား”
“ကျွန်တော်တို့နဲ့လား။ ပူးပေါင်းဖို့ ဟုတ်လား”
ကန်းယူဟွန်း က ရုတ်တရက် အဆိုပြုချက်ကြောင့် အံ့သြဟန်ဆောင်ကာ မေးလိုက်သည်။
ကွန်းဒေါင်ဂျင်းက ခေါင်းကို လေးလေးနက်နက် ညိတ်ပြရင်း ရှင်းပြသည်။
“ကျွန်တော်တို့ပါတီက ခင်ဗျားရဲ့ တည်ရှိမှုကို သတိထားမိနေတယ်။ အထူးသဖြင့် ဖြူစင်ပန်း စီမံခန့်ခွဲရေးကို တောစပ်ကနေ ဒီအထိ မြှင့်တင်ပေးခဲ့တဲ့နေရာမှာ ပြသခဲ့တဲ့ ခင်ဗျားရဲ့စွမ်းရည်က ချီးကျူးစရာပဲ။ အဲဒါကြောင့် အတူတကွ လက်တွဲပြီး လုပ်ဆောင်ကြရင် ကောင်းမယ်လို့ တွေးမိပြီး ခင်ဗျားကို လိုက်ရှာခဲ့တာပေါ့”
“အဲဒီလိုလား။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားလို လွှတ်တော်အမတ်တစ်ယောက်က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားဘူးဗျ။ အဲဒါမှ ဇာတ်ကြောင်းပြောသူ သက်သက်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်ကိုလေ”
“ခင်ဗျားက ကောက်ခံသူတွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အရာတွေအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု အရမ်းများပုံရတယ်နော်။ ကောက်ခံသူတွေနဲ့အတူ တိုက်ပွဲဝင်တယ်လို့ ပြောတယ် မဟုတ်လား။ ကိုယ်တိုင်ရဲ့ အကာအကွယ်ကိုတောင် စွန့်လွှတ်ခဲ့တယ်ဆို”
“အဲဒါကိုပါ သိထားတာပေါ့ ဟုတ်လား”
“နိုင်ငံရေးလောကထဲမှာ လုပ်နေပြီဆိုရင်တော့ အဲဒီလိုမျိုး သတင်းတွေကို သဘာဝကျကျ ကြားရတာပေါ့ဗျာ”
ကွန်းဒေါင်ဂျင်းသည် သူ့ကို လာမရှာမီကပင် ကန်းယူဟွန်း အကြောင်းကို သေချာပေါက် လေ့လာထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော လေသံက ထိုအချက်ကို သက်သေပြနေသည်။
ကန်းယူဟွန်း က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။
“ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အထင်ကြီးလွန်းနေပါပြီ”
“အထင်ကြီးလွန်းတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့က ခင်ဗျားကို အကဲဖြတ်တာ မြင့်တယ်။ အဲဒါကြောင့် ပူးပေါင်းလုပ်ကိုင်ဖို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လာပြီး အဆိုပြုတာပေါ့”
နိုင်ငံရေးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးထံမှ ကမ်းလှမ်းလာသည့် အဆက်အသွယ်။
ထို့အပြင် ကွန်းဒေါင်ဂျင်းသာဆိုလျှင် သူတို့ပါတီအတွင်း သာမန်လူတစ်ယောက်မျှသာ မဟုတ်ဘဲ အင်အားအကြီးမားဆုံးသော သြဇာအာဏာရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
နောင်လာမည့် သမ္မတရာထူးအတွက် အရည်အချင်းချင်းပြိုင်မည့်သူအဖြစ်ပင် ဖော်ပြခံနေရသူပေတည်း။
သူ့လက်ကို ကိုင်လိုက်ရခြင်းက လူအများစုအတွက်တော့ ရွှေကြိုးတစ်ချောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ကမ္ဘာကြီး ပြိုလဲသွားလျှင်တောင် ဘယ်တော့မှ ပြတ်ထွက်သွားမည်မဟုတ်သော ကြိုးတစ်ချောင်းပေါ့။
‘ဟား၊ တကယ်ပဲ အဲဒီလိုလား’
သို့သော် အနာဂတ်ကို ကြိုသိနေသော ကန်းယူဟွန်း အတွက်မူ လုံးဝ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။
“ကျွန်တော်တို့နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ မစဉ်းစားဘူးလားဗျ”
“အင်း။ တကယ် ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်ပါပဲ။ အထူးသဖြင့် ခင်ဗျားကိုယ်တိုင် လိုက်ရှာလာတာဆိုတော့လေ”
“ဒါဆိုရင်…”
“ဒါပေမဲ့ ဒီမှာကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်ဗျ”
ကန်းယူဟွန်း က ကွန်းဒေါင်ဂျင်း၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
ကွန်းဒေါင်ဂျင်းက အနည်းငယ် မျက်နှာပျက်သွားသော်လည်း မည်သည့်ခံစားချက်ကိုမျှ အပြင်သို့ မထုတ်ပြပေ။
“အင်း၊ ပြောပါဦးဗျ”
“ကျွန်တော် ဟိုဘက်ကို သွားလိုက်ပြီဆိုရင် သဘာဝကျကျပဲ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုထဲ ဝင်သွားရမှာ မဟုတ်လား”
“ဟဲဟဲ။ အဖွဲ့အစည်း ဟုတ်လား”
“အင်း၊ ဟုတ်ပါတယ်။ အဖွဲ့အစည်းဆိုတဲ့ စကားက နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းသလို ဖြစ်နေတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ဘယ်နေရာမှာမဆို သွားပြီး ပတ်သက်နေရမယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကတော့ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား”
“သေချာတာပေါ့လေ၊ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက အလွန်အရေးပါတဲ့ ရာထူးနေရာတစ်ခုကို ရမှာပါ……”
“အဲဒါလည်း ကျွန်တော် သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကလည်း အဖွဲ့အစည်းရဲ့ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းတွေကြားမှာ ကျွန်တော် သဘာဝကျကျ ချည်နှောင်ခံရမယ်ဆိုတဲ့ သဘောပဲ မဟုတ်လား”
အချက်ကျကျ ထိမိသွားသော စကားကြောင့် ကွန်းဒေါင်ဂျင်းက ဘာမှမဖြစ်သလို လက်ကို ခါယမ်းပြလိုက်သည်။
“ဟား။ အဖွဲ့အစည်းဆိုတာ အဲဒီလို ဖြစ်ရမယ်လေ မဟုတ်ဘူးလား။ ရလာမယ့် အကျိုးအမြတ်တွေက ငှက်မွှေးတစ်စက်ရဲ့ သွေးလောက်နဲ့ ယှဉ်လို့တောင် မရဘူးဗျ”
“ငှက်မွှေးတစ်စက်ရဲ့ သွေးလောက်လို့ ပြောတယ်ပေါ့လေ”
ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ရင်း ကန်းယူဟွန်း ၏ မျက်လုံးတို့မှာ ပို၍ အေးစက်လာသည်။
လွှတ်တော်အမတ် ကွန်းဒေါင်ဂျင်း။
သူ့ကို လာရှာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်က ဘာများလဲဟု သူ တွေးနေခဲ့မိသော်လည်း ယခုမူ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းသွားချေပြီ။
“ဒါကြောင့် ခင်ဗျားက ဒီလိုလုပ်တာကိုး”
ကန်းယူဟွန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သည်းမခံနိုင်လောက်အောင် ကဲ့ရဲ့ပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
‘ဟာ’
အဝေးတစ်နေရာမှ သူ့ကို စောင်းငဲ့ကြည့်နေသော ဘက်ဆယ်ရိယံက ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်သည်။
အဲဒီအပြုံးမျိုးပဲ။
ဒီလိုအခြေအနေမျိုး ရောက်လာပြီဆိုလျှင် ကန်းယူဟွန်း က ဘယ်သူ့စကားကိုမှ နားထောင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
“ခင်ဗျားရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို ကောင်းကောင်းကြီး ကြားပြီးပါပြီ”
“ကြားခဲ့ရပြီပေါ့ ဟုတ်လား”
“ကမ်းလှမ်းပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းတာက ကျွန်တော် လက်ခံနိုင်မယ် မထင်ဘူးဗျ”
ကန်းယူဟွန်း ၏ ငြင်းဆိုမှုကြောင့် ကွန်းဒေါင်ဂျင်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အက်ကြောင်းထွက်သွားသည်။
သူ့မျက်လုံးများက အစကတည်းက ဖော်ရွေလှသည်တော့ မဟုတ်သော်လည်း ယခုမူ ပထမထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။
သူက လွှတ်တော်အမတ်ရာထူးအထိ အလကားနေရင်း ရောက်လာခဲ့သူ မဟုတ်ပေ။
ကောက်ခံသူပင် မဟုတ်သေးသော ကန်းယူဟွန်း ထံတွင် မရှိသည့် နိုင်ငံရေးသမားတစ်ဦး၏ လိမ္မာပါးနပ်သော ဟန်ပန်အမူအရာမျိုး သူ၌ ရှိနေသည်။
“ဘာလို့လဲ”
“အင်း၊ အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ အဲဒီကနေ ကျွန်တော် ရနိုင်မယ့် အရာတွေက အကုန်လုံး ကောင်းပါတယ်လေ။ အကုန်လုံး ကောင်းပါတယ်။ အကုန်လုံးက ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့… တစ်ခုတည်းသော အချက်ပေါ့။ အဲဒီလို တောင့်တင်းခိုင်မာပြီး အာဏာဆန်တဲ့ လေထုကို ကျွန်တော် သိပ်မကြိုက်ဘူး”
“အာဏာဆန်တယ် ဟုတ်လား။ လုံးဝ မဟုတ်ရပါဘူး”
“ခင်ဗျားတို့အဖွဲ့အစည်းမှာ အာဏာပြချင်တဲ့ ယဉ်ကျေးမှုမျိုး မရှိဘူးလို့ ခင်ဗျား ထင်နေတယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီအတွက် တရားခံက ကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေသလားဆိုတာကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်ဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်ပါတယ်”
ကွန်းဒေါင်ဂျင်း၏ အပြုအမူများကို အစကတည်းက ကန်းယူဟွန်း သဘောမကျခဲ့ပေ။
သူ မရှိတုန်းက ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ရုံးခန်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။
ဘက်ဆယ်ရိယံက သူ့ကို တားဖို့ ကြိုးစားခဲ့မည်မှာ သေချာသော်လည်း သူကမူ ရာထူးအာဏာကို ထင်ရှားပြသလို ကန်းယူဟွန်း ပြန်လာသည်အထိ ရုံးခန်းထဲတွင် ဆက်ထိုင်နေခဲ့သည်။
ရောက်လာချင်းမှာပင် သူက ဘယ်လောက်အထိ ကြီးကျယ်ကြောင်း ပြသခဲ့ပြီး နေရာပြောင်းထိုင်ခိုင်းခဲ့သည်။ သူ၏ အပြုအမူတိုင်းက ငြင်းမရနိုင်သော အာဏာပြလိုသည့် စိတ်ကို ဖော်ပြနေပေသည်။
ကွန်းဒေါင်ဂျင်းမှာ ကန်းယူဟွန်း ၏ ပြတ်သားသော စကားကြောင့် အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။
သူ့ဘက်က ဒီအထိ တက်လှမ်းလာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
“ဘယ်သူ့ဆီက ဘာတွေကြားလာပြီး ကျွန်တော့်ဆီ လိုက်လာတာလဲ။ ခင်ဗျား လိုချင်နေတဲ့ ‘ဥပဒေရဲ့ နယ်နိမိတ်’ ထဲကို ကျွန်တော့်ကို ထည့်ဖို့ မကြိုးစားပါနဲ့တော့၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ခင်ဗျား လိမ်ညာနေတာတွေက သိသာထင်ရှားနေလို့ပါပဲဗျာ”
“……”
ထိုသို့ ပြောလိုက်သောအခါ ကွန်းဒေါင်ဂျင်းမှာ ပြုံးပင်မပြနိုင်တော့ပေ။
သူ ကန်းယူဟွန်း ဆီသို့ လာခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းနှင့် ဘယ်တော့မှ မဖော်ပြသင့်သည့် အကြောင်းရင်းမှာ ကန်းယူဟွန်း ၏ ပါးစပ်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ကန်းယူဟွန်း က ကွန်းဒေါင်ဂျင်းကို အေးစက်စက် မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ကျွန်တော် မသိဘူးလို့ ထင်နေတာလား”
မှန်ပါတယ်၊ သာမန်လူအများစုကတော့ ဘာမှသိကြမည် မဟုတ်ပေ။
အကယ်၍သာ သာမန်ထိုင်းမှိုင်းသူတစ်ဦးသာဆိုလျှင် ကွန်းဒေါင်ဂျင်း၏ စကားကြွယ်ဝမှုအောက်တွင် လွယ်လွယ်ကူကူပင် လမ်းကြောင်းလွှဲခံလိုက်ရပေလိမ့်မည်။
သူ့အာဏာ၊ သူ့ရဲ့ လူမှုရေးအဆင့်အတန်း၊ ပြီးတော့ သူ့လက်ကို တွဲလိုက်ခြင်းအားဖြင့် ရရှိလာနိုင်မည့် အမျိုးမျိုးသော အကျိုးအမြတ်များ။
ထိုအရာ အားလုံးက လူတစ်ယောက်ရဲ့ စိတ်နှလုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေရန် လုံလောက်နေပေသည်။
‘ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒီအထဲက ဘာတစ်ခုမှကို ငါ့အတွက် မလိုပါဘူး’
သူ့အတွက် မလိုသလို၊ ထိုအရာများကို ရရှိရန်အတွက်လည်း သူ့နှင့် လက်တွဲစရာ လုံးဝ မလိုပေ။
အရာအားလုံးက ‘သာမန်လူများ’ အတွက်သာ လုပ်ဆောင်ပေးနေသည့် အရာများသာ ဖြစ်သည်။ ကန်းယူဟွန်း ကတော့ ထိုအရာများကို ဘယ်လိုမှ စိတ်မဝင်စားပေ။
ကန်းယူဟွန်း က ကွန်းဒေါင်ဂျင်းကို အစကတည်းက မယုံကြည်ခဲ့ပေ။
“ခင်ဗျားကို ဘယ်သူ လွှတ်လိုက်တာလဲ”
“ခင်ဗျား ဘာတွေပြောနေတာလဲ……”
“ကျွန်တော့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေလို့ ဖြစ်မှာပါ။ လူသားတောင် မဟုတ်ဘဲ လူလိုလိုနဲ့ ဟိုဒီလျှောက်သွားနေတဲ့ ကောင်တစ်ကောင်က မျက်စိနောက်စရာ ဖြစ်နေမှာပေါ့လေ။ အခုလို ခိုင်းဖတ်လူတစ်ယောက်ကိုတောင် လွှတ်လောက်တဲ့အထိကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေခဲ့တာကိုး”
“ခိုင်းဖတ် ဟုတ်လား။ ခင်ဗျား စကားပြောတာ ကြမ်းလွန်းနေပြီနော်”
“ဪ။ စကားက ကြမ်းသွားသလို ဖြစ်သွားလို့လား။ ကဲပါ၊ စိတ်မရှိပါနဲ့ဗျာ။ ဒါက ကျွန်တော် ယဉ်ကျေးတဲ့စကားလုံးတွေနဲ့ တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး ပြောလိုက်တာပါပဲ”
ကန်းယူဟွန်း ၏ ပြုံးပြုံးရွှင်ရွှင်ဖြင့် ပြောလိုက်သော စကားများက သူ၏ ရင်ထဲကို ခြစ်ထုတ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ကွန်းဒေါင်ဂျင်းမှာ မကျေနပ်ချက်ကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ပေ။
“တယ်လာ ကန်းယူဟွန်း။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို လူစကားနဲ့ ကစားနေတာလား”
“အဲဒီလို ပုံစံ ဖြစ်နေလို့လား”
“မကြိုက်ဘူးဆိုရင် မကြိုက်ဘူးလို့ တည့်တည့်ပြောလေ။ ဒီလောက်အထိ အကုန်လုံးကို ထုတ်ပြောပြစရာ လိုလို့လား”
“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ထုတ်ပြောပြရမှာပေါ့”
ကန်းယူဟွန်း ၏ ရဲတင်းပြတ်သားသော စကားကြောင့် ကွန်းဒေါင်ဂျင်းမှာ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ပေ။
သူ့ဘက်က ဒီလောက်အထိ တည့်တည့်ပြောလာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။
‘သေစရာကောင်းလိုက်တာ။ ရိုးရိုး တယ်လာ လေးပဲ ရှိသေးတာ၊ ဘာမှလည်း နားမလည်တဲ့ကောင်’
ကွန်းဒေါင်ဂျင်းက သူ့အား အဆိုပြုချက်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့သူ၏ မျက်နှာကို ပြန်ပြောင်းသတိရရင်း စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
သူ့အနေဖြင့်လည်း ကန်းယူဟွန်း ၏ တည်ရှိမှုကို သူတောင်းဆိုခံရသည်ထက် ပို၍ပင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာရသည်။
တယ်လာ တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် လူသားတစ်ယောက်လို ရဲရဲတင်းတင်း လှုပ်ရှားဝံ့ရတာလဲ။
သူသည် ရိုးရှင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့်သာ ကန်းယူဟွန်း ထံသို့ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူ့ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ကမ်းလှမ်းပြီး အဖွဲ့အစည်းအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းရန်၊ ကောင်းကင်စတော့ကုမ္ပဏီ နှင့် ဆက်ဆံရေးကို ပိုမိုတိုးမြှင့်ရန်၊ ပြီးတော့ တယ်လာ ကန်းယူဟွန်း လွတ်လွတ်လပ်လပ် သွားလာလှုပ်ရှားနေမှုကို တားဆီးရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် ကန်းယူဟွန်း ကမူ သူ ပေါ်လာသည့် အချိန်မှစ၍ပင် သူ့၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို ဖောက်ထွင်းမြင်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
သို့သော် ယခုလို အရောက်လှမ်းလာခဲ့ပြီးမှတော့ သူ နောက်ဆုတ်သွား၍ မရတော့ပေ။
“တယ်လာ ကန်းယူဟွန်း၊ ခင်ဗျားက ကြားထားရတဲ့အတိုင်း တော်တော်လေး ရိုင်းစိုင်းတာပဲ”
ကန်းယူဟွန်း ၏ ဖုံးကွယ်မထားသော ရန်လိုမှုကြောင့် ကွန်းဒေါင်ဂျင်းလည်း သူ၏ စစ်မှန်သော သဘောသဘာဝကို ထုတ်ဖော်ပြသလာခဲ့သည်။
သူ့ဘက်ကလည်း အစကတည်းက ကန်းယူဟွန်း ကို သဘောကျလှသည် မဟုတ်ပေ။
သူ့မှာ ပါတီတွင်း နာမည်ကောင်းရှိသည့် လွှတ်တော်အမတ်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း လူ့စွမ်းအား စီမံခန့်ခွဲမှု ကိုယ်စားလှယ်က သူ့ကို သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ မဆက်ဆံခဲ့ဘဲ ထိုမာနကြီးသော တယ်လာ ကပါ သူ့ကို အထናအမြင်ဖြင့် ကြည့်နေသကဲ့သို့ ပြုမူခဲ့သည်။
အခြားသူများထက် မိမိက သာလွန်သည်ဟူသော အယူအဆကို အရိုးစွဲအောင် စွဲကိုင်ထားသူ ကွန်းဒေါင်ဂျင်းအတွက်မူ ထိုငယ်သည့် အပြုအမူလေးများကပင် လေးစားမှုကင်းမဲ့နေသည်ဟု ခံစားရစေခဲ့သည်။
“ခင်ဗျားရဲ့ တယ်လာ အဆင့်အတန်းကို သုံးပြီး တစ်ယောက်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်ဖို့ ကျွန်တော် ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်နေမယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ကျွန်တော်က လွှတ်တော်အမတ်တစ်ယောက်ဗျ၊ ဘုရားသခင် သိပါတယ်။”
“ဪ၊ အဲဒီလိုကိုး။ ခင်ဗျားက မျိုးနွယ်စုတွေရဲ့ ပံ့ပိုးကြေးကို ရထားတာပေါ့ ဟုတ်လား”
“…အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့!”
“စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် အကုန်သိပါတယ်။ စဉ်းစားကြည့်ရအောင်။ မျိုးနွယ်စု အများအပြားက ခင်ဗျားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အကူအညီတွေ တောင်းထားကြတယ်။ အဲဒီထဲက တစ်ခုက ဟန်နူးလ် ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုကတော့… ရောင်ခြည်စန်း ကာရံ幕 (Twilight Curtain) လား။ ပြီးတော့ တခြား ကိုယ်စားလှယ်လောင်းတွေလည်း ရှိသေးတယ်လေ”
“ခင်ဗျား……”
ကွန်းဒေါင်ဂျင်းမှာ သူ၏ သတင်းအချက်အလက်များ ပေါက်ကြားသွားပြီလားဟု တွေးမိကာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။ မဟုတ်လျှင် ကန်းယူဟွန်း ထိုအချက်အလက် အားလုံးကို သိနေရန် လုံးဝ အကြောင်းမရှိပေ။
ကန်းယူဟွန်း က သူ့စာအုပ်ကို ခဏလောက် လှန်လှောကြည့်ဖူးခဲ့သည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။
“ဘက်ခ်ဟွာ စီမံခန့်ခွဲမှုကို ထိတွေ့ဖို့ ခက်ခဲနေတော့ နိုင်ငံရေးသမားတွေကို ဆွဲသွင်းပြီး ဘာတစ်ခုခု လုပ်ကြည့်မလို့ပေါ့ ဟုတ်လား။ အဲဒီလို သိသာထင်ရှားလွန်းတဲ့ လုပ်ရပ်ကြီးကိုလေ။ တွေးမိရုံနဲ့တင် ပျို့အန်ချင်လာပြီ”
“စကားကို ဆင်ဆင်ပြောစရာ၊ ရိုးရိုး တယ်လာ စုတ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲဒီလို လေသံနဲ့ ပြောရဲရတာလဲ”
“တယ်လာ တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ ကျွန်တော် ဘာကိုမှ ဝှက်ဖုံးမနေတာပါ။ ဒါကိုပဲ ကျွန်တော် မေးပါရစေဦး။ ရိုးရိုး ‘လွှတ်တော်အမတ်’ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ခင်ဗျားက တယ်လာ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်ကို ဘာများ လုပ်နိုင်လို့လဲ။ လူသားတွေရဲ့ ဥပဒေနဲ့ပဲ ကျွန်တော့်ကို ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းမှုနဲ့ တရားစွဲမလို့လား။ တယ်လာ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်ကိုလေ တကယ်လား”
“…ဒီလို ဆက်လုပ်နေရင် ဘက်ခ်ဟွာ စီမံခန့်ခွဲမှုက အကောင်းအတိုင်း ကျန်နေမယ်လို့ ထင်နေလား။ တယ်လာ တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ခင်ဗျားကို ကျွန်တော်တို့ မထိနိုင်ရုံနဲ့ တခြားဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူးလို့ မဆိုလိုပါဘူး။ အဲဒီအကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်”
“ဟဲဟဲ၊ ထွက်လာပြန်ပါပြီ။ ‘ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကို ဓားစာခံလုပ်မယ်’ ဆိုတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုမျိုး။ လွှတ်တော်အမတ်ဆန်လိုက်တဲ့ အတွေးအခေါ်ပါပဲ။ ကျွန်တော် သဘောကျတယ်”
“လွှတ်တော်အမတ်တစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စော်ကားရဲရတာလဲ။ ကျွန်တော်တို့က တရားမျှတမှုအတွက် လှုပ်ရှားနေကြတဲ့သူတွေ! ဒီနိုင်ငံမှာ သူ့ဥပဒေနဲ့သူ ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျားက အဲဒီဥပဒေကို မလိုက်နာတဲ့ ဆိုးသွမ်းတဲ့ တယ်လာ တစ်ယောက်ပဲ!”
ကွန်းဒေါင်ဂျင်းက ကန်းယူဟွန်း ၏ အစကတည်းက တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသော လေသံကို မကြိုက်ပေ။ ထိုအရာက သူ၏ အလုပ်အကိုင်အပေါ် ဂုဏ်ယူမှုကို ထိခိုက်စေခဲ့ပြီး သူ ပေါက်ကွဲထွက်သွားစေခဲ့သည်။
ကွန်းဒေါင်ဂျင်းက ဟတ်ခနဲ နှာမှုတ်ရင်း နေရာမှ ထရပ်လိုက်သည်။
ကန်းယူဟွန်း က အနည်းငယ် အိပ်ချင်မူးတူး ဖြစ်နေဟန်ရှိသော မျက်လုံးများဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။
“ထိုင်စမ်းပါ”
“ဘာကြီးလဲ တကယ်တော့……”
“ထိုင်ပါလို့ ပြောနေတယ်လေ”
သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ တစ်ရှိန်ထိုး လေးလံသွားခဲ့သည်။ ကွန်းဒေါင်ဂျင်းမှာ ကိုယ်ထဲသို့ အေးစိမ့်မှုတစ်ခု ဝင်ရောက်လာကာ ခြေထောက်များ အားအင်ကုန်ခမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကန်းယူဟွန်း ၏ အကြည့်များ သူ၏ အရေပြားပေါ်သို့ ကျရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ အလွန်အမင်း မောပန်းနွမ်းနယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ ကုလားထိုင်ပေါ်သို့ ပုံကျသွားသည်နှင့် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော လက်ထောက်ဖြစ်သူက ရှေ့သို့ တက်လာခဲ့သည်။
“ရပ်လိုက်ပါတော့”
“တော်လောက်ပြီ”
ထိုလက်ထောက်ကို တားဆီးလိုက်ကြသူများမှာ ကန်းဟယ်ရင် နှင့် ကန်းဂျီအာ တို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။ လက်ထောက်မှာ သာမန်လူမဟုတ်ဘဲ ကောက်ခံသူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဤသူတို့နှစ်ဦးရှေ့တွင်မူ ဘာမှအသုံးမဝင်ပေ။
ပြဿနာရှာသူ ကင်းစင်သွားလေပြီ။ ကန်းယူဟွန်း က လက်ချောင်းများကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း တဟားဟား ရယ်မောလိုက်သည်။
“ဘာက ရယ်စရာ ဖြစ်နေတာလဲ”
“ခင်ဗျားက တရားမျှတမှုအတွက် ရဲရဲတင်းတင်း လှုပ်ရှားနေပါတယ်လို့ ပြောနေတာလေ။ အဲဒါ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းလို့ပေါ့။ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်တဲ့သူတစ်ယောက်က သူများရဲ့ ပံ့ပိုးကြေးကို ယူပြီး တခြားသူတွေကို ရဲရဲတင်းတင်း ခြိမ်းခြောက်ဝံ့မယ်လို့ ထင်နေတာလား”
“တရားမျှတမှုဆိုတာ ခင်ဗျား ဘာနားလည်လို့လဲ ကောင်စုတ်လေး!”
“အင်း၊ အဲဒီအတွက် စံနှုန်းတွေကိုတော့ ကျွန်တော် သေချာ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျား ခေါ်နေတဲ့ တရားမျှတမှု၊ ကောင်းမှုနဲ့ ဆိုးမှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို သေချာပေါက် သိတဲ့သူတွေတော့ ရှိမှာ သေချာပါတယ်”
“ဘာကိုလဲ”
“သဘောမတူဘူးလား။ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သူတွေ (The Holy Ones) လေ”
ကန်းယူဟွန်း က ထိုစကားကို လေထဲသို့ ရည်ရွယ်၍ ပြောလိုက်သည်။ အသိမဝင်သေးသော သာမန်လူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ကွန်းဒေါင်ဂျင်းမှာမူ ကန်းယူဟွန်း ဘာကို ဆိုလိုနေမှန်း လုံးဝ နားမလည်ခဲ့ပေ။
သို့သော် တစ်ဦးတည်းသော လူတစ်ယောက်ကမူ နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ လက်ထောက်အဖြစ် လိုက်ပါလာသည့် ထိုလူမှာ တစ်စုံတစ်ရာကို တွေးတောမိသွားကာ တစ်ခဏချင်းမှာပင် အတွေးထဲ နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။
“အဟွန်း၊ လွှတ်တော်အမတ်ကြီးဗျ!”
လက်ထောက်ဖြစ်သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ကွန်းဒေါင်ဂျင်း၏ အရှက်ကွဲရမှုကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်တွေ့ရှိခဲ့ကြသည့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သူများက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရာဇာအရှိန်အဝါဖြင့် သူတို့ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်နေကြပြီ ဖြစ်လေသည်။