* [Action](https://novelping.com/novelping-genres/action "Action") * [Adventure](https://novelping.com/novelping-genres/adventure "Adventure") * [Anime & comics](https://novelping.com/novelping-genres/anime-&-comics "Anime & comics") * [Comedy](https://novelping.com/novelping-genres/comedy "Comedy") * [Drama](https://novelping.com/novelping-genres/drama "Drama") * [Eastern](https://novelping.com/novelping-genres/eastern "Eastern") * [Fan-fic](https://novelping.com/novelping-genres/fan-fic "Fan-fic") * [Fan-fiction](https://novelping.com/novelping-genres/fan-fiction "Fan-fiction") * [Fantasy](https://novelping.com/novelping-genres/fantasy "Fantasy") * [Game](https://novelping.com/novelping-genres/game "Game") * [Gender bender](https://novelping.com/novelping-genres/gender-bender "Gender bender") * [Harem](https://novelping.com/novelping-genres/harem "Harem") * [Historical](https://novelping.com/novelping-genres/historical "Historical") * [Horror](https://novelping.com/novelping-genres/horror "Horror") * [Isekai](https://novelping.com/novelping-genres/isekai "Isekai") * [Josei](https://novelping.com/novelping-genres/josei "Josei") * [Litrpg](https://novelping.com/novelping-genres/litrpg "Litrpg") * [Magic](https://novelping.com/novelping-genres/magic "Magic") * [Magical realism](https://novelping.com/novelping-genres/magical-realism "Magical realism") * [Martial arts](https://novelping.com/novelping-genres/martial-arts "Martial arts") * [Mature](https://novelping.com/novelping-genres/mature "Mature") * [Mecha](https://novelping.com/novelping-genres/mecha "Mecha") * [Military](https://novelping.com/novelping-genres/military "Military") * [Modern life](https://novelping.com/novelping-genres/modern-life "Modern life") * [Mystery](https://novelping.com/novelping-genres/mystery "Mystery") * [Psychological](https://novelping.com/novelping-genres/psychological "Psychological") * [Realistic](https://novelping.com/novelping-genres/realistic "Realistic") * [Reincarnation](https://novelping.com/novelping-genres/reincarnation "Reincarnation") * [Romance](https://novelping.com/novelping-genres/romance "Romance") * [School life](https://novelping.com/novelping-genres/school-life "School life") * [Sci-fi](https://novelping.com/novelping-genres/sci-fi "Sci-fi") * [Seinen](https://novelping.com/novelping-genres/seinen "Seinen") * [Shoujo](https://novelping.com/novelping-genres/shoujo "Shoujo") * [Shoujo ai](https://novelping.com/novelping-genres/shoujo-ai "Shoujo ai") * [Shounen](https://novelping.com/novelping-genres/shounen "Shounen") * [Shounen ai](https://novelping.com/novelping-genres/shounen-ai "Shounen ai") * [Slice of life](https://novelping.com/novelping-genres/slice-of-life "Slice of life") * [Smut](https://novelping.com/novelping-genres/smut "Smut") * [Sports](https://novelping.com/novelping-genres/sports "Sports") * [Supernatural](https://novelping.com/novelping-genres/supernatural "Supernatural") * [System](https://novelping.com/novelping-genres/system "System") * [Thriller](https://novelping.com/novelping-genres/thriller "Thriller") * [Tragedy](https://novelping.com/novelping-genres/tragedy "Tragedy") * [Urban](https://novelping.com/novelping-genres/urban "Urban") * [Urban fantasy](https://novelping.com/novelping-genres/urban-fantasy "Urban fantasy") * [Video games](https://novelping.com/novelping-genres/video-games "Video games") * [War](https://novelping.com/novelping-genres/war "War") * [Wuxia](https://novelping.com/novelping-genres/wuxia "Wuxia") * [Xianxia](https://novelping.com/novelping-genres/xianxia "Xianxia") * [Xuanhuan](https://novelping.com/novelping-genres/xuanhuan "Xuanhuan") * [Yaoi](https://novelping.com/novelping-genres/yaoi "Yaoi") * [Yuri](https://novelping.com/novelping-genres/yuri "Yuri")
* [Options](javascript:void(0))Theme Aa Night Aa Light Aa Paper Aa Sepia Aa Night Aa Classic Aa Black (AMOLED) Aa Light blue Aa Light yellow Aa Legacy sepia Aa Dark blue Aa Dark yellow Aa Wood grain Aa White Text brightness Soft Normal Bright Font family Font size A−A+ Line height Page width Compact Standard Wide Full Paragraph spacing Wide Compact Text align Left Justify Indent On Off Bionic reading On Off English only: switch Translation back to English to use it. Translation Read aloud Listen to this chapter Auto scroll Start 4 Auto next chapter On Off Reset to defaults
[Login](https://novelping.com/login-email?next=%2Fbook%2Frebirth-of-mc%2Fchapter-98 "Login")[Sign up](https://novelping.com/register "Sign up")
1. [](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc/chapter-98)[Novel](https://novelping.com/ "NovelPing") 2. # [Rebirth of MC](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc "Rebirth of MC")
3. [Chapter 98](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc/chapter-98 "Chapter 98")
[Rebirth of MC](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc "Rebirth of MC") ## [Chapter 98](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc/chapter-98 "Chapter 98")
* * *
[](javascript:void(0) "Back to chapter top")
[Prev Chapter](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc/chapter-97 "Chapter 97")[Next Chapter](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc/chapter-99 "Chapter 99")
* * *
ပျော့ပျောင်းသော မွေ့ယာပေါ်သို့ ပက်လက်လန်ကာ လဲလျောင်းလိုက်ရင်း လီချင်း သည် အလွန်တရာ ကံကောင်းသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ ကားပေါ်တွင် အချိန်အကြာကြီး ပိတ်မိနေရခြင်းက တကယ်တော့ မည်သို့မျှ နှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသော အတွေ့အကြုံ တစ်ခု မဟုတ်ပေ။
ချင်းကျွင်း ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ခေါင်းအုံးတစ်လုံးကို ရင်ခွင်ထဲပွေ့ဖက်ရင်း ကုတင်ပေါ်တွင် အလናးကြီး လဲလျောင်းကာ အတွေးနယ်ချဲ့နေသော လီချင်း ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ နှုတ်ဖျားတွင် ချစ်ခင်နှစ်လိုမှု အပြည့်ပါသော အပြုံးတစ်ခု တွဲခိုလာပြီး ကုတင်စွန်းတွင် ထိုင်ကာ ချစ်သူဖြစ်သူကို လက်မောင်းနှစ်ဖက်အတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းသိမ်းပိုက်လိုက်သည်။
(ဘာသာပြန်သူ၏ မှတ်ချက်။ ။ အစိတ်အပိုင်း အချို့ကို ဖြတ်တောက်ထားသည်)
"မသိဘူး၊ ဘယ်နားလည်ရမလဲ" မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးကြီးတစ်ပွင့် ဝေဆာနေလျက် လီချင်း က ချစ်သူ့လက်ထဲမှ သူ့လက်ကို ပြန်မဆွဲထုတ်ဘဲ နူးညံ့သော အကြည့်တို့ဖြင့် ချင်းကျွင်း ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ "ချင်းကျွင်း၊ ခင်ဗျား နောင်တရလား"
"ဘာကို နောင်တရရမှာလဲ"
"ဇက်မြို့ကို လာရှာခဲ့တာကိုလေ။ တကယ်လို့ ကပ်ရောဂါအစောပိုင်း ကာလတုန်းကများ ခင်ဗျား ဇက်မြို့အထိ အရောက်လှမ်းပြီး ကျုပ်ကို မလာရှာခဲ့ဘူးဆိုရင် အခုလို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး..." လီချင်း ၏ မျက်လုံးအစွန်းများ ရဲတက်လာကာ နှာရှုံ့လိုက်သည်။ "ကျုပ်က တကယ် တုံးတာပဲ။ ဂိမ်းဆော့တာကလွဲပြီး ဘာမှလည်း မသိဘူး... တကယ်လို့သာ အဲ့ဒီနေ့က ရှုံ့ကြီးနဲ့ ယွမ် လေးသာ ကျုပ်ကို မကယ်ခဲ့ကြဘူးဆိုရင် အဲ့ဒီလူဆိုးတွေ လက်ထဲမှာ ကျုပ်ကလေ... ကျုပ်လည်း လမ်းတွေပေါ်မှာ ဟိုဒီလျှောက်သွားနေတဲ့ ဇွန်ဘီတွေနဲ့ ဘာမှ မထူးတော့လောက်ဘူး..."
စကားပင် မဆုံးသေးမီ ချင်းကျွင်း ၏ လက်ညှိုးက သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ ဖိကပ်လာကာ စကားကို တားဆီးလိုက်သည်။
"ရှု... ကိုယ့်ကို နားထောင်စမ်းပါ။" လီချင်း ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝဲတက်လာသော မျက်ရည်စများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချင်းကျွင်း ၏ ရင်ဘတ်ထဲ စူးခနဲ နာကျင်သွားသည်။ "ကိုယ် ဇက်မြို့အထိ သွားပြီး ကိုယ့်ကို လာရှာခဲ့တာကို တစ်ခါမှ နောင်တမရခဲ့ဘူး။ တကယ်လို့ ကောင်းကင်ကြီးက ကိုယ့်ကို ပြန်ရွေးခိုင်းဦးမယ်ဆိုရင်တောင် ကိုယ် အဲ့ဒီအတိုင်းပဲ ထပ်လုပ်ဦးမှာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ်အਭိချစ်ရဆုံး လူက လီချင်း မို့လို့ပေါ့။ ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အတန်ဖိုးအရှိဆုံး ရတနာလည်း ဟုတ်တယ်။ ကိုယ်တို့ စပြီးသိကျွမ်းကြတတုန်းကဆို ကိုယ်က အေးစက်ပြီး လူနဲ့မပေါင်းတတ်တဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ။ စကားပြောရတာလည်း မကြိုက်ဘူး၊ အမြဲတမ်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုင်ပြီး အတွေးထဲမှာ နစ်မြုပ်နေတတ်တယ်။ အဲ့ဒါကြောင့်သာ ကိုယ့်ရဲ့ သဘာဝအတိုင်း တက်ကြွလှုပ်ရှားတတ်တဲ့ လီချင်း သာ မဟုတ်ခဲ့ရင် ဘယ်သူကများ ကိုယ်နဲ့ စကားပြောချင်မှာလဲ၊ ကိုယ်နဲ့ အတူဆော့ကစားချင်မှာလဲ၊ ကိုယ့်ကို ရယ်မောအောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာလဲ... တစ်ဖန် လီချင်း က မိုက်မဲတဲ့သူလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အရင်တုန်းကဆို အစားအသောက် ရွေးတတ်ပေမယ့် အခုတော့ ဘာမဆိုစားနိုင်ပြီး တစ်ခါမှ မညည်းညူဖူးဘူး။ အရင်တုန်းကဆို ကြောက်တတ်ပြီး ညဘက်အပြင်ထွက်ရင် တခြားသူ တစ်ယောက်ယောက်ကို အဖော်ပြုခိုင်းရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဇွန်ဘီတွေကို တုံ့မနှေးဘဲ ရင်ဆိုင်နိုင်နေပြီ၊ ကိုယ်တို့နဲ့အတူ သူတို့ကို သတ်နိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်လာပြီ။ လီချင်း မှာ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိနေပြီလေ"
"ကျုပ်က တကယ်... ကျုပ်က ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ လူငယ်လေး ယွမ် ရယ်၊ ဦးလေးကြီး လောင်ကျန့်ရယ်ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေချင်ရုံလေးပါ..." ချင်းကျွင်း ၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း လီချင်း ၏ မျက်ရည်များ နောက်ဆုံးတော့ ကျဆင်းလာသည်။ သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ချင်းကျွင်း ၏ ပခုံးကို ဖက်တွယ်ထားကာ မျက်နှာကို ချစ်သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ဖွက်ထားလိုက်သည်။
"ကိုယ်က ဘယ်တော့မှ လီချင်း ကို ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခုလို မခံစားဖူးပါဘူး။ လူငယ်လေး ယွမ် ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားက နည်းနည်းလေး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေမယ့် သူကလည်း လီချင်း ကို ဘယ်တော့မှ စွန့်ပစ်ပြီး ဒီလောကကြီးထဲမှာ တစ်ယောက်တည်း ရုန်းကန်ခိုင်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အစ်ကိုကြီး လောင်ကျန့် ကလည်း အတူတူပါပဲ။" လီချင်း ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ အနမ်းနုနုလေးများ ခြွေပေးရင်း ချင်းကျွင်း က နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ "လီချင်း ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တာက ကိုယ့်ဘဝရဲ့ ကံကောင်းခြင်း တစ်ခုပါပဲ၊ ပြီးတော့ ကိုယ် အရမ်းကို ကျေနပ်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ် လီချင်း ကို ချစ်လို့ပေါ့။"
"ချင်းကျွင်း..." ခေါင်းမော့လာရင်း လီချင်း က ရေငွေ့စို့နေသော မျက်ဝန်းတို့ဖြင့် ချစ်သူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျုပ်... ကျုပ်လေ..."
"ကိုယ် သိပါတယ်"
"ချင်းကျွင်း၊ ကျုပ်လည်း ခင်ဗျားကို ချစ်တယ်။ အများကြီး၊ အရမ်းချစ်တာပဲ။" သူ့ရှေ့က လူသားကို အာရုံစိုက်ကာ စိုက်ကြည့်ရင်း လီချင်း က ချစ်သူ့မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နူးညံ့စွာ အုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး အလွန်တရာ ချစ်ခင်နှစ်လိုနေသည့် အမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။
"ကိုယ့်ဘက်ကလည်း အတူတူပါပဲ။"
(ဘာသာပြန်သူ၏ မှတ်ချက်။ ။ အစိတ်အပိုင်း အချို့ကို ဖြတ်တောက်ထားသည်)
"ဟဲဟဲ..." လူငယ်လေး၏ မျက်နှာပေါ်မှ သိသာထင်ရှားနေသော ဒေါသပုံစံကို ကြည့်ကာ လောင်ကျန့်ရယ် က တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။
"အဲ့ဒီ လူပုံစံဆိုး နှစ်ယောက်..." စောင်ကို ဆွဲယူကာ ခေါင်းပေါ်အထိ ခြုံလိုက်ပြီး လောင်ကျန့်ရယ် ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်သည်။ နားထဲသို့ ထပ်ပြီး မညစ်ပတ်စေရန်အတွက် သူတတ်နိုင်သမျှ အသံများကို တားဆီးလိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် က လီချင်း နှင့် ချင်းကျွင်း ကို သူ၏ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်းများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ အရင်တုန်းက ပါတီပွဲတွေ သွားရတာကို နှစ်သက်စဉ်တုန်းကဆို သူက ညဘက်ဆိုရင် ကလับတွေနဲ့ ဘားတွေဆီကို မကြာခဏ သွားတတ်သည်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အဲ့ဒီအချိန်တွေမှာ သူ့အိမ်နီးနားချင်းတွေက အမြဲတမ်း "သိုင်းကျင့်" နေကြပြီး အဲ့ဒီဆူညံသံတွေက အတော်လေး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ကြားနေရတတ်လို့ပင်... အရင်ကဆိုရင် သူ ဒေါသပေါက်ကွဲပြီး သူ့သူငယ်ချင်းတွေကို အသံတိုးတိုးနေကြဖို့ ပြောခဲ့မိမှာ သေချာပေမယ့် အခုတော့ သူကျင့်ကြံထားလို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ လောင်ကျန့်ရယ် ရှိနေလို့ပဲ ဖြစ်ဖြစ် အလွန်အမင်း စိတ်မတိုဘဲ သည်းခံနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဟဲဟဲ... သူတို့က ငယ်သေးတာပဲလေ၊ ဒါကြောင့် သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှု ရှိကြတာ သဘာဝပါပဲ။" ဟိုကိုင်ယွမ် လုပ်သလိုမျိုး လောင်ကျန့်ရယ် လည်း စောင်အောက်သို့ တိုးဝင်လာပြီး တစ်နေရာရာကနေ စစ်သုံး လက်နှိပ်ဓာတ်မီး အသေးစားလေး တစ်လက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
စောင်အောက်ရှိ အမှောင်ထုက လက်နှိပ်ဓာတ်မီး အသေးစားလေးကြောင့် ချက်ချင်းဆိုသလို လင်းထွက်သွားပြီး လောကကြီးနဲ့ တစ်ပါတည်း ကင်းကွာနေသလိုမျိုး ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုက အလွန်တရာ နီးကပ်စွာ ကပ်နေကြပြီး အသက်ရှူသံတွေကလည်း အလွန်အမင်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်စွာ ရောစပ်နေကြသည်။
"ရှင်... အဲ့ဒီလိုတွေ မပြောနဲ့။ လူကြီးတစ်ယောက်လို ဖြစ်သွားစေတာပဲ။" အဲ့ဒီလို ရင်းနှီးလွန်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကြောင့် ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ ထွက်ပြေးချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ပေါ်လာရသော်လည်း လောင်ကျန့်ရယ် ကို တစ်ညလုံး အဖော်ပြုပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားပြီးသားဖြစ်ကာ အိပ်ရာလည်း အတူတူ ဝင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ အတင်းအကျပ် သည်းခံလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို ကြာကြာ မစိုက်ကြည့်ရဲဘဲ မျက်လုံးများကို လွှဲလိုက်ရသည်။ လျင်မြန်စွာ ခုန်ပေါက်နေသော သူ့ရင်ခုန်သံကို တမင်တကာ လျစ်လျူရှုရင်း လုံခြုံမယ့် စကားစမြည်ပြောစရာ အကြောင်းအရာတစ်ခုကို ရှာဖွေဖို့ ရေရွတ်လိုက်သည်။
အရူးထတာပဲ! အဲဒီကောင်ဆိုးလေး လီချင်းနဲ့ အဲဒီကောင်ဆိုး ချင်းကျွင်း... သူတို့ကို နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ အိမ်နီးနားချင်း အခန်းမှာ ဆက်နေခွင့် ပေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး!
"ဒီလူက အသက် သုံးဆယ်တောင် ရောက်တော့မှာလေ။"
လောင်ကျန့်ရယ် ၏ "ငါက အိုနေပြီ" ဆိုသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟိုကိုင်ယွမ် က ခစ်ခစ်ခနဲ ရယ်မောလိုက်ပြီး နှစ်သိမ့်ပေးသည့်အနေဖြင့် လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုခန့်ညားသော မျက်နှာကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇန်ယဲ့ က အဘိုးကြီး ဖြစ်သွားရင်တောင် ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အခန့်ညားဆုံး အဘိုးကြီး ဖြစ်နေဦးမှာပါပဲ။"
"ပါးစပ်ချိုလိုက်တာ။" အမောပြေသွားရင်း လောင်ကျန့်ရယ် က ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ပါးတစ်ဖက်ကို အုပ်ကိုင်လိုက်ကာ လက်မဖြင့် သူ့ပါးပြင်ကို ဖွဖွလေး ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်း နီရဲလာသော မျက်နှာလေးကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်ရင်း သူက ပြောလိုက်သည်။ "ကပ်ရောဂါ ကာလအတွင်းမှာ လူငယ်လေး ယွမ် နဲ့ ဆုံတွေ့ခွင့်ရတာကိုပဲ ကိုယ် ကျေနပ်ပါတယ်။"
"ကျွန်တော်လည်း တူတူပါပဲ။"
ထိုသို့ တိုးညှင်းသော ဝန်ခံစကား အပြီးတွင် ဟိုကိုင်ယွမ် က လောင်ကျန့်ရယ် ၏ နှုတ်ခမ်းကို ဦးဆောင်ပြီး နမ်းလိုက်သည်။ အသက်ကြီးသူက အမြဲတမ်း ဦးဆောင်တတ်သည့် နမ်းခြင်းမျိုးနှင့် မတူဘဲ ဤသည်မှာ နှုတ်ခမ်းနှင့် နှုတ်ခမ်း သက်သက်သာ ထိရုံမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း လောင်ကျန့်ရယ် ၏ ရင်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေရန် လုံလောက်နေပြီး သူ့ကို ထူးဆန်းစွာ အသက်ရှူမှားသွားစေသည်။
ထိုပျော့ပျောင်းသော ခါးသိမ်သိမ်ကို ပတ်ရံထားသော လက်မောင်းကို အသုံးပြုကာ သွေးဆောင်ဖြားယောင်းတတ်သော မြေခွေးမလေးနှင့် တူသည့် ထိုလူငယ်လေးကို ပက်လက်လှန်လှည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအောက်တွင် ပိတ်မိနေစေရန် ဖိထားလိုက်သည်။ နမ်းခြင်းကို အလိုလိုနေရင်း စိုးမိုးလိုက်ကာ ကျေနပ်အားရနေသည့် အသံတိုးတိုးလေးဖြင့် နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်လက် နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ နားထဲတွင် ထူးဆန်းစွာ တည်ငြိမ်နေသော အသက်ရှူသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသောကြောင့် သူ့ကို ရပ်တန့်သွားစေသည်။ သူ့ဦးနှောက်က အလုပ်ပြန်လုပ်လာပြီး မလိုလားဘဲ နမ်းနေသည်ကို ရပ်လိုက်ကာ ကြည့်လိုက်ရာ ထိုကောင်စုတ်လေးမှာ အိပ်ပျော်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
"..." လောင်ကျန့်ရယ် မှာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့် ရယ်မောနိုင်တော့သည်။
ငြိမ်းချမ်းစွာ အိပ်ပျော်နေသော ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ရင်ခွင်ထဲ ပွေ့ဖက်ထားရင်း ပေါ်နေသော ပါးပြင်တစ်ဖက်ကို အနမ်းနုနုလေး ခြွေပေးလိုက်ပြီး စောင်ကို ဆွဲချလိုက်သည်။ ဘေးခန်းကလည်း တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပြတင်းပေါက်ပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ငွေရောင်လရောင်များ ဖြာကျနေပြီး လောင်ကျန့်ရယ် လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မှိတ်ချလိုက်သည်။
ရှားပါးလှတဲ့ ငြိမ်းချမ်းတဲ့ ညတစ်ညပါပေ...
ခဏအကြာတွင် သူ၏ အကြည့်တို့က လက်ထဲတွင် အိပ်ပျော်နေသော ထိုဆွဲဆောင်မှုရှိသော လူငယ်လေး၏ မျက်နှာဆီသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ မသိစိတ်က ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု သူ၏ ရင်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး အောက်ခြေနက်ရှိုင်းရာ အက်ကြောင်းတစ်ခုထဲမှ အသံငယ်လေး တစ်ခုက သူ့ကို သတိပေးနေသကဲ့သို့ပင်...
အခုက လုံလောက်တဲ့ အချိန်မဟုတ်သေးဘူး...
😊🔥❤️🎉📖💡🤔😢
😊🔥❤️