Rebirth of MC – အခန်း ၈၀
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ့စိတ်အာရုံကို နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် အေးချမ်းပြီး ငြိမ်သက်နေသည်။ ထိုနေရာ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် သစ်ပင်ဝိဉာည် သည် တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အကိုင်းအခက်များမှတစ်ဆင့် အသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော စွမ်းအင်များသည် အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေကြသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ၎င်း၏အနီးသို့ တိုးကပ်သွားပြီးနောက် စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ခေါ်လိုက်သည်။
"မင်း အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား"
သစ်ပင်ဝိဉာည် ထံမှ တုံ့ပြန်မှုမှာ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ပေါ်ထွက်လာသည်။ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး အာကာသတစ်ခုလုံး လှုပ်ခတ်သွားသယောင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ထိုတုန်ခါမှုကြောင့် အနည်းငယ် ရင်တုန်သွားသော်လည်း သူ၏ သန္နိဋ္ဌာန်မှာ ခိုင်မာနေဆဲဖြစ်သည်။
သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သစ်ပင်ဝိဉာည် ၏ အကိုင်းအခက်တစ်ခုကို အသာအယာ ထိတွေ့လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင်ပင် သတင်းအချက်အလက်များစွာသည် လျှပ်စီးကြောင်းတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ဦးနှောက်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။ ၎င်းတို့သည် ရှုပ်ထွေးလှသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလွန်ရှင်းလင်းနေသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် မျက်လုံးကိုမှိတ်ကာ ထိုစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
ခဏအကြာတွင် နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းရှိ လေထုသည် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အစောပိုင်းက တည်ငြိမ်နေသော စွမ်းအင်များသည် ယခုအခါ ပို၍ ပြင်းထန်လာပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်လျှောက် စီးဆင်းနေသည်။ သူသည် ခံစားနေရသော နာကျင်မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ အံကိုကြိတ်ထားလိုက်သည်။ သူသိသည်၊ ဤအရာသည် သူ၏စွမ်းအားကို နောက်တစ်ဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန်အတွက် မဖြစ်မနေ ကျော်ဖြတ်ရမည့် အဆင့်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
သစ်ပင်ဝိဉာည် သည် ပိုမိုတောက်ပလာပြီး ၎င်း၏အရွက်များမှတစ်ဆင့် စွမ်းအင်များကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထုတ်လွှတ်ပေးနေသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မီရီဒီယန်လမ်းကြောင်းများသည် ထိုစွမ်းအင်များကြောင့် နာကျင်မှုအပြည့်နှင့် ဖောင်းပွနေသည်။ သို့သော် သူသည် နောက်မဆုတ်ခဲ့ပါ။
"ငါ လုပ်နိုင်ရမယ်" ဟု သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ၏စိတ်စွမ်းအားများသည် အမြင့်ဆုံးအထိ ရောက်ရှိသွားပြီး နေရာလွတ် (Dimension) တစ်ခုလုံးသည် အလင်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ အောင်မြင်မှု၏ အစပျိုးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
သူ့လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားသော ပျော့ပျောင်းသည့်အရာမှာ ဆက်လက်၍ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏လက်ထဲတွင်ရှိသော ထိုအရာသည် သူ့အတွက် အန္တရာယ်မရှိကြောင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက်ပိုင်းတွင်ပင် သူသည် ထိုအရာကို မလွှတ်ပေးဘဲ ဆက်လက်ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲဖြစ်သည်။ အဖြူရောင်မီးခိုးငွေ့များ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားမှသာလျှင် သူသည် ထိုအရာမှာ အဘယ်အရာဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိတော့သည်။
၎င်းမှာ အရွယ်အစားအားဖြင့် အဝတ်ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ခန့်သာ ရှိပြီး ပြည့်ဖောင်းဖောင်းနှင့် ဝဝကစ်ကစ်ပုံစံမှာ အလွန်ပင် ချစ်စရာကောင်းလှသည်။ ခေါင်းပေါ်တွင် ပန်းပွင့်လေးများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော သရဖူကို ဆောင်းထားပြီး ဆံပင်များမှာ မွဲခြောက်ခြောက်အစိမ်းရောင် ဖြစ်သည်။ အရွက်ငယ်လေးများဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော ဝတ်ရုံနှင့် ဘောင်းဘီကို ဝတ်ဆင်ထားကာ ဘောင်းဘီအောက်စမှ ဖြူဖွေးသော ခြေထောက်လေးများ ထွက်နေသည်။ ထိုသတ္တဝါ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့်ရှိနေပြီး ၎င်း၏မျက်လုံးများမှာ ဟိုကိုင်ယွမ် ကို စိုက်ကြည့်လျက်ရှိသည်။ ဤလူသားက သူ့ကို တကယ်ပင် ညှစ်သတ်ပစ်မည်ကို အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်။
"မင်းက ဘာကောင်လဲ"
သူ့လက်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေသော ထိုသတ္တဝါလေး အသက်ရှူကျပ်မသွားစေရန် လက်ကို အနည်းငယ် လျှော့ပေးလိုက်ပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ပစ်လဲကျသွားကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုလူပုလေးသည် ရုန်းကန်နေခြင်းကို ခဏရပ်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ တောက်ပနေသော အပြာနုရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် ရောစပ်နေသည့် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ မျက်လုံးများဖြင့် ထိုလူသားကို စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် "ခရစ်ဝူ" ဟု အော်လိုက်သည်။ ၎င်း၏ မျက်ခုံးများမှာ အောက်သို့ တွဲကျသွားပြီး လက်များကို ဝှေ့ယမ်းကာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ဟိုကိုင်ယွမ် အား ရှင်းပြရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။
အကယ်၍ ဟိုကိုင်ယွမ် မှလွဲပြီး အခြားသူတစ်ယောက်သာ ထိုသတ္တဝါလေးဆီမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြွက်ကလေးများကဲ့သို့ အသံများကို ကြားရမည်ဆိုပါက ၎င်းဘာကို ပြောချင်နေမှန်း နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ထူးဆန်းစွာပင် ဟိုကိုင်ယွမ် ကမူ ထိုလူသားမဟုတ်သော ဘာသာစကားကို နားလည်နေသည်။
ထိုသတ္တဝါလေးက ဆိုသည်မှာ ၎င်းသည် ဟိုကိုင်ယွမ် ကောက်ယူခဲ့ပြီး နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ ပစ်ထည့်ခဲ့သည့် သစ်ပင်ဝိဉာည် ၏ အတွင်းပိုင်းအနှစ်သာရ ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြသည်။ ဤနေရာရှိ ကြွယ်ဝသော ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူပြီးနောက်တွင် ၎င်းသည် သတိပြန်လည်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် ထိုလူသားက သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုမည်စိုး၍ ပုန်းကွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလေသည်။
"အော်... အဲဒီလိုကိုး" ဟိုကိုင်ယွမ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤရှင်းပြချက်ကို သူလက်ခံလိုက်သလို သူဘာကြောင့် ထိုသတ္တဝါလေး၏ စကားကို နားလည်နေရသလဲဆိုသည်ကိုလည်း သူသဘောပေါက်သွားသည်။
လက်ရှိတွင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ရှိနေသော ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဤ နေရာလွတ် (Dimension) မှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သစ်ပင်ဝိဉာည် ကလည်း ဤနေရာရှိ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူထားပြီးဖြစ်ရာ ၎င်းတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ဆက်သွယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ဘာသာစကားချင်း မတူညီသော်လည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ပြောဆိုသည်များကို နားလည်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် မျက်လုံးမှိတ်ပြီး စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သစ်ပင်ဝိဉာည် သည် စိုးရိမ်လာသည်။ ဤလူသားက သူ့ကို တကယ်ပဲ အန္တရာယ်ပြုတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ကာ ကြောက်ရွံ့နေပုံရသည်။ ၎င်း၏ မျက်ခုံးလေးများ ရှုံ့တွသွားပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို အသည်းအသန် စဉ်းစားနေသည့်အလား ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် ထံသို့ ထပ်မံ၍ အသံပြုလိုက်ပြန်သည်။
"အီ... ခရစ်... အီ..." လက်နှစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း သစ်ပင်ဝိဉာည်လေးသည် အိမ်အပြင်ဘက်ရှိ စိုက်ခင်းများဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"အော်... မင်းက ဒီ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲမှာ နေခွင့်ပေးမယ်ဆိုရင် အပြင်က သီးနှံတွေကို ပြုစုပေးမယ်လို့ ပြောတာလား" ဟု ဆိုကာ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ထိုသတ္တဝါလေးကို စိုက်ကြည့်ရင်း အပြင်ဘက်ရှိ စိုက်ခင်းများနှင့် ကြီးထွားနေသော သီးနှံပင်များဆီသို့ အကြည့်ရောက်သွားသည်။
ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် ဤ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲရှိ စိုက်ခင်းများကို သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တတ်ပေ။ ဟင်းသီးဟင်းရွက် သို့မဟုတ် သစ်သီးများ ခူးဆွတ်ချင်သည့်အခါမှသာ ထိုနေရာကို ဖြတ်လျှောက်သွားလေ့ရှိပြီး အပင်များကို အထူးတလည် ဂရုစိုက်လေ့မရှိပါ။ ကံကောင်းသည်မှာ ဤ နေရာလွတ် (Dimension) သည် အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ရင့်မှည့်နေသော သီးနှံများမှာ အဝါရောင်မသန်း၊ မညှိုးနွမ်းသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ဤသည်မှာ သာမန်စိုက်ခင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့ပါက သူ၏သီးနှံများအားလုံးမှာ ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးကုန်ကြလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် လက်ကိုဖွင့်လိုက်ပြီး ထိုသတ္တဝါလေးကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ ဒီ နေရာလွတ် (Dimension) ကို မင်းကိုပဲ အပ်ထားလိုက်တော့မယ်နော်"
လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်လည်ရရှိသွားသောအခါ သစ်ပင်ဝိဉာည် သည် ဟိုကိုင်ယွမ် သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုလိုစိတ်မရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည့်အလား တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လူသား၏ ပခုံးပေါ်သို့ ပျံသန်းတက်သွားပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ပါးပြင်ကို နမ်းလိုက်ကာ အသံပြုလိုက်ပြန်သည်။
"အစီအရင်ထဲက မက်မွန်ပင်အကြောင်းလား" သစ်ပင်ဝိဉာည် ပြောသည်ကို နားထောင်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
သစ်ပင်ဝိဉာည်လေး၏ ပြောပြချက်အရ အစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် စိုက်ပျိုးထားသော မက်မွန်ပင်တွင် ဝိဉာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား ပါဝင်နေသည်ဟု ဆိုသည်။ ၎င်းသည် အသီးသီးပြီး ရင့်မှည့်တိုင်းတွင် စွမ်းအင်များက အသီးထဲသို့ စီးဝင်သွားတတ်ပြီး ထိုကြောင့်ပင် မက်မွန်သီးကို ခူးဆွတ်လိုက်သည့်အခါ မက်မွန်ပင်သည် ပျိုးပင်အဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ စမ်းရေဖြင့် ရေလောင်းပေးသရွေ့ ၎င်းသည် ပြန်လည်ကြီးထွားပြီး အသီးများ ထပ်မံသီးမည်ဖြစ်သည်။
ဤသစ်ပင်ဝိဉာည်လေးသည် ဆယ်ရက်တာ ကာလတိုအတွင်း အသိစိတ်ရလာခြင်းမှာလည်း အစီအရင်မှ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် ကမူ မက်မွန်ပင်သည် ပျိုးပင်အဆင့်သို့ ပြန်ရောက်သွားခြင်းမှာ ၎င်း၏စွမ်းဆောင်ရည် ဆုံးရှုံးသွားသောကြောင့်ဟု အမြဲထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။ ယခုအခါတွင်မူ ထိုသို့မဟုတ်ကြောင်း သူအမှန်တရားကို သိရှိသွားလေပြီ။
"ငါ နားလည်ပြီ။ ကျေးဇူးပဲ"
"ချစ်... စခရီး..." သစ်ပင်ဝိဉာည်လေးသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ စိတ်ညစ်နေဟန်ဖြင့် သန့်ရှင်းသော နဂါးကိုးကောင် စမ်းရေကန် (Holy Nine Dragon Spring Pool) ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"အဲဒီနားက ဝိဉာဉ်စွမ်းအားတွေက အရမ်းပြင်းထန်နေလို့ ကြောက်နေတာလား" ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်ကာ စဉ်းစားဟန်ပြုသည်။ "ဒါဆိုရင် ငါ အဲဒီကန်ထဲက ရေကို ဝါးပုံးထဲ ထည့်ပေးထားမယ်လေ၊ မင်း အဲဒီရေကိုသုံးပြီး မက်မွန်ပင်ကို ရေလောင်းပေါ့။ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း စွမ်းအင်စုပ်ယူဖို့ လိုအပ်နေတာပဲ၊ စမ်းရေထဲကနေပဲ စုပ်ယူလိုက်ပါ"
မိမိလူဟု သတ်မှတ်ထားသူများအပေါ်တွင် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အလွန်ပင် ရက်ရောသူဖြစ်သည်။ ဤသစ်ပင်ဝိဉာည်လေးသည် သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) ကို ကူညီပြုစုပေးတော့မည်ဖြစ်ရာ သူ့ကို ကောင်းကောင်းလေး အလိုလိုက်ထားသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။
ဤ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ပြီး ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်များကို လွတ်လပ်စွာ စုပ်ယူခွင့်ရရှိသွားသောအခါ သစ်ပင်ဝိဉာည် သည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်သွားပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မျက်နှာကို ၎င်း၏ လက်ကလေးများဖြင့် ဖက်တွယ်ကာ ပါးပြင်ကို တစ်ဖန်ပြန်၍ နမ်းလိုက်ပြန်သည်။
ဤသည်မှာ အခန်းဆက်၏ နောက်ဆုံးအပိုင်း ဖြစ်ပါသည်။
Emoji Stickers
- [x] Spoiler 0 / 5000
Cancel Reply
Editing your comment
😊🔥❤️
သီးဟင်းရွက် သို့မဟုတ် သစ်သီးများ ခူးဆွတ်ချင်သည့်အခါမှသာ ထိုနေရာကို ဖြတ်လျှောက်သွားလေ့ရှိပြီး အပင်များကို အထူးတလည် ဂရုစိုက်လေ့မရှိပါ။ ကံကောင်းသည်မှာ ဤ နေရာလွတ် (Dimension) သည် အလွန်အံ့ဖွယ်ကောင်းလှသဖြင့် ရင့်မှည့်နေသော သီးနှံများမှာ အဝါရောင်မသန်း၊ မညှိုးနွမ်းသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ဤသည်မှာ သာမန်စိုက်ခင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့ပါက သူ၏သီးနှံများအားလုံးမှာ ယခုအချိန်တွင် သေဆုံးကုန်ကြလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် လက်ကိုဖွင့်လိုက်ပြီး ထိုသတ္တဝါလေးကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင်တော့ ဒီ နေရာလွတ် (Dimension) ကို မင်းကိုပဲ အပ်ထားလိုက်တော့မယ်နော်"
လွတ်လပ်ခွင့် ပြန်လည်ရရှိသွားသောအခါ သစ်ပင်ဝိဉာည် သည် ဟိုကိုင်ယွမ် သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုလိုစိတ်မရှိကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည့်အလား တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် လူသား၏ ပခုံးပေါ်သို့ ပျံသန်းတက်သွားပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ပါးပြင်ကို နမ်းလိုက်ကာ အသံပြုလိုက်ပြန်သည်။
"အစီအရင်ထဲက မက်မွန်ပင်အကြောင်းလား" သစ်ပင်ဝိဉာည် ပြောသည်ကို နားထောင်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
သစ်ပင်ဝိဉာည် လေး၏ ပြောပြချက်အရ အစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် စိုက်ပျိုးထားသော မက်မွန်ပင်တွင် ဝိဉာဉ်စွမ်းအင် အမြောက်အမြား ပါဝင်နေသည်ဟု ဆိုသည်။ ၎င်းသည် အသီးသီးပြီး ရင့်မှည့်တိုင်းတွင် စွမ်းအင်များက အသီးထဲသို့ စီးဝင်သွားတတ်ပြီး ထိုကြောင့်ပင် မက်မွန်သီးကို ခူးဆွတ်လိုက်သည့်အခါ မက်မွန်ပင်သည် ပျိုးပင်အဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ စမ်းရေဖြင့် ရေလောင်းပေးသရွေ့ ၎င်းသည် ပြန်လည်ကြီးထွားပြီး အသီးများ ထပ်မံသီးမည်ဖြစ်သည်။
ဤသစ်ပင်ဝိဉာည် လေးသည် ဆယ်ရက်တာ ကာလတိုအတွင်း အသိစိတ်ရလာခြင်းမှာလည်း အစီအရင်မှ စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် ကမူ မက်မွန်ပင်သည် ပျိုးပင်အဆင့်သို့ ပြန်ရောက်သွားခြင်းမှာ ၎င်း၏စွမ်းဆောင်ရည် ဆုံးရှုံးသွားသောကြောင့်ဟု အမြဲထင်မှတ်ခဲ့မိသည်။ ယခုအခါတွင်မူ ထိုသို့မဟုတ်ကြောင်း သူအမှန်တရားကို သိရှိသွားလေပြီ။
"ငါ နားလည်ပြီ။ ကျေးဇူးပဲ"
"ချစ်... စခရီး..." သစ်ပင်ဝိဉာည် လေးသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ စိတ်ညစ်နေဟန်ဖြင့် သန့်ရှင်းသော နဂါးကိုးကောင် စမ်းရေကန် (Holy Nine Dragon Spring Pool) ဘက်သို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"အဲဒီနားက ဝိဉာဉ်စွမ်းအားတွေက အရမ်းပြင်းထန်နေလို့ ကြောက်နေတာလား" ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားပြီး နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်ကာ စဉ်းစားဟန်ပြုသည်။ "ဒါဆိုရင် ငါ အဲဒီကန်ထဲက ရေကို ဝါးပုံးထဲ ထည့်ပေးထားမယ်လေ၊ မင်း အဲဒီရေကိုသုံးပြီး မက်မွန်ပင်ကို ရေလောင်းပေါ့။ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း စွမ်းအင်စုပ်ယူဖို့ လိုအပ်နေတာပဲ၊ စမ်းရေထဲကနေပဲ စုပ်ယူလိုက်ပါ"
မိမိလူဟု သတ်မှတ်ထားသူများအပေါ်တွင် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အလွန်ပင် ရက်ရောသူဖြစ်သည်။ ဤသစ်ပင်ဝိဉာည် လေးသည် သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) ကို ကူညီပြုစုပေးတော့မည်ဖြစ်ရာ သူ့ကို ကောင်းကောင်းလေး အလိုလိုက်ထားသင့်သည် မဟုတ်ပါလား။
ဤ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲတွင် ဆက်လက်နေထိုင်ပြီး ဝိဉာဉ်စွမ်းအင်များကို လွတ်လပ်စွာ စုပ်ယူခွင့်ရရှိသွားသောအခါ သစ်ပင်ဝိဉာည် သည် အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်သွားပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မျက်နှာကို ၎င်း၏ လက်ကလေးများဖြင့် ဖက်တွယ်ကာ ပါးပြင်ကို တစ်ဖန်ပြန်၍ နမ်းလိုက်ပြန်သည်။