အခန်း ၆၈
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ညွန်အိုင် အနီးတစ်ဝိုက်တွင် ရပ်နေရင်း အသက်ရှူသံကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းများမှာ အမြင့်ဆုံးအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အသေးငယ်ဆုံး လှုပ်ရှားမှုများကိုပင် သတိပြုမိနေသည်။ အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် အငွေ့အသက်များသည် အဆိပ်အတောက်များ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုလျှင် ချက်ချင်းပင် အသက်ဆုံးရှုံးသွားနိုင်လောက်သည်။
"ဒီနေရာက အန္တရာယ်များလွန်းတယ်" ဟု ဟိုကိုင်ယွမ် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူ၏ ဘေးတွင်ရှိနေသော လောင်ကျန့်ရယ် က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့ အရမ်းသတိထားရမယ်။ အထူးသဖြင့် လီချင်း နဲ့ ချင်းကျွင်း တို့ ဒီနေရာကို ရောက်မလာခင်အထိ ငါတို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေဖို့ လိုတယ်"
နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းမှ စွမ်းအားများကို အသုံးပြုရန်အတွက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးရင်း မည်သည့်အရာမှ လွတ်မသွားစေရန် အထူးဂရုပြုနေသည်။ အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက်တွင် လီချင်း နှင့် ချင်းကျွင်း တို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
"မင်းတို့ နှစ်ယောက် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား" လီချင်း က မေးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အဓိပ္ပာယ်များ ပေါ်လွင်နေသည်။
ချင်းကျွင်း က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "ငါတို့ အဆင်သင့်ပဲ။ ဒီ အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် ကို ရှင်းပစ်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူတို့ပြောနေသည်ကို နားထောင်ရင်း နေရာလွတ် (Dimension) ၏ စွမ်းအားကို ဆက်လက်ထိန်းချုပ်ထားသည်။ သူသည် လောင်ကျန့်ရယ် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာပင် တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်။ အရာအားလုံးသည် စတင်တော့မည်ဖြစ်သည်။
ညအချိန် ရောက်ရှိလာသောအခါတွင် ဇွန်ဘီများသည် မှောင်ရိပ်ခိုနေသည်ဖြစ်စေ၊ မြို့ငယ်လေးထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ လှည့်လည်နေသည်ဖြစ်စေ ပိုမိုလှုပ်ရှားတက်ကြွလာကြသည်။ နေရာတိုင်းတွင် ခြေသံဆွဲငင်သံများ၊ လည်ချောင်းထဲမှ တရွှီရွှီမြည်နေသော အဆုံးမရှိသည့် ဟိန်းဟောက်သံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ထိုအသံတို့မှာ ရောယှက်ကာ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားစေမည့် တေးသွားတစ်ခုအလား ပေါ်ပေါက်နေသည်။
အိမ်တစ်အိမ်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဖယောင်းတိုင်တစ်တိုင်သာ ထွန်းညှိထားသည်။ ထိုမှိန်ဖျော့ဖျော့ ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်သည် အမှောင်ထုကို အနည်းငယ်သာ ဖယ်ရှားပေးနိုင်သော်လည်း သေလူများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်မိလောက်အောင်အထိတော့ မတောက်ပပေ။ မီးဖိုချောင်ရှိ ထင်းပုံကို အသုံးပြု၍ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် လူတိုင်းအတွက် အရသာရှိသော ညစာကို အမြန်ချက်ပြုတ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုညစာကြောင့် သူတို့အားလုံး ဗိုက်ဝသွားကြပြီး ရေချိုးသန့်စင်ကာ အနားယူနိုင်ကြတော့သည်။
ကားဖြင့် ရက်အတော်ကြာ ခရီးနှင်လာခဲ့ရသဖြင့် ကားထဲတွင် အနည်းငယ် အိပ်စက်ခဲ့ရသော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသည်။ ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် လီချင်း သည် ချင်းကျွင်း ကို ဆွဲခေါ်ကာ အိပ်စက်ရန်အတွက် သင့်တော်မည့် အိပ်ခန်းတစ်ခုကို လိုက်ရှာသည်။
"ဒုတိယအလှည့်ကျရင် ငါ့ကို နှိုးဖို့ မမေ့နဲ့ဦး" ဟု လီချင်း က ပြောဆိုပြီးနောက် အိပ်ခန်းတံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။
အိမ်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်ခြင်းများ လျင်မြန်စွာ လွှမ်းမိုးသွားသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် ရေချိုးပြီး ထွက်လာသောအခါ သူ အရင်ဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ ဆိုဖာပေါ်တွင် ပုဆစ်တုပ်ထိုင်ကာ တရားမှတ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ဟိုကိုင်ယွမ် ပင် ဖြစ်သည်။
"ဘာလို့ အခန်းထဲသွားပြီး တရားမမှတ်တာလဲ" ဟု သူက မေးမြန်းရင်း ထိုလူငယ်လေး၏ ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူက ကျန်သူများ အမြန်ဆုံး အနားယူနိုင်စေရန်အတွက် ပထမအလှည့် ကင်းစောင့်ပေးမည်ဟု စေတနာ့ဝန်ထမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"အစ်ကို့ကို အဖော်ပြုပေးမလို့"
"အစ်ကိုတော့ အတော်လေးကို စိတ်လှုပ်ရှားမိတာပဲ" သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပိုမိုတောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းမလာသေးဘူး။ အလိမ္မာလေး လုပ်ပြီး မင်းရဲ့ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲကို ဝင်ပြီး တရားမှတ်တော့။ မနက်ဖြန်ကျရင် အစ်ကိုက မင်းကို သကြားလုံးတစ်ချောင်း ပေးမယ်"
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စိတ်စွမ်းအင်ကုန်ခမ်း၍ မကြာသေးမီကမှ သတိလစ်သွားခဲ့သည်ကို လောင်ကျန့်ရယ် မေ့မထားပေ။ သူ သတိပြန်လည်လာသည်မှာ မှန်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိသေးချေ။ ထို့အပြင် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၍ တရားမှတ်ပါက အပြင်ဘက်တွင် တရားမှတ်သည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုထိရောက်မှုရှိမည်ဟု လောင်ကျန့်ရယ် ယူဆထားသည်။
"ကျွန်တော်က ကလေးမဟုတ်ဘူး။ သကြားလုံးနဲ့ လာပြီး ချော့မနေပါနဲ့" ဟိုကိုင်ယွမ် က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လက်ကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဖရဲစေ့တစ်ထုတ်နှင့် သစ်သီးအချို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့ကို လောင်ကျန့်ရယ် ၏ လက်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်မှ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ထိုလူငယ်လေးဆီမှ အကြည့်လွှဲကာ လက်ထဲရှိ စားစရာများကို ငေးကြည့်ရင်း လောင်ကျန့်ရယ် တစ်ယောက် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းကိုမော့ကာ တဟားဟားဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
အို... ဒီကလေးလေးက တကယ်ကို ချစ်ဖို့ကောင်းလွန်းတာပဲ!
နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းတွင် ဟိုကိုင်ယွမ် တစ်ယောက် ဒေါသကြောင့်လား၊ ရှက်စိတ်ကြောင့်လား မသိရဘဲ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲလျက် တိတ်တဆိတ် စိတ်တိုနေသည်။ ဝါးအိမ်လေးထဲတွင် ခဏရပ်နေပြီးနောက် စိုက်ခင်းများဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူစိုက်ထားသည့် အသီးအရွက်အများစုမှာ ကြီးထွားလာပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အရောင်အသွေးစုံလင်ပြီး အစိမ်းရောင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော စိုက်ခင်း၏ ရှုခင်းမှာ ကြည့်ရသည်မှာ လွန်စွာလှပသည်။ ပြောင်းဖူးနုနု၏ အနံ့သင်းသင်းလေးက သူ့နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး အစိမ်းရောင်အရွက်များကြားတွင် ချစ်စဖွယ် ပေါ်ထွက်နေသည့် အနီရောင် ချယ်ရီခရမ်းချဉ်သီးလေးများကို မြင်လိုက်ရသည်။ ခြင်းတောင်းတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်ကာ စိုက်ခင်းထဲ လမ်းလျှောက်ရင်း မနက်ဖြန်တွင် အခြားသူများနှင့် ဝေမျှစားသောက်ရန်အတွက် တရုတ်မုန်လာဥ၊ ပြောင်းဖူးနှင့် ချယ်ရီခရမ်းချဉ်သီးအချို့ကို ခူးဆွတ်လိုက်သည်။
ခြင်းတောင်းကို သယ်၍ ဝါးအိမ်လေးဆီသို့ ပြန်လာပြီး ခြင်းတောင်းကို ချလိုက်စဉ် သူခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သန့်ရှင်းသော နဂါးကိုးကောင် ရေကန် (Holy Nine Dragon Spring Pool) ၏ ရေမျက်နှာပြင်မှာ တစ်ဝက်ခန့်အထိ လျော့ကျသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် ပတ်ပတ်လည်တွင် တံဆိပ်ခတ်ရန် ကြိုးပမ်းစဉ်က သူသည် ရေကန်ထဲရှိ ရေတစ်ဝက်ခန့်ကို အသုံးပြုလိုက်မိပုံရသည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များ အကုန်နီးပါး ကုန်ခမ်းသွားရခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပေ။
ဤပုံစံအတိုင်းဆိုလျှင် သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုမိုအာရုံစိုက်မှသာ ဖြစ်တော့မည်။ သို့မဟုတ်ပါက အနာဂတ်တွင် အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် များနှင့် ထပ်မံရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သူ၏ အသက်ငယ်ငယ်လေးမှာ အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်သည်။
အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ကာ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး အသက်ရှူတိုင်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စီးဆင်းနေသည့် သဘာဝစွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ အတွင်းစိတ်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်သက်သာလာသည်ကို ခံစားမိသည်။ သူ၏ အတွင်းစိတ်စွမ်းအားကို ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ လှည့်ပတ်စေပြီးနောက် မရစ်ဒီယန်လမ်းကြောင်းများထဲသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်ပြီးနောက်တွင် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ပါးစပ်ကို ဟကာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အညစ်အကြေးများပါသည့် လေကို အပြင်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
'လူငယ်လေး၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်းရောက်လာပြီပဲ။ ဒီအိုကြီးက မင်းကို စောင့်နေတာ ကြာလှပြီ။'
ရုတ်တရက် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော အသံတစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသဖြင့် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော နွေးထွေးသည့် စွမ်းအားများတွင် မည်သည့်မူမမှန်မှုမျှ မရှိသည်ကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရသဖြင့် သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ကာ ထိုအသံကို ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
'ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို စောင့်နေရတာလဲ။'
'ဒီအိုကြီးက Y မြို့ အစွန်အဖျားရွာလေးက ရှာမန် (shaman) တစ်ယောက်ပါ။ မင်းတို့ရောက်လာဖို့ စောင့်နေတာ။ မင်းတို့ဆီကို အကူအညီတောင်းဖို့ ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားကို မင်းဆီ ပို့လွှတ်လိုက်တာ။'
'အကူအညီတောင်းတယ်? ဘယ်လိုအကူအညီမျိုးလဲ။' ဟိုကိုင်ယွမ် သည် တစ်ဖက်လူက ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် အကူအညီတောင်းလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
'ပိတ်မိနေတဲ့ ရွာသူရွာသားတွေကို ကယ်တင်ပေးဖို့ အကူအညီတောင်းတာပါ။' ထိုအိုကြီး၏ အသံမှာ နှလုံးသားမရှိသူကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်လောက်အောင် အသနားခံသည့်လေသံဖြင့် ပြောဆိုလာသည်။
'သူတို့ ဘယ်မှာ ပိတ်မိနေတာလဲ။'
'ရွာထဲမှာ ဘိုးဘွားပိုင် ဘုရားကျောင်းငယ်လေးတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီနေရာကို နတ်ဆိုးတွေ ဝိုင်းရံထားတယ်။ မင်းတို့ ရွာသူရွာသားတွေကို ကယ်တင်ပြီးသွားရင် ဒီအိုကြီးက မင်းကို သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်။'
အသံပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အခြေအနေကို ပိုမိုသိရှိရန် စိတ်ဖြင့် ဆက်သွယ်ကြည့်သော်လည်း မည်သည့်အဖြေမျှ ပြန်မရတော့ပေ။
သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းနေပြီး အတွင်းစိတ်စွမ်းအားများမှာလည်း ပြည့်လျှံနေသည်။
Emoji Stickers
- [x] Spoiler 0 / 10000 Post Comment
Loading comments...
Loading more comments...
Reply to
😊🔥❤️🎉📖💡🤔😢
ယူနိုင်စေရန်အတွက် ပထမအလှည့် ကင်းစောင့်ပေးမည်ဟု စေတနာ့ဝန်ထမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"အစ်ကို့ကို အဖော်ပြုပေးမလို့"
"အစ်ကိုတော့ အတော်လေးကို စိတ်လှုပ်ရှားမိတာပဲ" သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပိုမိုတောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းမလာသေးဘူး။ အလိမ္မာလေး လုပ်ပြီး မင်းရဲ့ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲကို ဝင်ပြီး တရားမှတ်တော့။ မနက်ဖြန်ကျရင် အစ်ကိုက မင်းကို သကြားလုံးတစ်ချောင်း ပေးမယ်"
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စိတ်စွမ်းအင်ကုန်ခမ်း၍ မကြာသေးမီကမှ သတိလစ်သွားခဲ့သည်ကို လောင်ကျန့်ရယ် မေ့မထားပေ။ သူ သတိပြန်လည်လာသည်မှာ မှန်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိသေးချေ။ ထို့အပြင် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၍ တရားမှတ်ပါက အပြင်ဘက်တွင် တရားမှတ်သည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုထိရောက်မှုရှိမည်ဟု လောင်ကျန့်ရယ် ယူဆထားသည်။
"ကျွန်တော်က ကလေးမဟုတ်ဘူး။ သကြားလုံးနဲ့ လာပြီး ချော့မနေပါနဲ့" ဟိုကိုင်ယွမ် က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လက်ကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဖရဲစေ့တစ်ထုတ်နှင့် သစ်သီးအချို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့ကို လောင်ကျန့်ရယ် ၏ လက်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်မှ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ထိုလူငယ်လေးဆီမှ အကြည့်လွှဲကာ လက်ထဲရှိ စားစရာများကို ငေးကြည့်ရင်း လောင်ကျန့်ရယ် တစ်ယောက် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းကိုမော့ကာ တဟားဟားဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
အို... ဒီကလေးလေးက တကယ်ကို ချစ်ဖို့ကောင်းလွန်းတာပဲ!
နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းတွင် ဟိုကိုင်ယွမ် တစ်ယောက် ဒေါသကြောင့်လား၊ ရှက်စိတ်ကြောင့်လား မသိရဘဲ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲလျက် တိတ်တဆိတ် စိတ်တိုနေသည်။ ဝါးအိမ်လေးထဲတွင် ခဏရပ်နေပြီးနောက် စိုက်ခင်းများဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူစိုက်ထားသည့် အသီးအရွက်အများစုမှာ ကြီးထွားလာပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အရောင်အသွေးစုံလင်ပြီး အစိမ်းရောင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော စိုက်ခင်း၏ ရှုခင်းမှာ ကြည့်ရသည်မှာ လွန်စွာလှပသည်။ ပြောင်းဖူးနုနု၏ အနံ့သင်းသင်းလေးက သူ့နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး အစိမ်းရောင်အရွက်များကြားတွင် ချစ်စဖွယ် ပေါ်ထွက်နေသည့် အနီရောင် ချယ်ရီခရမ်းချဉ်သီးလေးများကို မြင်လိုက်ရသည်။ ခြင်းတောင်းတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်ကာ စိုက်ခင်းထဲ လမ်းလျှောက်ရင်း မနက်ဖြန်တွင် အခြားသူများနှင့် ဝေမျှစားသောက်ရန်အတွက် တရုတ်မုန်လာဥ၊ ပြောင်းဖူးနှင့် ချယ်ရီခရမ်းချဉ်သီးအချို့ကို ခူးဆွတ်လိုက်သည်။
ခြင်းတောင်းကို သယ်၍ ဝါးအိမ်လေးဆီသို့ ပြန်လာပြီး ခြင်းတောင်းကို ချလိုက်စဉ် သူခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သန့်ရှင်းသော နဂါးကိုးကောင် ရေကန် (Holy Nine Dragon Spring Pool) ၏ ရေမျက်နှာပြင်မှာ တစ်ဝက်ခန့်အထိ လျော့ကျသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် ပတ်ပတ်လည်တွင် တံဆိပ်ခတ်ရန် ကြိုးပမ်းစဉ်က သူသည် ရေကန်ထဲရှိ ရေတစ်ဝက်ခန့်ကို အသုံးပြုလိုက်မိပုံရသည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များ အကုန်နီးပါး ကုန်ခမ်းသွားရခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပေ။
ဤပုံစံအတိုင်းဆိုလျှင် သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုမိုအာရုံစိုက်မှသာ ဖြစ်တော့မည်။ သို့မဟုတ်ပါက အနာဂတ်တွင် အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် များနှင့် ထပ်မံရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သူ၏ အသက်ငယ်ငယ်လေးမှာ အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်သည်။
အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ကာ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး အသက်ရှူတိုင်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စီးဆင်းနေသည့် သဘာဝစွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ အတွင်းစိတ်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်သက်သာလာသည်ကို ခံစားမိသည်။ သူ၏ အတွင်းစိတ်စွမ်းအားကို ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ လှည့်ပတ်စေပြီးနောက် မရစ်ဒီယန်လမ်းကြောင်းများထဲသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်ပြီးနောက်တွင် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ပါးစပ်ကို ဟကာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အညစ်အကြေးများပါသည့် လေကို အပြင်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
'လူငယ်လေး၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်းရောက်လာပြီပဲ။ ဒီအိုကြီးက မင်းကို စောင့်နေတာ ကြာလှပြီ။'
ရုတ်တရက် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော အသံတစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသဖြင့် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော နွေးထွေးသည့် စွမ်းအားများတွင် မည်သည့်မူမမှန်မှုမျှ မရှိသည်ကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရသဖြင့် သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ကာ ထိုအသံကို ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
'ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို စောင့်နေရတာလဲ။'
'ဒီအိုကြီးက Y မြို့ အစွန်အဖျားရွာလေးက ရှာမန် (shaman) တစ်ယောက်ပါ။ မင်းတို့ရောက်လာဖို့ စောင့်နေတာ။ မင်းတို့ဆီကို အကူအညီတောင်းဖို့ ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားကို မင်းဆီ ပို့လွှတ်လိုက်တာ။'
'အကူအညီတောင်းတယ်? ဘယ်လိုအကူအညီမျိုးလဲ။' ဟိုကိုင်ယွမ် သည် တစ်ဖက်လူက ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် အကူအညီတောင်းလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
'ပိတ်မိနေတဲ့ ရွာသူရွာသားတွေကို ကယ်တင်ပေးဖို့ အကူအညီတောင်းတာပါ။' ထိုအိုကြီး၏ အသံမှာ နှလုံးသားမရှိသူကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်လောက်အောင် အသနားခံသည့်လေသံဖြင့် ပြောဆိုလာသည်။
'သူတို့ ဘယ်မှာ ပိတ်မိနေတာလဲ။'
'ရွာထဲမှာ ဘိုးဘွားပိုင် ဘုရားကျောင်းငယ်လေးတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီနေရာကို နတ်ဆိုးတွေ ဝိုင်းရံထားတယ်။ မင်းတို့ ရွာသူရွာသားတွေကို ကယ်တင်ပြီးသွားရင် ဒီအိုကြီးက မင်းကို သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်။'
အသံပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အခြေအနေကို ပိုမိုသိရှိရန် စိတ်ဖြင့် ဆက်သွယ်ကြည့်သော်လည်း မည်သည့်အဖြေမျှ ပြန်မရတော့ပေ။
သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းနေပြီး အတွင်းစိတ်စွမ်းအားများမှာလည်း ပြည့်လျှံနေသည်။
Emoji Stickers
- [x] Spoiler 0 / 10000 Post Comment
Loading comments...
Loading more comments...
Reply to
😊🔥❤️🎉📖💡🤔😢
ယူနိုင်စေရန်အတွက် ပထမအလှည့် ကင်းစောင့်ပေးမည်ဟု စေတနာ့ဝန်ထမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
"အစ်ကို့ကို အဖော်ပြုပေးမလို့"
"အစ်ကိုတော့ အတော်လေးကို စိတ်လှုပ်ရှားမိတာပဲ" သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပိုမိုတောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က အပြည့်အဝ ပြန်ကောင်းမလာသေးဘူး။ အလိမ္မာလေး လုပ်ပြီး မင်းရဲ့ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲကို ဝင်ပြီး တရားမှတ်တော့။ မနက်ဖြန်ကျရင် အစ်ကိုက မင်းကို သကြားလုံးတစ်ချောင်း ပေးမယ်"
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စိတ်စွမ်းအင်ကုန်ခမ်း၍ မကြာသေးမီကမှ သတိလစ်သွားခဲ့သည်ကို လောင်ကျန့်ရယ် မေ့မထားပေ။ သူ သတိပြန်လည်လာသည်မှာ မှန်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာခြင်း မရှိသေးချေ။ ထို့အပြင် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်၍ တရားမှတ်ပါက အပြင်ဘက်တွင် တရားမှတ်သည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုထိရောက်မှုရှိမည်ဟု လောင်ကျန့်ရယ် ယူဆထားသည်။
"ကျွန်တော်က ကလေးမဟုတ်ဘူး။ သကြားလုံးနဲ့ လာပြီး ချော့မနေပါနဲ့" ဟိုကိုင်ယွမ် က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ လက်ကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဖရဲစေ့တစ်ထုတ်နှင့် သစ်သီးအချို့ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့ကို လောင်ကျန့်ရယ် ၏ လက်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်မှ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
ပျောက်ကွယ်သွားသည့် ထိုလူငယ်လေးဆီမှ အကြည့်လွှဲကာ လက်ထဲရှိ စားစရာများကို ငေးကြည့်ရင်း လောင်ကျန့်ရယ် တစ်ယောက် မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် ခေါင်းကိုမော့ကာ တဟားဟားဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
အို... ဒီကလေးလေးက တကယ်ကို ချစ်ဖို့ကောင်းလွန်းတာပဲ!
နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းတွင် ဟိုကိုင်ယွမ် တစ်ယောက် ဒေါသကြောင့်လား၊ ရှက်စိတ်ကြောင့်လား မသိရဘဲ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲလျက် တိတ်တဆိတ် စိတ်တိုနေသည်။ ဝါးအိမ်လေးထဲတွင် ခဏရပ်နေပြီးနောက် စိုက်ခင်းများဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူစိုက်ထားသည့် အသီးအရွက်အများစုမှာ ကြီးထွားလာပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ အရောင်အသွေးစုံလင်ပြီး အစိမ်းရောင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော စိုက်ခင်း၏ ရှုခင်းမှာ ကြည့်ရသည်မှာ လွန်စွာလှပသည်။ ပြောင်းဖူးနုနု၏ အနံ့သင်းသင်းလေးက သူ့နှာခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာပြီး အစိမ်းရောင်အရွက်များကြားတွင် ချစ်စဖွယ် ပေါ်ထွက်နေသည့် အနီရောင် ချယ်ရီခရမ်းချဉ်သီးလေးများကို မြင်လိုက်ရသည်။ ခြင်းတောင်းတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်ကာ စိုက်ခင်းထဲ လမ်းလျှောက်ရင်း မနက်ဖြန်တွင် အခြားသူများနှင့် ဝေမျှစားသောက်ရန်အတွက် တရုတ်မုန်လာဥ၊ ပြောင်းဖူးနှင့် ချယ်ရီခရမ်းချဉ်သီးအချို့ကို ခူးဆွတ်လိုက်သည်။
ခြင်းတောင်းကို သယ်၍ ဝါးအိမ်လေးဆီသို့ ပြန်လာပြီး ခြင်းတောင်းကို ချလိုက်စဉ် သူခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သန့်ရှင်းသော နဂါးကိုးကောင် ရေကန် (Holy Nine Dragon Spring Pool) ၏ ရေမျက်နှာပြင်မှာ တစ်ဝက်ခန့်အထိ လျော့ကျသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် ပတ်ပတ်လည်တွင် တံဆိပ်ခတ်ရန် ကြိုးပမ်းစဉ်က သူသည် ရေကန်ထဲရှိ ရေတစ်ဝက်ခန့်ကို အသုံးပြုလိုက်မိပုံရသည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအင်များ အကုန်နီးပါး ကုန်ခမ်းသွားရခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ပေ။
ဤပုံစံအတိုင်းဆိုလျှင် သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကို ပိုမိုအာရုံစိုက်မှသာ ဖြစ်တော့မည်။ သို့မဟုတ်ပါက အနာဂတ်တွင် အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် များနှင့် ထပ်မံရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သူ၏ အသက်ငယ်ငယ်လေးမှာ အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်သည်။
အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ကာ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး အသက်ရှူတိုင်း သူ့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် စီးဆင်းနေသည့် သဘာဝစွမ်းအားများကို စုပ်ယူကာ အတွင်းစိတ်စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ဖြည်းဖြည်းချင်းပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပြန်လည်သက်သာလာသည်ကို ခံစားမိသည်။ သူ၏ အတွင်းစိတ်စွမ်းအားကို ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ လှည့်ပတ်စေပြီးနောက် မရစ်ဒီယန်လမ်းကြောင်းများထဲသို့ ပို့လွှတ်လိုက်သည်။ အကြိမ်အနည်းငယ် လှည့်ပတ်ပြီးနောက်တွင် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ပါးစပ်ကို ဟကာ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ အညစ်အကြေးများပါသည့် လေကို အပြင်သို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
'လူငယ်လေး၊ နောက်ဆုံးတော့ မင်းရောက်လာပြီပဲ။ ဒီအိုကြီးက မင်းကို စောင့်နေတာ ကြာလှပြီ။'
ရုတ်တရက် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သော အသံတစ်ခုက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာသဖြင့် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နှလုံးသားမှာ ထိတ်လန့်သွားသည်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော နွေးထွေးသည့် စွမ်းအားများတွင် မည်သည့်မူမမှန်မှုမျှ မရှိသည်ကို စစ်ဆေးတွေ့ရှိရသဖြင့် သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ကာ ထိုအသံကို ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
'ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ။ ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို စောင့်နေရတာလဲ။'
'ဒီအိုကြီးက Y မြို့ အစွန်အဖျားရွာလေးက ရှာမန် (shaman) တစ်ယောက်ပါ။ မင်းတို့ရောက်လာဖို့ စောင့်နေတာ။ မင်းတို့ဆီကို အကူအညီတောင်းဖို့ ငါ့ရဲ့ စိတ်စွမ်းအားကို မင်းဆီ ပို့လွှတ်လိုက်တာ။'
'အကူအညီတောင်းတယ်? ဘယ်လိုအကူအညီမျိုးလဲ။' ဟိုကိုင်ယွမ် သည် တစ်ဖက်လူက ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် အကူအညီတောင်းလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
'ပိတ်မိနေတဲ့ ရွာသူရွာသားတွေကို ကယ်တင်ပေးဖို့ အကူအညီတောင်းတာပါ။' ထိုအိုကြီး၏ အသံမှာ နှလုံးသားမရှိသူကိုပင် တုန်လှုပ်သွားစေနိုင်လောက်အောင် အသနားခံသည့်လေသံဖြင့် ပြောဆိုလာသည်။
'သူတို့ ဘယ်မှာ ပိတ်မိနေတာလဲ။'
'ရွာထဲမှာ ဘိုးဘွားပိုင် ဘုရားကျောင်းငယ်လေးတစ်ခု ရှိတယ်။ အဲဒီနေရာကို နတ်ဆိုးတွေ ဝိုင်းရံထားတယ်။ မင်းတို့ ရွာသူရွာသားတွေကို ကယ်တင်ပြီးသွားရင် ဒီအိုကြီးက မင်းကို သေချာပေါက် ကျေးဇူးဆပ်ပါ့မယ်။'
အသံပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အခြေအနေကို ပိုမိုသိရှိရန် စိတ်ဖြင့် ဆက်သွယ်ကြည့်သော်လည်း မည်သည့်အဖြေမျှ ပြန်မရတော့ပေ။
သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ နောက်တစ်နေ့ မနက်စောစောသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ ပေါ့ပါးလန်းဆန်းနေပြီး အတွင်းစိတ်စွမ်းအားများမှာလည်း ပြည့်လျှံနေသည်။