Rebirth of MC – အခန်း ၆၂
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှပင် မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ညွန်အိုင် ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။
သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းသည် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေပြီး အရှိန်အဟုန်မှာလည်း ညီညာနေသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် လီချင်း တို့မှာမူ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ လွှမ်းခြုံနေသော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မည်သူမျှ ကြားဝင်မတားဆီးရဲကြပေ။
အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် အနီးသို့ ရောက်သောအခါ လေထုမှာ ပို၍ပင် အေးစက်လာပြီး အဆိပ်ငွေ့များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝါးမြိုထားသယောင် ရှိသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် စာရေးတံ ကိုလည်း အဆင်သင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။
"ဒီနေရာက အန္တရာယ်အများဆုံးပဲ..." ဟု လီချင်း က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် က ပြန်မဖြေဘဲ ချင်းကျွင်း နှင့် ယွမ် တို့ကိုပါ စိတ်ထဲတွင် အမှတ်ရနေမိသည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ မက်မွန်သားအဆောင် ကို အသုံးပြု၍ ဤနေရာ၏ အဆိပ်သင့်စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ကာ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်ရန်ဖြစ်သည်။
သူသည် သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ကို အသုံးပြု၍ အဆိပ်ငွေ့များကြားတွင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ထိုအခါ ညွန်အိုင် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မျက်နှာတွင်မူ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အစီအစဉ်အတိုင်း အရာအားလုံး ဖြစ်ပေါ်လာနေပြီဖြစ်သည်။
"စောင့်ကြည့်နေကြပါ" ဟု ဟိုကိုင်ယွမ် က တိုတိုပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသော်လည်း ၎င်းအတွင်းတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အာဏာစက်များ ပါဝင်နေသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် လီချင်း တို့မှာလည်း သူ၏နောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
"တံဆိပ်ခတ်လိုက်!" ဤစကားလုံးနှစ်လုံးကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏လက်ချောင်းများကို လျော့ရဲရဲ ကွေးညွှတ်လိုက်ရာ သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ပေါ်လာလေသည်။
မက်မွန်သားအဆောင် တစ်ခုတည်း၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်မှာ အကန့်အသတ်ရှိသဖြင့် စာရေးတံ အနည်းငယ်မျှဖြင့် ညွန်အိုင် ကို အောင်မြင်စွာ တံဆိပ်ခတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးထင်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် အဆိပ်ငွေ့များကြောင့် ထိုသစ်သားများ တိုက်စားခံရပြီး အသုံးမဝင်တော့မည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာပါက ညွန်အိုင် သည် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာကာ အဆိပ်များကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ပြန့်နှံ့စေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ချေရှိသဖြင့် သူသည် တံဆိပ်ခတ်သည့်ကြားခံအဖြစ် စာရေးတံများကို အသုံးပြုတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား သန့်ရှင်းသောစမ်းရေကို မှင်အဖြစ် တိုက်ရိုက်အသုံးပြုကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တံဆိပ်စာသားများကို ရေးသားသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပိုမိုသုံးစွဲရမည်ဖြစ်သော်လည်း ညွန်အိုင် ကို တံဆိပ်ပြန်ပြုတ်မည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ အပြီးအပိုင် ချုပ်နှောင်ထားနိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်ဖြစ်သည်။
ငွေရောင်အလင်းတန်းများမှာ အလွန်ပင် တောက်ပလာသည်အထိ ပြင်းထန်လာသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နှုတ်ခမ်းများမှ တိုးညှင်းသော ဝါကျနှင့် ဂါထာများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စုတ်တံက လေထဲတွင် စာလုံးများကို စတင်ရေးသားလေသည်။ ငါးမျိုးဓာတ်နှင့် ရှစ်ကွက်ပုံစံ အစီအရင်များကို ဖော်ဆောင်သည့် ငွေရောင်စာလုံးများမှာ တောက်ပစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ညွန်အိုင် ၏ အစွန်းများဆီသို့ ပျံသန်းသွားကာ ကပ်ငြိသွားကြသည်။
စောင့်ကြည့်နေကြသည့် ကျန်သုံးဦးမှာလည်း မည်သူမျှ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ရဲခြင်း မရှိကြပေ။ ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ လက်ရှိတွင် အာရုံစိုက်မှု အပြည့်ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး တိုက်ခိုက်ခံရနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသဖြင့် သူတို့အားလုံးမှာ မိမိတို့၏ လက်နက်များကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆွဲကာ အသင့်အနေအထားဖြင့် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။
နှစ်နာရီကြာသည့်တိုင်အောင် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ လက်ထဲမှ စာရေးတံ မှာ တစ်စက္ကန့်မျှပင် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနေသည်။ ညွန်အိုင် ကို ဝန်းရံထားသည့် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော တောက်ပသည့် စာလုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းကာ ရှစ်ကွက်ပုံစံ အစီအရင်အဖြစ် ပုံဖော်သွားလေတော့သည်။
Rebirth of MC – အခန်း ၆၂ (ဆက်လက်)
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှပင် မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် ညွန်အိုင် ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။
သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းသည် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေပြီး အရှိန်အဟုန်မှာလည်း ညီညာနေသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် လီချင်း တို့မှာမူ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ လွှမ်းခြုံနေသော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မည်သူမျှ ကြားဝင်မတားဆီးရဲကြပေ။
အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် အနီးသို့ ရောက်သောအခါ လေထုမှာ ပို၍ပင် အေးစက်လာပြီး အဆိပ်ငွေ့များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝါးမြိုထားသယောင် ရှိသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် စာရေးတံ ကိုလည်း အဆင်သင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။
"ဒီနေရာက အန္တရာယ်အများဆုံးပဲ..." ဟု လီချင်း က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် က ပြန်မဖြေဘဲ ချင်းကျွင်း နှင့် ယွမ် တို့ကိုပါ စိတ်ထဲတွင် အမှတ်ရနေမိသည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ မက်မွန်သားအဆောင် ကို အသုံးပြု၍ ဤနေရာ၏ အဆိပ်သင့်စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ကာ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်ရန်ဖြစ်သည်။
သူသည် သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ကို အသုံးပြု၍ အဆိပ်ငွေ့များကြားတွင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ထိုအခါ ညွန်အိုင် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မျက်နှာတွင်မူ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အစီအစဉ်အတိုင်း အရာအားလုံး ဖြစ်ပေါ်လာနေပြီဖြစ်သည်။
"စောင့်ကြည့်နေကြပါ" ဟု ဟိုကိုင်ယွမ် က တိုတိုပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသော်လည်း ၎င်းအတွင်းတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အာဏာစက်များ ပါဝင်နေသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် လီချင်း တို့မှာလည်း သူ၏နောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
"တံဆိပ်ခတ်လိုက်!" ဤစကားလုံးနှစ်လုံးကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏လက်ချောင်းများကို လျော့ရဲရဲ ကွေးညွှတ်လိုက်ရာ သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ပေါ်လာလေသည်။
မက်မွန်သားအဆောင် တစ်ခုတည်း၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်မှာ အကန့်အသတ်ရှိသဖြင့် စာရေးတံ အနည်းငယ်မျှဖြင့် ညွန်အိုင် ကို အောင်မြင်စွာ တံဆိပ်ခတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးထင်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် အဆိပ်ငွေ့များကြောင့် ထိုသစ်သားများ တိုက်စားခံရပြီး အသုံးမဝင်တော့မည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာပါက ညွန်အိုင် သည် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာကာ အဆိပ်များကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ပြန့်နှံ့စေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ချေရှိသဖြင့် သူသည် တံဆိပ်ခတ်သည့်ကြားခံအဖြစ် စာရေးတံ များကို အသုံးပြုတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား သန့်ရှင်းသောစမ်းရေကို မှင်အဖြစ် တိုက်ရိုက်အသုံးပြုကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တံဆိပ်စာသားများကို ရေးသားသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပိုမိုသုံးစွဲရမည်ဖြစ်သော်လည်း ညွန်အိုင် ကို တံဆိပ်ပြန်ပြုတ်မည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ အပြီးအပိုင် ချုပ်နှောင်ထားနိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်ဖြစ်သည်။
ငွေရောင်အလင်းတန်းများမှာ အလွန်ပင် တောက်ပလာသည်အထိ ပြင်းထန်လာသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နှုတ်ခမ်းများမှ တိုးညှင်းသော ဝါကျနှင့် ဂါထာများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စုတ်တံက လေထဲတွင် စာလုံးများကို စတင်ရေးသားလေသည်။ ငါးမျိုးဓာတ်နှင့် ရှစ်ကွက်ပုံစံ အစီအရင်များကို ဖော်ဆောင်သည့် ငွေရောင်စာလုံးများမှာ တောက်ပစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ညွန်အိုင် ၏ အစွန်းများဆီသို့ ပျံသန်းသွားကာ ကပ်ငြိသွားကြသည်။
စောင့်ကြည့်နေကြသည့် ကျန်သုံးဦးမှာလည်း မည်သူမျှ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ရဲခြင်း မရှိကြပေ။ ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ လက်ရှိတွင် အာရုံစိုက်မှု အပြည့်ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး တိုက်ခိုက်ခံရနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသဖြင့် သူတို့အားလုံးမှာ မိမိတို့၏ လက်နက်များကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆွဲကာ အသင့်အနေအထားဖြင့် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။
နှစ်နာရီကြာသည့်တိုင်အောင် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ လက်ထဲမှ သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ မှာ တစ်စက္ကန့်မျှပင် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနေသည်။ ညွန်အိုင် ကို ဝန်းရံထားသည့် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော တောက်ပသည့် စာလုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းကာ ရှစ်ကွက်ပုံစံ အစီအရင်အဖြစ် ပုံဖော်သွားလေတော့သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ်မျှပင် မတွန့်ဆုတ်တော့ဘဲ သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် ၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်လှမ်းသွားလိုက်သည်။
သူ၏ ခြေလှမ်းတိုင်းသည် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်နေပြီး အရှိန်အဟုန်မှာလည်း ညီညာနေသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် လီချင်း တို့မှာမူ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လိုက်ပါလာကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်များ လွှမ်းခြုံနေသော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မည်သူမျှ ကြားဝင်မတားဆီးရဲကြပေ။
အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် အနီးသို့ ရောက်သောအခါ လေထုမှာ ပို၍ပင် အေးစက်လာပြီး အဆိပ်ငွေ့များက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝါးမြိုထားသယောင် ရှိသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် စာရေးတံ ကိုလည်း အဆင်သင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။
"ဒီနေရာက အန္တရာယ်အများဆုံးပဲ..." ဟု လီချင်း က တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် က ပြန်မဖြေဘဲ ချင်းကျွင်း နှင့် ယွမ် တို့ကိုပါ စိတ်ထဲတွင် အမှတ်ရနေမိသည်။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းသည်။ မက်မွန်သားအဆောင် ကို အသုံးပြု၍ ဤနေရာ၏ အဆိပ်သင့်စွမ်းအားများကို ထိန်းချုပ်ကာ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်ရန်ဖြစ်သည်။
သူသည် သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ကို အသုံးပြု၍ အဆိပ်ငွေ့များကြားတွင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ထိုအခါ ညွန်အိုင် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မျက်နှာတွင်မူ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏ အစီအစဉ်အတိုင်း အရာအားလုံး ဖြစ်ပေါ်လာနေပြီဖြစ်သည်။
"စောင့်ကြည့်နေကြပါ" ဟု ဟိုကိုင်ယွမ် က တိုတိုပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသော်လည်း ၎င်းအတွင်းတွင် မယုံကြည်နိုင်လောက်သော အာဏာစက်များ ပါဝင်နေသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် လီချင်း တို့မှာလည်း သူ၏နောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
"တံဆိပ်ခတ်လိုက်!" ဤစကားလုံးနှစ်လုံးကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏လက်ချောင်းများကို လျော့ရဲရဲ ကွေးညွှတ်လိုက်ရာ သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ပေါ်လာလေသည်။
မက်မွန်သားအဆောင် တစ်ခုတည်း၏ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်မှာ အကန့်အသတ်ရှိသဖြင့် စာရေးတံ အနည်းငယ်မျှဖြင့် ညွန်အိုင် ကို အောင်မြင်စွာ တံဆိပ်ခတ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု တွေးထင်ခြင်းမှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် အဆိပ်ငွေ့များကြောင့် ထိုသစ်သားများ တိုက်စားခံရပြီး အသုံးမဝင်တော့မည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာပါက ညွန်အိုင် သည် ပြန်လည်အသက်ဝင်လာကာ အဆိပ်များကို တစ်ဖန်ပြန်လည် ပြန့်နှံ့စေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ချေရှိသဖြင့် သူသည် တံဆိပ်ခတ်သည့်ကြားခံအဖြစ် စာရေးတံ များကို အသုံးပြုတော့မည်မဟုတ်ပေ။ ယင်းအစား သန့်ရှင်းသောစမ်းရေကို မှင်အဖြစ် တိုက်ရိုက်အသုံးပြုကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တံဆိပ်စာသားများကို ရေးသားသွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပိုမိုသုံးစွဲရမည်ဖြစ်သော်လည်း ညွန်အိုင် ကို တံဆိပ်ပြန်ပြုတ်မည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ အပြီးအပိုင် ချုပ်နှောင်ထားနိုင်မည်မှာ အသေအချာပင်ဖြစ်သည်။
ငွေရောင်အလင်းတန်းများမှာ အလွန်ပင် တောက်ပလာသည်အထိ ပြင်းထန်လာသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နှုတ်ခမ်းများမှ တိုးညှင်းသော ဝါကျနှင့် ဂါထာများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စုတ်တံက လေထဲတွင် စာလုံးများကို စတင်ရေးသားလေသည်။ ငါးမျိုးဓာတ်နှင့် ရှစ်ကွက်ပုံစံ အစီအရင်များကို ဖော်ဆောင်သည့် ငွေရောင်စာလုံးများမှာ တောက်ပစွာ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ညွန်အိုင် ၏ အစွန်းများဆီသို့ ပျံသန်းသွားကာ ကပ်ငြိသွားကြသည်။
စောင့်ကြည့်နေကြသည့် ကျန်သုံးဦးမှာလည်း မည်သူမျှ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်ရဲခြင်း မရှိကြပေ။ ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ လက်ရှိတွင် အာရုံစိုက်မှု အပြည့်ဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး တိုက်ခိုက်ခံရနိုင်သည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသဖြင့် သူတို့အားလုံးမှာ မိမိတို့၏ လက်နက်များကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆွဲကာ အသင့်အနေအထားဖြင့် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။
နှစ်နာရီကြာသည့်တိုင်အောင် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ လက်ထဲမှ သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ မှာ တစ်စက္ကန့်မျှပင် ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ လှုပ်ရှားနေသည်။ ညွန်အိုင် ကို ဝန်းရံထားသည့် ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော တောက်ပသည့် စာလုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း စုစည်းကာ ရှစ်ကွက်ပုံစံ အစီအရင်အဖြစ် ပုံဖော်သွားလေတော့သည်။
ဤနေရာတွင် အဆိပ်သင့်စွမ်းအားများ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အန္တရာယ်ရှိသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အချိန်ဆွဲနေ၍ မဖြစ်တော့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူသည် သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆွဲလိုက်ပြီးနောက် အဆိပ်သင့်အငွေ့တန်းများကြားတွင် အာရုံစူးစိုက်မှုအပြည့်ဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ထိုအခိုက်တွင်ပင် ညွန်အိုင် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မျက်နှာတွင်မူ ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အရာအားလုံးသည် သူ၏ တွက်ချက်ထားသည့် အစီအစဉ်အတိုင်း တစ်ထပ်တည်း ကျရောက်နေပြီဖြစ်သည်။
"စောင့်ကြည့်နေကြပါ" ဟု ဟိုကိုင်ယွမ် က တိုတိုပြတ်ပြတ် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသော်လည်း ၎င်းအတွင်းတွင် မည်သူမျှ ငြင်းဆန်၍မရနိုင်သော အာဏာစက်များ ပါဝင်နေသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် လီချင်း တို့မှာလည်း သူ၏နောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာပင် ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
"တံဆိပ်ခတ်လိုက်!" ဤစကားလုံးနှစ်လုံးကို ရွတ်ဆိုလိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏လက်ချောင်းများကို လျော့ရဲရဲ ကွေးညွှတ်လိုက်ရာ သူ၏လက်ဖဝါးထဲတွင် သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ပေါ်လာလေသည်။