Rebirth of MC – အခန်း (၅၂)
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ့စိတ်အာရုံကို နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ နှစ်မြှုပ်လိုက်သည်။
သူ၏ အသိစိတ်သည် နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် နဝမနဂါးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကျမ်း သည် အလင်းရောင်များ တောက်ပလျက်ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ယွမ် ကမူ ထိုအလင်းတန်းများကြားတွင် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေသည်။
"ယွမ်၊ အခု ဘယ်လိုလဲ" ဟိုကိုင်ယွမ် က စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
ယွမ် သည် မျက်လုံးကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အခြေအနေက မင်းထင်ထားတာထက် ပိုရှုပ်ထွေးနေတယ်။ လောင်ကျန့်ရယ် နဲ့ လီချင်း တို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်နေပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း အပြန်အလှန် ဖြည့်ဆည်းပေးနေကြတယ်။ ချင်းကျွင်း ရဲ့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုက အခြေအနေကို ပိုပြီးတော့တောင် ရှုပ်ထွေးသွားစေခဲ့တယ်"
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "သူတို့က ဘာကို ရည်ရွယ်နေတာလဲ။ ချင်းကျွင်း က လီချင်း ကို ဘာလို့ ကူညီပေးနေတာလဲ"
ယွမ် သည် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှိသေးဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုသေချာတာကတော့ သူတို့အားလုံးဟာ နဝမနဂါးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကျမ်း ကို လိုချင်နေကြတာပဲ။ အထူးသဖြင့် လောင်ကျန့်ရယ် က ဒီအရာကို အသုံးချပြီး သူတို့ရဲ့ အစီအစဉ်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်"
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စွာဖြင့် ဆက်ပြောသည်။ "ငါ ဒီအရာကို သူတို့လက်ထဲ ရောက်သွားခွင့်မပြုနိုင်ဘူး။ နဝမနဂါးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကျမ်း က ငါ့အတွက် အရေးကြီးသလို ကမ္ဘာကြီးအတွက်လည်း အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်တယ်"
ယွမ် က ပြုံးလိုက်သည်။ "မင်းမှာ အခွင့်အရေးရှိပါသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပိုပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ လိုအပ်လိမ့်မယ်။ အခုအချိန်မှာ မင်းရဲ့ စိတ်စွမ်းအားက မတည်ငြိမ်သေးဘူး"
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ငါ နားလည်ပါတယ်။ ငါ ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ"
"အရင်ဆုံး မင်းရဲ့ အသိစိတ်ကို နဝမနဂါးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကျမ်း နဲ့ ပိုပြီး ပေါင်းစပ်ဖို့ လိုတယ်။ ဒါမှသာ မင်း သူတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို ကြိုတင်သိမြင်နိုင်မှာ" ယွမ် က အကြံပေးသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အသက်ကို ဝအောင်ရှူသွင်းပြီးနောက် နဝမနဂါးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကျမ်း ဆီသို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နဝမနဂါးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကျမ်း မှ ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအားများသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်။ နွေးထွေးသော ခံစားချက်တစ်ခုက သူ့စိတ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီးနောက် အရာအားလုံးသည် ပိုမိုရှင်းလင်းလာသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
"ကောင်းပြီ၊ စတင်ကြရအောင်" ဟိုကိုင်ယွမ် က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
နဝမနဂါးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကျမ်း အနုပညာကို စတင်လေ့ကျင့်သည့်အချိန်မှစ၍ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် နေ့စဉ်ရက်ဆက် ဝီရိယရှိရှိဖြင့် တရားထိုင်ခြင်းနှင့် စွမ်းအင်များကို လည်ပတ်စေခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်လာခဲ့သည်။ ယခုကဲ့သို့ စွမ်းအင်များ လုံးဝကုန်ခမ်းသွားသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။ အချိန်အနည်းငယ် အိပ်စက်အနားယူပြီး စွမ်းအင်အချို့ကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ပုံမှန်အားဖြင့် စွမ်းအင်များ စီးဆင်းနေသင့်သည့်နေရာတွင် လစ်ဟာနေသည့် ခံစားချက်ကြောင့် သူ့စိတ်ထဲတွင် မလုံခြုံမှုများ တိုးပွားလာခဲ့သည်။
လူတိုင်း နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေကြသည့် ညဉ့်နက်အချိန်တွင် သူ တရားထိုင်နေရင်းဖြင့် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ ထူးခြားသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူ တရားထိုင်ပြီး ဝန်းကျင်ရှိ လေကို ရှူသွင်းလိုက်တိုင်း သဘာဝစွမ်းအင် အနည်းငယ်မျှကိုသာ စုပ်ယူနိုင်လေ့ရှိသည်။ ယခုမူကား ရှူသွင်းလိုက်သည့် အသက်ရှူတိုင်းတွင် စုပ်ယူနိုင်သော စွမ်းအင်ပမာဏမှာ များစွာ ပိုမိုများပြားလာသည်။ စွမ်းအင်များသည် အနည်းငယ်စီ စီးဝင်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ လစ်ဟာနေသည့် မီရီဒီယန်ကြောများကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်ဖြည့်တင်းပေးနေသည်။
စွမ်းအင်များ ပြန်လည်ပြည့်ဝလာသည်နှင့်အမျှ နွေးထွေးသော ခံစားချက်တစ်ခုသည် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး သူသည် ထိုညတစ်ညလုံးကို စွမ်းအင်များ ပုံမှန်ဖြစ်စေရန် ထိန်းညှိရင်း ကုန်ဆုံးလိုက်သည်။ မိုးသောက်ချိန်ရောက်ပြီး နေရောင်ခြည်များ အခန်းထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် သူသည် သတိပြန်ဝင်နေပြီဖြစ်သည်။ လောင်ကျန့်ရယ် ထွက်ခွာသွားမှသာ သူသည် နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
နေရာလွတ် (Dimension) သည် ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေပြီး အသံများကိုလည်း လုံးဝပိတ်ဆို့ထားသည်။ ဤနေရာသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းနေသော စွမ်းအင်များကိုသာ အာရုံစိုက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးပေးသည်။ စွမ်းအင်စီးဆင်းမှုသည် တဖြည်းဖြည်း မြန်ဆန်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် အတားအဆီးမရှိ လည်ပတ်နေကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။
စွမ်းအင်အစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် စိုက်ပျိုးထားသော မက်မွန်ပင်မှာလည်း အကိုင်းအခက်များမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ တိုးထွက်လာပြီး အရွက်များမှာလည်း ပိုမိုစိမ်းလန်းလာသည်။ အကိုင်းဖျားတွင် ပန်းပွင့်လေးနှစ်ပွင့် ပွင့်လာပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း အသီးသီးရန် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။
ထိုသို့ တရားထိုင်နေရင်းဖြင့် သုံးရက်တာ အချိန်ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ပြင်ပလောကတွင်မူ ဟိုကိုင်ယွမ် ပျောက်ဆုံးသွားသည်ကို သိရှိလိုက်ရသည့်အချိန်မှစ၍ လီချင်း မှာ ပူလောင်နေသော ဒယ်အိုးပေါ်က ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စိတ်ပူပန်စွာဖြင့် အသွားအပြန် လမ်းလျှောက်နေတော့သည်။
"သုံးရက်တောင် ရှိသွားပြီ၊ ယွမ် လေးကတော့ ပေါ်မလာသေးဘူး။"
"အစ်ကိုကြီး လောင်ကျန့်ရယ် က စိတ်ပူစရာမလိုဘူးလို့ ပြောထားတာပဲ၊ အေးဆေးနေစမ်းပါကွာ။" ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်မနေနိုင်တော့သည့်အဆုံး ချင်းကျွင်း က လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် သူ့ချစ်သူကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ ချင်းကျွင်း ၏ ခါးပေါ်တွင် လက်တစ်ဖက်တင်ထားရင်း လီချင်း က အရပ်ပိုရှည်သော ထိုလူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်လိုက်ပြီး အပြင်ဘက် ဝင်းထဲသို့ အကြည့်များ ရောက်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် လောင်ကျန့်ရယ် သည် ဝင်းထဲ၌ ရှိနေပြီး လက်ထဲတွင် ကိရိယာတစ်ခုကို ကိုင်ထားလျက် အလွန်အာရုံစိုက်နေသည်။ သူသည် မနေ့က ပြင်ဆင်ပြီးသွားသော off-road ကားကို နောက်ထပ် အသေးစိတ် ထပ်မံညှိယူနေခြင်းဖြစ်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ငြိမ်သက်နေသော ကိုယ်ခန္ဓာမှ ငွေရောင်အလင်းတန်းဖျော့ဖျော့များ တဖြည်းဖြည်းချင်း စိမ့်ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ထို့နောက် ထိုအလင်းများ ပြန်လည်စုစည်းလာကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ပတ်ပတ်၍ လည်ပတ်ပြီးနောက် သူ၏ ကိုယ်တွင်းသို့ ပြန်လည်စီးဝင်သွားသည်။ ဝမ်းဗိုက်ရှေ့တွင် တင်ထားသော သူ၏ လက်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်သွားပြီးနောက် တစ်ဖန် ပြန်လည်ဆုပ်ကိုင်ကာ လက်သီးဆုပ် ဖြစ်သွားသည်။ လက်၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ သူ၏ မီရီဒီယန်ကြောများအတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ပြန့်ကားသွားပြီးနောက် တစ်ဖန် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားပြန်သည်။ သူသည် အေးဆေးစွာပင် မျက်လုံးနှစ်ဖက်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ယခုဆိုလျှင် အထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ အကြည့်များ ရွေ့လျားသွားပြီး အစီအရင်၏ အလယ်ဗဟိုတွင် အပြည့်အဝ ကြီးထွားနေသော မက်မွန်ပင်နှင့် အကိုင်းဖျားတွင် တောက်ပနေသည့် အရွယ်အစား လူကြီးလက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော မက်မွန်သီးနှစ်လုံးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။
ရက်ပေါင်းများစွာ တရားထိုင်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ လွတ်လပ်စွာ စီးဆင်းနေသဖြင့် ခြေထောက်ခွေထိုင်နေရာမှ ထလိုက်သည့်အခါ အဆစ်အမြစ်များ တောင့်တင်းခြင်း၊ ကြွက်သားများ တောင့်ခဲခြင်းမျိုး လုံးဝမရှိပေ။ သူသည် သစ်ပင်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး မက်မွန်သီးနှစ်လုံးကို ဆွတ်ခူးလိုက်သည်။ ဒီတစ်ခါ ဘာကြောင့် အသီးနှစ်လုံး ဖြစ်နေရတာလဲဆိုတာကိုတော့ သူလည်း သေချာမသိပေ။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ပထမဆုံးအကြိမ် မက်မွန်သီးကို စားသုံးစဉ်ကတည်းက ကြီးမားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သူ့ကိုယ်ပိုင်စွမ်းအင်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်ကို ခံစားခဲ့ရဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤမက်မွန်သီးနှစ်လုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း စားနိုင်မည်ဟု တွေးလောက်အောင် မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍သာ သူသည် နှစ်လုံးစလုံးကို တစ်ခါတည်း ဝါးမြိုလိုက်ပါက ကြီးမားလွန်းသော စွမ်းအင်ပမာဏကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် ပေါက်ကွဲထွက်သွားနိုင်ခြေ အလွန်များသည်။
ဆရာသမားတစ်ဦးက လမ်းညွှန်မပေးထားလျှင်ပင် စိုက်ပျိုးခြင်း (Cultivation) ပြုလုပ်သည့်အခါ ကိုယ်တွင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အမြဲသတိပြုရမည်ဆိုသည်ကို သူကောင်းကောင်းသိသည်။ တရားထိုင်ခြင်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သဘာဝစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူခြင်း၌ အတွေ့အကြုံ အတော်အတန် ရှိလာပြီဖြစ်ရာ လောဘကြီးခြင်းသည် စိုက်ပျိုးသူအားလုံးအတွက် အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် အမှားတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ နားလည်သည်။ ပိုမိုသန်မာလာစေရန်အတွက်ဆိုလျှင် ဘေးကင်းသည့် နည်းလမ်းများကို လိုက်နာပြီး အချိန်ယူရမည်သာဖြစ်သည်။
အသီးများကို ဆွတ်ခူးလိုက်သည့်အချိန်တွင် မက်မွန်ပင်သည် ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် ပျိုးပင်အသေးလေးအဖြစ် ပြန်လည်ကျုံ့ဝင်သွားသည်။ သူသည် မက်မွန်သီးများကို ယူဆောင်ကာ ဝါးအိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်ပြီး စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် နေရာလွတ် (Dimension) ထဲမှ ထွက်ခွာလိုက်သည်။ သူသည် ဤနေရာတွင် ကြာမြင့်စွာ နေခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ယခုချက်ချင်း ထွက်မသွားပါက သူ၏ သူငယ်ချင်းမှာ ကောင်းကင်ကြီးကိုပင် ပြိုကျမတတ် ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်၊ အခန်းထဲမှ ထွက်လိုက်သည်と လီချင်း က သူ့ဆီသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်လာသဖြင့် သူသည် ခြေထောက်ပျက်ပြီး အခန်းထဲသို့ ပြန်လည် လွင့်ထွက်သွားလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
"မင်း ဘာလုပ်တာလဲ။ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ပြီး သတ်ပစ်မလို့လား ဟမ်?" ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည်။ အကယ်၍သာ သူ၏ စိုက်ပျိုးခြင်းနှင့် နေ့စဉ် တရားထိုင်ခြင်းကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရင်ကထက် ပိုမိုခိုင်မာသန်စွမ်းမနေပါက ဤကောင်လေး၏ အရှိန်ပြင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် တကယ်ပင် လွင့်ထွက်သွားရပေလိမ့်မည်။
"ယွမ် လေး၊ မင်း ဒီရက်ပိုင်း ဘယ်တွေ သွားနေတာလဲ။ ငါတို့ အားလုံး အရမ်း စိုးရိမ်နေကြတာကွ! ပြီးတော့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပျောက်သွားပြီးမှ ပြန်ပေါ်လာပြီး အခန်းထဲက ထွက်လာနိုင်တာလဲ။ ပြောစမ်းပါဦး၊ မင်းက ဘယ်လိုသတ္တဝါမျိုးလဲ။" ဟိုကိုင်ယွမ် ကို အတင်းဖက်တွယ်ထားရင်းပင် လီချင်း က မေးခွန်းပေါင်းစုံကို မေးမြန်းနေပြီး လက်တစ်ဖက်ကလည်း သူ့သူငယ်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်နေရာလုံးကို ဟိုစမ်းဒီစမ်းဖြင့် ပွတ်သပ်စစ်ဆေးနေသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မျက်နှာမှာ မည်းမှောင်သွားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။ "ဖယ်စမ်း! ငါ့ဆီကနေ အဝေးကြီးကို ဖယ်သွားစမ်း!"
လောင်ကျန့်ရယ် သည် အသံကြားသည်နှင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ အေးစက်စက်ဖြစ်နေသော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။ သူသည် လက်ထဲက ကိရိယာကို ချလိုက်ပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ဆီသို့ လျှောက်လာသည်။
"ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့။ ဘယ်လိုလဲ၊ အဆင်ပြေရဲ့လား" လောင်ကျန့်ရယ် က တိုတိုတုတ်တုတ်ပင် မေးလိုက်သည်။
လီချင်း မှာမူ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ အဖြေကို စောင့်မနေတော့ဘဲ သူ့လက်မောင်းကို ဆွဲကာ အတင်းပင် ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။ "ယွမ် လေး၊ မင်း အခုချက်ချင်း စားစရာတစ်ခုခု စားရမယ်။ ငါတို့ မင်းကို စောင့်နေတာ အရမ်းကြာပြီ၊ မင်းဗိုက်ဆာနေမှာပေါ့။"
ဟိုကိုင်ယွမ် က လီချင်း ၏ စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသည့် ပုံစံကို ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် နေရာလွတ် (Dimension) ထဲတွင် ရှိစဉ်ကတည်းက စွမ်းအင်များ ပြည့်ဝနေသဖြင့် ဗိုက်ဆာခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူငယ်ချင်း၏ စေတနာကို ငြင်းပယ်ရက်စရာ မရှိသည့်အတွက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"အင်း၊ ငါစားမယ်။ ဒါပေမဲ့ အရင်ဆုံး ရေချိုးလိုက်ဦးမယ်။"
သူသည် ချွေးအနည်းငယ် စိုစွတ်နေသည့် အဝတ်အစားများကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ ချင်းကျွင်း က လောင်ကျန့်ရယ် ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး "သူ့ပုံစံက အရင်ကထက် ပိုပြီး ထူးခြားလာသလိုပဲနော်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် က မျက်လုံးကို မှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခန်းဆီသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။ "သူက အရင်ကထက် ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးလာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လဲဆိုတာ နောက်မှပဲ မေးကြည့်ကြတာပေါ့။"
ခဏအကြာတွင် ဟိုကိုင်ယွမ် တစ်ယောက် ရေချိုးပြီး ထွက်လာသည်။ သူသည် အဝတ်အစားအသစ်လဲထားပြီး ကြည့်ကောင်းနေသည်။ လီချင်း က သူ့အတွက် ပြင်ဆင်ထားသည့် ထမင်းပွဲကို စားပွဲပေါ်သို့ ချပေးလိုက်သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အစားအသောက်များကို စားသောက်ရင်း သူတို့နှင့်အတူ စကားစမြည် ပြောဆိုနေသည်။ သူသည် နေရာလွတ် (Dimension) အကြောင်းကို အသေးစိတ် မပြောပြသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ အနည်းငယ် အရိပ်အမြွက် ပြောပြလိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ စိုက်ပျိုးခြင်း (Cultivation) အခြေအနေက အခုဆိုရင် အတော်လေး တိုးတက်လာပြီ။ မကြာခင်မှာ ငါတို့တွေ ပိုပြီး သန်မာတဲ့ အနေအထားနဲ့ ခရီးဆက်နိုင်တော့မယ်။"
ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ စကားကို ကြားသောအခါ လောင်ကျန့်ရယ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ စွမ်းအားတိုးတက်လာခြင်းကို ဝမ်းသာမိသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ ခရီးလမ်းမှာ အန္တရာယ်များလှပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ကဲ့သို့သော အဖော်မျိုး ရှိနေခြင်းက သူတို့အတွက် အလွန် အရေးပါသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ထိုညတွင် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အိပ်ရာပေါ်တွင် လဲလျောင်းရင်း မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်သည်။ သူသည် နေရာလွတ် (Dimension) ထဲမှ ရရှိခဲ့သော မက်မွန်သီးနှစ်လုံးကို ဘယ်အချိန်မှာ စားသုံးရမလဲဆိုသည်ကို တွေးတောနေသည်။ ဤအသီးများက သူ့ကို နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။