Rebirth of MC – အခန်း ၄၅
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေသော စွမ်းအင်ဓာတ်များက သူ့ကိုယ်ခန္ဓာဆီသို့ တိုးဝင်လာကြသည်။ ဤနေရာသည် အပြင်ဘက်ကမ္ဘာနှင့် ယှဉ်လျှင် စွမ်းအင်ပိုမိုသိပ်သည်းပြီး သန့်စင်မှုရှိသည်။ သူသည် စိတ်ကိုအေးချမ်းစွာထားကာ တရားထိုင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လောင်ကျန့်ရယ် က သူ၏အနီးသို့ တိုးကပ်လာသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် ၏ မျက်ဝန်းများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်အချို့ ရှိနေသည်ကို ဟိုကိုင်ယွမ် သတိပြုမိလိုက်သည်။
"ဟိုကိုင်ယွမ်၊ မင်းရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ" လောင်ကျန့်ရယ် က အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် က မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးပြသည်။ "ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ တရားထိုင်တာက အပြင်မှာထက် ပိုပြီး ထိရောက်မှုရှိတယ်"
ယွမ် အကြောင်းကို တွေးမိလိုက်သည့်အခါ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးသည် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့သည်။ ယွမ် သည် သူ့အတွက် အရေးပါသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် က ခေါင်းငြိမ့်ပြရင်း "ဒါဆိုရင်လည်း ဂရုစိုက်ပါ။ ငါ မင်းအနီးအနားမှာပဲ ရှိနေပေးမယ်" ဟု ဆိုသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် မျက်လုံးများကို ပြန်မှိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်စွမ်းအားများကို စုစည်းလိုက်သည့်အခါ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲရှိ စွမ်းအင်များမှာ လှိုင်းဂယက်ထသကဲ့သို့ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ စီးဝင်လာကြသည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်အတွက် အရေးကြီးသော အဆင့်တစ်ခုဖြစ်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ပိုမိုအားကောင်းလာစေရန်နှင့် အနာဂတ်အတွက် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်နေသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားရှိရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် သူ၏ အသိစိတ်က နေရာလွတ် (Dimension) ၏ အစွန်းတစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုနေရာတွင် ထူးခြားသော စွမ်းအင်အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို သူ ခံစားမိလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။
သူသည် ထိုစွမ်းအင်ကို စူးစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ စိတ်စွမ်းအားများ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ ထိုနေရာရှိ အလင်းရောင်များမှာလည်း ပိုမိုတောက်ပလာသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် သည်လည်း ထိုအပြောင်းအလဲကို သတိပြုမိဟန်ရှိပြီး အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။
"ဘာဖြစ်တာလဲ ဟိုကိုင်ယွမ်" လောင်ကျန့်ရယ် က အလျင်အမြန် မေးမြန်းလာသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စကားမပြောနိုင်သေးဘဲ အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ဖြင့် ထိုစွမ်းအင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သူ့အတွက် ဤအခိုက်အတန့်သည် အလွန်အရေးကြီးသည်။
ကျန်ရှိနေသူများ ဝေးရာသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လောင်ကျန့်ရယ် သည် သေနတ်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူကြီးကို ချိန်ရွယ်ကာ ခလုတ်ကို တစ်ချက်နှိပ်လိုက်သည်။ ကျည်ဆန်သည် အရှိန်ပြင်းစွာ ထွက်ခွာသွားပြီး ပစ်မှတ်၏ နားထင်ကို တိကျစွာ ပွတ်တိုက်သွားသည်။ သေနတ်ပြောင်းဝသည် အနည်းငယ် ရွေ့လျားသွားပြီး အစိမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် အစောင့်တစ်ယောက် တုံ့ပြန်နိုင်စွမ်း မရှိခင်မှာပင် နောက်တစ်ချက် ထပ်မံ ပစ်ခတ်လိုက်သည်။ ယခင် ပစ်မှတ်နေရာအတိုင်းပင် အစိမ်းရောင်ဆံပင်နှင့် အစောင့်၏ နားထင်တွင် ပါးလွှာသော သွေးစင်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အစောင့်လဲကျသွားသည့် ထိုအချိန်တွင်ပင် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အမှိုက်ပုံများကြားမှ လျင်မြန်စွာ ကျော်ဖြတ်ပြီး ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ ထမင်းစားခန်းဆီသို့ ပြေးသွားနှင့်ပြီးဖြစ်သည်။
စက်သေနတ်တွင် အသံတိတ်ကိရိယာ တပ်ဆင်ထားသော်လည်း အစိမ်းရောင်ဆံပင်နှင့်လူ လဲကျသွားသည့်အခါ ထွက်ပေါ်လာသော အသံများသည် အနီးအနားရှိလူအချို့ သတိပြုမိစေရန် လုံလောက်နေသည်။ တစ်စုံတစ်ခု မူမမှန်ကြောင်း ပထမဆုံး သတိပြုမိပြီး အဖော်များကို ခေါ်ရန်ပြင်နေသည့် လူတစ်ယောက်ကို လောင်ကျန့်ရယ် က ပခုံးကို ချိန်၍ ပစ်လိုက်သည်။ သားကောင်၏ ဘေးတွင်ရှိနေသူမှာမူ ထိတ်လန့်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ရင်ဘတ်ကို ကျည်ဆန်ထိမှန်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံလျက်လဲကျသွားသည်။
ကျန်ရှိနေသော အသက်ရှင်သူတို့မှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ထိတ်လန့်တကြား ဖြစ်ကုန်ကြကာ ကောင်းကင်ဘုံပင် တုန်လှုပ်ရလောက်အောင် ဆူညံသွားသည်။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေနတ်များနှင့် လက်နက်များကို အပေါ်သို့ မြှောက်လိုက်ကြပြီး အရှုံးပေးသည့် အရိပ်အယောင်ကို ပြသကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေသည်။
"လိမ္မာရင် လက်မြှောက်ထားကြ။ မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ ဟိုဘက်မှာ သွားရပ်နေလိုက်" အမှိုက်ပုံများကြားမှ ထွက်လာရင်း လောင်ကျန့်ရယ် က မျက်နှာပျက်နေပြီး ကြောက်လန့်နေသော လူအုပ်ကို သေနတ်ဖြင့် ချိန်ထားကာ မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပင့်လိုက်သည်။ ထမင်းစားခန်းဘက်သို့ ခဏတာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည့်အခါ သတိလစ်နေသော သူ၏သူငယ်ချင်းကို ပွေ့ချီထားသည့် ဟိုကိုင်ယွမ် ကို မြင်လိုက်ရသည်။
လူအုပ်စုထဲသို့ ဝင်လာစဉ်က နောက်ဆုံးမှလိုက်လာသည့် လူတစ်ယောက်သည် လောင်ကျန့်ရယ် တစ်ခဏတာ အာရုံလစ်ဟင်းသွားသည်ကို သတိပြုမိပြီး ခါးတွင်ချိတ်ထားသည့် ပစ္စတိုသေနတ်ဆီသို့ လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့လိုက်သည်။
ဖျတ်!
"အား - !"
ကျည်ဆန်တစ်တောင့်သည် ထိုလူ၏ လက်ဝါးကို စိုက်ဝင်သွားသဖြင့် သူသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သွေးများစီးကျလာသည်ကို တားဆီးရန် ဒဏ်ရာကို ဖိထားလိုက်သည်။
"မလှုပ်နဲ့။ လှုပ်တဲ့သူမှန်သမျှကို ငါပစ်မယ်" လောင်ကျန့်ရယ် က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သူမျှ လက်တစ်ချောင်းပင် မလှုပ်ရဲတော့ပေ။ လောင်ကျန့်ရယ် ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေပြီး အားလုံး အသတ်ခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြခြင်းဖြစ်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ ငယ်သူငယ်ချင်း၏ အဝတ်အစားများသာ အနည်းငယ် စုတ်ပြဲသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် သံသယဖြစ်ဖွယ် အညိုအမည်းစွဲခြင်း သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာများ မရှိကြောင်း စစ်ဆေးပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သေးငယ်သော ယွမ် ကို အနိုင်ကျင့်ရန် ကြံစည်ခဲ့သည့် ကြွက်သားအဖုအထစ်များနှင့် လူကြီးကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားပြီး ထိုလူ၏ ပေါင်ကြားကို ရက်စက်စွာ ကန်ချလိုက်သည်။
"အုခ် - !"
တစ်ဖန်ပြန်၍ လောင်ကျန့်ရယ် သည် သူ၏ အံ့မခန်း သေနတ်ပစ်ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသလိုက်ပြန်သည်။ သူသည် ကျည်ဆန်များဖြင့် ပစ်မှတ်၏ နားထင်ကို ပွတ်တိုက်သွားစေကာ အသက်မဆုံးရှုံးစေဘဲ ချက်ချင်း သတိလစ်သွားစေသည်။ သို့သော် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ကန်ချက်ကို ခံလိုက်ရသည့် ခေါဆောင်အတွက်မူ သူ အသက်ရှင်ချင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
(စာရေးသူ၏ မှတ်ချက် - လောင်ကျန့်ရယ် က တကယ်ပဲ ထူးချွန်တာပဲ ~ )