Rebirth of MC – အခန်း (၃၃)
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် သူ့ရှေ့တွင်ရှိနေသော နဝမနဂါးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကျမ်း ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ ဤကျမ်းစာအုပ်သည် သူ့အတွက် အလွန်ပင် အရေးပါလှသည်။
သူ့ဘေးတွင်ရှိနေသော လောင်ကျန့်ရယ် ကမူ စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ "ဒီကျမ်းစာက တကယ်ပဲ ကောလာဟလတွေ ပြောနေသလိုမျိုး အစွမ်းထက်တာလား ဟိုကိုင်ယွမ်" ဟု သူမက မေးလိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ ဒါက ယွမ် ရဲ့ အမွေအနှစ်ပဲ။ ငါတို့ ဒါကို ကောင်းကောင်းအသုံးချနိုင်ရင် အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်။"
လောင်ကျန့်ရယ် သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒါကို လုပ်နိုင်ပါ့မလား" ဟု တွေးတောနေဟန်ရှိသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် က သူမကို အားပေးသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာလမ်း မရှိတော့ဘူး။ ဒီလမ်းကြောင်းကပဲ ငါတို့ကို ရှေ့ဆက်သွားဖို့ ခွန်အားပေးလိမ့်မယ်။"
သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် နဝမနဂါးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကျမ်း ကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။ အခန်းအတွင်းတွင် တိတ်ဆိတ်မှုများ လွှမ်းမိုးသွားပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ကျမ်းစာအုပ်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုသည် သူတို့ပတ်လည်တွင် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။
A မြို့မှ Z မြို့အထိ မြို့ပေါင်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်မြို့စီတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်စစ်ဘက်ဆိုင်ရာနယ်မြေများ ရှိကြသည်။ ကွာခြားချက်တစ်ခုမှာ A မြို့နှင့် နီးကပ်လေလေ၊ ၎င်းတို့၏ စစ်တပ်အဆင့်အတန်း မြင့်မားလေလေပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် Z မြို့၏ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာနယ်မြေသည် အားလုံးထဲတွင် အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး အာရုံစိုက်မှု သိပ်မရသလို အရေးပါမှုလည်း နည်းပါးသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ဤအချက်သည်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် အနေဖြင့် ကမ္ဘာပျက်ကပ် မကျရောက်မီ နောက်ဆုံးလအနည်းငယ်ကို ဤမြို့တွင် ကုန်ဆုံးရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
ကားအင်ဂျင်သံကြောင့် ဖုတ်ကောင်များ ပိုမိုဆွဲဆောင်မိခြင်းမှ ကာကွယ်ရန်အတွက် ၎င်းတို့သည် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာနယ်မြေနှင့် အနည်းငယ်လှမ်းသော၊ ဖုတ်ကောင်များ ကင်းစင်သည့် လမ်းနှစ်သွယ်သွားလမ်းတစ်ခုတွင် ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ကြသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် သည် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံတံခါးကို ဖွင့်၍ ထွက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ဖုတ်ကောင်များကို မတွေ့ရသေးသော်လည်း ကြိုတင်သတိထားခြင်းကသာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ သူသည် သူ၏ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာဂျာကင်အင်္ကျီအောက်သို့ လက်နှိုက်ကာ ခါးပတ်အိတ်ထဲမှ ပစ္စတိုသေနတ်ကို ဆွဲထုတ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။
"သေနတ်ကို မသုံးပါနဲ့။" ကားပေါ်မှ ဆင်းလာပြီးစ ဟိုကိုင်ယွမ် က လောင်ကျန့်ရယ် သေနတ်ကို လက်လှမ်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက သံမဏိဓားတစ်လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "ဖုတ်ကောင်တွေက အသံကို အလွန်အာရုံခံနိုင်တယ်။ သေနတ်သံက သူတို့ကို အများကြီး ဆွဲခေါ်လာလိမ့်မယ်။ ဓားကို သုံးတာက ပိုကောင်းတယ်။ သူတို့ကို သတ်ဖို့ဆိုရင် သူတို့ရဲ့ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်ဖို့ပဲ လိုတာ။"
ဓားကို ယူလိုက်ပြီးနောက် လောင်ကျန့်ရယ် သည် ၎င်းကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။ "နည်းနည်း ပေါ့နေတယ်။ ယွမ် လေးက ဖုတ်ကောင်တွေအကြောင်းကို တကယ်ပဲ ကောင်းကောင်း သိနေပုံပဲ။"
"အဲ့ဒါက ဖုတ်ကောင်ကပ်ဘေးရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ အမြဲတမ်း ဖြစ်လေ့ဖြစ်ထရှိတဲ့ အရာမျိုးလေ။" ထိုနှစ်က နာမည်ကြီး ဖုတ်ကောင်ကပ်ဘေးရုပ်ရှင်တစ်ကား စတင်ပြသချိန်တွင် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းလုံးကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေခဲ့ပြီး လူတိုင်းကြားတွင် ရေပန်းစားခဲ့သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းအချို့နှင့်အတူ ရုပ်ရှင်ရုံသို့သွား၍ ထိုဇာတ်ကားကို ကြည့်ရှုခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် လောင်ကျန့်ရယ် ထိုရုပ်ရှင်ကို ကြည့်ဖူးမကြည့်ဖူး သူ မသိပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သူ၏ ဗဟုသုတများသည် သူ၏ ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းမှ ရရှိလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ ဝန်ခံ၍ မရပေ။
"နဝမနဂါးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကျမ်း" ကျင့်စဉ်ကို စတင်ကျင့်ကြံပြီးနောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ပိုမိုတည်ငြိမ်အေးဆေးလာပြီး စိတ်အခြေအနေမှာလည်း တည်ငြိမ်လာခဲ့သည်။ လိမ်ညာပြောဆိုနေစဉ်တွင်ပင် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။ လောင်ကျန့်ရယ် ပင်လျှင် သူ လိမ်နေသည်ကို မရိပ်မိနိုင်ခဲ့ချေ။ ဤအချက်ကပင် ပို၍ ကောင်းသေးသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး လက်ထဲတွင် ဓားကိုယ်စီကိုင်ဆောင်ကာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာနယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ သူတို့သည် အဆောက်အအုံနှစ်ခုကြားရှိ လမ်းကြားထဲသို့ မဝင်ခဲ့ကြပေ။ ထိုလမ်းကြောင်းမှာ မမြင်နိုင်သော အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူတို့ လျှောက်လှမ်းလာလေလေ၊ အခြေအနေမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ထူးဆန်းနေလေလေဖြစ်သည်။ ဤလမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ဖုတ်ကောင်တစ်ကောင်မျှပင် မတွေ့ရပေ။
"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။" ဟိုကိုင်ယွမ် ကို လက်ဆွဲ၍ နောက်သို့ ဆွဲလိုက်ရင်း လောင်ကျန့်ရယ် က ရှေ့ကို ပို၍ သေချာမြင်နိုင်စေရန် မျက်လုံးကို မှေးကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ကျောကို နံရံတွင်ကပ်ကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ မြင့်မားသော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာအဆောက်အအုံကို ကြည့်လိုက်သောအခါ အပြင်ဘက်ခြံဝင်း၏ ကြီးမားသော သံတံခါးများမှာ တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"အရမ်းကို တိတ်ဆိတ်နေတယ်။" ဟိုကိုင်ယွမ် က မျက်မှောင်အနည်းငယ်ကြုတ်ကာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာနယ်မြေဘက်သို့ ခိုးကြည့်ပြီးနောက် လောင်ကျန့်ရယ် ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "စစ်စခန်းအနီးက လေထုကလည်း ပုံမှန်မဟုတ်ဘူး။"
"အင်း။" လောင်ကျန့်ရယ် က သူ၏ စကားကို ခေါင်းညိတ်၍ အတည်ပြုလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။ "ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့။"
လောင်ကျန့်ရယ် ဘာလုပ်ချင်နေသည်ကို နားလည်သော်လည်း ထိုသူမှာ အလောသုံးဆယ် လုပ်တတ်သူမျိုးမဟုတ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် သူ တိတ်ဆိတ်စွာပင် နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် သည် ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ခေါ်ဆောင်ကာ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာနယ်မြေနှင့် တင်းကျပ်စွာ ပိတ်ထားသော တံခါးများကို ရှောင်ကွင်းသွားပြီးနောက် မြင့်မားသော ပတ်လည်နံရံတစ်ခု၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ နံရံဘေးတွင် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ရှိပြီး ထိုသစ်ပင်၏ ခိုင်ခံ့သော အကိုင်းအခက်တစ်ခုမှာ နံရံကို ကျော်လွန်၍ ငေါထွက်နေသည်။
"မင်း သစ်ပင်တက်ပြီး နံရံကျော်နိုင်လား။" လောင်ကျန့်ရယ် က သူ၏ ဘေးတွင်ရှိသူကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
မျက်နှာအမူအရာ မပြောင်းလဲဘဲ ဟိုကိုင်ယွမ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "သစ်ပင်တက်တာ၊ နံရံကျော်တာနဲ့ ကျောင်းပြေးတာမျိုးတွေတော့ လုပ်ဖူးပါတယ်။"
"အင်း၊ တော်တယ်။" လောင်ကျန့်ရယ် သည် ကျေနပ်သည့်အမူအရာ ပြလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို မြှောက်ကာ သူ၏ ဓားဖြင့် သစ်ပင်စည်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ ထိုထိုးချက်မှာ ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် သစ်ပင်စည်အတွင်းသို့ သုံးလက်မခန့် နက်သွားသည်။ သူ၏ အနက်ရောင် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဖိနပ်ဖြင့် နံရံကို ကန်ထောက်လိုက်ပြီး နောက်တစ်ဖက်ဖြင့် မြေကြီးကို တွန်းကန်လိုက်သည်။ ထိုသို့ အပေါ်သို့ ပို့လွှတ်ပေးသည့် အားကို အသုံးပြုကာ သွယ်လျသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လေထဲတွင် တစ်ပတ်လည်ကာ ခုန်တက်သွားပြီးနောက် သစ်ပင်စည်တွင် စိုက်ထားသော ဓားကို ထပ်မံနင်း၍ တွန်းကန်လိုက်သည်။ ထိုအရှိန်ကြောင့် သူသည် ပို၍ မြင့်မားစွာ တက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူသည် မီတာအတော်မြင့်သော နံရံထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
တော်တော်လေး ကျွမ်းကျင်တာပဲ။
နံရံထိပ်တွင် ရပ်နေပြီး ဓားကို ပြန်ဆွဲထုတ်နေသော ထိုသူကို ကြည့်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စိတ်ထဲမှ အံ့အားသင့်စွာ တွေးလိုက်မိသည်။
သစ်ပင်စည်မှ ဓားကို ဆွဲထုတ်ပြီးနောက် လောင်ကျန့်ရယ် သည် သူ၏ လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ထိုအမူအရာကို နားလည်သဖြင့် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ ဓားကို အရင်ပေးလိုက်ပြီးနောက် သစ်ပင်ကို စတင်တက်တော့သည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ လောင်ကျန့်ရယ် ၏ လျင်မြန်ပေါ့ပါးသော လှုပ်ရှားမှုများနှင့် လုံးဝ ယှဉ်၍ မရနိုင်သော်လည်း သူသည် မညံ့ဖျင်းပေ။ နှစ်မိနစ်အတွင်းမှာပင် သူသည် သစ်ပင်ပေါ်သို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပြီး ငေါထွက်နေသော အကိုင်းအခက်ကို နင်းကာ နံရံထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သူသည် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သောအခါ ပတ်လည်နံရံအတွင်းတွင် အနက်ရောင်ဆံပင်ပိုင်ရှင်များစွာမှာ ရှေ့တိုးနောက်ဆုတ် လှုပ်ရှားနေကြပြီး သူတို့ဆီမှ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိသော ဟိန်းသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဖုတ်ကောင်တွေမှလွဲ၍ သူတို့မှာ အခြားဘာဖြစ်နိုင်ပါဦးမည်နည်း။
နံရံ၏ အခြားတစ်ဖက်ရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ စစ်စခန်းအတွင်းပိုင်းသည် အပြင်ဘက်မှ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ဆိုးရွားနေသည်။ ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးတွင် သွေးစွန်းနေသော ယူနီဖောင်းများ ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဖုတ်ကောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့သည် ရည်ရွယ်ချက်မဲ့စွာဖြင့် ဟိုဒီလျှောက်လှမ်းနေကြသည်။ အချို့မှာ အဆောက်အအုံများ၏ အပျက်အစီးများကြားတွင် ပိတ်မိနေသော်လည်း အဆက်မပြတ် ဟိန်းဟောက်နေဆဲဖြစ်သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် သည်လည်း နံရံပေါ်သို့ တက်ရောက်လာပြီးနောက် အောက်ရှိ မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မျက်နှာအမူအရာ တင်းမာသွားသည်။ သူသည် အိတ်ကပ်ထဲမှ ပစ္စတိုသေနတ်ကို ထုတ်ရန် လက်ကို ရွှေ့လိုက်သော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် က ချက်ချင်းပင် တားမြစ်လိုက်သည်။
"သေနတ်မသုံးပါနဲ့လို့ ပြောထားတယ်လေ။ ဒီလောက်များတဲ့ အရေအတွက်ကို သေနတ်နဲ့ ပစ်ရင် ကျန်တဲ့ ဖုတ်ကောင်တွေအားလုံး ဒီနေရာကို ရောက်လာလိမ့်မယ်။" ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ အသံမှာ တိုးသော်လည်း ပြတ်သားလှသည်။
လောင်ကျန့်ရယ် သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ သေနတ်ကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ ဒီအတိုင်းပဲ ကြည့်နေမှာလား။"
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အောက်ဘက်ကို အကဲခတ်လိုက်သည်။ စစ်စခန်း၏ အဓိက အဆောက်အအုံသည် အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေပြီး ထိုနေရာ၌ ဖုတ်ကောင်အစုလိုက်အပြုံလိုက် စုဝေးနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အကယ်၍ သူတို့သည် နဝမနဂါးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကျမ်း နှင့် ပတ်သက်သော သဲလွန်စတစ်ခုခုကို ရှာဖွေလိုပါက ထိုအဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် လိုအပ်သည်။
"ငါတို့က အဆောက်အအုံရဲ့ နောက်ဘက်ခြမ်းကနေ တိုးဝင်ရမယ်။ အဲ့ဒီဘက်မှာ ဖုတ်ကောင် အရေအတွက် နည်းနည်းပဲ ရှိပုံရတယ်။" ဟိုကိုင်ယွမ် သည် လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် အခြေအနေကို အမြန်ဆုံး အကဲခတ်နိုင်ပြီး အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားကာ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းကို ရွေးချယ်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် နံရံပေါ်မှနေ၍ အောက်ဘက်သို့ တိတ်တဆိတ် ခုန်ချလိုက်ကြသည်။ ဖုတ်ကောင်အချို့က သူတို့၏ အသံကို ကြားသွားသကဲ့သို့ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လာကြသော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် တို့သည် အလွန်လျင်မြန်စွာပင် အနီးအနားရှိ ကုန်တင်ကားတစ်စီး၏ နောက်ကွယ်သို့ ပုန်းကွယ်လိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
"သူတို့က အသံကိုပဲ အာရုံစိုက်နေတာ။ ငါတို့ လှုပ်ရှားမှုတွေကို တိတ်တိတ်လေး လုပ်ရမယ်။" ဟိုကိုင်ယွမ် က တိုးတိုးလေး မှာကြားလိုက်သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် သည် သူ၏ ဓားကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူတို့သည် အသက်ရှူသံကိုပင် ထိန်းချုပ်ထားကာ အဆောက်အအုံ၏ နောက်ဘက်တံခါးဆီသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ နဝမနဂါးကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ကျမ်း နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များ ရှိနေနိုင်သည့် နေရာကို စဉ်းစားနေမိသည်။ ဤစစ်စခန်းသည် အန္တရာယ်များသော်လည်း သူ၏ ပန်းတိုင်အတွက် မဖြစ်မနေ ဖြတ်ကျော်ရမည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။