လောင်ကျန့်ရယ် ၏ နဂါးပုလဲသည် နေရာလွတ် (Dimension) ၏ ကြားခံပစ္စည်းဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့်အတူ နေရာလွတ် (Dimension) ကို မျှဝေခံစားနေသော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် ထက် ပို၍ အထူးစွမ်းရည်တစ်ခု ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။ ၎င်းမှာ အချိန်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းပင်တည်း။ အချိန်ကို နှေးကွေးသွားစေပြီးနောက် လောင်ကျန့်ရယ် က ဟိုကိုင်ယွမ် အား വാအသုံးပြုပုံကို စတင်သင်ကြားပေးခဲ့သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် က တაအိုဂိုဏ်း၏ ဓားပညာကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်စွမ်း ကောင်းမွန်လှသဖြင့် အချိန်အများကြီး မယူခဲ့ရပေ။ သူသည် ဓားပညာ ငါးနှစ်တာကို အပြည့်အဝ သင်ယူတတ်မြောက်ခဲ့ပြီး ၎င်းကို မိမိ၏ ဝိညာဉ်ငြိမ်သက်ခြင်း အဆင့်သုံး ကုန်းတီနှင့် လိုက်ဖက်ညီအောင် ပေါင်းစပ်လိုက်သည်။ တაအိုဂိုဏ်း၏ လူငယ်မျိုးဆက်များအနေဖြင့် သူ့ကို မယှဉ်သာတော့ပေ။
ဓားလေ့ကျင့်ပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦး သက်တောင့်သက်သာ ရေချိုးခဲ့ကြပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖက်ထားလျက် အိပ်ပျော်သွားခဲ့ကြသည်။ နံနက်မိုးလင်းသည်အထိ တစ်ညလုံး ကောင်းမွန်စွာ အိပ်စက်ခဲ့ကြ၏။
မနေ့က ယှဉ်ပြိုင်မှုကြောင့် လူထောင်ပေါင်းများစွာ လျော့နည်းသွားခဲ့သော်လည်း 武台 (သိုင်းစင်မြင့်) ပေါ်တွင် လူအင်အား လျော့မသွားပေ။ နှစ်နာရီပင် မပြည့်လိုက်ဘဲ တပည့်ထောင်ပေါင်းများစွာသည် အလျင်အမြန်ပင် ၄၀၀ အထိ လျော့ကျသွားခဲ့ပြီး ထိုတပည့် ၄၀၀ လုံးမှာ လူသိများထင်ရှားသူများ ချည်းသာ ဖြစ်ကြသည်။ အနိမ့်ဆုံးသူများပင် နှလုံးခုန်နှုန်းအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးကြပြီဖြစ်ကာ၊ အချို့မှာ ဝိညာဉ်ငြိမ်သက်ခြင်းအဆင့် ဒုတိယအလွှာသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီး အများစုမှာ တတိယအလွှာသို့ ရောက်ရှိနေကြလေသည်။
နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော လူ ၄၀၀ နှင့်ပတ်သက်၍ ဂိုဏ်းက တပည့်များ၏ တောင်းဆိုချက်များစွာကို လက်ခံပေးကာ ယှဉ်ပြိုင်ရန် စင်မြင့် ၁၀ ခုအဖြစ် ခွဲပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် တိုက်ပွဲအတွက် မဲခွဲခဲ့ကြသည်။ အနိုင်ရရှိသူသည် အန္တရာယ်နယ်မြေ သို့ ထွက်ခွာရန်အတွက် လူဦးရေ ခွဲတမ်းကို ရွေးချယ်ခွင့် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် က ပဉ္စမစင်မြင့်၏ တတိယအလှည့် မဲကို ကျခဲ့သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ကမူ ဒသမစင်မြင့်၏ ဒသမအလှည့် မဲကို ကျခဲ့သည်။ ပြိုင်ပွဲတွင် အလှည့်ကျစောင့်ရန် မလိုသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် ထိုနှစ်ဦးသားသည် မနေ့က ထိုင်ခုံတွင်အတူထိုင်ကာ ပွဲကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။ မနေ့က အနှစ်သာရမရှိဘဲ ဟန်ပြသက်သက်ဖြစ်နေသော ပွဲများနှင့် ယှဉ်လျှင် ယနေ့တော့ ကြည့်စရာတန်ဖိုးရှိသည့် အရာများ ရှိနေပေသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ဖက်ထားရင်း လောင်ကျန့်ရယ် က စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ယှဉ်ပြိုင်မှုများကို အပြစ်ပြောဆိုနေပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ကို မကြာခဏ ရယ်မောစေသည်။
ပြိုင်ပွဲမှာ ပြင်းထန်သော်လည်း အလွန်လျင်မြန်စွာပင် လောင်ကျန့်ရယ် ၏ အလှည့်သို့ ရောက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ပြိုင်ဘက်မှာ တაအိုဂိုဏ်း၏ ဘယ်နန်းဆောင်ခန်းမမှ နှလုံးခုန်နှုန်းအဆင့် တတိယအလွှာ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည် (ကျောက်စိမ်းဗလာတောင် ၏ တაအိုဂိုဏ်းကို ဘယ်နန်းဆောင်ခန်းမ၊ အလယ်နန်းဆောင်ခန်းမ၊ ညာနန်းဆောင်ခန်းမဟူ၍ ခွဲခြားထားပြီး၊ အလယ်နန်းဆောင်ခန်းမမှ တပည့်များက အထူးချွန်ဆုံးဖြစ်ကာ ဘယ်နန်းဆောင်ခန်းမက ဒုတိယလိုက်သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် တို့မှာ နှစ်ဦးစလုံး တပည့်ငယ်လေးများသာ ဖြစ်ကြသည်)။ လူကိုယ်စားပြုထားသော ဂူလင်ယွမ် (လောင်ကျန့်ရယ်) မှာ နှလုံးခုန်နှုန်းအဆင့် ဒုတိယအလွှာတွင် ရှိနေသဖြင့် ထိုဘယ်နန်းဆောင်ခန်းမမှ တပည့်က ဤတပည့်ငယ်လေးကို မျက်စိထဲတွင်ပင် ထည့်မထားသည်မှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားပေသည်။ သူက နှိမ်ချသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ညီငယ်လေး, အစ်ကိုကြီးက မင်းကို မသတိပေးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြိုင်ပွဲမစခင်အချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အမြန်ဆုံး အရှုံးပေးပြီး ထွက်သွားစမ်းပါ"
လောင်ကျန့်ရယ် က ဓားကို ကိုင်ထားကာ ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် ဓားသွားကို ထောက်ထားသည်။ မာန်မာနပြည့်နှက်နေသော ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ သူသည် ဆံပင်များကို သပ်တင်လိုက်သည်။ ထိုအေးစက်စက် အမူအရာ၊ အပူအပင်ကင်းသော ပုံစံတို့က သူ့ကို လုံးဝ အလေးအနက်မထားကြောင်း ထင်ရှားစွာ ပြသနေ၏။
"မင်းက ကိုယ့်အစွမ်းကိုယ် မသိဘဲ မောက်မာနေတာပဲ!!" လောင်ကျန့်ရယ် က သူ့စကားများကို လေထဲ လွင့်ပါသွားသည့် အမှုန့်ကဲ့သို့ သဘောထားသည်ကို မြင်သောအခါ ဘယ်နန်းဆောင်ခန်းမမှ တပည့်ကြီးမှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူ(ဂူလင်ယွမ်)က သူ့ကို အထናအမြင်သေးနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး ညာလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်လျှံနေသော ခေါင်းလောင်းငယ်လေးတစ်ခု သူ၏လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ဘယ်လက်ကို လေထဲသို့ မြှောက်ကာ ပုံဖော်လိုက်သည် - "မင်းက အစ်ကိုကြီးရဲ့ အကြံပေးမှုကို နားမထောင်ဘူးဆိုတော့ ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ မစွပ်စွဲနဲ့တော့!!" လျင်မြန်ပြင်းထန်သော တაအို မဟာမုဆိုးတံဆိပ်တစ်ခု လောင်ကျန့်ရယ် ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ကျွတ် — လောင်ကျန့်ရယ် သည် မိမိဆီသို့ လျင်မြန်ပြင်းထန်စွာ ရောက်လာသော တაအိုတံဆိပ်ကို ငေးကြည့်ရင်း အသာအယာ ညည်းလိုက်ကာ ထိုတံဆိပ်ကို လျင်မြန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ဘယ်နန်းဆောင်ခန်းမမှ တပည့်ဆီသို့ တိုက်ခိုက်ရန် ဝင်သွားခဲ့သည်။
တာအို ကျင့်ကြံခြင်းတွင် အမျိုးအစား နှစ်မျိုးရှိသည် - ပထမအမျိုးအစားမှာ သိုင်းပညာဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအမျိုးအစားမှာ အတွင်းအားစွမ်းအင် (ကျမ်းဂန်မာစတားတစ်ဦးကဲ့သို့) ဖြစ်သည်။ ထိုဘယ်နန်းဆောင်ခန်းမမှ တပည့်ကိုင်ထားသော ခေါင်းလောင်းငယ်လေးမှာ အတွင်းအားသုံး ယဇ်ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် လောင်ကျန့်ရယ် မှာ တაအိုဂိုဏ်း၏ ဥပဒေများကို နားမလည်သောကြောင့် ဓားကို ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သိုင်းပညာကျင့်ကြံသူများသည် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ကြရသဖြင့် ခွန်အား အမြောက်အမြား ရှိကြသည်။ အတွင်းအားမှာမူ အဝေးမှ တိုက်ခိုက်ရသဖြင့် ခွန်အားကုန်ဆုံးမှု နည်းပါးသည်။ တစ်ခုစီတွင် ကိုယ်ပိုင်ထူးခြားချက်များ ရှိကြသည်။ သို့သော် လူတိုင်းသည် နှစ်မျိုးစလုံးကို ကျင့်ကြံနိုင်ကြပေသည်၊ ဥပမာအားဖြင့် တაအိုဂိုဏ်း၏ ဒဏ္ဍာရီလာ တຽန်ချီကဲ့သို့၊ တაအိုဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းချန်း ကဲ့သို့ပင်တည်း။
ဘယ်နန်းဆောင်ခန်းမမှ တပည့်က လောင်ကျန့်ရယ် ၏ ဓားက လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာပျက်သွားကာ 'နောက်ဆုတ်ခြင်း' ကို သုံး၍ အလွန်အမင်း မြန်ဆန်စွာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ လောင်ကျန့်ရယ် က ပြိုင်ဘက် ရှောင်တိမ်းသွားသည်ကို မြင်သော်လည်း စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိဘဲ ပြုံးလိုက်ကာ ရုတ်တရက် လှည့်ပတ်ပြီး ထိုတပည့်ကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် လူနှစ်ဦး လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားကာ ထိုးနှက်လိုက်၊ လိုက်လံတိုက်ခိုက်လိုက် လုပ်နေသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။ အမှန်မှာ ဤသည်မှာ အခြားသူများ မြင်တွေ့ရသည့် ပုံစံဖြစ်ပြီး၊ ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်၏ အပြင်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော ဟိုကိုင်ယွမ် မြင်ရသည်မှာမူ ကွဲပြားခြားနားလှပေသည် — "တကယ် ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းပါလား" ဟူ၍ သူ၏ ရယ်မောမှုကို လက်ဖြင့် အုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် လျင်မြန်စွာ တဖျပ်ဖျပ် လက်နေသော အရိပ်နှစ်ခုကို ကြည့်နေသည်။ ဝိညာဉ်ငြိမ်သက်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသော ဟိုကိုင်ယွမ် အတွက်မူ ထိုလူနှစ်ဦး၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုမှာ လုံးဝ မြန်ဆန်လှသည် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ မျက်လုံးများက ထိုအမြန်နှုန်းကို အမီလိုက်နိုင်သဖြင့် လောင်ကျန့်ရယ် ၏ လိုက်လံနှက်နှက်ခြင်းကို ခံနေရစဉ် ထိုတပည့်မှာ မျက်နှာနီမြန်းကာ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေရသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် ၏ မျက်နှာကမူ ယခင်အတိုင်း အေးဆေးတည်ငြိမ်ပြီး အပူအပင်ကင်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
အတွင်းအား ကုန်းတီစနစ်မှာ မူလက အားနည်းချက်ရှိပြီး၊ ရန်သူနှင့် ဤမျှနီးကပ်စွာ ရင်ဆိုင်ရခြင်းမှာ လက်မြှောက်အရှုံးပေးရခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ လောင်ကျန့်ရယ် က တაအိုဂိုဏ်း၏ အထက်ပိုင်းလူကြီးများ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဤလိုက်လံနှက်နှက်သည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူနှစ်ဦးမှာ အတော်ကြာအောင် လှုပ်ရှားခဲ့ကြပြီးနောက် ထိုဘယ်နန်းဆောင်ခန်းမမှ တပည့်၏ အမြန်နှုန်းမှာ တဖြည်းဖြည်း နှေးကွေးသွားခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လောင်ကျန့်ရယ် ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ရုတ်တရက် မြန်ဆန်လာကာ သူ၏ဓားကို လှည့်ပတ်လိုက်ပြီး ဓားရိုးဖြင့် ထိုတပည့်၏ ခွန်အားများကို အကုန်အစင် ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် လဲကျသွားသည့် အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဘယ်နန်းဆောင်ခန်းမမှ တပည့်မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလဲကျသွားပြီး သတိလစ်သွားခဲ့လေသည်။
ထိုအချိန်တွင် တစ်စင်မြင့်လုံးမှ အော်ဟစ်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပြိုင်ပွဲရទ្ធိဒ်ကို ကြေညာပြီးနောက် ဘယ်နန်းဆောင်ခန်းမမှ ထိုတပည့်ကို ထမ်းသွားကြသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် က စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်လာကာ "ချစ်ရသူရေ, ကိုယ်တော်တော်တော် တော်သွားပြီ မဟုတ်လား" ဟု ဆုလာဘ်တောင်းဆိုနေသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"တော်ပါတယ်" — ဤစကားကို သူကြားချင်နေသည်ဖြစ်၍ ဟိုကိုင်ယွမ် လည်း ပြောပေးလိုက်သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် သည် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ တည်ကြည်လေးနက်နေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ သူ့ကို မဖက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ နုနယ်ဖြူစင်နေသော ပါးပြင်ပေါ်သို့ အကြိမ်အနည်းငယ် နမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်တို့မှာ (ဂူလင်ယွမ်) တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ကိုင်ထားသည့် မဲလက်မှတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည် — "ဘာဖြစ်လို့လဲ? ကြောက်နေလို့လား?"
"ဟင့်အင်း၊ မကြောက်ပါဘူး။ အရင်က မှတ်ဉာဏ်တွေ မရှိတော့ နည်းနည်းတော့ စိုးရိမ်နေမိရုံပါ" — သူက ငယ်စဉ်ကတည်းက တაအိုဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သော သာမန်တပည့်တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး၊ မည်သူ့ကိုမျှလည်း တိုက်ခိုက်ဖူးခြင်း မရှိခဲ့သဖြင့် စိုးရိမ်မိခြင်းမှာ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။
"မကြောက်နဲ့၊ ဘယ်သူပဲ မင်းရဲ့ပြိုင်ဘက်ဖြစ်ပါစေ၊ ကိုယ်က လေးငယ် ယွမ် ရဲ့ စွမ်းအားကို ယုံကြည်ပါတယ်" လောင်ကျန့်ရယ် က သူ၏ နူးညံ့သော ငွေရောင် ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
ကျင့်ကြံသူနယ်မြေ တွင် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ငွေရောင်ဆံပင်များကို ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် မှာမူ ငယ်စဉ်ကတည်းက ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ပြင်ပလူတွေရဲ့မျက်စိမှာတော့ ထိုလူငယ်လေးမှာ အရောင်အသွေးတွေ မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း လောင်ကျန့်ရယ် အတွက်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ယွမ် နှင့် ရုပ်ခန္ဓာတို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့သည်။ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော အက်ကြောင်းများကြားထဲသို့ အသွားအပြန် ဖြတ်သန်းခဲ့ရခြင်းကြောင့် သူ (ဟိုကိုင်ယွမ်) မှာ ငယ်ဘဝသို့ ပြန်ရောက်သွားခဲ့ရပြီး၊ ထို့ကြောင့် သူ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများလည်း အပိတ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ မှတ်ဉာဏ်များ ပြန်လည်မရရှိမချင်း သူသည် တაအိုဂိုဏ်း၏ ထိပ်သီးပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သူ ထိုသို့ ဖြစ်လာစေမည် မဟုတ်သလို၊ တაအိုဂိုဏ်းမှ လူများကိုလည်း ဟိုကိုင်ယွမ် ရှိနေကြောင်း သိရှိသွားစေမည် မဟုတ်ပေ။
ကျန်ရှိတော့သည်မှာ အဆင့်နှစ်ဆင့်သာ ရှိတော့သည် - ရွှေဇင်ဘာအဆင့်နှင့် ယွမ် အဆင့် တို့တည်း။
"ဟိုကိုင်ယွမ်?" အတွေးနယ်ချွတ်နေသော ထိုလူသားကို ငေးကြည့်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က ခေါ်လိုက်သည် - "မင်း ဘာတွေ စဉ်းစားနေတာလဲ?"
ခဏေလးကမှ အကောင်းကြီး ရှိနေသည် မဟုတ်လော? ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားရတာလဲ?
"အဟမ်း၊ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး" လောင်ကျန့်ရယ် က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ဘက်သို့ အမြန် အမြော်အမြင်ဖြင့် အကြည့်လွှဲလိုက်သည် - "မကြာခင် မင်း အလှည့်ရောက်တော့မှာပဲ၊ သွားတော့။ ကိုယ် ဒီမှာပဲ မင်းကို စောင့်ကြည့်နေမယ်။"
"အင်း။"
ရန်သူချင်း ဆုံတွေ့ကြရသည်မှာ တကယ်ပင် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်ပေ။ ဟိုကိုင်ယွမ် လည်း ဤအချက်ကို အနက်ရှိုင်းဆုံး ခံစားလိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤတစ်ကြိမ် သူ၏ ပြိုင်ဘက်မှာ ရှုရွှေ့မင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိသောကြောင့်တည်း။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ငါးနှစ်တိတိ အပိတ်ခံထားခဲ့ရပြီး၊ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခ ထိုအချိန်ကာလမှာ လက်တစ်ဖျစ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ရှုရွှေ့မင် နှင့် ပတ်သက်သည့် သူ၏ မှတ်ဉာဏ်များမှာ လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က အတိုင်းပင် ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် သူ့ရှေ့တွင် မာန်တင်းကာ ရပ်နေသော ထိုမှောင်မိုက်ကြမ်းတမ်းသည့် မျက်နှာထားဖြင့် ရှည်လျားသောဓားကို ကိုင်ထားသူကို ကြည့်လိုက်ရင်း ရှုရွှေ့မင် နှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ပြေလည်သွားပြီဟု ဟိုကိုင်ယွမ် ကတော့ မိုက်မဲစွာ တွေးတောနေမည် မဟုတ်ပေ။
"ဟွန့်၊ ကောင်းကင်ဘုံက တကယ်ပဲ ငါ့ကို ကူညီနေတာပဲ၊ ငါ့ရဲ့ မဲကျတဲ့ပြိုင်ဘက်က မင်း ဖြစ်လာမယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ဟိုကိုင်ယွမ်၊ မင်း ဒူးထောက်ပြီး အရှုံးပေးရင်တောင် ငါတော့ မင်းကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး!!" ရှုရွှေ့မင် က အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ဓားကို ဟိုကိုင်ယွမ် ဆီသို့ ထိုးညွှန်ပြလိုက်သည် - "နှလုံးခုန်နှုန်းအဆင့် ပထမအလွှာက လူက ငါ့လို နှလုံးခုန်နှုန်းအဆင့် ဒုတိယအလွှာရှိတဲ့သူကို အနိုင်ယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလား၊ ဘယ်လောက်တောင် ရူးသွပ်လိုက်တဲ့ အိပ်မက်လဲ!!"
ရှုရွှေ့မင် ၏ ပြင်းထန်သော ရန်လိုမှုကြီးကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ အလွန်တရာ အပြစ်ကင်းစင်ကာ ဘာမှန်းမသိဖြစ်နေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲလက်သွားပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် ရှည်လျားသောဓားတစ်လက် ပေါ်လာခဲ့သည် - "မှန်ပါတယ်၊ ရူးသွပ်တဲ့ အိပ်မက်ပေါ့။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ငါက အမြဲတမ်း ရူးသွပ်တဲ့ အိပ်မက်တွေ မက်ခဲ့တာလေ၊ အစ်ကိုကြီး ရှုရွှေ့မင် ရဲ့။"
ထိုနူးညံ့သိမ်မွေ့သော စကားလုံးများက ရှုရွှေ့မင် ၏ ဒေါသကို မီးရှို့လိုက်သည့် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ဖျူးကြိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းစေခဲ့သည်။ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူသည် လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ တိုက်ခိုက်ရန် ဝင်လာခဲ့သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် လည်း နောက်မဆုတ်ဘဲ ဓားဖြင့် တည့်တည့် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ဓားချင်းဆုံမိကာ တაအို ယွမ် စွမ်းအင် ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်ပေါ်တွင် လျင်မြန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်များ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသည်။ ဓားနှစ်လက်မှာ အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှသဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ထိတွေ့ဖြတ်သန်းသွားကြသော်လည်း အနိုင်အရှုံးတော့ ထွက်ပေါ်မလာသေးပေ။ ရှုရွှေ့မင် ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြوتသော တိုက်ခိုက်မှုများကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ အာရုံစိုက်လျက် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဤလူငယ်လေး၏ ထူးကဲလှသော အရည်အချင်းကို ချီးကျူးမိဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်ရသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ ငယ်ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားမှာ ဝိညာဉ်ငြိမ်သက်ခြင်းအဆင့် တတိယအလွှာသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ, လောင်ကျန့်ရယ် ကိုယ်တိုင် ဓားကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို လမ်းညွှန်ပြသပေးထားခြင်း ခံထားရသူ ဖြစ်ပေသည်။
ရှုရွှေ့မင် မှာ တိုက်ခိုက်ခံနေရသည့်တိုင်အောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ထိုလူငယ်လေး၏ ရဲတင်းကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာထားနှင့် လျင်မြန်ပြင်းထန်လှသော ဓားပညာကို ကြည့်လိုက်ပါ။
သူ မသိလိုက်သည်မှာ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ရင်အစွန်ဆုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ သူက ဤကောင်လေးတွင် ရှေ့ဆက် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်စရာ နေရာများ ပိုမိုရှိနေသေးကြောင်း၊ ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားလာနိုင်ကြောင်း ခံစားနေရသည်။ သူသည် ဤလူငယ်လေး၏ ကြီးထွားလာမှုကို မျှော်လင့်နေသကဲ့သို့၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ အနိုင်ရရှိသွားခွင့်ကိုလည်း မပေးနိုင်ပေ။ သူ၏ မျက်ဝန်းများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ အားကောင်းမောင်းသန်သော စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ သူ၏ ဆံပင်စည်း ဖဲကြိုး ပြတ်ထွက်သွားပြီး၊ ဖြူစင်သော တაအိုဝတ်ရုံကြီးမှာ လေထဲတွင် လွင့်ပျံလာသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ ဘယ်လက်မှ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ် နှစ်ချောင်းကို ပူးကပ်လိုက်ရာ ရှည်လျားသောဓားမှာ သူ၏လက်ထဲမှ လျှောထွက်သွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပတ်ပတ်လည် ဝန်းရံသွားခဲ့သည်။
ကျွမ် ကျွမ် ကျွမ် ဟူသော ဆူညံသံများနှင့်အတူ ဓားချင်းဆုံမိကြပြီး၊ အလွန်တရာ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်ကြီးက ရှုရွှေ့မင် ထံသို့ လွင့်စင်သွားကာ သူ့ကို ပြိုင်ပွဲစင်မြင့်၏ အပြင်ဘက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေခဲ့သည်။
"အစ်ကိုကြီး ရှုရွှေ့မင်၊ ခင်ဗျား ရှုံးသွားပါပြီ။" နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အသံ၊ ဆန်းကြယ်လှပသော မျက်နှာသွင်ပြင်များ၊ လေထဲတွင် လွင့်ဝဲနေသော ငွေရောင်ဆံပင်များ၊ လေပွေထဲ၌ တဖျပ်ဖျပ်လွင့်နေသော ဖြူစင်သည့် ဝတ်ရုံ၊ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ငွေရောင်အလင်းတန်းများ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေကာ, သွယ်လျသော ထိုလူငယ်လေးထံမှ လောကီအထက် လွတ်မြောက်နေသူတစ်ဦး၏ ပုံစံမျိုး ထွက်ပေါ်နေပေသည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖျာပေါ်တွင် ထိုင်နေသော တაအိုဂိုဏ်းချုပ် ဖုန်းချန်း သည် ဤမြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် အံ့သြမှင်တက်နေသော အမူအရာဖြင့် ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်လေသည်။
ဤတပည့်က...