လူနှစ်ဦးသားသည် သက်သတ်လွတ်မုန့်များကို တိတ်တဆိတ် စားသုံးနေကြပြီး ဝက်သားမုန့်များကို အမြန်ပင် စားသောက်ပြီးစီးသွားကြချိန်၌ "ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကြွရောက်လာပါပြီ" ဟူသော ကျယ်လောင်သည့် အော်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
ထိုစကားသံကြောင့် တည်ငြိမ်နေသော လောင်ကျန့်ရယ်၏ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားသည်။ လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်အတွင်း လောင်ကျန့်ရယ်သည် ဟိုကိုင်ယွမ်နှင့် ကုလင်းယွမ်တို့နေရာတွင် အလှည့်ကျ ဝင်ရောက်ကာ လူအများရှေ့တွင် ပုံစံပြောင်းလဲပေါ်ထွက်ခဲ့ပြီး မည်သည့်ထောင်ချောက်ထဲမှ မကျရောက်ခဲ့ပေ။ ဟိုကိုင်ယွမ်၏ ပုံစံကိုမူ ပြောင်းလဲ၍မရသော်လည်း ကုလင်းယွမ်၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မှာမူ အသေးစိတ်မကျလှသဖြင့် သူက တဖြည်းဖြည်းချင်း မိမိ၏ မူလရုပ်ဖျင်းသို့ ပြောင်းလဲခဲ့ရာ ယခုအခါတွင်မူ အခြားသော ပြောင်းလဲမှုများကို ထပ်မံလုပ်ဆောင်နေရန် မလိုအပ်တော့ပေ။ ကုလင်းယွမ်မှာ အတုဖြစ်ကြောင်း မည်သူမျှ မသိရှိခဲ့ကြချေ။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ" လောင်ကျန့်ရယ် မျက်မှောင်ကြုတ်နေသည်ကို မြင်လျှင် ဟိုကိုင်ယွမ်က မေးလိုက်သည် - "သက်သတ်လွတ်မုန့်တွေက အရသာမရှိလို့လား။ တကယ်တော့ ကိုယ့်လို သက်သတ်လွတ်မုန့်တွေကိုပဲ အတင်းစားနေဖို့ မလိုပါဘူး"
လောင်ကျန့်ရယ်၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှာ စစ်မှန်သော နဂါးတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး သူသည် ကုလင်းယွမ်၏ နေရာကို ဝင်ယူကာ တაအိုဂိုဏ်းသားတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေသော်လည်း အဆုံးတွင်မူ သူတို့က အတူတူမဟုတ်ပေ။ လွန်ခဲ့သည့် ငါးနှစ်အတွင်း အသားစားကြိုက်သည့် ဤယောက်ျားလေးမှာ သက်သတ်လွတ်မုန့်များနှင့် ဝက်သားမုန့်များကို အမြောက်အမြား စားသုံးခဲ့ရကာ သူ၏ဘဝက အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲကြမ်းတမ်းခဲ့လေသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါ ဒီလူ ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ လုံးဝမထင်ထားမိလို့ပါ" လောင်ကျန့်ရယ်က ရိုသေကိုင်းရှိုင်းကြသည့် တာအိုဂိုဏ်းသားများ ဝန်းရံခြင်းခံထားရသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထားသည့် နတ်လူသားဆီသို့ အဓိပ္ပာယ်ပါပါ စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စက် ညည်းတွားလိုက်သည်။ ဤလူကို ပြောဆိုသည့်အခါ လောင်ကျန့်ရယ်၏ အမူအရာမှ သူ မည်မျှအထိ ရွံရှာမုန်းတီးနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိသာထင်ရှားလှပေသည်။
"ဘယ်သူလဲ။ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးလား" ဟိုကိုင်ယွမ်က စိတ်မပါလက်မ ဖြစ်နေသော လောင်ကျန့်ရယ်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းကိုမော့၍ လူအုပ်ကြီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း လောင်ကျန့်ရယ်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရသဖြင့် ဘာမှ ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ပေ။
"မကြည့်နဲ့၊ အဲဒီခန့်ညားတဲ့ကောင်မှာ ဘာတွေများ ကောင်းနေလို့လဲ"
လောင်ကျန့်ရယ်၏ ပို၍ပင် ညှိုးမှိုင်းနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ်မှာ အကြောင်းရင်းကို မသိရဘဲ သူ၏ရင်ဘတ်ထဲတွင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာရသည်။ သူ မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ တိုးတိုးလေး ရယ်မောမိတော့သည်။
"ခင်ဗျား... ခင်ဗျားက တကယ် ရယ်နေတုန်းပဲကိုး!!" လောင်ကျန့်ရယ်က သူ၏ (ဇီယွမ်) ပန်းပွင့်ကဲ့သို့ လှပတင့်တယ်သော အပြုံးမျက်နှာလေးကို ကြည့်ကာ ကိုင်းညွှတ်သွားလေသည်။
လူနှစ်ဦးမှာ လူမသိသူမသိ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ထိုင်နေကြသည့်အပြင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသော တာအိုဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ကိုယ်တိုင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့သဖြင့် မည်သူကများ ထိုလူနှစ်ဦး၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို အာရုံစိုက်နေမည်နည်း။
ဖုန်းချန်း ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး တာအိုဂိုဏ်းကို လက်လွှဲရယူခဲ့သည်မှာ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နှစ်ကာလများ ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုကိစ္စဖြစ်ပွားခဲ့စဉ်ကတည်းက သူသည် ဂိုဏ်းအတွင်း၌သာ တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်ခဲ့ရာမှ ထိုသို့သော ရှေးကျသည့်အချိန်ကတည်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူဟူသော ဘွဲ့နာမကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ယနေ့တွင် မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ထိုသို့ ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲသော ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာရသည်ကို သူ မသိပေ။ ယုံကြည်စိတ်ချရသော တာအိုတပည့်တစ်ဦးက မိမိ၏ ဆရာဖြစ်သူ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်ကို ရိပ်မိသဖြင့် အန္တရာယ်နယ်မြေကြီး ဖွင့်လှစ်တော့မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဂိုဏ်းအတွင်းမှ ပြိုင်ပွဲတစ်ခု ကျင်းပနေကြောင်းနှင့် တပည့်နှစ်ရာခန့် ယှဉ်ပြိုင်ရန် စာရင်းပေးထားကြောင်း သိမ်မွေ့စွာ လျှောက်တင်ခဲ့သည်။ ဖုန်းချန်းက သေချာစွာ စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အပျင်းပြေစေရန် တွေးမိသဖြင့် မိမိ၏နေရာမှ ထွက်ခွာလာရန် တပည့်ဖြစ်သူအား ညွှန်ကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
တာအိုဂိုဏ်း၏ သိုင်းယှဉ်ပြိုင်ရေးစင်မြင့်ထံသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် တာအိုဂိုဏ်းသားများ၏ လေးစားအားကျသည့် အော်သံများကြားမှ ဖုန်းချန်းသည် လူအုပ်ကြီးထဲမှ ပြင်းပြနက်ရှိုင်းသော အကြည့်တစ်ချက်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အကြည့်မျိုးကို သူ၏ ထောင်စုနှစ်ချီ ကျင့်ကြံခဲ့သည့် ကာလအတွင်း တစ်ကြိမ်သာ ကြုံဖူးခဲ့ပြီး ထိုအကြည့်ကို ရှာဖွေရန် မျက်နှာကို အလိုလို လှည့်လိုက်ချိန်တွင် ထိုအကြည့်မှာ လေကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ...
သူ ဖြစ်နိုင်မလား။
မဟုတ်နိုင်ပါဘူး၊ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ထိုလူ ကြီးမားသော ဂိုဏ်းကြီး ခြောက်ခုကို ဆူညံပွက်လှိုက်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် နှင်းထူထပ်သော တောင်ထိပ်ဖျားမှ ခုန်ချခဲ့စဉ်က ဆူညံသံများအားလုံး ငြိမ်ကျသွားခဲ့ပြီပဲ၊ သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာနိုင်မှာလဲ၊ ဒါက တာအိုဂိုဏ်းလေ။
"ဆ ဆရာ?" ဖုန်းယန်သည် သူ၏ သဘောထားတင်းမာပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်းကြားတွင် လှုပ်ရှားနေကျဖြစ်သော ဆရာဖြစ်သူမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော အမူအရာကို ပြသနေရသည်ကို မသိပေ။ သူသည် တာအိုဂိုဏ်းသားများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး ဖုန်းချန်းအနီးသို့ တိုးကပ်ကာ တိုးတိုးလေးဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။ သူသည် ဆရာဖြစ်သူ၏ ဤကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ၎င်းမှာ အရေးကြီးသော တစ်စုံတစ်ရာကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရပြီး နောင်တွင် လုံးဝပြန်မရတော့မည့် ပုံစံမျိုး ပေါ်နေခဲ့သည်။
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး" ဖုန်းချန်းသည် သူ၏ အတွေးများထဲမှ အမြန်ဆုံး ပြန်လည်သတိဝင်လာပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အမြဲဖြစ်နေကျ အထင်သေးလေးစားဖွယ် မရှိလှသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆောင်ကျဉ်းလိုက်ကာ - "အင်း... ပြိုင်ပွဲက စတော့မှာပဲ၊ သွားကြစို့"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ဤအကြိမ်တွင် တာအိုဂိုဏ်းအတွင်းမှ တပည့်နှစ်ရာသာလျှင် အန္တရာယ်နယ်မြေအတွက် ဆက်လက်သွားရောက်ခွင့် ရှိကြသည်။ ဂိုဏ်း၏ စည်းမျဉ်းအရ နှလုံးခုန်စွမ်းအင်အဆင့်၏ ပထမအလွှာနှင့် အောက်ရှိ တပည့်များမှာ ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ခွင့်မရှိပေ။ ဟိုကိုင်ယွမ်၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တပည့်ချင်းများထဲတွင် ပုံစံကောင်းမွန်ပြီး နှလုံးခုန်အဆင့် ဒုတိယအလွှာသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိသွားကြသူ အချို့ ရှိကြသည်။ သူကိုယ်တိုင်မှာမူ ဝိညာဉ်ငြိမ်သက်ခြင်းအဆင့် တတိယအလွှာသို့ အောင်မြင်စွာ ရောက်ရှိခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လက်ပတ်ဖြင့် ချည်နှောင်ကန့်သတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုလျှင် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အလွန်တရာ ထူးချွန်လွန်းလှသော နှလုံးခုန်အဆင့် ပထမအလွှာတွင် ရှိနေသင့်ပေသည်။ ယခုအချိန်တွင်မူ ၎င်းက ပြိုင်ပွဲဝင်ရန် လုံလောက်နေပေပြီ။
ယခုအကြိမ် ပြိုင်ပွဲဝင်ကြမည့် တာအိုဂိုဏ်းသားများကို အဆင့်များအဖြစ် ခွဲခြားထားသည်။ လူပေါင်း ရာနှင့်ချီကာ နေရာငါးဆယ်တွင် တစ်ဦးချင်းစီ ယှဉ်ပြိုင်ကြရသည်။ တစ်ရက်တာ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် လူရာပေါင်းများစွာသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ လောင်ကျန့်ရယ်နှင့် ဟိုကိုင်ယွမ်တို့လည်း ပြိုင်ပွဲဝင်စာရင်းတွင် ပါဝင်နေကြသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သို့သော် သူတို့မှာ အခြားသော တပည့်ငယ် (ရှုံးနိမ့်သူ) လေးများနှင့်သာ ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် လူအများအပြားမှာ စင်မြင့်ပေါ်မှ လဲကျသွားခဲ့ကြရသည်။ ၎င်းက မည်သည့် အံ့အားသင့်စရာ လှုပ်ရှားမှုကိုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဟိုကိုင်ယွမ်သည် ဖျာတစ်ချပ်ပေါ်တွင် ထိုင်နေခဲ့ပြီး ဤကဲ့သို့သော ပြိုင်ပွဲမျိုးကို ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မြင်တွေ့ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ၎င်းကို အမှန်တကယ်ပင် နှစ်ခြိုက်သဘောကျနေခဲ့သည်။ လောင်ကျန့်ရယ်ကမူ စိတ်မဝင်စားလှပေ၊ သူသည် ဟိုကိုင်ယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ မှီတွယ်ရင်း အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးသည် တပည့်များကြား ပြိုင်ပွဲကို ကြည့်ရှုနေစဉ်အတွင်း ၎င်းတို့မှာ ကလေးငယ်များ ရန်ဖြစ်နေကြသည်နှင့် တူနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဖုန်းချန်းသည် ကြာရှည်စွာ ဆက်မကြည့်ဘဲ တပည့်ဖြစ်သူကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ မထွက်ခွာမီ သူ၏ တပည့်ဖြစ်သူက မရေမရာဖြင့် မေးမြန်းလာသည့် မေးသံကို ကြားလိုက်ရသည် - "ဆရာ၊ မနက်ဖြန်ပြိုင်ပွဲကိုရော ဆရာ ဆက်ကြွဦးမှာလား"
အင်း... မည်သို့မျှ အလုပ်မရှိသည့်အတွက် မနက်ဖြန်လည်း သူ ထပ်မံ လျှောက်သွားဦးမည် ဖြစ်ပေသည်။
အင်း... ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ဖြစ်လာခြင်းမှာ အနာဂတ်တွင် အလွန်တရာ ရယ်စရာကောင်းလှသည့် ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံနေကြသည့် တပည့်များအနေဖြင့် ပိုမိုအားကောင်းလာရန် လိုအပ်ပေသည်။
နေဝင်သွားချိန်တွင် ပထမရက်ပြိုင်ပွဲ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ သိုင်းယှဉ်ပြိုင်ရေးစင်မြင့်ပေါ်မှ တပည့်များမှာ တစ်နာရီပင် မကြာလိုက်ဘဲ လူစုကွဲသွားကြပြီး မနက်ဖြန်ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ကြမည့် တပည့်များမှာမူ မနက်ဖြန်ပြိုင်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရန် မိမိတို့၏ အိပ်ဆောင်များဆီသို့ ပို၍ပင် အမြန်ဆုံး ပြန်သွားကြလေသည်။ ယနေ့သည် ပထမဆုံးပြိုင်ပွဲဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ တာအိုဂိုဏ်း၏ သိုင်းပညာနှင့် ဂုံဖူ အမျိုးအစား တစ်ခုချင်းစီအလိုက် လက်သီးနှင့် ခြေထောက်များကို အသုံးပြုကြရသည့် စစ်မှန်သော ဂုံဖူပညာရပ် ဖြစ်ပေသည်။ သို့သော် ဒုတိယပြိုင်ပွဲတွင်မူ လက်နက်များနှင့် ယတြာသုံးပစ္စည်းများကိုပါ သယ်ဆောင်ခွင့် ပြုထားပေသည်။
အခြားတပည့်များမှာ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြသော်လည်း လောင်ကျန့်ရယ်နှင့် ဟိုကိုင်ယွမ်တို့ကမူ လုံးဝ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေကြသည်။ အိပ်ဆောင်သို့ ပြန်ရောက်ကြပြီးနောက် သူတို့သည် အတူတူ ရေမိုးချိုးကာ သက်တောင့်သက်သာဖြင့် နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။
"ကျန်ယွမ်... မနက်ဖြန်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ လက်နက်တွေနဲ့ ယတြာပစ္စည်းတွေ သယ်လာလို့ရပြီ၊ ခင်ဗျားမှာ ပြဿနာ မရှိဘူးမလား"
လောင်ကျန့်ရယ်မှာ တာအိုဂိုဏ်းဝင် မဟုတ်ပေ၊ တာအိုဂိုဏ်း၏ ဥပဒေများကို မသိရှိသူတစ်ဦးဖြစ်ကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဂုံထီစွမ်းအင်များအားလုံးနှင့်အတူ ယနေ့ပြိုင်ပွဲတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက သေချာစစ်ဆေးမကြည့်ခဲ့သဖြင့် ဟိုကိုင်ယွမ်မှာ ထိုလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တပည့်များကို တိုက်ရိုက်ထိုးကြိတ်နေခဲ့သော သူ့ကို တည့်တည့်ကြည့်ရန်ပင် အလွန်တရာ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ရလေသည်။
သို့သော် မနက်ဖြန်တွင်မူ လက်နက်များနှင့် ယတြာပစ္စည်းများကို သယ်ဆောင်ခွင့်ပြုမည်ဖြစ်ပြီး ယနေ့ အရည်အချင်းပြည့်မီသွားကြသည့် တပည့်များမှာလည်း တာအိုဂိုဏ်း၏ ထူးချွန်ထက်မြက်သော တပည့်များချည်းသာ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ လောင်ကျန့်ရယ် သသာ သူတို့ကို အလွယ်တကူ ခေါင်းမူးသွားအောင် ရိုက်နှက်ချေမှုန်းလိုပါက အနည်းငယ်တော့ အလုပ်ရှုပ်သွားပေမည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းကလည်း အလွန်အမင်း ဟန်ဆောင်ပြသရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။
ဟဲဟဲ၊ လက်နက်တွေ ရှိနေတာနဲ့ပဲ ဘာဖြစ်လဲ၊ တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဥပဒေတွေကို ငါနားမလည်ပေမဲ့ တာအိုဂိုဏ်းရဲ့ ဓားသွားကိုင်တွဲပုံစံမျိုးနဲ့တော့ ဟန်ဆောင်လို့ရတာပေါ့။ မနက်ဖြန်ကျရင် ငါ လိမ်ညာလှည့်စားပြီး လုပ်လိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားမှာပါ။ လောင်ကျန့်ရယ် က လုံးဝကို စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိပေ။
အတိတ်တုန်းက လူသားနယ်မြေ (Human Boundary) ရဲ့ စစ်တပ်ထဲမှာ ရပ်တည်ခဲ့စဉ်ကပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယခု တာအိုဂိုဏ်းထဲမှာ ဟိုကိုင်ယွမ် ရဲ့နေရာကို အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်ဖြစ်စေ၊ သိုင်းပညာအပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ အလွန်တရာ မြင့်မားလှသည်။ တာအိုဂိုဏ်းသားများမှာ ထူးချွန်ကြသော်လည်း သူနှင့်ယှဉ်လျှင်မူ အမှုန့်အမွှားမျှပင် တန်ဖိုးမရှိလှပေ။ ၎င်းမှာ လက်တွေ့အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။ လက်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့်ပင် သူတို့ကို ချိုးဖျက်နိုင်သဖြင့် လှည့်စားရန်မှာ မခက်ခဲလှပေ။
"ကောင်းပြီလေ၊ ခင်ဗျားပြောတာကို ကျွန်တော် စိုးရိမ်မနေပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာတော့ ပြဿနာအနည်းငယ် ရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒီစတိုင်လ်နဲ့ မကျွမ်းကျင်တာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာသွားပြီလေ"
"လွယ်ပါတယ်၊ ငါ သင်ပေးမယ်" လောင်ကျန့်ရယ် က လက်ကို ယမ်းလိုက်ရာ တာအိုဂိုဏ်းသားများ သုံးလေ့ရှိသည့် သာမန်ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက် ပေါ်လာပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှည်လျားသောဓားကို ယူရန် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုံ့လျက် - "ပို ပေါ့နေသလိုပဲ" ဟု ဆိုလေသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လောင်ကျန့်ရယ် က အသံတိုးတိုးဖြင့် ရယ်မောလိုက်ကာ သူ၏ {Hzy} ခါးကို ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး - "ဒါပေါ့၊ အဟမ်း။ ဒီဓားက ကျိုးပဲ့ယိုယွင်းနေတဲ့ သံစွန်းဟောင်းတစ်ခုပဲလေ၊ ခင်ဗျားရဲ့ လျိုယင်ဓား (Liuying Sword) နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်လို့ ရမလဲ။ အင်း... ကလေးငယ်က ပြန်လည်ဝင်စားပြီးပြီဆိုတော့ ဒီတစ်ခါတော့ တူးဖော်ဖို့ သင့်တော်မယ့် ပစ္စည်းအချို့ကို ရှာဖွေဖို့ အန္တရာယ်နယ်မြေ ထဲကို လွယ်လွယ်ကူကူနဲ့ ဝင်ကြမယ်လေ။ ခင်ဗျားအတွက် ရှည်လျားတဲ့ဓားတစ်လက်ကို ငါ ပြန်ပြီး တည်ဆောက်ပေးမယ်။ အင်း... ဘာမှ ရှာမတွေ့ဘူးဆိုရင်တောင် အဆိုးဆုံးအနေနဲ့ နဂါးမျိုးနွယ် (Dragon Clan) ဆီကို တိတ်တဆိတ် ခိုးဝင်ပြီး ကျောက်တုံးတွေ သွားတူးမယ်လေ"
သူ့မျက်လုံးထဲတွင် စူးရှသော လှည့်စားလိုသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့ပြီး နဂါးမျိုးနွယ်ဆီသို့ ထွက်ခွာကာ ခိုးယူခြင်းမှာ သူ ပျော်ရွှင်စွာ လုပ်ဆောင်မည့် အရာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း ပြောပြရန် မခက်ခဲလှပေ။
ထိုအရိပ်အယောင်ကို သတိပြုမိလိုက်သဖြင့် ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ အရာရာကို အပြည့်အစုံ မမှတ်မိသေးသော်လည်း ထိုနှစ်များအတွင်း လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးလေသည်။ ထို့အပြင် တာအိုဂိုဏ်းအတွင်း၌ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော နဂါးနှင့် ပတ်သက်သည့် စာရွက်စာတမ်း အမြောက်အမြား ရှိနေခဲ့ရာ လောင်ကျန့်ရယ် မှာ မသေမျိုးကမ္ဘာနှင့် ကျင့်ကြံသူနယ်မြေ အတွက် လုံးဝ လက်မခံနိုင်စရာ တည်ရှိမှုတစ်ခု အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ တာအိုဂိုဏ်းအတွင်း ပုန်းအောင်းနေရုံမျှဖြင့်ပင် အလွန်အမင်း အန္တရာယ်များလှပြီဖြစ်ရာ အကယ်၍ သူသာ ရတနာများ ခိုးယူရန် နဂါးမျိုးနွယ်ဆီသို့ ထွက်သွားပြီး ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပါက သူသည်...
"မလုပ်နဲ့! ဓားတစ်လက်တည်းအတွက်နဲ့ ခင်ဗျား အန္တရာယ်ကျရောက်တာကို ကျွန်တော် မလိုချင်ဘူး၊ ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးမယ်လို့ ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ပြောခဲ့သားပဲ" ဟိုကိုင်ယွမ် က သူ့ကို ပြန်လည်ဖက်တွယ်လိုက်ပြီး သူ၏ {Lzy} လက်မောင်းများထဲတွင် မျက်နှာကို ဝှက်ထားလိုက်ကာ - "ကျွန်တော် ယွမ် အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်ဖို့ပဲ လိုပါတယ်၊ ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ လူသူကင်းဝေးရာမှာ တိတ်တဆိတ် နေထိုင်ကြရအောင်လေ၊ နော်? နေရာလွတ် (Dimension) ထဲမှာပဲ ဖြစ်နေရင်တောင် ကျွန်တော် မညည်းတွားပါဘူး" ဟု ဆိုလေသည်။
"ကောင်းပြီလေ၊ ခင်ဗျား ယွမ် အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်တာကို ငါ စောင့်မယ်၊ ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့ ထွက်သွားကြမယ်။ အတူတကွ လူသူကင်းဝေးရာမှာ နေထိုင်ကြမယ်" လောင်ကျန့်ရယ် ၏ မျက်နှာထားမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့နေခဲ့သည်။
နဂါးများသည် လွတ်လပ်မှုကို နှစ်သက်ကြပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြသော်လည်း သူကား ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော နဂါးတစ်ကောင်ဖြစ်ကာ ကောင်းကင်ယံတွင် ရှိနေခွင့် မရှိပေ။ ဘဝသုံးခုတိုင်အောင် သူ၏လက်မောင်းများထဲတွင် ရှိနေမည့် ထိုလူတစ်ဦးတည်းသာ ရှိပြီး သူ {Hzy} ကလည်း ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သော ဤတည်ရှိမှုကို အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ဖက်တွယ်ထားခဲ့သည်။ သူတို့ သွားလေရာရာ၌ သူ {Lzy} သည် ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။
ထိုလူသားနှစ်ဦး ချိုမြိန်စွာဖြင့် အတူတကွ ကပ်တွယ်နေကြပြီးနောက် လောင်ကျန့်ရယ် က ဟိုကိုင်ယွမ် အား ဓားကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို စတင် သင်ကြားပေးတော့သည်။