ဒရဂွန်ပူးရေကန်ထဲရှိ ရေများမှာ နတ်မွန်မုန်လာသီး၏ ဖျော်ရည်များနှင့် ရောစပ်ထားပြီးဖြစ်ရာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဆိုင်ရာ သဘောသဘာဝ ပြောင်းလဲခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပြင်းထန်ဆိုးရွားသော နာကျင်ကိုက်ခဲမှုကို လျော့ပါးစေရန် လုံလောက်ပေသည်။ နာကျင်ရမည်ဟု ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေပုံရကာ လောင်ကျန့်ရယ် ၏ လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။ နွေးထွေးသည့် ပွေ့ဖက်မှုနှင့် ရင်းနှီးနေကျ ရနံ့တို့မှာ ထူးဆန်းသော စုန်းပညာတစ်ရပ်ပမာ သူ့ကို စိတ်အေးချမ်းသွားစေခဲ့သည်။ သူက ခေါင်းညိတ်ပြရင်း — "အင်း... ဟင်... ကျွန်တော် မကြောက်ပါဘူး" ဟု အနည်းငယ်မျှပင် ယုံကြည်မှုမရှိသော သေးငယ်တိုးညှင်းသည့် အသံဖြင့် ဆိုရှာသည်။
လောင်ကျန့်ရယ် က သူ့ကို တစ်ချက်နမ်းလိုက်ပြီး လူငယ်လေးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စိတ်မပါ့တပါဖြင့် — "စကြရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။
လူငယ်လေး၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ကြည်ခမ်းနားနေပြီး သူက ခေါင်းကို အသာညိတ်ကာ လက်များကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အစွမ်းထက်သော သစ်ဓာတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုစည်းလိုက်ရာ သူ၏ ရင်ဝမ်းဗိုက်ဆုံရာမှ တင့်တယ်လှပသော ပန်းတစ်ပွင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပွင့်လာလေသည်။ သူ၏ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ပူးချိတ်ကာ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ကျောပြင်ကို ထိုးပြလိုက်သောအခါ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်တစ်ခုမှာ မပြတ်တောက်ဘဲ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။
အားး—
သုံးရာစုတစ်ကြိမ်တိုင်းတွင် ဂိုဏ်းကြီးခြောက်ဂိုဏ်းသည် တပည့်သစ်များစွာကို စုဆောင်းရန်အတွက် လင်ကျိူးတောင်ပေါ်တွင် စုရုံးလေ့ရှိကြသည်။ တပည့်သစ်များစွာကို စုဆောင်းမည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း ဂိုဏ်းတစ်ခုစီတိုင်းက တပည့်လက်ခံသည့်အခါ လူဦးရေမှာ အကန့်အသတ်သာရှိပြီး ဂိုဏ်းတိုင်း၏ ဝင်ခွင့်သတ်မှတ်ချက်များမှာလည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု မတူညီကြပေ။ ထို့ကြောင့် ယခုအကြိမ်တွင် တာအိုဂိုဏ်း၏ ဝင်ခွင့်သတ်မှတ်ချက်များမှာ - အနှစ်ငါးရာတန် ပထမအဆင့် ဝိညာဉ်မြက် ၁၀ ပင်၊ အနှစ်သုံးရာတန် ဒုတိယအဆင့် ဝိညာဉ်မြက် ၅ ပင်၊ အနှစ်ငါးရာတန် တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်မြက် ၅ ပင် သို့မဟုတ် အမြင့်ဆုံးအရည်အသွေးရှိ တတိယအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်းနီ (Cinnabar) ၁၀ လုံးတို့ ဖြစ်ကြသည်။
အခြားသူများအတွက်မူ နှစ်ရာပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိသော ဝိညာဉ်မြက်များကို ရှာဖွေရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်သော်လည်း လောင်ကျန့်ရယ် အတွက်မူ အဆိုပါအရာမှာ အမှုအရာသေးသေးလေးသာ ဖြစ်ပေသည်။ ယခင်က ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော တိရစ္ဆာန်တောထဲတွင် ရှိစဉ်ကတည်းက သူတို့သည် ဝိညာဉ်မြက်အမြောက်အမြားကို ပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးခဲ့ကြသည်။ ဝိညာဉ်စေးရည်များက နေရာလွတ် (Dimension) ၏ မြေဆီလွှာနှင့် ရောစပ်သွားပြီးနောက် ကာလအတိုင်းအတာ နှစ်လအတွင်းမှာပင် ထိုဝိညာဉ်မြက်ငယ်လေးများသည် နှစ်ရာပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိသော ဝိညာဉ်မြက်များအဖြစ် ကြီးထွားလာခဲ့ကြသည်။
ထို့ကြောင့် အမည်စာရင်းပေးသွင်းသည့်အခါ နေရာလွတ် (Dimension) မှ ဝိညာဉ်မြက်များကို ထုတ်ပြလိုက်သည့် ထိုခဏ၌ လောင်ကျန့်ရယ် မှာ အလွန်ပင် ရက်ရောလှပေသည်။ သူသည် နာမည်ကျော်ကြားသူတစ်ဦး လုံးဝမဟုတ်သော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို အလွန်တရာ လျင်မြန်စွာ ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း မိမိစိတ်ကြိုက် မည်သည့်အရာကိုမဆို လုပ်ဆောင်တတ်သည့် လောင်ကျန့်ရယ် ကမူ ၎င်းကို သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ရင်ခွင်ထဲတွင် မျက်နှာအပ်ကာ ပွေ့ဖက်ထားရင်း သူတို့နှစ်ဦးသား ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ဝိညာဉ်မြက်များကို တင်သွင်းပြီးစီးသွားသောအခါ တာအိုဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် ဟိုကိုင်ယွမ် တို့ကို ဝင်းခြံတစ်ခုဆီသို့ လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားပြီး လောင်ကျန့်ရယ် ထံသို့ ဒါအို(ဂိုဏ်းဂန)သစ်သားပြားတစ်ခုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ အသေးစိတ်အချက်အလက်အချို့ကို ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးနောက် သူတို့ကို ထွက်ခွာခွင့်ပေးလိုက်သည်။ တာအိုဂိုဏ်းသို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ နက်ဖြန်မွန်းလွဲပိုင်းမှသာ ဖြစ်မည်ဖြစ်ရာ လောင်ကျန့်ရယ် ၏ နောက်တစ်ဆင့်လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ကလေးငယ်အတွက် လိုအပ်သမျှအရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ပေးရန် ဖြစ်ပေသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် နေရာလွတ် (Dimension) ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော်လည်း သူက ငယ်ရွယ်လွန်းသေးပြီး အရာရာကို ဖုံးကွယ်တတ်ရန် မသိသေးပေ။ တာအိုလူမျိုးများနှင့် ရောနှောနေထိုင်သည့်အခါ သူ့တွင် မုန်ညင်းစေ့အရွယ် နေရာလွတ် (Dimension) ရှိနေကြောင်းကိုသာ သိသွားခဲ့ပါက အလွန်တရာ ကြီးမားသော ရှုပ်ထွေးဆူညံမှုကြီး ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ခေါ်ဆောင်ကာ အပြင်ထွက်ခဲ့ပြီး သိုလှောင်အိတ်များ ရောင်းချသည့်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ သွားရောက်ကာ ကလေးငယ် ကိုယ်တွင် ချိတ်ဆွဲအသုံးပြုနိုင်သည့် သိုလှောင်အိတ်တစ်လုံးကို ဝယ်ယူပေးလိုက်သည်။ ထိုသိုလှောင်အိတ်ကို အသုံးပြုပုံတို့ကို သင်ကြားပြသပေးပြီးနောက် လောင်ကျန့်ရယ် သည် ကလေးငယ် အကြိုက်ဆုံးနှင့် ပုံမှန်စားသုံးနေကျ သရေစာအချို့ကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ကာ ကလေးငယ်အနေဖြင့် အခါခါ စိတ်ကြိုက်စားသုံးနိုင်စေရန် စီစဉ်ပေးခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာအိုဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် တာအိုဝတ်စုံများ ရရှိမည်ဖြစ်သော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် အတွက် သာမန်ဝတ်စုံ သုံးစုံကိုပါ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ထည့်သွင်းပေးခဲ့သေးသည်။ ဤကဲ့သို့ဖြင့် အဆင့်အနိမ့်ဆုံး သိုလှောင်အိတ်မှာ အခြေခံအားဖြင့် ပြည့်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ကလေးငယ်လေးအနေဖြင့် သိုလှောင်အိတ်နှင့် နေရာလွတ် (Dimension) တို့အကြား မည်သို့ကွာခြားသည်ကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော သိုလှောင်အိတ်က ပစ္စည်းများစွာကို သယ်ဆောင်နိုင်သည်ဆိုသည့် အချက်ကိုမူ သူ အလွန်ပင် သဘောကျနေခဲ့သည်။ လောင်ကျန့်ရယ် ရှေ့တွင် ခဏမျှ ဝင့်ကြွားပြနေရင်း သူ၏ ရယ်မောသံမှာ ပန်းတစ်ပွင့်ပမာ လှပဝေဆာနေခဲ့သည်။ လောင်ကျန့်ရယ် သည် ကလေးငယ်နှင့် တစ်မွန်းလွဲလုံး အတူတကွ ဆော့ကစားပေးခဲ့ပြီးနောက် တည်းခိုရန် နေရာတစ်ခုခုကို ကျပန်းရှာဖွေခဲ့သည်။ ဒုတိယနေ့ နံနက်စောစောတွင် နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ ဝင်ရောက်၍ ခမ်းနားထည်ဝါသော အစာစားသုံးပြီးနောက် ကလေးငယ်အား တာအိုဂိုဏ်းဆီသို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်လေတော့သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် တာအိုဂိုဏ်းသားတစ်ဦးအဖြစ် တရားဝင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
[ငယ်ငယ် ယွမ် လေး တာအိုဂိုဏ်းထဲ ရောက်သွားပါပြီ၊ ကလေးငယ်ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍလည်း ပြီးဆုံးပါပြီ၊ နောက်လာမယ့် အပိုင်းတွေကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ဆယ်ကျော် (ဆယ်နှစ်) ကာလနောက်ပိုင်း ဖြစ်လာမှာပါ၊ ဟားဟား~~ မဟုတ်ရင်တော့ ထိပ်တန်းချောကောင် (top) လောင်ကျန့်ရယ် ကို ချုပ်တည်းထားလို့ မကောင်းတော့ဘူးလေ!!]