မိုးသောက်အလင်းရောင်စတင်ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် စစ်သုံးဟမ်မာကားတစ်စီး A မြို့ထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ယာဉ်တန်းကိုစောင့်ကြပ်နေသော စစ်သားများက ကားဖြတ်သွားစဉ် လေးစားသမှုပြုကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးနေသော အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေကြသည်။
“မထွက်ခွာခင် ဘိုးဘိုးကို နှုတ်ဆက်ခဲ့တာရော အဆင်ပြေပါ့မလားဟင်” နူးညံ့သော စောင်တစ်ထည်ကို ကိုယ်တွင်ခြုံထားကာ ရနံ့မွှေးကြိုင်နေသော လက်ဖက်ရည်ပူပူတစ်ခွက်ကို ကိုင်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က ရှေ့ခုံမှနေ၍ တိုးညင်းစွာ မေးလိုက်သည်။
“ထွက်မသွားခင် ဘိုးဘိုးကို ဝင်တွေ့ရင် သူ့ကို စိုးရိမ်ပူပန်အောင် ပိုလုပ်မိသလိုပဲ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ငါတို့ရဲ့ မင်္ဂလာရက်ကို သူ့အတွက် နောက်ဆုံးမှတ်ဉာဏ်တွေထဲက တစ်ခုအဖြစ် ချန်ထားခဲ့တာကမှ သူ့အတွက် ငါတို့ လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အကောင်းဆုံးအရာပဲ” စတီယာရင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ထားရင်း လောင်ကျန့်ရယ် က ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ခေါင်းနောက်ပိုင်းကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
“အင်း၊ ကိုပြောတာ မှန်ပါတယ်။” ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို သူ၏ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး စောင်ကို မေးဖျားအထိ ဆွဲတင်လိုက်ကာ “ကျွန်တော် ခဏလောက် အနားယူလိုက်ဦးမယ်” ဟု ဆိုသည်။
မနေ့က သူတို့၏ မင်္ဂလာညဖြစ်ပြီး ယနေ့တွင်မူ စောစောစီးစီး ခရီးထွက်ကြရပြီဖြစ်သည်။ လောင်ကျန့်ရယ် မှာ အင်အားပြည့်ဝနေသော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် မှာမူ တစ်ကိုယ်လုံး ကိုက်ခဲပعبင်ပန်းနေဆဲပင်။ ထို့ကြောင့်ပင် G မြို့သို့ သွားသည့်လမ်းတွင် အခွင့်အရေးယူပြီး အနားယူရခြင်းဖြစ်သည်၊ မဟုတ်လျှင် နောင်တွင် မည်သို့ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ရမည်နည်း။
“အင်း၊ အိပ်လိုက်တော့။ G မြို့ကို ရောက်ဖို့ တစ်ရက်လောက် ကြာလိမ့်မယ်။”
ကိုးရက်ထဲမှ လေးရက်တောင် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ G မြို့သို့ ရောက်ရန် တစ်ရက် အضيနာခံရခြင်းက ငါးရက် ရှိသွားပြီဖြစ်ကာ တောင်ဘီလူးကို ရှင်းလင်းရန်နှင့် ထိုမှတစ်ဆင့် နတ်ဘုံလောကသို့ ဝင်ရောက်ရန် နယ်နိမိတ်အက်ကြောင်းကို ဆွဲဖြဲရန်အတွက် လေးရက်သာ ကျန်တော့မည်ဖြစ်သည်။
သူ့ရဲ့ ယွမ် လေးအတွက်ဆိုလျှင် သူ အရှုံးမပေးနိုင်ပေ။
တစ်ရက်ခွဲနီးပါး ကြာပြီးနောက် စစ်သုံးဟမ်မာကားသည် G မြို့အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က လေထုညစ်ညမ်းမှုများ မပျံ့နှံ့စေရန်အတွက် တაအိုဆရာကြီးက ပြုပြင်ထားသော မီውတန် အပင်များကို အသုံးပြုကာ အလွှာများစွာပါသော အစီအရင်များကို ချမှတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မြို့အပြင်ဘက်တွင် သာမန်သေကောင်ကြွင်းကျန်ရုပ်များက မြို့ထဲသို့ ဝင်မရဘဲ ပတ်လည်ဝိုင်းအုံနေကြသည်။ သာမန်ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးကြားတွင် ပြောင်းလဲတိုးတက်ပြီးသား အကောင်အချို့ကိုလည်း တစ်နေရာစီတွင် တွေ့မြင်ရပေသည်။ ပတ်လည်မြို့ရိုးကိုကျော်၍ မြို့တွင်းသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပါက အတွင်းဘက်ရှိ လမ်းမကြီးများပေါ်တွင်လည်း သေကောင်ကြွင်းကျန်ရုပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို တွေ့ရလိမ့်မည်။ တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ အတွင်းဘက်ရှိ အကောင်များအားလုံးတွင် ထက်ရှသော လက်သည်းများနှင့် သွားများ ရှိနေကြခြင်းပင်။ တစ်ကောင်ချင်းစီတိုင်းသည် အနည်းဆုံး အဆင့် (၃) အထက်တွင် ရှိကြသည်။ တောင်ဘီလူးအနေဖြင့် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ကျူးကျော်မှု မအောင်မြင်တော့သည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းမိခဲ့ပုံရပေသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲဆင်နွှဲရန်အတွက် ရှိသမျှ ဇွန်ဘီအမှိုက်သရိုက်မှန်သမျှကို G မြို့သို့ ပြန်လည်ခေါ်ယူထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ဝိညာဉ်သည် သူ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားပြီဖြစ်ရာ လူသားတစ်ဦး၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ လောင်ကျန့်ရယ် ၏ နဂါးဝိညာဉ်မှာ လူသားခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဆက်လက် ကန့်သတ်ခံထားရဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ပင်ကိုစွမ်းအားအစစ်အမှန်ကြောင့် ဤနေရာရှိ ပြင်းထန်သော မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်များကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိနေဆဲပင်။ ထို့ကြောင့် ဤဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးအတွက်မူ သူတို့အား ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားနေသော ကူးစက်ပိုးမွှားများကို ဖယ်ရှားပစ်ခြင်းက အသက်ရှူရသလောက်ပင် လွယ်ကူလှပေသည်။
“တောက်၊ တောက်၊ ငါတို့ကို ကြိုဆိုဖို့အတွက် ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ တပ်ရင်းကြီးတစ်ခုတောင် တန်းစီစောင့်ဆိုင်းနေပါလားဟ” ဟမ်မာကား ရပ်တန့်သွားသည်နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် က ယာဉ်မောင်းဘက်ခြမ်း တံခါးကို ဖွင့်ကာ အပြင်ဘက်သို့ ကိုယ်ကိုစောင်း၍ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အပြုံးတစ်ပွင့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒီကြိုဆိုရေးအဖွဲ့ကတော့ စိတ်ကြည်ပုံမပေါ်ဘူး။ လာ၊ သူတို့ကို လက်ဆောင်ကြီးကြီး တစ်ခု ပေးလိုက်ရအောင်” ခရီးသည်ခုံတွင် ထိုင်နေဆဲဖြစ်သော ဟိုကိုင်ယွမ် က သူ၏ ဘယ်လက်ကို ယမ်းခါလိုက်ရာ တပ်ဆင်ပြီးသား ဒုံးကျည်လောင်ချာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
ပေးလာသော လက်နက်ကို ယူကာ ပခုံးပေါ်တွင် ထမ်းတင်လိုက်ရင်း လောင်ကျန့်ရယ် က ဟန်ဆောင်မျက်နှာပုတ်ကြီးဖြင့် “ယွမ် လေး၊ ကိုယ်တော့ မင်းကိုပါ ဖျက်ဆီးမိသလို ဖြစ်သွားပြီ။ အရင်တုန်းကဆိုရင် မင်းက သေပြီးသား လူသေကောင်တွေကို အနိုင်ကျင့်မယ့်သူ မဟုတ်ဘူးလေ” ဟု ဆိုသည်။
ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ဒုံးကျည်ကို ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ပေါက်ကွဲမှုကြီးမှာ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ကျရောက်သွားပြီး သေကောင်ကြွင်းကျန်ရုပ် အများအပြားကို အပိုင်းပိုင်းဖြစ်သွားစေသည်။ ပထမဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ခံလိုက်ရမှသာလျှင် ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးက ဟမ်မာကားဆီသို့ တစ်ဲပြိုင်နက် လှည့်လာကြပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကာ ခြေစحبဆွဲကာ လျှောက်လာကြသည်။ ထိုစဉ် လူနှစ်ဦးသား ကားပေါ်မှ ဆင်းလာကြကာ တစ်ဦးက ဇွန်ဘီအုပ်ထဲသို့ အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ပစ်ထည့်နေပြီး ကျန်တစ်ဦးက စက်သေနတ်နှစ်လက်ကို ကိုင်ကာ ခါးအဆင့်မှနေ၍ ပစ်ခတ်နေသည်။ ကျောချင်းကပ်ရပ်လျက် ရပ်တည်ကာ လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လာသော သေကောင်ကြွင်းကျန်ရုပ်များကို ဝိုင်းရံမခံရမီ အတန်းလိုက် ပစ်ချနေကြသည်။
နောက်ဆုံးတွင် လက်ပစ်ဗုံး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ပစ်ထည့်ပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် က မီးအဆောင်လက်ဖွဲ့များကို ဖန်တီးလိုက်ရာ ရွှေရောင်မီးတောက်ကြီးတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော ဖွေးဥနေသည့် ဆံနွယ်ရှည်များနှင့် သပ်ရပ်သန့်ရှင်းသော ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားသူတို့က ရှေ့သို့ ချီတက်လာကြသည်…။
တစ်ရက်တာလုံးလုံး ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် တို့သည် အတားအဆီးများကို တိုက်ခိုက်ဖြတ်သန်းကာ G မြို့ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး မီးတောင်ဟောင်းဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် သတ်ဖြတ်လမ်းဖောက်သွားခဲ့ကြသည်။ ပုပ်ပွနေသော အသားစိမ်းနံ့ပြင်းပြင်း ထွက်ပေါ်နေသည့် ခရမ်းရောင်စပ်စပ် အနီရောင်ပျစ်ပျစ် အရည်ထူကြီးများသည် မီးတောင်ဝမှ ရပ်တန့်မသွားဘဲ စီးဆင်းနေသည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ ဤသည်မှာ မီးတောင်လာဗာမဟုတ်ဘဲ အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် ကို ဖန်တီးပေးသော အရည်ပင်တည်း။
“ချီးပဲ၊ ဒီကြိုဆိုတဲ့ အခမ်းအနားကတော့ တကယ့်ကို ရွံစရာကောင်းလွန်းပါလား” တောင်စောင်းအတိုင်း စီးဆင်းနေသော ညစ်ပတ်နေသော အရည်များကို စိုက်ကြည့်ရင်း လောင်ကျန့်ရယ် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားသည်။
“ဒီပစ္စည်းက ပြင်းထန်တဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်တွေ ပါရုံတင်မကဘူး၊ တაအိုပညာရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုပါ အလွန်တရာ အဆိပ်သင့်စေနိုင်တယ်။ တစ်စက်လေးများနဲ့ ထိမိတာနဲ့တင် ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်” အခြားလူ၏ ကြွားဝါနေသော မျက်နှာပေးကို ကြည့်ကာ ဟိုကိုင်ယွမ် က အပြုံးအနည်းငယ်ကို မဆయနိုင်ဘဲ ဖြစ်သွားသည်။
“ချစ်လှစွာသော ဇနီး၊ ကိုယ်က တაအိုကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒီလို အညစ်အကြေးဖြစ်တဲ့ အသုံးမကျတဲ့အရာက ကိုယ့်အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ အလွန်တရာ သတိထားဖို့ လိုတယ်နော်။” လက်ကို ယမ်းခါလိုက်သည်နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် ၏ ရှေ့တွင် မဲနက်နေသော အလင်းရောင်တစ်ချက် လင်းလက်သွားပြီး နဂါးနက်ကြီး ပေါ်လာသည်။ တစ်ချက် ခုန်ပျံလိုက်ရုံဖြင့် ထိုလူသည် နဂါးကျောပေါ်သို့ ပေါ့ပါးစွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီးနောက် တაအိုဆရာကြီးဘက်သို့ ခေါင်းလှည့်ကာ မျက်ခုံးပင့်လျက် မေးလိုက်သည်။
နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးကင်းမဲ့မသွားဘဲ ဟိုကိုင်ယွမ် က လက်နှစ်ချောင်းကို ထောင်ကာ လေထုထဲတွင် အလျားလိုက် ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ သူ၏ ခြေရင်းနားတွင် ငွေရောင် ဓားသွားကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဓားသွားပေါ်သို့ တစ်လှမ်းတိုးတက် ရပ်လိုက်ကာ စိတ်ဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့် ဓားသည် တစိမ့်စိမ့် မြင့်တက်လာပြီး တောင်ဘီလူးဆီသို့ ရည်ရွယ်ကာ ပြေးထွက်သွားရာ လောင်ကျန့်ရယ် လည်း နဂါးနက်ကြီးကို စီးလျက် အနီးကပ် လိုက်ပါသွားသည်။ အနက်တစ်စင်း၊ အဖြူတစ်စင်း ဖြစ်သော အလင်းတန်းနှစ်ခုသည် မီးတောင်ထိပ်သို့ ပျံသန်းသွားကြပြီးနောက် မီးတောင်ဝအတွင်းသို့ ထိုးဆင်းသွားကာ အတွင်းတွင် ပိတ်လှောင်ခံထားရသော တောင်ဘီလူးကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်မှု စတင်လိုက်ကြသည်။
သူ့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသော တိုက်ခိုက်သူနှစ်ဦးကို မြင်လိုက်သည်နှင့် တောင်ဘီလူးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဖွင့်ထားသော နှုတ်ခမ်းကြီးမှတစ်ဆင့် သွေးနီရောင် မြူခိုးစီးကြောင်းကြီးကို ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ ဇနီးမောင်နှံနှစ်ဦးမှာ ချက်ချင်းပင် ဘယ်နှင့်ညာသို့ ခွဲထွက်ကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ကြသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် က လက်ချောင်းကို ဖျောက်လိုက်ရာ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကိုးခုသည် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာပတ်လည်တွင် စက်ဝိုင်းပုံစံ ပြန့်ထွက်သွားသည်။ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လည်ပတ်မြင့်တက်လာကာ အဆောင်လက်ဖွဲ့များသည် ဘီလူးဆီသို့ ပစ်လွှတ်သွားသည်။
အခြားတစ်ဖက်မှလည်း မည်းနက်ပြန့်ကျဲနေသော ပရမ်းပတာ စွမ်းအင်ဘောလုံးကြီးတစ်ခုသည် ကြီးမားသော ခေါင်းဆီသို့ ပျံသန်းလာကာ ဘီလူးကို တစ်ဖက်တစ်ချက်မှ ညှပ်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
တိုက်ခိုက်မှုအလယ်တွင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကိုးခုသည် နဝမကောင်းကင် မစ်စတစ် အစီအရင် (Ninth Heavens Mystic array) အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားကြပြီး လောင်ကျန့်ရယ် ၏ ဘက်စုံမှ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ချီယို (Chi You) ၏ ခေါင်းဖြတ်ခံထားရသော ဦးခေါင်းကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် ဘီလူးမှာ ရှောင်တိမ်းရန် နှေးကွေးသွားခဲ့ရသည်။ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်မှုနှစ်ခုသည် ခေါင်းပြတ်ကြီး၏ ဘယ်နှင့်ညာဘက်ခြမ်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားကာ ခရမ်းရောင်စပ်စပ်အနီရောင်အရည်များနှင့် ပုပ်ပွနေသော အသားစများကို ပန်းထွက်လာစေသည်။
ဒေါသနှင့် နာကျင်မှုကြောင့် အူမြူးဟိန်းဟောက်လိုက်ရင်း တောင်ဘီလူးက “တာအိုဆရာကြီး! ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို သေချာပေါက် သတ်ပစ်မယ်!!” ဟု ကြုံးဝါးလိုက်သည်။
“ချီးပဲ၊ ခွေးကိုရိုက်ရင် အရှင်ကိုမျက်နှာမူရတယ်ဆိုတဲ့ စကားကို မင်းမသိဘူးလား။ ဒီဖက်စွန်နဂါးလူသားက မင်းလို ဦးခေါင်းကြီးနဲ့ အသိဥာဏ်မရှိတဲ့ ဘီလူးတစ်ကောင် လက်ညှိုးညွှန်ရုံနဲ့ လာထိတွေ့လို့ရတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး” လောင်ကျန့်ရယ် ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ရွံရှာမုန်းတီးမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သွားပြီး ခြေသည်းရှည်များပါသော လက်ချောင်းဖြင့် ဘီလူးကို ထိုးပြလိုက်သည်။
အတွင်းအားများကို စုစည်းလိုက်ရင်း လောင်ကျန့်ရယ် က နဂါးနက်ကြီး၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး နဂါးနက်ကြီးကလည်း ခေါင်းကို အနောက်သို့ ပစ်ကာ တဟုန်ထိုး မြည်ဟိန်းလိုက်သည်။ မီးတောင်အတွင်းရှိ လေထုဖိအားမှာ ပိုမိုလေးကပ်လာပြီး ကြီးမားပြင်းထန်လှသော စွမ်းအင်လှိုင်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ တောင်ဘီလူးဆီသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
ဖိအားကိုသော်လည်းကောင်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပြေးဝင်လာသော စွမ်းအင်ကိုသော်လည်းကောင်း လုံးဝဥဿုံ ဂရုမစိုက်ဘဲ ဟိုကိုင်ယွမ် က သူ၏ရှေ့တွင် လက်ဖြင့် ပုံဖော်ယမ်းခါလိုက်သည်။ ငွေရောင်-အဖြူရောင် မြင်းမြီးဖားစွယ်တစ်ခု လက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ လေထဲတွင် အမွှေးစုများကို အချက်အနည်းငယ် ရမ်းလိုက်ရာ ယင်ယန် (Yin-Yang) သင်္ကေတတစ်ခု ပေါ်လာပြီး စက်ဝိုင်းအနားသတ်တစ်လျှောက်တွင် မြွေကဲ့သို့တွန့်လိမ်နေသော ရူပီးစာလုံးငယ်လေးများ ပြည့်နှက်လာသည်နှင့်အမျှ တဖြည်းဖြည်း ကြီးထွားလာသည်။ လက်ကောက်ဝတ်ကို တစ်ချက်ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် အသစ်ဖန်တီးထားသော တံဆိပ်ခတ်သည် ရန်သူ့ဆီသို့ လေထဲတွင် လွင့်စင်သွားသည်။
ခုခံကာကွယ်ရုံဖြင့် အချိန်အတော်ကြာနေခဲ့ပြီဖြစ်သော နတ်ဆိုးခေါင်းကြီးက နောက်ထပ် ရှောင်တိမ်းနေတော့မည် မဟုတ်ပေ။ မြေကြီးကို တုန်ခါစေမည့် ဟိန်းသံကို လွှတ်ထုတ်ရန် နှုတ်ခမ်းကို ဟလိုက်ရာ တစ်တောင်လုံး တုန်ခါသွားသည်။ အောက်ဘက်တွင်မူ အနံ့ဆိုးထွက်ကာ ထူထဲညစ်ပတ်နေသော အရည်များမှာ ဆူပွက်နေသော ရေကဲ့သို့ ပွက်ပွက်ဆူလာသည်။ ပြင်းထန်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအင် ဒုံးကျည်တစ်စင်းသည် ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် တို့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအင်သုံးခု ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှုကြောင့် အသံထက်မြန်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး (Sonic boom) ထွက်ပေါ်လာသည်။ တောင်ပေါ်တွင် ပေါက်ကွဲမှုဒဏ်ကြောင့် အက်ကြောင်းများနှင့် အခွဲကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး နောက်ဆက်တွဲ တုန်ခါမှုကြောင့် တစ်ဝိုက်လုံး တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဟန်ချက်ပြန်မထိန်းဘဲ လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် ဟိုကိုင်ယွမ် တို့သည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
ဘီလူး၏ ဖောင်းကြွနေသော ခေါင်းကြီးထဲမှ ရဲရဲနီနေသော သားရဲကဲ့သို့ လက်သည်းနှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် တောင်ဘီလူး၏ မူလခန္ဓာကိုယ်မှာ မိုကျွင်းဖန် ၏ ခေါင်းထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေကြောင်း ခန့်မှန်းရ ခက်ခဲလှသည် မဟုတ်ပေ။
ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုသုံးခု ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် နောက်ထပ် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ဖြာထွက်လာသည်။ ယခင် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ယိမ်းယိုင်နေနှင့်ပြီးသားဖြစ်သော မီးတောင်၏ အခြေခံအဆောက်အအုံမှာ အပြင်းအထန် တုန်ခါလာပြီး အက်ကြောင်းများ ပိုမိုကျယ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နံရံများ ပြိုကျလာတော့သည်…။
ဤတောင်ဘီလူးသည် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးဘုရား၏ ခေါင်းနှင့် လုံးဝဥဿုံ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းအတွင်းတွင် သိုလှောင်ထားသော ကြီးမားလှသည့် စွမ်းအင်အရန်များကို ရရှိထားသော်လည်း ဖက်စွန်နဂါးနှင့် အძლიက်ဆုံး တაအိုဆရာကြီးတို့၏ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံရန်မှာ ခက်ခဲဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ ရန်သူကို အပြည့်အဝစွမ်းအားဖြင့် ဆက်တိုက်ဆိုသလို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုက်ခိုက်နေကြရာ တဖြည်းဖြည်းဖြင့် ခံစစ်အနေအထားသို့ ရောက်ရှိသွားစေရန် ဖိအားပေးနေကြသည်။ လက်သည်းနီကြီးများက လေထုကို ထောင့်ဖြတ်အပေါ်ဘက်သို့ ခုတ်ပိုင်းနေစဉ် နဂါးနက်ကြီးက နောက်တစ်ကြိမ် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
~~~
လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် ဟိုကိုင်ယွမ် တို့က တစ်ခွန်းတစ်လေမျှ မပြောဘဲ အဆောင်အဆောက်အအုံထဲမှ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် ထွက်သွားကြသောကြောင့် လောင်ဟောက်ထျန်း က အသစ်စက်စက် လက်ထပ်ထားသော ဇနီးမောင်နှံကို လိုက်လံရှာဖွေသည့်အချိန်၌ နေ့လယ်ခင်းပင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်နေသော စစ်သေနာပတိချုပ်ကြီးက ဇိုဟန်ယန်း၊ ယူနွမ်တုန်း၊ လီချင်း၊ ချင်းကျွင်း၊ လျန်ရှန်၊ လောင်ဟုန်ကျန် နှင့် မိုကျွင်းဖန် တို့ကို အမြန်ဆုံး စုစည်းရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။ ၎င်းတို့အားလုံး ပူးပေါင်းကာ အထူးတပ်ဖွဲ့တစ်ခု ဖန်တီး၍ သူနှင့်အတူ G မြို့သို့ လိုက်ပါသွားကြရမည်ဖြစ်သည်။
မော်တော်ယာဉ်တန်းကြီး G မြို့သို့ ချဉ်းကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လက်ပစ်ဗုံးများ၊ ဒုံးကျည်လောင်ချာ ကျည်ဆံများနှင့် သေနတ်ကျည်ဆံများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကျင်းငယ်များနှင့် မီးလောင်ရာ အမှတ်အသားများကို ပိုမို၍ တွေ့လာရသည်။ ဤမြို့သို့ လောက်အောင် လမ်းတစ်လျှောက် ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် တို့က သေကောင်ကြွင်းကျန်ရုပ် အမြောက်အများကို ရှင်းလင်းခဲ့ကြသည်မှာ အထူးပြောစရာပင် မလိုပေ။ အစီအရင်၏ အတားအဆီးပြင်ပသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် G မြို့ထဲမှ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော ငွေရောင်အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးထွက်လာသည်။ ထိုအလင်းတန်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော အထင်ကြီးစရာကောင်းလောက်သည့် စွမ်းအင်ပမာဏကို ခံစားမိနိုင်ပေသည်။ အလင်းတန်းကြီးမှာ ပုံပျက်သွားကာ ခရုပတ်ပုံစံ အနက်ရောင်တွင်းနက် (Black hole) အဖြစ် လိမ်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိသမျှ အရာရာကို ချက်ချင်း စုပ်ယူပါတော့သည်။ မော်တော်ယာဉ်ပေါ်ရှိ မည်သူမျှ မတုံ့ပြန်နိုင်မီမှာပင် မီးတောင်ဟောင်းကို ဗဟိုပြု၍ အტომဗုံးပေါက်ကွဲမှုနှင့် တူညီသော ပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားလာပြီး ပြင်းထန်သော ပူပြင်းသည့်လေနှင့် ဖုန်မှုန့်များကို သယ်ဆောင်ကာ ပြင်ပဘက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားသည်—
~~~
တိုက်ပွဲမှာ တစ်ရက်နှင့်တစ်ည တိုင်တိုင် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ယံ၌ အရုဏ်ဦး ကျရောက်လာကာ မြေကြီးပေါ်သို့ တောက်ပသော နေရောင်ခြည်များ ကျဆင်းလာသည်။ ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်အလုံးအရင်း လွှင့်ထုတ်မှုကို မခံနိုင်တော့ဘဲ မီးတောင်ကြီးမှာ အချိန်အကြာကြီးကတည်းက ပြိုကျပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တောင်ဘီလူးအနေဖြင့်မူ ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် တို့ကို ခုခံတိုက်ခိုက်ရန်အတွက် ၎င်း၏ မူလခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုမိုထုတ်ဖော်ပြသရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးခံထားရလေပြီ။ လက်ရှိတွင် မိုကျွင်းဖန် ၏ ကြီးမားသော ဦးခေါင်းကြီးမှာ အစိတ်အပိုင်း အများအပြား ပျောက်ဆုံးနေပြီဖြစ်သည်။
မြင်းမြီးဖားစွယ်ကြီးက ရမ်းယမ်းထွက်လာပြီး လက်သည်းများကို ဟန့်တားနိုင်ရန် ငွေရောင်အမျှင်များကို ကွန်ရက်တစ်ခုသဖွယ် စုစည်းပေးလိုက်သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် က အပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ကာ ပါးလွှာသော ကိုယ်ဟန်ဖြင့် ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခု၏ အပေါ်တွင် ပေါ့ပါးစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ မြင်းမြီးဖားစွယ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ လက်ရုံးက ဘက်သို့ ဆန့်ထွက်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏချင်းတွင် လျှို့ဝှက်ဓား လီချင်း (Liu Ying) က ပျံသန်းလာကာ ဓားရိုးက သူ၏ உள்ளခ่าမြောင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။
ကျန်ယိ! (Zhanye!) ဟု ဟိုကိုင်ယွမ် က အော်လိုက်သည်။
တစ်ရက်နှင့်တစ်ည တိုင်တိုင် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရသဖြင့် ဘီလူး၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေမှာ ရောထွေးရှုပ်ထွေးကာ စိတ်တိုဒေါสะထွက်နေပြီဖြစ်သည်။ ဤအရာသည်ပင် ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် တို့၏ ရည်ရွယ်ချက်လည်း ဖြစ်ပေသည်။ ဘီလူးက သည်းခံနိုင်စွမ်းကုန်ဆုံးကာ ရူးသွပ်သွားသည်အထိ တိုက်ပွဲကို အချိန်ဆွဲထားပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ အားအကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို ပေးအပ်ရန် ဤခဏတာ အခွင့်အရေးကို ယူကြမည်ဖြစ်သည်။
ရပြီ။ ဟု လောင်ကျန့်ရယ် က ဖြေကြားလိုက်ပြီး တောဆန်ဆန် ဝေ့ဝိုက်တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်ရှားရန် အရိပ်အယောင်မှာ အနောက်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားသည်။ လက်ချောင်းများကို တစ်ချက်တောက်လိုက်ရာ နဂါးနက်ကြီးက နာခံစွာဖြင့် သူ၏ ဘက်သို့ ပြန်လာသည်။
ပြင်းထန်လေးလံသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုအတွက် မိမိတို့၏ အတွင်းအားများကို စုစည်းလိုက်ကြရာ အမည်းတစ်စင်းနှင့် အဖြူတစ်စင်းဖြစ်သော ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပတ်ရံထားသော စွမ်းအင်များမှာ ကြာရှည်စွာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်လောက်အောင် ထူထဲလာသောအခါ နတ်ဆိုးခေါင်းဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ ရူးသွပ်နေသော ဒေါသများကြားထဲတွင်ပင် တောင်ဘီလူးမှာ ၎င်း၏ အသိဥာဏ်ကို လုံးဝ ဆုံးရှုံးသွားသည်အထိ မိုက်မဲမနေပေ။ ၎င်းတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုများနှင့်အတူ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ၎င်းလည်း ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် စွမ်းအင်များကို စတင်စုစည်းလိုက်သည်။
အမည်း၊ အဖြူနှင့် အနီ။ အရောင်သုံးမျိုး၊ စွမ်းအင်သုံးခု၊ ဘက်နှစ်ဘက်။ ယခုတစ်ကြိမ် အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုကြီးက ယခင်ပေါက်ကွဲမှုအားလုံးကို သာလွန်သွားစေသည်။ ၎င်းတို့၏ အနီးတစ်ဝိုက်ရှိ အရာရာတိုင်းသည် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖျက်ဆီးမှုလှိုင်းကြီးမှာ အခြားသော အရပ်မျက်နှာအားလုံးဆီသို့ ပိုမိုဝေးကွာစွာ ပြန့်နှံ့သွားကာ မည်သည့်အရာကိုမျှ ချန်မထားခဲ့ပေ။ ပိုလျှံနေသော စွမ်းအင်များမှာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပစ်လွှတ်သွားသည်။ ထက်ရှလှသော ဓားသွားတစ်လက်က ဖြတ်ပိုင်းသွားသကဲ့သို့ အထက်ရှိ ကောင်းကင်ကြီးမှာ နှစ်ခြမ်းကွဲအက်သွားသည်။ တွင်းနက်ကြီးမှာ ပုံပျက်သွားကာ လှည့်ပတ်လာပြီး အရာရာတိုင်းကို ၎င်း၏ ငရဲခန်းကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းရာသို့ စုပ်ယူပါတော့သည်—
~~~
မြေကြီးပေါ်တွင် ပြားပြားဝပ် လဲလျားနေကြသော အဖွဲ့ငယ်လေးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် လှုပ်ရှားနိုင်ရန် အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး နာကျင်စွာဖြင့် ထရပ်လိုက်ကြပြီးနောက် လူတိုင်းက မိမိတို့၏ မျက်စိရှေ့ရှိ အံ့သြဖွယ်မြင်ကွင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ သက်သေခံနေကြသည်။ အစီအရင်အတွင်းရှိ G မြို့တစ်ခုလုံး လုံးဝဥဿုံ ပျက်စီးသွားပြီး မြေပြန့်လွင်ပြင်ကြီးတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်— မြက်ပင်၊ အဆောက်အအုံ သို့မဟုတ် ဇွန်ဘီ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မရှိတော့ဘဲ အရာရာတိုင်းသည် လုံးဝ ကွယ်ပျောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
မှေးမှိန်ရွှေရောင်အလင်းစများက ကောင်းကင်မှနေ၍ ရွှေမှုန်မိုးရွာကျသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် လေထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်မျောနေသော ပိုးစုန်းကြူးအုပ်ငယ်လေးများကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ ရှိနေကြသူတိုင်း၏ မျက်နှာများတွင် အံ့သြထိတ်လန့်မှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အချို့ဆိုလျှင် ကျဆင်းလာသော ရွှေမှုန်များကို ဖမ်းယူရန် လက်ဖဝါးများကို အပေါ်သို့ လှန်ကာ ဆန့်ထုတ်ကြသည်ပင်။
ဒါ ဘာလဲ။ ဟု လီချင်း ၏ လက်ဖဝါးပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားသော ရွှေရောင်အမှုန်အမွှားများကို စိုက်ကြည့်ရင်း တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
ဒါက ပြန်လည်မွေးဖွားလာဖို့အတွက် စတေးခံလိုက်ရလို့ ပျံ့နှံ့သွားတဲ့ စွမ်းအင်တွေပဲ။ ကြည့်စမ်း၊ ဟု ယခင်က G မြို့ဖြစ်ခဲ့သည့်နေရာကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း လျန်ရှန်က ဖြေကြားလိုက်သည်။
ရွှေရောင်မီးပွင့်မိုးစက်များ မြေပြင်ထက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ကြွေကျလာသည်နှင့်အမျှ လူဆိတ်ညံရာလွင်ပြင်ကြီးမှာ တစ်စထက်တစ်စ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ နုညံ့စိမ်းလန်းသော အညှောက်ပေါက်လေးများ ထွက်လာကြပြီး ပန်းပွင့်ငယ်များ ဖူးပွင့်လာကြသည်။ သစ်ပင်ပေါက်စလေးများ မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာကြသည်။ ခဏအတွင်းမှာပင် ကမ္ဘာမြေကြီးသည် နွေဦးရာသီ၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်တွေ့ရသမျှ စိမ်းလန်းစိုပြေသော သစ်ပင်ပန်းမန်များက ဖျက်ဆီးခံရခြင်းနှင့် သွေးထွက်သံယိုဖြစ်ခဲ့ရခြင်းတို့၏ အမှတ်အသားများကို ဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။
"ဒါဆိုရင် Boss နဲ့ အကြီးဆုံး မောင်နှမဝမ်းကွဲ/အစ်မတော်တို့ကော... ဘာလို့ မပေါ်လာသေးတာလဲ။" ဇိုဟန်ယန်း က ထူထပ်သော အပင်များကြားထဲသို့ အတတ်နိုင်ဆုံး အကဲခတ်ကြည့်ရင်း လူကိုယ်တိုင် တွေ့လိုက်ရမည့်အလား မျက်လုံးအိမ်များကို အားစိုက်ကာ ကြည့်နေလေသည်။
"ကောင်းကင်မှာ ပေါ်လာတဲ့ တွင်းနက်ကြီးက တန်ခိုးရှင်နယ်မြေ (Immortal Realm) ဆီကို သွားတဲ့ တံခါးပေါက်ပဲ။ လောင်ကျန့်ရယ် နဲ့ ယွမ် လေးတို့က လူ့ဘဝရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကို ဖောက်ထွက်ပြီး တက်လှမ်းသွားကြပြီ၊ သူတို့နဲ့ ထိုက်တန်ရာအရပ်ဆီကို ပြန်သွားကြတာပေါ့ လျန်ရှန်က ပြောလိုက်သည်။ "အဘိုး၊ အခုတော့ စိတ်အေးချမ်းသာ ရှိနိုင်ပါပြီ။"
"သူတို့ တကယ်ပဲ ပြန်သွားနိုင်ကြပြီလား။"
"အင်း။ သူတို့ အောင်မြင်သွားတယ်ဆိုတာကို ကျုပ် အာမခံနိုင်ပါတယ်။ အဘိုး၊ မြို့ထဲ ပြန်ကြရအောင်။ အဘိုး သူတို့အတွက် ဆက်ပူပန်နေသေးတယ်ဆိုတာကိုသာ သိရင် သူတို့ စိတ်မကောင်းဖြစ်ကြလိမ့်မယ်။" လျန်ရှန် ဆိုသည်မှာ နှုတ်ဖြင့် နှစ်သိမ့်တတ်သူ မဟုတ်သော်လည်း ဤစကားများတွင် နွေးထွေးမှု ကင်းမဲ့နေခြင်းတော့ မရှိပေ။
"အင်း၊ သူတို့သာ ဘေးကင်းလုံခြုံတယ်ဆိုရင် အရာရာ အဆင်ပြေပါတယ်။ အရာရာ အဆင်ပြေသွားမှာပါ..."
"အဘိုး၊ တစ်နေ့ကျရင် ကျုပ်တို့တွေ အစ်ကိုကြီးလောင် နဲ့ ယွမ် လေးကို သေချာပေါက် ပြန်တွေ့ကြရဦးမှာပါ။" လီချင်း က သူ့လက်ကို လောင်ဟောက်ထျန်း ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ နှစ်သိမ့်သည့်အနေဖြင့် ဖွဖွလေး ညှစ်လိုက်သည်။
"ဒါပေါ့လေ။ တပ်မှူးကြီး၊ စိတ်မပူဘဲ ပျော်ပျော်နေစမ်းပါ။ အားလုံး မြို့ကို ပြန်ကြရအောင်!"
ယာဉ်များပေါ်သို့ တက်ရောက်ကြပြီးနောက် မော်တော်ယာဉ် အစုအဝေးငယ်လေးသည် စိမ်းလန်းစိုပြေသော တောအုပ်ကြီးကို ကျောခိုင်းကာ လုံခြုံရာဇုန်ဆီသို့ ဦးတည်မောင်းနှင် ထွက်ခွာသွားကြတော့သည်။
G မြို့တော် မြေပြင်ပေါ်မှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည့်နေ့မှစ၍ နယ်မြေအတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေကြသော ဇွန်ဘီဟောင်းသတ္တဝါ အားလုံးမှာလည်း အလားတူ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။ အနာတရများနှင့် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များ ဖုံးလွှမ်းနေခဲ့သော ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည့် မြေပြင်ကြီးသည် စိမ်းလန်းစိုပြေသော အပင်သစ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ကမ္ဘာမြေကို အသက်သွင်းပေးလိုက်သကဲ့သို့ ရှိပေသည်။ ဤသည်မှာလည်း ကပ်ဘေးကြီး၏ နိဂုံးချုပ်ခြင်းကို ကိုယ်စားပြုနေပေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် A မြို့မှ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ဘေးကင်းလုံခြုံစွာဖြင့် ပြင်ပသို့ ထွက်ခွာနိုင်ကြပြီဖြစ်ပြီး မိမိတို့အတွက် မြေကွက်ငယ်လေးတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်ရန် နေရာအနှံ့သို့ ပြန့်ထွက်သွားကြလေသည်။ ၎င်းတို့၏ ဘဝအသစ်များကို အစပြုရန်အတွက် သေးငယ်သော ပရဒိသုဘုံလေးတစ်ခု ပေတည်း။
~~~
ထိုသို့ဆိုလျှင် လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် ဟိုကိုင်ယွမ် တို့ရော ဘယ်ရောက်သွားကြပြီလဲ။
လျန်ရှန်၏ ပြောကြားချက်အရဆိုပါက ၎င်းတို့သည် တန်ခိုးရှင်တို့၏ ကမ္ဘာ့ဘုံဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် ၎င်းတို့သည် အတူတကွ ဘဝ၏ အခန်းကဏ္ဍသစ်တစ်ခုကို စတင်နိုင်ကြတော့မည် ဖြစ်ပေသည်။
(စာရေးသူ၏ မှတ်ချက်။ ။ ဤနေရာတွင် လူ့ဘောဘုံအတွင်းမှ ဇာတ်လမ်း ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။)
(ဘာသာပြန်သူ၏ မှတ်ချက်။ ။ ဤသို့ဖြင့် ခေတ်သစ်လူ့ဘောင်လောကအတွင်းမှ ကပ်ဘေးကြီးဆိုင်ရာ အပိုင်း (Apocalypse arc) လည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပါပြီ။)
(စာဖတ်သူ ချောချောလေးများကို ဝတ္ထုပြီးဆုံးသည်အထိ ကျန်ရှိနေသေးသော နောက်လာမည့် အခန်းအနည်းငယ်အတွက် အမှန်တကယ် သတိပေးချက်တစ်ခု ပေးလိုပါသည်။ ကျန်ရှိနေသေးသော အခန်းအရေအတွက်မှာ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် အခန်းပေါင်း ၂၀ ကျော် ရှိသေးသည်။)
(အကယ်၍ သင်သည် ဇွန်ဘီကပ်ဘေးကြီး၊ ခေတ်သစ်လောက၊ ပင်မဇာတ်လိုက်စုံတွဲ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် ယခုအချိန်အထိ ကျွန်ုပ်တို့ နှစ်သက်မြတ်နိုးခဲ့ရသမျှ အရာရာတို့အတွက်သာ ဤဝတ္ထုကို ဖတ်ရှုနေခြင်းဖြစ်ပါက ဤမှတ်ချက်ကို ဖတ်ပြီးသည်နှင့် လှည့်ထွက်သွားကြပါရန် အကြံပြုလိုပါသည်။ ဤရှည်လျားလှသော ခရီးလမ်းတစ်လျှောက် စုဆောင်းမိခဲ့သမျှ နွေးထွေးပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ အမှတ်တရများကိုသာ တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားကြပါ၊ လိုအပ်သမျှ ကာလပတ်လုံး ၎င်းတို့ကို မြတ်နိုးစွာ ခံစားကြပါ၊ ထို့နောက် ဘေးသို့ ဖယ်ထားလိုက်ကြပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နောင်လာမည့် အကြောင်းအရာများတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏ ပင်မဇာတ်လိုက်စုံတွဲမှလွဲ၍ သင်တို့ အသည်းစွဲချစ်ခင်ရမည့် အခြား မည်သူမျှ ပါဝင်လာတော့မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။)
(ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအရဆိုပါက ဤနေရာတွင်ပင် ဝတ္ထုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ကျန်ရှိသော အပိုင်းကို ဘေးထွက်ဇာတ်လမ်း (Side story) တစ်ခုအနေဖြင့်သော်လည်းကောင်း၊ သို့မဟုတ် အပြိုင်စကြဝဠာ (Alternate universe) တစ်ခုအနေဖြင့်သော်လည်းကောင်း မိတ်ဆက်ပေးချင်မိပါသည်... သို့သော်လည်းလေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နောင်လာမည့် အပိုင်းနှင့်ပတ်သက်၍ ကျွန်ုပ်၏ ရေရေရာရာ မရှိလှသော (စိတ်ပျက်မိသည့်) တုံ့ပြန်မှုများကို ဖယ်ထားလျက် ချစ်လှစွာသော စာဖတ်သူများအနေဖြင့် ဆက်လက်ဖတ်ရှုသွားကြရန်နှင့် မိမိတို့ကိုယ်တိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကြရန် တိုက်တွန်းလိုပါသည်။ မဖတ်ရသေးမီကတည်းက ကျွန်ုပ်၏ စကားကြောင့် လမ်းလွဲမသွားစေပါနှင့် ^-^ )
(ဘယ်သူသိနိုင်မှာလဲ။ သင်ကိုယ်တိုင်ကပင် ၎င်းကို သဘောကျသွားချင် သဘောကျသွားလိမ့်မည်၊ သို့မဟုတ်လျှင်ဖြင့် ဤအချက်နှင့်ပတ်သက်၍ စိတ်ပျက်ဝမ်းနည်းကြောင်း ညည်းတွားရန် ကျွန်ုပ်နှင့်အတူ ဖော်ချင်းဖက် တစ်ဦးဦး တိုးလာပေမည်...)
[1] မြင်းမြီးဖားစွယ် (Horsetail whisk): တရုတ်ရှေးဟောင်းကျမ်းများတွင် တန်ခိုးရှင်များ သို့မဟုတ် ဘုန်းကြီးများ ကိုင်ဆောင်လေ့ရှိသော ယင်နှင်တံ (သို့မဟုတ်) ဖားစွယ်ပုံစံ အမွှေးတံ။