လောင်ဟောက်ထျန်း ၏ အခန်းသည် သူတို့အခန်း၏ စြမ်းပတ်လမ်းအတိုင်း တည့်တည့်တွင်ပင် ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် လောင်ကျန့်ရယ် က ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ပုခုံးပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် တင်ခေါ်လာကာ အစောကြီးအချိန်ဖြစ်၍ မည်သူ့ကိုမျှ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မည်ကို အနည်းငယ်မျှ မစိုးရိမ်ဘဲ တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။
"လာပြီ၊ လာပြီ။" အဘိုးဖြစ်သူ လောင်ဟောက်ထျန်း ၏ အသံက တံခါးနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ နီးကပ်လာသည့် ခြေသံများနှင့်အတူ တံခါးပွင့်လာ၏။ သက်ကြီးရွယ်အိုကြီးက တန်ဖိုးထားရလှသော မြေးဖြစ်သူက ယွမ် လေးကို ပုခုံးပေါ်တင်ကာ အခန်းဝတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ၏ အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေပုံများမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ "ဒါ... ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ။"
"အဘိုး၊ သားမှာ အဘိုးကို ပြောစရာရှိလို့ပါ" ဟု လောင်ကျန့်ရယ် က အလွန်အလေးအနက်ထားသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဝင်ခဲ့ကြဦး၊ အပြင်မှာ မရပ်နေနဲ့။"
နှစ်ယောက်သား အခန်းတွင်းသို့ ဝင်လာစဉ် လောင်ဟောက်ထျန်း က မြေးဖြစ်သူ၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ပုံလျက်သားပါလာသော ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် လူငယ်လေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ အပြင်ပန်းသွင်ပြင်များ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ အပြောအဆိုနှင့် အမူအရာတို့က ဤသူသည် ဟိုကိုင်ယွမ် ပင်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ဖော်ပြနေပေသည်။ စစ်ဆေးရုံကြီးကို လျှပ်စီးတစ်စင်းက နှစ်ခြမ်းကွဲသွားစေခဲ့သည့် ကိစ္စရပ်ကို လုံခြုံရေးဇုန်အတွင်းမှ လူအတော်များများ ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်။ လောင်ဟောက်ထျန်း က အတင်းအကျပ် မေးမြန်းစုံစမ်းခြင်း မပြုခဲ့သော်လည်း သူ၏မြေးနှင့် အပေါင်းအပါများမှာ ၎င်းနှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပတ်သက်နေလိမ့်မည်ကို သူ ကောင်းကောင်းသိထားသည်။
ဧည့်ခန်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် က ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ဆိုဖာပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ချပေးလိုက်သည်။ သို့သော် သူ ရရှိလိုက်သည်ကတော့ မျက်စောင်းထိုးခံရခြင်းနှင့် ခြေသလုံးကို ကန်ခံရခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။ သူက ရယ်မောရင်း ငုံ့ကာ နီရဲနေသော ပါးပြင်ပေါ်သို့ အနမ်းတစ်ပွင့် ခြွေလိုက်သည်။
ဟီးဟီး... အင်အားကြီးမားလှတဲ့ ဒီ တောက်အိုဆရာရဲ့ ရှက်ရွံ့ပြီး ပါးစပ်ဖောင်းလာတဲ့ မျက်နှာလေးက တကယ်ကို ရိုးစင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းနေတာပဲလေ။ ဆီးနှင်းလို ဖြူစင်နေတဲ့ မျက်ခုံးမွှေးတွေက စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ တွန့်ချိုးနေပြီး နှုတ်ခမ်းလေးကလည်း စူထွက်နေသေးတယ်။ ယခုအချိန်မှာ အဘိုးဖြစ်သူနဲ့ သေချာလေး ဆွေးနွေးစရာ မရှိသေးဘူးဆိုရင်တော့ သူဟာ သူ့ရဲ့ ယွမ် လေးကို သေချာပေါက် ချစ်မြတ်နိုးယုယပြမိမှာ အသေအချာပင်။
"မင်းတို့ ငါ့ဆီကို လာတာ လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က စစ်ဆေးရုံ ရုတ်တရက် ပြိုကျပျက်စီးသွားတဲ့ ကိစ္စကို ဆွေးနွေးဖို့ ဖြစ်မယ်ထင်တယ်" လောင်ဟောက်ထျန်း က စုံတွဲလေး၏ ချိုမြိန်သော အချိန်လေးကို ဖြတ်တောက်ကာ စကားစလိုက်သဖြင့် နှစ်ဦးသားမှာ ဦးခေါင်းပေါ်သို့ ရေခဲရေ သွန်ချလိုက်သကဲ့သို့ တောင့်ခဲသွားကြသည်။
"အဘိုး ခန့်မှန်းတာ တစ်ဝက်တော့ မှန်ပါတယ်။ တကယ်တော့ သားလာတာက တခြားအကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိလို့ပါ။ ဒီကိစ္စက ယွမ် လေးနဲ့ ဒီ ဖုတ်ကောင်ကပ်ဘေးကြီးရဲ့ နောက်ကွယ်က တရားခံအကြောင်း ဖြစ်ပါတယ်" လောင်ကျန့်ရယ် က ဟိုကိုင်ယွမ် ဘေးနားရှိ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီးမှ ဟိုကိုင်ယွမ် တစ်ယောက် ကျိန်စာသင့်ဓားဖြင့် ရင်ဘတ်ကို ထိုးစိုက်ခံခဲ့ရပုံ၊ ထို့ကြောင့် လျန်ရှန်နှင့် သူတို့နှစ်ဦး (လောင်ကျန့်ရယ်) က ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်သည့် အလုပ်ကို လုပ်ခဲ့ကြရကာ ဆရုံကို မိုးကြိုးပစ်ချခံရစေခဲ့ပုံတို့ကို အစအဆုံး ပြန်လည်ပြောပြလေသည်။ အဆုံးတွင်တော့ ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ ဤကိုယ်ခန္ဓာထဲတွင် ရက်ပေါင်း ကိုးရက်သာ အသက်ရှင်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်းကိုပါ ဖော်ထုတ်ပြောပြလိုက်သည်။
စကားဆုံးသည်နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် က လောင်ဟောက်ထျန်း ၏ ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ဒူးထောက်ချလိုက်သဖြင့် အဘိုးဖြစ်သူ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ "မင်း... ကလေး၊ ဘာလုပ်တာလဲ။ ထစမ်း၊ အမြန်ထစမ်း။"
"ကျန့်ရယ်..." ဟိုကိုင်ယွမ် ပင်လျှင် လောင်ကျန့်ရယ် ၏ ရုတ်တရက်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် ထိတ်လန့်သွားရသည်။
လောင်ကျန့်ရယ် ၏ ယခင်ဘဝက အကြောင်းနှင့် သူ မည်မျှ ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်ကို မည်သူကမှ နားလည်မည် မဟုတ်ပေ။ ဟั่วထျန်ကျီ (Huo Tianji) ၏ မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို ပြန်လည်ရရှိထားသူ သူကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ မည်သူမှ မသိနိုင်ပါ။ ဤသို့သော အာဏာစက်ကြီးပြီး ခေါင်းမာခက်ထန်လှသူတစ်ဦးအတွက် ဒူးထောက်ရမည့် အကြောင်းအရာဟူ၍ အလွန်တရာ ရှားပါးလှသည်။
"အဘိုး၊ သားပြောတာကို နားထောင်ပေးပါဦး" လောင်ဟောက်ထျန်း က သူ့ကို မြှောက်ထူပေးရန် မလုပ်နိုင်မီ လောင်ကျန့်ရယ် က အဘိုးဖြစ်သူ၏ လက်မောင်းများကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာထား တည်တည်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အမေနဲ့ အဖေ ဆုံးပါးသွားပြီးနောက်မှာ သားကို စောင့်ရှောက်ကြီးပြင်းလာစေခဲ့တာ အဘိုးပါ။ အဘိုးက သားကို ဆုံးမခဲ့တယ်၊ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့တယ်၊ ချစ်ခင်မြတ်နိုးခဲ့တယ်။ သား အဲဒါတွေကို တစ်ခါမှ မမေ့ခဲ့ဖူးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့..."
"အဘိုးက သားရဲ့ တခြားလိပ်ပြာအကြောင်းကို မသိခဲ့ပါဘူး။ သားရဲ့ ဝိညာဉ်က တခြားကမ္ဘာတစ်ခုက နဂါးတစ်ကောင်ကနေ ဆင်းသက်လာတာပါ။ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်ဖို့ ဖန်တီးထားတယ်လို့ နာမည်ကြီးပြီး ကမောက်ကမဖြစ်စေမယ့် တမန်တော်လို့ သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့ နဂါးပေါ့။ အဖေနဲ့အမေ မရှိဘဲ၊ နာမည်နဲ့ မိသားစု မရှိခဲ့ပါဘူး။ အဘိုးရဲ့ အမြတ်တနိုးမြေးအဖြစ်နဲ့ ပြန်လည်ဝင်စားလာခဲ့ပြီး လောင်ကျန့်ရယ် ဆိုတဲ့ နာမည်ကို ရခဲ့ကာ ဒီမိသားစုရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ သားက ကောင်းကင်ဘုံကိုဖြစ်စေ၊ မြေကြီးကိုဖြစ်စေ ဘယ်တော့မှ ဒူးမထောက်ဖူးပါဘူး၊ အဖေနဲ့အမေကိုလည်း ဒူးမထောက်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သားအတွက်တော့ အဘိုးက သားရဲ့ လေးစားမြတ်နိုးမှုကို ခံယူထိုက်သူထက် ပိုပါတယ်။"
"အခု ယွမ် လေးရဲ့ ဝိညာဉ်က သူ့ရဲ့ စွမ်းအင်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ပြန်လည်ပေါင်းစည်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပေမဲ့ သူ အသက်ရှင်ဖို့ ရက်ပေါင်း ကိုးရက်ပဲ ကျန်ပါတော့တယ်။ ဒီရက်ကိုးရက် ကုန်ဆုံးသွားရင် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာက ပျက်စီးသွားပြီး ဝိညာဉ်ကလည်း ကွဲကြေပျံ့နှံ့သွားပါလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ဒီကာလအတွင်းမှာ သူ့နဲ့သား လုပ်ချင်တာက ဒီကပ်ဘေးကြီးရဲ့ အရင်းအမြစ်ကို အဆုံးသတ်ပေးဖို့ပါပဲ။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သားတို့ဟာ တခြားကမ္ဘာကို ပြန်သွားကြမှာပါ။ အခု အဘိုးရဲ့ရင်ထဲမှာ ဘယ်လိုခံစားနေရမလဲဆိုတာ သားနားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ယွမ် လေးအပေါ် သားထားတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာက ဘယ်တော့မှ ပျက်ပြယ်သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက သားတို့ရဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ဘဝတုန်းကလည်း ရှိခဲ့တယ်၊ ဒီဘဝမှာလည်း ဆက်လက်တည်ရှိနေတယ်၊ နောက်ဘဝတွေမှာလည်း ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
"ဒါပေမဲ့ သား ဘယ်မှာပဲရောက်နေပါစေ၊ အဘိုးကို အမြဲတမ်း သတိရနေမှာပါ၊ ပြီးတော့ သားဟာ လောင်မိသားစု ရဲ့ သားတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"
"အဘိုး နားလည်ပါတယ်။" လောင်ကျန့်ရယ် ၏ စကားများကို အဆုံးထိ နားထောင်ပြီးနောက် လောင်ဟောက်ထျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်ပီတိဖြစ်သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ ချစ်လှစွာသော မြေးဖြစ်သူကို ဆွဲထူလိုက်ပြီး ရင်ခွင်ထဲသို့ ထည့်သွင်းဖက်လိုက်သည်။ "အဘိုးရဲ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ ငါ့မြေးဟာ အဂ္ဂဂုဏ်သိက္ခာအရှိဆုံး၊ လေးစားစရာအကောင်းဆုံး ယောကျ်ားကောင်းတစ်ယောက်ပဲ။ မင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုမှတော့ သွားပြီး မင်းစွမ်းနိုင်သမျှ အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါ။ မင်း ဘာပဲလုပ်လုပ် အဘိုးကတော့ အမြဲတမ်း ထောက်ခံအားပေးနေမယ်ဆိုတာကို အမြဲသိထားပါ။"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုး။"
"ကဲ, အခု လူတွေ ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က ကိစ္စကို ဆွေးနွေးကြရအောင်။ တရာဆရာကြီးက အရင်က ပြောဖူးတယ်၊ ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲရတဲ့ အကြောင်းရင်းက လူတွေ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်တွေ ကူးစက်ခံရလို့တဲ့။ ဒီ ကူးစက်တတ်တဲ့ စွမ်းအင် ဘယ်ကလာသလဲဆိုရင် G မြို့က မီးတောင်ဟောင်းကြီးကနေ လာတာပဲ။ မီးတောင် စတင်ပေါက်ကွဲတုန်းက မီးခိုးတွေထဲမှာ ပါတယ်။ ပုရွက်ဆိတ်တွေရဲ့ ပုံတွေကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက်မှာ သားတို့ ဒီကောက်ချက်ကို ချခဲ့တာပါ။ ဒီမီးတောင်ထဲမှာ ဒီလို ကူးစက်စွမ်းအင်တွေကို ဖြန့်ကျက်ပေးနေတဲ့ အဆင့်မြင့် ဘီလူးတစ်ကောင် ရှိနေပါတယ်။ ယွမ် လေး, ဒီသတ္တဝါက ဘာလဲဆိုတာကို သိပါသလား။"
"သိပါတယ်။ အဲဒါ တောင်စုန်းဘီလူးလေ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာတုန်းက လူ့ဘုံကို ရူးသွပ်စွာ ဖျက်ဆီးခဲ့ဖူးတယ်။ တაအိုဂိုဏ်းအသီးသီးက ခေါင်းဆောင်တွေက သက်ကြီးဝါကြီးတွေကို ဦးဆောင်ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတာ အသေအပျောက်တွေ အများကြီး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။ အဲဒီတုန်းက သားက နတ်ဘုံစံမြန်းခါနီး တစ်လှမ်းပဲ လိုတော့တာမို့လို့ မိုးကြိုးဘေး ကိုးဆင့်ကနေ စုဆောင်းရရှိထားတဲ့ စွမ်းအင်ကို အသုံးချပြီး အဲဒီကောင်ကို တောင်တစ်တောင်အောက်မှာ ချိတ်ပိတ်ခဲ့တာပါ။ အဲဒီဘီလူးက လူတွေကို သူ့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်က မသေမျိုး အရုပ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်ရုံတင်မကဘဲ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးက တိတ်ဆိတ်နေတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကိုပါ စုပ်ယူနိုင်စွမ်းရှိလို့ မြေပြင်ကိုပါ ကူးစက်စေနိုင်ပါတယ်။ G မြို့က အဆိပ်ပြင်းတဲ့ လေထုနဲ့ အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် တွေ ဖြစ်ပေါ်လာရတာက ဒါကြောင့်ပါပဲ။"
"အဲဒါကို ချိတ်ပိတ်ခဲ့တာ မင်းပဲလား!" လောင်ဟောက်ထျန်း က အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ တაအိုစွမ်းရည်မှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသည်ကို သူ သိထားသော်လည်း ဤမျှလောက် အင်အားကြီးမားသော ဘီလူးကိုပင် ချိတ်ပိတ်နိုင်စွမ်းရှိသည်အထိ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
"အရင်ဘဝက သား လုပ်ခဲ့တာပါ အဘိုး" ဟု ဟိုကိုင်ယွမ် က ပြင်ဆင်ပြောဆိုလိုက်သည်။
ဟို့ထျန်ကျီ၏ မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အဆမတန် တိုးပွားလာခဲ့သော်လည်း စွမ်းအားအထွတ်အထိပ်ရောက်နေစဉ်က ဟို့ထျန်ကျီနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် သူ၏ လက်ရှိအဆင့်မှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"အတူတူပါပဲ။ ကဲ, အခု နှစ်ယောက်သား ဘာလုပ်ဖို့ စဉ်းစားထားကြလဲ။ လူဘယ်လောက် ခေါ်သွားမလဲ? အဘိုး ချက်ချင်း စီစဉ်ခိုင်းလိုက်မယ်။" လောင်ဟောက်ထျန်း ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံး၏ အရိပ်အယောင်မျှပင် မရှိတော့ဘဲ အလွန်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် အစားထိုးသွားလေသည်။
လောင်ကျန့်ရယ် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် က "အဘိုး, ချီယို (Chi You) အကြောင်းကို သိပါသလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့။ သူက ဝါသနာရှင်မင်းကြီးနဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ ရှေးခေတ် မာရ်နတ်ဘုရားလေ။" လောင်ဟောက်ထျန်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း တစ်ခုခု မမှန်ကန်ကြောင်း ရ문ိတ်မိသွားသည်။ "ငါတို့က အဲဒီတောင်စုန်းဘီလူးအကြောင်း ပြောနေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ ဒီ ချီယို အကြောင်းကို ရုတ်တရက် ပြောလာရတာလဲ။ သူတို့နှစ်ခုကြားမှာ ဘာဆက်စပ်မှုများ ရှိလို့လဲ။ ချီယို ဆိုတာ ဒဏ္ဍာရီထဲမှာပဲ ရှိတာလေ။"
"မဟုတ်ဘူး၊ သူက သာမန်ဒဏ္ဍာရီသက်သက် မဟုတ်ဘူး။ မာရ်နတ်သတ္တဝါတွေဆိုတာ မြေကြီးအောက်က မှောင်မိုက်တဲ့နေရာတွေမှာ ပုန်းအောင်းနေတတ်တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာမရှိတဲ့ သတ္တဝါတွေပါ။ ဒီတောင်စုန်းဘီလူး လူ့ဘုံကို ရောက်လာတဲ့အခါ ရှေးခေတ် မာရ်နတ်ဘုရားကို၊ ဒါမှမဟုတ် တိတိကျကျပြောရရင် ဝါသနာရှင်မင်းကြီး ဖြတ်ထုတ်ပစ်ခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ခေါင်းကို တွေ့ရှိသွားခဲ့တာပါ။ သူ့ချည်းသက်သက်ဆိုရင်တော့ တောင်စုန်းဘီလူးက ကြီးကြီးမားမား ကိုင်တွယ်ခက်ခဲလှတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် လူတွေနဲ့ မြေကြီးကို ကူးစက်စေနိုင်တာဟာ ချီယို ရဲ့ ဖြတ်တောက်ခံထားရတဲ့ခေါင်းထဲမှာ ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ကျန်ရှိစွမ်းအင်တွေကို အမှီသဟဲပြုလို့ပါပဲ။ ချီယို ရဲ့ခေါင်းကိုသာ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် အဲဒီတောင်စုန်းဘီလူးက သူ့ရဲ့မူလအခြေအနေအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီအလုပ်ကတော့ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး။"
"ဒါဆိုရင်တော့..."
"အဘိုး, သားတို့နှစ်ယောက်တည်းဆိုရင် လုံလောက်ပါပြီ" ဟု လောင်ကျန့်ရယ် က ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကူးစက်ခံထားရတဲ့သူတွေက ရေတွက်လို့မရအောင် များပြားလှပါတယ်။ တခြားနိုင်ငံတွေမှာလည်း ဒီလို ကပ်ဘေးမျိုး ကြုံနေရမလားဆိုတာကို သားတို့ မသိရသေးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီနိုင်ငံမှာတော့ A မြို့ က သားတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး ခံတပ်ဖြစ်နေပါပြီ... အကယ်၍ သားတို့သာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ အضحိပ္ပာယ်မဲ့ အသေခံကြမယ်ဆိုရင် နောင်တစ်ချိန် ဒီနိုင်ငံကို ဘယ်သူက ပြန်လည်တည်ဆောက်ကြမှာလဲ။ အဘိုး, သားက လောကကို အငြိုးအတေးထားတတ်တဲ့သူ ဒါမှမဟုတ် သူတစ်ပါးကို သနားကြင်နာတတ်တဲ့သူ မျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ သားနဲ့ ယွမ် လေး ဒီလိုနည်းလမ်းနဲ့ လုပ်ဖို့ ရွေးချယ်ရတာက သူ့မှာ ရက်ပေါင်း ကိုးရက်ပဲ ကျန်တော့လို့ပါ။ နောက်အကြောင်းရင်းတစ်ခုကတော့ အဘိုးနဲ့ သားတို့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတွေကြောင့်ပါပဲ။ သားနဲ့ ယွမ် လေး တောင့်တတာ အားလုံးက လူတိုင်း ပျော်ရွှင်စွာ အသက်ရှင်နေထိုင်ကြဖို့ပါပဲ။"
"အင်း... မင်းတို့ကိစ္စတွေ ရှင်းဖို့ ထွက်သွားတဲ့အခါ ဘယ်တော့မှ မအောင်မြင်မှာကို အဘိုး မပူပန်ပါဘူး။ မင်းတို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဆိုမှတော့ အစီအစဉ်အတိုင်း ဆက်လုပ်ကြပါ။" လောင်ဟောက်ထျန်း က သက်ပြင်းချလိုက်ကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ "အဘိုးက မင်းတို့ကို မယုံတာမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့နှစ်ယောက်တည်းနဲ့ တကယ်ပဲ လုံလောက်ပါ့မလား။ ရန်သူက ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ မဟာဗိုလ်ကြီးလေ ကွာ။"
"အဘိုးရယ်၊ အဲဒီတောင်စုန်းဘီလူးဆိုတာ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ အလောင်းကောင်တွေရဲ့ ဘော့စ်သက်သက်ပါပဲ။ သားတော်မြေးဆိုတာ နတ်ဘုံမှာ လူတိုင်း ကြောက်ရွံ့ကြရတဲ့ မဟာဗိုလ်ကြီးတစ်ယောက်ပါ။ သား မြေကြီးပေါ် ခြေတစ်ချက်ဆောင့်လိုက်ရုံနဲ့တင် လူတိုင်း ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားစေဖို့ လုံလောက်နေပါပြီ။" လောင်ကျန့်ရယ် က တောင်စုန်းဘီလူးကို လုံးဝ အာရုံမစိုက်ဘဲ မာန်မာနအပြည့်ဖြင့် အပြုံးစွေပြလိုက်သည်။
သူ့စိတ်ထဲတွင် နောက်ထပ် တိတ်ဆိတ်သော ကတိကဝတ်တစ်ခုကို ပြုလိုက်သည်။ အချိန်ကျလာသောအခါ ဤတောင်စုန်းဘီလူးကို သင့်တော်သည့် အရိုက်အနှက်မျိုး သူ ပေးမည်ဖြစ်သည်။ ဟွန့်၊ အဲဒီကျိန်စာသင့် ဘီလူးက သူ့ရဲ့ ယွမ် လေးကို လာစော်ကားဝံ့ရဲတယ်။ လောင်ကျန့်ရယ် ရဲ့ အဖိုးတန်ပစ္စည်းကို လာထိတဲ့သူတိုင်းကတော့ ကောင်းမွန်တဲ့ အဆုံးသတ်ကို ရမှာ မဟုတ်တာ သေချာပါတယ်။
မြေးဖြစ်သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တလက်လက်ထွက်နေသော ပြတ်သားသည့် အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လောင်ဟောက်ထျန်း ၏ ရင်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ကင်းစင်သွားသည်။ မသိစိတ်ကနေ သူ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ အရေးနိမ့်မည့်သူက အဲဒီတောင်စုန်းဘီလူး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟူ၍ပင်။
"အင်း, မင်းတို့က အရာရာကို ကြိုတင် စီစဉ်ပြီးသားဆိုတော့ အဘိုး ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ပါဘူး။ ပြီးတော့ရော ဘယ်လိုဆက်လုပ်မလဲ? တောင်စုန်းဘီလူးကို နိုင်သွားပြီးရင် မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘယ်သွားကြမလဲ?" ဇန်ယဲ့ (Zhanye) ယခင်က ပြောခဲ့ဖူးသည်များကို သူ မမေ့သေးပေ၊ ယွမ် လေးမှာ အသက်ရှင်ရန် ရက်ပေါင်း ကိုးရက်သာ ကျန်တော့သည်ဟု ဆိုသည်။ အလွန်တရာမှ တိုတောင်းလှသော ရက်ပေါင်း ကိုးရက်ပင်တည်း။
"တကယ်တော့ သားတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဒီတောင်စုန်းဘီလူး ချီယို ရဲ့ခေါင်းကနေ စုပ်ယူထားတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်ကို အသုံးချပြီး ကမ္ဘာလောကတွေကြားက အက်ကြောင်းကို ဖောက်ထွင်းကာ နတ်ဘုံကို ပြန်သွားဖို့ပါပဲ။ ဒါက သားရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူငယ်ချင်း လူ့ဘုံကို ဝင်ရောက်လာတုန်းက သုံးခဲ့တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ အတူတူပါပဲ။" ဟိုကိုင်ယွမ် ဖော်ပြခဲ့သော ရင်းနှီးသည့် သူငယ်ချင်းမှာ ဟို့ထျန်ကျီ၏ အကောင်းဆုံး သူငယ်ချင်း လျန်ရှန် (Lian Xiang) ပင်ဖြစ်ပေသည်။
"ဘီလူးတစ်ကောင်ရဲ့ စွမ်းအားကို အသုံးချပြီး မင်းတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်မယ်ပေါ့... ဟားဟား... မင်းတို့ကလေးနှစ်ယောက်ကတော့ တကယ်ကို ရိုးရှင်းလှတာ မဟုတ်ပါဘူးကွာ။"
"သားတို့ စဉ်းစားပြီးသားပါ။ လူ့ဘုံကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတဲ့ ဒီတောင်စုန်းဘီလူးရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဒီလောကကို ငရဲခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ပါပဲ။ အကယ်၍ သားတို့သာ သူ့ကို မနိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် လောကတွေကြားက အက်ကြောင်းကို ဖွင့်ပြီး ဒီဘီလူးကို သားတို့နဲ့အတူ ဆွဲခေါ်သွားမှာပါ။ သာမန်လူတွေအတွက်တော့ ဒီသတ္တဝါက ကြီးမားတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ နတ်ဘုံမှာတော့ သူက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်ပါတယ်။" လောင်ကျန့်ရယ် က နတ်ဘုံထဲသို့ ဤဘီလူးကို ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းက ပြဿနာများစွာ ရှုပ်ထွေးသွားစေနိုင်သည်ဟူသော အချက်ကို ထည့်မပြောဘဲ အဘိုးဖြစ်သူအား အရာအားလုံးကို တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ပြောပြလိုက်သည်။ သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်အရ နတ်ဘူးများအတွက် အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေခြင်းက ထူးဆန်းသည့်ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပေ။ တစ်ဖက်တွင်လည်း အကယ်၍သာ ဒုတိယအစီအစဉ်ကို ကျင့်သုံးရပါက သူက ဘေးမှာထိုင်ကာ ပြဇာတ်တစ်ပွဲကို အေးအေးလူလူ ထိုင်ကြည့်နေနိုင်သေးသည်။
"သတိထားကြပါ၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်။ ပြီးတော့ မှတ်ထား၊ ဘယ်အချိန် ဘယ်နေရာမှာပဲ ဖြစ်နေပါစေ အဘိုးကတော့ အမြဲတမ်း မင်းတို့ရဲ့ အဘိုးဖြစ်နေမှာပါ။ ပြီးတော့ ဒီနေရာကလည်း ကလေးတို့အတွက် ထာဝရ အိမ်ဖြစ်နေမှာပါ။"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အဘိုး။"