ကားသည် စစ်ဆေးရုံသို့ ငါးမိနစ်မပြည့်မီပင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ပထမထပ်တွင် လူအုပ်ကြီး စုဝေးနေကြသဖြင့် ကားကို ဆေးရုံအဆောက်အအုံနှင့် မီတာအနည်းငယ်အလိုတွင်ပင် ရပ်လိုက်ရသည်။
ဟမ်မာကားပေါ်မှ ပထမဆုံးဆင်းလာသူမှာ လျန်ရှန် ဖြစ်သည်။ ဆေးရုံဝန်ထမ်းများနှင့် လူနာများကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆေးရုံအထက် ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းနေသော မိုးတိမ်မည်းများကို ကြည့်ရန် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် မိုကျွင်းဖန် နှင့် လီချင်း တို့ကို လှည့်၍ ပြောလိုက်သည်။
"ဆေးရုံထဲကို ဘယ်သူမှ မဝင်ကြနဲ့တော့။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကံကြမ္မာပြစ်ဒဏ် နီးကပ်လာပြီ။ အမိန့်ပေးအဆောက်အအုံဆီ သွားပြီး အဲဒီမှာရှိတဲ့ စစ်သားတွေကို အနီးအနားကလူတွေ အကုန်ထွက်သွားအောင် ရှင်းခိုင်းလိုက်စမ်းပါ"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လျန်ရှန်သည် လူအုပ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူပင် ခုန်ကျော်ကာ ဆေးရုံထဲသို့ ပြေးဝင်သွားသည်။
သူ အဆောက်အအုံထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားမည့် အေးစက်စက် အငွေ့အသက်တစ်ခုက ရိုက်ခတ်လာသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ ဤနေရာရှိ လူနာများနှင့် ဝန်ထမ်းများအားလုံး စစ်သားများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။ ထို့ကြောင့်လည်း သူတို့သည် မေးခွန်းထုတ်မနေတော့ဘဲ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။ လျန်ရှန် အရေးပေါ်ခန်းအနီးသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဆေးရုံတစ်ခုလုံး လူရှင်းသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် နဂါး၏စွမ်းအင်များ လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသော်လည်း ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအားများ ပိုလျှံထွက်လာခြင်းကြောင့် ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် ဝိညာဉ်ရေးရာ လက်ရာသက်သက်သာဖြစ်ကြောင်း သိသာနေသည်။ လျန်ရှန်သည် မိမိကိုယ်ခန္ဓာထဲသို့ ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင်အနည်းငယ် စီးဆင်းခွင့်ပြုလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် အရိုးစိမ့်အေးစက်မှုကို ဖယ်ရှားပေးသည့် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားသည်။
အရေးပေါ်ခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်နှင့် စက်ပစ္စည်းများသည် ယခင်အတိုင်း ဆက်လက်လည်ပတ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။ လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် ချင်းကျွင်း မှလွဲ၍ အခြားဝန်ထမ်း တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိပါ။ ဆေးကုသပေးနေသည့် ဆရာဝန် အေးခဲသေဆုံးမသွားစေရန် အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် ကာကွယ်ပေးနေသည့် အစိမ်းရောင်ဆံပင်ရှိ ကလေးငယ်တစ်ဦးသည် ချင်းကျွင်း ၏ ကျောပြင်ကို ဖက်တွယ်ထားသည်။ သို့ဖြစ်စေကာမူ ချင်းကျွင်း ၏ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှုမှာ အတော်လေး မြင့်မားနေဆဲဖြစ်ပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ကုသရာတွင် တည်ငြိမ်နေစေနိုင်ခဲ့သည်။
ဓား၏ကျိန်စာကို ဖိနှိပ်ရန်အတွက် ဟိုကိုင်ယွမ် ထံသို့ သူ၏စွမ်းအင်များကို တစ်ဖန်ပြန်လည် စီးဆင်းစေလိုက်သော်လည်း လောင်ကျန့်ရယ် ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာမှာ အနည်းငယ်မျှပင် လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိပေ။
တစ်ချက်စောင့်ကြည့်လိုက်ခြင်းဖြင့် လက်ရှိအခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် လျန်ရှန်သည် စစ်ဆေးသည့်စားပွဲဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်သည်။ နာရီသင်္ကေတပါရှိသော ရွှေရောင်ပဒုမ္မာကြာပန်းများသည် အခန်းတွင်းရှိ အရိုးစိမ့်အေးစက်မှုကို နွေးထွေးမှုဖြင့် လျင်မြန်စွာ အစားထိုးလဲလှယ်သွားစေသည်။ သူသည် တိုးတိုးလေးရွတ်ဆိုရင်း လက်ဝါးခွက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင်ကို စုစည်းကာ ဟိုကိုင်ယွမ် ထံသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
"ချင်းကျွင်း!"
လောင်ကျန့်ရယ် က အသံတိုးတိုးဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို အမည်းရောင်အကြေးခွံများက ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ ရွှေရောင်တဖျပ်ဖျပ်လက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် သူသည် ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
"အဟွတ်..."
သတိလစ်နေသော ဟိုကိုင်ယွမ် ထံမှ နာကျင်မှုကြောင့် တိုးညှင်းသောညည်းညူသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုန်းကန်နေရသကဲ့သို့ တွန့်လိမ်သွားသည်။
ချင်းကျွင်း ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်တရာလျင်မြန်လှပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ လက်ခြေများကို ချက်ချင်း ဖိနှိပ်ချုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ လောင်ကျန့်ရယ် က အားကို အနည်းငယ်ပိုသုံးလိုက်ရာ လတ်ဆတ်သောသွေးများ အနည်းငယ်ပန်းထွက်လာပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ရင်ဘတ်ထဲမှ ဓားကို နောက်ဆုံးတွင် ဆွဲထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။
ဓားကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး အမျိုးသားနှစ်ဦးသည် သွေးယိုနေသောဒဏ်ရာကို ကုသရန် ချက်ချင်းပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်လိုက်ကြကာ နာကျင်မှုကြောင့် ကြွက်သားများ တုန်ခါနေဆဲဖြစ်သော သတိလစ်နေသည့် လူငယ်လေးကို နှစ်သိမ့်ရန်အတွက် အသံတိုးတိုးဖြင့် စကားဆိုကြသည်။
"သူ့ရဲ့ နှလုံးသွေးကြောတွေ ပျက်စီးသွားပြီ။ နှလုံးခုန်နှုန်း ကျဆင်းနေတယ်။ ဒီအတိုင်း ဆက်သွားမယ်ဆိုရင်..."
ဟိုကိုင်ယွမ် အတွင်း၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သော သူ၏စွမ်းအင်ဖြင့် လျန်ရှန်သည် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။ သူ၏စကားများကို စက်မှရပ်တန့်မသွားဘဲ မြည်ဟည်းနေသော အချက်ပေးသံများက ထောက်ခံပေးနေသည်။
"ငါ အသင့်ပြင်ပြီးသားပါ"
လောင်ကျန့်ရယ် သည် လျန်ရှန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ညှိုးကို ကိုက်လိုက်သည်။ သွေးများထွက်လာပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်ရှိ ငွေရောင်နဂါးဆေးထိုးကွင်းပေါ်သို့ ချက်ချင်းသုတ်လိမ်းလိုက်သည်။
ဆေးထိုးကွင်းသည် ငွေရောင်တောက်လောင်မှုဖြင့် လင်းလက်လာပြီးနောက် ဆံပင်ဖြူဖြူ၊ အဝတ်ဖြူဖြူဝတ်ဆင်ထားသော ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ခုသည် လောင်ကျန့်ရယ် ၏ လက်ထဲသို့ ပြိုလဲကျလာသည်။
ထိုကိုယ်ခန္ဓာ၏ ရင်းနှီးပြီးသားမျက်နှာပေါ်သို့ အကြည့်များ ကျရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လျန်ရှန် တောင့်တင်းသွားသည်။
"မင်းရဲ့ အကြံအစည်က..."
"မှန်တယ်။ ယွမ် လေးရဲ့ အတွင်းပိုင်း ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအားက ကျိန်စာကြောင့် အားကုန်သွားပြီ။ အခု သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းက ဝိညာဉ်နဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပေါင်းစည်းဖို့ပဲ"
ကိုယ်ခန္ဓာကို ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ဘေးတွင် ချထားလိုက်ပြီး လောင်ကျန့်ရယ် ၏ စူးရှခိုင်မာသော အကြည့်တို့သည် သူချစ်ရသူအပေါ် စူးစိုက်ထားလိုက်သည်။
'မင်းကို ဘာမှဖြစ်ခွင့် လုံးဝမပေးဘူး...'
"ကျန်ကျီ က ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကံကြမ္မာပြစ်ဒဏ်ကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရတာ! မင်းသာ ဒီလိုလုပ်မယ်ဆိုရင် လျှပ်စီးတွေက တစ်ခါတည်း ဆင်းသက်လာလိမ့်မယ်!" လျန်ရှန်က အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
ဆေးရုံအထက်တွင် စုဝေးလာနေသော မိုးတိမ်မည်းများကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်မှစ၍ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ယခုတစ်ကြိမ် ဒဏ်ရာရရှိမှုမှာ သူ၏သေဆုံးခြင်းဆီသို့ ဦးတည်သွားနိုင်သည်ဟု လျန်ရှန် အကြမ်းဖျဉ်းခန့်မှန်းမိခဲ့သည်။ သူ၏ဝိညာဉ်ကို သံသရာစက်ဝန်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခွင့်ပြုလိုက်ပါက မိုးတိမ်များ ကွယ်ပျောက်သွားလိမ့်မည်။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်ကာ သူ့ကိုကယ်တင်ရန် အောင်မြင်ခဲ့ပါက မိုးကြိုးလျှပ်စီးများသည် ကောင်းကင်ယံမှ မလွဲမသွေ ကျရောက်လာမည်သာ ဖြစ်သည်။
"ငါသိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူသေဆုံးသွားတာကိုနဲ့ ငါ့လက်ထဲကနေ နောက်တစ်ကြိမ် လွတ်ထွက်သွားတာကို ငါ ငေးကြည့်နေမှာ မဟုတ်ဘူး။ အချိန်အကြာကြီး ရှာဖွေခဲ့ရပြီးမှ သူ့ကို ငါပြန်တွေ့ခဲ့တာ..."
လောင်ကျန့်ရယ် ၏လက်သည် တဖြည်းဖြည်းအေးစက်လာနေသော ဟိုကိုင်ယွမ် ၏လက်ကို ပို၍တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
သူ့ထက်စောပြီး သူအချစ်ရဆုံးလူ သေဆုံးသွားခြင်းကို သူ လုံးဝခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။ လုံးဝခွင့်မပြုပါ!!
"ငါနားလည်ပြီ။ သူ့ကို ငါ့လက်ထဲ အပ်လိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကံကြမ္မာပြစ်ဒဏ်ကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?"
"ဒီလို ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်တဲ့လုပ်ရပ်ကြောင့် ကျရောက်လာမယ့် လျှပ်စီးတွေက ခံရပ်ရခက်ခဲလိမ့်မယ်..."
"ငါတာဝန်ယူမယ်။ ငါ့ကိုကျော်ဖြတ်ပြီး မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ တစ်စက်ကလေးတောင် ထိခိုက်ပျက်စီးခွင့် ငါ လုံးဝပေးမှာ မဟုတ်ဘူး" လောင်ကျန့်ရယ် ၏ အနက်ရောင်မျက်လုံးများမှာ ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏အရေပြားပေါ်တွင် အကြေးခွံများ ပေါ်လာသည်။
"မရဘူး။ မင်းမှာ နဂါးခန္ဓာကိုယ်မရှိဘူး! လူ့ခန္ဓာကိုယ်သက်သက်နဲ့ အဲဒီဒဏ်ကို အပြည့်အဝ ဘယ်လိုခံနိုင်မှာလဲ?!"
လက်တစ်ဖက်ကို ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ကိုယ်ပေါ်တင်ထားပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရွှေရောင်ကျန်းဓား [[NAMELOCK_000]] တစ်လက်ကို ဖန်တီးယူလိုက်သည်။
"ဖုဝှား ကို ခေါ်သွားလိုက်"
"မလုပ်ဘူး၊ ဖုဝှား က မင်းရဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာအနုပညာအတွက် ကြားခံပစ္စည်း ဖြစ်တယ်။ ငါ့ရဲ့နဂါးစွမ်းအားသက်သက်က လုံလောက်မှုမရှိရင်တောင်မှ သူသာ ငါ့ဘေးမှာရှိနေရင် လုံလောက်လိမ့်မယ်"
သူ့လက်ချောင်းများကို ယမ်းခါလိုက်ရာ ငွေရောင်ကျန်းဓား [[NAMELOCK_000]] တစ်လက်ပေါ်လာသည်။ လျိုယင် ကလည်း သူနှင့်အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အရေးအကြီးဆုံးလူကို ကာကွယ်လိုကြသည်။
လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် အမြဲတမ်းသဘောထားချင်း မတိုက်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော လျိုယင် သည် အခြားသော အမျိုးသား၏စကားကို သဘောတူကြောင်း ရှင်းလင်းစွာပြသနေသည့် ငွေရောင်အလင်းတန်းကြီးတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။
ဖုဝှား နှင့် လျိုယင် တို့ကို နတ်ဘုရားလက်နက်များအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော်လည်း ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးကို မတူညီသောပစ္စည်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားကြသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် ၏စွမ်းအင်သည် ဖုဝှား ၏ ဗုဒ္ဓဘာသာစွမ်းအားများနှင့် တိုက်ဆိုင်မှုမရှိပေ။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ လျိုယင် ကို မသေမျိုးနယ်မြေရှိ နဂါးတောင်မှရရှိသော သတ္တုရိုင်းများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် လောင်ကျန့်ရယ် ၏ နဂါးသဘာဝနှင့် အလွန်တရာကိုက်ညီမှု ရှိနေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် လျန်ရှန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ဖုဝှား ကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်။ အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ သူသည် ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင်များကို ပိုမိုစုစည်းကာ ဟိုကိုင်ယွမ် ထံသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် သည် ဓားကိုင်လျက် ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် လျန်ရှန်သည် သူ၏အာရုံစူးစိုက်မှုနှင့် စွမ်းအားများကို ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့် ဝိညာဉ်သင်္ဘောတို့အကြား ခွဲဝေသုံးစွဲလိုက်သည်။ ချင်းကျွင်း ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"မင်း ဒီအဆောက်အအုံထဲကနေ အမြန်ထွက်သွားရမယ်။ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ကံကြမ္မာပြစ်ဒဏ်က မကြာခင် စတင်တော့မှာ။ လောင်ကျန့်ရယ် က ကာကွယ်ပေးလိမ့်မယ် ဆိုပေမဲ့ အဲဒီကနေ ထွက်လာမယ့် အပိုစွမ်းအင်တွေက သာမန်လူတစ်ယောက်ကို ပြာပုံဘဝ ရောက်သွားစေလိမ့်မယ်။ သစ်ပင်ဝိဉာည် ရဲ့ အကာအကွယ်က လုံလောက်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ့ကိုခေါ်ပြီး ထွက်သွားတော့"
"ခင်ဗျားကော?"
လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် လျန်ရှန်တို့၏ စကားပြောဆိုမှုမှ သူကြားသိခဲ့ရသော ကောင်းကင်ဘုံ ကံကြမ္မာပြစ်ဒဏ်နှင့် အခြားသောအရာများနှင့် ပတ်သက်၍ ချင်းကျွင်း တစ်စုံတစ်ရာ နားမလည်ပေ။ သို့သော် သူ၏ဗီဇက ဤဖြစ်ရပ်သည် ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် သူရင်ဆိုင်ခဲ့ရသမျှအရာရာထက် အဆပေါင်းထောင်ချီ၍ ပိုမိုအန္တရာယ်များလိမ့်မည်ဟု သူ့ကို သတိပေးနေသည်။
'ကျွန်ုပ်၏ စွမ်းအင်ကြောများထဲတွင် ဝိညာဉ်ရေးစွမ်းအင် အမြောက်အမြား စီးဆင်းနေတယ်။ လျှပ်စီးဒဏ်ကို ငါ လုံးဝမကာကွယ်နိုင်ရင်တောင်မှ ပိုလျှံလာမယ့် စွမ်းအင်တွေကိုတော့ သည်းခံခံနိုင်ရည် ရှိပါလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ငါ့မှာ ဖုဝှား လည်း ရှိနေတာပဲ။ အမြန်ထွက်သွားတော့။ ဟိုကိုင်ယွမ် အတွက် အချိန်က အလွန်တန်ဖိုးရှိနေပြီ။ စက္ကန့်ပိုင်းလောက် စောင့်ဆိုင်းရုံနဲ့တင် သေခြင်းတရားနဲ့ တစ်စက္ကန့်ပိုနီးစပ်သွားစေလိမ့်မယ်။'
"သိပြီ။ ဂရုစိုက်ကြပါ" အခြေအနေ ဘယ်လောက်အထိ လေးနက်ခက်ခဲနေတယ်ဆိုတာ ချင်းကျွင်း နားလည်သည်။ ထို့ကြောင့် လူနာတင်ဆရာဝန်သည် လုအာ ကို ရင်ခွင်ထဲပွေ့ချီရင်း တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
အရေးပေါ်ခန်းအတွင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည် — မဟုတ်ပေ၊ အခန်းတစ်ခုတည်းတင် မဟုတ်ဘဲ အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးပါ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ရုတ်တရက် အရေးပေါ်ခန်းထဲမှ ကြီးမားသော အလင်းတန်းကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ၎င်းနောက်တွင် အထက်ရှိ မိုးတိမ်မည်းများသည် လှိမ့်ဝင်ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် လျှပ်စီးလက်သံများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး တစ်စက္ကန့်ထက်တစ်စက္ကန့် ပိုမိုကြမ်းတမ်းလာသည်။
စစ်တပ်ဆေးရုံ၏အမိုးပေါ်တွင် ပိန်ပါးသောကိုယ်ခန္ဓာပိုင်ရှင်တစ်ဦးသည် ငွေရောင်ကျန်းဓား [[NAMELOCK_000]] တစ်လက်ကို ကောင်းကင်ယံသို့ မြှောက်ချီလိုက်သည်။ သူ၏ဘယ်ဘက်ပါးပြင်နှင့် လက်မောင်းအပြင် လက်ဖမိုးတို့တွင် ပြောင်းပြန်လှန်နေသော အမည်းရောင်အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ ရဲရင့်ပြင်းထန်သော သားရဲတစ်ကောင်၏ မျက်လုံးများနှင့်တူသည့် ရွှေရောင်မျက်လုံးတစ်စုံက မိုးတိမ်မည်းများကို ရဲဝံ့စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။
"ကောင်စုတ်လေး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေချာပြင်ဆင်ထားပေတော့။ လျှပ်စီးလက်က မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဖြဲပြီး အရိုးတွေကို ကြေမွသွားအောင် မလုပ်စေနဲ့။ မဟုတ်ရင် ငယ်လေး ယွမ် နိုးလာတဲ့အခါ သူ တကယ်ငိုလိမ့်မယ်။ သူ့ကို ဝမ်းနည်းအောင် မလုပ်ချင်လောက်ဘူး ထင်တယ်..."
ငွေရောင်ဓားသွားမှ အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပလာပြီး ဓားတစ်လက်လုံးမှ ဖျော့တော့သော ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာသည်။ တစ်ချက်လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် ၎င်းသည် ငွေရောင်နဂါးငယ်လေးတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
[ဟွန်း၊ အဲဒီစကားကို ငါက မင်းကိုပြောရမှာ။ လျှပ်စီးက မင်းကို ကြေမွသွားအောင် မလုပ်ခွင့်ပြုနဲ့ဦး။ မဟုတ်ရင် သခင်နိုးလာတဲ့အခါ မင်းက ပြာပုံဘဝထက် ပိုမိုဆိုးရွားနေမယ်ဆိုရင် သူ အရမ်းဝမ်းနည်းသွားလိမ့်မယ်!]
ဓားဝိဉာဉ်နှင့် နဂါးတို့ နှစ်ဦးစလုံးက ထိုတစ်ဦးတည်းသောလူကို ကာကွယ်လိုကြသော်လည်း အမြဲတမ်းလိုလို စကားနိုင်ပြောကာ အချင်းချင်း ငြင်းခုံနေကြဆဲပင်။ သေဆုံးရမည့်အရေးကိုပင် ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ရွဲ့စောင်းပြောဆိုရန် မမေ့ကြပေ။ ရိုးရိုးလေးပြောရမည်ဆိုလျှင် တစ်ဦးမျက်နှာ တစ်ဦးမြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် ရွံရှာမုန်းတီးမှုတွေ ပြည့်နှက်နေကြသည်ချည်းပင်တည်း!
ကောင်းကင်ဘုံ ကံကြမ္မာပြစ်ဒဏ် ဆိုသည်မှာ နတ်စင်မြင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခံယူရမည့် မိုးကြိုးဘေး ကိုးဆင့်နှင့် မတူပေ။ မိုးကြိုးဘေး ကိုးဆင့်ကဲ့သို့ မိုးကြိုးပစ်ခတ်မှု ကိုးကြိမ်ပါဝင်မည့်အစား ကောင်းကင်ဘုံ ကံကြမ္မာပြစ်ဒဏ်တွင် မိုးကြိုးပစ်ခတ်မှု တစ်ကြိမ်သာပါဝင်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တည်းသော မိုးကြိုးပစ်ခတ်မှုတွင် မိုးကြိုးဘေး၏ ပစ်ခတ်မှု ကိုးကြိမ်စလုံး၏ စွမ်းအားများ ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းသည် မိုးကြိုးဘေး ကိုးဆင့်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို၍ ဖျက်ဆီးစွမ်းအားပြင်းထန်သည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်ဖြစ်သည်။
ပြင်းထန်သော လေပြင်းမုန်တိုင်း တိုက်ခတ်နေသည်။ ကောင်းကင်ယံတွင် မိုးတိမ်မည်းများ လှိမ့်ဝင်နေပြီး လှိမ့်ဝင်နေသော မိုးတိမ်ထုကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြတ်ပြေးနေကာ ကြီးမားသော စွမ်းအင်လုံးကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းလာနေသည်။
ဝိညာဉ်ကို လွှဲပြောင်းပေးမည့် စက္ကန့်ပိုင်းလေးအတွင်းမှာပင် မိုးကြိုးများ မလွဲမသွေ ကျရောက်လာလိမ့်မည်။
ရုတ်တရက် ရွှေရောင်အလင်းတန်းကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်နှင့်အတူ ဆေးရုံရှိ မှန်ပြတင်းပေါက်များအားလုံး ကွဲအက်သွားသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မြေကြီးတုန်ဟည်းစေသော မိုးကြိုးပစ်သံကြီး ပေါ်ထွက်လာသည်။ အထက်တွင် စုဝေးနေသော မိုးတိမ်မည်းများမှ ရွှေရောင်မိုးကြိုးလျှပ်စီးများသည် အောက်ဘက်သို့ တရှိန်ထိုးဆင်းသက်လာကြပြီး ဆေးရုံကြီးကို တိကျစွာချိန်ရွယ် တိုက်ခတ်လာသည်။
ပြင်းထန်သော လေတိုက်ခတ်မှုကြောင့် အဝတ်အစားများ လွင့်ပျံနေလျက် လောင်ကျန့်ရယ် သည် သူ၏စွမ်းအင်များကို စုစည်းကာ ငွေရောင်ဓားထဲသို့ စီးဆင်းစေလိုက်သည်။ ဟိန်းထွက်သွားသော အသံနှင့်အတူ သူသည် ဓားကို ထောင့်ဖြတ်ယမ်းခိုက်လိုက်သည်။ အမည်းရောင်နှင့် ငွေရောင်အလင်းတန်းများသည် နဂါးပုံစံဖြင့် ရောယှက်တွဲဖော်လာပြီး မိုးကြိုးတန်းဆီသို့ တဟုန်ထိုးပျံသန်းသွားသည်။
ဘုန်း!!
မိုးကြိုးနှင့် နဂါးတို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်ကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ဘေးကင်းရာနယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ အဆောက်အအုံတိုင်းသည် ဤမျက်စိဖြင့်မမြင်နိုင်သော စွမ်းအင်လှိုင်းကြောင့် အောက်ခြေအထိ တုန်ခါသွားကြသည်။
နဂါးနှင့် မိုးကြိုးတို့သည် ကောင်းကင်ယံတွင် အချင်းချင်း အပြိုင်အဆိုင် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် လုံးဝအလျှော့မပေးကြပေ။ အမည်းရောင်အကြေးခွံများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အပိုင်းပိုင်းပြုတ်ကျလာပြီး သွေးနီရောင်မိုးစက်များ ရွာကျလာသည်။
အမည်းရောင်နဂါးကြီးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်လုနီးပါးဖြစ်သွားချိန်တွင် လောင်ကျန့်ရယ် ထံမှ ရုတ်တရက် အော်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နဂါးကြီးသည် ရွှေရောင်မိုးကြိုး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။ အတားအဆီးကင်းမဲ့နေသော မိုးကြိုးတန်းကြီးသည် ဆေးရုံကို ထိုးဖောက်ဖြတ်သန်းသွားကာ နှစ်ခြမ်းကွဲထွက်သွားစေပြီး အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံး ပြိုကျပျက်စီးသွားတော့သည်။