သူတို့နှစ်ဦး အချင်းချင်း တိတ်တဆိတ် အချက်ပြလိုက်ကြပြီးနောက် ခါးတွင် စစ်တံဆိပ်တပ်ဆင်ထားကာ ခေါင်းတွင် အစက်အပြောက်ပုံစံ ဗေဒါဦးထုပ်ဆောင်းထားသော လူငယ်စစ်သားတစ်ဦး ပြေးထွက်လာသည်။ ဖနောင့်ချင်းရိုက်ကာ အလေးပြုရင်း မျက်စိစူးလောက်အောင် တောက်ပသော အပြုံးဖြင့် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"သစ္စာရှိ အစ်မကြီးခင်ဗျား၊ မင်္ဂလာပါ။"
"သစ္စာရှိ အစ်မကြီး" ဟူသော ကျယ်လောင်သည့် နှုတ်ဆက်သံကြောင့် အတွေးထဲမှ လန့်ဖြန့်ကာ နိုးလာပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ့ရှေ့မှ စစ်သားကို တအံ့တဩ မျက်တောင်ခတ်ကာ ကြည့်လိုက်မိသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမည်းစက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် ၏ နောက်လိုက်အပေါင်းအပါအုပ်စုမှာ ကမောက်ကမလုပ်ရခြင်းနှင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်ရခြင်းကို နှစ်သက်မှန်း သူသိသော်လည်း... သူ့ကို မိန်းမတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်စေရန် ဘာက အကြောင်းရင်းဖြစ်စေတာလဲ။ "သစ္စာရှိ အစ်မကြီး" ဟု အခေါ်ခံရခြင်းက သူ့ကိုယ်ပေါ်တွင် ကြက်သီးမွှေးညင်းများ ထသွားစေသည်။
"အဟမ်း... ကျုပ်နာမည်က ဟိုကိုင်ယွမ် ပါ။ ကျုပ်ကို သစ္စာရှိ အစ်မကြီးလို့ မခေါ်ပါနဲ့။ ဒီကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲလို့ မေးလို့ရမလား။"
"သစ္စာရှိ အစ်မကြီးကို တင်ပြပါတယ်။ ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။" စစ်သားလေးက ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ အမည်ခေါ်ဝေါ်ပုံကို ပြင်ဆင်ရန် ကြိုးပမ်းမှုကို လုံးဝဥဿုံ လျစ်လျူရှုလျက် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ တောက်ပစွာ ဆက်လက်ပြုံးနေဆဲဖြစ်ပြီး "သစ္စာရှိ အစ်မကြီး၊ ခင်ဗျား ဘော့စ်ကို လာရှာတာလား။ သူအခုထိ သူ့ရုံးခန်းထဲမှာ ရှိနေတုန်းပဲ။ တိုက်ရိုက်တက်သွားလို့ရသလို ဒီလက်အောက်ငယ်သားကလည်း ခင်ဗျားရောက်လာကြောင်း သူ့ကို သတင်းပို့ပေးနိုင်ပါတယ်" ဟု ဆိုသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် က စစ်သားကို ၎င်း၏အမည်အတိုင်း ခေါ်စေရန် စည်းရုံးရန် ကြိုးစားမှုကို တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း လက်လျှော့လိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "မလိုပါဘူး၊ ငါက ဒီအတိုင်း ဖြတ်သွားဖြတ်လာလုပ်ရင်း ဝင်လာတာပါ။ သူအခု အလုပ်တွေရှုပ်နေတာမို့ မနှောင့်ယှက်တော့ပါဘူး။"
ကျိုးဟွေကျောင်း ရုတ်တရက်ပေါ်လာခြင်းက သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် အနည်းငယ်ဖြစ်စေခဲ့သည်။ စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူသည် တရားထိုင်ရန် အာရုံစိုက်မရနိုင်သည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်ရာ မြို့ထဲသို့ လမ်းလျှောက်ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏မသိစိတ်က သူ့ကို ဤနေရာ၊ ကွပ်ကဲရေးဌာနချုပ်ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် ၏ ဒဏ်ရာရရှိမှုနှင့် နောက်ဆက်တွဲ ဖမ်းဆီးခံရမှုတို့အပြီးတွင် သူသည် ပြန်လည်ကျန်းမာလာရန် ရက်အတော်ကြာ အချိန်ယူခဲ့ရပြီး နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်း အဆင့်ခုနစ်သို့ အောင်မြင်စွာတက်လှမ်းနိုင်ရန် ဟိုကိုင်ယွမ် အား ကူညီပေးခဲ့သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် လုံခြုံဇုန်သို့ သူပြန်ရောက်လာချိန်တွင် သူ့ကိုစောင့်ဆိုင်းနေသော အလုပ်ပမာဏမှာ တောင်ပုံလေပုံ စုပုံနေခဲ့သည်။ လောင်ကျန့်ရယ် ကို မနှောင့်ယှက်လိုသလို ပို၍အရေးကြီးသော ကိစ္စများမှ သူ့အာရုံကိုလည်း မလွှဲပြောင်းစေလိုပေ။
သူ့အနေဖြင့် လောင်ကျန့်ရယ် ကို လွမ်းဆွတ်မိသော်လည်း ဤနေရာတွင် တစ်ခဏရပ်နေရုံဖြင့် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။
"မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး။ သစ္စာရှိ အစ်မကြီး၊ ရာသီဥတုက အေးပါတယ်။ ဒီအတိုင်း ဆက်ရပ်နေရင် ခင်ဗျား ရေခဲမတတ်ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားသာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ဘော့စ်က ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လက်မောင်းလက်ထောက်တွေကို ဖြဲထုတ်ပစ်မှာ။ ဧည့်ခန်းထဲဝင်ပြီး အနားယူပါလား။ ကျွန်တော် ပူပူနွေးနွေး လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်လောက် ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်။"
"အဟမ်း... အဲဒါကတော့ မဖြစ်သင့်ပါဘူး။ မင်းတို့ကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေလိမ့်မယ်။"
"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ သစ္စာရှိ အစ်မကြီးကို ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်တာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ!" စစ်သား၏အပြုံးသည် ပို၍ပင်ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် အား လေးစားစွာဖြင့် အဆောက်အအုံအတွင်းသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။
ထိုလူ၏ ကျွန်ခံလိုသည့်အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မူလက စိတ်ညစ်နေခဲ့သော ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အူမြူးကာ တိုးတိုးလေးရယ်မိတော့သည်။ ဟာ... ဤကဲ့သို့ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုလေးက သူ့စိတ်ခံစားချက်ကို အနည်းငယ်ကောင်းမွန်လာစေသည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဟိုကိုင်ယွမ် က အစောင့်အား လမ်းပြရန် လက်ဟန်ပြလိုက်စဉ်မှာပင် စစ်သား၏မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း သူ၏အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ လူငယ်လေး တုံ့ပြန်ချိန်မရလိုက်မီ ထိုလူသည် "သတိထားကြ!" ဟု အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ဟိုကိုင်ယွမ် ထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။
ဘန်း!
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စစ်ဘက်နယ်မြေအတွင်းရှိ အေးချမ်းမှုကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ပစ္စတိုသေနတ် ပစ်ဖောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သွေးစက်များ အောက်ခြေမြေပြင်ပေါ်သို့ စင်ထွက်လာပြီး ၎င်း၏နောက်တွင် ရူးသွပ်နေသော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "တရားမဝင်တဲ့ စောက်ကောင်! သေစမ်း!"