* [Action](https://novelping.com/novelping-genres/action "Action") * [Adventure](https://novelping.com/novelping-genres/adventure "Adventure") * [Anime & comics](https://novelping.com/novelping-genres/anime-&-comics "Anime & comics") * [Comedy](https://novelping.com/novelping-genres/comedy "Comedy") * [Drama](https://novelping.com/novelping-genres/drama "Drama") * [Eastern](https://novelping.com/novelping-genres/eastern "Eastern") * [Fan-fic](https://novelping.com/novelping-genres/fan-fic "Fan-fic") * [Fan-fiction](https://novelping.com/novelping-genres/fan-fiction "Fan-fiction") * [Fantasy](https://novelping.com/novelping-genres/fantasy "Fantasy") * [Game](https://novelping.com/novelping-genres/game "Game") * [Gender bender](https://novelping.com/novelping-genres/gender-bender "Gender bender") * [Harem](https://novelping.com/novelping-genres/harem "Harem") * [Historical](https://novelping.com/novelping-genres/historical "Historical") * [Horror](https://novelping.com/novelping-genres/horror "Horror") * [Isekai](https://novelping.com/novelping-genres/isekai "Isekai") * [Josei](https://novelping.com/novelping-genres/josei "Josei") * [Litrpg](https://novelping.com/novelping-genres/litrpg "Litrpg") * [Magic](https://novelping.com/novelping-genres/magic "Magic") * [Magical realism](https://novelping.com/novelping-genres/magical-realism "Magical realism") * [Martial arts](https://novelping.com/novelping-genres/martial-arts "Martial arts") * [Mature](https://novelping.com/novelping-genres/mature "Mature") * [Mecha](https://novelping.com/novelping-genres/mecha "Mecha") * [Military](https://novelping.com/novelping-genres/military "Military") * [Modern life](https://novelping.com/novelping-genres/modern-life "Modern life") * [Mystery](https://novelping.com/novelping-genres/mystery "Mystery") * [Psychological](https://novelping.com/novelping-genres/psychological "Psychological") * [Realistic](https://novelping.com/novelping-genres/realistic "Realistic") * [Reincarnation](https://novelping.com/novelping-genres/reincarnation "Reincarnation") * [Romance](https://novelping.com/novelping-genres/romance "Romance") * [School life](https://novelping.com/novelping-genres/school-life "School life") * [Sci-fi](https://novelping.com/novelping-genres/sci-fi "Sci-fi") * [Seinen](https://novelping.com/novelping-genres/seinen "Seinen") * [Shoujo](https://novelping.com/novelping-genres/shoujo "Shoujo") * [Shoujo ai](https://novelping.com/novelping-genres/shoujo-ai "Shoujo ai") * [Shounen](https://novelping.com/novelping-genres/shounen "Shounen") * [Shounen ai](https://novelping.com/novelping-genres/shounen-ai "Shounen ai") * [Slice of life](https://novelping.com/novelping-genres/slice-of-life "Slice of life") * [Smut](https://novelping.com/novelping-genres/smut "Smut") * [Sports](https://novelping.com/novelping-genres/sports "Sports") * [Supernatural](https://novelping.com/novelping-genres/supernatural "Supernatural") * [System](https://novelping.com/novelping-genres/system "System") * [Thriller](https://novelping.com/novelping-genres/thriller "Thriller") * [Tragedy](https://novelping.com/novelping-genres/tragedy "Tragedy") * [Urban](https://novelping.com/novelping-genres/urban "Urban") * [Urban fantasy](https://novelping.com/novelping-genres/urban-fantasy "Urban fantasy") * [Video games](https://novelping.com/novelping-genres/video-games "Video games") * [War](https://novelping.com/novelping-genres/war "War") * [Wuxia](https://novelping.com/novelping-genres/wuxia "Wuxia") * [Xianxia](https://novelping.com/novelping-genres/xianxia "Xianxia") * [Xuanhuan](https://novelping.com/novelping-genres/xuanhuan "Xuanhuan") * [Yaoi](https://novelping.com/novelping-genres/yaoi "Yaoi") * [Yuri](https://novelping.com/novelping-genres/yuri "Yuri")
* [Options](javascript:void(0))Theme Aa Night Aa Light Aa Paper Aa Sepia Aa Night Aa Classic Aa Black (AMOLED) Aa Light blue Aa Light yellow Aa Legacy sepia Aa Dark blue Aa Dark yellow Aa Wood grain Aa White Text brightness Soft Normal Bright Font family Font size A−A+ Line height Page width Compact Standard Wide Full Paragraph spacing Wide Compact Text align Left Justify Indent On Off Bionic reading On Off English only: switch Translation back to English to use it. Translation Read aloud Listen to this chapter Auto scroll Start 4 Auto next chapter On Off Reset to defaults
[Login](https://novelping.com/login-email?next=%2Fbook%2Frebirth-of-mc%2Fchapter-154 "Login")[Sign up](https://novelping.com/register "Sign up")
1. [](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc/chapter-154)[Novel](https://novelping.com/ "NovelPing") 2. # [Rebirth of MC](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc "Rebirth of MC")
3. [Chapter 154](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc/chapter-154 "Chapter 154")
[Rebirth of MC](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc "Rebirth of MC") ## [Chapter 154](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc/chapter-154 "Chapter 154")
* * *
[](javascript:void(0) "Back to chapter top")
[Prev Chapter](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc/chapter-153 "Chapter 153")[Next Chapter](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc/chapter-155 "Chapter 155")
* * *
ဟัมမာ (Hummer) ကားနောက်ခန်းထဲတွင် ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်များဖြင့် ထစ်ကြဲနေသော လူငယ်လေးသည် မျက်နှာကို ငုံ့ကာ ပမာဏကြီးမားသည့် မန်ထိုမုန့်ကို ကိုက်စားနေရှာသည်။ မျက်ရည်စကြီးများကမူ သူ၏မျက်လုံးအိမ်မှ တစ်စက်ချင်းစီ ကျဆင်းလာနေ၏။
"ဟေ့ကောင်လေး၊ မငိုဘဲနေလို့ မရဘူးလား" လောင်ကျန့်ရယ် က နောက်ကြည့်မှန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ရင်း ထိုလူငယ်လေးအား ပြောလိုက်သည်။ "သတိထားဦး၊ လေချွန်သလိုနဲ့ မွှန်သေသွားဦးမယ်။ ဖုတ်ကောင်အုပ်စုရဲ့ လက်သည်းခွံကြားကနေ လွတ်မြောက်လာပြီးမှ အစားအသောက်နဲ့ မွှန်သေသွားတာမျိုးက ရှက်စရာကောင်းတဲ့ သေဆုံးနည်းမျိုး ဖြစ်နေလိမ့်မယ်"
"ကျ... ကျနော် မငိုချင်ပါဘူး ဒါပေမဲ့... ဒါပေမဲ့ မျက်ရည်တွေက ကျနော်ဆန္ဒနဲ့မပါဘဲ ကျလာတာပါ။ ဝူး... ဝူး... ကျနော့်ကို ကာကွယ်ရင်း အသက်ပေးသွားကြတဲ့ ကျနော့်ရဲ့အဖော်တွေကို သတိရလိုက်မိတိုင်း ကျနော့်မျက်ရည်တွေက... ဝူး... ဆက်တိုက်ကို ကျလာတာပါ..." လောင်ကျန့်ရယ် ၏ စကားကြောင့် လူငယ်လေးမှာ ပို၍ပင် ငိုကြွေးမိတော့သည်။
"ကျန့်ယဲ့၊ သူ့ကို ထပ်ပြီး မစတော့နဲ့တော့။" ဟိုကိုင်ယွမ် က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်ပြီး သူ့ကုတ်အင်္ကျီ အပြင်ဘက်အိတ်ထဲမှ တစ်ရှူးစက္ကူတစ်ရွက်ကို ထုတ်ယူကာ နောက်ခန်းထဲမှ လူထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည် - "မျက်ရည်တွေ သုတ်လိုက်စမ်းပါ။ လူတစ်ယောက် သေသွားပြီဆိုရင် ပြန်ရှင်လာလို့ မရတော့ဘူး။ မင်းရဲ့အဖော်တွေက သူတို့ရဲ့အသက်ကို အစားထိုးပြီး မင်းကို အသက်ရှင်စေခဲ့တာဆိုတော့ မင်းအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ကျေးဇူးကို မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ စွဲထင်ထားပြီး ကောင်းကောင်း ဆက်ရှင်သန်ရမယ်။"
"အင်း၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" ပေးလာသည့် တစ်ရှူးကို ယူလိုက်ရင်း လူငယ်လေးက မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီးမှ အစာကို ဆက်လက် ဝါးမျိုစားသုံးတော့သည်။ သူသည် ပင်ပန်းနေသလို ဆာလောင်နေမှန်းလည်း သိသာလှပေသည်။ မန်ထိုမုန့်ကို စားသောက်ပြီးနောက် သူသည် ရှေ့မှ လူနှစ်ဦးဆီသို့ မျက်နှာမူကာ မော့ကြည့်လာသည်။ "အဟမ်း... ကျနော် ခင်ဗျားတို့ကို တစ်ခုလောက် မေးလို့ရမလား မသိဘူး"
"မေးလေ" ဟု လောင်ကျန့်ရယ် က ပြောသည်။
"ကျနတို့ ဟွမ်းရှန် (Huan Shan) မဟာလမ်းမကြီးရဲ့ နံပါတ် ၅၂၄ မှာ တစ်ခါ ဆုံဖူးကြသေးလား။" လူငယ်လေးက စူးစမ်းမေးမြန်းလာသည်။ "အဲ့ဒီတုန်းက ကျနော် လူဆိုးအုပ်စုတစ်စုရဲ့ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး နောက်ပိုင်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ ကယ်တင်တာကို ခံခဲ့ရဖူးတယ်..."
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခﺎ ယာဉ်မောင်းရော ခရီးသည်ပါ အချင်းချင်း တစ်လှည့်စီ ကြည့်လိုက်ကြပြီးမှ ရှက်သွေးဖြန်းနေသော လူငယ်လေးဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ခရမ်းပြာရောင် စွဲထင်နေသော ဒဏ်ရာများနှင့် ပွန်းပဲ့ရာများအောက်တွင် ဤလူငယ်လေးမှာ ရုပ်ရည်ချောမောသူတစ်ဦး ဖြစ်နေပေသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် က နှုတ်ခမ်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ဟလိုက်သည် - "အဲ့ဒီလို ဖြစ်ရပ်မျိုးကို ငါ မှတ်မိသားပဲ၊ မင်းလည်း အဲဒီထဲမှာ ပါတာပေါ့လေ။"
"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်။ တကယ် ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်ပဲ။ ခင်ဗျားတို့က ကျနော့်ကို ထပ်ကယ်ပေးခဲ့ကြတာပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ။" လူငယ်လေး၏ အသံတွင် ရိုးသားေဖြာင့်မတ်သည့် ကျေးဇူးတင်ဂုဏ်ပြုမှုများ လွှမ်းခြုံနေသည်။ "ဒါနဲ့လေ၊ ကျနော့်ကို မိတ်ဆက်ခွင့်ပြုပါဦး။ ကျနော့်နာမည်က ချန်မင်ချန်းပါ။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ နာမည်တွေကရော ဘယ်လိုခေါ်လဲဗျ။"
"ငါက လောင်ကျန့်ရယ်၊ သူက ဇီယွမ် လေ။"
"နောက်မှပဲ အားလုံးကို အပ်ပါတယ်။" ချန်မင်ချန်း က ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော်လည်း တောက်ပသည့် အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးပြလိုက်သည်။
"အချင်းချင်းပါပဲ။" ဟိုကိုင်ယွမ် က တိုတိုတုတ်တုတ် ပြန်ဖြေသည်။
ချန်မင်ချန်းနှင့် ဆုံဖြစ်ခဲ့သည့် ဤသေးငယ်သော အဖြစ်အပျက်ကလေးကို ဖယ်ထားလိုက်လျှင် ယာဉ်တန်းကြီးသည် X မြို့မှ E မြို့အထိ တားဆီးမှု တစ်စုံတစ်ရာမရှိဘဲ ချောမွေ့စွာ ခရီးပေါက်လာခဲ့ကြသည်။ E မြို့ကို အဝေးမှ လှမ်းမြင်လိုက်ရချိန်တွင် အချို့သော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများမှာ ဝမ်းသာအားရဖြင့် မျက်ရည်ပင် ကျကုန်ကြလေသည်။
E မြို့၏ လုံခြုံရေးဇုန်ကို အနားယူရန်အတွက် လုံခြုံစိတ်ချရသော နေရာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြသည်။ ရာသီဥတုက ပို၍ အေးလာပြီဖြစ်ရာ ဤခရီးစဉ်အတွင်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အများအပြားမှာ ဖျားနာခဲ့ကြရသည်။ သို့သော်လည်း အသက်ဆုံးရှုံးရသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ခြင်းကပင် ကံကောင်းထောက်မမှု တစ်ရပ်ဟု ဆိုရပေမည်။ လုံခြုံရေးဇုန်အတွင်းသို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရောက်ရှိလာကြသဖြင့် တစ်ခုလုံးမှာ လှုပ်လှုပ်ရှားရှားနှင့် စည်ကားနေပေသည်။ E မြို့၏ ဒေသခံများကို လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးရန် တာဝန်ယူထားသော အစောင့်အရှောက် တပ်ဖွဲ့များမှာ အများစုမှာ A မြို့သို့ ထွက်ခွာသွားနှင့်ကြပြီဖြစ်ခြင်းက တော်သေးသည်ဟု ဆိုရမည်၊ မဟုတ်လျှင် လူတိုင်းအတွက် နေရာလပ် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။
"ဖူး... သေလောက်အောင် ပင်ပန်းတာပဲ။" ယာဉ်တစ်စီးတည်းတွင် ရက်ပေါင်း နှစ်ဆယ်နီးပါး ပိတ်လှောင်ခံထားရသည်မှာ မည်မျှပင် သည်းခံနိုင်စွမ်းရှိသောသူ ဖြစ်စေကာမူ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်သာ ဖြစ်သည်။ သူ့အတွက် သတ်မှတ်ပေးထားသော အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ ပျော့ပျောင်းကြီးမားသည့် အိပ်ရာပေါ်သို့ ကိုယ်ကို ပစ်ချလိုက်ခြင်းကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။
"အဲဒီလို အေးစိမ့်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ထဲမှာ ကားပေါ်မှာပဲ အကြာကြီး နေလာခဲ့ရတာ... အိပ်ခါနီးရင် ရေနွေးနဲ့ အရင်ဆုံး ရေချိုးလိုက်ဦးမှပေါ့။" မွေ့ရာပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လဲလျောင်းနေသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လောင်ကျန့်ရယ် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အလိုလို ကွေးညွတ်သွားပြီး အိပ်ရာဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"အဟမ်း... ခဏလောက် အရင်အိပ်ပါရစေဦး..." ဟိုကိုင်ယွမ် က သူ့ပါးပြင်ကို ပုဝါဖော့ဖော့လေးနှင့် ပွတ်သပ်ရင်း မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ တိုးတိုးလေး ညည်းညူလိုက်သည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် အလွန်တရာမှ တည်ကြည်အေးစက်နေတတ်သူ တစ်ဦးထံမှ ထိုကဲ့သို့ ချစ်စရာကောင်းသော အမူအရာမျိုး ထွက်ပေါ်လာခြင်းက လူတစ်ယောက်၏ ရင်ဘတ်ကို လှုပ်ခတ်သွားစေနိုင်ပေသည်။
လောင်ကျန့်ရယ် လည်း ကင်းလွတ်ခွင့် မရှိပေ။ သူ၏ ယွမ် လေး၏ ဘေးတွင် ဝင်လှဲလိုက်ရင်း လူကြီးဖြစ်သူက လက်ကိုဆန့်ထုတ်ကာ ဖျော့တော့နေသော ပါးပြင်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပြီး သူ၏လက်ချောင်းများမှာ ရှည်လျားသပ္ပာယ်ကာ ပုံစံကျလှသည့် ပုံစံပျော့ ဆံပင်မျှင်များကြားသို့ ဝင်ရောက်၍ ရစ်ပတ်သွားလေသည်။
"ယွမ် လေး၊ မင်းသာ ဆက်ပြီး ဒီလိုပုံစံမျိုး လုပ်နေမယ်ဆိုရင် ကိုယ် ကိုယ်ထိန်းနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ကိုယ်တိုင်ပဲ ရေဆေးပေးလိုက်မိတော့မှာကို မညည်းနဲ့တော့နော်။" သူက ကိုင်းညွတ်လာပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နားရွက်ဖျားကို နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။
~~~
"ဝါး..." (သစ်ပင်ဝိဉာည် ၏ ငိုကြွေးသံ)
နောက်ကျောတွင် ချည်ထည်အင်္ကျီတစ်ထည်ကို ဆွဲငင်ရင်း လျိုယིင် က စမ်းရေကန်စွန်းဘက်သို့ ပေါ့ပါးစွာဖြင့် မျောလွင့်လာသည်။ အဝတ်အစားများကို ကန်ဘန်တွင် ချထားလိုက်ပြီးနောက် ကန်ဘေးတွင် ထိုင်ချကာ ဟိုကိုင်ယွမ် ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
"အိုင်၊ လျိုယင်..." ဟိုကိုင်ယွမ် က ရေပြင်ပေါ်သို့ ပေါ်လာပြီး ကန်စွန်းဘက်သို့ မျောလွင့်သွားကာ ထိုဓားဝိညာဉ်ငယ်လေးကို စဉ်းစားတွေးတောနေဟန်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း... မင်းရဲ့ ရှေ့ဘိုးဘေး ဟိုကိုင်ယွမ် ကို အရမ်းကြာအောင် သိခဲ့တာဆိုတော့... အဟမ်း... သူ ကြိုက်နှစ်သက်ရတဲ့သူရော တစ်ယောက်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးလား။"
ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လျိုယင်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ထိုဆူဖြိုးချစ်စရာကောင်းသော မျက်နှာလေးမှာ ရုတ်တရက် ညှိုးကျသွားလေသည်။
လျိုယင်၏ မျက်နှာတွင် ထိုကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုး ပေါ်လာစေမိသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားရကာ ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ သူ၏ သိလိုစိတ်က အနိုင်ရသွားသည်အထိ ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်နေမိသည်။ ထို့နောက် အနီးသို့ ကိုင်းညွတ်လာကာ မေးလိုက်သည် - "ဟဲဟဲ... တကယ်ပဲ သူကြိုက်တဲ့သူ ရှိခဲ့တာလား။"
ဓားဝိညာဉ်ငယ်လေးမှာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ကာ သက်ပြင်းအသေးစားလေး တစ်ချက်ချလိုက်ပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ဟင်... တကယ်ပဲလား။ တကယ်ကို ရှိခဲ့တာပေါ့။ အဲဒီလူက ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဟင်။" လူငယ်လေး၏ မျက်လုံးများမှာ သိချင်ဇောဖြင့် တောက်ပလာသည်။
ကလေးငယ်ကဲ့သို့ မျက်နှာလေးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ညှိုးငယ်သွားပြီး တောက်ပနေသည့် ဖြူစင်သော ဆံပင်များပင် တွဲလွဲကျသွားသလို ဖြစ်သွားသည်။ တစ်ဟုန်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိုဓားဝိညာဉ်မှာ မီးမြိုက်တတ်သော နဂါးငယ်လေး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။
"အားဟားဟား... ဂရုး...(အဲဒီကောင် ယုတ်မာကောင်။ အဲဒီ့ထက်လွန်ကဲတဲ့ ယုတ်မာကောင်ကြီး။ ငါ့ကို နောက်တစ်ခါ ထပ်မတွေ့စေနဲ့၊ မတွေ့ရရင် သူံ့ကို အပိုင်းပိုင်းခုတ်သတ်ပစ်မယ် ဟိန်းဟစ်!)"
ကိုယ်ပေါ်တွင် ရေစက်များ တဲကျန်နေဆဲဖြစ်ပြီး အဝတ်အစားများမှာ ရှုပ်ပွနေကာ စိုစွတ်နေသော ဆံပင်များကလည်း စိုစွတ်နေသည့် အသားအရေနှင့် ကပ်နေလျက်ရှိရာ ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ ရေနစ်ထားသည့် ကြက်ပေါက်စလေး တစ်ကောင်နှင့် တူနေပေသည်။
ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်လာလာချင်း ဟိုကိုင်ယွမ် လောင်ကျန့်ရယ် မြင်လိုက်ရသည့် ပထမဆုံး မြင်ကွင်းမှာ ဤကဲ့သို့ သနားစရာကောင်းသော ပုံစံဖြင့် အခန်းလယ်ခေါင်တွင် ကြောင်အန်းအန်း ရပ်နေသော လူငယ်လေးပင် ဖြစ်သည်။
"မင်း ဘာဖြစ်တာလဲ။" သူက အနည်းငယ် တွေဝေသွားကာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီးမှ လူငယ်လေးဘက်သို့ အမြန်လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ပခုံးပေါ်တင်ထားသော တဘက်ကိုယူကာ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ရှည်လျားစိုစွတ်နေသော ဆံပင်များကို ခြောက်သွားအောင် သုတ်ပေးလိုက်သည်။
"အဟမ်း... ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ လျိုယင်ကို မမေးသင့်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုကို သွားမေးမိလို့ သူ ဒေါသပေါက်ကွဲသွားတာပါ..." လောင်ကျန့်ရယ် ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ထိတွေ့မှုကို ခံယူရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က တိုးတိုးလေး ညည်းညူလိုက်သည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း သတိမထားမိလိုက်ဘဲ စစ်သားဖြစ်သူဘက်သို့ အလိုလို တိုးကပ်သွားပြီး မွှေးကြိုင်သော ရနံ့သင်းသင်းလေးတစ်ခု ရလာသဖြင့် အသက်ကို ပြင်းပြင်းလေး နှစ်ချက် သုံးချက် ရှူသွင်းလိုက်သည်။ "ကျန့်ယဲ့၊ ခင်ဗျားဆီက ရနံ့လေးက မွှေးတာပဲ။ ရေမွှေးဆွတ်ထားတာလား။"
ဟိုကိုင်ယွမ် က ခွေးပေါက်စလေးတစ်ကောင်လို သူ့ကိုယ်ကို ဆက်လက် နမ်းရှိုက်နေသည်ကို မြင်တော့ လောင်ကျန့်ရယ် က အလိုလိုက်သည့် အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။ "မိုက်မဲလိုက်တာ၊ ကိုယ်က မိန်းမမှ မဟုတ်တာ။ ဘယ်လို ရေမွှေးမျိုးကို ဆွတ်မှာလဲ။ ဒါ့အပြင် အခုက ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးလေ... အဟမ်း... ပြီးတော့မှ ကိုယ်က အခုမှ ရေအေးနဲ့ ရေချိုးလာတာ၊ ရေချိုးဆပ်ပြာတောင် သုံးမထားဘူး။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မွှေးနေရမှာလဲ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ယွမ် လေးကသာ တကယ် မွှေးနေတာပါ..." ထိုသို့ ပြောရင်း သူက ခေါင်းကို ငုံ့ချလိုက်ကာ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ လည်တိုင်ကို နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။
"ကျ... ကျနော်လည်း ရေချိုးဆပ်ပြာတို့ ရေမွှေးတို့ ဘာမှ မသုံးထားပါဘူး။" မျက်နှာရဲတက်လာရင်း သူက လောင်ကျန့်ရယ် ကို အသာအယာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။
"ကိုယ် သိပါတယ်" မျက်နှာနီမြန်းနေသော လူသားကို သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြန်ဆွဲသွင်းလိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ဆံပင်များကြားထဲသို့ နှာခေါင်းကို အပ်လိုက်သည်။ "ယွမ် လေး..."
"င်?"
"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းက... ဘယ်အချိန်ရောက်မှ အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို ရောက်မှာလဲ။" ချစ်သူ၏ သွယ်လျသော ပခုံးပေါ်တွင် မေးတင်လိုက်ရင်း လောင်ကျန့်ရယ် မှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အမူအရာကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။
"ဟင်? ဘာဖြစ်လို့လဲ... ကျနော်က အခုမှ အဆင့်ခြောက်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ ဘာဖြစ်လို့လဲ" ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းကာ လောင်ကျန့်ရယ် ကို ကြည့်လိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က ဤရုတ်တရက် မေးခွန်းကြောင့် အံ့သြသွားကာ မေးလိုက်သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် က သူ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး သိပ်မမေးတတ်လှပေ၊ သို့ပါလျက်နှင့် ယခုကဲ့သို့ ရုတ်တရက်ကြီး ဘာကြောင့် မေးလာရပါသနည်း။
"အာ... ကိုယ်လည်း ဘာကြောင့်မှန်း မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းသာ နောက်ဆုံး အဆင့်ကို ဖောက်ထွက်သွားနိုင်ပြီဆိုရင်... တို့တွေ..." လောင်ကျန့်ရယ် ၏ အမူအရာမှာ အလွန်တရာမှ လေးနက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း စကားကို အဆုံးမသတ်ဘဲ ရပ်သွားလေသည်။
"တို့တွေက ဘာလုပ်လို့ရမှာလဲ။" မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး အံ့သြနေဆဲ မျက်နှာထားကြီးက ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။
သူ အမှန်တကယ် ဘာကို ပြောချင်နေတာပါလိမ့်? ဤလူမိုက်လေးကတော့လေ...
"တို့တွေက နောက်ဆုံးတော့..."
c/chapter-153 "Chapter 153")[Next Chapter](https://novelping.com/book/rebirth-of-mc/chapter-155 "Chapter 155")
Comments Report issue