"ခင်ဗျားက ဘယ်သူ့ကိုမှ အကြောင်းမကြားဘဲ သန်းခေါင်ယံကြီးမှာ ထွက်သွားတော့ ရွာသားတွေ အရမ်းပူပန်ခဲ့ကြတာပေါ့။ အဲဒီနောက်မှာ ကျုပ်က ခင်ဗျား နောက်ဆုံးနေ့က မှာခဲ့တာတွေကို ပြန်စဉ်းစားမိပြီး ရွာသူကြီး ကို သတင်းပို့လိုက်တယ်။ သူက ခင်ဗျားဟာ ကျုပ်တို့ရဲ့ ကျေးဇူးရှင်ဖြစ်ပြီး ဘေးအန္တရာယ်တစ်ခု ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတာကို ကြိုသိသွားလို့သာ အဲဒီလို မှာခဲ့တာဖြစ်ရမယ်လို့ ပြောတယ်။ ဒါကြောင့် ကျုပ်တို့လည်း ခင်ဗျားရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း လိုက်လုပ်ဖို့ ရွာသူကြီး က အမိန့်ပေးခဲ့တယ်လေ။ အဲဒီနောက် လပိုင်းတွေအတွင်းမှာ ကျုပ်တို့ ငွေကြေးတွေစုပြီး တောင်ငယ်လေးရဲ့ လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ကြီးမားတဲ့ တံခါးကြီးတစ်ခု တည်ဆောက်ခဲ့ကြတယ်။ ခင်ဗျားထွက်သွားပြီး လပိုင်းအကြာမှာတော့ ရွံစရာကောင်းတဲ့ ဘီလူးတွေ ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူကမှ ထင်မထားခဲ့မိဘူး။ ရွာထဲကနေ ထွက်သွားတဲ့ ဘယ်သူမဆို အဲဒီသတ္တဝါတွေထဲက တစ်ကောင်အဖြစ်နဲ့ ပြန်ရောက်လာကြတယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှ ကျုပ်တို့လည်း ခင်ဗျားသတိပေးခဲ့တာ ဒါကိုပါလားဆိုပြီး သဘောပေါက်သွားတော့တာပဲ။ ရွာသားတွေလည်း အရမ်းကြောက်သွားကြပြီး တံခါးတွေကိုပိတ်ကာ အိမ်တွေထဲမှာပဲ အကြာကြီးပုန်းနေခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီနောက် ခြောက်လအကြာမှာတော့ ဇွန်ဘီအုပ်ကြီးတစ်ခုက ဘယ်ကနေမှန်းမသိ ရောက်လာကြတယ်။ တံခါးတွေလည်း ကျိုးကျကုန်ပြီး ကျုပ်တို့ရွာလည်း ဝိုင်းခံရတော့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာက ဘယ်သူမှ ရွာထဲဝင်မလာနိုင်ကြဘူး။ ကျုပ်တို့တွေက ဒါကို ကျုပ်တို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးတဲ့ တောင်စောင့်နတ်ရဲ့ မေတ္တာတရားလို့ ထင်ခဲ့ကြတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့ရဲ့ကံက အမြဲတမ်းကောင်းနေတာတော့ မဟုတ်ဘူး။ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အုပ်စုတစ်ခုက ကျုပ်တို့ရွာကို လုယက်ဖို့ဝင်လာကြပြီး အဲဒီလုပ်ရပ်ကြောင့် ရွာသားတော်တော်များများလည်း ဒဏ်ရာရခဲ့ကြတယ်။ တခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့တဲ့အဆုံး ကျလည်း အသက်ရှင်ကျန်ရစ်တဲ့ ရွာသားတွေနဲ့အတူ ထွက်လာခဲ့ရတာပေါ့။ ဟိုသွားသည်သွား လျှောက်သွားရင်းနဲ့ နောက်ဆုံး ဒီကိုရောက်လာခဲ့ကြတာပဲ" ဟိုကိုင်ယွမ် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း ရှိုးဇီက အသာအယာသက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "ဟိုကိုင်ယွမ် လေး၊ ခင်ဗျား အများကြီးပြောင်းလဲသွားတာပဲ။ ပိုပြီးကြည့်ကောင်းလာတယ်၊ ဆံပင်တွေလည်း ရှည်လာတယ်။ ပထမတော့ ကျုပ် လူမှားပြီထင်တာ..."
"အဟွန်း... ကျုပ်က ဆံပင်ညှပ်ဖို့ အာရုံမစိုက်အားဘဲ လွှတ်ထားလိုက်တာလေ။" သူ့ရဲ့ နက်မှောင်တဲ့ဆံပင်တွေကြားကို လက်ချောင်းသွယ်သွယ်လေးတွေ ထိုးသွင်းရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က ပြုံးလျက် ပုခုံးတစ်ချက်တွန့်လိုက်သည်။
သူက သူ့ဆံပင်ကို သေသေချာချာ ဂရုစိုက်တတ်သူမဟုတ်ဘဲ အများစုကတော့ အဲဒီအတိုင်းပဲ ထားတတ်သည်။ ခေါင်းလျှော်ပြီး ခြောက်အောင်လုပ်တာကလွဲလို့ သူက ဘယ်တော့မှ ဘီးမဖြီးတတ်ပေ။ သို့သော်လည်း ဆံပင်တွေက ရှုပ်ပွခြင်း၊ ထုံးသွားခြင်း လုံးဝမရှိဘဲ အမြဲတမ်း ညက်ညောပြီး ဖြောင့်စင်းနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုအနှောင့်အယှက်မှ မပေးတတ်တာကြောင့် သူကလည်း ဆံပင်ရှည်ရှည်နဲ့ နေရတာကို တဖြည်းဖြည်း အကျင့်ပါသွားခဲ့သည်။
ထို့အပြင် လောင်ကျန့်ရယ် ကလည်း သူ့ရဲ့ဆံပင်ရှည်ရှည်ကို သဘောကျပုံပေါ်နေသည်။
"ဟိုကိုင်ယွမ် လေးက ဆံပင်ရှည်နဲ့ဆိုတော့ အရမ်းလှတာပဲ" ဟု ရှိုးဇီက ဝန်ခံလိုက်ပြီး သူ့ပါးပြင်ပေါ်တွင် ပန်းရောင်သမ်းသွားသည်။
ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ကျရောက်လာတဲ့အခါ သူ့စိတ်ထဲမှာ ဟိုကိုင်ယွမ် အတွက် အမြဲတမ်းစိုးရိမ်ပူပန်နေမိပြီး ဒီလူငယ်လေးများ အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရမလားဆိုပြီး ကြောက်နေခဲ့မိသည်။ ညတိုင်းလိုလို သူ (ဟိုကိုင်ယွမ်) အသက်ရှင်လျက်နဲ့ ကျန်းမာပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးနေခဲ့တာပေါ့။ အခုတော့ ဒီလိုကြည့်ကောင်းတဲ့ လူငယ်လေးကို ပြန်တွေ့ရတဲ့အခါ သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှာ နှလုံးခုန်သံတွေ အရှိန်ပြင်းလာပြီး တဒုန်းဒုန်းနဲ့ ခုန်နေရပါတော့သည်။
ရှိုးဇီရဲ့ ချီးကျူးစကားကြောင့် ဟိုကိုင်ယွမ် က အသာအယာပြုံးလိုက်သည်။ "ဘယ်သူက လူတစ်ယောက်ကို လှတယ်လို့ ချီးကျူးတတ်တာလဲဗျ။ ဒါနဲ့ ရှိုးဇီအကိုကြီး၊ ဘာလို့ တံခါးဝအပြင်ဘက်မှာ ရောက်နေရတာလဲ။ ခင်ဗျားနဲ့ တခြားရွာသားတွေ လုံခြုံရေးဇုန်ထဲမှာ နေထိုင်နေကြပြီလို့ မပြောခဲ့ဘူးလား"
"အဟွန်း? အော်၊ ဟုတ်သားပဲ။ ပျော်လွန်းအားကြီးလို့ ခင်ဗျားကို ပြောဖို့မေ့သွားတယ်။ ကျုပ်က အခုစစ်တပ်အတွက် အလုပ်လုပ်နေတာလေ၊ အဲဒါကြောင့် သူတို့ကို ဒီအတိုင်းအဆကြီးမားတဲ့ လူအင်အား ရွှေ့ပြောင်းရေးလုပ်ငန်းမှာ ကူညီပေးနေတာပေါ့။" ရှိုးဇီက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့ ဟိုကိုင်ယွမ် လေး၊ ခင်ဗျားကရော ဘာလို့ဒီကိုရောက်နေရတာလဲ။ Y မြို့မှာရှိနေပြီးမှ A မြို့ဘက်ကိုသွားဖို့အတွက် ဒီကိုကြိုလာတာပါလို့တော့ မပြောနဲ့နော်။"
ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးထဲမှာ စစ်တပ်ထဲဝင်ပြီး အလုပ်လုပ်ရဖို့ ဘယ်လောက်များများက စိတ်ကူးယဉ်နေကြမလဲ။ သူ့ရဲ့လူငယ်ဆန်မှုနဲ့ ကြံ့ခိုင်မှုသာမရှိရင် သူရွေးချယ်ခံရမှာ မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ဟိုကိုင်ယွမ် က သူ့ကိုအဲဒီလိုမေးလိုက်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ပုံစံက ပိုပြီးယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိလာတော့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူသဘောကျရတဲ့ လူရဲ့ရှေ့မှာ သူဂုဏ်ယူစရာလေးတစ်ခုတော့ ရှိသွားပြီပေါ့။
"မဟုတ်ပါဘူး၊ ကျုပ်က X နဲ့ Y လုံခြုံရေးဇုန်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို A မြို့ကို ပို့ဆောင်ပေးဖို့ တာဝန်ပေးထားတဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့ဝင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ရောက်လာတာပါ" ဟု ဟိုကိုင်ယွမ် က ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ရိုးသားဖြူစင်တဲ့ ဒီလူသားလေး သူ့ရဲ့စိတ်ထဲမှာ ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာကို သူလုံးဝမသိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း သူ့ရဲ့ပေါ့ပျက်ပျက်အဖြေကတော့ ရှိုးဇီရဲ့ ယုံကြည်ချက်တွေကို မညှာမတာ ခုတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်တဲ့ မိုးကြိုးပစ်သလို ဖြစ်သွားရတော့သည်။