တောက်ပနေသော နက်ပြာရောင်မျက်လုံးတစ်စုံက ဟိုကိုင်ယွမ် ကို စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ လောင်ကျန့်ရယ် က ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါယမ်းလိုက်သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် နားမလည်နိုင်သည့် စကားများကို တတွတ်တွတ်မြည်တမ်းရင်း လက်သီးဆုပ်လေးဖြင့် နံရံအတားအဆီးကို အချက်အကြိမ်အနည်းငယ် ရိုက်ပုတ်လိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် ထိုဓားဝိညာဉ်၏မျက်နှာငယ်သွားကာ စိတ်ဓာတ်ကျလျက် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ပခုံးပေါ်သို့ ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် ပြန်လည်ပျံဝဲလာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ စိတ်ဓာတ်ကျနေသော အဖြူရောင်ဝတ်ဓားဝိညာဉ် လောင်ကျန့်ရယ် ကို ဘယ်ဘက်ပခုံးပေါ်တင်ထားလျက်၊ ချစ်စရာကောင်းပြီး အပြစ်ကင်းစင်သည့် အစိမ်းရောင်ဝတ် သစ်ပင်ဝိဉာည် ကို ညာဘက်ပခုံးပေါ်တင်ထားလျက်ဖြင့် ထိုအတားအဆီးရှေ့တွင် အချိန်အကြာကြီး ထိုင်နေမိတော့သည်။
အချိန်မည်မျှကြာသွားသည်ကို မည်သူက သိနိုင်မည်နည်း။ အဆုံးတွင် သူထရပ်လိုက်ပြီး ဝါးအိမ်အတွင်းသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ သတ္တဝါငယ်လေးနှစ်ကောင်ကို စားပွဲပုလေးပေါ်တွင် ချထားပေးပြီးနောက် သူသည် အခြားသောအလုပ်များကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်လေသည်။
လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ရှိသော ကလေးငယ်တစ်ဦးပမာ သစ်ပင်ဝိဉာည် ၏စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် မူလပိတောက်ပင်သုံးပင်မှာ တစ်ဖန်ပြန်လည်၍ အပြည့်အဝကြီးထွားလာကြသည်။ ပထမဆုံးသစ်ပင်က အသီးသီးရန် အတိုဆုံးအချိန်ကိုယူကာ ပျမ်းမျှအားဖြင့် ရက်ပေါင်းကိုးရက်ခန့် ကြာမြင့်သည်။ ဒုတိယသစ်ပင်အတွက်မူ ရက်ပေါင်းတစ်ဆယ့်ရှစ်ရက်ခန့် ကြာတတ်ပြီး တတိယသစ်ပင်ကမူ အကြာဆုံးဖြစ်သော ရက်ပေါင်းနှစ်ဆယ့်ခုနစ်ရက် ကြာပေသည်။ ယခုအခါ သစ်ပင်တိုင်းတွင် ရင့်မှည့်နေသော အသီးတစ်လုံးစီ ကိုင်းဖျား၌ ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် သူသည် မက်မွန်သီးသုံးလုံးကို ဆွတ်ခူးကာ မက်မွန်သီးဖျော်ရည် ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ထိုဖျော်ရည်များကို ဝါးပိုက်လုံးများထဲသို့ထည့်ကာ သဘာဝအတိုင်း အချဉ်ဖောက်နိုင်ရန် အိမ်အပြင်ဘက်တွင် မြေမြှုပ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟော်ထျန်ကျီ၏ပုံတူပန်းချီကားကို ငေးမောကြည့်နေဆဲဖြစ်သော လောင်ကျန့်ရယ် ရှိရာသို့ သူပြန်သွားခဲ့သည်။ ဘေးတစ်ဖက်တွင်မူ သစ်ပင်ဝိဉာည် က အနီရောင်ပန်းသီးတစ်လုံးကို ရင်ခွင်ထဲပိုက်ထားရင်း ဓားဝိညာဉ်ထံသို့ တိုးတိုးချင်း တိုးဝင်လာနေသည်။
အစိမ်းရောင်ဝတ်သတ္တဝါငယ်လေး တိုးဝင်လာသည်ကို လောင်ကျန့်ရယ် သတိပြုမိသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်း၏အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အသွင်သို့ ချက်ချင်းပြောင်းသွားတော့သည်။ ထိုသို့လုပ်လိုက်သဖြင့် သစ်ပင်ဝိဉာည် မှာ အလွန်အမင်းလန့်သွားကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားပြီး ပန်းသီးနောက်တွင် ဝင်ရောက်ပုန်းအောင်းလိုက်သည်။
သတ္တဝါငယ်လေးနှစ်ကောင်၏ အပြန်အလှန်လုပ်ဆောင်ပုံကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ သေးငယ်၍ အကူအညီမဲ့နေသော အပြုံးလေးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်ပြီးမှ တရားထိုင်ရန်အတွက် တံခါးဝဆီသို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် ဖြတ်ကျော်လိုနေသည့် နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းရှိ မြင်မရသောအတားအဆီး၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် အဘယ်အရာများ တကယ်တမ်းပုန်းကွယ်နေပါသနည်း။
အကြောင်းပြချက်တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ အလွန်အမင်းသိလိုစိတ်ပြင်းပြနေမိသည်။
သူ့မျက်လုံးများကို ပြန်ဖွင့်လိုက်သောအခါ မမြင်ရသောနံရံနှင့် သူတိုက်မိခဲ့သည့်နေရာအနီးရှိ လယ်ကွင်းပြင်ထက်တွင် အစိမ်းရောင်နှင့် အဖြူရောင်အရိပ်တစ်ခု လွင့်မျောနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏အာရုံကို အမှန်တကယ်ဖမ်းစားနိုင်သည်မှာ ဝိညာဉ်နှစ်ကောင်ကြားရှိ သဟဇာတဖြစ်သောလေထုပင် ဖြစ်သည်။ မျက်ရည်ကျခြင်းမရှိ၊ အနိုင်ကျင့်ခြင်းမရှိ၊ ရန်ဖြစ်ခြင်းလည်း မရှိပေ။ ထို့ပြင် လောင်ကျန့်ရယ် မှာလည်း ခဏကထက် ပိုမိုပျော်ရွှင်နေပုံပေါ်သဖြင့် ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားရသည်။
နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်းရှိ အချိန်စီးဆင်းမှုမှာ ပြင်ပကမ္ဘာထက် နှေးကွေးသောကြောင့် ယခုအချိန်မည်မျှရှိနေပြီကို ဟိုကိုင်ယွမ် အသေအချာမသိပေ။ ထရပ်လိုက်ပြီး ရေချိုးရန်အတွက် ရေနွေးတည်လိုက်ကာ နေရာလွတ် (Dimension) ထံမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ့ကျောပြင်က နူးညံ့သောမွေ့ယာပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ကိုယ်လုံးတစ်ခုက လိမ့်ဝင်လာပြီး သူ့ကိုအိပ်ရာပေါ်သို့ ဖိချလိုက်သည်။ ဤလူသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ခန့်မှန်းရန်အတွက် စဉ်းစားနေစရာပင်မလိုပေ။
"ရှင်... ဘာလို့ ဆက်အိပ်နေတာလဲ"
"မနက်ခြောက်နာရီပဲ ရှိသေးတာလေ။ အိပ်တာကလွဲလို့ ကိုယ်က ဘာလုပ်ရမှာလဲ" ဟိုကိုင်ယွမ် ၏လည်တိုင်နှင့် ပခုံးစပ်ကြားတွင် မျက်နှာကိုအပ်နှံထားရင်း လောင်ကျန့်ရယ် က ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ထိုသွယ်လျသောလည်တိုင်ကို နမ်းရှိုက်လိုသည့်ဆန္ဒကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။ "ကိုယ့်ရဲ့ရတနာလေး၊ ကိုယ်က မွှေးနေတာပဲကွာ"
"ကျွန်တော် ရေပဲချိုးလာလို့လေ" မျက်မှောင်လေးကြုံ့လိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က အထက်မှဖိထားသော ကိုယ်ခန္ဓာကို တွန်းထုတ်လိုက်သည်။ "ထတော့၊ ခင်ဗျားက တကယ်လေးတာပဲ"
"ဒါကို 'ချိုမြိန်တဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းဆောင်ရတာ' လို့ ခေါ်တယ်" လောင်ကျန့်ရယ် က အိပ်မှုန်စုန်ဖြင့် တိုးတိုးပြောလိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် - "..."
ဒါက ဘယ်လိုချိုမြိန်တဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမျိုးလဲ။ အကယ်၍ သူသာ ဤအတိုင်းဆက်လုပ်ခွင့်ပေးထားမည်ဆိုပါက သူသေချာပေါက် ပြားသွားလိမ့်မည်။ အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်ပြီး ရှက်ကြောက်ခြင်းကင်းမဲ့နေသော ဤလူနှင့်ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် ဟိုကိုင်ယွမ် မှာ စကားအလဟဿဆက်ပြောမနေတော့ပေ။ အကြောအခြင်များကို စုစည်းလိုက်ပြီး တစ်ဝက်တွန်းတစ်ဝက်ဆွဲဖြင့် ထိုလူကိုအိပ်ရာပေါ်မှ တွန်းချလိုက်ကာ အိပ်ရာမှထလိုက်သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် ၏ကိုယ်ခန္ဓာက သွယ်လျပြီး ကြံ့ခိုင်ကာ အလေးချိန်နှိုင်းယှဉ်ချက်အရ ပေါ့ပါးမည်ဟု ထင်ရသည်ကို မကြည့်နှင့်။ သူ၏ကျန်းမာသန်စွမ်းသော အရိုးအဆစ်များနှင့် တောင့်တင်းသောကြွက်သားများကြောင့် လောင်ကျန့်ရယ် သာ အလေးချိန်ကို လုံးဝလွှတ်ထားလိုက်မည်ဆိုပါက သူ၏ကိုယ်အလေးချိန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လေးလံလှပေသည်။
အိပ်ပျော်နေဆဲဖြစ်သော ထိုလူကို နောက်ကြောင်းပြန်ကြည့်လိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က ဖွဖွလေးလျှောက်သွားကာ စောင်ကိုဆွဲတင်ပေးပြီး လောင်ကျန့်ရယ် ကိုခြုံပေးလိုက်သည်။ မိမိ၏လက်ရာကို ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် အခန်းထဲမှထွက်လာကာ သူ့နောက်ဘက်မှတံခါးကို ဖွဖွလေးပိတ်လိုက်သည်။ တံခါးပိတ်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် အိပ်ပျော်နေဟန်ဆောင်နေသော လောင်ကျန့်ရယ် ၏မျက်နှာပေါ်တွင် စာနာမှုကင်းမဲ့သည့် အပြုံးဆိုးကြီးတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။