"ပြေးကြစမ်း! အမြန်ပြေးကြ! ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားကြ!!"
ရပ်အမ်းနေသော ယွမ်နွမ်တုန်းကို တွန်းထုတ်ကာ အမြန်ထွက်ပြေးစေရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ညွန်အိုင် ပတ်လည်ရှိ မြေကြီးထဲမှ နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ့မျက်နှာမှာ တင်းမာသွားသည်။
ယွမ်နွမ်တုန်းက ဤအနီရောင် ပုရွက်ဆိတ်ငယ်လေးများ မည်မျှကြောက်စရာကောင်းသည်ကို မသိသော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ မျက်နှာအမူအရာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် နောက်ထပ် မေးခွန်းထုတ်စရာများကို မျိုသိပ်လိုက်ရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။ သူသည် လှည့်ထွက်လိုက်ပြီး ရွာဝင်ပေါက်ဆီသို့ အပြေးတစ်ပိုင်း ထွက်သွားလေသည်။
လောင်ကျန့်ရယ် မှာ ဤပုရွက်ဆိတ်အမျိုးအစားကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသော်လည်း ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ ယခင်ဘဝက ဤအင်းဆက်ပိုးမွှားများ၏ မေးရိုးများအောက်တွင် သေဆုံးခဲ့ရကြောင်း ကောင်းစွာသိရှိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် မည်မျှအန္တရာယ်ကြီးမားကြောင်း သူ ကောင်းကောင်းခန့်မှန်းမိနေသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ပခုံးပေါ်တင်ထမ်းလိုက်ပြီး လောင်ကျန့်ရယ် က ၎င်းတို့၏ သံချပ်ကာကား ရပ်ထားရာနေရာသို့ အပြေးပြန်သွားသည်။ လက်ရှိအနေအထားမှနေ၍ ဟိုကိုင်ယွမ် က နောက်မှလိုက်လာသော ပုရွက်ဆိတ်အုပ်ထဲသို့ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော တန်ဆာပလာများကို ပစ်ချကာ ၎င်းတို့၏ အမြန်နှုန်းကို လျှော့ချရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ အတော်များများ လွင့်စင်သွားကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ရူးသွပ်သော လိုက်လံတိုက်ခိုက်မှုကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ၎င်းတို့၏ အမြန်နှုန်းမှာ ပို၍ပင် တိုးလာသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် တွင် မက်မွန်သစ်သားနှင့် အဝါရောင် စက္ကူတန်ဆာပလာ အမြောက်အမြား ရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ တစ်ခုချင်းစီကို စတင်အလုပ်လုပ်စေရန် စွမ်းအင်အနည်းငယ်စီ လိုအပ်သည်။ အနီရောင် ပုရွက်ဆိတ်အုပ်ကြားထဲသို့ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ပစ္စည်းများကို မည်မျှပင် ပစ်ချခဲ့သည်မသိ၊ လုံလောက်မှု မရှိသေးပေ။ သူ၏ စွမ်းအင်အိုင်မှာ ကုန်ခန်းတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် လီချင်း က ပုရွက်ဆိတ်လှိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ အငြိုးတကြီးဖြင့် ထပ်မံဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။ သေးငယ်သော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုက ပိုးမွှားအများအပြားကို လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားစေပြီး ငွေရောင်ဓားသွားသည် မြေကြီးထဲမှ လွတ်မြောက်လာကာ ရှေ့မှပုရွက်ဆိတ်များကို ခုတ်ဖြတ်ရင်း ၎င်းတို့၏ လျင်မြန်သော ချီတက်မှုကို ရပ်တန့်စေရန် ကူညီပေးသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ထမ်းလာရင်း လောင်ကျန့်ရယ် က သံချပ်ကာကားရှေ့သို့ အစောဆုံး ရောက်ရှိလာပြီး ယွမ်နွမ်တုန်းကလည်း သူ့နောက်မှ ကပ်ပါလာသည်။ ယာဉ်၏ ဘေးတံခါး ပွင့်လာသည်နှင့် အတွင်းမှ လူများမှာ စိုးရိမ်ပူပန်သော မျက်နှာထားများဖြင့် အပြင်ဘက်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။
"ရပြီ၊ ရပြီ။ ငါ့ကိုချပေးတော့!" လောင်ကျန့်ရယ် ၏ ပခုံးကို ပုတ်ပြရင်း မြေကြီးပေါ် ပြန်ချပေးရန် ဟိုကိုင်ယွမ် က အချက်ပြလိုက်သည်။
လီချင်း သည် ပုရွက်ဆိတ်လှိုင်းကို တားဆီးပေးနိုင်သည့် အလွန်စွမ်းအားကြီးသော လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဤသို့လုပ်ဆောင်ရန် သူ့အတွက် စွမ်းအင်အတော်များများ လိုအပ်မည်ဖြစ်သော်လည်း ပထမအလွှာသည် ဤပုရွက်ဆိတ်များ မြေပြင်ပေါ်သို့ တွားထွက်လာခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည့်အတွက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ယခုအခါ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်မှုတွင် အလွှာတစ်ခု ထပ်ဖြည့်ရပေမည်။ အကယ်၍ သူသာ ဤသို့မလုပ်ခဲ့ပါက အနာဂတ်တွင် အဆုံးမရှိသော ဒုက္ခဆိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။
လောင်ကျန့်ရယ် က ဟိုကိုင်ယွမ် ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ချပေးပြီးနောက် ဇိုဟန်ယန်ကို ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်ရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့ဆိုလျှင် ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်လာပါက လောင်ကျန့်ရယ် က ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ထမ်းပိုးကာ ကားပေါ်သို့ ခုန်တက်နိုင်ပြီး ဇိုဟန်ယန်က ချက်ချင်း မောင်းထွက်သွားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ကျန်ရှိနေသူများအားလုံး မိမိတို့၏ အကောင်းဆုံးအနေအထားများကို ယူလိုက်ကြစဉ် ဟိုကိုင်ယွမ် က လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ သစ်သားပြားလေးခု ထွက်ပေါ်လာပြီး မတူညီသော දිශာများသို့ ပျံသန်းသွားကာ လေထုထဲတွင် အမြင့်ကြီး၌ ဝဲပျံနေကြသည်။ ထိုပြားများသည် သတ်မှတ်ထားသော နေရာများသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး မြောက်၊ တောင်၊ အရှေ့၊ အနောက်သို့ မျက်နှာမူလိုက်သည်နှင့် နောက်ထပ် သစ်သားပြား ကိုးပြား ထပ်မံပေါ်ထွက်လာကြသည်။
သူ၏ တိုးတိုးညည်းညူ ရွတ်ဆိုလိုက်သော မန္တန်များအပြီးတွင် သစ်သားပြားလေးခုမှ ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး လေးထောင့်ပုံစံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သစ်သားပြားကိုးပြားလည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ချိတ်ဆက်သွားကြကာ ကိုးထောင့်ပုံစံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဤထပ်နေသော အကာအကွယ်အကွက်နှစ်ခုသည် ရွာ၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ ရွေ့လျားသွားကြသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ လက်ဖဝါးများမှ ငွေရောင်အလင်းများ တဖိတ်ဖိတ်တောက်လာပြီး ပျံ့နှံ့နေသော အလင်းစက်ကလေးများမှာ တဖြည်းဖြည်း စုစည်းကာ စက်လုံးပုံစံ ဖြစ်လာသည်။ ကျန်ရှိနေသူများအားလုံး ကောင်းကင်ယံရှိ အကာအကွယ်အကွက်များကို ငေးကြည့်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေကြစဉ် ရွာမြေပြင်တစ်ပြင်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းနေသော အနီရောင် ပုရွက်ဆိတ်အုပ်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ရွှေရောင်မီးတောက်များဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားကာ ကြီးမားလှသော သေးငယ်သည့် အနီရောင် ပုံဆောင်ခဲပုံကြီးတစ်ပုံကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ မတွေ့လိုက်ကြပေ။
နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းကင်ယံရှိ ထပ်နေသော အကာအကွယ်ပုံစံသည် အောက်ဘက်မြေပြင်ရှိ တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော ညွန်အိုင် နှင့် တည့်တည့်မတ်မတ် ကျရောက်သွားသောအခါ ရှုပ်ထွေးလှသော တံဆိပ်ခတ်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်ကြီး ပြီးဆုံးသွားလေတော့သည်။ တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းမှုတို့သည် ဤနယ်စပ်ရွာငယ်လေးဆီသို့ အပြီးအပိုင် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာလေတော့သည်။