ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စွမ်းအင်များ အလဟဿဖြစ်သွားခြင်းနှင့် အန္တရာယ်ရှိခြင်းတို့ကြောင့် သူ၏အဖော်များထံသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ဆက်တိုက်စီးဆင်းပေးရန် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ဖုံးကွယ်ထားသော ဖုတ်ကောင်များသာ ထပ်မံပေါ်လာပါက အားလုံးမှာ အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရပေလိမ့်မည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် စီးဆင်းမှုကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဘယ်ဘက်လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ သန့်ရှင်းသောနဂါးအရိုးစုတ်တံ ပေါ်လာခဲ့သည်။ လက်ချောင်းများကို အနည်းငယ်လှုပ်ရှားကာ လက်ရေးတံဆိပ်ပြားကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ ဖြူစင်သော အမွှေးတံဆိပ်ထိပ်မှ ငွေရောင်နှင့် နီရဲသောအရောင်များ ရောစပ်ထားသည့် အရည်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စုတ်တံဖြင့် အချက်အလက်အနည်းငယ် ရေးဆွဲလိုက်သည်နှင့် လေထုထဲတွင် ပုံစံတူအင်းကွက် နှစ်ခုပေါ်လာပြီးနောက် လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် ယိုနွမ်တုန်းတို့၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ဖြည်းညင်းစွာ စိမ့်ဝင်သွားသည်။
"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာတွေကို ကြားခံနယ်အဖြစ်သုံးပြီး စမ်းချောင်းရေနဲ့ ပုရွက်ဆိတ်ပုံဆောင်ခဲ ရောစပ်ထားတဲ့အရောင်နဲ့ အင်းကွက်တစ်ခုကို ကျုပ်ဆွဲပေးလိုက်တယ်။ တစ်နာရီဝက်လောက်ကြာတဲ့အထိ မကောင်းဆိုးဝါးစွမ်းအင်တွေရဲ့ နှောင့်ယှက်မှုကို ခံရမှာမဟုတ်ဘူး။"
ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မူလက တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် သည် ရေဆူသလို ပွက်ပွက်ဆူလာပြီး နက်နဲရာမှ တိုးညှင်းသော ပဲ့တင်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခရမ်းရောင်နှင့် အနက်ရောင် ရောစပ်နေသော မိလ္လာကဲ့သို့ ရေပြင်ပေါ်တွင် ပူဖောင်းငယ်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လှိုင်းတွန့်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
အနည်းငယ်စီ ဆွေးမြေ့နေသော မိန်းမပျိုတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းသည် ရေပြင်ပေါ်သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်နှာတစ်ခုလုံးတွင် ရှုပ်ပွနေသော ဆံပင်ရှည်များ ဖရိုဖရဲပျံ့နှံ့နေပြီး မျက်လုံးနှစ်ဖက်စလုံးမှာမူ နို့စို့ရေကဲ့သို့ ဖြူဖတ်ဖြူရော်ဖြစ်နေသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် ထိတ်လန့်စရာ ရုပ်ရှင်ဇာတ်ကားတစ်ကားမှ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာနှင့် တူပေသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ်၊ လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် ယိုနွမ်တုန်းတို့၏ မျက်နှာများတွင် မျက်မှောင်ကြုံ့သွားကြစဉ်မှာပင် လီချင်း ၏ ထိတ်လန့်တကြား အော်သံကို နားကြပ်ထဲမှတစ်ဆင့် ကြားလိုက်ရသည်။
ရေပြင်ပေါ်တွင် အသာအယာ လွင့်မျောနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပုတ်ပွနေသော ဦးခေါင်းကြီး ပေါ်လာပြီးနောက် ညွန်အိုင် သည် ထပ်မံမြည်ဟည်းလာပြီး ပုတ်ပွနေသော အခြားလူ့ဦးခေါင်း လေးငါးခုကိုပါ ထပ်မံထွေးထုတ်လိုက်သည်။ အဝါရောင်သန်းနေသော အရိုးစုများတွင် အသားစများ တွဲလောင်းကျနေပြီး အရေပြားများ ကွာကျနေသောနေရာမှ ခရမ်းရောင်သန်းနေသော ကြွက်သားများကို မြင်တွေ့နေရသည်။ ထိုကံဆိုးသူ တစ်ဦးချင်းစီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သေဆုံးခါနီးက တွေ့ကြုံခဲ့ရသည့် မတူညီသော ခံစားချက် အမူအရာများကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။
တစ်ခုမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်နေသည့်အမူအရာ၊ အခြားတစ်ခုမှာ မိန်းမူးငေးမောနေပုံ၊ နောက်တစ်ခုမှာမူ အသံမထွက်ဘဲ အမြဲတမ်းအော်ဟစ်နေသကဲ့သို့ ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်နေပုံ၊ ထို့နောက် နာကျင်ကိုက်ခဲမှုဒဏ်ကြောင့် တွန့်ကောက်နေပုံတို့ ဖြစ်ကြသည်။
["အလော့်စ်၊ အဲဒီခေါင်းထိပ်မှာ အပိုင်းအစတစ်ခု လေနေပြီး မိန်းမူးငေးမောနေတဲ့ အမူအရာနဲ့လူက ကျုပ်သိတဲ့သူပဲ။ သူက အရင်က ဒီကိုလာခဲ့တဲ့ ကြေးစားစစ်သည်အဖွဲ့ထဲက တစ်ယောက်ပဲ။"] ဇိုဟန်ယန်၏ အသံသည် နားကြပ်ထဲမှတစ်ဆင့် လွင့်ပျံလာသည်။
အာဏာပိုင်များက ထိုကံဆိုးသော ကြေးစားအဖွဲ့၏ အချက်အလက်ဖိုင်များကို သူ့လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် ဖတ်ရှုခဲ့သည်။ သူ၏ ဓာတ်ပုံရိုက်ကူးသကဲ့သို့ မှတ်ဉာဏ်ကောင်းမွန်မှုဖြင့် ထိုသူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူသိရှိခဲ့သည်။
"သူတို့တွေ အသတ်ခံရပြီးတဲ့နောက် ဒီ ညွန်အိုင် ထဲကို ဆွဲချခံခဲ့ရပုံပဲ" ဟု ယိုနွမ်တုန်းက သုံးသပ်ပြောဆိုလိုက်သည်။
"အဲဒီလိုချည်းတော့ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မှာပေါ့" ဟု လောင်ကျန့်ရယ် က ခရမ်းရောင်သန်းနေသော အနက်ရောင်အရည်များထဲမှ ဦးခေါင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွေးထုတ်နေဆဲဖြစ်သော ရေပြင်ပေါ်မှ အကြည့်မခွာဘဲ ပြန်လည်ပြောဆိုလိုက်သည်။ "သူတို့တွေ တစ်ယောက်ချင်းစီဟာ ကိုယ့်ခံစားချက်ကိုယ် ဖော်ပြလျက်နဲ့ သေဆုံးသွားကြတာဆိုတော့ ညွန်အိုင် ထဲကို ကျသွားပြီးနောက်မှာလည်း သူတို့တွေ အသက်ရှင်နေသေးတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ ပြဿနာက သူတို့ဦးခေါင်းတွေပဲ ကျန်ရစ်ခဲ့အောင် အောက်ဘက်မှာ အတိအကျ ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့တာလဲ ဆိုတာပါပဲ။"
"ဒါကတော့ ကျတို့ လုံးဝစိတ်ကူးတောင် မယဉ်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုဖြစ်မှာ သေချာတယ်" ဟု ဟိုကိုင်ယွမ် က ညွန်အိုင် တစ်ခွင်သို့ အကြည့်လွှတ်ရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ လက်ရှိတွင် ဦးခေါင်းပေါင်း တစ်ရာခန့်သည် ရေပြင်ကို ဖုံးလွှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
ဤနယ်စပ်ရွာလေးမှ ရွာသားများအပေါ် မည်သည့်အရာများ ကျရောက်ခဲ့သလဲ၊ နှင့် အဘယ်ကြောင့် အလောင်းများ ကင်းမဲ့နေသလဲဆိုသည်ကို ခန့်မှန်းရန် မခက်ခဲပေ။
ညွန်အိုင် သည် ဆက်လက်ပွက်ပွက်ဆူနေပြီး ခေါင်းဖြတ်ခံထားရသော ဦးခေါင်းများကို ဆူနေသော ရေအိုးထဲမှ ငါးလုံးများကဲ့သို့ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့စွာ လှိမ့်သွားစေသည်။
"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ!"
လောင်ကျန့်ရယ် ၏ နှုတ်ဖျားမှ အော်သံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်းမှာပင် သူသည် ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့် ယိုနွမ်တုန်းတို့၏ လည်ပင်းပတ်လည် အဝတ်စများကို ဆွဲကိုင်ကာ နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်သည်။ တစ်စက္ကန့်တောင် မကြာလိုက်ပေ၊ ဆွေးမြေ့ပျက်စီးနေသော ခြောက်သွေ့နေသည့် ဦးခေါင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ပါးလွှာသော လည်ပင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာပါ ပါလာသည်။ ဖုတ်ကောင်မဟုတ်လျှင် အဘယ်အရာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
ထိုသေပြီးသား သက်မဲ့ကောင်သည် ရေပြင်အထက်သို့ တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ တက်လာသေးသော်လည်း ၎င်း၏ လက်သည်းများဖြင့် ညွန်အိုင် ၏ အစွန်းကို ထောက်ထားလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ရှေ့သို့တွန်းထိုးအားဖြင့် ၎င်းသည် ထိုသုံးဦးထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့် ယိုနွမ်တုန်းတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြပြီး တစ်ယောက်က သေနတ်ကို မြှောက်လိုက်ကာ အခြားတစ်ယောက်က အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ထုတ်လိုက်ကြသော်လည်း မည်သူ့ဘက်မှ အချိန်မီမည်မဟုတ်ပေ။
တိုးညှင်းသော လေဖြတ်သံနှင့်အတူ လျိုယင်းသည် ဓားအိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး ဖုတ်ကောင်ဆီသို့ ဦးတည်ပြေးဝင်သွားတော့သည်။