သံချပ်ကာကားသည် နှစ်နာရီကြာ မောင်းနှင်ပြီးနောက် လူသူကင်းမဲ့သော ရွာငယ်လေးတစ်ခု၏ အစွန်းဘက်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။ လောင်ကျန့်ရယ် နှင့် သူရွေးချယ်ထားသော အဖွဲ့ဝင်များသည် နားကြပ်များကို သေချာတပ်ဆင်ပြီးနောက် ယာဉ်နောက်ခန်းမှ ဆင်းလာကြသည်။
ရွာတစ်ရွာလုံးမှာ ကြက်သီးထစရာကောင်းလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ ဤသည်မှာ ကပ်ဘေးမကျရောက်မီကဆိုလျှင် ငြိမ်းချမ်းသာယာသည်ဟု လူတိုင်းက သတ်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကပ်ဘေးကာလအတွင်း၊ အထူးသဖြင့် ဤနေရာသည် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများထံမှ ရရှိထားသော သတင်းပို့ချက်များအရ လူအများကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်လုနီးပါးဖြစ်စေခဲ့သည့် နေရာဖြစ်သည့်အတွက် ဤသာယာငြိမ်သက်မှုသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး သေစေလောက်သည့် တိတ်ဆိတ်ခြင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် က သူ့၏ လက်ဝဲနှင့်လက်ညာ ကိုယ်ရံတော်နှစ်ဦးကို ခေါင်းဆောင်၍ ကားပေါ်မှထွက်လာသည်နှင့် ကားတံခါးမှာ သူတို့၏နောက်တွင် အလိုအလျောက် ပိတ်သွားတော့သည်။ သေနတ်များကို အသင့်ကိုင်ထားလျက် လူသုံးဦးသားသည် တင်းကြပ်သော တြိဂံပုံစံဖြင့် ရွာထဲသို့ ဦးတည်ဝင်ရောက်သွားကြသည်။
ထိုသုံးဦး၏ ပုံရိပ်များ အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားမှသာလျှင် ယာဉ်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်နေသော အဖွဲ့ဝင်များသည် မော်နီတာများဘက်သို့ အာရုံစိုက်လာကြပြီး အပြင်ဘက်မှ မည်သည့်လှုပ်ရှားမှုကိုမဆို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်နေကြတော့သည်။ ရုတ်တရက်၊ ကား၏နောက်ဘက်ကို စောင့်ကြည့်နေသော စတုတ္ထမြောက် ဖန်သားပြင်မှနေ၍ အားပျော့သော လှုပ်ရှားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ လူတစ်ရပ်စာခန့်မြင့်သော တောအုပ်စပ်မှ တစ်စက္ကန့်မျှသာ ကြာမြင့်သော တရွတ်တိုက်သံ သို့မဟုတ် ချုံပုတ်တိုးသံကို အစပြု၍ သတိပေးချက်တစ်ခု ရရှိလိုက်သည်နှင့် အရိပ်မည်းတစ်ခုသည် သံချပ်ကာကားဆီသို့ ပြေးထွက်လာတော့သည်။
"လာနေပြီ!" ဟု လီချင်း က အော်လိုက်သည်။
ငွေရောင်ဖန်သားပြင်တစ်ခုသည် တစ်စက္ကန့်၏ အပုံတစ်ပုံအတွင်း ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ခုန်အုပ်လာသော ဇွန်ဘီကို လွင့်စင်ထွက်သွားစေကာ ကားနှင့် မီတာအနည်းငယ်အကွာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျစေသည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဘေးဘက်တံခါး ပွင့်ထွက်သွားပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် က ခုန်ထွက်လာကာ သူ့နောက်တွင် ချင်းကျွင်း က သေနတ်ကိုင်လျက် အနီးကပ် လိုက်ပါလာသည်။
မြေပြင်ပေါ်မှ ပြန်ထလာပြီးနောက် ထိုသေလူက ဟိန်းဟောက်ကာ ဟိုကိုင်ယွမ် ဆီသို့ ခုန်ဝင်လာပြန်သည်။
သူ၏ဝဲဘက်လက်ကို အသာခါယမ်းလိုက်သည်နှင့် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော တန်ခူးစာရွက် (Talisman) တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဇွန်ဘီဆီသို့ တရဟော ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ၎င်းမှာ လေထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် လွင့်စင်သွားတော့သည်။
အဆိုပါ အပြင်းအထန် ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် လှုံ့ဆော်ခံလိုက်ရသည့်အလား နောက်ထပ်ဇွန်ဘီတစ်ခုသည် ချုံပုတ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ကိုပင် တစ်ဖန် ပစ်မှတ်ထားလာပြန်သည်။ ချင်းကျွင်း ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှသည်။ သူ၏သေနတ်ကို မြှောက်ကာ လက်တစ်ကမ်းအတွင်းမှာပင် သုံးချက်ဆက်တိုက် ဆွဲလိုက်၏။ တည်းဖြတ်ထားသော Desert Eagle သေနတ်၏ နောက်ကန်အားမှာ အလွန်နည်းပါးသဖြင့် ပစ်ခတ်မှုတိကျမှုကို ပိုမိုမြင့်မားစေသည်။ ကျည်ဆန်များထဲမှ တစ်တောင့်မျှ သေလူ၏ အဓိကအချက်အလက် (Vital points) ကို မထိမှန်ခဲ့လျှင်တောင်မှ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော ကျည်ဆန်များသည် ၎င်း၏ပခုံးဆစ်ကို ဖြိုခွဲပစ်ခဲ့ပြီး ရင်ဘတ်တွင် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ချန်ထားခဲ့လေသည်။ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရကာ အသုံးမဝင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားပြီး ပြတ်ထွက်နေသော ကိုယ်လက်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမှာလည်း ခြေလှမ်းအနည်းငယ်အကွာ မြေကြီးပေါ်သို့ တဖုန်းဖုန်း မြည်ဟည်းလျက် လွင့်စင်ကျသွားသည်။
အသက်ရှူချောင်မည့် အခွင့်အရေးကိုပင် မပေးဘဲ တတိယမြောက် သေလူတစ်ဦးမှာ ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ်မှ ပြေးထွက်လာပြန်သည်။ လီချင်း ၏ သတိပေး အော်သံက သူတို့၏နားကြပ်ထဲတွင် မြည်ဟည်းလာချိန်၌ပင် ချင်းကျွင်း က ၎င်းကို ပစ်ချရန် အချိန်မီတော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု မှိတ်တုတ်လက်ခနဲဖြစ်သွားကာ ရှေ့သို့ တရဟော ထွက်ပေါ်လာ၏။ ပြတ်သားသော အသံမြည်ဟည်းမှုနှင့်အတူ ၎င်းသည် ဇွန်ဘီ၏ ဦးခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ ထိုဘီလူးကြီးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အသေအပျောက် ပင်းချိတ်သကဲ့သို့ စိုက်ဝင်သွားစေသည်။
အလင်းတန်းများ အနည်းငယ်မှေးမှိန်သွားမှသာလျှင် ၎င်းမှာ အဖြူရောင်ကျောက်စိမ်းရိုးတံပါရှိသော ငွေရောင်ဓားသွားရှည် (Jian) တစ်လက်ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် တွေ့မြင်ရပေတော့သည်။ သေလူမှာ အလဟဿ ရုန်းကန်နေရုံမှအစပြု၍ အခိုက်အတန့်အကြာတွင် ပြာပုံအဖြစ်သို့ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။
တုန်ခါမှုအနည်းငယ်နှင့်အတူ ငွေရောင်ရှည်ဓားမှာ မြေပြင်မှ လွတ်ထွက်လာပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ထံသို့ ပြန်လည်ပျံသန်းလာကာ ထိုတာအိုပုဂ္ဂိုလ်၏ ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် လွင့်မျောနေတော့သည်။
ရွာထဲသို့ 'လျှို့ဝှက်ဝင်ရောက်ရန်' ထွက်သွားကြသည့် လူသုံးဦးမှာ ရန်သူများကို ရှင်းလင်းရာတွင် ကူညီရန် အပြေးအလွှား ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြသည်မှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင်ပင် ဖြစ်ပေသည်။
မီတာဆယ်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးမှနေ၍ လောင်ကျန့်ရယ် က ပစ်ခတ်လိုက်သော ကျည်ဆန်တစ်တောင့်သည် ပေါက်ကွဲစေတတ်သော တန်ခူးစာရွက်ကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိထားပြီး တစ်ဖန် ပြန်လည်တွားသွားရန် ကြိုးစားနေဆဲဖြစ်သော မီးခိုးအနည်းငယ်ထွက်နေသည့် ဇွန်ဘီကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် လဲကျသွားစေသည်။ တစ်စက္ကန့်အကြာတွင် ယူနွမ်းတုံ (You Nuandong) ၏ သေနတ်မှ ကျည်ဆန်တစ်တောင့်က ဒဏ်ရာရနေသော အကောင်ကို ရှင်းလင်းပေးလိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် က လျိုရင်း (Liu Ying) ကို နေရာလွတ် (Dimension) ထံသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်ပြီး လက်ကို တဖျောက်ဖျောက် ခတ်လိုက်သည်။ တန်ခူးစာရွက် နှစ်ခု ပျံထွက်လာကာ ရုပ်အလောင်းများသည် ရွှေရောင်တောက်ပသော မီးတောက်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေပဲစေ့အရွယ်အစားရှိ ပုံဆောင်ခဲ နှစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။
"သာမန်အဆင့် ၃ ဇွန်ဘီတွေပဲ" ဟု ပုံဆောင်ခဲများကို ကောက်ယူရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် က မှတ်ချက်ပြုသည်။
"အရင်တုန်းက အဖွဲ့ မသုန်းရုံတမယ် ဖြစ်ခဲ့တာ အဆန်းတော့ မဟုတ်ဘူး။ အဆင့် ၃ သေလူ သုံးကောင်တောင် တစ်နေရာတည်းမှာ ရှိနေတာကိုး" ဟု ဇိုဟန်ယန် (Zuo Hanyang) က မျက်မှောင်ကြုံ့လျက် ပြောဆိုသည်။
"ကဲ၊ နောက်တစ်ဆင့်ကို ဆက်ကြစို့။ ဇိုဟန်ယန်နဲ့ ချင်းကျွင်း တို့က ဒီမှာပဲ အရန်အဖြစ် ကျန်ခဲ့ပြီး ချင်းလေးကို စောင့်ကြပ်ပေးကြလိမ့်မယ်။ ကျန်တဲ့သူတွေကတော့ ရွာထဲကို တကယ်တမ်း ဝင်ရောက်ကြပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အခြေအနေတွေကို မှတ်သားသွားကြမယ်" ဟု ကြားနိုင်လောက်သော အကွာအဝေးသို့ ရောက်လာသည်နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် က အမိန့်ပေးသည်။
"ဟုတ်ကဲ့၊ အရှင်" ဟု ဇိုဟန်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး သံချပ်ကာကားဆီသို့ ပြန်သွားသည်။
"အစ်ကိုကြီးလုံ၊ ဒါကို ယူသွားပါ။ ရွာထဲကို ဝင်တဲ့အခါ ရွာထဲက အခြေအနေတွေကို ကျွန်တော်တို့ စောင့်ကြည့်နိုင်အောင် အဝင်ဝက မြေပြင်ပေါ်မှာ အထဲကအရာတွေကို သွန်ချလိုက်ပါ" ဟု လီချင်း ၏ ခေါင်းမှာ နောက်တံခါးဝမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သတ္တုသေတ္တာငယ်တစ်ခုကို လောင်ကျန့်ရယ် ထံသို့ ကမ်းပေးသည်။
သေတ္တာငယ်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် လောင်ကျန့်ရယ် က ဖျတ်ခနဲ လှည့်ထွက်ကာ ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့် ယူနွမ်းတုံတို့ကို ဦးဆောင်လျက် ရန်သူ့နယ်မြေထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။