နေရာလွတ် (Dimension) ထဲမှ ရေနွေးနွေးလေးများကို ထုတ်ယူပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် တစ်ယောက် ရေနွေးစိမ်ကာ သက်တောင့်သက်သာ ရေချိုးလိုက်သည်။ ရေချိုးခန်းထဲမှ ပြန်ထွက်လာချိန်တွင် သူမြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
စစ်ယူနီဖောင်း အပြာရင့်ရောင် ဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ယောက်သည် အခန်းထောင့်တွင် နားရွက်ကို ဆွဲထားရင်း ထိုင်ထလုပ်နေသည်။ ထိုလူငယ်က "ကျွန်တော် နောက်တစ်ခါ တံခါးကို ကန်မဖွင့်တော့ပါဘူး၊ တကယ်ပါ၊ ကျွန်တော် ဘာမှ မမြင်လိုက်ရပါဘူး" ဟု တတွတ်တွတ် ရွတ်ဆိုနေသည်။
လောင်ကျန့်ရယ် ကတော့ ဆိုဖာပေါ်တွင် ခြေချိတ်ထိုင်ကာ ဖိုင်တွဲတစ်ခုကို လှန်ကြည့်နေပြီး အလွန်အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသည်။
"ဒါ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ" ဟိုကိုင်ယွမ် တစ်ယောက် မျက်နှာသုတ်ပုဝါဖြင့် ဆံပင်ကို သုတ်ရင်း လောင်ကျန့်ရယ် ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်ကာ မေးလိုက်သည်။
"စကားနားမထောင်တဲ့ ကလေးတွေကို သင်ခန်းစာပေးနေတာ" လောင်ကျန့်ရယ် က ဖိုင်တွဲကို နောက်တစ်မျက်နှာ လှန်လိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးသည့် အကြည့်ဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်စောင်းထိုးကြည့်လိုက်ရာ အခန်းထောင့်တွင် ထိုင်ထလုပ်နေသော လောင်ကျန့်ရယ် ၏ လက်ထောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ ခိုးကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသောကြောင့် "သေချာလုပ်! ဆက်လုပ်!" ဟု လှမ်းအော်လိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် က မူကြိုကျောင်းသားတစ်ယောက်လို အခန်းထောင့်တွင် ထိုင်ထလုပ်နေရသည့် ထိုစစ်သားကို သနားစရာကောင်းသလို ကြည့်လိုက်မိသည်။ ခဏအကြာက အခန်းထဲတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူ ပြန်တွေးမိသည်။ အကယ်၍ လောင်ကျန့်ရယ် ၏ လက်ထောက်သာ တံခါးကို ကန်ဖွင့်ပြီး အတင်းဝင်မလာခဲ့လျှင် ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ယောက် ဘာတွေဖြစ်နေကြမလဲဆိုသည်ကို တွေးမိသည်။ ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် ထိုလူငယ်လေးသည် သူ့အတွက် ကျေးဇူးရှင် ဖြစ်နေသည်မို့ သူ အနည်းငယ် ကူညီပေးသင့်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
"သူက ကျွန်တော့်ထက် အသက်အများကြီး ကြီးတာပါ။ သူတောင် ကလေးဆိုရင် ကျွန်တော်က ဘာဖြစ်မလဲ"
"မင်းက ကိုယ့်ရဲ့ ရတနာလေ" လောင်ကျန့်ရယ် က ဖိုင်တွဲမှ အကြည့်လွှဲကာ ပြုံးပြီး ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ခါးသွယ်သွယ်ကို ဖက်လိုက်သည်။ ထိုလူငယ်လေး၏ အရေပြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရေချိုးဆပ်ပြာရနံ့သင်းသင်းလေးကြောင့် သူ့စိတ်အခြေအနေမှာလည်း တက်ကြွလာသည်။
လောင်ကျန့်ရယ် ၏ စကားလုံးများသည် ဟိုကိုင်ယွမ် အတွက် ပျားရည်လိုပင် ချိုမြိန်နေသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "သူက ရှင့်ကို စိတ်ပူလို့ မကြည့်မရှုဘဲ အတင်းဝင်လာမိတာပါ။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး"
"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်ပါတယ်။ အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော် နောက်တစ်ခါ လုံးဝ မလုပ်တော့ပါဘူး" နံရံကို မျက်နှာမူကာ ထိုင်ထလုပ်နေရသော ထိုလူငယ်သည် သူ့အတွက် တစ်စုံတစ်ယောက်က စကားပြောပေးနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်ရည်ပင် ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။
တကယ်ပါပဲ၊ လှပသူဆိုတာ တကယ်ကို လှပတာပဲ။ လှပရုံတင်မကဘဲ စိတ်သဘောထားလည်း ကောင်းသေးတယ်။
"ယွမ် လေး ပြောမှတော့ ဒီတစ်ခါတော့ ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်မယ်" လောင်ကျန့်ရယ် က အနည်းငယ် ငြီးတွားလိုက်ပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ပါးပြင်ကို နမ်းလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ! ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်မတော်!" ခဏလေးကမှ သနားစရာကောင်းနေသော ထိုလူငယ်သည် ချက်ချင်းပင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာသွားသည်။
လောင်ကျန့်ရယ် က နောက်ဆုံးတွင် ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဟိုကိုင်ယွမ် ပြုံးလိုက်မိသည်။ သို့သော် "အစ်မတော်" ဟု ခေါ်လိုက်သည့် စကားလုံးကြောင့် သူ ရပ်တန့်သွားသည်။
သူ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မျက်နှာလေးမှာ ချက်ချင်းပင် ညိုမှိုင်းသွားပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ကာ နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းစေ့လိုက်မိသည်။ သူ စိတ်ထဲတွင် 'ဒီလူကို ပြန်ပြီး ထိုင်ထလုပ်ခိုင်းဖို့ Zhanye ကို ပြောလိုက်ရမလား' ဟု တွေးမိသည်။
E မြို့သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် စိတ်ရောကိုယ်ပါ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြသော ချစ်သူနှစ်ဦးမှာ နောက်ဆုံးတွင် လုံခြုံစိတ်ချရသော နေရာတွင် အနားယူနိုင်ခဲ့သည်။ အချိန်ပိုမကုန်စေလိုကြသဖြင့် ချင်းကျွင်း နှင့် လီချင်း တို့မှာ ဘေးအခန်းရှိ ကုတင်ကြီးပေါ်တွင် အိပ်ပျော်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်တွင်မူ အခြားချစ်သူနှစ်ဦးမှာ မအိပ်သေးပေ။ လောင်ကျန့်ရယ် သည် အမောပြေစေရန် ရေချိုးပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ အလုပ်ကိစ္စများကို ရှင်းလင်းရန် ထွက်သွားသည်။ ထိုလူငယ်သည် A မြို့မှ E မြို့သို့ လာခဲ့ခြင်းမှာ နည်းပညာရှင်များအတွက် နည်းပြအဖြစ် လုပ်ကိုင်ပေးရန်သာ ဖြစ်သည်။ ဒီမနက်အစောပိုင်းတွင် သူ လုပ်စရာရှိသည်များကို ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်၍ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် အလုပ်တာဝန် မရှိတော့ပေ။
ထို့ကြောင့် ဟိုကိုင်ယွမ် လုံခြုံရေးဇုန်အတွင်း လည်ပတ်ချင်သည့်အခါ သူက လမ်းပြအဖြစ် ပါသွားခဲ့ရသည်။
ထိုလူငယ်၏ ဟိုကိုင်ယွမ် အပေါ် အမြင်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သဖြင့် လောင်ကျန့်ရယ် ပေးအပ်သည့် တာဝန်ကို ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံခဲ့သည်။ သူသည် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ နောက်မှ လိုက်ပါသွားသည်။
သူ့ထက် နှစ်နှစ်ခန့် ကြီးသော်လည်း ကလေးဆန်နေသေးသည့် ထိုလူကို ကြည့်ရင်း ဒီလောက်အရွယ်ရောက်နေသည့် ကလေးကြီးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လောင်ကျန့်ရယ် ၏ ယုံကြည်ရသော လက်ထောက်ဖြစ်လာရသလဲဆိုသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။
သူက နည်းနည်းလေး ပိုပြီး ရိုးစင်းလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
"အစ်ကိုကြီး၊ ယွမ် လေး၊ ဒါက E မြို့မှာ မကြာသေးခင်ကမှ တည်ထောင်ထားတဲ့ 'တာအိုကျောင်းတော်' ပါ။ စစ်ဦးစီးချုပ်က ထျန်းကျီဇီ အဘိုးကို ဒီကျောင်းတော်ကို တည်ထောင်ဖို့ ခွင့်ပြုခဲ့တာပါ။ အခု ဒီနေရာရဲ့ ကျောင်းအုပ်က ထျန်းကျီဇီ အဘိုးရဲ့ တပည့်ဖြစ်သူ ကျင်းယွမ်ဇီ ဖြစ်ပါတယ်။ အခုဆိုရင် ဘုန်းတော်ကြီး အယောက်နှစ်ဆယ်နဲ့ တပည့်ပေါင်း ရှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက် ရှိနေပါပြီ" ဟု ရိုးရှင်းသော်လည်း ခန့်ညားသော အဆောက်အအုံတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ရင်း ထိုလူငယ်က ရှင်းပြသည်။
သူတို့ လုံခြုံရေးဇုန်ကို လည်ပတ်နေစဉ်အတွင်း စားနပ်ရိက္ခာ ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာတော့မည့် ငှားရမ်းထားသော တပ်ဖွဲ့တစ်ခုနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ထိုတပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်က အဖွဲ့ဝင်များကို အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ဝေပေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ အကြည့်များမှာ ထိုအဝါရောင် စာရွက်လေးများဆီသို့ အကြိမ်ကြိမ် ရောက်သွားသည်ကို ထိုလူငယ် သတိထားမိပြီး သူ စိတ်ဝင်စားနေမှန်း မှန်ကန်စွာ ခန့်မှန်းမိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ဤနေရာသို့ ခေါ်လာရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
A မြို့ အခြေစိုက်စခန်းမှ တာအိုကျောင်းတော် တည်ထောင်ရန် အမိန့်မထုတ်မီက လူအများစုမှာ အဆောင်လက်ဖွဲ့များနှင့် တာအိုဘုန်းကြီးများဆိုသည်မှာ လိမ်ညာလှည့်ဖြားသူများသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဤကျောင်းတော် တည်ဆောက်ပြီးနောက် တပည့်တစ်ယောက်သည် ငှားရမ်းထားသော တပ်ဖွဲ့တစ်ခုနှင့်အတူ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့များနှင့် တာအိုအတတ်ပညာများကို အသုံးပြုကာ ဇွန်ဘီအုပ်ကို အနိုင်ယူလိုက်သည့်အခါ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးနိုင်သော တာအိုပညာရှင်များကို လူတိုင်းက လေးစားသမှု ပြုလာကြသည်။
အခုဆိုရင် ငှားရမ်းထားသော တပ်ဖွဲ့တိုင်းသည် လုံခြုံရေးဇုန်ပြင်ပသို့ မထွက်ခွာမီ 'တာအိုကျောင်းတော်' မှ အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ဝယ်ယူရန် သို့မဟုတ် ဘုန်းတော်ကြီးတစ်ပါးကို အဖော်ခေါ်ရန် မမေ့ကြတော့ပေ။ ဟုတ်ပါတယ်၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ဝယ်ယူရန် သို့မဟုတ် ဘုန်းတော်ကြီးကို ဖိတ်ခေါ်ရန်အတွက် ပေးရသည့် အဖိုးအခမှာ စက္ကူငွေစက္ကူ အနည်းငယ်မျှ မဟုတ်ပေ။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်တွင် ငွေစက္ကူဆိုသည်မှာ အမှိုက်သာ ဖြစ်သည်။ ကုန်ပစ္စည်းချင်း လဲလှယ်သည့်စနစ်အပြင် စီးပွားရေး အရောင်းအဝယ်စနစ်သစ်တစ်ခုလည်း ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။
လုံခြုံရေးဇုန်အတွင်းရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်များ ပါဝင်သော ကတ်တစ်ခုစီ ရှိကြသည်။ ထိုကတ်များမှာ ကိုယ်ပိုင်အချက်အလက်များအပြင် "အရောင်းအဝယ်အမှတ်" များ သိမ်းဆည်းနိုင်သည့် ဘဏ်ကတ်များအဖြစ်လည်း လုပ်ဆောင်သည်။ ထိုအမှတ်များကို အရောင်ဖြင့် ခွဲခြားထားသည်။ အနီ၊ အပြာနှင့် အစိမ်းတို့ ဖြစ်သည်။ အစိမ်းရောင်မှာ တန်ဖိုးအနည်းဆုံးဖြစ်ပြီး အပြာရောင်မှာ အလယ်အလတ်၊ အနီရောင်မှာ တန်ဖိုးအမြင့်ဆုံး ဖြစ်သည်။ အစိမ်းရောင် အမှတ်တစ်ထောင်သည် အပြာရောင် တစ်မှတ်နှင့် ညီမျှပြီး အပြာရောင် အမှတ်တစ်ရာသည် အနီရောင် တစ်မှတ်နှင့် ညီမျှသည်။
အရောင်းအဝယ်အမှတ်များ ရရှိနိုင်သည့် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသည်။ ဥပမာအားဖြင့် ကုန်ပစ္စည်းနှင့် ရိက္ခာများကို လဲလှယ်ခြင်း၊ လုံခြုံရေးဇုန်အတွင်းရှိ နေ့စဉ်တာဝန်များ (သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်း၊ သီးနှံစိုက်ခင်းများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ခြင်း၊ ကင်းလှည့်ခြင်း၊ တံခါးစောင့်ခြင်း စသည်တို့) ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ငှားရမ်းထားသော တပ်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းကာ လုံခြုံရေးဇုန်ပြင်ပရှိ အန္တရာယ် အနည်း၊ အလတ် သို့မဟုတ် အများရှိသော တာဝန်များကို လက်ခံဆောင်ရွက်ပြီး အမှတ်များ ရယူနိုင်သည်။ တာဝန်များ ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ထိုအမှတ်များသည် ကတ်ထဲသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အရောင်းအဝယ် ပြုလုပ်လိုပါက လုံခြုံရေးဇုန်အတွင်းရှိ ဘဏ်နှင့် ဆင်တူသော သီးသန့်နေရာတစ်ခုတွင်သာ ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် စစ်သည်တော်အဖွဲ့နှင့်အတူ လုံခြုံရေးဇုန်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့စဉ်က သူ့တွင် မှတ်ပုံတင်ကတ် မပါရှိခဲ့ပေ။ သို့သော် သူ လုံးဝ စိုးရိမ်မနေပါ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအချိန်တွင် သူ့မျက်စိရှေ့မှ 'တာအိုကျောင်းတော်' က ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လူနှစ်ဦးသည် အဆောက်အအုံထဲသို့ ဝင်သွားကြသည်။ တစ်ယောက်က ရှေ့ကဦးဆောင်ပြီး တစ်ယောက်က နောက်ကလိုက်သွားစဉ် လူငယ်အချို့ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်လာကြသည်။
ထိုလူများမှာ အနက်ရောင် ကျယ်ပြန့်သော လက်ရှည်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး ရင်ဘတ်အလယ်တွင် ရွှေရောင်ချည်ဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသော ဘာဂွာသင်္ကေတကို တွေ့ရသည်။ ထိုလူငယ်အုပ်စု၏ အလယ်တွင် ထိုပုံစံတူ ဝတ်ရုံကိုပင် ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း အနီရောင်ဖြစ်နေသော အမျိုးသားတစ်ဦး ရှိနေသည်။ သူ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော့ပျောင်းသည့် အပြုံးတစ်ခုကို ဆောင်ထားပြီး မြင်ရသူအဖို့ စိတ်အေးချမ်းစေသည်။
"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ အကယ်၍ ဘုန်းတော်ကြီးကို ပင့်ဖိတ်ချင်တာဆိုရင် ဟိုဘက်ကို သွားပါ။ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ ဝယ်ချင်တာဆိုရင်တော့ တစ်ဖက်ကို သွားပါ" အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်တစ်ဦးက ဟိုကိုင်ယွမ် နှင့် လောင်ကျန့်ရယ် တို့ကို မနှစ်မြို့သည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က ဘယ်သူ့ကိုမှ ပင့်ဖိတ်ဖို့လည်း မဟုတ်သလို အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေ ဝယ်ဖို့လည်း မဟုတ်ပါဘူး" ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ထိုရိုင်းစိုင်းသောသူကို တစ်ချက်မျှပင် အကြည့်မပို့ဘဲ လောင်ကျန့်ရယ် ကို ရှေ့ဆက်သွားရန် အရိပ်အမြွက် ပြလိုက်သည်။
"မောက်မာလှချည်လား... ဒီတာအိုကျောင်းတော်ကို ဘယ်သူမဆို ဝင်ခွင့်ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာလား?!" မိမိအလေးစားဆုံးသူ၏ ရှေ့တွင် လူသာမန်တစ်ယောက်က ဤမျှ ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လျစ်လျူရှုလိုက်သဖြင့် ထိုရိုင်းစိုင်းသော တပည့်သည် သူ့မျက်နှာကို အရှက်ခွဲခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားရသည်။ ဒေါသကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲလာကာ ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ရှေ့သို့ တိုးဝင်ပြီး သင်ခန်းစာပေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
"ကျန်းဟွာ၊ ဒေါသကို ထိန်းပါ" နူးညံ့သော လေပြေညင်းကဲ့သို့သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖြူဖွေးသော လက်တစ်စုံက ထိုလူ၏ ပခုံးကို လာရောက်တို့ထိလိုက်သည်။ "မေးပါရစေ၊ ဒီကျောင်းတော်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ။ အကြီးအကဲ တပည့်ရင်းကတော့ အပြင်ဘက်က ကိစ္စတွေနဲ့ ခဏ အလုပ်ရှုပ်နေလို့ပါ"
ထိုယဉ်ကျေးသော မေးခွန်းကြောင့် ဟိုကိုင်ယွမ် ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး စကားပြောသူဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ ဖြူဖွေးသော အရေပြားနှင့် လိုက်ဖက်နေသည့် မီးတောက်သဖွယ် နီရဲသော ဝတ်ရုံ၊ လူတစ်ယောက်ကိုပင် ဆွဲဆောင်နိုင်လောက်သည့် ရုပ်ရည်တို့ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ အလွန်ပင် ကြည့်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ အမြင်တွင်တော့ ဤလူသည် အဆောက်အအုံအပြင်ဘက်တွင် ထားရှိသော လုံးဝန်းပြီး ရုပ်ဆိုးသည့် ကျောက်တုံးကြီးနှင့် သိပ်မထူးခြားပေ။
"သိချင်ရုံသက်သက်ပါ။ ဒီနေရာလေး နည်းနည်း လှည့်ကြည့်ချင်လို့ပါ" ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလာသဖြင့် သူလည်း မရိုင်းပြနိုင်ပေ။
"ဒါဆိုရင်လည်း ကြိုဆိုပါတယ်။ ဒီဘက်ကနေ ကြွပါ" ထိုအမျိုးသား၏ မျက်နှာတွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် ၏ ရှေ့မှနေ၍ ဖြည်းညင်းစွာ လမ်းလျှောက်ကာ လက်ဖြင့် ဧည့်ခံသည့် အမူအရာ ပြလိုက်သည်။ "တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်။ ကျွန်တော်က ရှူးမင်ယီ ပါ"
"မင်္ဂလာပါ၊ ကျွန်တော်က ဇီယွမ် ပါ" ဟိုကိုင်ယွမ် သည် သူ၏ အမှန်တကယ် အထောက်အထားကို မပြောဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ လောင်ကျန့်ရယ် သည် သူ့ကိစ္စများကို သိရှိထားသော်လည်း မလိုအပ်သော ပြဿနာများ ရှောင်ရှားရန် "ဟိုကိုင်ယွမ်" ဆိုသည့် စကားလုံးသုံးလုံးကို အနည်းဆုံးသာ သုံးခြင်းက ပိုကောင်းသည်။
"ကျွန်တော်က လောင်ကျန့်ရယ် ပါ" လက်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း လက်ထောက်ဖြစ်သူက ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် မင်းကို သိတယ်၊ မင်းက ငှားရမ်းထားတဲ့ တပ်ဖွဲ့နဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် အပြင်ထွက်တုန်းက ဇွန်ဘီအုပ်ကို အပြတ်ရှင်းပြီး ဝိုင်းထားတာကို ဖောက်ထွက်နိုင်ခဲ့တဲ့သူ မဟုတ်လား"
ရှူးမင်ယီ ၏ ပါးပြင်တွင် သွေးရောင် အနည်းငယ် ခြယ်သသွားသည်။ "ဒါကတော့ တစ်ခါတည်း ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စပါ"
ထိုသူနှစ်ဦးသည် ရှူးမင်ယီ နောက်သို့ လိုက်သွားကြပြီး အနက်ရောင် ဝတ်ရုံဝတ် တပည့်အုပ်စုကလည်း အတူတူ လိုက်ပါလာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
"ဒီနေရာက ကျောင်းတော်က တပည့်တွေ အဆောင်လက်ဖွဲ့ ရေးဆွဲဖို့ လေ့ကျင့်တဲ့ ခန်းမပါ" အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရင်း ရှူးမင်ယီ က ရှင်းပြသည်။ စားပွဲနှစ်တန်းကို စနစ်တကျ ခင်းကျင်းထားပြီး စားပွဲတိုင်းတွင် ဝါရောင် စာရွက်များ၊ စာအုပ်တစ်အုပ်နှင့် စာရေးတံ ထည့်စရာ တစ်ခုစီ ရှိနေသည်။
စားပွဲတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ဝါရောင် စာရွက်တစ်ရွက်ကို သာမန်အတိုင်း ကောက်ကိုင်ကာ ရေးဆွဲထားသော သင်္ကေတများကို လေ့လာလိုက်သည်။
ဤစာရွက်မှာ သာမန်စာရွက်သာဖြစ်ပြီး စစ်မှန်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ စာရွက် မဟုတ်ပေ။ အသုံးပြုထားသော မှင်မှာလည်း ဇာတိပ္ဖိုလ်မှင် (Cinnabar) မဟုတ်ဘဲ သာမန်အနက်ရောင် မှင်သာ ဖြစ်သည်။
ဤအဆောင်လက်ဖွဲ့မှာ ရိုးရှင်းပြီး အသုံးအများဆုံး ကာကွယ်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့မျိုး ဖြစ်သည်။ စာလုံးများမှာ စောင်းနေပြီး ရှုပ်ပွနေကာ စတင်လေ့လာသူ တစ်ယောက်၏ လက်ရာ ဖြစ်မှန်း သိသာသည်။ စာရေးတံကို စာရွက်ပေါ်မှ ခဏခဏ ပြန်ကြွပြီးမှ ပြန်ချထားသည့်အတွက် စာကြောင်းများမှာ ပြတ်တောက်နေသည်။ အကယ်၍သာ ဇာတိပ္ဖိုလ်မှင်ဖြင့် စစ်မှန်သော အဆောင်လက်ဖွဲ့ စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးဆွဲခဲ့ပါက ဤအဆောင်လက်ဖွဲ့မှာ အလုပ်မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့အပြင် ဤအရာမှာ မပြီးဆုံးသေးသော လက်ရာ ဖြစ်သည်။
"တောက်၊ ကောင်လေး၊ မင်း ကြည့်နေတာကို နားလည်ရဲ့လား။ ဒါက အတော်လေး အစွမ်းထက်တဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့နော်" ဟိုကိုင်ယွမ် ကို တိုက်ခိုက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သည့် တပည့်ဖြစ်သူက စာရွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်သော ထိုလူငယ်ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
သို့သော် ဟိုကိုင်ယွမ် က ထိုအပြောကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်သော်လည်း သူ၏ ဘေးတွင်ရှိသော လောင်ကျန့်ရယ် ကမူ တည်ငြိမ်မနေဘဲ အင်္ကျီအိတ်ကပ်ထဲမှ တြိဂံပုံ အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်သည်။
"ယွမ် လေး၊ ကျွန်တော် ဒါကို သိတယ်။ A မြို့ကနေ မထွက်ခွာခင်က အဘိုးက ကျွန်တော့်ကို တစ်ခု ပေးသွားတာ" စာရွက်ကို ဖြန့်လိုက်ပြီး လောင်ကျန့်ရယ် က တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ပစ္စည်းတစ်ခုကို ပေးသကဲ့သို့ ဟိုကိုင်ယွမ် ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
တာအို အဆောင်လက်ဖွဲ့များမှာ အလွန် တန်ဖိုးကြီးမားသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်သည်။ အရည်အသွေး အနိမ့်ဆုံး ကာကွယ်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့ကိုပင် အပြာရောင် အမှတ်များစွာဖြင့် ဝယ်ယူရသည်။ ဤကျောင်းတော်ရှိ တပည့်များမှာ အရည်အသွေးမြင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ထားပါတော့၊ စစ်မှန်သော အရည်အသွေးနိမ့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ စာရွက်ကိုပင် တစ်ခါမျှ မကိုင်တွယ်ဖူးကြပေ။
လောင်ကျန့်ရယ် က သူ့အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ထုတ်ပြလိုက်သည့်အခါ ဘေးတွင် ရပ်နေသည့် ရှူးမင်ယီ ၏ မျက်ဝန်းများ မှောင်မိုက်သွားသည်။ သူ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုအဆောင်လက်ဖွဲ့မှာ အမြင့်ဆုံး အရည်အသွေးရှိမှန်း သိလိုက်သည်။ ဤသူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ သာမန်မဟုတ်ပုံ ရသည်။
ကမ်းပေးလာသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ယူလိုက်ရင်း ဟိုကိုင်ယွမ် သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ ဂရုတစိုက် လေ့လာလိုက်စဉ် မျက်ဝန်းထဲတွင် ချီးကျူးသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ဤအဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ဖန်တီးသူမှာ အလွန်ပင် စွမ်းရည်ရှိသော တာအိုပညာရှင် ဖြစ်သည်။ စာကြောင်းများမှာ ရဲရင့်ပြီး အစွမ်းထက်ကာ စီးဆင်းနေသော ရေပြင်ကဲ့သို့ ချောမွေ့သည်။ ရိုးရှင်းသော အဆောင်လက်ဖွဲ့ ဖြစ်သော်လည်း အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သာမန် ဇာတိပ္ဖိုလ်မှင်ကို သုံးပြီး သူ့စမ်းရေကန်မှ ရေနှင့် ညီမျှသော အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖန်တီးနိုင်သည်ဆိုလျှင်...
အကယ်၍သာ ဤသူက သူ့၏ အထူးစမ်းရေနှင့် ပုရွက်ဆိတ် ပုံဆောင်ခဲအရောကို သုံးခဲ့မည်ဆိုပါက မည်မျှ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ဖန်တီးနိုင်ပါမည်နည်း။