Rebirth of MC – အခန်း ၁၂
ဟိုကိုင်ယွမ် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ အလွန်တောက်ပနေသည့် နေရောင်ခြည်ကြောင့် မျက်စိကျိန်းသွားရသည်။ သူ အချိန်အတော်ကြာ အိပ်ပျော်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည့်အခါ အနည်းငယ် မူးဝေနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အိပ်ရာမှထကာ အခန်းအတွင်းသို့ အကြည့်ပို့လိုက်သည်။ အခန်းသည် ထူးခြားပြောင်းလဲမှုမရှိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ခု လွဲချော်နေသလိုမျိုး ခံစားချက်ပေါ်ပေါက်လာသည်။
နေရာလွတ် (Dimension) အကြောင်းကို သူ ချက်ချင်းပင် ပြန်အမှတ်ရသွားသည်။ စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ့ရှေ့တွင် မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု လှုပ်ရှားသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်တွင် အခန်းတံခါးကို ခပ်ဖွဖွခေါက်လိုက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။
"ဟိုကိုင်ယွမ်၊ မင်း နိုးပြီလား"
အသံသည် လောင်ကျန့်ရယ် ထံမှ ဖြစ်သည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ဖွင့်လိုက်သည်။ လောင်ကျန့်ရယ် သည် တံခါးဝတွင် ရပ်နေပြီး သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည်။
"ငါ နိုးပါပြီ လောင်ကျန့်ရယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟိုကိုင်ယွမ် က မေးလိုက်သည်။
လောင်ကျန့်ရယ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး "မင်း အိပ်ပျော်နေတာ အတော်ကြာနေပြီလေ။ ငါ စိုးရိမ်နေတာနဲ့ အခုပဲ လာကြည့်တာ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် လောင်ကျန့်ရယ် ကို ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ အတိတ်က အကြောင်းအရာများကို ပြန်တွေးမိပြီးနောက် ယခုလက်ရှိ သူတို့နှစ်ဦးကြားက ဆက်ဆံရေးသည် အရင်ကထက် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်ကို သတိပြုမိသည်။
"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ အားလုံး အဆင်ပြေပါတယ်" ဟိုကိုင်ယွမ် က အေးဆေးစွာပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
သူတို့နှစ်ဦး အခန်းတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး ဟိုကိုင်ယွမ် သည် နေရာလွတ် (Dimension) နှင့် ပတ်သက်သည့် သူ၏ စွမ်းအားများကို မည်သို့ အသုံးချရမည်ကို စတင်စဉ်းစားနေတော့သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် နေရာလွတ် (Dimension) အတွင်း တစ်ညတာ ကုန်ဆုံးပြီးနောက် နိုးထလာသောအခါ ယမန်နေ့က သူခံစားခဲ့ရသည့် ခန္ဓာကိုယ်၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုနှင့် ကိုယ်လက်ကိုက်ခဲမှုများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့်အခါ ညစ်တီးညစ်ပတ်ဖြစ်နေသော ဟိုတယ်အခန်းအတွင်းသို့ နေရောင်ခြည်များ တိုးဝင်လာနေပြီဖြစ်သည်။ ဖုန်းအချိန်အရ နံနက် ၈ နာရီ ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံ၊ သူ့ရဲ့ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲမှာ အချိန်စီးဆင်းမှုက ကမ္ဘာမြေထက် အများကြီး ပိုနှေးတာပဲ။ အဲဒီ ဝါးအိမ်လေးထဲမှာ သူ တကယ်ပဲ အချိန်ဘယ်လောက်ကြာအောင် အိပ်ပျော်နေခဲ့တာလဲ။
သူ ခေါင်းကို အားမလိုအားမရ ခါယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ လက်ပ်တော့ကို ထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တုန်းက သူသည် အဆင်ပြေစေရန်အတွက် ကြိုးမဲ့မိုဒမ်တစ်ခုကို ဝယ်ယူထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယင်းက သူ့ကို အချိန်မရွေး နေရာမရွေး အင်တာနက်သုံးနိုင်စေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ထိုကဲ့သို့ စိတ်ကူးပေါက်ရာ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းက အကျိုးရှိကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အခမဲ့ ဝိုင်ဖိုင် ရှာဖွေရန် လိုက်လံသွားစရာ မလိုတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
လက်ပ်တော့ကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဟိုကိုင်ယွမ် အရင်ဆုံး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်မှာ အွန်လိုင်းတွင် ပျံ့နှံ့နေဆဲဖြစ်သည့် စစ်တပ်၏ ဖမ်းဝရမ်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ပယ်ဖျက်ပေးထားခြင်း မရှိသေးသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။
ပေါ်လာသည့် စာမျက်နှာကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် ZG ဘဏ်၏ ဝဘ်ဆိုက်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။ သူ ထိုစာချုပ်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့သည့်နေ့က သူ၏ အမွေပစ္စည်းအဖြစ် ရရှိမည့် ငွေကြေးများကို သူ၏ အကောင့်ထဲသို့ လွှဲပြောင်းပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မတိုင်မီက သူ၏လက်ထဲတွင် ဒေါ်လာငါးသောင်းခန့် ရှိနေသေးပြီး၊ ဖခင်၏ ငွေကြေးပိုင်ဆိုင်မှုမှ သူရရှိသည့် ဝေစုခုနစ်သန်းကို ပေါင်းလိုက်ပါက ယခုအချိန်တွင် ငွေများများရှိလေ ပိုကောင်းလေဖြစ်သည်။ ပိုက်ဆံများလွန်းသည်ဟူ၍ မရှိပေ။
ထို့အပြင် သူသည် ယခုအခါ အလိုရှိသူ တစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ သူသည် ဘဏ်သို့သွား၍ ငွေထုတ်ယူမည်ဆိုပါက သူ၏ ATM ကတ်ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူသွားခဲ့သည့် လမ်းကြောင်းများကို လူများ လိုက်လံခြေရာခံနိုင်သဖြင့် အလွန်အန္တရာယ်များပေလိမ့်မည်။ သူ ထိုသို့ မလုပ်နိုင်သော်လည်း၊ ပစ္စည်းကိရိယာများ ဝယ်ယူရန် လိုအပ်နေချိန်တွင် ဤငွေပမာဏကြီးကို ဘဏ်အကောင့်ထဲတွင် ထားခဲ့၍လည်း မဖြစ်ပေ။ သူ၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်မှုမှာ အသည်းအသန် အခြေအနေကြောင့် အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်ပုံပင် ဖြစ်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် တစ်စုံတစ်ခုကို စိတ်ကူးမိလျှင် ချက်ချင်းလုပ်ဆောင်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လက်ပ်တော့ကို ကျောပိုးအိတ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ပြီး အိတ်ကိုလွယ်ကာ ဟိုတယ်မှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ဘဏ်မှာ နံနက် ၈ နာရီတွင် ဖွင့်လှစ်ပြီးဖြစ်ရာ သူသည် ဘဏ်သို့သွား၍ ငွေခုနစ်သန်းလုံးကို ထုတ်ယူကာ နေရာလွတ် (Dimension) ထဲတွင် သိမ်းဆည်းထားလိုသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ပြီးပါက ရထားစီးကာ S မြို့မှ ထွက်ခွာသွားမည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ့ကို ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ထားသူအတွက် ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ရှာဖွေဖမ်းဆီးရန် ပို၍ပင် ခက်ခဲသွားလိမ့်မည်။
မနက်စောစောအချိန်ဖြစ်သည့်အတွက် ဘဏ်သို့ လာရောက်သူ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။ ဟိုကိုင်ယွမ် သည် ဘဏ်ကောင်တာရှိ ဝန်ဆောင်မှုဌာနသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားကာ ဘဏ်ကတ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။
"မမရေ၊ ကျွန်တော့်အကောင့်ထဲက ငွေတွေအားလုံး ထုတ်ချင်လို့ပါ" သူသည် ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားသော်လည်း ဘဏ်အတွင်းရှိ CCTV ကင်မရာက သူ၏မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ ရိုက်ကူးသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် မော့မကြည့်ရဲပေ။
"ဟုတ်ကဲ့၊ ခဏလေး စောင့်ပေးပါရှင့်" လှပသော ဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးသည် ကတ်ကိုယူကာ ငွေထုတ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်လုပ်ဆောင်သည်။ ကတ်ကို စက်ထဲထည့်လိုက်ပြီး ငွေပမာဏ ခုနစ်သန်းဟု ပေါ်လာသောအခါ ထိုအမျိုးသမီး အလွန်အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဒါက..."
"ဟုတ်ပါတယ်၊ အားလုံးထုတ်ချင်တာပါ"
"ဟုတ်ကဲ့ပါရှင့်"
သူမသည် ငွေပမာဏ အများအပြား ထုတ်ယူနိုင်ရန်အတွက် ချက်ချင်းပင် ကြီးကြပ်ရေးမှူးကို ဆက်သွယ်လိုက်သည်။
ဤဘဏ်သည် အလွန်လျင်မြန်သွက်လက်သည်။ မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့်အတွင်းမှာပင် ငွေသား ခုနစ်သန်းကို ထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် ဟိုကိုင်ယွမ် ကို ဘဏ်အတွင်းရှိ လုံခြုံရေးခန်းထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
"ငွေ ခုနစ်သန်းပါ။"
"ကောင်းပါပြီ။ အနှောင့်အယှက်ပေးသလို ဖြစ်မှာတော့ စိတ်မကောင်းပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အားလုံး အပြင်ဘက်ကို ခဏလောက် ထွက်ပေးလို့ ရမလားခင်ဗျ" ဟိုကိုင်ယွမ် သည် နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ်တွန့်ကွေးကာ အားပါးတရ မဟုတ်သော်လည်း အနည်းငယ် ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ဒါက..." ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် သူ၏အပြုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်ရှိ ငွေပုံကြီးကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ ရပါတယ်။"
ကြီးကြပ်ရေးမှူး ထွက်သွားပြီးနောက် ဟိုကိုင်ယွမ် သည် လုံခြုံရေးခန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။ ထင်သည့်အတိုင်းပင် ထောင့်တစ်နေရာတွင် ကင်မရာတစ်လုံး ပုန်းကွယ်နေသည်။ သူ ပေါ့ပါးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး စားပွဲခင်းတစ်ခုကို ဆွဲယူကာ ငွေပုံဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားသည်။ ထို့နောက် စားပွဲခင်းကို ဖြန့်ချလိုက်ပြီး ကင်မရာ၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ကင်မရာ၏ အမြင်အာရုံ ပျောက်ဆုံးသွားသည်နှင့် သူသည် ငွေများအားလုံးကို နေရာလွတ် (Dimension) ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းရွှေ့သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ဘဏ်ထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ကြီးကြပ်ရေးမှူးကိုယ်တိုင် စစ်တပ်မှလူများ ဘဏ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် လောင်ကျန့်ရယ် ကို ကြိုဆိုရန် အပြင်သို့ ထွက်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် လုံခြုံရေးခန်းထဲမှ ငွေများရော၊ လူပါ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။
"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
"ငရဲကျဖို့! ငါ့အတွက် ရှာကြစမ်း! ပိုက်ဆံတွေမှာ ကုဒ်တွေ ဒါမှမဟုတ် ခြေရာခံလို့ရမယ့် အမှတ်အသားတွေ မပါဘူးလား" သူသည် နောက်တစ်ကြိမ်တွင်လည်း လက်တစ်လုံးခြားဖြင့် လွတ်မြောက်သွားပြန်သည်။ ဒီကောင်လေးက တကယ်ပဲ ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားတာလဲ။