ဟိုကိုင်ယွမ် တို့ လေးယောက် ယာယီတည်းခိုရာနေရာမှ ထွက်လာချိန်တွင် သူတို့ကို ဂိတ်ဝ၌ ကြိုဆိုခဲ့ပြီး တည်းခိုမည့်နေရာသို့ လိုက်ပို့ပေးခဲ့သော တပ်သားတစ်ဦးက စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ သူတို့အဖွဲ့ ထိုတပ်သားရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်နှင့် သူက ကတ်ပြားလေးခုကို လောင်ကျန့်ရယ် ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
"အရာရှိကြီးခင်ဗျာ၊ ဒါက M မြို့ လုံခြုံရေးဇုန်ရဲ့ ဝင်ခွင့်ကတ်ပြားတွေပါ။ အကယ်၍ လုံခြုံရေးဇုန်ကနေ ထွက်ခွာချင်တယ်ဆိုရင် ဂိတ်ဝက တပ်သားတွေကို ဒီကတ်ပြားကို တိုက်ရိုက်ပြလိုက်ရုံပါပဲ"
"အင်း" ဟုဆိုကာ လောင်ကျန့်ရယ် က ကတ်ပြားများကို ယူလိုက်ပြီး ကျန်သုံးယောက်ကို တစ်ယောက်တစ်ပြားစီ ဝေပေးလိုက်သည်။
ဤဝင်ခွင့်ကတ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ထားခြင်းသည် စောင့်ကြည့်ကာလပြီးဆုံး၍ သီးသန့်အဆောက်အအုံမှ ထွက်ခွာခွင့်ရရှိကြောင်း သက်သေခံချက်ဖြစ်သည်။ ဤကတ်ပြားကိုင်ဆောင်ထားသူ မည်သူမဆို တားမြစ်နယ်မြေအချို့မှလွဲ၍ လုံခြုံရေးဇုန်အတွင်း လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့်ရှိသည်။ ဤစီမံခန့်ခွဲမှုပုံစံသည် လောင်ကျန့်ရယ် တစ်နေ့က X မြို့တွင် သူ့အဘိုးအား အကြံပြုခဲ့သည့် အချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။
M မြို့၏ တင်းကျပ်သည့် မူဝါဒများမှ မြင်တွေ့နိုင်သည့်အတိုင်း စစ်သေနာပတိချုပ် လုံ သည် လုံခြုံရေးဇုန်များအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် လုံခြုံရေးဆိုင်ရာ အန္တရာယ်အားလုံးကို အထူးအလေးထားလျက်ရှိသည်။
ထိုတပ်သားက လောင်ကျန့်ရယ် တို့အဖွဲ့ကို စစ်ဘက်ဆိုင်ရာနယ်မြေရှိ လေယာဉ်ဟန်ဂါအတွင်းသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားသည်။ တတိယထပ်သို့ တက်သွားသောအခါ သူတို့ကို စောင့်ဆိုင်းနေသူများ ရှိနှင့်နေပြီဖြစ်သည်။
စနစ်တကျ မီးပူတိုက်ထားသော အစိမ်းရောင်စစ်ယူနီဖောင်းကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး တည်ကြည်လေးနက်သည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် နယ်မြေမှူးသည် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် မတ်မတ်ထိုင်နေသည်။ သူသည် အသက်သုံးဆယ် သို့မဟုတ် လေးဆယ်ခန့်ရှိပုံရပြီး ယုံကြည်အားကိုးထိုက်သည့် ဟန်ပန်ရှိသည်။ လောင်ကျန့်ရယ် ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူသည် ထရပ်လိုက်ပြီး အလေးပြုသည်။
မြို့ပေါင်း နှစ်ဆယ့်ခြောက်မြို့၊ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာခရိုင် နှစ်ဆယ့်ခြောက်ခုရှိသည့်အနက် Z မြို့သည် အဆင့်အနိမ့်ဆုံးဖြစ်ပြီး A မြို့သည် အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် A မြို့မှ အရာရှိကြီးတစ်ဦးဖြစ်သူ လောင်ကျန့်ရယ် ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဤနယ်မြေမှူးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားသည်။
"နယ်မြေမှူး၊ အခမ်းအနားတွေ လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက်လာတာက တစ်ညတာ ခေတ္တနားခိုဖို့နဲ့ လက်ရှိအခြေအနေတွေကို သိရှိဖို့အတွက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်" ဟု လောင်ကျန့်ရယ် က အနည်းငယ် ပြုံးလျက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး နယ်မြေမှူး၏ ရိုသေစွာ ဖိတ်ခေါ်မှုကြောင့် ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
ဟိုကိုင်ယွမ်၊ ချင်းကျွင်း နှင့် လီချင်း တို့လည်း အစဉ်လိုက်အတိုင်း ဝင်ထိုင်ကြသည်။ ခဏအကြာတွင် လူတစ်ဦး ဝင်လာပြီး သူတို့အတွက် ပူနွေးသော လက်ဖက်ရည်များ လာချပေးသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ လေးရက်လောက်ကစပြီး ရာသီဥတုက ထူးဆန်းလာပါတယ်။ လျှပ်စစ်လှိုင်းတွေလည်း တည်ငြိမ်မှု မရှိတော့ဘူး။ တစ်နေ့က ညနေစောင်းကစပြီး A ခရိုင်ရဲ့ စစ်ဌာနချုပ်နဲ့ တခြားခရိုင်တွေ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့တယ်။ စစ်သေနာပတိချုပ် လုံ ကတော့ ခင်ဗျားတို့ M မြို့ကို ဖြတ်သွားရင်း တစ်ညတာ နားခိုဖို့ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတယ်လို့ ပြောထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့လည်း ခင်ဗျားတို့ကို စောင့်ဆိုင်းနေတာပါ" ဟု ပြောပြီးနောက် သူသည် သူ့၏ လက်ထောက်ကို ညွှန်ကြားချက်အချို့ ပေးလိုက်သည်။
လက်ထောက်ဖြစ်သူက ခေါင်းညိတ်ပြီး အခြားအခန်းတစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားကာ ဖိုင်တွဲတစ်ခုကို ယူလာပြီး လောင်ကျန့်ရယ် ထံသို့ ပေးအပ်သည်။ "ဒါက စစ်သေနာပတိချုပ် လုံ က အခြေစိုက်စခန်းတွေကို ပေးပို့ထားတဲ့ 'ကြေးစားစစ်သည်အဖွဲ့' စီမံချက်အသေးစိတ် စာရွက်စာတမ်းတွေပါ။ M မြို့ လုံခြုံရေးဇုန်ကတော့ ဒီအမိန့်ကို ရတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ဒီစီမံချက်ကို စတင်ခဲ့ပါတယ်။ သုံးရက်ကြာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို ရှာဖွေဖို့နဲ့ လိုအပ်တဲ့ ထောက်ပံ့ပစ္စည်းတွေအတွက် အဖွဲ့ငယ်အချို့ကို စေလွှတ်ခဲ့ပါတယ်။ အဖွဲ့အတော်များများဆီက ရရှိတဲ့ အစီရင်ခံစာတွေအရ၊ ဇွန်ဘီအချို့က တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ပိုမိုသန်မာလာတာကို တွေ့ရှိခဲ့ရပါတယ်။ ဒီဖိုင်တွဲထဲမှာတော့ A မြို့ စစ်ဌာနချုပ်ဆီကို ခင်ဗျားတို့ ပေးပို့ပေးစေချင်တဲ့ အချက်အလက်နဲ့ အရင်းအမြစ်တွေ ပါဝင်ပါတယ်"
လောင်ကျန့်ရယ် သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဖိုင်တွဲကိုဖွင့်ကာ အတွင်းရှိ စာရွက်စာတမ်းများကို ကြည့်ရှုသည်။ အနည်းဆုံး စာမျက်နှာဆယ်မျက်နှာခန့်ရှိသည့် အသေးစိတ်မှတ်တမ်းများ ဖြစ်သည်။
စာမျက်နှာတစ်ခုချင်းစီကို အမြန်ကြည့်ရှုပြီးနောက် သူ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။ ထို့နောက် စာရွက်များကို ဖိုင်တွဲထဲသို့ ပြန်ထည့်ကာ ဟိုကိုင်ယွမ် ထံသို့ လုံခြုံအောင် သိမ်းဆည်းထားရန် ပေးလိုက်သည်။
"နယ်မြေမှူး၊ ကျွန်တော့်မှာ မေးစရာတစ်ခုရှိတယ်"
"မေးပါခင်ဗျာ" လောင်ကျန့်ရယ် ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် နယ်မြေမှူး၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်မှုအရိပ်အယောင်အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။
"ဒီလုံခြုံရေးဇုန်ထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေ ရှိသလား။ ဥပမာ- သူတို့ရဲ့ ခွန်အားတွေ ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ တိုးလာတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် တခြား ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲမှုမျိုးတွေပေါ့"
ဤမေးခွန်းသည် ကျိုးရှင်းဖုန်း နှင့် သူ၏အဖွဲ့ကို ခွဲခွာခဲ့သည့်အချိန်ကတည်းက လောင်ကျန့်ရယ် ၏ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ကျိုးရှင်းဖုန်း ၏ ရုတ်တရက် ခွန်အားတိုးလာခြင်းမျိုးကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် စွမ်းရည်များကို လူတွေက ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ပိုင်ဆိုင်လာကြသလဲဆိုသည့် အကြောင်းအရင်းကို သူ သိလိုသည်။
"လုံခြုံရေးဇုန်တိုင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်ရှိသူတွေ ရှိနေပါတယ်။ ကမ္ဘာပျက်ကိန်းနေ့ကစပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူအချို့မှာ ဒီလိုစွမ်းရည်တွေ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ ဖြစ်ရပ်အနည်းငယ် ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အစပိုင်းမှာတော့ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက အားနည်းပြီး ကန့်သတ်ချက်ရှိနေလို့ လူအတော်များများက ဒီထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်ရပ်ကို သိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပါဘူး။ ဇွန်ဘီတွေ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာတာကို ကျွန်တော်တို့ သတိထားမိတဲ့အချိန်လောက်မှာပဲ ဒီလိုရှားပါးတဲ့ လူတွေရဲ့ စွမ်းရည်တွေလည်း တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။ လက်ရှိမှာတော့ ဒီလူတွေကို 'စွမ်းရည်ရှိသူများ' လို့ သတ်မှတ်ထားပါတယ်။ M မြို့တစ်ခုတည်းမှာတင် ဒီလိုလူမျိုး တစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်ရှိပါတယ်။ ငါးယောက်က မီးကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်၊ သုံးယောက်က လေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်၊ နှစ်ယောက်ကတော့ ထူးခြားတဲ့ အရှိန်နဲ့ တုံ့ပြန်မှုစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပါတယ်" ဟု နယ်မြေမှူးက လောင်ကျန့်ရယ် ကို မည်သည့်အချက်ကိုမျှ ဖုံးကွယ်မထားဘဲ သူသိသမျှကို အမှန်အတိုင်း ဖြေကြားသည်။
"ဒီစွမ်းရည်တွေက ဘယ်ကနေ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာတာလဲ၊ ပြီးတော့ ဘာကြောင့် လူအချို့မှာပဲ ဒီလိုစွမ်းရည်တွေ ရှိနေတာလဲဆိုတာကို သိရှိထားတာမျိုး ရှိသလား"
"စမ်းသပ်မှုရလဒ်တွေအရ လူအချို့ ဒီလို 'စွမ်းရည်တွေ' ရရှိလာတာက ကမ္ဘာပျက်ကိန်းနဲ့ ဆက်စပ်နေနိုင်ပါတယ်။ လုံခြုံရေးဇုန်ထဲက စွမ်းရည်ရှိသူ တစ်ဆယ့်နှစ်ယောက်ထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့သူတစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ မျက်စိရှေ့မှာတင်ပဲ ဒီစွမ်းရည်ကို ရရှိသွားခဲ့တာပါ။ သူနဲ့ ကိုယ်ဝန်ငါးလရှိတဲ့ သူ့ဇနီးသည်က L မြို့ကနေ M မြို့ကို ထွက်ပြေးလာရင်း လမ်းမှာ ဇွန်ဘီတစ်ကောင်ရဲ့ ကုတ်ခြစ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရပါတယ်။ အရင်က ရရှိထားတဲ့ အချက်အလက်တွေအရ ဇွန်ဘီရဲ့ ကုတ်ခြစ်ခြင်း သို့မဟုတ် ကိုက်ခြင်းကို ခံရသူတိုင်းဟာ ရှစ်နာရီအတွင်းမှာပဲ ပြောင်းလဲသွားမှာပါ။ သူ ဂိတ်ပေါက်ကို ရောက်တာနဲ့ ကျွန်တော်တို့က သူ့ကို သီးသန့်အဆောက်အအုံထဲမှာ ထည့်ပိတ်ထားလိုက်တယ်။ သုံးရက်လုံးလုံး သူက အဖျားအလွန်တက်နေခဲ့ပြီး သူ့ဇနီးက အပြင်မှာ စောင့်နေခဲ့တယ်။ စတုတ္ထမြောက်နေ့မှာတော့ ကုတ်ခြစ်ရာတွေက အံ့ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ပျောက်ကင်းသွားပြီး အမာရွတ်ပဲ ကျန်တော့တယ်၊ ပြီးတော့ သူက စွမ်းရည်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့တယ်"
"ဆိုလိုတာက ဇွန်ဘီရဲ့ ကိုက်ခြင်း၊ ကုတ်ခြစ်ခြင်း ခံရသူတိုင်း ဇွန်ဘီဖြစ်သွားတာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။ ရှားရှားပါးပါး ဖြစ်ရပ်အနေနဲ့ బాధిသူက ပြန်လည်သက်သာလာပြီး စွမ်းရည်တစ်ခုကို ရရှိသွားနိုင်တယ်" ဟု လောင်ကျန့်ရယ် ဘေးတွင် ထိုင်နေသည့် ဟိုကိုင်ယွမ် က ကျိုးရှင်းဖုန်း ၏ ဖြစ်ရပ်ကို ပြန်တွေးမိရင်း စကားစလိုက်သည်။ ထိုလူ၏ ဇနီးနှင့် မွေးဖွားလာမည့် ကလေးကို ကာကွယ်လိုသည့် စိတ်ဆန္ဒက ပိုးဝင်ခြင်းကို ကျော်လွှားနိုင်စေပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်" ဟု နယ်မြေမှူးက ထောက်ခံသည်။
"ဇွန်ဘီပိုးဝင်ခြင်းက လူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြောင်းလဲစေပါတယ်။ ဒီပြောင်းလဲမှုက လူတစ်ယောက်ရဲ့ တွေးခေါ်ပုံနဲ့ စိတ်ဓာတ်ကြံ့ခိုင်မှုအပေါ် မူတည်နေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ လူတွေမှာ အကန့်အသတ်မရှိတဲ့ စွမ်းအားတွေ ရှိပါတယ်။ သူ ဇွန်ဘီရဲ့ ကုတ်ခြစ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မကြာခင်မှာပဲ လူသေကောင်တစ်ကောင် ဖြစ်သွားတော့မယ်ဆိုတာ သိပေမဲ့ သူက သူ့မိသားစုကို ကာကွယ်လိုတဲ့ စိတ်ဆန္ဒရှိနေဆဲပါ။ အဲဒီလို ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေကပဲ သူ့ရဲ့ ပုန်းကွယ်နေတဲ့ စွမ်းအားကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး ဗိုင်းရပ်စ်ကို တိုက်ထုတ်နိုင်စေခဲ့တာ၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူက 'စွမ်းရည်ရှိသူ' ဖြစ်လာခဲ့တာပါ" ဟု ချင်းကျွင်း က သူ့အမြင်ကို ပြောသည်။
"ဒီလုံခြုံရေးဇုန်က သုတေသီတွေ ပြောတာလည်း အဲဒီအတိုင်းပါပဲ" ဟု နယ်မြေမှူးက ခေါင်းညိတ်ကာ ချင်းကျွင်း ကို အားကျသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ လူငယ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ဆရာဝန်လောင်းလျာဖြစ်သည့် သူ့ကို အထင်မသေးပေ။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရည်အချင်းဆိုတာ အသက်အရွယ်နဲ့ တိုင်းတာလို့ မရလို့ပါပဲ။ သူ့ရှေ့မှာ ထိုင်နေတဲ့ A မြို့က စစ်သေနာပတိချုပ်လိုမျိုးပေါ့။ လောင်ကျန့်ရယ် က အသက်ငယ်သေးပေမယ့် ထူးချွန်တဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ဆိုတာမှာတော့ သံသယဖြစ်စရာမလိုပါဘူး။
နယ်မြေမှူးက သူ့လက်ထောက်ကို မြေပုံတစ်ခု ထပ်ယူလာဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် မြေပုံပေါ်တွင် နယ်နိမိတ်မျဉ်းတစ်ခုကို ဆွဲလိုက်သည်။ "စစ်သေနာပတိချုပ်၊ ကျွန်တော် အရေးတကြီး တင်ပြစရာ နောက်ထပ်ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ လေးရက်လောက်က G မြို့က မီးတောင်တစ်ခု ပြန်လည်ပေါက်ကွဲပြီး မီးတောင်ပြာတွေ အများအပြား ပန်းထုတ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါကြောင့် လေထုညစ်ညမ်းမှုတွေ အကြီးအကျယ် ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါတယ်။ I မြို့က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အချို့က ဒီညစ်ညမ်းမှုနဲ့ ထိတွေ့မိတဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ လက်တွေ၊ ခြေထောက်တွေမှာ ပြည်တည်နာတွေ ဖြစ်လာတယ်။ သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေမှာ ဇွန်ဘီအဖြစ် ပြောင်းလဲတော့မယ့် လက္ခဏာတွေ ပေါ်လာတယ်။ I မြို့ရဲ့ နယ်မြေမှူးကတော့ အရေးပေါ် ရွှေ့ပြောင်းမှုတွေကို လုပ်ဆောင်နေပြီး အခုဆိုရင် M မြို့ဆီကို ဦးတည်လာနေကြပါပြီ။ ခင်ဗျားတို့သာ I မြို့ကို ဖြတ်သန်းသွားဖို့ စီစဉ်ထားတယ်ဆိုရင် အဲဒီနေရာမှာ ကြာကြာမနေပါနဲ့၊ အဲဒီမြို့က အခုဆိုရင် တစ္ဆေမြို့ကြီး ဖြစ်နေပါပြီ။ ဒါတင်မကသေးဘူး၊ ကျွန်တော်တို့ ဖမ်းယူရရှိတဲ့ အချက်ပြလမ်းကြောင်းတွေအရ G မြို့ရဲ့ မီးတောင်က နောက်ဆုံးပေါက်ကွဲမှုမှာ အဆိပ်ငွေ့တွေနဲ့ အဆိပ်သင့်ပစ္စည်းတွေကို ပန်းထုတ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါတွေက ရေဒီယိုအချက်ပြမှုတွေကိုပါ အနှောင့်အယှက်ပေးနိုင်တဲ့အတွက် တခြားအခြေစိုက်စခန်းတွေနဲ့ အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်"
"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"
နောက်ထပ် ကိစ္စအချို့ကို ဆွေးနွေးပြီးနောက် လောင်ကျန့်ရယ် တို့အဖွဲ့သည် လေယာဉ်ဂိုဒေါင်ထဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ တစ်ညလုံး ကောင်းကောင်း အိပ်စက်ခဲ့ရသဖြင့် လူလေးယောက်လုံးမှာ အားအင်အပြည့် ရှိနေကြသည်။ မိုးရပ်စဲသွားပြီဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်တွင် မည်းမှောင်နေသော တိမ်တိုက်များ ဖုံးလွှမ်းနေဆဲဖြစ်ရာ သူတို့သည် ခဏတာ ဆွေးနွေးပြီးနောက် ခရီးဆက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ဂိတ်ပေါက်တွင် အဝင်အထွက်ကတ်များကို အစောင့်များထံ အပ်နှံပြီးနောက် အဖွဲ့သည် Hummer ကားပေါ်သို့ တက်ကာ လုံခြုံရေးဇုန်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ကားသည် အရှိန်ဖြင့် မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် M မြို့ လုံခြုံရေးဇုန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားနေသည့် ထရပ်ကားများ၊ ဗင်ကားများ၊ အဝေးပြေးယာဉ်များနှင့် လေးဘီးယက်ကားများကို အဝေးမှ ရံဖန်ရံခါ မြင်တွေ့နေရသည်။ ဤယာဉ်တန်းသည် I မြို့မှ ရွှေ့ပြောင်းလာကြသည့် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"M မြို့ရဲ့ အဝေးပြေးလမ်းမကြီးက ရှင်းနေမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ L မြို့ကို ရှောင်ကွင်းဖို့အတွက် Pan ယွမ် လမ်းမကနေ ထွက်ပြီးရင် အဲဒီလမ်းမကြီးပေါ် တက်လို့ရပါတယ်" ဟု ကားမောင်းနေရင်း လောင်ကျန့်ရယ် က ပြောသည်။
"ကောင်းပါပြီ" ကျန်သူများကလည်း သဘောတူကြသည်။ အဝေးပြေးလမ်းမကြီးက ခရီးသွားရတာ အမြန်ဆုံးဖြစ်သောကြောင့် အခြားအမြင်မရှိကြပါ။
"အဲဒီနယ်မြေမှူး ပြောသွားတာက G မြို့ မီးတောင်ရဲ့ နောက်ဆုံးပေါက်ကွဲမှုက ကမ္ဘာပျက်ကိန်းရဲ့ အဓိက အဆင့်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်တဲ့။ အဲဒီသေနေတဲ့ မီးတောင်အောက်မှာ တကယ်ပဲ ဘာတွေရှိနေတာလဲ" ဟု ကားနောက်ခန်းမှနေ၍ လီချင်း က တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။
သေနေပြီဖြစ်သော မီးတောင်တစ်ခုက ပန်းထုတ်လိုက်သည့် မီးတောင်ပြာသက်သက်ဖြင့်ပင် ကမ္ဘာပျက်စေနိုင်သည့် ဇွန်ဘီတွေကို ဖန်တီးကာ လောကကြီးကို ဒုက္ခပေးနေပြီဖြစ်သည်။ အခုဆိုရင် လေထုကိုပါ ညစ်ညမ်းစေနေပြီ။ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ။
"အဘိုးပြောပြဖူးတာက ကမ္ဘာပျက်ကိန်း စတင်တဲ့အချိန်မှာ G မြို့က ထူထဲတဲ့ မြူခိုးတွေနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေပြီးသားတဲ့။ ဘယ်သူနဲ့မှ အဆက်အသွယ် မလုပ်နိုင်ခင်မှာပဲ ကူးစက်ရောဂါက သူ့အနီးနားက မြို့နှစ်မြို့ကိုပါ သိမ်းပိုက်သွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဂြိုဟ်တုတွေကနေ စောင့်ကြည့်နေတာမှာလည်း အသက်ရှိတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်မှ မတွေ့ရဘူး။ အပင်တွေတောင် အကုန်ညှိုးနွမ်းကုန်ပြီ" ဟု လောင်ကျန့်ရယ် က ပြောသည်။ "B မြို့ အခြေစိုက်စခန်းကလည်း စစ်သားတွေနဲ့ သုတေသီတွေ ပါတဲ့အဖွဲ့ကို စေလွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းဖူးတယ်။ ဒါပေမဲ့ G မြို့ထဲကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်လာတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး။ G မြို့ထဲမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှ အသေအချာ မသိကြဘူး"
ဟိုကိုင်ယွမ် သည် နှုတ်ခမ်းအောက်ပိုင်းကို ကိုက်လိုက်ပြီးမှ ဖြည်းညင်းစွာ စကားစလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ အဲဒီ ဘန်ယန်မြို့ မှာ ကျွန်တော်တို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် အကြောင်းကို မှတ်မိကြသေးလား"
ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် ကားထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ထိုတိတ်ဆိတ်မှုကို အရင်ဆုံး ဖြိုခွင်းလိုက်သူမှာ ချင်းကျွင်း ဖြစ်သည်။ "သေးသေးလေး ယွမ်၊ မင်းဆိုလိုတာက G မြို့ မီးတောင်ထဲမှာ ရှိနေတာက အဲဒီ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ညွန်အိုင် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ပြောတာလား"
"ဟုတ်တယ်" ဟိုကိုင်ယွမ် က ခေါင်းညိတ်သည်။
သူ့ရဲ့ ယခင်ဘဝကတည်းက ဒီနေ့အချိန်အထိ သူသည် ဤမေးခွန်းကို အမြဲတမ်း တွေးတောနေမိသည်။ အဆိပ်သင့် ညွန်အိုင် များ၊ နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ များ၊ ပြီးတော့ ဇွန်ဘီများ။ ဒါတွေအားလုံးက ဘယ်ကနေ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာတာလဲ။ မီးတောင် ပထမဆုံးအကြိမ် ပေါက်ကွဲတုန်းက ပြာတွေကြားထဲမှာ နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ တွေကို သူတွေ့လိုက်ရချိန်နဲ့ အခု M မြို့ နယ်မြေမှူးဆီကနေ လေထုကို ညစ်ညမ်းစေတဲ့ နောက်ဆုံးပေါက်ကွဲမှုအကြောင်း ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ သူ ဒီလို တွေးမိသည်။
ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒီသေနေတဲ့ မီးတောင်ထဲမှာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် တစ်ခု ရှိနေတာ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါကြောင့်လည်း လူတွေကို ဇွန်ဘီဗိုင်းရပ်စ် ကူးစက်စေနိုင်တဲ့ အဆိပ်ငွေ့တွေကို ပန်းထုတ်နိုင်တာပေါ့။ အဲဒီငွေ့တွေ ပျံ့နှံ့သွားတဲ့အခါ လူတွေတင်မကဘူး၊ အပင်တွေ၊ တိရစ္ဆာန်တွေ၊ နောက်ဆုံး မြေကြီးကအစ ကူးစက်ခံရနိုင်တာပဲ။
လူတွေက ဇွန်ဘီဖြစ်လာမယ်၊ အပင်တွေက သေသွားမလား ဒါမှမဟုတ် နတ်ဆိုးသတ္တဝါတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမလား၊ ပြီးတော့ မြေပြင်တွေကလည်း အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမှာပဲ။
ဒီအချိန်မှာတော့ ဟိုကိုင်ယွမ် တစ်ယောက် ဒီကမ္ဘာကြီးဟာ တရွေ့ရွေ့ ပြောင်းပြန်လှန်ခံနေရရုံတင်မကဘဲ တရားစီရင်မယ့်နေ့ စတင်ချိန်ကတည်းက အပိုင်းပိုင်း ပြိုလဲပျက်စီးနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားနေရင် ခြောက်လပြည့်တဲ့အချိန်မှာ သူသည် ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျက်မျိုးကိုပဲ ပြန်မြင်နေရတော့မည်။ သေသူတွေနဲ့ နတ်ဆိုးပုရွက်ဆိတ်များ တွေက ကမ္ဘာမြေကို ဖုံးလွှမ်းသွားမှာဖြစ်ပြီး အဆိပ်သင့်ညွန်အိုင် တွေကလည်း နေရာအနှံ့ ပေါ်ပေါက်လာလိမ့်မည်။