ရုတ်တရက်ဆိုသလို နန်းတွင်း၌ ဧကရာဇ်၏ အမိန့်တော်ကို တောင်းဆိုလိုက်သည့်အသံကြောင့် တရားရုံးတော်တစ်ခုလုံး ဝေဝါးသွားရသည်။
ဧကရာဇ်ဝေ ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ခြွင်းချက်မဟုတ်ပေ။
*[ဖခင်တော်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး Lord Pei နဲ့ Lord Qi တို့နဲ့ ပေါင်းပြီး သုံးယောက်သား သရုပ်ဆောင်နေတာကို ရပ်လိုက်ပါတော့။ သားတော်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကန်းမနေပါဘူး။ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ သားတော် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသလို၊ ဖခင်တော်တို့ရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုကလည်း သိပ်ပြီး ယုံကြည်ရတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။]*
ဧကရာဇ်ဝေ ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး မိမိ၏ သားဆိုးကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုကောင်လေး၏ ရဲတင်းလွန်းသော စကားကြောင့် ဒေါသအိုးပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။
ဝေယွီ သည် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို ကြိုတင်သိရှိထားလျက်နှင့်ပင် ယခုကဲ့သို့ လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းမှာ အရင်ဆုံး လက်ဦးမှုရယူပြီးမှ နောက်မှပြန်တင်ပြရန် ကြံရွယ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး၊ နိုင်ငံတော်အတွက် အကျိုးရှိမည့် အဆိုပြုချက်မျိုးကို ဝန်ကြီးများရှေ့မှောက်တွင် ငြင်းပယ်ရခက်အောင် ဧကရာဇ်ကို ထောင့်ချိုးလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်အတွက်မူ အမှန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ အကြောင်းမှာ သူကိုယ်တိုင်က မည်သည့်အစီအစဉ်ကိုမျှ မရေးဆွဲထားမိသောကြောင့်ပင်။
*ဒီကောင်စုတ်လေးက ငါ့ကို ဘာမှမသိအောင် တမင်ဖုံးကွယ်ထားတာကိုး!*
*[စိတ်မဆိုးပါနဲ့ဦး ဖခင်တော်! သားတော် နားလည်ပါတယ် - ဘဏ္ဍာတိုက်က ဗလာဖြစ်နေပြီး သားတော်က နိုင်ငံအတွက် ငွေရှာပေးစေချင်တာ မဟုတ်လား။ ဒါကလည်း သဘာဝကျတာပါ၊ သားတော် နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကြယ်တာရာစင်္ကြာအောက်မှာ မွေးဖွားလာပြီး စည်းစိမ်ဥစ္စာနတ်ဘုရားရဲ့ တပည့်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံထားရတဲ့ သားတော်မှလွဲရင် ဒီလိုတာဝန်မျိုးကို ဘယ်သူကများ ထမ်းဆောင်နိုင်ပါ့မလဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား?]*
ဧကရာဇ်ဝေ ၏ ရင်ဘတ်သည် စိတ်တိုဒေါသကို ထိန်းချုပ်ရင်း အတက်အကျမြန်ဆန်နေသည်။ ဤကောင်လေးမှာ အလွန်ပင် ပရိယာယ်များလွန်းပြီး... အလွန်ပင် ရှက်ရမ်းရမ်းနိုင်လွန်းသည်။
*[ဖခင်တော် ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာ သားတော် အသိဆုံးပါ။ ဘဏ္ဍာတိုက်အတွက် ငွေရှာပေးဖို့ ဝန်လေးနေတာ မဟုတ်သလို မဟာဝေနိုင်ငံ နဲ့ ပြည်သူတွေအတွက် အလုပ်လုပ်ဖို့ ဝန်လေးနေတာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အနည်းဆုံးတော့ ဖခင်တော်အနေနဲ့ သားတော်ကို စိတ်လိုလက်ရ လုပ်ဆောင်နိုင်မယ့် အခွင့်အရေးမျိုး ပေးသင့်တယ်မဟုတ်လား! အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေတာထက် ကိုယ့်သဘောဆန္ဒအလျောက် လုပ်တာက ပိုကောင်းတာပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလား?]*
ဧကရာဇ်ဝေ ၏ အကြည့်များ ရပ်တန့်သွားပြီး ထိုအတွေးကို အဓိပ္ပာယ်ဖော်ရင်း မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
*[သားတော်က Jiaozhou ကို သွားရောက်ဖို့ ခွင့်ပြုချက်တောင်းခံတာက တိကျတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ရှိလို့ပါ။ အခုတော့ ဘာမှအများကြီး မမေးပါနဲ့ဦး - နောက်မှ သားတော် အကုန်ရှင်းပြပါ့မယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ တစ်ခွန်းလောက် ပြောပေးလိုက်ပါလား?]*
ဧကရာဇ်ဝေ တစ်ယောက်သာလျှင် ဝေယွီ ၏ မပြောလိုက်ရသည့် အတွေးများကို ကြားနိုင်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ဖခင်နှင့်သားကြားတွင်သာ ဖြစ်ပျက်နေသည့် စကားပြောဆိုမှုဖြစ်သော်လည်း နန်းတွင်းတစ်ခုလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
သဘောတူမလား၊ မတူဘူးလား?
အဆင့်မြင့်ဝန်ကြီးများက ဧကရာဇ်ဝေ ၏ တုံ့ပြန်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ တစ်ဖက်တွင်မူ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ၏ မျက်လုံးများမှာ ဧကရာဇ်၊ ဝေယွီ နှင့် သူ၏ အခြားညီအစ်ကိုများကြားတွင် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေသည်။ မည်သူမျှ မလှုပ်ရှားကြသဖြင့် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား မှာ စိုးရိမ်စိတ်များ ပိုမိုမြင့်တက်လာသည်။
ခဏလေးကပင် စကားကောင်းကောင်း ပြောနေခဲ့သည့် နဝမမင်းသား က ရုတ်တရက် Jiaozhou သို့ သွားရောက်ရန် အမိန့်တော်တောင်းခံရသည့် အကြောင်းရင်းကို သူ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ အကြောင်းရင်းကိုပင် မပြောပြဘဲနှင့်ပေါ့! ဝန်ကြီးများကလည်း မမေးကြ၊ ဖခင်တော်ကလည်း မမေးပေ။ ငွေရှာနည်းသစ်များကို ဖန်တီးပုံကို လူတိုင်းက ကြိုသိနေကြတာများလား? သူတစ်ယောက်တည်းသာ ဘာမှမသိဘဲ အပြင်ရောက်နေတာလား?
အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင်၊ ဘာကြောင့်များ ငွေရှာနည်းသစ်များအကြောင်းကို အရင်က မည်သူမျှ မပြောခဲ့ကြတာလဲ?
အမှန်စင်စစ်တွင် မည်သူမျှလည်း မသိကြပေ။ နဝမမင်းသား ၏ ရုတ်တရက် တောင်းဆိုမှုကြောင့် လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ် က မည်သည့်သဘောထားမှ မပြသသေးသဖြင့် ဝန်ကြီးများမှာ စကားပြောရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ ယခုအခါ နဝမမင်းသား က Jiaozhou ကို ဦးတည်ရာအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီဖြစ်ရာ၊ ထက်မြက်သူများမှာ ထိုဒေသတွင် ဝင်ငွေသစ်များရရှိနိုင်မည့် မည်သည့်ထူးခြားချက်များ ရှိနေသနည်းဟု စတင်တွေးတောနေကြသည်။
စောင့်ဆိုင်းခြင်း၊ တွေးတောခြင်း သို့မဟုတ် ဤကိစ္စမှာ မိမိတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ဟု ခံစားရခြင်းတို့ကြောင့် နန်းတွင်း၌ အဆင်မပြေသော တိတ်ဆိတ်မှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်နေသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ဧကရာဇ်ဝေ က ဝေယွီ ကို ထရပ်ရန် အရိပ်အယောင်ပြလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စ - Wise King အနေနဲ့ သိပ်ပြီး အလျင်စလို မလုပ်သင့်သေးပါဘူး။ နန်းတွင်းအစည်းအဝေးပြီးမှပဲ ပြန်လည်ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။”
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝေယွီ မှာ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူက ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်လိမ့်မည်ဟု သူမျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
*တောက်။*
ဝေယွီ ၏ ပထမဆုံး နန်းတွင်းအစည်းအဝေး၌ စစ်တပ်အား ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းရေးကိစ္စမှာ နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးအဖြတ်မရဘဲ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသည်မှာ နိုင်ငံတော်ကိစ္စဖြစ်ရာ၊ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုမရမီ အကြိမ်ကြိမ်ဆွေးနွေးရန် လိုအပ်သည်မှာ ပုံမှန်ပင်ဖြစ်သည်။
နန်းတွင်းအစည်းအဝေးအပြီးတွင် ဝေယွီ ကို ဖခင်ဖြစ်သူက Hall of Mental Cultivation သို့ ခေါ်ယူလိုက်သည်။
“လာခဲ့။” ဧကရာဇ်ဝေ က ပြောသည်။ “သေချာရှင်းပြစမ်း။ ဘယ်လိုငွေရှာနည်းလမ်းမျိုးက မင်းကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ Jiaozhou ကို သွားဖို့ လိုအပ်နေတာလဲ? အဲဒီမှာ ဘာတွေရှိလို့ သွားဖို့တန်နေရတာလဲ? Danzhou က ဘာလို့မဖြစ်ရတာလဲ?”
ဝေယွီ သည် ခန်းမထဲတွင် နာခံမှုရှိစွာ ရပ်နေသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ စစ်ဆေးမေးမြန်းချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက်၊ သူသည် ပရိယာယ်ပါသော အပြုံးဖြင့် ပြန်လည်ချေပရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
“အော် ဖခင်တော်ရာ၊ Danzhou က အရမ်းနီးနေတာပေါ့! မြို့တော်က အရာရှိတွေနဲ့ မင်းညီမင်းသားတွေ အကုန်လုံးက ဒီမှာပဲ ရှိနေတာ။ သားတော်သာ အသံလေးတောင် ထွက်လိုက်ရင် အကုန်လုံးက ချက်ချင်း သိသွားကြမှာ မဟုတ်ဘူးလား?”
ဧကရာဇ်ဝေ က သူ့ကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ “မင်း အတိအကျ ဘာလုပ်ချင်တာလဲ?”
*လူတွေ သိသွားမှာ ကြောက်တာလား? သာမန်လုပ်ငန်းတစ်ခုသာဆိုရင် မင်းသားတစ်ပါးအနေနဲ့ ဒီလောက်တောင် လျှို့ဝှက်နေဖို့ လိုအပ်လို့လား?*
ဧကရာဇ်ဝေ ၏ လက်သည် စားပွဲကို မသိစိတ်ဖြင့် ခေါက်လိုက်ပြီး သူ၏ သားဆိုးအပေါ်ထားရှိသည့် အမူအရာမှာ ပိုမိုတင်းမာလာသည်။
ဝေယွီ သည် ဖခင်ဖြစ်သူကို မျက်တောင်ခတ်ပြပြီးမှ ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။ “အဲဒါကြောင့် ဖခင်တော်၊ အမြန်ဆုံး ကြွယ်ဝချမ်းသာလာနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ကြားဖူးပါသလား?”
ဧကရာဇ်ဝေ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေဖြင့် သူ မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ လက်ရှိ Jiaozhou ၌ ဖြစ်ပွားနေသော အဂတိလိုက်စားမှုများကို ထောက်ရှုလျက် ဝေယွီ အရိပ်အမြွက် ပြောနေသည့် ငွေရှာနည်းလမ်းကို ခန့်မှန်းရန် ခက်ခဲလှသည်မဟုတ်။
“ဖခင်တော် မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ Jiaozhou မှာ အဂတိလိုက်စားမှုတွေက ထင်ရှားနေတယ်။ အရာရှိတွေက ပုပ်သိုးနေပြီး လူဆိုးတွေကလည်း လမ်းမပေါ်မှာ လွတ်လပ်နေကြတယ်။ သူတို့တွေက အများကြီး ခိုးယူထားကြမှာ အသေအချာပဲ။ တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုလောက်ကို သိမ်းဆည်းလိုက်တာနဲ့ Imperial Guards တွေအတွက် လိုအပ်တဲ့ စစ်လက်နက်ပစ္စည်းတွေ ဝယ်ဖို့ လုံလောက်သွားမှာပါ။” ဝေယွီ သည် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။ “ဟုတ်ပါတယ်၊ သိမ်းဆည်းတာကတော့ သေးငယ်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ရေရှည်အတွက် မဟုတ်ပါဘူး။ မဟာဝေနိုင်ငံ မှာ စည်းစိမ်တွေကို သိမ်းဆည်းဖို့အတွက် အဂတိလိုက်စားတဲ့ အရာရှိတွေ အဆုံးမရှိ ရှိနေတာမဟုတ်တော့ ဒါက အရေးပေါ်အတွက်ပဲ - လျင်မြန်စွာ ငွေရှာဖို့နည်းလမ်းပါ။ ဒါ့အပြင် အဲဒါတွေက ပြည်သူတွေရဲ့ ချွေးနည်းစာနဲ့ ရှာထားတာတွေ ဖြစ်လို့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပြန်ပေးသင့်တာပေါ့၊ မဟုတ်ဘူးလား?”
*ဟွန်း၊ ဒီကောင်စုတ်လေး ပြောတာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပြီး သေချာစဉ်းစားထားတာပဲ။*
ဧကရာဇ်ဝေ သည် သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“အဂတိလိုက်စားတဲ့ အရာရှိတွေက လောဘဇောနဲ့ စည်းစိမ်တွေကို စုဆောင်းတယ်၊ ဥပဒေမဲ့ပြုမူတယ်၊ ဘောင်မဝင်ဘဲ လုပ်ဆောင်ကြတဲ့အခါ စျေးကွက်မှာ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ဖြစ်လာတယ်။ စျေးကွက်ရှုပ်ထွေးရင် ဈေးနှုန်းတွေ တက်ကျဖြစ်ပြီး စီးပွားရေး ကျဆင်းလာမယ်၊ အဲဒီအခါ ပြည်သူတွေ ဒုက္ခရောက်ကြလိမ့်မယ်။”
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဧကရာဇ်ဝေ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ “အဲဒီ ‘စျေးကွက်’ ဆိုတာက... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?”
“စျေးကွက်နဲ့ စီးပွားရေးသီအိုရီလေ - ဖခင်တော် နားမလည်မှန်း သားတော် သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မမေးပါနဲ့ဦး။ ရှင်းပြရတာ ရှုပ်ထွေးလွန်းလို့ပါ။” ဝေယွီ သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ မေးခွန်းကို ရပ်တန့်စေရန် လက်ကိုမြှောက်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်၊ “ဖခင်တော်က ဒုတိယအစ်ကို့ကို Jiaozhou ကို စေလွှတ်လိုက်တယ်၊ သူက အုပ်ချုပ်ရေးကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး သကြားဈေးကို လျှော့ချပေးနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ Jiaozhou ရဲ့ စီးပွားရေးကို တကယ်လည်ပတ်အောင် သူလုပ်နိုင်မယ်ဆိုတာ ဖခင်တော် အာမခံနိုင်ပါ့မလား?”
ဝေယွီ သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်လုံးကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ဧကရာဇ်ဝေ က အမူအရာမဲ့စွာဖြင့် ပြန်ကြည့်နေသည်။
ဝေယွီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ “အိုကေ၊ ကောင်းပါပြီ။ စျေးကွက်စီးပွားရေးဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ သားတော် ရှင်းပြပါ့မယ်။”
အသေးစိတ် ရှင်းပြပြီးနောက် ဧကရာဇ်ဝေ ၏ အမူအရာမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပျော့ပြောင်းသွားသည်။ သူက စဉ်းစားတွေးတောရင်း “မင်းပြောတာတွေက အတော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။ မင်းရဲ့ ဒုတိယအစ်ကိုက အုပ်ချုပ်ရေးပိုင်းကို စီမံနိုင်ပေမဲ့ Jiaozhou ရဲ့ စီးပွားရေးကို လည်ပတ်အောင်လုပ်ဖို့ဆိုတာတော့ သူ့အတွက် နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲနိုင်တာ အမှန်ပဲ။”
“ဟုတ်တယ်လေ!” ဝေယွီ သည် လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ဆုပ်လိုက်ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူကို မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “သားတော်ကို ကြည့်ပါဦး - ကြယ်တာရာစင်္ကြာအောက်မှာ မွေးဖွားလာတဲ့ သားတော်ကို Jiaozhou ကို စေလွှတ်ပြီး စီးပွားရေးကို ပြန်လည်မြှင့်တင်ဖို့ဆိုတာ အသင့်တော်ဆုံး မဟုတ်ဘူးလား? သားတော် အများကြီး အမြတ်ရအောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာပါ။ ငွေရှိလာရင် စစ်ရေးထောက်ပံ့ပစ္စည်းတွေအတွက် စိုးရိမ်နေစရာ လိုသေးလို့လား?”
ဧကရာဇ်ဝေ က ပြန်ပြောလိုက်သည်၊ “ငါ စတုတ္ထသားကိုလည်း စေလွှတ်လို့ ရတာပဲ။”
ဝေယွီ သည် ဖခင်ဖြစ်သူကို “ဖခင်တော် ဘာမှနားမလည်ဘူး” ဟူသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “ဖခင်တော် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ပြန်တွေးကြည့်ပါ။ ဖန်စက်ရုံကကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? အမြတ်ငွေ ခြောက်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်း ဝေစုကကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ?”
ဝေယွီ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပြီး မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူသည် အရေးကြီးသည့်အရာတစ်ခုကို မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။
“သားတော် ပြောဖို့ မေ့သွားလုနီးပါးပဲ - ဖန်မှာ တခြားအသုံးဝင်မှုတွေလည်း ရှိသေးတယ်။ မှန်ပြောင်းတွေနဲ့ မျက်မှန်တွေလေ! အကယ်၍ ဖခင်တော်က စတုတ္ထအစ်ကို့ကို စေလွှတ်လိုက်ရင် အဲဒီစီမံကိန်းတွေကို စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ ဖခင်တော်အတွက် ဘယ်သူမှ ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး။”