အတွေးလွန်ပြီး အားကုန်ခန်းနေသူမှာ မိမိနေရာသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ခါတည်း လဲလျောင်းလိုက်တော့သည်။ ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားနှင့် ပတ်သက်သည့် ပြင်ဆင်မှုအားလုံးကိုတော့ ရှောင်အန်းဇီ ထံသို့ လွှဲအပ်ထားလိုက်သည်။
ပြီးခဲ့သည့်တစ်ကြိမ်က ဝေယွီ သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေး ပုံစံများကို ရေးဆွဲပေးခဲ့စဉ်က သူ့ဖခင်ဖြစ်သူမှာ ပုံစံများပြီးစီးပါက တစ်လတာ အားလပ်ရက်ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားခဲ့သည်။ ယခုမူ ထိုအားလပ်ရက်မှာ ကုန်ဆုံးခါနီးပေပြီ။ သူ့ဖခင်က နောက်ထပ် ဘာများစီစဉ်ပေးဦးမည်ကို သူ မသိသော်လည်း ဝေယွီ မှာမူ အားလပ်ချိန်ရလျှင် အနားယူရန်သာ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားလိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသည့် အားလပ်ရက်နေ့ရက်တိုင်းကို အပြည့်အဝ အနားယူရန် သူ ဆုံးဖြတ်ထားလိုက်သည်။
ဝေယွီ က ဖန်းရှန်း ကို လျူချန်ယီအကြောင်း စုံစမ်းခိုင်းခဲ့ရာ နောက်တစ်နေ့တွင် ဖန်းရှန်း က ရလဒ်များကို တင်ပြလာသည်။
"လျူချန်ယီက မြို့တော်ဝန်ဟောင်း လျူရူရဲ့ မြေးဖြစ်ပြီး တတိယမြောက်အိမ်ထောင်စုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သားပါ" ဟု ဖန်းရှန်း က တင်ပြသည်။ "သူက စကားနည်းပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက သိပ်မပြောတတ်ဘူး။ တကယ်တော့ သူက လေးနှစ်သားအထိ စကားလုံးဝမပြောခဲ့တာပါ။ ဆရာဝန်တွေက သူ့ကို 'ဉာဏ်ရည်မမီသူ' လို့ ရောဂါရှာဖွေခဲ့ပြီး သူ့နို့ထိန်းကတော့ ကိုယ်ဝန်ဆောင်စဉ်မှာ သူ့မိခင် မြင်းတစ်ကောင်ကြောင့် လန့်သွားလို့ ဖြစ်ရတာလို့ ပြောပါတယ်"
တတိယမြောက်အိမ်ထောင်စု၏ တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်သည့်အတွက် သူ့ကို အဖိုးတန်ရတနာတစ်ပါးကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ဂရုစိုက်ထားမည်မှာ မုချပင်ဖြစ်သည်။
"လာလည်သွားတဲ့ လျူမိသားစုက အကြီးအကဲက လျူချန်ယီရဲ့ ဖခင်လား" ဟု ဝေယွီ က မေးသည်။
"မဟုတ်ပါဘူး၊ လျူရူရဲ့ ဒုတိယသား လျူဝေ ဖြစ်ပါတယ်"
ဝေယွီ မှာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။ "လျူချန်ယီက တတိယမြောက်အိမ်ထောင်စုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသားလေ။ သူ့မိဘတွေက တကယ်ပဲ သူ့ကို ဒီအတိုင်း မြို့တော်ကို လွှတ်လိုက်တာလား။ လမ်းမှာ တစ်ခုခုဖြစ်မှာ မစိုးရိမ်ကြဘူးလား"
ဖန်းရှန်း က ရှင်းပြသည်မှာ "လျူမိသားစုမှာ မြို့တော်ရဲ့ ပြင်ပမြို့တောင်ပိုင်းဈေးမှာ အိမ်တစ်လုံး ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးသားပါ။ ဒီတစ်ခေါက် မြို့တော်ကို လာကြတာက အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ကို ဂုဏ်ပြုဖို့တင်မကဘဲ လျူမိသားစုရဲ့ တတိယသားအတွက် လာမယ့်ဧကရာဇ်စာမေးပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ဖို့လည်း ပါပါတယ်။ လျူချန်ယီကို ခေါ်လာတာကတော့ သူ့ရဲ့ 'ဉာဏ်ရည်မမီမှု' အတွက် ကုသဖို့အတွက်ပါပဲ"
ထိုသို့သော အခြေအနေတွင် လူတို့က "ဉာဏ်ရည်မမီခြင်း" ဟု သုံးနှုန်းသည့်အခါ မိုက်မဲခြင်းကို ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကောင်လေးမှာ တကယ်ပဲ ဉာဏ်ရည်ချို့တဲ့သူ ဟုတ်မဟုတ်မှာ ပြောရခက်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဝေယွီ က ထိုကလေးကို မနေ့က တွေ့ဆုံစဉ်တွင် သူက မိုက်မဲသူဟု မထင်ခဲ့ပေ။ သူက မိမိကိုယ်ပိုင်လောကထဲတွင်သာ နစ်မြုပ်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် ကင်းကွာနေသူတစ်ယောက်ကဲ့သို့သာ ထင်ရသည်။
ခေတ်သစ်လူတို့က အော်တစ်ဇင် (autism) လက္ခဏာရှိသည့် ကလေးများသည် ဉာဏ်ကြီးရှင်များ ဖြစ်တတ်သည်ဟု ဆိုလေ့ရှိသည်။ ဝေယွီ က ထိုသို့ပင် ဖြစ်စေချင်သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် လျူကျိုးယွမ် (ယခင် လျူအာယ) အတွက် အဖော်တစ်ယောက် ရှာပေးနိုင်လိမ့်မည်။
ဉာဏ်ကြီးရှင်လေးများ အတူတကွ ပညာသင်ယူကြမည်ဆိုပါက ယှဉ်ပြိုင်မှုနှင့်အတူ တိုးတက်မှုများလည်း ရှိလာလိမ့်မည်။
ထိုအခါ သူသည် ဉာဏ်ကြီးရှင်အကယ်ဒမီ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး အမိန့်တစ်ခုတည်းဖြင့် အရာအားလုံး သူ့လက်ဖဝါးထဲသို့ ရောက်ရှိလာလိမ့်မည်။ မည်မျှကောင်းလိုက်မည်နည်း။ အိပ်မက်မက်ခြင်းမှာ အမြဲတမ်း တန်ဖိုးရှိလှသည်။
လျူချန်ယီ၏ အခြေအနေမှာ အရေးတကြီး မဟုတ်သေးသဖြင့် သူ့ကို အချိန်အနည်းငယ် စောင့်ကြည့်နိုင်သည်။ လက်ရှိတွင်မူ ဝေယွီ မှာ လဲလျောင်းရင်း ဘဝကို အေးအေးဆေးဆေး ဖြတ်သန်းရန်သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။
***
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ၏ ဖွင့်ပွဲအခမ်းအနားမှာ စည်ကားခဲ့သော်လည်း ဝေယွီ မှာ မိမိ၏ပွဲက ပို၍ပင် ဆူညံလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူ့အစ်ကိုတော် ရှစ်ဦးလုံး ရောက်ရှိလာကြသည်။
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ၏ အိမ်တော်တွင် အရာရှိများ၏ တက်ကြွသော ဆွေးနွေးမှုများနှင့် မတူဘဲ ဝေယွီ ၏ ပွဲတွင်မူ အခြေအနေမှာ ကွဲပြားသည်။ အရာရှိများမှာ တောင့်တောင့်ကြီး ထိုင်နေကြပြီး တိုးတိုးသာ စကားပြောကာ ဗဟိုစားပွဲဝိုင်းဆီသို့ စိုးရိမ်တကြီး အကြည့်များ ပို့လွှတ်နေကြသည်။
ထိုဗဟိုစားပွဲဝိုင်းတွင် ဝေယွီ က အဓိကနေရာတွင် ထိုင်နေပြီး သူ့အစ်ကိုတော်များကို ဝိုင်းကြည့်ရင်း အားကုန်ခန်းနေသည်။ သူ့ဘယ်ဘက်တွင် ရဲရင့်ပြတ်သားသည့် အကြီးဆုံးမင်းသား ရှိပြီး ကျန်သူများမှာ အဆင့်အတန်းအလိုက် ထိုင်နေကြကာ အစွန်းဆုံးညာဘက်တွင် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ရှိသည်။
သူတို့မှာ စနစ်တကျ ထိုင်နေကြသော်လည်း ထိုင်ပြီးသည်နှင့် စကားစစ်ထိုးပွဲ စတင်တော့သည်။ တစ်ဦးချင်းစီမှာ အပြင်ပန်းအားဖြင့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့နေသော်လည်း သူတို့၏စကားများမှာ လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်တုန်းက တတိယအစ်ကိုတော် ကျန်းမာရေး မကောင်းဘူးဆို" ဟု ပဉ္စမမင်းသား က မှတ်ချက်ပြုသည်။ "ဘယ်ဆရာဝန်နဲ့ ပြလိုက်လဲတော့ မသိဘူး။ 'နတ်ဆေးသမားတော်' ဆိုလား။ မနေ့က သတ္တမမြောက်မင်းသား မြင်းပေါ်က ပြုတ်ကျတယ်လို့ ကြားတယ်—သူ့ကိုလည်း အဲဒီနတ်ဆေးသမားတော်နဲ့ ပြခိုင်းလိုက်ရမလား"
"ဟဲ" ဟု သတ္တမမင်းသား က ပြန်ပြောသည်။ "ပဉ္စမအစ်ကိုတော်က အလုပ်အကိုင် မရှိဘူးထင်တယ်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အသေးအဖွဲ ပြုတ်ကျတာကိုတောင် မှတ်မိနေတာပဲ။ မြို့တော်ထဲက လမ်းလွဲခွေးတစ်ကောင် ပျောက်သွားရင်ရော အစ်ကိုတော် သိသေးလား"
"ဟေ့ ဟေ့ သတ္တမမြောက်မင်းသား" ဟု ဒုတိယမင်းသား က ကြားဖြတ်ပြောသည်။ "ပဉ္စမအစ်ကိုတော်က မင်းကို စိုးရိမ်လို့ပါ။ တတိယအစ်ကိုတော်ရဲ့ ဆရာဝန်ကတော်တော်တော်ပါတယ်၊ သူ့ကို ပြခိုင်းလိုက်ပါလား။ မဟုတ်ဘူးလား တတိယအစ်ကိုတော်"
"နန်းတွင်းဆေးရုံမှာ ဆရာဝန် ၁၆ ဦး ရှိတယ်" ဟု တတိယမင်းသားက အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။ "မင်းတို့ ပြချင်ရင် သွားပြကြပေါ့"
"ဟင်" ဟု စတုတ္ထမင်းသား က ဝင်ပြောသည်။ "အကြီးဆုံးအစ်ကိုတော်၊ အစ်ကိုတော်ရဲ့ ခါးမှာ ချိတ်ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။ ငွေအများကြီး ပေးရမှာပေါ့နော်"
"ဒါက အစေခံတွေ ဆက်သထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းအကြမ်းစားပါ" ဟု အကြီးဆုံးမင်းသား က ပြန်ပြောသည်။ "စတုတ္ထမင်းသား၊ မင်းမှာတောင် မရှိဘူးလို့တော့ မပြောနဲ့နော်"
"အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား" ဟု ဆဋ္ဌမမင်းသားက ရေရွတ်သည်။ "မင်းရဲ့ မုန့်တွေက နဝမမင်းသားရဲ့ မုန့်လောက် မကောင်းဘူး"
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား မှာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
မင်းသားတစ်ပါးချင်းစီမှာ မိမိတို့စိတ်ထဲရှိရာကို ပြောနေကြပြီး မည်သူမျှ ဝေယွီ ကို အာရုံမစိုက်ကြပေ။ အလွန်ပင်ပန်းလှသည်။ သူ ဤပွဲကို တည်ခင်းမိသည့်အတွက် အလွန်နောင်တရမိသည်။
ဝေယွီ မှာ စားပွဲဝိုင်းကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ အပြုအမူများကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တူကို ကောက်ကိုင်ကာ စားသောက်လိုက်သည်။
ကိုးဦးထိုင်သည့် စားပွဲတွင် ခုနစ်ဦးမှာ စကားစစ်ထိုးခြင်းဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေပြီး နှစ်ဦးသာ အစားအသောက်ကို အာရုံစိုက်နေသည်။ ဝေယွီ က အသားတုံးတစ်ခုကို ယူလိုက်ချိန်တွင် တူနှစ်စုံမှာ ရုတ်တရက် တိုက်မိသွားသည်။
ဆဋ္ဌမမင်းသားနှင့် ဝေယွီ တို့နှစ်ဦးစလုံး မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏တူများမှာ အသားတုံးတစ်ခုတည်းပေါ်တွင် သွားရောက်ထိမိနေသည်။
"အာ ဆဋ္ဌမအစ်ကိုတော်၊ ကျွန်တော်က ညီငယ်လေ" ဟု ဝေယွီ က ပြောသည်။ "အစ်ကိုတော် ကျန်းမာရေးအတွက် ဒီအသားတုံးကို ကျွန်တော့်ကို ပေးလိုက်ပါ"
"နဝမမြောက်မင်းသား၊ ငါက အစ်ကိုတော်လေ" ဟု ဆဋ္ဌမမင်းသားက ပြန်ပြောသည်။ "ငါက အများကြီး စားပြီးသွားပြီ၊ ဒီအသားတုံးက အရေးမကြီးပါဘူး။ အော် ဟုတ်သား၊ ငါက ဧည့်သည်ပဲ ရှိသေးတာ"
ဝေယွီ က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တူကို ပြန်ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဆဋ္ဌမမင်းသား၏ တူမှာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေသည်။
ဝေယွီ မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဆဋ္ဌမအစ်ကိုတော်၊ အစ်ကိုတော်က တော်တော်သန်မာတာပဲ!"
ဆဋ္ဌမမင်းသားက အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါ ဗိုက်ဆာတယ်။ ငါ စားချင်တယ်"
ဤလှုပ်ရှားမှုမှာ စကားများနေသည့် အစ်ကိုတော်များ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။ ပဉ္စမမင်းသား က အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ ဆဋ္ဌမမင်းသားရှေ့ရှိ ပန်းကန်များအားလုံး ဗလာဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူ၏ မျက်ခုံးများ ချက်ချင်း တွန့်ချိုးသွားသည်။ "ဆဋ္ဌမမြောက်မင်းသား!"
ဆဋ္ဌမမင်းသားမှာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် လည်ပင်းကို ရှုံ့လိုက်သော်လည်း ဝေယွီ နှင့် အသားတုံးအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေသည့် လက်မှာမူ နောက်ဆုတ်မည့် အရိပ်အယောင် မရှိပေ။ သူသည် အစားအသောက်အတွက်ဆိုလျှင် အသက်ကိုပင် မကြောက်သည့် စိတ်ဓာတ်ကို အပြည့်အဝ ပုံဖော်ပြနေသည်။
"မင်းတို့ မဝင်ခင်တုန်းက နည်းနည်းပဲ စားမယ်လို့ ကတိပေးထားတာ မဟုတ်ဘူးလား" ဟု ပဉ္စမမင်းသား က ဗလာပန်းကန်များကို လက်ညှိုးထိုးကာ မေးသည်။
ဆဋ္ဌမမင်းသား၏ ရှင်းပြချက်မှာ လွန်စွာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်။ သူသည် အလွန်နည်းနည်းသာ စားရသေးကြောင်း ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆိုသည်။ "ဟုတ်တယ်လေ၊ ကျွန်တော် နည်းနည်းပဲ စားရသေးတာ။ အိမ်မှာဆိုရင် ဒါမျိုးကို တစ်ဝက်လောက်တောင် စားနိုင်သေးတယ်"
သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသည့် ပန်းကန်ငါးခု၊ ခြောက်ခုကို ကြည့်ပြီး ကျန်သူများမှာ စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။
ပဉ္စမမင်းသား က ဆဋ္ဌမမင်းသား၏ မျက်နှာမှ စားပွဲဆီသို့ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ လက်နှစ်ဖက်မှာ မူလအတိုင်း တူများဖြင့် တောက်ပနေသည့် အသားတုံးကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ညှပ်ထားဆဲဖြစ်ကာ မည်သူမျှ လက်မလွှတ်ကြပေ။
ပဉ္စမမင်းသား က သူ့ယပ်တောင်ဖြင့် သူတို့၏လက်ခုပ်ကို ခေါက်လိုက်သည်။ "လွှတ်ကြစမ်း၊ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး။ မင်းသားတွေ ဖြစ်ပြီးတော့ အသားတုံးလေးတစ်ခုအတွက်နဲ့ ရန်ဖြစ်နေတာ—ရှက်စရာကောင်းမှန်း မသိဘူးလား"
ဝေယွီ မှာ လက်မလွှတ်ချင်ပေ။ တခြားသူများသာ မယှဉ်ပြိုင်လျှင် ကိစ္စမရှိသော်လည်း ယခုလို ယှဉ်ပြိုင်နေလျှင် သူ အနိုင်ရကို ရမည်။ ဒါက ယောကျာ်းတစ်ယောက်၏ ဂုဏ်သိက္ခာ ကိစ္စဖြစ်သည်။
သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ စတုတ္ထမင်းသား ၏ တူဖြင့် ချက်ချင်း အလုခံလိုက်ရသည်။
ဝေယွီ နှင့် ဆဋ္ဌမမင်းသားမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးကို ကြည့်ဦး၊ ရှက်စရာကောင်းလိုက်တာ" ဟု စတုတ္ထမင်းသား က ပြောသည်။ "အသားတုံးလေးတစ်ခုပါပဲ။ ငါ မြို့တော်အပြင်ဘက်မှာ အမဲလိုက်ပေးမယ်၊ မင်းတို့တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် အကောင်တစ်ကောင်စီ ရစေရမယ်၊ ဘယ်လိုလဲ"
ဝေယွီ နှင့် ဆဋ္ဌမမင်းသားမှာ စတုတ္ထမင်းသား က သူ့ဘာသာ သူ စားနေသည်ကို မတတ်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။ ဝေယွီ က သူ့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို ထောင်ပြလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် နှစ်တုံး လိုချင်တယ်၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဆဋ္ဌမမင်းသားမှာ တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက် ဘယ်ဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်... ကျွန်တော်လည်း နှစ်တုံး လိုချင်တယ်"
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား လည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် လိုက်လုပ်သည်။ "စတုတ္ထအစ်ကိုတော်၊ ကျွန်တော့်ကိုလည်း နှစ်တုံးလောက်၊ အလုပ်ရှုပ်သွားမှာပါ"
ကြည့်နေသူများလည်း ဝင်ရောက်တောင်းဆိုကြသည်။
"စတုတ္ထအစ်ကိုတော်၊ ဒုတိယမင်းသားကိုလည်း မေ့မသွားနဲ့ဦး"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ စတုတ္ထအစ်ကိုတော်"
စတုတ္ထမင်းသား မှာ စားနေသည်ကို ရပ်လိုက်သည်။ သူတို့မှာ သူ့ကို အကုန်အစင် လုယူနေကြသည်။