57

ဝေယွီ သည် မွေးရာပါ ပျင်းရိတတ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း သူတစ်ပါးကို စောင့်ခိုင်းရခြင်းကိုမူ အလွန်မုန်းတီးသူဖြစ်သည်။ ဟုတ်ပေသည်၊ ကြိုတင်ချိန်းဆိုထားခြင်းမျိုး မဟုတ်ပါက တစ်ခါတစ်ရံ နောက်ကျခြင်းကို ခွင့်လွှတ်နိုင်သေးသည်။

လျိုဟွိုင်ယွမ် သူ့ကို စောင့်နေသည်ကို သိလိုက်ရသည့်အခါ ဝေယွီ သည် အိပ်ရာမှ ချက်ချင်းခုန်ထကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သပ်ရပ်အောင် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူ အနိုင်နိုင်ဖိတ်ခေါ်ထားရသည့် စာပေဆရာတစ်ယောက်အနေဖြင့် အထင်သေးပြီး စိတ်ပျက်ကာ အလုပ်ကို ငြင်းပယ်သွားမည်ကို သူ အလွန်စိုးရိမ်နေမိသည်။

သို့သော် ရှေ့ဝင်းထဲသို့ ရောက်သည့်အခါတွင်မူ အခြေအနေမှာ ဝေယွီ တွေးထားသည်နှင့် လုံးဝကွဲပြားနေသည်။

လျိုဟွိုင်ယွမ်သည် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ ဧည့်ဝတ်ပြုမှု အားနည်းနေသည်ကို သူ စိုးစဉ်းမျှ မမှုပုံရသည်။ သူသည် ထိုင်ခုံတွင်ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်သောက်လိုက်၊ သို့မဟုတ် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပန်းပင်များကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေလိုက်နှင့် စိတ်မရှည်သည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမရှိပေ။

ဝေယွီ ရောက်လာသည့်အခါတွင်မူ ထိုတောက်ပပြီး တည်ငြိမ်သည့် လူငယ်လေးသည် အဆောင်အောက်တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ သစ်ပင်ပေါ်ရှိ ငှက်လေးကို ငေးမောရင်း အတွေးလွန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ အမျက်ထွက်နေပုံ မရပေ။

ဝေယွီ သက်ပြင်းချကာ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ သူ ရှေ့သို့တိုးလာရင်း နှုတ်ခမ်းတွင် အပြုံးတစ်ခုကို ဆောင်ယူလိုက်သည်။ "ဆရာလျိုကို စောင့်ခိုင်းမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စလေးတစ်ခုနဲ့ ရှုပ်နေလို့ နှုတ်ဆက်ဖို့ နောက်ကျသွားတာပါ။ နားလည်ပေးနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

အသံကြားရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လျိုဟွိုင်ယွမ်သည် ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုး ဉာဏ်ပညာရှင်မင်းသားကို အရိုအသေပေးပါတယ်"

*ထူးဆန်းလိုက်တာ၊* ဟု ဝေယွီ တွေးလိုက်သည်။

သူသည် "ဉာဏ်ပညာရှင်မင်းသား" ဟူသော ဘွဲ့နာမကို ယခုထိ မကျင့်သားရသေးပေ။ သူသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ လျိုဟွိုင်ယွမ်ကို ထူလိုက်ပြီး ရှေ့ဆောင်သို့ လျှောက်သွားကြသည်။ "ဒီနေရာမှာတော့ အဲ့ဒီလို အခမ်းအနားတွေ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်က သဘောကောင်းတဲ့သူပါ။ ဒီမှာ ခဏလောက်နေကြည့်ရင် သိလာပါလိမ့်မယ်"

လျိုဟွိုင်ယွမ်သည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုပေ။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့်ပင် ထိုလူသည် သူ့စကားကို မယုံကြည်ကြောင်း ဝေယွီ သိလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း ကိစ္စမရှိ၊ အလောတကြီး လုပ်စရာမလိုပေ။ သူနှင့်ပတ်သက်၍ မည်သူမဆို အစပိုင်းတွင် သံသယရှိတတ်ကြသည်။ သူသည် ထိုသူကို ကိုယ်တိုင်လေ့လာ၊ ကိုယ်တိုင်ဆုံးဖြတ်ခွင့်ပေးလိုက်မည်။ လျိုဟွိုင်ယွမ်အနေဖြင့် သူ့စည်းကို မကျော်လွန်သရွေ့၊ ဥပဒေကို မချိုးဖောက်သရွေ့ ဝေယွီ သည် သည်းခံပေးရန် အဆင်သင့်ရှိသည်။

အဓိကဆောင်သို့ ရောက်သည့်အခါ ဝေယွီ သည် မတ်တတ်ရပ်နေဆဲဖြစ်သော လျိုဟွိုင်ယွမ်ကို ထိုင်ရန် လက်ဟန်ဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး အားနာမနေပါနဲ့၊ ထိုင်ပါ"

လျိုဟွိုင်ယွမ်သည် စကားတစ်ခွန်း၏ စေတနာမှန်၊ မမှန်ကို ခွဲခြားနိုင်သည့်သူဖြစ်သည်။ မင်းသားကို အရိုအသေပေးကာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီးနောက် သူသည် အောက်ဘက်ရှိ ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

ဝေယွီ က "ကျွန်တော်တို့ နောက်ဆုံးတွေ့တာ တစ်ဝက်လောက် ရှိသွားပြီနော်။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတွေ ပြီးပြတ်သွားပြီလို့ ထင်ပါတယ်?" ဟု မေးလိုက်သည်။

လျိုဟွိုင်ယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်သည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဝေယွီ သည် ထိုအမူအရာကို သတိပြုမိပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားကို ဒီမှာ သင်ပေးဖို့ ဖိတ်ခေါ်တယ်ဆိုကတည်းက ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ယုံကြည်လို့ပါ။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတွေကတော့ ပြောပြချင်မှ ပြောပြပါ၊ ကျွန်တော် အတင်းမမေးပါဘူး။ ပြောပြဖို့ အဆင်မသင့်သေးရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး။ အဲ့ဒီအကြောင်းကိုပဲ အချိန်ကုန်မခံနေတော့ပါဘူး"

*အဓိပ္ပာယ်မရှိလိုက်တာ၊* ဟု ဝေယွီ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ တွေးလိုက်သည်။ *သာမန်အချိန်သာဆိုရင် ကိုယ့်ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘယ်သူရှိလဲဆိုတာကို အလေးထားပြီး အကုန်လုံးကို စုံစမ်းနေမိမှာပဲ! ဝတ္ထုတွေ၊ ဇာတ်လမ်းတွေထဲမှာလည်း အဲ့ဒီလိုပဲ မဟုတ်လား? သူလျှိုတွေ၊ သစ္စာဖောက်တွေ... အရေးအကြီးဆုံးအချိန်ကျမှ ကိုယ်ယုံကြည်ရတဲ့သူဆီက အထိုးခံရတတ်တာပဲ။ ကျွန်တော်က သေဖို့ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးဘူး၊ ၉၉ နှစ်အထိ အသက်ရှင်ချင်သေးတယ်။ တစ်ဝက်တစ်ပျက်နဲ့ လမ်းခုလတ်မှာ မသေနိုင်ဘူး။*

လျိုဟွိုင်ယွမ်သည် သူ၏ အတွေးများကို မကြားနိုင်သဖြင့် ဝေယွီ သည် စိတ်ထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ တွေးတောနေရင်း အပြင်ပန်းတွင်မူ စေတနာအပြည့်ရှိသည့် မျက်နှာဖုံးကို ဆက်လက်တပ်ဆင်ထားသည်။ သူ၏ အသံနေအသံထားနှင့် မျက်လုံးများက ထိုအေးဆေးသည့် ပညာတတ်လူငယ်ကို အမှန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့သည်။

လက်ထောက်တစ်ယောက်အတွက် ယုံကြည်မှုထက် ပိုအရေးကြီးတာ ဘာရှိဦးမလဲ? သို့သော် ယုံကြည်မှုဆိုသည်မှာ ရှားပါးသောအရာဖြစ်သည်။ အသက်ကိုရင်းပြီး အတူဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးခြင်းမရှိပါက ရရှိရန်ခက်ခဲသည်။ မင်းသားနှင့် နှစ်ကြိမ်သာ တွေ့ဖူးသေးသောသူကို ဤမျှလေးစားစွာ ဆက်ဆံခြင်းမှာ... ပညာတတ်များဆိုသည်မှာ စိတ်ခံစားချက်လွယ်သူများဖြစ်သည်။ လျိုဟွိုင်ယွမ်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်သူပင်လျှင် အာဏာရှိသူတစ်ယောက်၏ မျှော်လင့်မထားသော စေတနာကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားရသည်။

လျိုဟွိုင်ယွမ်သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ "မင်းသားက သဘောကောင်းလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုး အလွန်ပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်းသားနောက်ကို လိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီဖြစ်လို့ မင်းသားကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်စေရပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ မိသားစုကိစ္စတွေက ပြောပလောက်အောင် မဟုတ်ပေမဲ့ မင်းသား တကယ်သိချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်မျိုး မဖုံးကွယ်ပါဘူး"

*အို ဘုရားသခင်၊ ကျွန်တော် ဒါကို မခံနိုင်တော့ဘူး၊* ဟု ဝေယွီ တွေးလိုက်သည်။ *အရမ်းကို ရိုသေလွန်းတယ်၊ စည်းကမ်းကြီးလွန်းတယ်—အကုန်လုံးက တရားဝင်ဖြစ်နေပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ကျွန်တော်က အသုံးမကျတဲ့ ရုပ်သေးရုပ်လေးပဲ၊ ဒီလောက်အထိ အလေးပေးခံရဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး!*

ဝေယွီ သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင် အပြောမခံရသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်မိသည်။ "ခင်ဗျားကလည်း ရိုသေလွန်းပါတယ်။ ကျွန်တော် အတင်းမေးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ မိသားစုကိစ္စတွေ ရှင်းပြီးရင် လာခဲ့မယ်လို့ ပြောထားတာကို သတိရလို့ပါ။ စတုတ္ထအစ်ကိုက ခင်ဗျား မရောက်လာသေးဘူးလို့ ပြောတော့ ကျွန်တော် စိုးရိမ်မိသွားလို့ပါ"

"အော်... နားလည်ပါပြီ" လျိုဟွိုင်ယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် နားလည်မှုအရိပ်အယောင်ပေါ်လာပြီး မျက်နှာပေးမှာလည်း ပိုမိုနူးညံ့သွားသည်။ "စိုးရိမ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မင်းသား။ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး၊ ကျွန်တော့်အိမ်မှာက..."

"ရှင်းပြစရာ မလိုပါဘူး" ဝေယွီ သည် လက်ကိုမြှောက်ကာ စကားကို ဖြတ်လိုက်သည်။ "ခင်ဗျား အဆင်ပြေတယ်ဆိုတာ သိရရင်ပဲ လုံလောက်ပါပြီ။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စတွေကို ကျွန်တော့်ကို ပြောပြစရာ မလိုပါဘူး။ တစ်ခုခု အခက်အခဲရှိရင်တော့ အဲ့ဒီအခါမှ ကျွန်တော့်ကို ပြောပြပါ"

သူသည် ထိုသူ၏ စိတ်ကို အနိုင်ယူပြီးဖြစ်ရာ ပိုမိုစေတနာရှိသည့်ပုံစံဖြင့် ထပ်မံအတည်ပြုပေးလိုက်ခြင်းက ပို၍ကောင်းသည်။ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စများအတွက်ဆိုလျှင် နောက်မှပဲ စုံစမ်းနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုသို့ဖြင့် ဝေယွီ သည် ဆရာလျိုထံမှ နောက်ထပ် ယုံကြည်မှုတစ်ခုကို ရယူနိုင်ခဲ့ပြန်သည်။

***

"ကျွန်တော်မျိုးက အခုဆိုရင် မိသားစုနဲ့လည်း ကင်းကွာနေပြီ၊ ထူးချွန်တဲ့ အရည်အချင်းလည်း မရှိဘူး၊ ပြောပလောက်တာဆိုလို့ စာရေးစာချနဲ့ ပန်းချီဆွဲတာလောက်ပဲ ရှိပါတယ်..."

လျိုဟွိုင်ယွမ်သည် အိမ်တော်တွင် သင်ပေးရန် ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို လက်ခံခဲ့သော်လည်း သူသည် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်ရှိသူဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ချိန်က ဝန်ကြီးဌာန လက်ထောက်ဝန်ကြီးတစ်ယောက်၏ အိမ်ထောင်ပြင်ပမှ သားဖြစ်သည်။ သူ၏ မိခင်မှာ မယားငယ်ဖြစ်ပြီး ငယ်စဉ်ကတည်းက ကွယ်လွန်ခဲ့ကာ တရားဝင်ဇနီးသည်၏ အချစ်ကိုလည်း မရခဲ့ပေ။ သူ၏ဖခင်မှာလည်း အားနည်းပြီး မယားငယ်၏သားကို ပိုချစ်မိမည်ကို စိုးရိမ်ကာ ဝှိုက်ဟော့စ်အကယ်ဒမီတွင် ထူးချွန်စွာ သင်ယူနေသော လျိုဟွိုင်ယွမ်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

လျိုဟွိုင်ယွမ်သည် မယားငယ်၏သားဖြစ်ရသည့် ဒုက္ခနှင့် လျစ်လျူရှုမှုများကြားတွင် ကြီးပြင်းလာခဲ့ရသည်။ သူသည် အလွန်ဉာဏ်ကောင်းပြီး မှတ်ဉာဏ်မှာလည်း သာမန်ထက် သာလွန်ကာ စာပေတွင် အမြဲချီးကျူးခံရသူဖြစ်သည်။ ဝှိုက်ဟော့စ်အကယ်ဒမီ၏ ကျောင်းအုပ်ကြီးပင်လျှင် သူသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် ဧကရာဇ်စာမေးပွဲ၌ ထိပ်ဆုံးမှ အောင်မြင်နိုင်မည့်သူဟု ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် အဲ့ဒါက အတိတ်ကအကြောင်းပါ။

ဧကရီ သည် သူ၏ မိခင်အရင်းဖြစ်သူမှာ ငွေတိုးချေးစားသည့် အရှုပ်တော်ပုံတွင် ပါဝင်ပတ်သက်နေကြောင်း သိရှိသွားသည့်အခါ သူ၏ မိသားစုမှာ ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ ကြွေးရှင်များနှင့် လှောင်ပြောင်သူများ အလွန်များပြားလာပြီး အိမ်တော်မှာလည်း အမြဲလိုလို အရှုပ်တော်ပုံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းက လျိုဟွိုင်ယွမ်ကို အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေခဲ့သည်။

သူသည် မိသားစုအပေါ်တွင်လည်း ချစ်ခင်ခြင်းမရှိတော့သဖြင့် မျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲတစ်ယောက်၏ အကူအညီဖြင့် မိသားစုမှ ခွဲထွက်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည်။ ထိုလုပ်ငန်းစဉ်မှာ လွယ်ကူသည်တော့ မဟုတ်၊ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခက်အခဲများကိုလည်း သူ ပြောပြချင်စိတ်မရှိသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူ လွတ်လပ်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ငွေတစ်ရာနှင့် တဲအိုကလေးတစ်လုံးသာ ရှိသော်လည်း သူသည် နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးချမ်းမှုကို ရရှိခဲ့သည်။

သူ၏ အစီအစဉ်မှာ ငွေစုပြီး အကယ်ဒမီသို့ ပြန်သွားကာ ကျောင်းအုပ်ကြီးထံတွင် ပညာသင်ယူပြီးနောက် ဧကရာဇ်စာမေးပွဲကို ဖြေဆိုရန်ဖြစ်သည်။ နဝမမင်းသား ထံမှ သင်ကြားပေးရန် ဖိတ်ခေါ်ချက်မှာမူ မျှော်လင့်မထားသော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

လျိုဟွိုင်ယွမ်အတွက် ထိုဖိတ်ခေါ်ချက်မှာ နိုင်ငံရေးအကြံပေးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန် သဘောတူညီမှု ရယူခြင်းဖြစ်သည်။ မင်းညီမင်းသားများအနေဖြင့် လက်ထောက်များ ခန့်ထားခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စဖြစ်သော်လည်း နဝမမင်းသား ထံတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရန်မှာမူ အလေးအနက် စဉ်းစားရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်ဝက်လောက် စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည့်အရာမှာ လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က မြို့ထဲတွင် ကပ်ထားသည့် ကြေညာချက်တစ်ခုကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူ၏ မိသားစုအရှုပ်တော်ပုံကို ဧကရာဇ်ထံသို့ တိုင်ကြားခဲ့သူမှာ နဝမမင်းသား ပင် ဖြစ်သည်။