ပထမဆုံး သင်ယူသူအုပ်စုသည် အခြေခံအုတ်မြစ်ပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုအခြေခံအုတ်မြစ်ကို စနစ်တကျ မချမှတ်နိုင်ပါက နောက်ပိုင်းတွင် အဆောက်အအုံကို မည်မျှပင် မြင့်မားစွာ ဆောက်လုပ်စေကာမူ နောက်ဆုံးတွင် ပြိုကျသွားမည်သာ ဖြစ်သည်။
သင်္ချာ၊ ရူပဗေဒနှင့် ဓာတုဗေဒ ဘာသာရပ်များကို အထက်တန်းလွှာလူတန်းစားများကသာ လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားသည်ကို ဝေယွီ မမြင်လိုပေ။ အောက်ခြေလူတန်းစားများသည် ဤဘာသာရပ်များကို မသင်ယူနိုင်၊ နားမလည်နိုင်၊ မကျွမ်းကျင်နိုင်ကြပါက စာမေးပွဲမှတစ်ဆင့် ရွေးချယ်ခံရသူများသည်လည်း ထိုအရပ်မှ အရပ်သားများ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ဘဲ တူညီသော မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများမှသာ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ထိုသို့သာ ဖြစ်လာမည်ဆိုပါက သူသည် ပညာရေးအရင်းအမြစ်များအပေါ် အရပ်သားများ၏ လက်ဝါးကြီးအုပ်မှုကို ချိုးဖျက်ရန်နှင့် နန်းတွင်းဖွဲ့စည်းပုံကို ပြောင်းလဲရန်အတွက် အသိပညာစနစ်သစ်တစ်ခုကို မိတ်ဆက်ပေးခြင်းမှာ မည်သည့်အဓိပ္ပာယ် ရှိတော့မည်နည်း။
ဝေယွီ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဧကရာဇ်ဝေက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်နေသည်။ ဧကရာဇ်သည် သူ၏ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်ကာ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ တစ်ခါတည်း လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးမှတော့ အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ရမည်။ မဟုတ်ပါက အဆုံးမရှိသော ပြဿနာများ ကျန်ရစ်ခဲ့လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး နောင်လာမည့် ဧကရာဇ်များက သူ့နာမည်ကို ကျိန်ဆဲကြလိမ့်မည်။ သူကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ဘိုးဘေးဧကရာဇ်၏ ဖြုန်းတီးမှုများအတွက် တစ်ချိန်က ကျိန်ဆဲခဲ့ဖူးသည်။
ဖခင်ဖြစ်သူက အလေးအနက် စဉ်းစားနေချိန်တွင် ဝေယွီမှာ ပျင်းရိနေသဖြင့် စားပွဲပေါ်ရှိ စုတ်တံတန်းကို ကစားနေသည်။
"ဖခင်၊ စဉ်းစားနေတာထက် လုပ်ဆောင်လိုက်တာက ပိုထိရောက်ပါတယ်။ အခုချက်ချင်း မဆုံးဖြတ်နိုင်သေးရင် အသေးစားလေး စမ်းသပ်ကြည့်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"
"စမ်းသပ်ကြည့်ရမလား" ဧကရာဇ်ဝေက သူ့ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"
"နေရာလေးတစ်ခုကို ခွဲထုတ်ပြီး အဲဒီနေရာမှာ အစီအစဉ်ကို အရင်စမ်းသပ်ကြည့်တာပါ" ဝေယွီက စားပွဲကို မှီရင်း တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ သမီးငယ်လေးတစ်ယောက်ကို သင်္ချာသင်ဖို့အတွက် သင့်တော်တဲ့သူကို ကျွန်တော် တွေ့ထားပြီးပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ သူ့မိသားစုက ပြဿနာတက်နေတယ်။ သူ့ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးဖို့အတွက် လူတစ်ယောက်လွှတ်ပေးဖို့ ဖခင်ကို လိုအပ်နေတာပါ"
ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဧကရာဇ်ဝေက သူ့ကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း ဒါကို ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးပြီပေါ့"
ဝေယွီက မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ "ဘာလဲ။ ဘာအစီအစဉ်လဲ။ ဖခင် ဘာကိုပြောနေတာလဲဆိုတာ ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး"
ဧကရာဇ်ဝေက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ *ဟန်ဆောင်နေတာ!* ဒီကောင်လေးက သူ့ရှေ့မှာတောင် ဟန်ဆောင်ရဲသေးသည်။ ကြိုတင်မစီစဉ်ထားပါက သင်္ချာသင်နိုင်သည့်သူကို မည်သို့ အဆင်သင့် ပြောနိုင်မည်နည်း။ ဧကရာဇ်ဝေသည် ဝေယွီက ထိုသူကို ကိုယ်ပိုင်ရည်ရွယ်ချက်အတွက် လိုချင်နေသည်ဟု သံသယဝင်မိသည်။ ယမ်းမှုန့်နှင့် အမြောက်များအကြောင်း ပြောခြင်းမှာ ဒုတိယအချက်သာဖြစ်ပြီး အရပ်သားမှူးမတ်များကို တိုက်ခိုက်ခြင်းကသာ အဓိကပန်းတိုင် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူယူဆလိုက်သည်။ သို့သော် မဟာဝေနိုင်ငံအတွက် အကျိုးရှိသရွေ့ သူ ဂရုမစိုက်ပေ။
ဧကရာဇ်ဝေက မေးလိုက်သည်၊ "ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ ပြီးတော့ ဘယ်လိုပြဿနာမျိုးမို့လို့ ငါက လူလွှတ်ပြီး ဖြေရှင်းပေးရမှာလဲ"
ဝေယွီက လျိုအာယာ၏ အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
"မြို့တော်မှာ တကယ်ပဲ အတိုးနှုန်းမြင့်တဲ့ ချေးငွေလုပ်ငန်းတွေ လုပ်ရဲတဲ့သူ ရှိနေတာလား။ သတ္တိရှိလှချည်လား!" ဧကရာဇ်ဝေသည် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းမှာ မိန်းကလေးဖြစ်နေခြင်းကို စိုးရိမ်ခြင်းမရှိဘဲ ဧကရာဇ်၏ နှာခေါင်းအောက်တွင် အတိုးကြီးစား ချေးငွေများ ပေးနေရဲသူ ရှိနေခြင်းကြောင့် ဒေါသထွက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ သာမန်ပြည်သူများကို သေလမ်းသို့ တွန်းပို့ခြင်း မဟုတ်ပေလော။
"ဟုတ်ပါတယ်၊ တကယ်ကို သတ္တိရှိတာ! မြို့တော်မှာ ဥပဒေက ဒီလိုအတိုးကြီးစားတာတွေကို တားမြစ်ထားပေမဲ့ တချို့ကတော့ ပေါ်တင်ကို ဆန့်ကျင်ရဲနေတယ်။ သူတို့မှာ နန်းတော်ကို လေးစားမှု မရှိကြဘူး!" ဧကရာဇ်ဝေ ဒေါသထွက်မလောက်မှာကို စိုးရိမ်သည့်အလား ဝေယွီက ဖြောင့်မတ်သော ဒေါသဖြင့် သူ့ကို ဆွပေးလိုက်သည်။
"တိတ်စမ်း" ဧကရာဇ်ဝေက မျက်စောင်းထိုးကာ အော်လိုက်သည်။
ဝေယွီက နာခံစွာဖြင့် "အို" ဟု ပြောပြီး သူ၏ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် ဇစ်ဆွဲသည့်ပုံစံ ပြလိုက်သည်။
နန်းတွင်းမှာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဧကရာဇ် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း တာဝန်ရှိသူများကို အပြစ်ပေးရမည်ဖြစ်သည်။ ခဏတာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်၊ "ငါ ဟော့တင်ယွီကို ဒီကိစ္စ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်မယ်။ ဒီချေးငွေနောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိနေပါစေ ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ လျိုအာယာအတွက်တော့ ဟော့တင်ယွီကို သူ့မိသားစုကို မနက်ဖြန် မြို့တော်ခေါ်လာခိုင်းလိုက်မယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဖခင်သဘောအတိုင်းပါပဲ" ဝေယွီမှာ ကန့်ကွက်စရာမရှိပေ။ ကိစ္စပြီးပြတ်သွားသရွေ့ သူ ကျေနပ်သည်။
အကြောင်းအရာ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ဝေယွီသည် နားနေရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူထွက်ခွာခါနီးတွင် ဧကရာဇ်ဝေ တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။ "အော်၊ ပြောရဦးမယ်။ ငါ စုံစမ်းကြည့်ပြီးပြီ။ နောက်လလယ်လောက်မှာ မင်းနဲ့ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသားတို့ အသီးသီး နေအိမ်သစ်ဖွင့်ဖို့အတွက် မင်္ဂလာရှိတဲ့နေ့ ဖြစ်တယ်။ မင်းက လျိုအာယာကို သင်္ချာသင်ပေးချင်တယ်ဆိုတော့ အဲဒီနေ့ကျရင် ငါ မင်းဆီကို အစောင့်တစ်ယောက် လွှတ်ပေးမယ်"
"ဗျာ? အစောင့်တစ်ယောက်လား?" အစောင့်ဟု ဆိုသဖြင့် ဝေယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် ထိပ်တန်း မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ်ကို အရင်ဆုံး ပြေးမြင်မိသည်။ "ဖခင်က ကျွန်တော့်ဆီကို မီးခိုးရောင်အစောင့်တစ်ယောက် လွှတ်ပေးမှာလား!"
ဧကရာဇ်ဝေ၏ မျက်နှာမှာ ညိုမည်းသွားသည်။ မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ်တွင် လူပေါင်း တစ်ထောင်ခန့်သာ ရှိပြီး ဒီကောင်လေးကတော့ တစ်ယောက်တောင်းရဲသေးသည်။ သူ ဆူပူလိုက်ချင်သော်လည်း ပြန်စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူ၏လုပ်ရပ်များကို စောင့်ကြည့်ရန် မီးခိုးရောင်အစောင့်တစ်ယောက် လွှတ်ပေးသင့်ပေမည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ပြဿနာရှာတတ်ပြီး နန်းတွင်းရှိ မြေခွေးအိုကြီးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် မရင်းနှီးသော အယူအဆအသစ်များကို အမြဲထုတ်ဖော်တတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အခြားသူများက သတိပြုမိပြီး သတင်းပျံ့သွားပါက မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူသိနိုင်မည်နည်း။
ဧကရာဇ်ဝေ စဉ်းစားလေလေ လိုအပ်သည်ဟု ခံစားရလေလေဖြစ်သည်။ ဝေယွီ မီးခိုးရောင်အစောင့်တစ်ယောက် ရသင့် မသင့်ကိုပင် သူ မငြင်းခုံတော့ဘဲ ဟော့တင်ယွီကိုပင် ကိုယ်တိုင် လွှတ်ပေးရန် စဉ်းစားလိုက်သည်။
ဝေယွီက ဖခင်၏ မျက်နှာ အပြောင်းအလဲများကို ကြည့်ရင်း သံသယဖြစ်မိသည်။ *သူ တကယ် ဘာတွေးနေတာလဲ။ အစောင့် လွှတ်မှာလား မလွှတ်မှာလား။ အနည်းဆုံး တစ်ခုခုတော့ ပြောလေ။*
ဧကရာဇ်ဝေသည် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ "မင်း အရင်ပြန်နှင့်။ ငါ ဘယ်သူ့ကို လွှတ်ပေးသင့်လဲဆိုတာ ထပ်စဉ်းစားလိုက်ဦးမယ်"
ဝေယွီ - "..." *ကစားနေတာပဲ။*
***
မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်မှာ အလွန်မြန်ဆန်သည်။ နောက်တစ်နေ့တွင်ပင် ဝေယွီသည် နန်းတော်ထဲ၌ လျိုအာယာနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ဖခင်က သူ့မိသားစုကို မြို့တော်ခေါ်လာပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သော်လည်း နန်းတော်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်ခေါ်လာမည်ဟု မပြောခဲ့ပေ။
"နဝမမင်းသားကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"
"မင်းသားကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"
ခန်းမထဲတွင် အရပ်ရှည်ပြီး အေးစက်စက်လူနှင့် မိန်းကလေးငယ်ကို ကြည့်ရင်း ဝေယွီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ အရပ်ရှည်သူမှာ မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ်၏ တပ်မှူး ဟော့တင်ယွီဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်နှာမှာ တည်တင်းနေသည်။ မိန်းကလေးငယ်မှာ လျိုအာယာဖြစ်ပြီး ယခုအခါ နန်းတွင်းအစေခံ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူမ၏ဖခင်နှင့်မတူဘဲ မိန်းကလေးငယ်မှာ အာဏာရှိသူများကို မြင်ရသဖြင့် တုန်လှုပ်နေခြင်း မရှိပေ။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် စိုးရိမ်မှုများ ရှိနေသော်လည်း ဝေယွီကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဝမ်းမြောက်မှုနှင့် လေးစားမှုတို့ကို ပိုမိုမြင်တွေ့ရသည်။
ဟော့တင်ယွီက ပြောလိုက်သည်၊ "နဝမမင်းသား၊ ဧကရာဇ်က လျိုအာယာကို လက်ရှိအချိန်မှာ မင်းသားနဲ့အတူ နန်းတော်မှာ နေခိုင်းဖို့ မိန့်ကြားထားပါတယ်။ မင်းသား နန်းတော်ကနေ ထွက်ပြီး ကိုယ်ပိုင်နေအိမ် ဖွင့်တဲ့အခါ သူမကို ဘာဆက်လုပ်မလဲဆိုတာကို မင်းသား ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါတယ်"
"နားလည်ပါပြီ။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အရှင်ဟော့"
မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ်တစ်ခုလုံးကို တာဝန်ယူထားရသူဖြစ်သဖြင့် ဟော့တင်ယွီတွင် အချိန်မရှိပေ။ ဧကရာဇ်၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ပြီးနောက် သူ ဝေယွီကို နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
ဟော့တင်ယွီ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဝေယွီနှင့် လျိုအာယာသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ဝေယွီမှာ အနည်းငယ် အခက်တွေ့သွားသည်။ သူ၌ နန်းတွင်းအစေခံပင် မရှိသေးပေ! သူသည် လျိုအာယာကို တိတ်တိတ်ကလေး စိုက်ကြည့်နေသည့် ရှောင်အန်းဇီကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာကြည့်နေတာလဲ။ အာယာအတွက် နေရာတစ်ခု သွားစီစဉ်ပေးလိုက်"
ရှောင်အန်းဇီက လှည့်လာပြီး အလေးအနက် ပြောလိုက်သည်၊ "မင်းသား၊ လျိုအာယာက တွက်ချက်နိုင်တယ်၊ ကျွန်တော်လည်း ရေတွက်တတ်ပါတယ်"
ဝေယွီ - "..." *တစ်ယောက်က ရှုပ်ထွေးတဲ့ တွက်ချက်မှုတွေကို အားကိုးတယ်၊ နောက်တစ်ယောက်က အခြေခံရေတွက်မှုတွေကို လုပ်တယ်။ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ယှဉ်လို့ ရပါ့မလား။*
ရှောင်အန်းဇီကို သူမ၏ နေရာထိုင်ခင်း စီစဉ်ပေးရန် လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ဝေယွီနှင့် မိန်းကလေးသာ ကျန်ခဲ့သည်။ ဝေယွီက မေးလိုက်သည်၊ "မင်း တွက်ချက်တတ်တယ်ဆိုတာ ဟုတ်လား"
လျိုအာယာက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ မင်းသား။ ကျွန်မ ဂဏန်းကြီးကြီးတွေကို တွက်ချက်နိုင်ပါတယ်"
ဝေယွီက ထပ်မေးလိုက်သည်၊ "ခုနက မင်း အဲဒီအတွင်းလူကို မင်းသားကို ကျေးဇူးဆပ်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာလား"
လျိုအာယာက ပါးချိုင့်နှစ်ခု ပေါ်လာအောင် ပြုံးလိုက်သည်။ သူမက စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ "ဟုတ်ကဲ့၊ မင်းသား! မင်းသားက ကျွန်မရဲ့ အဘိုးကို ဖျားနာမှုအတွက် ငွေပေးကူညီခဲ့တာပါ။ မင်းသားက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါ၊ ကျွန်မ ကျေးဇူးဆပ်ချင်ပါတယ်!"
ကလေးငယ်၏ နွေးထွေးပြီး စိတ်ရင်းမှန်သော အပြုံးကြောင့် ဝေယွီ အနည်းငယ် အားနာသွားသည်။ သူ ပြန်ပြုံးမိပြီး သူ၏မျက်နှာထားမှာလည်း မမျှော်လင့်ဘဲ နူးညံ့သွားသည်။ သို့သော် အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော မိန်းကလေးငယ်က ထိုအပြုံးနောက်ကွယ်မှ ရှုပ်ထွေးသော ရည်ရွယ်ချက်ကို မည်သို့ နားလည်နိုင်မည်နည်း။
"ကောင်းပြီ၊ မင်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ မင်းကို စာဖတ်တတ်အောင်၊ စာအုပ်ထဲမှာ ဘာတွေရေးထားလဲဆိုတာ သင်ပေးမယ်။ မင်း နားလည်ပြီး ကျွမ်းကျင်သွားရင် ငါ့ကို ကူညီပေးနိုင်မယ်။ မင်း လုပ်နိုင်မလား"
လျိုအာယာမှာ အံ့အားသင့်ပြီး နားမလည် ဖြစ်သွားသည်။ *စာဖတ်တတ်ခြင်းက မင်းသားကို ကူညီနိုင်မှာလား။ ဒီလို ကောင်းမွန်တဲ့ အလုပ်မျိုးက သူမဆီကို ရောက်လာတာလား... မင်းသားက တကယ်ကို လူကောင်းတစ်ယောက်ပါပဲ။*
ထို့ကြောင့် လျိုအာယာက အလေးအနက်နှင့် စိတ်အားထက်သန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မ! အာယာ လုပ်နိုင်ပါတယ်!"