ဧကရာဇ်ဝေ သည် ဝေယွီ အဆိုပြုလာသည့် အကြံအစည်ကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားမိကြောင်း ဝန်ခံလိုက်သည်။
ဧကရာဇ် တစ်ပါးအနေဖြင့် မည်သူကများ မွန်မြတ်သည့်မျိုးနွယ်စုများကို နှိမ်နင်းချင်စိတ် မရှိဘဲ ရှိပါ့မလဲ။ ဤမျိုးနွယ်စုများ တည်ရှိနေသရွေ့ ၎င်းတို့သည် နန်းတွင်းအာဏာကို ဆက်လက်ထိပါးနေဦးမည်ဖြစ်သည်။ ထိရောက်သည့် တန်ပြန်အစီအမံများ မရှိပါက ဤအင်အားကြီးထွားနေသည့် အုပ်စုများသည် ယီကျိုး ရှိ မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုများနည်းတူ ပုန်ကန်ခြားနားလာမည့်အချိန်သည် မဝေးတော့ပေ။
သူ၏ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တဖွားဖွားပေါ်ပေါက်လာပြီး နှလုံးခုန်နှုန်းများပင် မြန်ဆန်လာသည်။ သို့သော် သူသည် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားရမည်။ မိမိ၏ အတွင်းစိတ်လှုပ်ရှားမှုကို အနီးရှိ မှူးမတ်များရှေ့တွင် ပေါ်လွင်စေ၍မရပေ။ စိတ်အားထက်သန်ပြီး သိလိုစိတ်ပြင်းပြနေသည့် ချစ်လှစွာသော မှူးမတ်များကို ကြည့်ရင်း ဧကရာဇ်ဝေ သည် သူ၏တုံ့ပြန်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန်အတွက် တမင်တကာ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။
“အဟမ်း... ချစ်လှစွာသော မှူးမတ်တို့၊ ငါ... ငါ ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို သတိရသွားလို့ပါ။”
မှူးမတ်များက အာရုံစိုက် နားထောင်နေကြသည်။ ဒူရှင်းမှာ အလွန်စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေသဖြင့် လက်စကိုပင် ခေါက်တင်ထားရာမှ ဧကရာဇ် ၏စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် တိတ်တဆိတ် ပြန်ချလိုက်ရသည်။
“ငါ့ရဲ့ ကိုးယောက်မြောက်သားလေးက ဒီကိစ္စကို ငါ့ကို တစ်ခါက ပြောပြဖူးတာကို သတိရသွားလို့ပါ။” ဧကရာဇ်ဝေ သည် မျက်တောင်တစ်ချက်မခတ်ဘဲ လိမ်ပြောလိုက်သည်။ “ဒီလိုအရာမျိုးကို ဖန်တီးဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး။ ရလဒ်ကောင်းတွေ ထွက်လာဖို့အတွက် နှစ်ပေါင်းများစွာ စူးစိုက်လေ့လာမှုတွေ လုပ်ရလိမ့်မယ်။ ဝန်ကြီးဌာန ခြောက်ခုက အရာရှိတွေမှာလည်း ကိုယ်ပိုင်တာဝန်တွေရှိကြတော့ ငါက ဒီတာဝန်ကို တခြားသူတစ်ယောက်ကို ပေးအပ်ပြီးသားပါ။ မင်းတို့တွေ ထပ်ပြီး မေးစရာ မလိုတော့ဘူး။ အခုလောလောဆယ်တော့ ဒီစီမံကိန်း ပြီးဆုံးတဲ့အထိ စောင့်ဆိုင်းပေးကြပါ။”
*ကုန်းဆွန်ထိုင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ - သူတို့က စတင်ပြီးသားလား? ဧကရာဇ် က ငါတို့ကို တိုင်ပင်ခြင်းမရှိဘဲ လုပ်လိုက်တာလား။ ဒါ မကောင်းဘူး။*
*ဖေးကျိ တွေးတောမိသည်။ - ဧကရာဇ် က ဒါကို ဘယ်သူ့ကို တာဝန်ပေးလိုက်တာပါလိမ့်။ ဆောက်လုပ်ရေးဝန်ကြီးဌာနမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ လက်သမားတွေ အများကြီးရှိတာကို ဘာကြောင့် သူတို့ကို မပေးရတာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့တောင် ဒါကို တည်ဆောက်နိုင်စွမ်း မရှိလို့လား။*
*ချီတစ်ရှိုးက စိုးရိမ်တကြီး ရေရွတ်လိုက်သည်။ - ငါတို့တော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ၊ ဒါက နောက်ထပ် ငွေအမြောက်အမြား ကုန်မယ့်အရာပဲ... နေပါဦး၊ ဧကရာဇ် က ငါ့ဆီက ငွေမတောင်းပါလား။*
လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်စိုးရိမ်မှုများရှိကြသော်လည်း ဒူရှင်းသာလျှင် သူ၏စိတ်ထဲရှိသည်ကို ထုတ်ပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆို... အရှင်မင်းကြီး! ဒါက ဘယ်လိုလက်နက်မျိုးလဲဆိုတာ ပြောပြပေးနိုင်မလားခင်ဗျာ!”
သူသည် နန်းတော်ထဲတွင် လက်နက်အကြောင်းကိုသာ အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားနေသူဖြစ်သည်။
*ကောင်းတဲ့မေးခွန်းပဲ!*
ဧကရာဇ်ဝေ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ဝေယွီ ဘက်သို့ အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလိုမျိုး ကြည့်လိုက်သည်။ *ငါ မင်းအတွက် ဖြေရှင်းပေးထားပြီးပြီ၊ ဒါဆိုရင် ဒါက ဘယ်လိုလက်နက်မျိုးလဲ ကလေးရ။*
ဝေယွီ က ပြန်၍ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူကိုတစ်ချက်၊ ဒူရှင်းကိုတစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။
“ဒါက အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ တကယ်တော့...”
ဝေယွီ သည် လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး အမြောက်သယ်ဆောင်ထားသည့်ပုံစံမျိုး ပြုလုပ်ကာ ဒူရှင်းကို ပစ်ခတ်သည့်အသံကို အတုယူ၍ ပြလိုက်သည်။
“ဘုန်း! ဒိုင်း! ပေါက်—!”
လူတိုင်းက သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ငေးကြည့်နေကြသည်။
ဝေယွီ သည် အပြစ်ကင်းစင်သည့်ပုံစံဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်လိုက်သည်။ “ဒါပါပဲ။ ဒါက လက်နက်အသစ်ဖြစ်လို့ ရှင်းပြနေဖို့ မလိုပါဘူး။ တည်ဆောက်ပြီးစီးတဲ့အထိ စောင့်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။”
ဝေယွီ ၏ သရုပ်ပြမှုအပြီးတွင် လက်နက်နှင့်ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။ ဒူရှင်းပင် စကားမပြောတော့ဘဲ ကျန်သူများမှာလည်း ထပ်မံမေးမြန်းရန် မသင့်တော်ကြောင်း သိရှိသွားကြသည်။
နန်းတွင်းမှူးမတ်များမှာ သင်္ဘောများအကြောင်း ပြန်လည်ဆွေးနွေးကြသည်။ သင်္ဘောအသစ်များ တည်ဆောက်သင့်သလား၊ တည်ဆောက်ရေးကို ဘယ်နေရာမှာ စတင်သင့်သလဲ၊ သင်္ဘောကျင်းတွေကို ဘယ်သူက တာဝန်ယူသင့်သလဲ စသည့် အရေးကြီးသည့် မေးခွန်းများသာဖြစ်သည်။ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံစံများအကြောင်း မပါဝင်သရွေ့ ဝေယွီ သည် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အဆင့်မြင့် နိုင်ငံရေးကိစ္စဖြစ်ပြီး အကြီးဆုံးမင်းသား နှင့် ဒုတိယမင်းသား တို့ပင် ဝင်ရောက်ပြောဆိုရန် အရည်အချင်းမမီသေးဘဲ၊ နန်းတော်သို့ တစ်ခါမျှ မတက်ဖူးသည့် ဝေယွီ မှာမူ ပို၍ပင် ဝေးကွာနေသည်။
သူသည် အခွင့်အရေးရလျှင် လစ်ထွက်သွားရန် အကြောင်းပြချက်များပင် ရှာထားသော်လည်း ဧကရာဇ်ဝေ က ဘာမှမဖြစ်သလိုမျိုး ဆက်ဆံကာ ဤနေရာတွင် ဆက်နေပြီး နားထောင်ရန်သာ ပြောလိုက်သည်။ ဝေယွီ မှာလည်း ဖခင်ဖြစ်သူ ဘာတွေကြံစည်နေသည်ကို စိတ်ဝင်စားမနေနိုင်တော့ပေ။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် နူးညံ့သည့် ခေါင်းအုံးနှင့် နွေးထွေးသည့် အိပ်ရာအကြောင်းသာ ရှိနေပြီး အစည်းအဝေး၏ ကျန်ရှိသည့်အချိန်များကို စိတ်မပါသည့်ပုံစံဖြင့် နားထောင်နေခဲ့သည်။
နောက်ထပ် တစ်နာရီကြာပြီးနောက် အစည်းအဝေးမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီး မှူးမတ်များလည်း ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ဝေယွီ သည် အသက်ရှူချောင်ပြီး ထွက်ပြေးရန် အခွင့်သာသော်လည်း ဧကရာဇ်ဝေ က သူ့ကို လက်နက်အကြောင်းနှင့် မျိုးနွယ်စုများကို နှိမ်နင်းမည့် အစီအစဉ်အကြောင်း အသေးစိတ်ရှင်းပြခိုင်းသည်။
*ဟူး... ပင်ပန်းလိုက်တာ။*
သူတို့နှစ်ဦးသာ ရှိနေသဖြင့် ဝေယွီ ဘာကိုမျှ ဖုံးကွယ်မနေတော့ပေ။
“ခမည်းတော်၊ သားတော် လုပ်ချင်တဲ့လက်နက်က အကြီးစား အမြောက်အမျိုးအစားပါ။ တောင်တွေကို ဖောက်ထွင်းနိုင်ပြီး ရန်သူ့တပ်တွေကို အကွာအဝေး တစ်ရာလောက်ကနေ ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ လက်နက်မျိုးပါ!”
ဧကရာဇ်ဝေ ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
ဝေယွီ သည် ဘာကိုမျှ ချန်မထားဘဲ ယမ်းမှုန့်၊ သေနတ်များနှင့် အမြောက်များအကြောင်းကို ရှင်းပြလိုက်သည်။ ဤအရာများသည် လက်ရှိနည်းပညာဖြင့် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည့်အရာများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့ကို တီထွင်ပြီးသည်နှင့် မဟာဝေနိုင်ငံ တပ်မတော်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ အဆမတန် တိုးတက်လာလိမ့်မည်။ အနာဂတ်တွင် မည်သူမဆို မဟာဝေနိုင်ငံ ၏ နယ်စပ်ကို ကျူးကျော်ရန် ကြိုးပမ်းပါက သို့မဟုတ် ပြည်သူများကို ထိခိုက်စေပါက သူတို့သည် စစ်သည်များ၏ အသက်ဆုံးရှုံးမှုကို လျှော့ချနိုင်ပြီး ရန်သူ့တပ်များကို ထိရောက်စွာ ခြိမ်းခြောက်နိုင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
အေးစက်သည့် လက်နက်များခေတ်တွင် ဤကဲ့သို့သော အစွမ်းထက်သည့်အရာကို မိတ်ဆက်ခြင်းသည် သမိုင်းကြောင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်ဟု ငြင်းခုံမည့်သူများအတွက်ဆိုလျှင်မူ... *အိုး!*
ဝေယွီ တွေးမိသည်မှာ - *သူတော်စင်တို့ရေ၊ မင်းတို့ ဒီနေရာမှာ မလိုပါဘူး။ မင်းတို့ကို ရွှေရုပ်တုထုပေးပြီး တခြားနိုင်ငံမှာ သွားပြီး ကောင်းချီးပေးကြပါ။*
ဘယ်သူကများ ယုတ္တိတရားကို နားမလည်ဘဲ ရှိပါ့မလဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် “ပညာရှိ” ဟု ခေါ်ဆိုပြီး ကိုယ့်ပြည်သူတွေက ဆင်းရဲဒုက္ခရောက်နေချိန်၊ ငတ်မွတ်နေချိန်၊ အဝတ်အစားမရှိ၊ နေစရာမရှိဘဲ မြက်ပင်တွေကို စားသောက်နေရချိန်မှာတောင် ရန်သူ့အတွက် သနားစိတ်ဝင်နေတာလား? မင်းဦးနှောက်ရဲ့ ဘယ်အပိုင်းကများ ဒီလို ထူးဆန်းတဲ့ စာနာစိတ်ကို ထုတ်လုပ်နေတာလဲ။ မင်းတို့ စဉ်းစားတတ်ရဲ့လား?
လက်ရှိပြဿနာကိုတောင် မဖြေရှင်းနိုင်သေးဘဲ နှစ်တစ်ရာလောက် ကြာမယ့်အဖြစ်အပျက်အတွက် စိုးရိမ်နေတာလား? အလောင်းကောင်ထဲမှာပဲ သွားအိပ်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး နေလိုက်ပါတော့လား။
စာနာစိတ်ကို ရန်သူဟောင်းများအပေါ် ထားရှိနိုင်သော်လည်း ကိုယ့်ပြည်သူတွေ၏ လုံခြုံရေးကို အကြွင်းမဲ့ အာမခံချက်ရှိမှသာ ဖြစ်သင့်သည်။ ထိုအရာမတိုင်ခင် အလွန်အကျွံ စာနာပြခြင်းသည် ကြင်နာမှုမဟုတ်ဘဲ မိုက်မဲမှုသာဖြစ်သည်။
ဝေယွီ ပြောလေလေ၊ ယမ်းမှုန့်၏ အလားအလာမှာ ပိုမိုရှင်းလင်းလာလေလေဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်ဝေ မှာမူ အကျိုးဆက်များကို နားလည်သွားသဖြင့် အသက်ရှူသံများပင် ပြင်းလာသည်။ ဝေယွီ သည် ဖခင်၏မျက်လုံးများတွင် တောက်ပနေသည့် ရည်မှန်းချက်နှင့် တပ်မက်မှုများကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်း၍ သတိမေ့သွားတော့မလားဟုပင် သူ စိုးရိမ်မိသည်။
အဘိုးကြီး တစ်ယောက်တည်း စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ကမ္ဘာကြီးကို သိမ်းပိုက်ဖို့ အော်ဟစ်နေမှာ စိုးသဖြင့် ဝေယွီ က သတိပေးလိုက်သည်။ “ခမည်းတော်၊ ဒါကို မလုပ်ရသေးပါဘူး။”
ဧကရာဇ်ဝေ: ...
*ကောင်းလိုက်တဲ့ စကား။*
ထိုစကားကြောင့် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အပူချိန်မြင့်တက်နေသည့် ဦးနှောက်မှာ အနည်းငယ် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။ သူသည် မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး ဝေယွီ ကို လေးနက်နွေးထွေးသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ “ယွီအာ၊ ခမည်းတော်ကို ပြောစမ်းပါဦး—ဒီယမ်းမှုန့်တွေနဲ့ အမြောက်တွေကို တည်ဆောက်ဖို့ ဘယ်လောက်ကြာမလဲ။”
*ယောက်ျားတွေဆိုတာ တကယ်ကို လက်တွေ့ကျကြတာပဲ။*
ဝေယွီ သည် ဖခင်ဖြစ်သူကို အဓိပ္ပါယ်ပါသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံကိုပင် မှတ်ချက်မပေးချင်တော့ပေ။ သူသည် လူတွေကို ပိရမစ်အစီအစဉ်ထဲ ဆွဲသွင်းနေသည့် ပွဲစားတစ်ယောက်နှင့်ပင် တူနေသည်။
ဧကရာဇ်ဝေ သည် ဘာမျှမသိသလိုပြုလုပ်ကာ မဟာဝေနိုင်ငံ ကို စုစည်းပေးနိုင်မည့် လျှို့ဝက်လက်နက်ကို မည်မျှမြန်မြန် ရနိုင်မလဲဆိုသည့် မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် သူ၏ချစ်လှစွာသောသားကို တောက်ပသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။
“ဟူး၊ ဒီလိုအရာမျိုးက—လုပ်ရတာ အရမ်းခက်တာတော့ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လွယ်တာလည်း မဟုတ်ဘူး။” ဝေယွီ က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ “တစ်ခုခုကို ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်ဖို့ဆိုရင် အရင်ဆုံး သင်ယူရမယ်။ ခမည်းတော်အနေနဲ့ ယမ်းမှုန့်နဲ့ အမြောက်တွေကို အမြန်ဆုံး လိုချင်တယ်ဆိုရင် လိုအပ်တဲ့ အသိပညာတွေကို လေ့လာဖို့ မှန်ကန်တဲ့သူတွေကို ရှာရမယ်။ သူတို့ကိုသာ ရှာတွေ့ရင် သားတော်က သင်ပေးဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ။”
ဧကရာဇ်ဝေ သည် စဉ်းစားလိုက်သည်။ “နန်းတွင်းက အရာရှိတွေထဲက မရနိုင်ဘူးလား။ မျိုးနွယ်စုဝင် မဟုတ်တဲ့သူတွေလည်း ရှိသေးတယ်မဟုတ်လား။”
“သားတော်လည်း မသိဘူး။” ဝေယွီ က ပခုံးတွန့်လိုက်သည်။ “သူတို့သာ လေ့လာချင်စိတ်ရှိမယ်၊ အတွေးအခေါ် ပွင့်လင်းမယ်၊ စူးစမ်းချင်စိတ်ရှိမယ်ဆိုရင် အဆင်ပြေပါတယ်။ တစ်ခုပဲကွာတာက သူတို့ ဘယ်လောက်မြန်မြန် နားလည်နိုင်မလဲဆိုတာပါပဲ။”
ဝေယွီ သည် ဖခင်ဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါက အသိပညာစနစ်သစ်တစ်ခုမို့လို့ အခုလောလောဆယ် ဘယ်သူမှ အပြည့်အဝ နားမလည်ကြသေးပါဘူး။”
*[ခမည်းတော်၊ ဘယ်သူ့ကို အရင်ဆုံး သင်ပေးရမလဲဆိုတာကိုတော့ သေချာစဉ်းစားထားတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။]*