49

ယီကျိုး သို့ သံတမန်စေလွှတ်ရေးကိစ္စအတွက် အပြီးသတ်ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးဖြစ်သော်လည်း အသေးစိတ်အချက်အလက်များကိုမူ ဧကရာဇ်ဝေ နှင့် ဝန်ကြီးများ ဆက်လက်ညှိနှိုင်းရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ရှည်လျားလှသော ဆွေးနွေးပွဲပြီးဆုံးချိန်တွင် ဧကရာဇ် မှာ အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသဖြင့် လက်ဝါးကာပြကာ သူတို့ကို ပြန်ခွင့်ပြုလိုက်သည်။

ဝန်ကြီးများ အပြင်သို့ ထွက်ခွာသွားကြသောအခါ အပြင်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည့် ဆူဂါအိုရှင်းက နဝမမင်းသား မနက်ပိုင်းက လာရောက်ခဲ့သည့်အကြောင်းကို တင်ပြရန် အခွင့်ကောင်းကို စောင့်ယူလိုက်သည်။

လီချန် မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ "နဝမမင်းသား ဒီမနက် လာခဲ့တယ်ဟုတ်လား။ ပြီးတော့ သေတ္တာတစ်လုံးပါ ယူလာတယ်ပေါ့။ ဘာလို့ ငါ့ကို အစောကြီးကတည်းက မပြောတာလဲ။"

ဆူဂါအိုရှင်းမှာ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေခဲ့သော်လည်း အခြေအနေမပေးခဲ့သဖြင့် စိတ်မကောင်းဖြစ်ရသည်။

လီချန် က သူ့ကို ဆူပူလိုက်သည်။ "မင်းကလည်းကွာ၊ နောက်တစ်ခါ နဝမမင်းသား ကို တွေ့ရင် မျက်စိရှင်ရှင်ထား။ ကိုယ်ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောနေမှန်းတောင် မသိဘဲ လူတွေကို စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်စေနဲ့။"

ဆူဂါအိုရှင်းမှာလည်း မိမိဆရာကို တောင်းပန်ပြီးနောက် နဝမမင်းသား နှင့် ပတ်သက်၍ မိမိ၏ အမြင်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဤနုပျိုသော မင်းသားမှာ အဆင့်အတန်း မြင့်တက်လာတော့မည့် အရိပ်အယောင်ရှိနေသဖြင့် ယခုကတည်းက သူ့ကို အကောင်းမြင်အောင် ပြုလုပ်ထားခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်လိမ့်မည်။

မိမိတပည့်ကို အကြံဉာဏ်အနည်းငယ် ပေးပြီးနောက်တွင်မူ လက်ဖက်ရည်ခပ်ခိုင်းရန် လူရှာနေသည့် လီချန် မှာ အစီအစဉ်ပြောင်းကာ ဧကရာဇ် ၏ အိပ်ဆောင်ဆီသို့ တန်းမတ်သွားလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ နဝမမင်းသား ဒီမနက် လာရောက်ခဲ့ပြီး အရှင်မင်းကြီးအတွက် သေတ္တာတစ်လုံး ချန်ထားခဲ့ပါတယ်"

ဝတ်ရုံလဲလှယ်နေသည့် ဧကရာဇ် မှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ *ဒီကောင်လေး၊ နောက်ထပ် ဆေးစာတွေများ ပို့လိုက်ပြန်ပြီလား။*

မနေ့ကမှ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည့် သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေး ပုံစံများကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသောအခါ ဧကရာဇ် မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ ရောထွေးနေသည်။ အရာအားလုံးမှာ အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် အချိန်ဆွဲလေ့ရှိသော အစိုးရယန္တရားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဝေယွီ ၏ အလုပ်လုပ်ပုံမှာ အံ့မခန်းပင်။

"မြန်မြန်၊ သေတ္တာက ဘယ်မှာလဲ။ ငါ့ဆီ ယူခဲ့စမ်း!"

အဝတ်အစားဝတ်ဆင်ဆဲဖြစ်သော ဧကရာဇ် မှာ အနားရှိ အစေခံများကို တွန်းဖယ်ကာ ထိုသေတ္တာကို ရယူရန် အလျင်စလို ဖြစ်နေသည်။ လီချန် က အပြေးအလွှား ရောက်လာသော်လည်း ဧကရာဇ် က သေတ္တာကို လုယူကာ ကိုယ်တိုင် ဖွင့်လိုက်သည်။

အဖုံးကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ပုံစံကြမ်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဧကရာဇ် မှာ အလွန်ပင် ပီတိဖြစ်သွားသည်။ သူသည် အပေါ်ဆုံးစာရွက်ကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူကာ နည်းပညာအသေးစိတ်များကို အကဲခတ်ပြီးနောက် "မြန်မြန်! ဝန်ကြီးချုပ်နဲ့ တခြားသူတွေကို ချက်ချင်း ပြန်ခေါ်ခဲ့! ငါ သူတို့နဲ့ ဆွေးနွေးစရာရှိတယ်!" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ အေးအေးဆေးဆေး စားသောက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ကုန်းဆွန်ထိုင် နှင့် အခြားဝန်ကြီးများမှာ နန်းတော်သို့ ပြန်လာရန် အမိန့်တော်ရရှိသောအခါ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားကြသည်။

ဝေယွီ မှာမူ ရှောင်အန်းဇီ ၏ အနှောင့်အယှက်ပေးမှုကြောင့် အိပ်ရာမှ နိုးလာရသဖြင့် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ မျက်နှာထားတင်းနေသည်။

"မင်းသား၊ လီနန်းတွင်းအမှုထမ်း အပြင်မှာ စောင့်နေပါတယ်။ အရှင်သား အိပ်တာ နှစ်နာရီတောင် ရှိနေပြီ၊ ဒါ လုံလောက်ပါပြီ။ ဧကရာဇ် ကို ဒီထက်ပိုပြီး စောင့်ခိုင်းသင့်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..." ရှောင်အန်းဇီ က မျက်နှာသုတ်ပုဝါကို ကောက်ကိုင်ကာ ဝေယွီ ၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ချက်ချင်း ဖိကပ်လိုက်သည်။

သူ့၏ လုပ်ဆောင်ပုံမှာ ကြမ်းတမ်းလှသည်။ မင်းသားကို ချက်ချင်း မနှိုးပါက ထပ်နိုးလာတော့မည် မဟုတ်သကဲ့သို့ပင်။

ဝေယွီ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ "ဟေ့... ငါ့ဘာသာ လုပ်တတ်ပါတယ်!"

သူသည် ရှောင်အန်းဇီ ထံမှ ပုဝါကို ဆွဲယူကာ မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် ထရပ်လိုက်သည်။ အိပ်ပျော်နေရာမှ နိုးထလာသဖြင့် ခေါင်းမူးနေသော်လည်း ထပ်မံ အနားယူလိုသည့် ဆန္ဒကို ချိုးနှိမ်ကာ သူ ဆက်လက်သည်းခံရဦးမည်ဟု သိလိုက်သည်။

မိမိကိုယ်ကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ဝေယွီ သည် လီချန် နောက်သို့ လိုက်ပါကာ စိတ်စွမ်းအားမြှင့်တင်ရေး ခန်းမဆောင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ လမ်းတွင် ထိုနန်းတွင်းအမှုထမ်းက ဧကရာဇ် အပြင် ဝန်ကြီးလီပါ ရောက်ရှိနေပြီး သူ့ကို မေးခွန်းများဖြင့် ဝိုင်းမေးကြလိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း သတိပေးလိုက်သည်။

*ဒါက ဘွဲ့နှင်းသဘင် စာမေးပွဲဖြေရတာမျိုးလား။* ဝေယွီ တွေးလိုက်မိသည်။ *ဘာလို့ လူတွေ အများကြီးက ငါ့ကို စောင့်နေကြတာလဲ။*

စိတ်ကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း ခန်းမထဲသို့ ဝင်လိုက်ပြီး သက်ကြီးဝန်ကြီးများ၏ စူးရှသော အကြည့်များနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်စိတ် ဝင်မိသည်။

သူသည် ခမည်းတော်အား ဂါရဝပြုရန် ပြင်ဆင်သော်လည်း စိတ်မရှည်တော့သည့် ဧကရာဇ် က နှုတ်ဆက်စကားများကို ကျော်လွန်ကာ ပုံစံကြမ်းများအကြောင်းသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။

"ကိုးယောက်မြောက်သား၊ မင်း အချိန်ကိုက် ရောက်လာတာပဲ။ အမတ်ကြီးဖေးမှာ မင်းကို မေးစရာရှိတယ်"

ရှိနေသူများထဲတွင် ဝေယွီ သည် ဖေးကျိ နှင့် အရင်းနှီးဆုံးဖြစ်သည်။ ယခင်က ဤခန်းမထဲတွင်ပင် သံရည်ကျိုခြင်းအကြောင်း ဆွေးနွေးဖူးသည်။ ဝေယွီ မှာ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိသော်လည်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ထိုသက်ကြီးအမတ်၏ စူးရှသော အကြည့်ကို ခံလိုက်ရသည်။

ဖေးကျိ သည် ပုံစံကြမ်းကို ကိုင်ထားလျက် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် လေးနက်မှုတို့ ရောထွေးနေသော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဝေယွီ ကို ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုနေသကဲ့သို့ ပူလောင်နေသည်။

"မင်းသား၊ ဤပုံစံကြမ်းများကို အရှင်သား ဘယ်ကရရှိခဲ့ပါသလဲ။ ရှေးဟောင်းစာပေများမှ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသလား"

ဝေယွီ မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဘေးတွင် ဧကရာဇ် မှာ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ ခမည်းတော်နှင့် သားတော် နှစ်ဦးစလုံးမှာ အလွန်လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေကြသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်" ဝေယွီ က ခေါင်းညိတ်ကာ အတည်ပြုလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်မျိုး ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်ထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာပါ"

ဖေးကျိ မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ "ထိုရှေးဟောင်းစာပေက... ယခုအခါမှာ မရှိတော့တဲ့ စာအုပ်မျိုးလား"

ဝေယွီ က ထပ်မံခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်။ လောကမှာ စာအုပ်တွေက အများကြီးမို့လို့ အဲဒီစာအုပ်ကို ပြန်ရှာဖို့က မဖြစ်နိုင်တော့ပါဘူး"

ဖေးကျိ က နားလည်ဟန်ဆောင်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤသက်ကြီးအမတ်မှာ အလွန်ထက်မြက်သည်။ ဤအကြောင်းပြချက်မှာ ပထမအကြိမ်တွင် အလုပ်ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဒုတိယအကြိမ်တွင်မူ ၎င်းမှာ လိမ်ညာချက်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။ အလွန်အရေးပါသော အချက်အလက်များမှာ လူမသိသူမသိ စာအုပ်ဟောင်းများတွင်သာ ရှိနေပြီး တစ်ဦးတည်းကသာ အကြိမ်ကြိမ် ရှာတွေ့နေခြင်းမှာ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။ နဝမမင်းသား မှာ ယခင်က ပညာရှင်တစ်ဦး သို့မဟုတ် လျှို့ဝှက်စွမ်းရည်ရှိသူတစ်ဦးဟု ဘယ်သောအခါကမျှ အထင်မခံခဲ့ရပေ။

ဖေးကျိ မှာ တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေကြောင်း ခံစားမိသော်လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးမြန်းရန် မသင့်တော်ဟု တွေးမိသည်။ ဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်က အရင်းအမြစ်ကို မမေးမြန်းလိုသည့်အတွက် သူ ဝင်ပါရန် မလိုပေ။ ဝေယွီ ပေးအပ်သည့်အရာမှာ နိုင်ငံနှင့် ပြည်သူများအတွက် အကျိုးရှိနေသရွေ့ အရေးမကြီးပေ။

ဧကရာဇ် သည် မိမိသားတော်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အမှန်တရားနှင့် ဝေးကွာသော စကားများကို အယုံသွင်းရန်ပင် မကြိုးစားဘဲ ပြောဆိုနေသည်။ *ဒီကောင်လေးကတော့ ရဲတင်းလွန်းတယ်!*

သူ့သားတော်မှာ မိမိကို အကာအကွယ်ပေးလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေကြောင်း သူသိသည်။ ဝေယွီ မှာ ပိုမိုကောင်းမွန်သော လိမ်ညာချက်ကိုပင် မဖန်တီးဘဲ သူ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားကြောင်း လူတိုင်းသိစေချင်နေသည့်အတိုင်း ပြုမူနေသည်။ ဧကရာဇ် မှာ စိတ်ထဲမှ တဟီးဟီး ရယ်လိုက်သည်။ *ကောင်းပါပြီလေ၊ ငါ ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက သူ့ဖခင်ပဲမဟုတ်လား။* ဤကောင်လေးသာ ပြည်သူများအတွက် အကျိုးပြုသည့်အရာများကို ဆက်လက်ဖန်တီးပေးနေမည်ဆိုပါက ၎င်းပစ္စည်းများ၏ အရင်းအမြစ် မည်မျှပင် ယုတ္တိမရှိစေကာမူ သူ ဆက်လက်ကာကွယ်ပေးသွားမည်ဖြစ်သည်။

***

ဖေးကျိ နှင့် ဝေယွီ တို့၏ အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးချက်ကို ကုန်းဆွန်ထိုင် နှင့် အခြားသူများမှာ အပြည့်အဝ နားမလည်ကြပေ။ မင်းသား ရောက်မလာမီကပင် သူတို့သည် သင်္ဘောပုံစံကြမ်းများကို မြင်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့မှာ သင်္ဘောတည်ဆောက်သူများ မဟုတ်သဖြင့် နည်းပညာအရ ဖြစ်နိုင်ခြေကို မဆုံးဖြတ်နိုင်သော်လည်း ၎င်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုမူ သိရှိကြသည်။ ဤသည်မှာ မဟာဝေနိုင်ငံ ၏ သင်္ဘောတည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းအတွက် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။

ရွက်တိုင်ငါးခုပါ စစ်သင်္ဘောများ၊ ရွက်တိုင်ခြောက်ခုပါ သင်္ဘောများ၊ ခုနစ်ခုပါ စားနပ်ရိက္ခာတင်သင်္ဘောများ၊ ရှစ်ခုပါ မြင်းတင်သင်္ဘောများနှင့် ရွက်တိုင်ကိုးခုပါ ရတနာသင်္ဘောများ။ အမည်များကို ကြည့်ရုံနှင့်ပင် ၎င်းတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သိသာစေသည်။ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးနှင့် ရေကြောင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်အားလုံးမှာ အမျိုးအစားခွဲခြားထားပြီးဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ နည်းပညာတော်လှန်ရေးတစ်ခုပင်။

ကုန်းဆွန်ထိုင် သည် ဝေယွီ ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်ရှုနေပြီး သူ၏ သံသယများမှာ တိုးပွားလာသည်။ သူသည် အမြဲတမ်း ထင်ရှားသော မင်းသားများကိုသာ အာရုံစိုက်ခဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်နေသည့် နဝမမင်းသား ကို လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ ယခု သူ၏ လုပ်ဆောင်ချက်များကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကုန်းဆွန်ထိုင် မှာ ဤကောင်လေးကို လျှော့တွက်၍ မရကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

*[သူက မှန်ကို ဖန်တီးနိုင်သလို ဒီလောက်အဆင့်မြင့်တဲ့ သင်္ဘောပုံစံကြမ်းတွေကိုလည်း ထုတ်လုပ်နိုင်တယ်။ နဝမမင်းသား ဟာ ဒီအတွက် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားတာ ကြာပြီဖြစ်ရမယ်။ သူ့နောက်ကွယ်မှာ ဘယ်သူရှိနေတာလဲ...]*

*ဘယ်သူလဲတဲ့လား* ဟု ဧကရာဇ် က သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက်သည်။ *ဘယ်သူမှမရှိဘူး... ဒါမှမဟုတ် ငါပဲလို့ ပြောရင်လည်း ပြောနိုင်တာပဲ။*

သူ ဂုဏ်ယူမိသည်။ သူ့၏ အနီးကပ် စောင့်ကြည့်မှု မရှိပါက ဤကောင်လေး၏ ပျင်းရိပြီး အသုံးမကျသည့် သဘောထားကြောင့် အခြားသူများ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကို ခံနေရလောက်ပြီဖြစ်သည်။

*အေးလေ၊ ငါက တကယ်ကို ဖခင်ကောင်းပဲ။*