ငါ့ခမည်းတော်ဧကရာဇ်ကစိတ်တွေကိုဖတ်နိုင်တယ်

စာဖတ်ပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

20

စာကြောင်းအကွာအဝေး

2.0
စာဖတ်နောက်ခံအရောင်

47

ဝေယွီ တစ်ယောက် အိပ်ရေးဝစေရန် အိပ်စက်နေဆဲအချိန်တွင် ဧကရာဇ်ဝေ မှာ နံနက်ခင်း တရားစီရင်ရေးကိစ္စများ ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် အဆင့်မြင့်ဝန်ကြီးအချို့နှင့်အတူ စိတ်အေးချမ်းသာမှုရရှိစေမည့် ခန်းမဆောင် (Hall of Mental Cultivation) သို့ လမ်းလျှောက်သွားနေခဲ့သည်။

ယမန်နေ့က ဝေယွီ အား ပြောပြခဲ့သည့် သကြားချက်လုပ်နည်းကိစ္စမှာ နန်းတွင်းအစည်းအဝေးတွင် ပွင့်လင်းစွာ ဆွေးနွေးရန် မသင့်တော်သောကြောင့် ဤဝန်ကြီးများကို သီးသန့်ခေါ်ယူ ဆွေးနွေးခြင်းဖြစ်သည်။

ခန်းမအတွင်းသို့ ရောက်သော် ဧကရာဇ် မှာ နန်းတွင်းဝတ်စုံနှင့်ပင် ခန်းမထိပ်တွင် ထိုင်နေပြီး စုရုံးရောက်ရှိနေသော အရာရှိများအား သကြားကိစ္စကို စတင်ပြောကြားလိုက်သည်။

“မကြာသေးခင်ကပဲ ငါ့ဆီကို အဖြူရောင်သကြားချက်လုပ်တဲ့ နည်းလမ်းသစ်တစ်ခု ရောက်လာတယ်။ ဖေးကျိ ကို ခိုင်းပြီး စမ်းသပ်ကြည့်ခိုင်းတော့ အဆင်ပြေတယ်။ ကျောက်ကျိုးဒေသက မာလကာသီးတွေနဲ့ ချက်လုပ်တဲ့နည်းလမ်းသစ်ဖြစ်ပြီး အရင်ကသုံးနေကျ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ပဲ လိုအပ်တော့တယ်။ ဒါက ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုတာ မင်းတို့အားလုံး နားလည်ကြရဲ့လား”

ဝန်ကြီးချုပ်၊ စစ်သေနာပတိချုပ်၊ စာစစ်မှူးနှင့် ဝန်ကြီးဌာနခြောက်ခုမှ ဝန်ကြီးများအားလုံး စုဝေးရောက်ရှိနေကြသည်။ သကြားကိစ္စကို တိုက်ရိုက်ကိုင်တွယ်ခဲ့သည့် ဖေးကျိ မှလွဲ၍ ကျန်ဝန်ကြီးများမှာ ဤကိစ္စကို မကြားဖူးကြပေ။ သူတို့အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြပြီး နန်းတွင်း၌ အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သူများဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ချက်ချင်းပင် တွေးတောလိုက်ကြတော့သည်။

ဧကရာဇ် မှာ စားပွဲထိပ်တွင် တည်ငြိမ်သောအမူအရာဖြင့် ထိုင်နေရင်း ဝန်ကြီးချုပ် ရှေ့သို့တိုးလာကာ ဂုဏ်ပြုစကားဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်နေသည်။

“ဂုဏ်ပြုအပ်ပါတယ်၊ ဧကရာဇ် မင်းမြတ်။ ဒါဟာ မဟာဝေနိုင်ငံ အတွက်တော့ ကြီးမားတဲ့ ကောင်းချီးမင်္ဂလာပါပဲ!”

ကုန်းဆွန်ထိုင် က ဖြည့်စွက်ပြောဆိုသည်မှာ “သကြားဆိုတာ အမြဲတမ်း ဈေးကြီးလွန်းလို့ သာမန်ပြည်သူတွေ ဝယ်မစားနိုင်ခဲ့တာ ကြာပါပြီ။ ဧကရာဇ် မင်းမြတ်အနေနဲ့ ဒီလို သကြားချက်နည်းလမ်းသစ်ကို ပိုင်ဆိုင်လိုက်တာဟာ ပြည်သူတွေအတွက်တင်မကဘဲ နန်းတော်အတွက်ပါ အကျိုးရှိစေမှာပါ”

“ဝန်ကြီးချုပ်ပြောတာ အမှန်ပါပဲ” ဟု ကျန်ဝန်ကြီးများကလည်း ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

ဧကရာဇ် သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တရားဝင် မဆုံးဖြတ်ရသေးသည့် ကိစ္စရပ်များအပေါ် ဝန်ကြီးများ အချင်းချင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ဆွေးနွေးနေကြသည်ကို နားထောင်နေသည်။

*ကုန်းဆွန်ထိုင် ၏ အတွေးထဲတွင်:* အဖြူရောင်သကြားဆိုတာ ယီကျိုး ဒေသက မွန်မြတ်တဲ့မျိုးနွယ်စုတွေ လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားတာ ကြာပြီ။ ဧကရာဇ် မင်းမြတ် အခုလို လုပ်ဆောင်လာတာဟာ သူတို့ရဲ့ သကြားဈေးကွက်အပေါ် ချုပ်ကိုင်ထားမှုကို မကျေနပ်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒီနေ့ ဒီကိစ္စကို ထုတ်ပြောလိုက်ပြီဆိုတော့ နောက်တစ်ဆင့်ကတော့ ယီကျိုး ကို လူလွှတ်ပြီး ဈေးနှုန်းထိန်းချုပ်ဖို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်… ဟူး၊ ဒါတော့ မကောင်းဘူး။ ယီကျိုး ရဲ့ အတွင်းရေးအုပ်စုတွေက ရှုပ်ထွေးလွန်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ ကုန်းဆွန်မိသားစု ဒီကိစ္စမှာ မပါဝင်မိဖို့ပဲ လိုတယ်၊

*ဧကရာဇ် ၏ အတွေးထဲတွင်:* မင်းက ဒီကိစ္စကနေ ရှောင်ထွက်သွားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ မဖြစ်နိုင်ဘူး!

ဝန်ကြီးချုပ်က မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းမိပြီး မိမိစိတ်ကို ကောင်းကောင်းနားလည်နေသည့်အတွက် ဧကရာဇ် အနေဖြင့် ထိုသို့သော ထိုးထွင်းသိမြင်မှုကို ဆုချီးမြှင့်သင့်သည်ဟု တွေးမိသည်။ သူသည် ဝန်ကြီးများအပေါ် အမှန်တကယ်ပင် သည်းခံပေးနေသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အကောက်ကြံသူများဖြစ်သော်လည်း သူသည် သည်းခံနေဆဲဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ရှေးဘုရင်တစ်ပါးပါးသာဆိုလျှင် ဝန်ကြီးချုပ်မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် ဆွဲထုတ်၍ ကွပ်မျက်ခြင်းခံရပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။

စစ်သေနာပတိချုပ် ဒူရှင်းမှာ ပွင့်လင်းဖြောင့်မတ်သူဖြစ်ပြီး အကောက်ကြံတတ်သူမဟုတ်ပေ။ သူ၏ ရာထူးမှာ ဧကရာဇ် အပေါ်ထားရှိသည့် မယိမ်းယိုင်သော သစ္စာတရားကြောင့်သာ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်များက ဧကရာဇ် ကို မိုးကြိုးပစ်ခဲ့စဉ်က ဒူရှင်းမှာ ဧကရာဇ် ၏ ကျန်းမာရေးအတွက် စိုးရိမ်ပေးခဲ့သည့် တစ်ဦးတည်းသောသူ ဖြစ်တန်ရာသည်။

ယခုအခါ ဒူရှင်းမှာ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်း လိုအပ်ချက်နည်းပါးသွားသည့်အတွက် သကြားပိုမိုထုတ်လုပ်နိုင်ပြီး ဈေးနှုန်းများ ကျဆင်းသွားလိမ့်မည်ဟု သူနားလည်လိုက်သည်။ ယိုကျိုးဒေသတွင် တပ်မှူးအဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်က ပြည်သူများ လမ်းဘေးဈေးဆိုင်လေးများ ဖွင့်လှစ်၍ အသက်မွေးဝမ်းကြောင်းပြုသည်ကို သူသတိရလိုက်မိသည်။ နှမ်းမုန့်ရောင်းသူ တစ်ဦးတည်းသာရှိလျှင် ဈေးကြီးပေးဝယ်ရသော်လည်း အခြားသူများကလည်း ဈေးသက်သက်သာသာဖြင့် လိုက်လံရောင်းချလာသည့်အခါ ဝယ်သူများက ဈေးသက်သာသည့်နေရာကိုသာ ရွေးချယ်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပထမရောင်းသူမှာလည်း ဈေးလျှော့ရတော့သည်။

“ဧကရာဇ် မင်းမြတ်၊ သကြားချက်နည်းက အရင်က ယီကျိုး မျိုးနွယ်စုတွေ လက်ထဲမှာ ရှိနေတာပါ။ သူတို့က ချက်တယ်၊ ရောင်းတယ်၊ ဈေးနှုန်းတွေကိုလည်း ကောင်းကင်ထိ ရောက်အောင် တင်ထားတော့ သာမန်လူတွေ ဘယ်လိုမှ မဝယ်နိုင်ကြဘူး! အခုတော့ ကျွန်တော်တို့မှာ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်းရှိပြီဆိုတော့ ကိုယ်တိုင်ထုတ်လုပ်ပြီး ဈေးနှုန်းတွေကို ဆွဲချလို့ရပြီ!”

ဒူရှင်းက လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကိုင်၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ခြောက်ပေသုံးလက်မမြင့်ပြီး ခပ်တောင့်တောင့်ခန္ဓာကိုယ်၊ ခက်ထန်သောမျက်နှာထားနှင့် သူ၏အသံမှာ ကျယ်လောင်လှသည်။ သူ၏မျက်လုံးများမှာ ဧကရာဇ် ကို ကြည့်ရင်း တောက်ပနေပြီး ထိုတာဝန်ကို ကိုယ်တိုင်ပင် တာဝန်ယူချင်နေပုံရသည်။

သို့သော် ဧကရာဇ် မှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် သကြားမုန့်များ မည်မျှအရသာရှိကြောင်း အမြဲတွေးတောနေသည်ကို ကြားနေရသည်။

*ဧကရာဇ်:* …

မိမိ၏ ချစ်လှစွာသော ဝန်ကြီးဒူမှာ တကယ်တမ်းတွင် သကြားကို နှစ်သက်သူတစ်ယောက်ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝမထင်ထားခဲ့ပေ။ ခြောက်ပေသုံးလက်မရှိသည့် အရပ်အမောင်းနှင့် သကြားကို တိတ်တိတ်ကလေး နှစ်သက်နေသူဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် လက်ခံရခက်သည်။ မိမိ၏ တည်ငြိမ်သော စစ်သူကြီးအပေါ် ထားရှိသည့် ပုံရိပ်မှာ ယခုပင် ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ဧကရာဇ် ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒူရှင်း၏ မှတ်ချက်ကို ပြန်မဖြေမီမှာပင် ချီသီရှိုးက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“အာ၊ ဝန်ကြီးဒူ ပြောတာလည်း မှန်ပေမဲ့ နည်းနည်းတော့ စောလွန်းနေမလားပဲ”

ဒူရှင်းက “ဘာကို စောတာလဲ? ငါတို့မှာ သကြားချက်နည်းသစ် ရှိနေပြီပဲ။ ကျောက်ကျိုးက မာလကာသီးတွေက ယီကျိုး နဲ့ မယှဉ်နိုင်ဘူးလို့ မင်းထင်နေရင် ငါကိုယ်တိုင် တပ်သားတွေကို ဦးဆောင်ပြီး ယီကျိုး က အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့လူတွေကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပစ်မယ်!”

*[ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ!]* ဝန်ကြီးရှစ်ဦးစလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တွေးလိုက်ကြသည်။

ဧကရာဇ် မှာ တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဒူရှင်းမှာ သစ္စာရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် စဉ်းစားဆင်ခြင်မှု မရှိပေ။

ချီသီရှိုးက နူးညံ့စွာ ရှင်းပြသည်မှာ “ဝန်ကြီးဒူ၊ သင် အထင်မှားနေပါပြီ။ ယီကျိုး က မွန်မြတ်တဲ့မျိုးနွယ်စုတွေက အမြစ်တွယ်နေတာ ကြာပါပြီ။ မြေဩဇာကောင်းတဲ့ လယ်ယာမြေအများစုက သူတို့လက်ထဲမှာရှိပြီး မာလကာသီးစိုက်ခင်းအများစုကလည်း သူတို့ပိုင်တွေချည်းပါပဲ။ နန်းတော်က အခွန်ကောက်နိုင်ပေမဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေကတော့ အသက်ရှင်ရပ်တည်ဖို့ လိုအပ်ပါသေးတယ်။ မြေပိုင်သူတွေကတော့ မာလကာသီးအစား စားနပ်ရိက္ခာကိုပဲ စိုက်ပျိုးကြမှာပါ။ ဧကရာဇ် မင်းမြတ်က ပညာရှိပါတယ်—သူ့အနေနဲ့ ယီကျိုး က ပြည်သူတွေကို သကြားအတွက် မာလကာသီးစိုက်ခိုင်းဖို့ အတင်းအကျပ် လုပ်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာပါတယ်”

ဒူရှင်းမှာ နားမလည်နိုင်ပေ။ “သကြားက ဈေးကောင်းရတယ်။ သာမန်ပြည်သူတွေက မချက်တတ်ရင်တောင် မာလကာသီးတွေကို မျိုးနွယ်စုတွေဆီ ရောင်းပြီး အမြတ်ကြီးစားလို့ ရတာပဲမဟုတ်လား? အဲဒီမျိုးနွယ်စုတွေက တကယ်ပဲ ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ ဈေးနှိမ်ကြမှာလား?”

*ဘာလို့ မလုပ်ရမှာလဲ?*

ဒူရှင်းမှာ စစ်သားတစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အတွက် ထိုကဲ့သို့သော အကွက်ရွှေ့မှုများကို နားမလည်ပေ။ သို့သော် နိုင်ငံတော်၏ ဘဏ္ဍာရေးကို တာဝန်ယူထားရသည့် အခွန်တော်ဝန်ကြီး ချီသီရှိုးမှာတော့ ကောင်းကောင်းနားလည်သည်။ ယီကျိုး မျိုးနွယ်စုများမှာ သကြားကို လက်ဝါးကြီးအုပ်နိုင်ရန် အလွန်ပင် ရှက်ရွံ့ခြင်းကင်းမဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ လက်ဝါးကြီးအုပ်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားရန်အတွက် ချက်နည်းနှင့် ကုန်ကြမ်း နှစ်မျိုးစလုံးကို ချုပ်ကိုင်ထားသည်။ ချက်နည်းကို မျိုးနွယ်စုများအတွင်း လျှို့ဝှက်ထားပြီး မာလကာသီးကို မည်သူမဆို စိုက်ပျိုးနိုင်သော်လည်း မျိုးနွယ်စုများက ဝယ်ယူသည့်ဈေးနှုန်းကို နှိမ်ရန် ပူးပေါင်းကြံစည်ကြသည်။ တောင်သူများ အမြတ်မရတော့သည့်အခါ မစိုက်ပျိုးတော့ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် ချက်နည်းရော ကုန်ကြမ်းပါ သူတို့လက်ထဲသို့သာ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ချီသီရှိုးမှာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ယီကျိုး ဒေသက ပြည်သူများကို သနားသော်လည်း သူကိုယ်တိုင်မှာလည်း မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည့်အတွက် ဧကရာဇ် ၏ရှေ့မှောက်တွင် ဤသို့သော အောက်တန်းကျသည့် နည်းလမ်းများကို ထုတ်ပြောမည်မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ မျိုးနွယ်စုများထဲတွင် မည်သူကများ တကယ်သန့်စင်နေသနည်း။ ဧကရာဇ် အနေဖြင့် ယီကျိုး ကို နှိမ်နင်းနေရင်းမှ အခြားမျိုးနွယ်စုများဘက်သို့ ချက်ချင်းအာရုံစိုက်လာမည်ကို သူ မလိုလားပေ။

ဧကရာဇ် မှာ သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲမှ အေးစက်စက် နှာမှုတ်လိုက်သည်။ မျိုးနွယ်စုများထဲတွင် သန့်စင်သူ မရှိသလောက်ဖြစ်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း ယခုလောလောဆယ်တွင် သူသည် ယီကျိုး မှ ရမ်းကားနေသည့် မျိုးနွယ်စုများကိုသာ ဖြေရှင်းလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ကျန်သူများအတွက်မူ နောင်မှသာ ဆက်လက်စဉ်းစားမည်ဖြစ်သည်။

ဒူရှင်းမှာ သကြားဈေးနှုန်းကို လျှော့ချခြင်းကဲ့သို့ ရိုးရှင်းသည့်ကိစ္စကို ဘာကြောင့် ဤမျှ အခက်အခဲဖြစ်နေကြသည်ကို နားမလည်နိုင်ပေ။ အငြင်းပွားမှုအချို့ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် သူတိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်—အဓိကအားဖြင့် သူ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူသည် စစ်တပ်ကိုသုံး၍ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြေရှင်းလိုသော်လည်း လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များက အားလုံးဆန့်ကျင်နေကြသည်။ တစ်ဦးက ပြည်သူကို ထိခိုက်မည်ဟု ပြောလိုက်၊ နောက်တစ်ဦးက နန်းတော်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်မည်ဟု ပြောလိုက်နှင့် ဖြစ်နေသည်။

ဒူရှင်းမှာ ထိုကိစ္စကို ပြန်လည်စဉ်းစားရင်း နောက်ဆုံးတွင် စကားစုတစ်ခုကို တွေးမိလိုက်သည်– “ကြွက်ကို ပစ်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ အိုးကွဲသွားမှာကို ကြောက်နေရသည်။”

သကြားဈေးနှုန်းကို ချောမွေ့စွာ လျှော့ချနိုင်ရန်အတွက် ယီကျိုး မျိုးနွယ်စုများကို ဈေးလျှော့ရန် အမိန့်ပေး၍ မရနိုင်—ထိုသို့ဆိုလျှင် နန်းတော်က ဖိနှိပ်နေသည်ဟု ထင်မြင်သွားနိုင်ပြီး ကုန်သည်များအားလုံးမှာလည်း နောက်တစ်လှည့်မှာ သူတို့ဖြစ်လာမည်ကို စိုးရိမ်ကာ ထိတ်လန့်သွားကြလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ပြည်သူများကိုလည်း မာလကာသီးစိုက်ရန် အတင်းအကျပ် လုပ်၍မရပေ။ မျိုးနွယ်စုများက ဈေးနှုန်းကို နှိမ်ထားသည့်အတွက် သတိကြီးသောပြည်သူများမှာ အရှုံးပေါ်မည်ကို စိုးရိမ်ပြီး စိုက်ပျိုးရဲကြမည်မဟုတ်ပေ။ အတင်းအကျပ် အမိန့်ပေးခြင်းမှာ ပြည်သူများ၏ မကျေနပ်မှုကိုသာ ဖြစ်ပေါ်စေပြီး နန်းတော်၏ အာဏာကို ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။

ဒူရှင်းမှာ စိတ်ပျက်သွားသည်။ နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်ရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။