ဝေယွီ က သူတို့ကို "တိုက်ခိုက်" မည်ဟု ကြုံးဝါးခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူတစ်ပါးကို ဒုက္ခပေးရန် စိတ်ကူးမရှိခဲ့ပေ။ သူသည် သူ့ဖခင်ထံသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် သွားရောက်ခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကောင်းကင်သား၏ ခြေတော်အောက်တွင် မည်သူကများ ချေးငွေလုပ်ငန်းရှင်များနှင့်အတူ မိုက်ရိုင်းခွင့်ရှိပါမည်နည်း။ ဧကရာဇ်ထံ သွားရောက်ခြင်းမှာ တစ်ခုတည်းသော ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည့် လုပ်ရပ်ပင် ဖြစ်သည်။
ဝေယွီ သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ညစာစားချိန်တွင် အချိန်ကိုက် ရောက်ရှိလာသည်။ ဧကရာဇ်၏ အစားအသောက်များမှာ အလွန်ပင် ခမ်းနားလှသဖြင့် ဝေယွီ အနေဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံမှသာ မြည်းစမ်းခွင့်ရသည့် အရာများ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည့် အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်ခြင်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အသားမာသည့် အရေခွံသာရှိလျှင် ငွေအနည်းငယ်ချွေတာရင်း ပွဲတော်တစ်ခုကဲ့သို့ စားသောက်နိုင်ပေသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ဝေယွီ တွင်မူ ရှက်ရွံ့ခြင်းဟူသည် မရှိချေ။
စိတ်ကိုပြုပြင်မွမ်းမံရာ ခန်းမဆောင်အတွင်းတွင် ဖခင်နှင့်သားမှာ စားပွဲတစ်ခုတည်းတွင် အတူထိုင်ကာ ဗိုက်ပြည့်အောင် စားသောက်နေကြသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် ဟင်းလျာပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေသည်။ ဧကရာဇ်ဝေ သည် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ စားသောက်နေပြီး လီချန် က ဘေးတွင်ရပ်ကာ တစ်ခါတစ်ရံ အစားအစာများကို ကမ်းပေးနေသည်။ သူ၏မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်မူ ဝေယွီ က အစားအစာများကို အမြန်ဆုံးစားနိုင်ရန် လက်ရှစ်ချောင်းသာ ရှိနေပါက ကောင်းလေစွဟု တွေးတောနေပုံရသည်။
"အင်း... ဖခင်၊ ဒီအသားက ကောင်းကောင်းချက်ထားတာပဲ၊ အနံ့အသက်လည်း မဆိုးဘူး၊ တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်... ဒီအသားကလည်းပဲ၊ နည်းနည်းချိုနေပေမဲ့... ဪ၊ ဒီအရွက်ကတော့ နည်းနည်းခါးနေတယ်၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ကြောင့် ဖြစ်ရမယ်..."
သူသည် စားနေစဉ်တွင် စကားမပြောရဟူသည့် စည်းကမ်းကို လုံးဝမေ့လျော့ကာ စကားများနေသည်။ ဧကရာဇ်ဝေ သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဝါးစားရင်း ဝေယွီ က ဟင်းတစ်လုပ်ချင်းစီကို အပြစ်တင်နေရင်း တစ်ဖက်တွင်လည်း အမြန်ဆုံး အလုအယက်စားနေသည်ကို အေးစက်စက် ကြည့်နေသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင်မူ ဗလာသက်သက်သာ ရှိသည်။
*တကယ်ပါပဲ၊ စားဖို့ပဲ သိတဲ့သူတစ်ယောက်ပါလား။*
ဧကရာဇ်မှာ မိမိ၏ဖခင်ဖြစ်သည်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ ဝေယွီ သည် ထိုကဲ့သို့ အသေးအဖွဲ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်မှုအတွက် အပြစ်ပေးခံရမည်မဟုတ်ကြောင်း သိထားသဖြင့် စိတ်အေးလက်အေး စားသောက်လေသည်။ ပါးစပ်ကို ရေဖြင့်ဆေးကြောပြီးနောက် ဧကရာဇ်ဝေ သည် နူးညံ့သည့် ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း သောက်လိုက်သည်။
"အကျိုးအမြတ်မရှိရင် မင်းက ဒီကို ဘယ်တော့မှ မလာဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အကျိုးအမြတ်ရှိပြီဆိုရင်တော့ ပေါ်လာတတ်တာပဲ၊ အရင်ကဆိုရင် ငါမင်းကို ရှာမှာစိုးလို့ ရှောင်ပြေးနေတာ မဟုတ်လား" ဟု ဧကရာဇ်က မှတ်ချက်ပြုသည်။
သူ၏လေသံမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲနေသည်။ လိမ္မာပါးနပ်သည့် ဝေယွီ သည် ချက်ချင်းပင် လေသံပျော့သွားသည်။ သူသည် ရယ်မောကာ တစ်ဖက်ဆိုဖာပေါ်တွင် အဆင်ပြေအောင်ထိုင်ပြီး လက်ကို စားပွဲပေါ်တင်ကာ အဖားတပိုင်း အချွဲတပိုင်းဖြင့် "မဟုတ်ပါဘူး၊ ဖခင်ကို ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ် ရှောင်ပြေးရပါ့မလဲ၊ အဲဒီလိုပြောတော့ ကြောက်မိတာပေါ့။ ကျွန်တော်က အလွန်ကို သားလိမ္မာပါ၊ နောက်ဆုံးအချိန်တွေမှာ စာပေလေ့လာ느라 တခြားအလုပ်တွေနဲ့ မအားလပ်လို့သာ မဟုတ်ရင် နေ့တိုင်းလာပြီး ဂါရဝပြုမှာပါ!" ဟု ပြောသည်။
"အော်၊ ဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် မနက်ဖြန်ကျရင် ဆရာကြီး ကို မင်းရဲ့ သင်ခန်းစာတွေကို လျှော့ခိုင်းလိုက်မယ်။ အဲဒီလိုဆိုရင် မင်းနေ့တိုင်းလာပြီး ဂါရဝပြုနိုင်တာပေါ့။"
*သေပြီ။* ဝေယွီ သည် ပါးစပ်ကို ချက်ချင်းပိတ်လိုက်ပြီး ထိုအန္တရာယ်ရှိသည့် အကြောင်းအရာကို နောက်တစ်ကြိမ် မထိမိစေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ခဏမျှ တွေးတောရင်း ဖခင်ဖြစ်သူကို ပေးထားခဲ့သည့် သကြားချက်နည်းနှင့် သံမဏိသံရည်ကျိုနည်းများကို ပြန်လည်အမှတ်ရမိသည်။ ပင်ကိုယ်အားဖြင့် ပျင်းရိတတ်သူဖြစ်၍ နောက်ဆက်တွဲများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့သဖြင့် လွန်ခဲ့သည့် တစ်လခွဲအတွင်း မည်မျှတိုးတက်မှုရှိသည်ကို သူ မသိရှိပေ။
"ဖခင်၊ ကျွန်တော်ပေးထားတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ သကြားထွက်နှုန်း တိုးလာပါသလား" ဟု သူက မေးလိုက်သည်။
သူသည် သံမဏိသံရည်ကျိုနည်းအကြောင်း မမေးခဲ့ပေ။ ထိုအကြောင်းကို အလွန်အမင်း သိရှိခြင်းက ပြဿနာတက်နိုင်သည်ကို သိသည်။ ကြေးနီနှင့် သံတို့မှာ ထိုခေတ်အခါက အဖိုးတန်ကုန်ပစ္စည်းများဖြစ်ပြီး နန်းတော်မှ တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ထားကာ လက်မှုပညာရှင်များကိုလည်း အလွန်တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြည့်ထားသည်။ ဝေယွီ သည် အာဏာနှင့် သြဇာကို လုယူနေသူမဟုတ်သဖြင့် သံမဏိထုတ်လုပ်မှု အခြေအနေကို သိရှိရန် မလိုပေ။
သကြားထွက်နှုန်းအကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ဧကရာဇ်ဝေ ၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ထင်ဟပ်လာသည်။ သူသည် ဝေယွီ ကို အားပေးသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ မင်းပေးထားတဲ့ သကြားချက်နည်းက တကယ်ကို ထိရောက်တယ်။"
ဧကရာဇ်ဝေ သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချလိုက်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားသည့်အသံဖြင့် "ငါ ဖေးကျိ ကို စမ်းသပ်ခိုင်းခဲ့တယ်။ သူက ယီကျိုးကနေ ပေးပို့လာတဲ့ မာလကာအခေါက် (mulberry bark) ပိဿာတစ်ရာကို စမ်းကြည့်တယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင် ယီကျိုးအခေါက် ၁၈ ပိဿာကနေ သကြား ၁ ပိဿာပဲ ထွက်ပေမဲ့ မင်းရဲ့နည်းလမ်းနဲ့ဆိုရင် ၁၁ ပိဿာလောက်ပဲ လိုတော့တယ်။ ဒါက ထုတ်လုပ်မှုစွမ်းအားမှာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက် တိုးတက်သွားတာပဲ!" ဟု ပြောသည်။
ဖေးကျိ က သန့်စင်ထားသည့် သကြားဖြူကို ဆက်သခဲ့စဉ်က သူမည်မျှ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်ခဲ့သည်ကို သူ အမှတ်ရနေဆဲဖြစ်သည်။ ဝေယွီ ၏ နည်းလမ်းမှာ အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသော်လည်း ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကို တစ်ဝက်နီးပါး ချွေတာနိုင်သဖြင့် ထိုပင်ပန်းသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ တန်ဖိုးရှိလှပေသည်။ ရရှိလာသည့် သကြားမှာလည်း ပိုမိုဖြူစင်သည်။
ဧကရာဇ်ဝေ သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ပွတ်လိုက်သည်။ "ယီကျိုးရဲ့ အခေါက်က ယီကျိုး ရဲ့ အရည်အသွေးလောက် မကောင်းဘူး။ ယီကျိုး ရဲ့ အခေါက်ဆိုရင် သကြားပမာဏတူဖို့ ၁၅ ပိဿာပဲ လိုတယ်။ ငါတို့သာ ယီကျိုး ရဲ့ အခေါက်ကို မင်းရဲ့နည်းလမ်းသစ်နဲ့ သုံးမယ်ဆိုရင် ပိုပြီးတောင် ချွေတာနိုင်ဦးမယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း..."
"ဒါပေမဲ့လည်း ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဟု ဝေယွီ က ချက်ချင်းမေးလိုက်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ယီကျိုး မှာ အမြစ်တွယ်နေတဲ့ အင်အားကြီးမျိုးနွယ်စုတွေကြောင့်လေ" ဟု ဧကရာဇ်ဝေ က သူ့ကိုကြည့်ကာ သက်ပြင်းချသည်။ "သာမန်အားဖြင့်သာဆိုရင် ယီကျိုး က အဲဒီမျိုးနွယ်စုတွေသာ မရှိရင် နန်းတော်ကနေ သကြားဈေးနှုန်းကို ထိန်းညှိဖို့ စစ်ဆေးရေးမှူးတွေကို စေလွှတ်တဲ့အခါတိုင်း လက်ဗလာနဲ့ ပြန်လာစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။"
*အရာရှိတွေနဲ့ ကုန်သည်တွေ ပူးပေါင်းနေတာလား? ငွေနဲ့ အာဏာလဲလှယ်တာလား? အဂတိလိုက်စားမှုလား?*
ထိုစကားလုံးများက ဝေယွီ ၏ စိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်းရောက်လာသည်။
"ငွေနဲ့ အာဏာလဲလှယ်တာလား" ဟု သူက ထပ်မေးလိုက်သည်။
ဧကရာဇ်ဝေ သည် ထိုအတွေးကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် စဉ်းစားဟန်ပြုကာ ခေါင်းညိတ်သည်။ "မင်းက အရာရှိလောကကို နားလည်သားပဲ။"
ဝေယွီ သည် ခြောက်ကပ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ နားလည်တာလား? သူသည် ရုပ်သံဇာတ်လမ်းတွဲများကို အလွန်ကြည့်လေ့ရှိသူဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အဂတိလိုက်စားမှု တိုက်ဖျက်ရေး ဇာတ်လမ်းများကို ကြည့်လေ့ရှိသည်။ မကြာသေးမီကပင် ဇာတ်လမ်းသစ်တစ်ခုကို ကြည့်ခဲ့သေးသည်။
ဧကရာဇ်ဝေ သည် သူ့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ယီကျိုး ၏ အခြေအနေကို ဆက်လက်ရှင်းပြသည်။ "ယီကျိုး က မဟာလျန်နိုင်ငံနဲ့ နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေတယ်။ မဟာဝေနိုင်ငံ နဲ့ မဟာလျန်နိုင်ငံတို့ အဆင်မပြေဘဲ မကြာခဏ စစ်ဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ နန်းတော်က ယီကျိုး က မျိုးနွယ်စုတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အချိန်မရှိခဲ့ဘူး၊ ဒါကြောင့် သူတို့က အင်အားကြီးလာခဲ့တယ်။ တချို့ဆိုရင် အဲဒီမှာ နှစ်တစ်ရာကျော်လောက် အုပ်စိုးနေတာ။ သူတို့ရဲ့ သြဇာအာဏာက နန်းတော်ထက်တောင် ကျော်လွန်နေတယ်။"
"မာလကာအခေါက်တွေက မဟာလျန်နိုင်ငံကနေ မဟာဝေနိုင်ငံ ဆီကို စီးဝင်လာတာ။ ယီကျိုး နဲ့ ယီကျိုးမှာပဲ ဒါတွေကို ကောင်းကောင်းစိုက်ပျိုးနိုင်ပြီး သကြားရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရင်းမြစ်လည်း ဖြစ်တယ်။ ယီကျိုးရဲ့ ထွက်နှုန်းက နည်းတယ်၊ အခေါက်တွေကို ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ယီကျိုး မျိုးနွယ်စုတွေက ရွှေတွင်းတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားသလိုပဲ။ သူတို့က ဈေးနှုန်းသတ်မှတ်ချင်ရင် သတ်မှတ်နိုင်တယ်။"
၎င်းမှာ ရောင်းသူဈေးကွက်၏ ပုံမှန်အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ ကုန်ပစ္စည်းရှားပါးပြီး ဝယ်သူများမှာ အပြိုင်အဆိုင် ဝယ်ယူရကာ ရောင်းသူက အာဏာအပြည့်အဝ ရရှိထားသည်။ ယီကျိုး မျိုးနွယ်စုများသည် သကြားကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားပြီး အမြတ်အစွန်းများစွာ ရယူနေကြသည်။ အခြားသူများက ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း သူတို့တွင် ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။ သူတို့ကိုယ်တိုင် သကြားမထုတ်လုပ်နိုင်သဖြင့် ထိုမျိုးနွယ်စုများ၏ အဆမတန်ဈေးနှုန်းကို လက်ခံရန်သာ တတ်နိုင်ကြသည်။
ဝေယွီ သည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ အပြောအဆိုများတွင် လေးနက်လာသည်ကို မြင်သဖြင့် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။
"အဲ... ဖခင်၊ တကယ်တော့ တခြားအပင်တွေကနေလည်း သကြားထုတ်လို့ရတယ်၊ မုန်လာဥနီ (beets)၊ စတီးဗီးယား (stevia)၊ သကြားမေပယ်ပင်တွေတောင် ရှိသေးတယ်!"
ဧကရာဇ်ဝေ သည် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ဝေယွီ ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ကြည့်သည်။ "မုန်လာဥနီ၊ စတီးဗီးယား? အဲဒါတွေက ဘာတွေလဲ? ဘယ်မှာ ရှာလို့ရမလဲ? ဘယ်လိုပုံစံရှိလဲ? ငါ အခုချက်ချင်း လူလွှတ်ပြီး ရှာခိုင်းမယ်!"
ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်ရခြင်း၏ အားသာချက်မှာ ဒါမျိုးပင် ဖြစ်သည်။ သင်ပြောလိုက်တာနဲ့ သင်ရရှိလိမ့်မည်။ ငရုတ်သီးရှာတွေ့ကြောင်းနှင့် သင်္ဘောတည်ဆောက်ကြောင်း ကြွားဝါပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖခင်ဖြစ်သူထံမှ ငွေတောင်းရသည့် စတုတ္ထမြောက်သားနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဝေယွီ သည် ဖခင်ထံသို့ တိုက်ရိုက်သွားခြင်းက ပို၍သင့်တော်သည်ဟု ခံစားရသည်။
သို့သော် သူသည် ထိုသကြားထုတ်သည့် အပင်များအကြောင်း သီအိုရီအရသာ အကြမ်းဖျင်း သိရှိထားသည်။ ၎င်းတို့ကို သေချာရှင်းပြရန်မှာ... *တောင်းပန်ပါတယ် ဖခင်၊ ကျွန်တော့်တက်ဘလက်ထဲမှာ တစ်ချက်လောက် ကြည့်ခွင့်ပြုပါ။*
"အမ်..." ခဏမျှ အတွေးနယ်ချဲ့ပြီးနောက် ဝေယွီ သည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူသည် ဖခင်ဖြစ်သူ၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ရှိသည့် မျက်နှာကို ကြည့်ကာ အဆင်မပြေစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ "အဲ... ဖခင်၊ အဲဒီအပင်တွေက... ဟဲဟဲ... ဒီမှာ ရှာလို့ရမယ်မထင်ဘူး။ ကျွန်တော်ပြောတဲ့အပင်တွေက ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာပေါက်တာ။ ဖခင်ယုံမှာမဟုတ်ဘူး၊ ပင်လယ်ရပ်ခြားမှာ တကယ်ကောင်းတဲ့အရာတွေ အများကြီးရှိတယ်။"
"ရွှေတောင် ငွေတောင်တွေက အသေးအဖွဲပါ။ အထွက်နှုန်းကောင်းတဲ့ ပြောင်းဖူး၊ အာလူး၊ မြေပဲ၊ နောက်ပြီး ငရုတ်သီး၊ ဖရဲသီး၊ စပျစ်သီးတွေအထိ ရှိသေးတယ်... ဒီအရာတွေထဲက တစ်ခုခုဆိုရင်ပဲ လူတွေရဲ့ ဗိုက်ကို ပြည့်ဝအောင် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်မှာပါ!"