ဝေယွီ ၏ စကားကြောင့် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား မှာ ရှက်ရွံ့သွားရပြီး ထိုစာအုပ်ကို သူကိုယ်တိုင်သာ ဖတ်ကြည့်ဖို့ ပြောလိုက်သည်။
သူက ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ စင်ကြယ်သော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်မပြုရသေးသလို အချစ်ရေးနှင့် ပတ်သက်၍လည်း စိတ်ဝင်စားမှုမရှိပေ။ သူ၏အချိန်အများစုကို နန်းတွင်း၌သာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီး ဖခင်၏ မယားငယ်များ သို့မဟုတ် နန်းတွင်းသူငယ်များကိုသာ မြင်ဖူးသည်။ ယောက်ျားနှင့် မိန်းမကြားက ကိစ္စရပ်များနှင့် ပတ်သက်၍ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က လုံးဝနားမလည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝမရှိခြင်းကတော့ အမှန်ပင်။ သူ၏ အကြီးမားဆုံး ဆန္ဒမှာ ကိုးယောက်မြောက်ညီတော်နှင့် ကျင်းအန်းတို့ သက်သောင့်သက်သာ နေထိုင်နိုင်စေရန်သာ ဖြစ်သည်။
သူ၏ အဋ္ဌမမြောက်ညီတော်၏ တွေဝေနေသည့် အမူအရာကို မြင်သော်လည်း ဝေယွီ က စာအုပ်ကို သူ၏လက်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်လိုက်သည်။ "အော်... အဋ္ဌမမြောက်ညီတော်ရယ်၊ ယူပြီး ဖတ်လိုက်စမ်းပါ။ တောင်ပိုင်းမြောင်ဒေသ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စာအုပ်တွေ ကျွန်တော့်ဆီမှာ နောက်ထပ် အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ အဲဒီလူတွေကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့အတွက် အသုံးဝင်မယ့်အရာ တစ်ခုခုကို ညီတော် တွေ့ကောင်းတွေ့နိုင်မှာပေါ့။"
ထို့နောက် ဝေယွီ သည် သူစုဆောင်းထားသော တောင်ပိုင်းမြောင်ဒေသ ဆိုင်ရာ စာအုပ်များကို ရှာဖွေရန် သူ၏သေတ္တာထဲတွင် အသည်းအသန် မွှေနှောက်ရှာဖွေလိုက်သည်။
ယခုအချိန်တွင်တော့ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုတော့ပေ။ သူသည် ဝေယွီ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒီစာအုပ်တွေကို ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
နန်းတွင်း၌ ထိုကဲ့သို့သော စာပေများကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တားမြစ်ထားသဖြင့် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား သည် ဝေယွီ အနေနှင့် ထိုစာအုပ်သေတ္တာတစ်လုံးစာကို မည်သို့စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည်ကို သိလိုစိတ် ပြင်းပြနေသည်။
ထိုအခါ ဝေယွီ က ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် သေတ္တာကို ပိတ်လိုက်ပြီး "အဋ္ဌမမြောက်ညီတော်ကလည်း အလွန်ရိုးသားတာပဲ။ ကျွန်တော့်နောက် လိုက်လာတာ ကြာလှပြီကို၊ ဘာလို့ နည်းနည်းပါးပါး လိမ္မာပါးနပ်ဖို့ မသင်ယူရတာလဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် မာနကြီးနေသဖြင့် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က သူ့ကို ရိုက်မည့်ဟန်ဖြင့် လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
ဝေယွီ က အမြန်ရှောင်လိုက်ပြီး "အာ! ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။ မလုပ်ရဘူးလို့ ပြောတိုင်း မလုပ်ရဘူးဆိုတဲ့ စည်းကမ်းမှ မရှိတာ! အဋ္ဌမမြောက်ညီတော်၊ ညီတော် မှတ်ထားရမှာက စည်းကမ်းဆိုတာ ပြဖို့သက်သက်ပဲ။ မိသွားတဲ့အထိ မဟုတ်သရွေ့တော့ ပိုက်ဆံနဲ့ မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ကိစ္စ မရှိဘူး!" ဟု ပြောသည်။
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား သည် ခဏမျှ ရပ်တန့်သွားပြီး သူ့အား သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း ဝယ်ယူရေး အမတ်ကို လာဘ်ထိုးလိုက်တာလား။"
"တော်လိုက်တာ!"
ဝေယွီ သည် သွားဖြူဖြူလေး ပေါ်အောင် ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ သူသည် သေတ္တာကို ပိုက်လျက် ကုတင်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး ကုတင်အောက်သို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အကာတစ်ခုနောက်မှ သစ်သားသေတ္တာငယ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
သူသည် သေတ္တာငယ်ကို ယူလာပြီး သော့ဖွင့်ကာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဏ္ဍာတိုက်ကို အဋ္ဌမမြောက်ညီတော်အား ပြသလိုက်သည်။ "ဒီမှာ၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးပဲ။ ကျွန်တော် ကိုယ်ပိုင်ရုံးခန်းတစ်ခု တည်ထောင်ပြီးရင် စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားတာ။"
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား သည် သေတ္တာထဲရှိ ငွေစက္ကူအထပ်လိုက်နှင့် အကြွေစေ့များကို ကြည့်ကာ အံ့ဩတကြီး ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်၍ ထိကြည့်လိုက်ရာ အမျိုးမျိုးသော ငွေစက္ကူများနှင့် ထောင့်တွင် ကြိုးဖြင့်စည်းထားသော အကြွေစေ့များကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လက်ထဲရှိ ငွေစက္ကူများကို ရေတွက်ကြည့်ပြီးနောက် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား တစ်ယောက် တောင့်ခဲသွားသည်။ "မင်း တစ်နှစ်အတွင်း နန်းတွင်းအစေခံတွေဆီက ငွေဘယ်လောက်တောင် လိမ်ယူထားတာလဲ။"
"ဟဲ့! အဋ္ဌမမြောက်ညီတော်၊ စကားပြောတာ မလှဘူးနော်။" ဝေယွီ က သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ဘာကို လိမ်ယူတာလဲ။ ဒါတွေက ကျွန်တော် သူတို့ကို ကူညီပေးခဲ့လို့ ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ သူတို့ဘာသာ ပေးကြတာ။ ညီတော်ရဲ့ ညီငယ်က အရည်အချင်းရှိပြီး ချမ်းသာတယ်။ စည်းစိမ်ပေးနတ်တောင် ကျွန်တော့်အိပ်မက်ထဲကို လာပြီး သူ့ရဲ့ တပည့်ရင်းချာလို့ ပြောသွားသေးတယ်"
"တပည့်ရင်းချာ ဟုတ်လား။" အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား သည် သူ့ကို လှောင်ပြောင်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ခေါင်းများ မူးဝေလာရသည်။ "ပညာပေးနတ်နဲ့ စည်းစိမ်ပေးနတ်က မင်းရဲ့ ဆရာတွေ ဟုတ်လား။ မင်း ရူးသွားပြီလား။"
ဝေယွီ က လက်ကို ဝှေ့ယမ်း၍ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ "အဲဒါတွေက အရေးမကြီးပါဘူး။ ဘယ်သူက ပြောလဲ။ ညီတော် မှတ်ထားရမှာက ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ ချမ်းသာတော့မယ်ဆိုတာပဲ။"
ရုတ်တရက် အကြောင်းမဲ့ ဖြစ်လာမည့် ထူးခြားဆန်းပြားမှုမျိုး မရှိပေ။ ထူးဆန်းသည့်အရာတစ်ခု ဖြစ်လာလျှင် အမြဲတမ်း အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိစမြဲဖြစ်သည်။ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က သူ့အား စောင်းကြည့်လိုက်သည်။ "မင်း ဘာတွေ လုပ်ထားပြန်ပြီလဲ။ ဖန်ထည်အကြောင်းလည်း မင်း မပြောပြရသေးဘူး။ ဒါနဲ့များ ဆက်စပ်နေတာလား။"
*တော်လိုက်တဲ့ အဋ္ဌမမြောက်ညီတော်။*
"ဟုတ်တယ်၊ ဖန်ထည်နဲ့ ဆက်စပ်နေတာ" ဟု ဝေယွီ က လက်ကို တောက်လိုက်ရင်း ပြောသည်။
ထို့နောက် သူသည် ဖန်ထည်နှင့် ပတ်သက်၍ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား အား အကုန်ပြောပြလိုက်သည်။ သို့သော် ဖခင်နှင့် ပြောဆိုခဲ့သည့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကိုတော့ ဝိုးတဝါးသာ ထားခဲ့သည်။ အားလုံးကို ကြားပြီးနောက် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား မှာ တစ်ဖန်ပြန်၍ အံ့အားသင့်သွားရပြန်သည်။
သူသည် အလွန်အမင်း စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ "ဒါဆို ဖခင်က ပွဲတော်မှာ မင်း ဖန်ကြည်ကြည်တွေ လုပ်နိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ အတည်ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဒါတွေကို ဘယ်မှာ သင်ယူခဲ့တာလဲ။ ဘာလို့ ငါ မသိရတာလဲ။"
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား နှင့် ဝေယွီ တို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အလွန်ရင်းနှီးလွန်းသဖြင့် သွေးသားတော်စပ်သူများထက်ပင် ပိုမိုနီးကပ်သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူတို့ နှစ်ယောက် ခွဲခွာခဲ့ရသည်မှာ နည်းပါးသည်။ လျှို့ဝှက်ချက်မှန်သမျှ၊ ညဘက် အိပ်ရာထဲတွင် ဆီးစိုသည်အထိ ရိုးရှင်းသော ကိစ္စလေးများပင် နောက်တစ်နေ့တွင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သိကြသည်။ ထူးခြားသည်တစ်ခုခုရှိလျှင် သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ချက်ချင်း ခံစားမိကြသည်။
ဖန်ထည်လုပ်ခြင်းသည် လက်တွေ့အတွေ့အကြုံမရှိဘဲ ရနိုင်သည့် အရည်အချင်းမျိုး မဟုတ်ပေ။ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား သည် ဝေယွီ တွင် ဤအသိပညာရှိသည်ကို လုံးဝမသိခဲ့သလို၊ ဖခင်ကလည်း သူတို့ကို အာရုံစိုက်လေ့မရှိသောကြောင့် ဖခင် မည်သို့သိရှိသွားသည်ကို အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား အနေနှင့် လုံးဝနားမလည်နိုင်ပေ။
ဝေယွီ သည် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်ထားပုံကို ကြည့်ပြီး မျက်တောင်ခတ်လိုက်ကာ စိတ်ထဲမှသာ တောင်းပန်လိုက်နိုင်သည်။ အမှန်မှာ ဖခင်က စိတ်ကိုဖတ်နိုင်ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း တက်ဘလက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်—ဤသည်တို့မှာ ထာဝရဝှက်ထားရမည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ဖြစ်သည်။ ဖခင်နှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များအကြောင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုနိုင်သည့် အခွင့်အရေးမှာ မတော်တဆ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သူ မဖုံးကွယ်နိုင်တော့မှန်း မသိခဲ့လျှင် ထိုလျှို့ဝှက်ချက်များကို သူ သေသည်အထိ ယူသွားမိပေလိမ့်မည်။
ဝေယွီ သည် ဆန့်ကျင်ဘက်အမူအရာများရှိသော သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူသည် ချစ်ခြင်းမေတ္တာ ကြီးမားသော်လည်း ကိုယ်ကျိုးမဖက်သူတော့ မဟုတ်ပေ။ သူသည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်သည်။ သူ့အသက်အိုးအိမ်နှင့် ပတ်သက်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်များဆိုလျှင် အဆုံးမရှိသော ပြဿနာများ ဖိတ်ခေါ်မည့်အစား သူကိုယ်တိုင်သာ မြေမြှုပ်သွားရန် ရွေးချယ်သူဖြစ်သည်။ အရင်းနှီးဆုံးသူများကိုပင် ထိုကိစ္စအတွက် ယုံကြည်၍ မရပေ။
ဝေယွီ သည် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ကို မျက်စိမှေးကြည့်၍ ပြုံးလိုက်သည်။ "အဋ္ဌမမြောက်ညီတော်၊ ညီတော် တစ်ခု သိထားသင့်တယ်။ 'စာအုပ်တွေထဲမှာ ရွှေအိမ်တွေ ရှိတယ်၊ စာအုပ်တွေထဲမှာ ကျောက်စိမ်းလို လှပတဲ့ မိန်းမပျိုတွေ ရှိတယ်' တဲ့။ ကိုးယောက်မြောက်ညီတော်က အလွန်ထက်မြက်ပါတယ်။ စာဖတ်ရင်းနဲ့ နည်းလမ်းလေးတွေ နည်းနည်းပါးပါး ရလာတာ သဘာဝပါပဲ၊ ဒါကို ကြီးကြီးမားမား မလုပ်ပါနဲ့ဗျာ။"
ဝေယွီ ၏ လေသံမှာ အလွန်ပေါ့ပါးနေသဖြင့် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား သည် သူ တုံ့ပြန်လွန်နေသလားဟု တွေးမိသွားသည်။ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း "ငါ တုံ့ပြန်လွန်နေတာလား" ဟု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။
ဝေယွီ က ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် "ဟုတ်တယ်၊ ညီတော် တုံ့ပြန်လွန်နေတာ" ဟု ပြန်ဖြေသည်။
*တက်ဘလက် လျှို့ဝှက်ချက်ကို သူ့ကို ယုံကြည်ပြီး ပြောပြဖို့လား? အဲဒါမျိုးတော့ ဘယ်တော့မှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး!*
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား သည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ့ကို စောင်းကြည့်လိုက်သည်။ "မင်းက တော်လိုက်တာပေါ့လေ? ကြည့်ရတာ မင်း တခြားအရာတွေကိုလည်း သိနေပုံရတယ်။ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေကို ထပ်ပြပါလား။"
*အာ၊ ဘာပြောရမလဲ။*
*ဘာပြောသင့်သလဲ။*
ရှေးပညာရှိတို့၏ ပညာရပ်များမှာ အလွန်ကျယ်ဝန်းလွန်းလှပြီး သူ ဘာပြောပြော နောက်ဆက်တွဲ မေးခွန်းတောင်ကြီးတွေ ထွက်လာမည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။ ဒါက တကယ်ပဲ သူ့ကို အခက်တွေ့စေတာပဲ မဟုတ်လား?
ဝေယွီ သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ၏ အဋ္ဌမမြောက်ညီတော်အား မိုက်မိုက်ကန်းကန်း ပြုံးပြလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အملိုအချွဲလည်း မဟုတ်၊ အဆင်မပြေမှုလည်း မဟုတ်ပေ။ ဂုဏ်ယူဝံ့ကြွားသော မာနတစ်ခုနှင့် ပိုတူသည်။ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား မှာမူ စိတ်ထဲ၌ မကောင်းသော အရိပ်လက္ခဏာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် နှုတ်ခမ်းကို စူလိုက်သည်။ "မင်း... မင်းမှာ နောက်ထပ် တစ်ခုခု ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား။"
ဝေယွီ သည် သူ့ကို ရှက်ရွံ့စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လွှာချကာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အင်း၊ ကျွန်တော် ဒီရက်ပိုင်း ဆေးညွှန်းတွေ ရေးနေတယ်။ ဖခင်က အမြန်လုပ်ဖို့ တိုက်တွန်းနေလို့လေ။"
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား သည် မျက်နှာကျက်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး နဖူးကို လက်ဖြင့်ဖိကာ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဒါက အံ့ဩစရာ အရမ်းကောင်းလွန်းသည်။ တကယ်ကို အံ့ဩစရာ အရမ်းကောင်းလွန်းသည်။
သူ၏ ကိုးယောက်မြောက်ညီတော်တွင် ဤမျှ လျှို့ဝှက်အရည်အချင်းများ ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမျှ မထင်မှတ်ခဲ့မိပေ။ သူသည် ဤကောင်လေးကို အမြဲတမ်း ပညာမတတ်၊ အသုံးမကျသောသူဟုသာ ထင်ခဲ့သည်။ အနာဂတ်တွင် သူ့ညီတော်ကောင်းကို မည်သို့ ကူညီပံ့ပိုးပေးရမလဲဟုပင် စီစဉ်ထားခဲ့သေးသည်၊ သို့သော် ဒါတွေအားလုံးမှာ လိမ်ညာမှုတွေ ဖြစ်နေခဲ့သည်!
*ရှုပ်ထွေးလိုက်တာ။*
ဝေယွီ က သူသည် ပြဿနာရှာသူ မဟုတ်ကြောင်း အခိုင်အမာ ပြောသည်။ သူသည် ငွေများ သိမ်းထားသည့် သစ်သားသေတ္တာငယ်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အဋ္ဌမမြောက်ညီတော်ကို ချော့မော့ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ "အဋ္ဌမမြောက်ညီတော်၊ စတုတ္ထမြောက်ညီတော်က ဖန်ထည်တွေကနေ ငွေရပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ အဝေစုကို ပေးရင် ကျွန်တော်တို့ ချမ်းသာသွားမှာပါ။ အဲဒီငွေရဲ့ တစ်ဝက်ကို ညီတော့်ဆီမှာ တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ ယူထားလိုက်ပါ။"
အမြဲတမ်း ငွေမရှိသော အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား: …
*သေပါပြီ၊ သူ တကယ်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားမိသွားပြီ။*