ဧကရာဇ်ဝေ သည် သူ့သားဖြစ်သူက မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ် အပေါ် မရိုးသားသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်ကို ကြာမြင့်စွာကပင် သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ ဝေယွီ က ထိုအကြောင်းအရာကို ထပ်မံ၍ စကားစမြည် ပြောလာသည့်အခါ ဧကရာဇ်မှာ အံ့ဩခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် အရင်ကဲ့သို့ လုံးဝငြင်းပယ်လိုက်ခြင်းမျိုးမဟုတ်ဘဲ ဧကရာဇ်ဝေ မှာ ခဏတာ ငြိမ်သက်သွားကာ စဉ်းစားဟန်ပြုပြီးမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလာသည်။
"လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်က မင်းပြောခဲ့တဲ့ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုအကြောင်းကို ငါ ဒူရှင်းနဲ့ ဆွေးနွေးပြီးပြီ။ သူက အခုလက်ရှိမှာ တပ်ဖွဲ့သုံးခုကို ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းဖို့ စီစဉ်နေတယ်။ ဒါပေမဲ့ တပ်ဖွဲ့သစ်ပုံစံကတော့ အပြီးသတ် မဖြစ်သေးဘူး..."
ဝေယွီ ၏ မျက်ခွံများ တုန်ရီသွားပြီး မကောင်းသော အရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူ့စိတ်ထဲတွင် လှိုက်တက်လာသည်။
သူ့အလိုလို ခံစားမိသည့်အတိုင်းပင် ဧကရာဇ်ဝေ က သူ့ကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လာသည်။ "တပ်ဖွဲ့သစ်နဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ မင်းက အထူးတပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ အကျွမ်းတဝင်အရှိဆုံးဖြစ်သလို အခုလည်း ဘာမှအလုပ်မရှိတာဆိုတော့ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းကို ဘာလို့ မသွားရမှာလဲ။ သင့်တော်တဲ့ အရာရှိတွေနဲ့ စစ်သည်တွေကို ရွေးချယ်ပြီး တပ်ဖွဲ့သစ်တစ်ခု ဖွဲ့လိုက်ပါ။ မင်းကို လူနှစ်ရာ ခေါ်ယူခွင့် ငါပေးမယ်။"
"ငြင်းပယ်သည်" ဟူသော စကားလုံးမှာ ဝေယွီ ၏ လျှာဖျားတွင် ရှိနေသော်လည်း လူနှစ်ရာကို ရရှိမည်ဟူသော အချက်က သူ့ကို စကားမပြောနိုင်အောင် တားဆီးလိုက်သည်။
ဝေယွီ က ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အပြုံးဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။ "အဲဒါက မသင့်တော်ပါဘူး၊ ဖခင်။ မြို့တော်မှာ ဘယ်သူကမှ ကိုယ်ပိုင်တပ်သား နှစ်ရာအထိ ထားရှိရဲတဲ့ သတ္တိမရှိပါဘူး။ အဲဒီကိစ္စသာ ပေါက်ကြားသွားရင် ပြဿနာအကြီးကြီး တက်လာပါလိမ့်မယ်။"
ဧကရာဇ်ဝေ က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူ့ကို မထီတရီ အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သည်။ "ငါက မင်းကို သွားဖို့ ပြောနေတာ။ ငါ့နောက်ကွယ်မှာ ငါရှိနေတာကို ဘယ်သူက မင်းကို အပြစ်ရှိတယ်လို့ ပြောရဲမှာလဲ။"
*အသားတုံးကို ပါးစပ်နားအထိ လာပို့ပေးတာတောင်မှ မလိုချင်ယောင်ဆောင်နေရသလား၊ ဟန်လုပ်လွန်းသည်။*
*ငါက သူ့ဖခင်၊ သူ့ဧကရာဇ်အနေနဲ့ သူ့အတွက် တရားဝင် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ဖန်တီးပေးနေတာကို သူ မရိပ်မိဘူးလား။*
ဖခင်ဖြစ်သူ၏ တိုက်ရိုက်အမိန့်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝေယွီ သည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး သိလိုက်သည်ဟူသော အပြုံးကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။ "ကောင်းပါပြီ၊ ဖခင်။ ဖခင်က သားအတွက် အကောင်းဆုံးဆိုတာ သားသိပါတယ်။"
သားဖြစ်သူ၏ မောက်မာသော မျက်နှာအမူအရာကြောင့် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်သွားသော ဧကရာဇ်ဝေ သည် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။ သူ့အကြည့်မှာ စာတစ်စောင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် စကားဝိုင်းကို လက်ရှိကိစ္စဆီသို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။
"မဟာဝေနိုင်ငံတော်အပြင်ဘက်ကနေ ရောက်လာတဲ့ လူတွေကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ရင်တော့ အခုလောလောဆယ် ဘာမှမလုပ်ပါနဲ့ဦး။ နောက်မှ ဒင်းဖားဆိုင်ဆီ စကားပါးလိုက်ပြီး သူတို့ကို သေချာစောင့်ကြည့်နေဖို့ မှာထားလိုက်ပါ။"
ဝေယွီ က ခေါင်းညိတ်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့၊ နားလည်ပါပြီ။"
ဝေယွီ သည် ဒင်းဖားဆိုင်၏ အမိန့်နာခံနိုင်စွမ်းကို သံသယမရှိပေ။ ထို့အပြင် နိုင်ငံရေးအရ အမြော်အမြင်ကြီးမားသည့် ဂိုယဂျွန်လည်း ရှိနေသဖြင့် အခြေအနေမှာ ထိန်းချုပ်နိုင်သည့်အောက်တွင် ရှိသည်။ ထိုသူနှစ်ဦးက အရိပ်အကဲကြည့်နေသလို ရှန်းဟုန်နှင့် ဖူဂျီရှန်းတို့ကဲ့သို့ လူငယ်နှစ်ဦးကလည်း ဧည့်သည်များကို အရိပ်တကြည့်ကြည့် လိုက်ပါနေသဖြင့် ဝေယွီ မှာ မဟာဝေနိုင်ငံတော်သို့ လာရောက်သူများ ပြဿနာရှာမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းမရှိပေ။
သူတို့သည် သူလျှိုလုပ်ရန် လာသည်ဖြစ်စေ၊ နည်းပညာကို ခိုးယူရန် လာသည်ဖြစ်စေ ဝေယွီ ကမူ မိမိကိုယ်ပိုင် အင်အားသည်သာ ကမ္ဘာလောကတွင် အမှန်ကန်ဆုံးသော ခုခံကာကွယ်မှုဖြစ်သည်ဟု ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်ထားသည်။
—
အဘိုးအိုထံမှ မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ် ကို မရရှိခဲ့သော်လည်း ဝေယွီ မှာ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်း မရှိပေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ့ဖခင်က စစ်သားအနည်းငယ်သာ ပေးမည်ဟု ကတိပေးထားခဲ့ရာ အများဆုံးဆိုလျှင် လူတစ်ရာခန့်သာ မျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် ကိုယ်ပိုင်တပ်သား နှစ်ရာအထိ ရရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် စစ်တပ်ထဲမှ သူကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ရမည်ဖြစ်သဖြင့် အရည်အချင်းရှိပြီး စည်းကမ်းရှိကာ စိတ်ထားတည်ငြိမ်သူများကို ရွေးချယ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ နောက်ခံမျိုးရိုးမှာမူ အရေးမကြီးလှပါ—မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူတိုင်း၏ နောက်ခံမှာ သူ၏နောက်ခံထက် သာလွန်နေကြသည်သာဖြစ်သည်။ ကျွမ်းကျင်မှုများကို လေ့ကျင့်ယူနိုင်ပြီး ဝေယွီ မှာ သူ၏လူဖြစ်သူ ဖန်းရှန်း ၏ လေ့ကျင့်ရေးနည်းစနစ်များကို အကြွင်းမဲ့ ယုံကြည်သည်။
လူများကို ရွေးချယ်ပြီးသည်နှင့် သူတို့ကို ဖန်းရှန်း ထံ အပ်နှံလိုက်မည်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ပုံမှန် မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ် အဆင့်သို့ မရောက်နိုင်လျှင်ပင် အနည်းဆုံးတော့ အင်အားကြီးမားသည့် အရန်တပ်ဖွဲ့တစ်ခုအဖြစ် အသုံးဝင်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဝေယွီ သည် ရွေးချယ်မှုများလွန်းသူ မဟုတ်ပေ။ ပုံမှန်အစောင့်များထက် ပိုမိုစွမ်းဆောင်နိုင်သရွေ့ သူကျေနပ်မည်ဖြစ်သည်။
လူအင်အား လိုအပ်ချက်ကြောင့် ဝေယွီ သည် နောက်တစ်နေ့တွင် ဒူရှင်း၏ အိမ်တော်သို့ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
ခရီးစဉ်မှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ စစ်ရေးလေ့ကျင့်မှုအကြောင်း ကြားသိရပြီးနောက် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေသည့် စစ်သေနာပတိကြီးမှာ မြို့ပြင်ရှိ လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင်သာ နေ့ရက်များကို ကုန်ဆုံးနေသည်။ သူသည် လေ့ကျင့်မှုများကို ကြည့်ရှုခြင်း သို့မဟုတ် လေ့ကျင့်ရေးကို ပေါ့ဆသူများကို ကြိမ်ဒဏ်ပေးခြင်းဖြင့် အလုပ်များနေသည်။
ဒူရှင်းသည် လေ့ကျင့်ရေးကွင်းတွင် ရှိနေမှန်း သိသဖြင့် ဝေယွီ သည် မြို့ရိုးအပြင်ဘက်သို့ ရထားလုံးဖြင့် ထွက်ခွာရန် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပေ။ သူသည် စစ်သေနာပတိကြီးနှင့် တပ်ဖွဲ့သုံးခု၏ အခြေအနေကို ဆွေးနွေးလိုသော်လည်း လေ့ကျင့်ရေးကို ကိုယ်တိုင်တွေ့မြင်ရခြင်းကလည်း အကျိုးရှိမည်ဖြစ်သည်။
ဝေယွီ သည် လူအနည်းငယ်သာ ခေါ်လာသည်။ ဖန်းရှန်း က ရှေ့မှ မြင်းစီး၍ လမ်းရှင်းပေးပြီး ဒင်းဖားဆိုင် က ရထားလုံးကို မောင်းနှင်သည်။ အတွင်းတွင်မူ ဝေယွီ နှင့်အတူ ပိုင်ဖေးယွီ လိုက်ပါလာသည်။
ချင်းကျိုးမှ ဤ "လူဆိုး" ဟု ခေါ်ဆိုသူမှာ ကျန်းမာရေး ချို့တဲ့နေသော်လည်း ဝေယွီ က အတင်းအဓမ္မ ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက်ပိုင်းမှစ၍ ဉာဏ်ပညာရှင်မင်းသား၏ အိမ်တော်တွင်သာ နေထိုင်နေရသည်။ ကျန်းမာရေး အခြေအနေကြောင့်နှင့် ဝေယွီ က အသုံးဝင်မည့် အရည်အချင်းကို အလဟဿ မဖြစ်စေလိုသဖြင့် ပိုင်ဖေးယွီ သည် အချိန်အများစုကို စာဖတ်ခြင်းဖြင့်သာ ကုန်ဆုံးခဲ့သည်။
သူသည် လက်ထဲရသမျှ စာအုပ်တိုင်းကို ဖတ်သည်။ ဝေယွီ ရေးသားခဲ့သော သို့မဟုတ် မှာယူထားသော အိမ်တော်အတွင်းရှိ စာအုပ်တိုင်းကို ထိုလူငယ်က သေချာစွာ လေ့လာဖတ်ရှုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
ပိုင်ဖေးယွီ သည် ထက်မြက်ပြီး မျှော်လင့်ချက်ရှိသော စိတ်ဓာတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူသည် မိမိအတွက် ရည်မှန်းချက် သို့မဟုတ် လမ်းကြောင်းကို မတွေ့ရှိသေးသော်လည်း ဝေယွီ ကမူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မြှင့်တင်ခြင်းသည် ဘယ်သောအခါမျှ အမှားမဟုတ်ဟု ယုံကြည်သည်။ စာဖတ်ခြင်းသည် အမြင်ကျယ်စေရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်ချိန်တွင် သူသည် မိမိ၏ တကယ့်ရည်မှန်းချက်ကို ရှာတွေ့သွားပေလိမ့်မည်။
ဝေယွီ သည် မိမိကိုယ်ကို ဒီမိုကရေစီဆန်သော ခေါင်းဆောင်ဟု ခံယူထားပြီး ပိုင်ဖေးယွီ ကို အလုပ်တစ်ခုခု လုပ်ရန် အတင်းအကျပ် မဖိအားပေးခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခြင်းဖြင့် ရရှိလာသော ရလဒ်သည် မိမိသဘောဆန္ဒဖြင့် လုပ်ဆောင်ခြင်းမှ ရရှိသည့် ရလဒ်နှင့် မတူညီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ယနေ့တွင် ဝေယွီ သည် ပိုင်ဖေးယွီ ကို ခေါ်ဆောင်လာခြင်းမှာ သူ၏ အရပ်ရှည်ပြီး သန်မာသော အစေခံ အာရှန်းမှာ လက်ရှိတွင် မြို့ပြင်ရှိ ကျားသစ်ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
မြို့တော်အပြင်ဘက်တွင် တပ်စခန်းချထားသော အဓိက စစ်တပ်သုံးခုရှိသည်။ ၎င်းတို့မှာ နန်းတွင်းအစောင့်တပ်၊ ကျားသစ်ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့နှင့် တောင်ပိုင်းတပ်ဖွဲ့တို့ ဖြစ်ကြသည်။
တပ်ဖွဲ့တစ်ခုချင်းစီတွင် တမူထူးခြားသော ဖွဲ့စည်းပုံရှိကြသည်။ နန်းတွင်းအစောင့်တပ်တွင် သြဇာကြီးမားသော မိသားစုများမှ အမွေဆက်ခံသူများ ပါဝင်ပြီး ကျားသစ်ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့တွင် မဟာဝေနိုင်ငံ ၏ စီရင်စုခုနစ်ခုမှ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော မိသားစုဝင်များ ပါဝင်ကာ တောင်ပိုင်းတပ်ဖွဲ့တွင်မူ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အရာရှိမျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူများ အများစု ဖြစ်သည်။
မည်သည့်တပ်ဖွဲ့က ပိုသာလွန်သည်ကို ပြောရန် ခက်ခဲသည်။ စခန်းတိုင်းတွင် ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး ကြိုးစားသူများရှိသလို ပျင်းရိပြီး အလုပ်မလုပ်သူများလည်း ရှိကြသည်။ မဟာဝေနိုင်ငံ သည် ကြာရှည်စွာ ငြိမ်းချမ်းနေခဲ့သဖြင့် နယ်စပ်စစ်သားများမှာမူ ကြိုးစားအားထုတ်မှု ရှိကြသော်လည်း မြို့တော်အနီးတွင် တပ်စွဲထားသူများမှာမူ ပျော့ညံ့လာကြသည်။
ဝေယွီ သည် အာရှန်းကို စခန်းသို့ ပထမဆုံး စေလွှတ်စဉ်က ရွေးချယ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
နန်းတွင်းအစောင့်တပ်မှာမူ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ပေ—၎င်းမှာ အထက်တန်းစား အမွေဆက်ခံသူများ အာဏာလုကြသော နတ်ဘုရားတို့၏ စစ်မြေပြင်ဖြစ်သည်။ အာရှန်းကဲ့သို့ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် နေရာမဟုတ်ပေ။ တောင်ပိုင်းတပ်ဖွဲ့မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော်လည်း စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ မိသားစုများမှ ပျက်စီးနေသော လူငယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် အာရှန်း၏ ရိုးသားသော စိတ်ဓာတ်ကို သူတို့က ဖျက်ဆီးပစ်မည်ကို ဝေယွီ စိုးရိမ်သည်။
ထိုအခါ ကျားသစ်ရှေ့ပြေးတပ်ဖွဲ့သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ထိုနေရာတွင် လူတို့၏ နောက်ခံမှာ ဆင်တူကြပြီး အဆင့်အတန်းကို အင်အားဖြင့်သာ သတ်မှတ်သည်။ အင်အားအကြီးဆုံးသူကသာ အခြားသူများ၏ လေးစားမှုကို ရရှိသည်။ ဝေယွီ သည် အာရှန်းတစ်ယောက် မိမိအရည်အချင်းကို သက်သေပြပြီး ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့သည်။
သို့သော် အစီအစဉ်များသည် လက်တွေ့ဘဝတွင် အမြဲတမ်း အောင်မြင်လေ့မရှိပေ။
ဝေယွီ သည် ယခုအခါ အာရှန်းကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်တပ်သား နှစ်ရာအဖွဲ့ထဲသို့ ဆွဲခေါ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။ တပ်ဖွဲ့သစ်ကို ဖွဲ့စည်းရာတွင် အာရှန်းကို အထူးတပ်ဖွဲ့များကြားတွင် ထားရှိခြင်းက ပို၍ကောင်းမွန်ပြီး သူ၏ အင်အားကြီးမားမှုကို အကောင်းဆုံး အသုံးချနိုင်မည်ဟု သူခံစားရသည်။
ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ ကိစ္စများကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် ဝေယွီ သည် နိုင်ငံတော်အတွက်ဆိုလျှင် မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။