31

ဧကရာဇ်ဝေ အနေဖြင့် စည်းစိမ်ဥစ္စာကို တိုးပွားစေလိုသည့် ဆန္ဒရှိသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဧကရာဇ် တစ်ပါးအနေဖြင့် သာမန်ပြည်သူများနှင့် ယှဉ်ပြိုင်၍ အမြတ်ထုတ်ခြင်းမှာ မလျောက်ပတ်ပေ။ အဆုံးစွန်၌ ဤလောကတစ်ခုလုံးသည် သူ၏ဝေမျိုးနွယ်စု ပိုင်နက်သာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ နန်းတော်က စီးပွားရေးလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ပတ်သက်မည်ဆိုပါက ကုန်သည်များအတွက် နေရာလွတ်ကျန်တော့မည်မဟုတ်ဘဲ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏လက်အောက်ခံ ပြည်သူများ၏ စားဝတ်နေရေးကို ထိခိုက်စေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ဧကရာဇ်ဝေ သည် ဖန်ထည်ပစ္စည်းများကို သာမန်ပြည်သူများ ဝယ်ယူသုံးစွဲနိုင်စေရန် အမှန်တကယ်ပင် လိုလားသည်။ သံမဏိနှင့်မတူဘဲ ဖန်၏ထုတ်လုပ်မှုစရိတ်မှာ အလွန်သက်သာလှသည်။ သာမန်ကြွေရည်သုတ်ပစ္စည်းများနှင့်ပင် ထူးခြားမှုမရှိလှပေ။ ယခုကဲ့သို့ လူပြောများနေရခြင်းမှာ ၎င်း၏ဆန်းသစ်မှုကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ ဖန်ထည်ပစ္စည်းများ မဟာဝေနိုင်ငံ ၏ဈေးကွက်တွင် ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ဖြန့်ဖြူးနိုင်ရန်အတွက် ဈေးနှုန်းမှာ နိမ့်ကျနေရမည်ဖြစ်သည်။ တစ်ခုလျှင် ဝမ်ဆယ်ဂဏန်းမှ သုံးဆယ်ဂဏန်းကြားလောက်သာ ဖြစ်သင့်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ဇိမ်ခံပစ္စည်းဈေးကွက်ကို ဦးတည်ပြီး မှူးမတ်အသိုင်းအဝိုင်းထံ ရောင်းချမည်ဆိုပါက လက်ရာမှာ အလွန်ပင် သိမ်မွေ့ကောင်းမွန်ရမည်ဖြစ်ပြီး နန်းတော်သုံး ရတနာပစ္စည်းများကဲ့သို့ ဖြစ်ရပေမည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုးကိုမှ မဟာဝေနိုင်ငံ နှင့် မဟာဝေနိုင်ငံ အထက်တန်းစားမိသားစုများထံသို့ ရောင်းချနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤငွေကြေးဆိုင်ရာ အလားအလာများကို အာရုံစိုက်နေမိသည့်အတွက် ဧကရာဇ်ဝေ သည် နံနက်ခင်း နန်းတော်အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားသည့်တိုင် စိတ်အေးလက်အေး မရှိနိုင်ပေ။ ဤတာဝန်ကို မည်သူ့အား ပေးအပ်ရမည်ကို သူစဉ်းစားနေမိသည်။ ဝန်ကြီးဌာနခြောက်ခုမှ ဝန်ကြီးများကို ယုံကြည်၍ ပေးအပ်ရမည်လော။ သူ၏အပေါ် အမှန်တကယ် သစ္စာရှိသူမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှသည်။ ထို့ပြင် နန်းတွင်းအရာရှိအများစုမှာ မှူးမတ်မျိုးရိုးမှ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်ရာ ဧကရာဇ် သည် သူတို့ထံမှ "အမြတ်ထုတ်" နေသည်ဟု သိသွားပါက သူတို့သည် ဧကန်မုချ ကြားဝင်နှောင့်ယှက်ကြလိမ့်မည်။ ဧကရာဇ်ဝေ ကမူ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို တိတ်တဆိတ်သာ လုပ်ဆောင်လိုသည်။

သစ္စာရှိသည့် အရာရှိများ ရှိသည်မှာ မှန်သော်လည်း သူတို့မှာ အလွန်ပင် ခေါင်းမာပြီး အလုပ်ကိစ္စတွင် အလွန်အလေးအနက်ထားတတ်ကြသည့် ပညာရှိများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ ပါးစပ်ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တော်ဝင်ဂုဏ်သိက္ခာ၊ ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် ရှေးရိုးအစဉ်အလာများအကြောင်းသာ ပြောဆိုကြသည်။ သူသည် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ပတ်သက်လိုကြောင်း သိသွားပါက သူတို့သည် ကူညီပေးမည့်သူများ မဟုတ်သည့်အပြင် ဤအကြံအစည်ကို လုံးဝစွန့်လွှတ်ရန် အချိန်မဆိုင်းဘဲ အကြံပေးကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ကိုယ်ကျင့်တရားနှင့် အစဉ်အလာများအကြောင်း ပြောရလျှင် ဧကရာဇ်ဝေ သည် ၎င်းတို့ကို သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားပေ။ သူအတွက် အရေးကြီးသည်မှာ ငွေကြေးဖြစ်သည်—နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာတိုက်ကို ဖြည့်တင်းပေးနိုင်မည့် ငွေကြေးမျိုးဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သည့်နှစ်များအတွင်း မိုးခေါင်ရေရှားခြင်း၊ ကျိုင်းကောင်ဘေးနှင့် ရေကြီးခြင်းများကြောင့် မဟာဝေနိုင်ငံ ၏ နယ်စပ်ဒေသများ ပျက်စီးခဲ့ရသည်။ ဘေးဒုက္ခကယ်ဆယ်ရေးအတွက် ဘဏ္ဍာတိုက်မှာလည်း လွတ်ကျွတ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ နောက်ထပ် ဘေးအန္တရာယ်များ ထပ်မံဖြစ်ပွားလာပါက သူ၏ပြည်သူများကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သူစိုးရိမ်မိသည်။

ဧကရာဇ်ဝေ သည် နန်းတော်အစည်းအဝေးပြီးချိန်မှစ၍ အစီရင်ခံစာများ စစ်ဆေးပြီးချိန်အထိ ဤတာဝန်ကို မည်သူ့အား ယုံကြည်၍ ပေးအပ်ရမည်ကိုသာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။ လီချန် သည် သူ၏သခင် စိတ်ရောက်ရာရာမရှိဖြစ်နေသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် "အရှင်မင်းကြီး၊ တစ်စုံတစ်ခု စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပါသလား။ ကျွန်တော်မျိုးကို ဝေမျှပြောပြနိုင်ပါသလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

"အင်း" ဧကရာဇ်ဝေ သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စုတ်တံကို ချကာ စိုးရိမ်သောကရောက်နေသည့် မျက်နှာအမူအရာဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "လီချန်၊ ငါ့ကိုပြောစမ်းပါဦး၊ ဒီအလုပ်ကို လုပ်ပေးဖို့ လူရှာရတာ ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် ခက်ခဲနေရတာလဲ။"

သစ္စာရှိသည့် အရာရှိများမှာ နည်းပါးလှပြီး သူတို့ကိုလည်း တစ်ခါတည်း အစားထိုးပစ်၍ မရနိုင်ပေ။ သူသည် ဧကရာဇ် ထိုင်ဇူကို အားကျမိသည်။ သူ၏အာဏာအရှိန်အဝါ အထွတ်အထိပ်ရောက်ချိန်တွင် တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ် သည် စစ်သူကြီးများကို အရက်တစ်ခွက်နှင့်ပင် ရာထူးမှ ဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး မည်သူမျှ ကန့်ကွက်ရဲသူ မရှိခဲ့ပေ။ ပြိုင်ဘက်များကို ဖယ်ရှားလိုသည့်အခါ သို့မဟုတ် အရာရှိများကို ရှင်းလင်းလိုသည့်အခါ မည်သူမျှ သူ့အား ဆန့်ကျင်ရဲခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ ဧကရာဇ်ဝေ သည် ထိုအာဏာမျိုးကို အားကျမိသည်။

အားကျသည်မှာ ထားပါတော့၊ ဧကရာဇ်ဝေ သည် သံသယများပြီး အာဏာကိုသာ မက်မောသည့် ဧကရာဇ် မျိုးမဟုတ်ပေ။ အများအားဖြင့် သူသည် သည်းခံတတ်ပြီး နူးညံ့သူဖြစ်သည်။ နန်းတွင်းအကြီးအကဲ လီချန် သည် ဤညည်းညူသံများကို သာမန်ညည်းညူသံသက်သက်ဟု သဘောထား၍ မရပေ။

*ဧကရာဇ် က အရာရှိတွေကို မကျေနပ်တာများလား။ ဒါမျိုးတော့ မဖြစ်သင့်ဘူး။ ဒီနေ့ နန်းတော်အစည်းအဝေးမှာ သူ ကျေနပ်နေပုံရတယ်။ ဒါမှမဟုတ် မင်းသားတွေကို မကျေနပ်တာများလား—အထူးသဖြင့် အသက်အငယ်ဆုံးဖြစ်ပေမဲ့ အယဉ်ကျေးဆုံးနဲ့ အရည်အချင်းအရှိဆုံးဖြစ်တဲ့ နဝမမင်းသား ကိုပေါ့။ အလွန်အမင်း ဆူညံပွေလီတဲ့ အကြီးဆုံးမင်းသား နဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်တော့... သူ့စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ကျွန်တော် နားလည်နိုင်ပါတယ်*

ဧကရာဇ်ဝေ: "..."

*ဒီကုန်းကုန်းကတော့ အတွေးတွေ အများကြီးပဲ။*

လီချန် သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး "ကမ္ဘာမြေတစ်ခုလုံးက အရှင်မင်းကြီးရဲ့ ပိုင်နက်ပါပဲ။ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ လူတစ်ယောက်ကို သုံးချင်ရင် သုံးလိုက်ရုံပါပဲ။ မဟာဝေနိုင်ငံ မှာ အရည်အချင်းရှိသူတွေ အများကြီးရှိတာ၊ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ အသုံးဝင်တဲ့သူ ရှာရတာ ဘာကြောင့် ခက်ခဲနေရမှာလဲ" ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။

"ဟုတ်သလား။ ဒါဆိုရင် ပြောစမ်းပါဦး၊ ငါ ဘယ်သူ့ကို သုံးရမလဲ။"

ဧကရာဇ် ထံမှ မျှော်လင့်မထားသည့် တုံ့ပြန်မှုဖြစ်သည်။ အပိုစကားသာ ပြောမိလိုက်သည့် လီချန် မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ဟန်ဖြင့် တွန့်ဆုတ်သွားသည်။ "ကျွန်တော်မျိုးက... ကျွန်တော်မျိုးက သာမန်အစေခံတစ်ယောက်ပါ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကူအညီဖြစ်ပါ့မလဲ။ ကျွန်တော်မျိုး နန်းတွင်းကိစ္စတွေကို နားမလည်ပါဘူး။ အရှင်မင်းကြီး နောက်နေတာပဲ ဖြစ်မှာပါ"

ဧကရာဇ်ဝေ သည် နှာခေါင်းမှ တစ်ချက်ရှုံ့လိုက်သည်။ သူသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်ကာ အစီရင်ခံစာများကို ပြန်လည်စစ်ဆေးနေပြန်သည်။ နောက်ထပ် နှစ်စောင်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် သူသည် ရုတ်တရက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "အခု အချိန် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။"

"အရှင်မင်းကြီး၊ နေ့လယ်စာစားချိန် နီးနေပါပြီ။"

ဧကရာဇ် သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း၊ မင်းသားတွေ စာသင်ချိန် ပြီးတော့မှာပဲ။ သွားပြီး နဝမမင်းသား ကို ငါ့ဆီ ခေါ်ခဲ့ပါ။"

လီချန် သည် ဝေယွီ ကို သွားရောက်ခေါ်ယူချိန်တွင် ကလေးငယ်မှာ စတုတ္ထမင်းသား နှင့် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား တို့နှင့်အတူ ရှိနေသည်။ နံနက်ခင်း စာသင်ချိန်ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဝေယွီ သည် သူ၏အဋ္ဌမမြောက်အစ်ကိုနှင့် အနားယူရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း စာသင်ဆောင်အပြင်သို့ ထွက်လာသည်နှင့် စတုတ္ထမင်းသား စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဝေယွီ သည် သူ၏စတုတ္ထမြောက်အစ်ကိုကို တိတ်တဆိတ် အားကျမိသည်။ မိခင်ဖြစ်သူ၏ ကျောထောက်နောက်ခံကြောင့် စတုတ္ထမင်းသား သည် စားဝတ်နေရေးအတွက် ပူပန်စရာမလိုဘဲ စိတ်လက်ပေါ့ပါးစွာ နေထိုင်လာခဲ့ရသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ ဖခင်၏မေတ္တာကို လိုအပ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏အခြေခံအစမှာ မတူညီကြပေ။ မိခင်မေတ္တာဖြင့် ကြီးပြင်းလာရသည့် ကလေးငယ်များမှာ စိတ်လက်ပေါ့ပါးမှုရှိကြသည်။

သူ ငယ်စဉ်က ဝေယွီ သည် သူ၏စတုတ္ထမြောက်အစ်ကို၏ "အနိုင်ကျင့်ခြင်း" ကို ခံခဲ့ရဖူးသည်။ စတုတ္ထမင်းသား က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိဖြင့် လူမိုက်ဆန်ဆန် ပြုမူခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူ၏လုပ်ရပ်များက အခြားသူကို နာကျင်စေမှန်းပင် သူသတိမထားမိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ စတုတ္ထမင်းသား အတွက် သာမန်ဖြစ်နေသည့်အရာများမှာ ကိုးကွယ်ရာမဲ့နေသည့် ဝေယွီ အတွက်မူ ဇိမ်ခံပစ္စည်းတစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဝေယွီ သာ ယခုကဲ့သို့ ကွာခြားသည့်အခြေအနေမျိုးတွင် ကြီးပြင်းလာရသည့် သာမန်ကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပါက သူသည် ယုံကြည်မှုကင်းမဲ့သူ၊ ကြောက်ရွံ့တတ်သူ သို့မဟုတ် အငြိုးအတေးထားတတ်သူ ဖြစ်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။ သို့သော် ကံကောင်းစွာဖြင့် ဝေယွီ က ထိုကဲ့သို့မဟုတ်ပေ။ သူသည် ငယ်စဉ်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အသေးအဖွဲကိစ္စများကို စိတ်ထဲတွင် ထားလေ့မရှိပေ။ အမှန်စင်စစ် သူသည် သူ၏စတုတ္ထမြောက်အစ်ကိုကို လမ်းလျှောက်နေသည့် စားစရာပွဲတော်တစ်ခုသဖွယ် သဘောထားသည်။ စတုတ္ထမင်းသား လာရောက်လည်ပတ်သည့်အချိန်တိုင်း ဝေယွီ သည် စားစရာ သို့မဟုတ် အရုပ်အချို့ကို အစ်ကိုဖြစ်သူထံမှ အလွယ်တကူ ရယူနိုင်လေ့ရှိသည်။ သူ ငယ်စဉ်က စတုတ္ထမြောက်အစ်ကို၏ လာရောက်လည်ပတ်မှုကိုပင် မျှော်လင့်နေတတ်သည်။

သို့သော်လည်း စတုတ္ထမင်းသား သည် အသက်အရွယ်ရလာပြီး သူ၏အတိတ်က "အမှားများ" ကို သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် ဝေယွီ ရှစ်နှစ်အရွယ်ရောက်သည့်နောက်ပိုင်းတွင် စတုတ္ထမြောက်အစ်ကိုသည် သူ့ကို လာရောက်ရှာဖွေခြင်း အလွန်နည်းပါးသွားသည်။ ထို့ကြောင့် စာသင်ဆောင်အပြင်ဘက်တွင် စတုတ္ထမင်းသား စောင့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ သူ အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"စတုတ္ထအစ်ကို၊ ကျွန်တော့်ကို ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ" ဟု ဝေယွီ က မေးလိုက်သည်။ သူသည် နေ့လယ်စာစားရန် အလျင်စလိုဖြစ်နေပြီး စကားအပိုများပြောရန် စိတ်မဝင်စားပေ။

စတုတ္ထမင်းသား သည် ပတ်ချာမလည်တော့ဘဲ ပြုံး၍ "ညီအစ်ကိုတွေ ဖြစ်လာတာ ကြာပြီပဲ။ စကားစမြည်ပြောဖို့ လာလို့မရဘူးလား။ လာ၊ မင်းတို့နန်းဆောင်ကို သွားရအောင်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အိမ်ထောင်စု ထူထောင်ရေးကိစ္စအကြောင်း ပြောစရာရှိလို့ပါ" ဟု ပြောသည်။

အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား သည် စတုတ္ထမင်းသား ကို အလွန်အမင်း မနှစ်သက်သော်လည်း သူတို့၏အနာဂတ်အိမ်ထောင်စုအကြောင်း ပြောဆိုသည်ကိုမူ နားထောင်လိုစိတ်ရှိသည်။ သူတို့ သုံးယောက်စလုံး အနောက်ဘက်ဆောင်သို့ ဦးတည်သွားကြသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် စတုတ္ထမင်းသား သည် သူတို့၏အနာဂတ်နေအိမ်များကို မည်သို့ အလှဆင်ရမည်အကြောင်း စကားစမြည် ပြောဆိုနေသည်။ ဝေယွီ နှင့် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား တို့သည် စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေပြီး သူတို့၏အကြံဉာဏ်များကိုလည်း ပေးကြသည်။

သို့သော်လည်း စတုတ္ထမင်းသား သည် စကားပြောဆိုမှုမှာ အဆင်ပြေနေသည်ဟု ခံစားရပြီး နံနက်ခင်း နန်းတော်အစည်းအဝေးအကြောင်း—အထူးသဖြင့် ဖန်ထည်ပစ္စည်းအကြောင်းကို စတင်ပြောဆိုရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် လီချန်ကုန်းကုန်း သည် နောက်ပါအခြွေအရံများနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာတော့သည်။