ဧကရာဇ်ဝေသည် ချုံလင်ပွဲတော်တွင် ကြာရှည်မနေခဲ့ပေ။ အခမ်းအနားအမျိုးအစား မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ အမြင့်ဆုံးအာဏာပိုင်တစ်ဦး တည်ရှိနေခြင်းက လက်အောက်ငယ်သားများကို မသက်မသာဖြစ်စေသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။ ဤအချက်ကို သဘောပေါက်သည့် ဧကရာဇ်သည် ပွဲလမ်းသဘင်၏ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော လေထုကို ဖျက်ဆီးလိုစိတ်မရှိသလို၊ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည့် အခြားကိစ္စများလည်း ရှိနေသေးသည်။ ထို့ကြောင့် မိနစ်သုံးဆယ်ခန့်သာ ထိုင်ပြီးနောက် သူပြန်လည်ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
မထွက်ခွာမီ ဝေယွီက သူ့ဖခင်အား “ဖခင်၊ နောက်ပိုင်းမှာ ဒေါင်ရှင်းကို ခေါ်လာပြီး ဖခင်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးရမလား” ဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။
ဧကရာဇ်ဝေသည် လမ်းလျှောက်ရင်း ရပ်တန့်မသွားသော်လည်း လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ ထိုအပြုအမူကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝေယွီ နားလည်လိုက်သည်—သူ့ဖခင်က ခွင့်ပြုလိုက်ပြီဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ် ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ကျန်ရှိနေသည့် အရာရှိများထဲတွင် အဆင့်အမြင့်ဆုံးမှာ ဝိုက်ဝမ် (Wise King) ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် တင်းကျပ်သော စည်းကမ်းများကို ဂရုမစိုက်သည့် သဘောထားပျော့ပျောင်းသူဖြစ်သဖြင့် ဧည့်သည်များမှာ စိတ်အေးလက်အေး ရှိနေနိုင်ကြသည်။ ဝိုက်ဝမ်သည် ခေါင်းဆောင်စားပွဲတွင် အခြားမည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်ဘဲ စားသောက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အရာရှိများ၏ စိတ်ထဲမှ တင်းမာမှုများ လျော့ပါးသွားသည်။ ထို့နောက် ပွဲတော်မှာ ပိုမိုစည်ကားလာပြီး လူအများမှာလည်း လွတ်လပ်စွာ စကားပြောဆိုကာ မိမိတို့နေရာမှ ထ၍ အပြန်အလှန် နှုတ်ဆက်ကြတော့သည်။
သို့သော် ဒေါင်ရှင်းမှာမူ မဆင်မခြင် ပြုမူရန် မဝံ့ရဲပေ။ ဧကရာဇ်မရှိတော့သော်လည်း ဝိုက်ဝမ်မှာ ခေါင်းဆောင်စားပွဲ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သူ၏ ဂုဏ်ကျက်သရေကို လေးစားသောအားဖြင့် ဒေါင်ရှင်းမှာ သူ၏ဘက်သို့ ခိုးကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ အခြားသူများမှာ အရက်ခွက်များ ကိုင်ဆောင်ကာ နေရာအနှံ့ လှည့်လည်နှုတ်ဆက်နေကြသော်လည်း ဒေါင်ရှင်းမှာမူ မိမိနေရာတွင်သာ ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေပြီး ခေါင်းဆောင်စားပွဲဘက်သို့ ချဉ်းကပ်ရန် အကြွင်းမဲ့ ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်။ သူသည် စာမေးပွဲအောင်မြင်ခါစ ပညာတတ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဝိုက်ဝမ်ကို အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေရန် သင့်တော်သည်ဟု တွေးကာ မိမိ၏ သိလိုစိတ်ကို ချုပ်တည်းထားလိုက်သည်။
အစဉ်အမြဲ အရက်ခွက်များဖြင့် နှုတ်ဆက်ရသည့် ပုံစံများကို မနှစ်သက်သည့် ဝေယွီသည် သူ၏ အစေခံ ဟုန်ကျုံးကို ခိုင်းစေကာ သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လာမည့်သူများကို တားဆီးထားစေသည်။ သူသည် အေးဆေးစွာ စားသောက်ရင်း ပွဲအတွင်းရှိ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ၏အာရုံစိုက်မှုများ လျော့ပါးသွားပြီဟု ယူဆသောအခါ သူသည် စားသောက်တံများကို ချလိုက်သည်။
ဝေယွီသည် ဒေါင်ရှင်းကို ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် သူ၏ အစေခံ ဘိုင်ပန်က အနားသို့ ကပ်လာပြီး “မင်းသား၊ လူငယ်လေး လျိုဟွာယွမ် ရောက်လာပါပြီ” ဟု တိုးတိုးလေး လျှောက်တင်သည်။
လျိုဟွာယွမ်မှာ မကြာသေးမီက ကျင်းပခဲ့သော စာမေးပွဲတွင် ဒုတိယအဆင့်၌ အဆင့် (၈) ရရှိခဲ့သူဖြစ်ပြီး ငယ်ရွယ်သူတစ်ဦးအတွက် အလွန်ထူးချွန်သော မှတ်တမ်းဖြစ်သည်။ ရလဒ်များ ထွက်ပေါ်လာသည့်နေ့က ဝေယွီသည် သူ့အား အနီရောင်စာအိတ်ကြီးတစ်လုံးကို ကိုယ်တိုင်ပေးအပ်ခဲ့ဖူးသည်။
ဘိုင်ပန်၏ အချက်ပြမှုအတိုင်း ဝေယွီသည် ဘယ်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ လျိုဟွာယွမ်က ပြုံးပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုလူငယ်က ဝေယွီ သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ အရက်ခွက်ကို မြှောက်ကာ လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။
ဝေယွီမှာ စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိသွားသည်။ လျိုဟွာယွမ်သည် သူနှင့်ပတ်သက်မှုကို အသုံးချကာ ပွဲဆူအောင် မလုပ်ဆောင်ဘဲ ဝေးရာမှနေ၍ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအပြုအမူမှာ ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်း ရှိလှသဖြင့် ဝေယွီက အလွန်သဘောကျမိသည်။
ထိုလူငယ်ပညာတတ်မှာလည်း ပွဲဆူခြင်းကို မနှစ်သက်ကြောင်း သိသာသဖြင့် ဝေယွီလည်း ထိုအတိုင်းပင် လိုက်လျောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် စားသောက်ပြီးနောက် လက်များကို သုတ်ကာ ထရပ်လိုက်သည်။ “ဒေါင်ရှင်းကို ငါ့ဆီ ခေါ်လာခဲ့ပါ။ ငါ ဘေးနားက ရေကန်စင်္ကြံမှာ စောင့်နေမယ်” ဟု ဘိုင်ပန်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ မင်းသား” ဟု ဘိုင်ပန်က ပြန်လည်ဖြေကြားသည်။
အနီးအနားတွင် ဇူးချင်းဖန်မှာ ဝိုက်ဝမ်အား မတော်တဆ အနှောင့်အယှက်ပေးမိခဲ့သည့် ကိစ္စကြောင့် စိတ်မသက်မသာနှင့် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေသည်။ သူသည် ဝိုက်ဝမ်အား အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားသူဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်လုံးထဲတွင် ဝိုက်ဝမ် ပြုမူသမျှအရာအားလုံးမှာ ပြီးပြည့်စုံနေသည်။ ဆူညံနေသော လူအုပ်ကြီးကို လျစ်လျူရှုခြင်းဖြစ်စေ၊ အလကားသက်သက် အရက်ခွက်များဖြင့် လာရောက်နှုတ်ဆက်ခြင်းကို ငြင်းပယ်ခြင်းဖြစ်စေ၊ ဇူးချင်းဖန်ကမူ ၎င်းကို စေတနာ၊ ပညာဉာဏ်နှင့် ဘက်လိုက်မှုကင်းမဲ့ခြင်းဟုသာ အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုသည်။ သူ၏အမြင်တွင် ဝိုက်ဝမ်မှာ ရိုးသားပြီး မြင့်မြတ်သော အုပ်ချုပ်သူ၏ ပုံစံပင်ဖြစ်သည်။
ဝေယွီ ပွဲတော်ခန်းမမှ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ဇူးချင်းဖန်က အရင်ဆုံး သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူသည် ဝိုက်ဝမ် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဒေါင်ရှင်းရှိရာသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားသည်။
“အစ်ကိုဒေါင်! အစ်ကိုဒေါင်!” ဇူးချင်းဖန်က အကွာအဝေးကို မငဲ့ဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခေါ်လိုက်သည်။ “ကျွန်တော့်မှာ ပြောစရာ အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုရှိတယ်!”
ဒေါင်ရှင်းက အံ့ဩစွာ လှည့်ကြည့်သည်။ “အစ်ကိုဇူး၊ ခင်ဗျားက—”
“ဘာမှမပြောပါနဲ့၊ ကျွန်တော်ပြောတာကိုပဲ နားထောင်!” ဇူးချင်းဖန်က သူ့လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောသည်။ ရုတ်တရက် ဘေးဘက်မှ လူတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ အေးခဲသွားသည်။
ထိုသူမှာ အစောပိုင်းက ဝိုက်ဝမ်ကို စောင့်ရှောက်နေသည့် နန်းတွင်းအစေခံဖြစ်သည်။ သူ၏မျက်နှာမှာ တင်းမာနေပြီး သူတို့ရှိရာသို့ တည့်တည့် လျှောက်လာသည်။ ဇူးချင်းဖန်က ဒေါင်ရှင်း၏ လက်မောင်းကို ချက်ချင်း လွှတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ပြင်ဆင်ကာ “ဂါရဝပြုပါတယ်၊ နန်းတွင်းအစေခံကြီး” ဟု ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဒေါင်ရှင်းမှာ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ၏ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသော အမူအရာကြောင့် အနည်းငယ် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားသော်လည်း သူလည်း ချက်ချင်း ထရပ်ကာ အတူတူ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဟုန်ကျုံးသည် သူတို့ရှေ့တွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ထို့နောက် သူက ဒေါင်ရှင်းကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ “ဆရာ၊ ဝိုက်ဝမ်မင်းသားက ခင်ဗျားကို ဆွေးနွေးစရာရှိလို့ ခေါ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။
သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။ ဇူးချင်းဖန်၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩခြင်းနှင့် မနာလိုခြင်းများ ရောထွေးနေပြီး ဒေါင်ရှင်းမှာမူ လုံးဝ မှင်သက်သွားသည်။ သူသည် တံတွေးကို အနိုင်နိုင်မြိုချကာ “နန်းတွင်းအစေခံကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ ခေါ်ခိုင်းတာလဲဆိုတာ သိခွင့်ရှိမလားခင်ဗျာ” ဟု စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဟုန်ကျုံးက တင်းကျပ်ပြီး တရားဝင်ဆန်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် “ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းသားက အမိန့်ပေးထားတာဖြစ်လို့ စောင့်မနေစေတာ အကောင်းဆုံးပါပဲ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ဒေါင်ရှင်းသည် မသွားဘဲနေ၍ မရကြောင်း သိလိုက်သည်။ အကြောင်းရင်းကို မသိရသော်လည်း ဤသည်မှာ မယုံနိုင်စရာ ကောင်းလောက်အောင် ရှားပါးသော အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။ သူသည် အစေခံနောက်သို့ လိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ဇူးချင်းဖန်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
“နန်းတွင်းအစေခံကြီး၊ ကျွန်တော်ကော… သူနဲ့အတူ လိုက်သွားလို့ ရမလားခင်ဗျာ?”
ဟုန်ကျုံးက သူ့ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်သည်။
ဇူးချင်းဖန်က အမြန်ပြုံးပြသည်။ “ကျွန်တော် မင်းသားနဲ့ အရင်က တွေ့ဖူးပါတယ်! ကျွန်တော်က ကျောက်ကျိုးပြည်နယ်၊ ကျီနယ်မြေကပါ။ မင်းသားရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေကို အမြဲလေးစားနေတာ ကြာပါပြီ၊ ဒါကြောင့် ဂါရဝပြုခွင့် ရချင်ပါတယ်!”
ဟုန်ကျုံး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် နောက်လှည့်လိုက်သည်။ “လိုက်ခဲ့ပါ။”
အနည်းဆုံးတော့ သူက လူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်သဖြင့် မင်းသားက သူ့ကို ငြင်းပယ်လိမ့်မည်ဟု မထင်ပေ။