အကယ်၍ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား မှာ တကယ်ပဲ အစီအစဉ်တစ်ခုခုရှိသလားဟု မေးလာပါက မရှိဘူးဟု ပြောခြင်းသည် မုသားစကားဖြစ်သွားပါလိမ့်မည်။
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား မှာ အစီအစဉ်တွေရှိနေသည်မှာ အသေအချာပင်။ သူ၌ အသေအချာကို ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်!
သို့သော် အစီအစဉ်တွေရှိနေရုံဖြင့် မပြီးသေးပေ။ အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်၌လည်း ထိုအစီအစဉ်များ ရှိနေဖို့ပင်။ နဝမမင်းသား ကို ဧကရာဇ်က ဤမျှအထိ အလေးပေးပြီး အရေးကြီးသောတာဝန်များကို အပ်နှင်းထားမှန်း မသိခင်တုန်းကဆိုလျှင် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ဟာ သူ့ဖခင်၏နှလုံးသားထဲတွင် သူ၏နေရာက အခိုင်အမာရှိနေသည်ဟု ယုံကြည်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဘာပဲပြောပြော သူက နန်းတော်ပြင်ပတွင် ကိုယ်ပိုင်နေအိမ်ကို တည်ထောင်ပြီးသွားပြီဖြစ်သလို၊ ဧကရာဇ်ကလည်း အရင်အတိုင်းပင် ဆရာများကို စေလွှတ်ပေးနေဆဲဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ ဒါဟာ အကြီးဆုံးမင်းသား နှင့် အခြားသူများကိုပင် မပေးအပ်သည့် အထူးအခွင့်အရေးမျိုးဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ဧကရာဇ်က သူ့ကို မတန်ဖိုးထား၊ သူ့ဆီကနေ ဘာမျှော်လင့်ချက်မှ မထားဘူးဆိုပါက ဤမျှအထိ ဆက်ဆံခံရပါ့မလား။
ဟုတ်ပါသည်၊ အဲဒါကတော့ သူ့ကိုယ်သူ တခြားသူများနှင့် မနှိုင်းယှဉ်ခင်တုန်းက အခြေအနေပေါ့။
အဖြစ်မှန်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ဟာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ထပ်ချလိုက်မိသည်။ ဧကရာဇ်က သူ့အပေါ်ထားသည့် အနည်းငယ်သောဂရုစိုက်မှုဟာ နဝမမင်းသား နှင့် ယှဉ်လိုက်သည့်အခါတွင်တော့ လုံးဝကို အရေးမပါတော့သလို ဖြစ်သွားရသည်။
နိုင်ငံတော်ကိစ္စရပ်များကို ကိုင်တွယ်ရသည်! ဧကရာဇ်က နဝမမင်းသား ကို နိုင်ငံတော်ကိစ္စရပ်များကိုပင် ကိုင်တွယ်ခွင့်ပေးထားခဲ့သည်လေ! အိမ်ရှေ့စံမင်းသားမှလွဲ၍ တခြားဘယ်သူ့ကိုမျှ ဤသို့သောကိစ္စမျိုးကို ထိတွေ့ခွင့်မပေးခဲ့ပေ။
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား တစ်ယောက် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်လာသည်။ တွေးလေလေ ပိုပြီးခါးသီးလေလေဖြစ်ကာ၊ ပိုပြီးခါးသီးလေလေ ပိုပြီးစိတ်ဓာတ်ကျလေလေပင်။ ဘာပဲပြောပြော အိမ်ရှေ့စံနေရာအတွက် ဧကရာဇ်အလိုရှိနေသူက နဝမမင်းသား ဖြစ်နေသည်မှာပင် ထင်ရှားနေသည်။ အကယ်၍ တခြားသူတစ်ယောက်ယောက်သာ ဖြစ်ခဲ့မည်ဆိုပါက အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား အနေဖြင့် မကျေနပ်ခြင်း၊ ယှဉ်ပြိုင်ချင်ခြင်းမျိုး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူ့၏ချစ်လှစွာသော ညီငယ်လေးနှင့် သူ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပါ့မလဲ။
သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်တော့သည့်နောက်တွင်တော့ သူ စိတ်ဓာတ်ကျခြင်းပင်လယ်ထဲ၌သာ နစ်မွန်းနေတော့သည်။
စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား တစ်ယောက် သက်ပြင်းချနေတုန်းမှာပင် ဘာမှနားမလည်သည့်လူတစ်ယောက်က အတင်းအဓမ္မ ကြင်နာယောင်ဆောင်ပြီး သူ့ကို ကျယ်လောင်စွာ ခေါ်နေပါတော့သည်။
"ရှစ်မြောက်အစ်ကို! ရှစ်မြောက်အစ်ကိုရေ၊ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ? မြန်မြန်ထွက်လာခဲ့ပါ..."
အဆက်မပြတ်အော်ခေါ်နေသည့်အသံကြောင့် အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ၏ နားများပင် အကြားအာရုံ ထုံကျဉ်လာသလိုပင်။ သူ လျှာသံတစ်ချက်သတ်လိုက်ပြီး ဘေးနားကအစေခံကို လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။ "မင်း၊ သွားပြီး အဲဒီအရှက်မရှိတဲ့ကောင်ကို ဒီကို ခေါ်ခဲ့စမ်း!"
ဒီကောင်လေးက အော်ခေါ်တတ်တာလောက်ပဲ သိသည်! တစ်နေ့နေ့ကျလျှင် သူသာမရှိတော့ပါက နဝမမင်းသား တစ်ယောက် ဘယ်လိုနေမလဲဆိုတာ သူ ကြည့်ချင်မိပါသေးသည်။
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ဟာ ရေပြင်နားကကျောင်းဆောင်မှာ ဝေယွီ ရောက်လာဖို့ ထိုင်စောင့်နေသော်လည်း ကောင်လေးရောက်လာသည့်အခါမှာတော့ တစ်ချက်တောင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ပေ။
လူမှုရေးရာတွင် လုံးဝမလိမ္မာသည့် ဝေယွီ ကတော့ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ၏ဘေးတွင် ပြုံးဖြဲဖြဲနှင့် ထိုင်ချလိုက်သည်။ "ဟဲဟဲ၊ ရှစ်မြောက်အစ်ကို၊ အစ်ကိုက အကောင်းဆုံးပဲဆိုတာ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ အခုနက အစ်ကိုစကားမပြောတာက ကျွန်တော့်အသံကို မကြားလို့ဖြစ်မှာပါ၊ ဟုတ်တယ်မလား? ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ နားလည်ပါတယ်။ ကဲ၊ အစ်ကို့အတွက် အလုပ်တွေကို ခွဲဝေပေးထားတယ်—အစ်ကို့ရဲ့စွမ်းရည်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်မယ့် ကောင်းတဲ့အလုပ်တွေချည်းပါပဲ။ အစ်ကို အသေအချာကို ကိုင်တွယ်နိုင်မယ်လို့ ကျွန်တော်ယုံကြည်တယ်"
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ကတော့ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ သူ မကျေနပ်တာတွေ အများကြီးရှိနေသော်လည်း ကောင်လေးက ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေးနှင့် လာလုပ်နေတာကြောင့် ဝေယွီ ပြောလေ့ရှိသည့် အရှက်မရှိသောစကားမျိုးကို သူ ပြန်မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။ သူ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သွားများကိုကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်၊ "ငါပြောပြီးသားလေ၊ ဒါတွေက ဧကရာဇ်က မင်းကိုအပ်ထားတဲ့ နိုင်ငံတော်ကိစ္စတွေ! ဒါတွေက မင်းအလုပ်တွေ၊ ငါ့အလုပ်တွေ မဟုတ်ဘူး! မင်းရဲ့အလုပ်တွေကို ငါ့ဆီကို ပုံမချနဲ့တော့! နားလည်လား?!"
"ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး" ဝေယွီ က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြစ်သွားဟန်ဆောင်လိုက်သည်။ "ရှစ်မြောက်အစ်ကို၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုချင်းမေတ္တာတရားက ဒီလောက်တောင် ပျက်ပြားသွားပြီလား? နန်းတော်မှာတုန်းကဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ စာစီစာကုံးတွေကိုတောင် အပြန်အလှန်ငှားဖတ်ခဲ့ကြတာလေ၊ အခုတော့ တစ်နှစ်လောက်ပဲရှိသေးတယ်၊ အစ်ကိုက ကျွန်တော်တို့ကြားမှာ ဒီလောက်တောင် ခြားနားမှုတွေ လုပ်ချင်နေတာလား? ဒါက ညီငယ်လေးရဲ့နှလုံးသားကို တကယ်ပဲ အေးစက်သွားစေတယ်..."
နှလုံးသားက တကယ်ပဲ အေးစက်သွားသလား မသွားသလားဆိုတာကိုတော့ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား မပြောတတ်သော်လည်း သူကတော့ အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်နေသည်မှာ အမှန်ပင်။
"ငါပြောပြီးပြီလေ" အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါတွေက နိုင်ငံတော်ကိစ္စတွေ! ညီအစ်ကိုချင်းမေတ္တာက အရေးကြီးလား၊ နိုင်ငံတော်ကိစ္စက အရေးကြီးလား? ဟမ်?! မင်းက ငါ့ကို... ဧကရာဇ်ရဲ့..."
"ဧကရာဇ် သိပါတယ်" ဝေယွီ က မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။
"ဘာ... ဘာပြောတယ်? ခဏနေဦး!" အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ကြောင်အသွားသည်။ "မင်းဘာပြောလိုက်တာလဲ? ဧကရာဇ်သိတယ်ဟုတ်လား?"
ဝေယွီ က ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ သူသိတယ်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ပဲ ပြောပြထားတာ၊ ဒါကြောင့် အစ်ကိုစိတ်ချလက်ချ ရှိနိုင်ပါတယ်"
ဝေယွီ မုသားမသုံးခဲ့ပေ၊ သူတကယ်ပဲ သူ့ဖခင်ကို ပြောပြထားခြင်းဖြစ်သည်။ အကယ်၍သာ ဧကရာဇ်သာမသိခဲ့လျှင် တရားဝင်စာရွက်စာတမ်းများကို နန်းတော်ပြင်ပကို ထုတ်ခွင့်ပေးပါ့မလား။
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ခဏရပ်တန့်သွားပြီး ဝေယွီ ကို ကြာမြင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ "...ပြီးတော့ ဧကရာဇ်က ဘာမှမပြောဘူးလား?"
"သူက ဘာပြောရမှာလဲ?" ဝေယွီ က ရယ်မောလိုက်ပြီး အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ၏ပခုံးကို လက်နှင့်ဖက်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့အားလုံးက ဧကရာဇ်ရဲ့သားတွေလေ။ သူ့သားတွေအနေနဲ့ အိုမင်းမစွမ်းဖြစ်နေတဲ့ဖခင်ရဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချပေးဖို့က သဘာဝကျတာ မဟုတ်ဘူးလား? ရှစ်မြောက်အစ်ကို၊ အစ်ကိုက အရမ်းတွေတွေးပူနေတာပါ။ မကြာသေးခင်ကမှ အစ်ကိုသူ့အပေါ် ဂရုစိုက်မှုလုံလောက်အောင် မပေးခဲ့ဘူးလို့ ကျွန်တော်ထင်တယ်။ ဖခင်ရဲ့ဆံပင်တွေ တော်တော်လေးဖြူသွားတာကို ကျွန်တော်သတိထားမိတယ်—နိုင်ငံတော်ကိစ္စတွေက သူ့ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေတာပါ"
ဤစကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ၏အာရုံစိုက်မှုက ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်၊ "ဧကရာဇ်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ ပင်ပန်းနေတာလား?"
"ဟုတ်တာပေါ့! ကျွန်တော်က အစ်ကို့ကို လိမ်ပြောစရာလိုလို့လား?" ဝေယွီ က တည်ကြည်စွာ ပြောသည်။ "တခြားသူတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ဂရုမစိုက်ချင်နေ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ကျွန်တော်တို့ကိစ္စတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားရမယ်! အစ်ကိုနဲ့ကျွန်တော်ကတော့ အမြဲတမ်း သားလိမ္မာတွေဖြစ်ခဲ့ကြတာ၊ နေနဲ့လက သက်သေပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့က သူတစ်ပါးတွေကိုတော့ ပုံစံမျိုးစုံနဲ့ လှည့်စားနိုင်ပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့နှလုံးသားထဲမှာ ဘာရှိလဲဆိုတာကိုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိထားရမယ်။ ကျွန်တော်က သူ့ရဲ့ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်တယ်၊ ဒါကြောင့် သူ့ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို လျှော့ချပေးချင်တာ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့သားလိမ္မာစိတ်ကြောင့် သူက နှစ်သိမ့်မှုရပြီး ကျွန်တော့်ကို ယုံကြည်တာလေ! ကျွန်တော်က ဒီလိုမျိုးဆိုတော့ အစ်ကိုလည်း အတူတူပဲဖြစ်ရမှာပေါ့၊ ဟုတ်တယ်မလား?"
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ဘယ်လိုပြန်ပြောရမလဲ မသိတော့ပေ။ ဝေယွီ တစ်ယောက် ထပ်ပြီးအဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေပြန်ပြီဟု ထောက်ပြရမလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီစာရွက်စာတမ်းပုံကြီးကို ထိတွေ့ဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့သားလိမ္မာစိတ် သူ့မှာမရှိဘူးလို့ ဝန်ခံရမလား။
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က လူမိုက်မဟုတ်ပါ။ ဝေယွီ နှင့် ဆက်ဆံသည့်အခါတွင် သူအမြဲတမ်း သတိရှိရှိနှင့် နေနိုင်တာက သူ့အကြောင်းကို သူကောင်းကောင်းသိလို့ပင်။ သူတို့က ငယ်ငယ်ကတည်းက အတူတူကြီးပြင်းလာတာ၊ အတူတူစား၊ အတူတူသောက်၊ အတူတူပင် အိပ်စက်ခဲ့ကြသည်။ ဒီလောက်နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူနေလာပြီးရင် ကလေးဘဝသူငယ်ချင်းဆိုတာ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ ဘယ်သူမဆို သိမှာပင်။
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား စကားမပြောတာကိုမြင်တော့ ဝေယွီ က မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး အရှက်မရှိဘဲ ဆက်ပြောပြန်သည်:
"ရှစ်မြောက်အစ်ကို၊ ဘာဖြစ်တာလဲ? အစ်ကိုက ဧကရာဇ်ရဲ့ကျန်းမာရေးကို လုံးဝမဂရုစိုက်တာလား? သူ့ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ဝေမျှပေးချင်စိတ်မရှိဘူးလား?"
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က သူ့ကို စူးစူးရဲရဲကြည့်လိုက်ပြီး သူ့လက်ကို တွန်းဖယ်လိုက်သည်။ "ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ မင်း သူ့ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်တယ်ဆိုတာ အတုအယောင်လို့ပဲ ငါထင်တယ်။ မင်းတကယ်လိုချင်တာက ဒီစာရွက်စာတမ်းတွေကို ငါ့ကိုကိုင်တွယ်ခိုင်းဖို့ပဲ မဟုတ်လား!"
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က လူမိုက်မဟုတ်ပါ။ ဧကရာဇ်က ဝေယွီ က စာရွက်စာတမ်းတွေကို သူ့ဆီပို့နေတာကို သိသလား မသိသလားဆိုတာ ဘေးဖယ်ထားဦး၊ သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ဧကရာဇ်ဆီကနေ နိုင်ငံတော်ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်ဖို့ တိုက်ရိုက်အမိန့်ကို တစ်ခါမှမကြားခဲ့ဖူးပေ။ ဒါက ဧကရာဇ်က နဝမမင်းသား ကို ပြုစုပျိုးထောင်နေတာဆိုတာ ထင်ရှားနေသည်။ အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား က အဲဒီအစီအစဉ်ထဲမှာ မပါဝင်တဲ့အတွက် ဘာလို့ဝင်ပါနေရမှာလဲ? သူက ပြဿနာတွေကို အိမ်တိုင်ရာရောက် ဖိတ်ခေါ်မနေချင်ပါ။
သို့သော် အဲဒီလောက်ပြောလိုက်တာတောင် အလကားပင်ဖြစ်သွားသည်။ ဝေယွီ က အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား ၏ဖော်ထုတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည့်အခါမှာလည်း အရှက်မရဘဲ၊ သနားစရာကောင်းအောင် ခေါင်းကိုငုံ့ပြီး ပြောလိုက်သည်၊ "အာ၊ ကောင်းပါပြီလေ။ ညီငယ်လေးကပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အထင်ကြီးနေမိလို့ပါ။ အစ်ကိုက ကျွန်တော့်ကို ဂရုစိုက်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကလည်း သေးသေးလေးကိစ္စလေးပါ။ ဧကရာဇ်တောင် ဂရုမစိုက်ဘဲနဲ့ အစ်ကိုကမှ ဂရုစိုက်နေတာ။ အစ်ကိုက ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်တောင် မလိုလားမှန်းသာသိရင် ဒီနေ့လာခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး..."
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။ သူအသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး လက်ကိုဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။ "ပေးစမ်း!"
သူကူညီပေးလိုက်မည်လေ! ကူညီပေးလိုက်လျှင် ပြီးတာပဲ မဟုတ်လား!
ဝေယွီ က ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာသွားပြီး ဖန်းရှန်း ကိုရှာဖို့ အမြန်သွားလိုက်သည်။ "ဖန်းရှန်း၊ မြန်မြန်၊ မြန်မြန်၊ အဲဒါကိုယူခဲ့! ရှစ်မြောက်မင်းသားဆီကို မြန်မြန်ပေးလိုက်စမ်း။ ငါ့ရဲ့ရှစ်မြောက်အစ်ကိုကို မစောင့်ခိုင်းနဲ့!"
အဋ္ဌမမြောက်မင်းသား: ...
ဒီလိုညီအစ်ကိုမျိုးကိုရဖို့ သူဘာတွေများ ပြုခဲ့မိပါလိမ့်? သူတကယ်ပဲ အဆက်အသွယ်တွေဖြတ်ပြီး ညီအစ်ကိုချင်းဆက်ဆံရေးကို အဆုံးသတ်ပစ်ချင်နေမိတော့သည်။