မဟာဝေနိုင်ငံ က လျန်နိုင်ငံသို့ ကုန်သွယ်ရေးမစ်ရှင် စေလွှတ်ခြင်းကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဧကရာဇ်ဝေ မှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းသည် ငွေကြေးကိစ္စနှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့်ပင်။ ကုန်သည်များသမဂ္ဂ (Merchants' Alliance) များများရလေလေ၊ သူ့၏သားဆိုးများက ပေးဆောင်ရမည့် အခွန်အတုပ် ပိုများလာလေလေဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဤကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းသာ ချောမွေ့စွာ ဖြစ်မြောက်ခဲ့ပါက၊ နန်းတော်အနေဖြင့် လျန်နိုင်ငံထံမှ အကျိုးအမြတ်များကို အဆက်မပြတ် ရယူနိုင်မည့် အခွင့်အရေးများ ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။ ရန်သူ၏အရင်းအမြစ်များကို အသုံးချ၍ မိမိ၏အင်ပါယာကို အားကောင်းလာစေရန် ကြံစည်ရသည်မှာပင် သူ့အတွက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းလှသည်။
“ကုန်သည်များသမဂ္ဂကို တာဝန်ယူထားတဲ့သူက ဒဲ့ကျိန်းသည် (Deng Zhengde) လို့ ခေါ်တယ် မဟုတ်လား” ဧကရာဇ်ဝေ က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် အတွေးထဲ နစ်မြုပ်သွားသည်။ “သူလျန်နိုင်ငံကို ရောက်နေတာ သုံးလတောင် ရှိပြီမဟုတ်လား။ သူဆီကနေ ဘာသတင်းမှ မကြားရဘူးလား”
ဝေယွီ က သူ့ကိုလှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူ့၏စိုးရိမ်စိတ်မှာ အနည်းငယ် မသက်ဆိုင်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေသယောင် ရှိသည်။ “အဲ့ဒီလောက်ထိတောင် အသေးစိတ် မှတ်မိနေတာလား”
သူကိုယ်တိုင်ကတော့ ဘာမှမသိပေ။ ဧကရာဇ်ဝေ သည် အခြားကိစ္စများစွာကို မေ့လျော့သွားနိုင်သော်လည်း ငွေကြေးကိစ္စနှင့် ပတ်သက်လာလျှင်မူ တစ်စက်ကလေးမျှ မကျန်အောင် အသေးစိတ် မှတ်မိနေတတ်သည်။
ဝေယွီ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဧကရာဇ်ဝေ က ဆက်လက်၍ “ကုန်သည်များသမဂ္ဂဆီက တကယ်ပဲ ဘာသတင်းမှ မပို့လာဘူးလား” ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။
ဝေယွီ က ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်သည့်ပုံစံဖြင့် “ဒဲ့ကျိန်းသည် လျန်နိုင်ငံကို ဘယ်အချိန်က ထွက်ခွာသွားလဲဆိုတာတောင် ကျွန်တော် တိတိကျကျ မသိဘူး။ ကျွန်တော် ဟူကျိုး ဟူကျိုး မှာ ရောက်နေပြီး သဘာဝဘေးအန္တရာယ် ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာ ခင်ဗျားလည်း သိသားပဲ။ ကုန်သည်များသမဂ္ဂရဲ့ နောက်ကြောင်းကို လိုက်ဖို့ အချိန်မရှိဘူး။ နောက်ပြီး သမဂ္ဂနဲ့ဆိုင်တဲ့ ကိစ္စမှန်သမျှကို ဒဲ့ကျိန်းသည်ဆီ အပ်ထားတာလေ။ ကျွန်တော်က အမြတ်ငွေတွေကို ကောက်ခံဖို့ပဲ တာဝန်ယူတာ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ထိုအဖြေသည် နားထောင်ရသည်မှာ အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသည်။ ဧကရာဇ်ဝေ က သူ့ကို အထင်သေးသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ “မင်းကတော့ အလွန်ပေါ့ဆလွန်းတယ်” ဟု သတိပေးလိုက်သည်။
*သူတို့ကို အလိုလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ပြဿနာရှာတဲ့လူတွေပဲ အများကြီး ဖြစ်လာမှာကို မကြောက်ဘူးလား။*
ထိုအချိန်တွင် လီယူနတ်ချ် (Eunuch Li) က လက်ဖက်ရည် လာငှဲ့ပေးသည်။ ဝေယွီ က လက်ဖက်ရည်ခွက်ထဲ လက်ဖက်ရည်ဖြည့်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော် အဖေ့ဆီကပဲ သင်ယူခဲ့တာပါ။ ကိုယ်ခန့်ထားတဲ့လူတွေကို ယုံကြည်ရမယ်ဆိုတာလေ”
*ကျွန်တော့်ကို အရာရာတိုင်း ကိုယ်တိုင်လုပ်ခိုင်းလို့တော့ မရဘူးလေ။ အဖေ့နေရာမှာသာ ကျွန်တော်ဖြစ်နေရင် အဖေလည်း ဒီလိုပဲ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကိုယ်ကျိုးမပါတဲ့လူ ရှာဖို့ဆိုတာ ခက်ခဲတယ်။ အမြတ်ငွေ အနည်းငယ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရုံနဲ့ သူတို့ရဲ့သစ္စာရှိမှုကို ရမယ်ဆိုရင် ဒါဟာ တန်တဲ့အရောင်းအဝယ်တစ်ခုလို့ပဲ ကျွန်တော် ထင်တယ်*
ဧကရာဇ်ဝေ က သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။ ဤကောင်စုတ်လေး၏ အတွေးအခေါ်တွင် အားနည်းချက်များစွာ ရှိနေသော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ သူ့အမြင်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။ ဧကရာဇ်ဝေ သည် အတွေးထဲတွင် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ သူ့ဖခင်က ကုန်သည်များသမဂ္ဂအကြောင်း ထပ်မပြောတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ဝေယွီ လည်း စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။
သူက အပေါ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အနီးနားရှိ စားပွဲပေါ်မှ မုန့်အချို့ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လီချန် ကို လှမ်းယူပေးရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
လီယူနတ်ချ် - “…”
ဧကရာဇ် ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ဤမျှ ရဲတင်းနိုင်သူမှာ ကိုးယောက်မြောက် မင်းသားလေးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
နောက်ဆုံးတွင် လီချန် က မုန့်ပန်းကန်ကို ယူလာပေးသည်။ ဧကရာဇ်ဝေ မော့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဝေယွီ က ပန်းကန်ကို ကိုင်ထားလျက် ဆိုဖာပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ မုန့်များကို အရူးတစ်ယောက်လို တစိမ့်စိမ့်စားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ဧကရာဇ်ဝေ - “…”
*ငါ့မှာ ဒီလိုမိုက်မဲတဲ့ သားတစ်ယောက် ဘယ်လိုများ ဖြစ်လာရတာလဲ။*
“ဘာလို့ ဒီမှာပဲ ထိုင်နေသေးတာလဲ။ အပြင်ထွက်သွားစမ်း!”
ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် ဝေယွီ လန့်သွားပြီး သီးသွားသည်။ ဘာကြောင့်လဲဟု မေးခွင့်တောင် မရလိုက်ခင်မှာပင် ဖခင်ဖြစ်သူက သူ့ကို မုန့်ပန်းကန်နှင့်အတူ ခန်းမထဲမှ ကန်ထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
တံခါးဝတွင် ဝေယွီ က မုန့်ပန်းကန်ကို ကိုင်လျက် အံ့ဩတကြီး ရပ်နေသည်။ လီချန် က သူ့ရှေ့တွင် ရပ်ကာ နွေးထွေးစွာ ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်အရိုအသေပေးသည်။ “ကိုးယောက်မြောက် မင်းသားလေး၊ စိတ်မဆိုးပါနဲ့။ မကြာသေးခင်က နိုင်ငံတော်ကိစ္စတွေက များပြားလွန်းလို့ ဧကရာဇ် က ညတိုင်း နောက်ကျတဲ့အထိ အလုပ်လုပ်နေရတာပါ။ ကျွန်တော်လည်း အကြိမ်ကြိမ် လျှောက်တင်ဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ အဆင်မပြေခဲ့ဘူး။ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ မင်းသားလေး ပြန်ရောက်လာတော့ ဧကရာဇ် လည်း သိသိသာသာ ပိုပြီးပျော်ရွှင်နေတာ တွေ့ရပါတယ်”
ဝေယွီ က ထိုယူနတ်ချ်၏ အိုမင်းနေသော မျက်နှာကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကျင့်သားရနေသည့် တရားဝင်အပြုံးမျိုးဖြင့် ပြန်ပြုံးပြလိုက်သည်။ “အို၊ ဒါလား။ ပြောပြပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယူနတ်ချ်”
ယဉ်ကျေးသယောင် ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ့ကို လုပ်အားပေးစေခိုင်းရန် ကြံစည်ထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
***
ဝေယွီ အနေဖြင့် အလုပ်လုပ်ရမည့် ကံကြမ္မာမှ မလွတ်မြောက်နိုင်သော်လည်း၊ လျန်နိုင်ငံတွင်မူ ထင်ရှားသော မှူးမတ်မျိုးရိုးစုများမှာ ခရီးသွားကုန်သည်အသစ်များ၏ အုပ်စုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှု လှိုင်းတံပိုးများအကြား တိတ်တဆိတ် နစ်မွန်းနေကြသည်။
ဆက်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းရှိသူ မည်သူမဆို လျန်နိုင်ငံသို့ ကုန်ပစ္စည်းအစုံအလင်နှင့် ကုန်သည်အုပ်စုတစ်စု ရောက်ရှိနေကြောင်း သိရှိကြသည်။ သူတို့သည် မဟာဝေနိုင်ငံ မှ လာရောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ကုန်သည်များသမဂ္ဂဟု ခေါ်သည့် အဖွဲ့အစည်းကို ကိုယ်စားပြုကြောင်း ဆိုကြသည်။ သူတို့သည် မှူးမတ်များအတွက် အထူးဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည့် ဆန်းသစ်ပြီး အသုံးဝင်သော ပစ္စည်းများအပါအဝင် အရပ်ရပ်မှ ကုန်ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းလာခဲ့ကြသည်။
ကြည်လင်ပြတ်သားသော ဖန်ထည်များ၊ သာမန်အမွှေးနံ့သာများထက် ပိုမွှေးကြိုင်သည့် ရေမွှေးများ၊ သာမန်ဆပ်ပြာစေ့များထက် ပိုမိုချောမွေ့သန့်စင်စေသည့် ဆပ်ပြာများနှင့် အရာရာကို အလွန်ကြည်လင်စွာ မြင်နိုင်စေသည့် မျက်မှန်များ ပါဝင်သည်။ ဤပစ္စည်းများမှာ အလွန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းပြီး ဆန်းပြားလှသဖြင့် လူများမှာ လက်ထဲမှပင် မချချင်လောက်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။
ထင်ရှားသော မှူးမတ်မျိုးရိုးစုများအတွက် ငွေကြေးသည် အဓိကပန်းတိုင် မဟုတ်တော့ပေ။ သူတို့သည် အာဏာ၊ ဂုဏ်ဒြပ်၊ မျက်နှာပွင့်လင်းမှုနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာကိုသာ တောင့်တကြသည်။ မဟာဝေနိုင်ငံ မှ ကုန်သည်များ သယ်ဆောင်လာသည့် ပစ္စည်းများမှာ မှူးမတ်တစ်ဦး လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်သော အရာများ ဖြစ်သည်။ ထိုပစ္စည်းများမှာ ရှားပါးသဖြင့် အဖိုးတန်သည်ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။ ကုန်သည်များက ပစ္စည်းအရေအတွက် အကန့်အသတ်ဖြင့်သာ ရောင်းချသဖြင့်၊ အကယ်၍ မိသားစုတစ်ခုက ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို ဝယ်ယူပြီး ပြသလိုက်ပါက၊ မရှိသေးသောသူများမှာ မနာလိုမှုဖြင့် ရူးမိုက်သွားကြရသည်။ ၎င်းမှာ မိမိ၏ဂုဏ်သိက္ခာကို မြှင့်တင်ရန် အာမခံချက်ရှိသော နည်းလမ်းတစ်ခုပင်။
ဟုတ်ပေသည်။ လူတိုင်းကတော့ ပိုက်ဆံပေးဝယ်ရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။ အချို့မှာ မိမိတို့၏ အာဏာကို အသုံးပြု၍ ကုန်သည်များကို "အခမဲ့ကျွေးမွေးရန်" ဖိအားပေးရန် ကြိုးစားကြသည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ ထိုလူများသည် ကုန်သည်များကို အထင်သေးမိကြသည်။
ကုန်သည်များသည် အိမ်နှင့်ဝေးကွာနေသော်လည်း အလွန်လိမ္မာပါးနပ်ပြီး သတိကြီးကြသည်။ သူတို့သည် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကို ငြင်းဆန်ကြပြီး သူတို့၏အစောင့်များမှာလည်း အလွန်တော်သော တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဒေသခံလူမိုက်များက ပြဿနာရှာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ မည်သူမဆို သူတို့ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရန် ကြိုးစားပါက ကုန်သည်များမှာ ပြဿနာမကြီးထွားခင်မှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတတ်သည်။ ဆက်သွယ်ရေး မဖွံ့ဖြိုးသေးသည့် ခေတ်ကာလတွင် ဤကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားတတ်သော နည်းဗျူဟာများက မှူးမတ်မျိုးရိုးစုများကို အကြီးအကျယ် ခေါင်းကိုက်စေသည်။
ပစ္စည်းများကို တကယ်တမ်း ဝယ်လိုသူများမှာမူ၊ မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် မိသားစုများ၏ လောဘကြောင့် ကုန်သည်များ ဝေးရာသို့ ထွက်ခွာသွားရသည့်အတွက် ဒေါသထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြသည်။
*သူတို့အားလုံး ရူးနေကြတာလား။ ငွေအနည်းငယ်လောက်တောင် မသုံးနိုင်ကြဘူးလား။ သူခိုးဓားပြတွေ ဖြစ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား။ ပိုက်ဆံလည်း မရှိဘဲနဲ့ မှူးမတ်မျိုးရိုးစုတွေလို့ ပြောနေတာ—အရှက်ရစရာ ကောင်းလိုက်တာ!*
လျန်နိုင်ငံ၏ မှူးမတ်မျိုးရိုးစုများမှာ ရှုပ်ထွေးနေကြပြီး သူတို့ထံတွင် အမှုထမ်းနေသည့် အရာရှိများကလည်း အခြေအနေကို ကောင်းစွာ သိရှိကြသည်။ ပစ္စည်းများကို မြင်တွေ့ရပြီးနောက် သူတို့၏တန်ဖိုးကို မသိဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။ "ကောင်းကင်အောက်ရှိသမျှ အရာခပ်သိမ်းသည် အုပ်စိုးရှင်၏ ပိုင်နက်ဖြစ်သည်" ဟူသော စကားပုံအတိုင်း၊ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကောင်းဆုံးအရာအားလုံးသည် ဧကရာဇ် ၏ ပိုင်နက်ဖြစ်ရမည်။ အကယ်၍ လျန်နိုင်ငံတွင် ယခုကဲ့သို့ ရတနာများ ရှိနေပါက၊ သူတို့၏ မြင့်မြတ်သော ဧကရာဇ် ကသာလျှင် ဦးစွာပိုင်ဆိုင်သင့်သည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။
ထို့ကြောင့် ငွေအမြောက်အမြားဖြင့် မျက်မှန်တစ်စုံကို ဝယ်ယူခဲ့သည့် အရာရှိတစ်ဦးက လျန်ဧကရာဇ် ထံ ဆက်သလိုက်သည်။
လျန်နိုင်ငံ နန်းတော်အတွင်းတွင်၊ ဝဝဖိုင့်ဖိုင့် အရာရှိတစ်ဦးသည် ပလ္လင်တော်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ မျက်မှန်ကို ကစားနေသော ဧကရာဇ် ကို ရိုသေစွာ လျှောက်တင်နေသည်။
“ကျွန်တော်မျိုး ဒီမျက်မှန်ကို ငွေ ၂၀၀ တေ (taels) နဲ့ ဝယ်ယူခဲ့ပါတယ်။ ကုန်သည်တွေက ဒါဟာ အလယ်အလတ်တန်းစားသာ ဖြစ်ပြီး၊ ၁၀ တေနဲ့ ၅၀၀ တေ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အဆင့်နိမ့်နဲ့ အဆင့်မြင့် မျက်မှန်တွေလည်း ရှိသေးတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒါတွေက အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အသုံးဝင်မှုတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ကျွန်တော်မျိုး ယုံကြည်ပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စာပေလေ့လာမှုတွေကြောင့် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာတဲ့အခါ မျက်စိမှုန်လာပြီး ကြည်လင်စွာ မမြင်နိုင်တော့ပါဘူး။ အခု ဒါကို ဝတ်ဆင်လိုက်တဲ့အခါ အရာရာကို ပြတ်ပြတ်သားသား မြင်နေရပါတယ်”
နဂါးဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုလူမှာ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ထက်မြက်သော မျက်နှာထားနှင့် ခွန်အားကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။ သူသည် မျက်မှန်ကို ကိုင်တွယ်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် မည်သူမျှ မငြင်းဆန်နိုင်သော အာဏာစက်များ လွှမ်းခြုံနေသည်။
အရာရှိက မော့ကြည့်ကာ အလွန်အမင်း ချော့မော့သည့် အပြုံးဖြင့် “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်တော်မျိုး အရည်အချင်း မရှိပါဘူး။ အကောင်းဆုံး အဆင့်မြင့်မျက်မှန်ကို မရခဲ့ဘဲ အလယ်အလတ်တန်းစားမျိုးကိုသာ အရှင်မင်းကြီးအတွက် ဝယ်ယူနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးအနေနဲ့ ဒါကို မနှစ်သက်ဘဲ မနေပါနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။