28

ဝေယွီ အနေဖြင့် သူ့အဖေဖြစ်သူက အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားဆင်ခြင်ပြီးနောက် အဆုံးသတ်တွင် စကားတစ်ခွန်းတည်းသာ ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝမထင်ထားခဲ့မိပေ။ သူ့၏ စေတနာအပြည့်နှင့် ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုများမှာ အလကားဖြစ်သွားရပြီ။

သို့သော်လည်း ဧကရာဇ်ဝေ ကတော့ သူပြောလိုက်သည့်စကားများတွင် အလေးချိန်အများကြီးရှိသည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူပြောနေသည်မှာ သူ့၏သားအရင်းကိုဖြစ်ပြီး လက်အောက်ခံအမတ်တစ်ဦးကို ပြောနေခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူက "နောက်တစ်ခါ ဒီလိုလုပ်ရင် မင်းကို ကွပ်မျက်ပစ်မယ်" သို့မဟုတ် "မင်းရဲ့မိသားစုတစ်စုလုံးကို အပြစ်ပေးမယ်" ဆိုပြီး ရိုးရိုးလေး ခြိမ်းခြောက်၍ မရပေ။ ဧကရာဇ် က စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ နောက်ဆုံး၌ တောက်လောင်လာသည့် ဒေါသများ ငြိမ်းအေးသွားပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့်စိတ်သဘောထားများ ပြန်ရောက်လာသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူသည် ကြင်နာတတ်သည့် အုပ်ချုပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ရန် ပို၍သင့်တော်နေခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ လက်တွေ့တွင်ကော ဘာဖြစ်နေသနည်း။ အမှန်တကယ်တော့ ဧကရာဇ်ဝေ သည် ဝေမင်းဆက်၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် အနူးညံ့ဆုံးစိတ်သဘောထားရှိသည့် အုပ်ချုပ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့သည်။ မင်းဆက်ကို တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ် သည် ဆားကုန်သည်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကြမ်းတမ်းသည့်နည်းလမ်းများဖြင့် အာဏာရလာခဲ့သူဖြစ်ကာ၊ နောက်ဆက်ခံသည့် ဧကရာဇ် များကလည်း နယ်မြေချဲ့ထွင်သည့် စစ်သူကြီးများ သို့မဟုတ် အရပ်ဘက်ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးကို အာရုံစိုက်သည့် ခိုင်မာသော အုပ်ချုပ်ရေးမှူးများသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများကြောင့် မဟာဝေနိုင်ငံ သည် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ရာမှ ဧကရာဇ်ဝေ ဆီသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် စစ်ရေးနှင့် အုပ်ချုပ်ရန် မသင့်တော်ဘူးဆိုသည်ကို သိသည့်အတွက်ကြောင့် ကြင်နာမှုနှင့် အရပ်ဘက်အုပ်ချုပ်ရေးကိုသာ ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဒီလိုယုံကြည်မှုအပြည့်နှင့် ချဉ်းကပ်ခဲ့သည့်အတွက် ရလာသည့်ရလဒ်က ဘာလဲ။ ပြောမနေတော့သည်က အကောင်းဆုံးပင်။ အကယ်၍ ဧကရာဇ် သာ ဒီလောက်အထိ နူးညံ့မနေခဲ့လျှင် သူယုံကြည်ရသည့်သူများက သူ့မျက်နှာရှေ့တွင် တစ်မျိုး၊ နောက်ကွယ်တွင် တစ်မျိုး ပြောရဲကြပါ့မလား။ ဧကရာဇ် က နောက်ဆုံးတွင်တော့ ကြိုးကိုင်မှုများကို တင်းကျပ်လိုက်သော်လည်း တကယ်တမ်း အပြစ်ရှိသည့်သူများကိုသာ အပြစ်ပေးခဲ့သည်။ အကယ်၍ မပေးဘူးဆိုလျှင်တော့ သူ့၏ပလ္လင်နှင့် မင်းဆက်၏ တည်ငြိမ်မှုကို ခြိမ်းခြောက်ရာရောက်မည်ဖြစ်၍ပင်။

ဒီလိုဆိုသော်လည်း ဝန်ကြီးချုပ်၊ အခြားဝန်ကြီးများ၊ နောက်ဆုံး ဧကရီ နှင့် သူမ၏ကိုယ်လုပ်တော်များအထိ ဧကရာဇ် အနေဖြင့် အရေးယူရန် လက်မရဲသည့်သူများ အများကြီးရှိနေဆဲပင်။ သူ တကယ်ပဲ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ရက်စက်ရန်တော့ မစွမ်းသာပေ။ အုပ်ချုပ်သူနှင့် အမတ်၊ သို့မဟုတ် လင်နှင့်မယားကြားတွင် အတူတူကြိုးစားခဲ့သည့် အတိတ်သမိုင်းနှင့် အမှန်တကယ် ရရှိခဲ့သည့် အောင်မြင်မှုများ ရှိနေခဲ့သည်။ လိမ်ညာသည့်အခါတွင်ပင် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိရမည်ဖြစ်သလို၊ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို အပြစ်ပေးသည့်အခါတွင်တော့ ပို၍ခိုင်လုံသည့်အကြောင်းပြချက် ရှိရန်လိုအပ်ပေသည်။ အကယ်၍သာ အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ အမတ်တစ်ဦးကို ရာထူးချခြင်း သို့မဟုတ် ထုတ်ပယ်လိုက်လျှင် အတိုက်အခံများက သူ့ကို အရှက်ရသည်အထိ စကားလုံးများဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်။

ဝေယွီ ကို သတိပေးပြီးနောက် ဧကရာဇ် က စကားကို သကြားကိစ္စဘက်သို့ ပြောင်းလိုက်သည်။ "သကြားဖြူချက်ဖို့ ဘာနည်းလမ်းရှိလဲ"

ထိုအခါ ဝေယွီ က ပြန်မေးလိုက်သည်။ "ဖခင်၊ သကြားဖြူကို ဘာကနေ ထုတ်ယူတယ်ဆိုတာ ဖခင်သိလား"

ဧကရာဇ် က သိသည်ပေါ့။ "ကြံလေ" သူ ခဏစဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။ "ဒါက မဟာလီယန်နိုင်ငံကနေ ရောက်လာတာ။ အဲဒီနိုင်ငံနှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေတဲ့ ယီကျိုး နှင့် ကျောက်ကျိုးတို့တွင်သာ စိုက်ပျိုးလို့ရတယ်။ တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ် က တခြားပြည်နယ်များတွင် စိုက်ပျိုးရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း အထွက်နှုန်းက အတော်လေး စိတ်ပျက်စရာကောင်းခဲ့တယ်"

ဝေယွီ က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ယီကျိုး ၏ လက်ရှိအထွက်နှုန်းအကြောင်းကို မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဧကရာဇ် က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "ငါ အသေးစိတ် မသိဘူး။ ငါ အခွန်တော်ဝန်ကြီး ကို ခေါ်လိုက်မယ်"

ဧကရာဇ် က ညဉ့်နက်နေပြီလားဆိုသည်ကိုပင် မစစ်ဆေးတော့ဘဲ အခွန်တော်ဝန်ကြီး ကို ခေါ်ခိုင်းရန် ဒါရိုက်တာလီကို စေလွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအချိန်တွင် အခွန်တော်ဝန်ကြီး ဖြစ်သည့် ချီတီရှိုးမှာ အိမ်တွင် ဝိုင်တစ်ခွက်နှင့် အပန်းဖြေနေသည်။ ဧကရာဇ် က နန်းတော်တွင် သူ့ကို လိုအပ်နေကြောင်း ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူက အရက်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး အဝတ်အစားလဲကာ နန်းတော်သို့ အမြန်သွားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ချီတီရှိုး၊ အရှင်မင်းကြီးရှေ့တော်မှောက်မှာ ရှိခိုးပါတယ်။ နဝမမင်းသား ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ချီတီရှိုးမှာ အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဗိုက်အနည်းငယ်ပူကာ ကြည့်ရသည်မှာ အတော်လေး သာယာဝပြောပုံပေါက်နေသည်။ ဝေယွီ က သူ့ကို မြင်လိုက်သည့်အခါ ဒီလူက တကယ်ပဲ ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသည့် ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်ရမည်ဟု ချက်ချင်း တွေးလိုက်မိသည်။

*[ကြည့်စမ်း၊ အဲဒီဗိုက်ကြီးကို၊ ဝိုင်းစက်နေတာပဲ။ လူတွေ အားကျရတဲ့ 'ပျော်ရွှင်တဲ့ ဝ' ဆိုတာ ဒါမျိုးပဲနေမှာ]*

မူလက ဝေယွီ က တစ်ခုခုပြောရန် ပြင်နေသော်လည်း အဲဒီအတွေးကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဧကရာဇ်ဝေ က ချီတီရှိုး၏ဗိုက်ကို အလိုလို ငေးကြည့်မိသွားသည်။

*သူ ဝန်ခံရလိမ့်မည်၊ တကယ်ပဲ ဝိုင်းစက်နေတာပဲ။*

ဧကရာဇ် က သူ့ကို ထရန် အမူအရာပြလိုက်ပြီး သကြားဖြူအထွက်နှုန်းအကြောင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဝန်ကြီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ချီတီရှိုးက ဒီလိုရုတ်တရက်မေးခွန်းကို အံ့သြနေသော်လည်း ရိုးသားစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး၊ ယီကျိုး က ကြံအများအပြား ထွက်ရှိပါတယ်။ အထွက်ကောင်းသည့်နှစ်ဆိုရင် တစ်ဧကကို ကြံပိဿာချိန် ၃၅၀၀ ကနေ ၄၀၀၀ လောက် ထွက်ပြီး သကြားဖြူ ၁ ပိဿာရဖို့ ကြံ ၁၅ ပိဿာ လိုအပ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် တစ်ဧကကို..."

ချီတီရှိုးက စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်နေသည်။ ဝေယွီ က ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။ "၂၃၃ ပိဿာကနေ ၂၆၇ ပိဿာလောက်ပဲ ရမယ်"

ဒီလိုတိကျသည့်အဖြေကြောင့် ချီတီရှိုး အံ့သြသွားသည်။ သူက ဝေယွီ ကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုမိသည်။ "မင်းသားလေးက တကယ်ပဲ ထက်မြက်လှပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးကတော့ မင်းသားလေးလောက် တွက်ချက်မှုမှာ မတော်ပါဘူး"

*ဟဲ့! ဒါက ဘာများကြီးလဲ။ ကယ်လ်ကလေတာအကြောင်း ကြားဖူးလား?* ဝေယွီ က စိတ်ထဲမှ တိတ်တိတ်လေး ပြုံးရင်း တွေးလိုက်သည်။

"တစ်ဧကကို သကြား ၂၀၀ ကျော်ပဲ ရတာလား? သာမန်ပြည်သူတွေက တစ်ဧကကို ဆန်စပါး ၃၀၀ ကျော် ထွက်အောင် စိုက်နိုင်ကြတယ်။ အကယ်၍ ယီကျိုး မှာ အထွက်နည်းသည့်နှစ်နှင့် ကြုံရလျှင် ကြံစိုက်တဲ့ပြည်သူတွေ ငတ်မွတ်နေကြမှာပေါ့?" ဧကရာဇ် က အထွက်နှုန်းနည်းပါးသည်ကို စိုးရိမ်တကြီး မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ဝေယွီ ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အထွက်နှုန်းတိုးဖို့ ဘာနည်းလမ်းရှိလဲ"

ဝေယွီ က သူ့ဖခင်ကို "ဖခင်ကြီး အပေါက်တည့်ပြီ" ဆိုသည့် အကြည့်နှင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စက်မှုလုပ်ငန်းသုံး သကြားထုတ်လုပ်သည့် နည်းစဉ်ကို စတင်ရှင်းပြလိုက်သည်။ ကြံရည်ညှစ်သည့်စက်မှစပြီး ထုံးသုံးသည့်နည်း၊ အငွေ့ပျံစေခြင်း၊ ဆေးကြောခြင်း၊ ခွဲထုတ်ခြင်း၊ စစ်ထုတ်ခြင်းနှင့် အရောင်ချွတ်ခြင်းအထိ အသေးစိတ် ရှင်းပြသည်။

ဘေးနားမှ နားထောင်နေသည့် ချီတီရှိုးမှာတော့ ကြက်သေသေသွားရသည်။

*[ဒီ နဝမမင်းသား ဘာတွေပြောနေတာလဲ? ဒီခွဲထုတ်တာ၊ စစ်ထုတ်တာ၊ အရောင်ချွတ်တာတွေက ဘာတွေလဲ? သကြားဖြူလုပ်တာ ဒီလောက်တောင် ရှုပ်ထွေးတာလား? နေပါဦး၊ ဒီ နဝမမင်းသား က သကြားလုပ်နည်းကို တကယ်ပဲ သိနေတာလား!!]*

ဧကရာဇ် ၏ နားထဲတွင် အတွင်းစိတ်အသံများကြောင့် ပေါက်ကွဲမတတ်ဖြစ်နေသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် ချီတီရှိုးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဧကရာဇ် က စိတ်ထဲမှ ဟက်ခနဲ ရယ်လိုက်သည်။ *ဝန်ကြီးချီကတော့ တကယ်ပဲ တည်ငြိမ်မှုမရှိဘူး၊ ဒါက သကြားလေးတင်ပါကွာ! ငါ့သားက ဖန်ထည်လုပ်နည်းနှင့် သံရည်ကျိုနည်းတောင် သိသေးတာ! မဟာဝေနိုင်ငံ ကတော့ တိုးတက်လာပြီး ချမ်းသာကြွယ်ဝတော့မှာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား?*

ဝေယွီ ကတော့ သူ့ဖခင် ဘာတွေတွေးနေသည်ကို လုံးဝမသိရှာပေ။ အဓိကအချက်များကို ရှင်းပြပြီးသည့်အခါ သူက ရပ်လိုက်သည်။ ထမင်းစားချိန် ကျော်လွန်နေပြီဖြစ်ပြီး သူကလည်း အတော်လေး ဗိုက်ဆာနေပြီဖြစ်သည်။

"ဖခင်မင်းကြီး၊ အားလုံးကို စာနှင့်ရေးမှတ်ပေးထားလျှင်ကော ဘယ်လိုလဲ? ကျွန်တော်မျိုး ရေးပြီးတာနှင့် ဖခင်ရှေ့တော်မှောက် တင်ပြပေးပါမယ်၊ ဘယ်လိုသဘောရလဲ?"

ငွေကြေးချွေတာပြီး နိုင်ငံတော်ဘဏ္ဍာကို တိုးပွားစေမည့် အလွန်ကောင်းမွန်သည့် နည်းလမ်းနှစ်ခုကို ရလိုက်သည့်အတွက် ဧကရာဇ် က အလွန်ပဲ စိတ်ကြည်လင်နေသည်။ "မင်း ဒီနည်းလမ်းတွေကို ပေးတဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုထိုက်တယ်။ မင်းပြောတာတွေ တကယ်ဖြစ်လာလျှင် ငါ မင်းကို ကတိတစ်ခု ပေးမယ်"

သူ ဒီစကားပြောလိုက်သည်နှင့် ဝေယွီ တောင် ဘာမှပြန်မပြောရသေးခင်မှာပင် အရင်ဆုံး တုံ့ပြန်လာသူကတော့ ချီတီရှိုးပင် (စိတ်ထဲမှပေါ့)။

*[နန်းတော်ထဲမှာတော့ ရှုပ်ထွေးကုန်တော့မှာပဲ။ မင်းသားကိုးပါးထဲမှာ အကြီးဆုံးမင်းသား နှင့် ဒုတိယမင်းသား တို့ကိုပဲ အလိုအချစ်ဆုံးဖြစ်လို့ အမတ်တော်တော်များများက သူတို့နှစ်ယောက်ဆီမှာ အလောင်းအစား လုပ်ထားကြတာ။ ဒါပေမဲ့ ဧကရာဇ် ၏ မကြာသေးခင်က အရေးယူမှုတွေက ရှင်းနေတာပဲ၊ ဧကရာဇ် က အိုမင်းမသွားသေးဘူး၊ အကယ်၍ သူတို့သာ အရမ်းလွန်ကျူးလျှင် သူ ဒေါသထွက်မှာပဲ! ကြည့်ရတာ ဧကရာဇ် ကတော့ နဝမမင်းသား ကို ထောက်ခံဖို့ ရည်ရွယ်ထားပုံပဲ။ ငါ့ရှေ့မှာတင် ဒီလိုကတိပေးသည်ဆိုတာ ငါ့ကို နဝမမင်းသား ဘက်ပါစေချင်လို့လား? တောက်... ဒါပေမဲ့ ငါက အကြီးဆုံးမင်းသား ဆီမှာ သစ္စာခံပြီးသားလေ...]*

ချီတီရှိုးက စိုးရိမ်စိတ်များ ဝင်လာသော်လည်း သူ့မျက်နှာကတော့ မယိမ်းယိုင်သည့် သစ္စာရှိဟန်ကိုသာ ဖော်ပြနေသည်။ မင်းသားများ အုပ်စုဖွဲ့နေသည့်ကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီးတော့လည်း ဧကရာဇ် က ဒီရက်ပိုင်းတွင် အများကြီးကြားထားပြီးဖြစ်သည်။ သူ ဘယ်သူက ဘယ်သူနှင့် အုပ်စုဖွဲ့ထားလဲ၊ ဘာတွေလုပ်ထားလဲဆိုသည်ကို အကုန်သိပြီးသားဖြစ်ကာ မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ် ၏ တပ်မှူး ဟိုတင်ယုကိုလည်း စုံစမ်းခိုင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။

သူသည် နိုင်ငံရေးကစားကွက်များကို ကြည့်ရသည်မှာ ရိုးအီနေပြီဖြစ်သော်လည်း ချီတီရှိုး ဘာတွေတွေးနေသည်ကိုတော့ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။