ဖန်းရှန်း သည် မည်သည့်အခါမျှ မလျော်ကန်သော အပြုအမူမျိုး ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။
ဝေယွီ သည် ဒုံရှန်းအကြောင်းကို သိရှိနိုင်သမျှ အကုန်နီးပါး လျင်မြန်စွာ လေ့လာလိုက်သည်။ ကနဦး သုံးသပ်ချက်အရ ထိုလူငယ်လေးမှာ အမှန်ပင် အလားအလာကောင်းသူ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သော ရည်မှန်းချက်ကြီးမားသည့် ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးသမားမျိုးမှာ ရှားပါးလှပေသည်။ ဒုံရှန်း၏ စေတနာများ နောင်တွင် ပြောင်းလဲသွားနိုင်သည်ဖြစ်စေ၊ မပြောင်းလဲသည်ဖြစ်စေ၊ အနည်းဆုံးတော့ ယခုလောလောဆယ်တွင် သူသည် မျှော်လင့်ချက်ထားသင့်သည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။
ထိုညတွင်ပင် ဝေယွီ သည် ဒုံရှန်း၏ စာမေးပွဲအဖြေလွှာများကို ကူးယူခိုင်းရန် ဒင်းဖားဆိုင် ကို စေလွှတ်လိုက်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာပင် သူသည် အနည်းငယ်သော ကိုယ်ကျင့်တရား ရှိသေးသည့်အတွက် ၎င်းတို့ကို ခိုးယူခြင်းမျိုး မလုပ်ခဲ့ပေ။ အဖြေလွှာများ လက်ထဲရောက်သည်နှင့် ဝေယွီ သည် မိမိ၏ ဖခင်ကို သွားရောက်တွေ့ဆုံရန် နန်းတော်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ ထိုအဘိုးကြီးနှင့် ပြောစရာ စကား သိပ်မရှိလှသလို၊ အားလပ်ရက်ကာလ ဖြစ်နေသည့်အတွက် ဝေယွီ သည် ဖခင်ဖြစ်သူက သူ့ကို အခက်အခဲပေးမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။ သူသည် အဖြေလွှာများကို အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြပြီးနောက် ဘေးသို့ ပစ်ချကာ အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။ ဧကရာဇ်ဝေ ၏ ကျိန်ဆဲသံများ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် သူသည် နန်းတော်မှ ဝေးရာသို့ ရောက်နှင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။
အတိအလင်း ပြောမပြခဲ့သော်လည်း၊ အဖြေလွှာများကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် ဖခင်ဖြစ်သူသည် မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်သွားလိမ့်မည်ဟု ဝေယွီ ယုံကြည်သည်။ ထို့ကြောင့် ဒုံရှန်းကို တရားဝင် စဉ်းစားပေးရန် တင်ပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချက်မှာ ပြဿနာမရှိပေ။ ဝေယွီ ထံတွင် အလားအလာရှိသည့် လူငယ်အသစ်များ အရန်သင့် ရှိနေသေးသည်။ သူတို့သာ အရည်အချင်းရှိပါက စာမေးပွဲ အောင်သည်ဖြစ်စေ၊ မအောင်သည်ဖြစ်စေ ဝေယွီ သည် မိမိ၏ အိမ်တော်တွင် အသုံးချနိုင်မည့် နည်းလမ်းများကို ရှာဖွေပေးသွားမည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လူအင်အား လိုအပ်ချက်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အကျိုးဆက်ပင်။
စုဝေးပွဲ ပြီးဆုံးပြီးနောက် ဝေယွီ သည် သူ၏ တိတ်ဆိတ်သော အားလပ်ရက်ဘဝသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ စာမေးပွဲဖြေဆိုသူများထံမှ အဖြေလွှာများ ရောက်ရှိလာသော်လည်း၊ သူသည် အစပိုင်းကဲ့သို့ အသေးစိတ် မဖတ်တော့ပေ။ ယင်းအစား အချို့စာရွက်များကိုသာ တစ်ချက်တစ်ချက် ကြည့်ရှုရုံမျှဖြင့် ကျေနပ်ကာ မိမိ၏ တက်ဘလက်ဖြင့်သာ အချိန်ဖြုန်းနေတော့သည်။ တောင်းဆိုခြင်းမရှိဘဲ ရောက်လာသည့် ထိုအဖြေလွှာများမှာ စနစ်တကျ ရွေးချယ်မှုဖြင့် ရရှိလာသည့် စာတမ်းကောင်းများနှင့် ယှဉ်လျှင် အရည်အသွေး အမှန်ပင် ညံ့ဖျင်းလှသည်။
နွေဦးရာသီ နန်းတွင်းစာမေးပွဲ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ မြို့တော်တစ်ခုလုံး တင်းမာမှုများ တိုးပွားလာသည်။ လမ်းလျှောက်ထွက်သူတိုင်းသည် စာမေးပွဲနှင့် ပတ်သက်သည့် စကားဝိုင်းများ၊ စာမေးပွဲစစ်ဆေးသူများ၊ ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများနှင့် ရှေးဟောင်း စာမေးပွဲမေးခွန်းများအကြောင်း အတင်းအဖျင်း ပြောဆိုနေကြသည်ကို ကြားနေရသည်။ အိမ်တွင်းအောင်းတတ်သူ ဝေယွီ ပင်လျှင် ရှောင်အန်းဇီ ထံမှ အတင်းအဖျင်းသတင်းများကို အတော်အတန် ကြားသိနေရသည်။ သို့သော်လည်း စာမေးပွဲများသည် သူနှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ ဝေယွီ သည် စာမေးပွဲအတွက် စိုးရိမ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အခြားအကြောင်းကြောင့် စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အားလပ်ရက်မှာ တိုတောင်းလှပြီး သူသည် အလုပ်ပြန်ဆင်းရမည့် အကြောင်းကို တွေးကာ စိတ်ညစ်နေသည်။ မနက် ၃ နာရီတွင် အိပ်ရာထရမည့် အကြောင်းကို တွေးလိုက်ရုံဖြင့် သူသည် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်လာသည်။ သူ၏ နောက်ဆုံး လွတ်လပ်ခွင့်ရက်အနည်းငယ်တွင် အားလပ်ရက်ကို တိုးမြှင့်နိုင်မည့် နည်းလမ်းများကိုသာ ဦးနှောက်ခြောက်ခံကာ စဉ်းစားနေမိသည်။
ဖြစ်ချင်တော့ သူ၏ ဆန္ဒမှာ ပြင်းပြလွန်းလှသဖြင့် နောက်ဆုံးရက်တွင် ဝေယွီ သည် သတင်းကောင်း တစ်ခုကို ရရှိလိုက်သည်။ ရှီလျူဇီ၏ အမြောက်လှည်းမှာ ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် မှန်ပြောင်းပင် တပ်ဆင်ထားသည်ဟု ဆိုသည်။
တစ်ပိုင်းတစ်စ ပြီးစီးနေသည့် ပုံစံကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီးဖြစ်သည့် ဝေယွီ သည် ဤအချိန်ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သတင်းရောက်လာသည်နှင့် သူသည် အိမ်တော်သို့ ချက်ချင်း အပြေးသွားလိုက်သည်။ ဖူရှင်းဆရာကြီးကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရှီလျူဇီက သုတေသနဌာနတွင် အမြောက်လှည်း တည်ဆောက်နေခြင်းမှာ အတော်ပင် "အသံကျယ်" လှသည်။ ဌာနရှိ တပည့်ငယ်များအားလုံးမှာ မိမိတို့၏ အကြီးကောင်လေး ဘာကို တည်ဆောက်နေသည်ကို သိကြသည်။ တပည့်ငယ်များမှာ ထုတ်လုပ်မှုတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ထိုလှည်းမှာ ကြည့်ကောင်းလှသဖြင့် လူများမှာ မကြာခဏဆိုသလို လာရောက် မေးမြန်းလေ့ရှိသည်။ သုတေသနဌာနရှိ လူတိုင်းမှာ ၎င်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့ရရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။
ဝေယွီ ရောက်ရှိလာသောအခါ တောင်ကုန်းနောက်ဘက်ရှိ မြေလွတ်ပြင်တွင် ဝန်ထမ်းများ စုဝေးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သုတေသနဌာနကို အကယ်ဒမီနှင့် ဝေးကွာသည့် အိမ်တော်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် တည်ဆောက်ထားပြီး နောက်ဘက်ရှိ မြေနေရာမှာ စိုက်ပျိုး၍ မရသည့် မြေလွတ်ဖြစ်သည်။ ဝေယွီ ၏ တိကျသော ညွှန်ကြားချက်သာ မရှိပါက စတူးဝပ်ဟီသည် ထိုသို့သော သီးနှံစိုက်ပျိုး၍ မရသည့် မြေနေရာမျိုးကို ဝယ်ယူမည် မဟုတ်ပေ။ ဤကျယ်ပြောလှသည့် မြေလွတ်ပြင်တွင် လူအုပ်စုတစ်စုမှာ အမြောက်လှည်းကို ပြင်ဆင်နေကြသည်။
"ဒီအမြောက်လှည်းက ကြည့်ရတာ အတော်လေး ခန့်ညားတာပဲ၊ စစ်ရထားတွေထက်တောင် ပိုပြီးတော့ အထင်ကြီးစရာ ကောင်းသေးတယ်!"
"ဒီမှန်ပြောင်းက အတော်ကောင်းတာပဲ။ အကြီးကောင်လေးရေ၊ ငါ့အတွက် တစ်ခုလောက် လုပ်ပေးပါလား။ ဒီလောက်ကြီးစရာ မလိုပါဘူး၊ သေးသေးလေးဆို ရပါပြီ။"
"ဆရာကြီး၊ ဒီအမြောက်ကျည်တွေကို ဆရာကြီး လုပ်ထားတာလား။ ဘာလို့ နှစ်လုံးတည်း ရှိတာလဲ။ ဘာလို့ အများကြီး မလုပ်ထားတာလဲ။"
ဝေယွီ ရောက်လာသည်နှင့် ထိုသို့သော တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောဆိုသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူ စကားမပြောမီ ဖူရှင်းက သူ့ကို မြင်သွားသည်။ "မင်းသား၊ ရောက်လာပြီလား။"
မိမိကို ကူညီသူ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ဖူရှင်းသည် ပြုံးလျက် ရှေ့သို့တိုးကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ "မင်းသား၊ ကြည့်လိုက်ပါဦး။ မင်းသား တောင်းဆိုထားတဲ့ အမြောက်လှည်း ပြီးသွားပါပြီ။ ရှီလျူဇီက တည်ဆောက်ပြီးစီးသွားသလို၊ ကျွန်တော်ကလည်း အမြောက်ကျည် နှစ်မျိုးကို ဖန်တီးထားပါတယ်။ ဘယ်အမျိုးအစားကို ပိုသဘောကျမလဲ မသိတဲ့အတွက် မင်းသားကို စောင့်နေတာပါ။"
ဝေယွီ စမ်းသပ်ပစ်ခတ်ပေးမည်ကို စောင့်မျှော်နေကြသဖြင့် တပည့်များ၏ စကားသံများ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
"ဖူရှင်းဆရာကြီးနဲ့ ရှီလျူဇီဆရာကြီးတို့ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် အရင်ကြည့်လိုက်ပါဦးမယ်။"
ဝေယွီ သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အနီးသို့ ကပ်သွားကာ လှည်းဘေးကို စမ်းသပ်ကြည့်သည်။ ရှီလျူဇီ ကိုယ်တိုင် ပြုပြင်ထားသည့် မှန်ပြောင်းကို စမ်းသပ်ပြီး အမြောက်ကျည် နှစ်မျိုးကို စစ်ဆေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရှီလျူဇီ၏ ပခုံးကို အားပေးသည့်အနေဖြင့် ပုတ်လိုက်သည်။
"တော်လိုက်တာ။ မင်းတို့ အတော်လေး ကြိုးစားထားကြတာပဲ။ ဒီလှည်းက အကောင်းဆုံးပဲ။ ဂျပန်ပင်လယ်ဓားပြတွေ ထူပြောနေတဲ့ အချိန်မှာ ဒီလက်နက်က အရေးကြီးလှတယ်။ မင်းတို့ဟာ ပင်လယ်ကမ်းရိုးတန်းက အပြစ်မဲ့ ပြည်သူတွေကို ကယ်တင်ရုံတင်မကဘဲ အနာဂတ်မှာ အလားအလာရှိမယ့် စစ်သည်တော်တွေရဲ့ အသက်ကိုပါ ကာကွယ်ပေးလိုက်တာပဲ။ သူတို့အားလုံးရဲ့ ကိုယ်စား ကျွန်တော် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
ဉာဏ်ပညာကြီးမားသည့် မင်းသား၏ လေးနက်သော အမူအရာမှာ ထိုစကားများမှာ နှလုံးသားထဲက လာသည်ကို ပြသနေသည်။ အရိုးခံဖြစ်သည့် ရှီလျူဇီမှာ ချီးမွမ်းခံရသဖြင့် မျက်နှာရဲသွားသည်။ သူသည် အမြန်ပင် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆုပ်ကာ "မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းသားရဲ့ ချီးမွမ်းမှုက ကျွန်တော်တို့အတွက် အားတက်စရာပါ။ ဒါ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တာဝန်ပါပဲ!" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။
မျက်နှာရဲနေသော်လည်း ရှီလျူဇီမှာ ကိစ္စရပ်ကို ဆက်ပြောရာတွင် လေးနက်သွားသည်။ "သုတေသနဌာနရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ဟာ မဟာဝေနိုင်ငံ ကြီးပွားတိုးတက်ရေးအတွက် ရှေ့ဆောင်တွေ ဖြစ်ရမယ်လို့ မင်းသား ပြောဖူးပါတယ်။ ‘ဧကရာဇ်ရဲ့ လစာကို ခံယူထားရင် ဧကရာဇ်အပေါ် သစ္စာရှိရမယ်’ ဆိုတဲ့ စကားအတိုင်းပေါ့။ မင်းသားရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကို ခံယူထားရတဲ့အတွက်၊ မင်းသား စိတ်ဝင်စားတဲ့အရာအတွက် ကျွန်တော်တို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသွားမှာပါ!"
မည်မျှ ပြတ်သားသော စိတ်ထားပါနည်း! ဤသည်မှာ စစ်မှန်သော သစ္စာစောင့်သိမှု ဖြစ်သည်။
ဝေယွီ သည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ "ကောင်းပြီ၊ ကောင်းလိုက်တဲ့ စကားပဲ။ ရှီလျူဇီဆရာကြီးနဲ့ တွေ့ရတာဟာ ကျွန်တော့်ဘဝမှာ အကောင်းဆုံး အရာတွေထဲက တစ်ခုပဲ... တခြားအရာတွေ အများကြီးထဲမှာပေါ့!"
အစစ်အမှန်ဖြစ်သည့် အရှင်သခင်မှာ အနီးအနားတွင် ရှိနေသေးသည့်အတွက် ဝေယွီ သည် စကားကို သတိထား ပြောဆိုရသည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် ထိုသို့ စိတ်ရင်းမပါသည့် စကားကြောင့် ရှီလျူဇီ စိတ်အနှောင့်အယှက် မဖြစ်ခဲ့ပေ။ သူ့အမြင်တွင် မင်းသားက သူ့ကို သတိရပြီး ယုံကြည်ပေးရုံဖြင့်ပင် ကြီးမားသည့် ဂုဏ်ယူမှု ဖြစ်နေသည်။
ဖူရှင်းဆရာကြီး၏ အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်ကို မမြင်ယောင်ဆောင်ကာ ဖန်းရှန်း သည် မိမိ၏ အရှင်သခင်ကို တိုးတိုးလေး သတိပေးလိုက်သည်။ "အချိန်က နောက်ကျနေပါပြီ။ ရှာရှမ်းနဲ့ တခြားသူတွေ စောင့်နေကြပါတယ်။"
အမြောက်လှည်း ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်၍ ဧကရာဇ် သည် သတင်းကို ရရှိနှင့်ပြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဧကရာဇ် မှာ ကိုယ်တိုင် လာရောက်နိုင်မည် မဟုတ်သော်လည်း ရှာရှမ်းနှင့် မီးခိုးရောင်အစောင့်တပ် တို့မှာ အနီးအနားတွင် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ဤစစ်ရေးပစ္စည်းအတွက် ဧကရာဇ် မှာ သတင်းပို့မည့်အချိန်ကို စိတ်မရှည်စွာ စောင့်မျှော်နေပေလိမ့်မည်။
နန်းတော်တွင် စိုးရိမ်တကြီး စောင့်မျှော်နေမည့် ဖခင်ဖြစ်သူကို တွေးမိကာ ဝေယွီ သည် လေးနက်သွားသည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူသည် မိမိ၏ အရင်းအနှီး ဖခင်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အားလပ်ရက်ကို ဆက်လက် ရယူနိုင်ခြင်းမှာ ထိုအဘိုးကြီး၏ စကားအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။
သူသည် ရှီလျူဇီကို မေးလိုက်သည်။ "ဒီလှည်းရဲ့ ပစ်ခတ်နိုင်တဲ့ အကွာအဝေးက ဘယ်လောက်လဲ။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာ ရှင်းလင်းထားရဲ့လား။ စမ်းသပ်ချိန်မှာ အပြစ်မဲ့ ပြည်သူတွေကို ထိခိုက်တာမျိုး မဖြစ်စေချင်ဘူး။"
ရှီလျူဇီက ပြန်ဖြေသည်။ "မင်းသား ပေးထားတဲ့ ပုံစံအတိုင်းဆိုရင် ပစ်ခတ်နိုင်တဲ့ အကွာအဝေးက တစ်လီခန့် ရှိပါတယ်။ အစောင့်တွေက လှည်းကို တွန်းထုတ်ပြီးသားဖြစ်ပြီး အနီးအနားမှာ ရှိတာတွေကို သေချာ စီစဉ်ထားပြီးပြီလို့ အာမခံထားပါတယ်၊ မင်းသား။"
ကောင်းပြီ။ အမြောက်ကျည်များကို စမ်းသပ်ရာတွင် အပြစ်မဲ့သူများ ထိခိုက်မှု မရှိစေရန်မှာ အရေးကြီးဆုံး ဖြစ်သည်။ အားလုံး အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၍ စတင်ရန် အချိန်တန်ပြီ။